Relaties
alle pijlers
relatiecrisis, help!
zondag 27 februari 2011 om 18:12
Hoi allemaal,
Ik wil graag even m'n ei kwijt en hoop op wat advies. Ik heb sinds 2,5 jaar een relatie met een hele lieve jongen. Ik hou heel veel van hem en hij van mij, maar toch hebben we elke week wel ergens ruzie over. En dan niet van die kleine irritaties maar echte ruzies. Als hij boos is dan wordt hij een heel ander persoon, en heel onredelijk ook. Niets wat ik zeg of doe helpt dan, alles is verkeerd.. Dit gaat dan net zo lang door totdat ik in huilen uitbarst en hij wel inziet dat hij mij niet eerlijk behandeld. Dan is alles weer goed terwijl we het probleem niet echt hebben uitgepraat. Dit gaat eigenlijk altijd zo. Ik ben er eerlijk gezegd helemaal klaar mee en vind dat we allebei beter verdienen dan dit, we verdienen het beiden om gelukkig te zijn. Aan de andere kant hebben we samen veel meegemaakt en ik hou van hem als hij niet boos is. Dan hebben we heel veel lol en zijn we juist heel gelukkig samen. Het is dus een beetje dubbel gevoel. Ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet doen, weggaan nu het nog kan? (we wonen nog niet samen en hebben nog geen kinderen) of bij hem blijven en voor elkaars geluk blijven vechten? Help, ik hoop op een beetje advies...
Ik wil graag even m'n ei kwijt en hoop op wat advies. Ik heb sinds 2,5 jaar een relatie met een hele lieve jongen. Ik hou heel veel van hem en hij van mij, maar toch hebben we elke week wel ergens ruzie over. En dan niet van die kleine irritaties maar echte ruzies. Als hij boos is dan wordt hij een heel ander persoon, en heel onredelijk ook. Niets wat ik zeg of doe helpt dan, alles is verkeerd.. Dit gaat dan net zo lang door totdat ik in huilen uitbarst en hij wel inziet dat hij mij niet eerlijk behandeld. Dan is alles weer goed terwijl we het probleem niet echt hebben uitgepraat. Dit gaat eigenlijk altijd zo. Ik ben er eerlijk gezegd helemaal klaar mee en vind dat we allebei beter verdienen dan dit, we verdienen het beiden om gelukkig te zijn. Aan de andere kant hebben we samen veel meegemaakt en ik hou van hem als hij niet boos is. Dan hebben we heel veel lol en zijn we juist heel gelukkig samen. Het is dus een beetje dubbel gevoel. Ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet doen, weggaan nu het nog kan? (we wonen nog niet samen en hebben nog geen kinderen) of bij hem blijven en voor elkaars geluk blijven vechten? Help, ik hoop op een beetje advies...
zondag 27 februari 2011 om 18:29
Dit verhaal is precies wat ik wilde posten.
Ik heb precies hetzelfde probleem..
Mijn vriend en ik hebben elke week ruzie.. en ook ik barst dan wel eens in huilen uit.. en dan schrikt ie en is het weer oke.. praten we er verder niet over en gaan weer verder.. maar steeds die ruzies trok ik ook niet meer.
Opeens plotseling wilde ik stoppen. en zei ik het tegen hem, dat ik het niet meer kon zo..dat kwam voor hem heel hard aan. Hij was er kapot van en wilde ons niet opgeven en wil zo graag dat ik hem nog een kans geef.. Ik vind het zo moeilijk wat ik moet.. Ik wil hem die kans wel geven. maar ben bang dat het blijft!
En die laatste vraag die je stelt.. vraag ik me dus ook wel eens af.. Moet ik vechten voor een goede relatie.. of is dit gewoon fout. En werkt het dan gewoon niet met elkaar.
Dat is eignlijk wat ik dacht.. dat het dan gewoon niet werkt samen. Maar ja dat is lastig als je toch van iemand houd!!
Ik heb precies hetzelfde probleem..
Mijn vriend en ik hebben elke week ruzie.. en ook ik barst dan wel eens in huilen uit.. en dan schrikt ie en is het weer oke.. praten we er verder niet over en gaan weer verder.. maar steeds die ruzies trok ik ook niet meer.
Opeens plotseling wilde ik stoppen. en zei ik het tegen hem, dat ik het niet meer kon zo..dat kwam voor hem heel hard aan. Hij was er kapot van en wilde ons niet opgeven en wil zo graag dat ik hem nog een kans geef.. Ik vind het zo moeilijk wat ik moet.. Ik wil hem die kans wel geven. maar ben bang dat het blijft!
En die laatste vraag die je stelt.. vraag ik me dus ook wel eens af.. Moet ik vechten voor een goede relatie.. of is dit gewoon fout. En werkt het dan gewoon niet met elkaar.
Dat is eignlijk wat ik dacht.. dat het dan gewoon niet werkt samen. Maar ja dat is lastig als je toch van iemand houd!!
zondag 27 februari 2011 om 18:41
quote:Dais00 schreef op 27 februari 2011 @ 18:29:
Dit verhaal is precies wat ik wilde posten.
Ik heb precies hetzelfde probleem..
Mijn vriend en ik hebben elke week ruzie.. en ook ik barst dan wel eens in huilen uit.. en dan schrikt ie en is het weer oke.. praten we er verder niet over en gaan weer verder.. maar steeds die ruzies trok ik ook niet meer.
Opeens plotseling wilde ik stoppen. en zei ik het tegen hem, dat ik het niet meer kon zo..dat kwam voor hem heel hard aan. Hij was er kapot van en wilde ons niet opgeven en wil zo graag dat ik hem nog een kans geef.. Ik vind het zo moeilijk wat ik moet.. Ik wil hem die kans wel geven. maar ben bang dat het blijft!
En die laatste vraag die je stelt.. vraag ik me dus ook wel eens af.. Moet ik vechten voor een goede relatie.. of is dit gewoon fout. En werkt het dan gewoon niet met elkaar.
Dat is eignlijk wat ik dacht.. dat het dan gewoon niet werkt samen. Maar ja dat is lastig als je toch van iemand houd!!Ik zou beginnen met te praten met elkaar. Een goed gesprek kan al een heleboel oplossen bovendien kunnen jullie verwachtingen van elkaar aan elkaar uitspreken ene kan de ander aangeven of hij /zij daaraan kan/wil voldoen
Dit verhaal is precies wat ik wilde posten.
Ik heb precies hetzelfde probleem..
Mijn vriend en ik hebben elke week ruzie.. en ook ik barst dan wel eens in huilen uit.. en dan schrikt ie en is het weer oke.. praten we er verder niet over en gaan weer verder.. maar steeds die ruzies trok ik ook niet meer.
Opeens plotseling wilde ik stoppen. en zei ik het tegen hem, dat ik het niet meer kon zo..dat kwam voor hem heel hard aan. Hij was er kapot van en wilde ons niet opgeven en wil zo graag dat ik hem nog een kans geef.. Ik vind het zo moeilijk wat ik moet.. Ik wil hem die kans wel geven. maar ben bang dat het blijft!
En die laatste vraag die je stelt.. vraag ik me dus ook wel eens af.. Moet ik vechten voor een goede relatie.. of is dit gewoon fout. En werkt het dan gewoon niet met elkaar.
Dat is eignlijk wat ik dacht.. dat het dan gewoon niet werkt samen. Maar ja dat is lastig als je toch van iemand houd!!Ik zou beginnen met te praten met elkaar. Een goed gesprek kan al een heleboel oplossen bovendien kunnen jullie verwachtingen van elkaar aan elkaar uitspreken ene kan de ander aangeven of hij /zij daaraan kan/wil voldoen
zondag 27 februari 2011 om 18:50
Hoi Dais00,
Dus wij hebben allebei hetzelfde probleem. Het is de bedoeling van een relatie dat het leuk is, een relatie heb je voor de lol met elkmaar en niet omdat het moet. Ik begin me een beetje af te vragen of houden van wel genoeg is. Wij houden heel veel van elkaar en toch werkt het niet zo. Hij gaat er langzaam aan kapot en ik ook. Elke keer na een ruzie vraag ik me af waar het aan ligt. Ben ik dan zo vervelend? Als mijn vriend boos is dan is hij ook goed boos, hij gaat dan zijn stem verheffen en soms schreeuwt hij. Maar dat gedrag accepteer ik gewoon niet. Ik vind het respectloos maar elke keer als ik dat dan tegen hem zeg dan zegt hij: maar ik sla je toch niet? Er zijn toch veel ergere dingen? Kan je niet begrijpen dat ik boos ben? Als hij dan boos is en mij iets vraagt op zo'n toon dan weet ik niet wat ik moet zeggen en geef ik soms gewoon geen antwoord en dat maakt hem nog bozer waardoor ik nog verder dichtklap. Ik weet niet eens meer waar we dan eigenlijk ruzie over hadden, het enige punt voor mij is dan zijn gedrag. Ik ben ook niet iemand die lang met een ruzie blijft zitten, voor mij is een nachtje slapen en een excuus genoeg, daarna is het gewoon klaar. Hij blijft mij nog steeds dingen verwijten die lang geleden zijn gebeurd en ik vind dat gewoon niet eerlijk tegenover mij. Gebeurd is gebeurd, we zeggen en doen allemaal dingen als we boos zijn die we niet menen, excuses aanbieden en zand erover wat mij betreft. Maar voor hem werkt dat dus niet zo. Ik zit echt zo erg te tweifelen, het is inderdaad lastig als je van iemand houd om zo'n afweging te maken..
Dus wij hebben allebei hetzelfde probleem. Het is de bedoeling van een relatie dat het leuk is, een relatie heb je voor de lol met elkmaar en niet omdat het moet. Ik begin me een beetje af te vragen of houden van wel genoeg is. Wij houden heel veel van elkaar en toch werkt het niet zo. Hij gaat er langzaam aan kapot en ik ook. Elke keer na een ruzie vraag ik me af waar het aan ligt. Ben ik dan zo vervelend? Als mijn vriend boos is dan is hij ook goed boos, hij gaat dan zijn stem verheffen en soms schreeuwt hij. Maar dat gedrag accepteer ik gewoon niet. Ik vind het respectloos maar elke keer als ik dat dan tegen hem zeg dan zegt hij: maar ik sla je toch niet? Er zijn toch veel ergere dingen? Kan je niet begrijpen dat ik boos ben? Als hij dan boos is en mij iets vraagt op zo'n toon dan weet ik niet wat ik moet zeggen en geef ik soms gewoon geen antwoord en dat maakt hem nog bozer waardoor ik nog verder dichtklap. Ik weet niet eens meer waar we dan eigenlijk ruzie over hadden, het enige punt voor mij is dan zijn gedrag. Ik ben ook niet iemand die lang met een ruzie blijft zitten, voor mij is een nachtje slapen en een excuus genoeg, daarna is het gewoon klaar. Hij blijft mij nog steeds dingen verwijten die lang geleden zijn gebeurd en ik vind dat gewoon niet eerlijk tegenover mij. Gebeurd is gebeurd, we zeggen en doen allemaal dingen als we boos zijn die we niet menen, excuses aanbieden en zand erover wat mij betreft. Maar voor hem werkt dat dus niet zo. Ik zit echt zo erg te tweifelen, het is inderdaad lastig als je van iemand houd om zo'n afweging te maken..
zondag 27 februari 2011 om 18:55
zondag 27 februari 2011 om 19:06
Om even in te gaan op liselore:
We praten er wel eens over op een niet- ruzie moment. Ik vraag hem dan hoe het komt dat we zo vaak ruzie heben en hij weet het niet. Tegelijkertijd weet ik het ook niet zo goed. Het begint altijd met iets kleins, een irritatie. Het loopt uit de hand door een gebrek van communicatie, hij kan er niet tegen als ik geen antwoord geef, ik geef geen antwoord als hij het op een verheffende toon vraagt, eigenlijk een soort circkel waar een van ons uit zou moeten stappen. Ik weet alleen niet zo goed hoe ik dat moet doen. Ik ben heel bang dat ik een verkeerde stap zet en hem daarmee nog bozer maak. Als ik simpelweg wegloop dan vat hij dat op alsof het me niets kan schelen. Dat doet me heel veel pijn en lost ook niet echt iets op. Ik heb nu voor mezelf besloten dat ik even tijd voor mezelf nodig heb, even wil nadenken over wat ik wil en wat ik niet wil. Ik heb dat ook tegen hem gezegd en hij heeft toen gezegd dat ik moet doen wat het beste voor mij is. Op zo'n moment zie ik weer hoe hij eigenlijk is en hou ik heel veel van hem. Het probleem voor mij is eigenlijk de manier waarop hij me behandeld als hij boos is. Ik wil dat hij dat veranderd, voor de rest wil ik dat hij blijft zoals hij is. Dan denk ik ook dat de ruzies niet uit de hand lopen maar gewoon irritaties blijven die snel weer vergeten zijn. Ik kan niet voor hem gaan bepalen wat hij graag anders zou zien maar ik kan het hem natuurlijk wel vragen
We praten er wel eens over op een niet- ruzie moment. Ik vraag hem dan hoe het komt dat we zo vaak ruzie heben en hij weet het niet. Tegelijkertijd weet ik het ook niet zo goed. Het begint altijd met iets kleins, een irritatie. Het loopt uit de hand door een gebrek van communicatie, hij kan er niet tegen als ik geen antwoord geef, ik geef geen antwoord als hij het op een verheffende toon vraagt, eigenlijk een soort circkel waar een van ons uit zou moeten stappen. Ik weet alleen niet zo goed hoe ik dat moet doen. Ik ben heel bang dat ik een verkeerde stap zet en hem daarmee nog bozer maak. Als ik simpelweg wegloop dan vat hij dat op alsof het me niets kan schelen. Dat doet me heel veel pijn en lost ook niet echt iets op. Ik heb nu voor mezelf besloten dat ik even tijd voor mezelf nodig heb, even wil nadenken over wat ik wil en wat ik niet wil. Ik heb dat ook tegen hem gezegd en hij heeft toen gezegd dat ik moet doen wat het beste voor mij is. Op zo'n moment zie ik weer hoe hij eigenlijk is en hou ik heel veel van hem. Het probleem voor mij is eigenlijk de manier waarop hij me behandeld als hij boos is. Ik wil dat hij dat veranderd, voor de rest wil ik dat hij blijft zoals hij is. Dan denk ik ook dat de ruzies niet uit de hand lopen maar gewoon irritaties blijven die snel weer vergeten zijn. Ik kan niet voor hem gaan bepalen wat hij graag anders zou zien maar ik kan het hem natuurlijk wel vragen
zondag 27 februari 2011 om 19:31
Het klinkt alsof er meerdere problemen zijn die tot dit resultaat leiden.
Allereerst is er een oorzaak voor de boosheid. Wat is die oorzaak? Wat triggert jouw vriend?
In de tweede plaats is er jouw allerische reactie op zijn manier van uiten. Stel je toch eens voor: hij is moe, gestruikeld over de zeep die jij hebt laten slingeren in de badkamer, heeft zijn kop gestoten tegen de wastafel en nu is hij boos. Hij roept iets tegen jou en ipv 'sorry ik zal voortaan beter opletten (waar ik de zeep neerleg)' krijgt hij een 'ja maar dit gedrag accepteer ik niet van jou!!'
Lijkt me het perfectie ingrediënt voor een escalatie.
Er is dus een (al dan niet repeterende) oorzaak voor zijn boosheid. Maar er is ook een oorzaak voor jouw reactie daarop. En zijn reactie op jouw 'ontwijken van het oorspronkelijke onderwerp'.
Lijkt me iets waar aan te werken valt (al dan niet met hulp).
Allereerst is er een oorzaak voor de boosheid. Wat is die oorzaak? Wat triggert jouw vriend?
In de tweede plaats is er jouw allerische reactie op zijn manier van uiten. Stel je toch eens voor: hij is moe, gestruikeld over de zeep die jij hebt laten slingeren in de badkamer, heeft zijn kop gestoten tegen de wastafel en nu is hij boos. Hij roept iets tegen jou en ipv 'sorry ik zal voortaan beter opletten (waar ik de zeep neerleg)' krijgt hij een 'ja maar dit gedrag accepteer ik niet van jou!!'
Lijkt me het perfectie ingrediënt voor een escalatie.
Er is dus een (al dan niet repeterende) oorzaak voor zijn boosheid. Maar er is ook een oorzaak voor jouw reactie daarop. En zijn reactie op jouw 'ontwijken van het oorspronkelijke onderwerp'.
Lijkt me iets waar aan te werken valt (al dan niet met hulp).
zondag 27 februari 2011 om 19:32
ja en afspraken maken om het niet zo te laten escaleren. Dus jij kunt tegen hem zeggen de volgende keer loop ik weg, niet omdat het mij niets kan schelen, juist omdat het mij iets kan schelen en praten wij weer verder als we afgekoeld zijn.
Hij kan het laten zijn stem te verheffen, jij kunt hem daarop attenderen, door bijvoorbeeld een code woord af te spreken.
Ga met elkaar in gesprek hoe jullie willen dat jullie met elkaar omgaan probeer samen oplossingen te vinden om patronen te doorbreken.
Hij kan het laten zijn stem te verheffen, jij kunt hem daarop attenderen, door bijvoorbeeld een code woord af te spreken.
Ga met elkaar in gesprek hoe jullie willen dat jullie met elkaar omgaan probeer samen oplossingen te vinden om patronen te doorbreken.
zondag 27 februari 2011 om 20:58
Wat hij doet is misschien niet netjs. daar zul je even duidelijker over moeten zijn. Bij ons is het andersom. Ik ben degene gezegend met een luide stem. Ik ben ook degene die met veel gebaren praat en steeds luider gaat praten als ik mij druk maak om het betreffende onderwerp. mijn vriend vindt mij al snel te luid. Maar mijn vriend vindt ook dat wij 'ruzie' hebben, wanneer we het bijv. niet eens zijn over de kleur verf die we willen gebruiken. Ik vind dat een verschil van mening. Zoveel mensen zoveel smaken.
Er zijn vele gradaties in schreeuwen, van een gepassioneerde stemverheffing tot brullen. Ik weet niet wat bij jullie van toepassing is, maar schreeuwen an sich hoeft niet zo kwalijk te zijn als jij het nu doet klinken.
Zoals ik jouw verhaal lees, en als ik dat op mezelf betrek, zou ik (de positie van jouw vriend dus) ook best wel iets aangeven dat mij niet aanstaat. Maar als de reactie daarop niet iets constructiefs is als 'wat zullen we eraan doen om dit voortaan te voorkomen?', maar in plaats daarvan krijg ik een hysterisch 'je schreeuwt tegen mij en dat pik ik niet', nou reken maar dat ik dan pas echt kwaad zou worden.
Ik kan mij dus best voorstellen dat misschien jouw vriend een tikkeltje lichtgeraakt is, maar jouw eigen aandeel in het 'ruzie maken' is ook verre van constructief te noemen. Zijn gedrag kun je hooguit aankaarten (op een rustige manier!!! en zonder emotioneel te worden), maar jouw eigen gedrag kun je ook veranderen! Stap er eens overheen dat er niet 'geschreeuwd' mag worden en ga voor de verandering eens in op de oorzaak van de boosheid. Wees constructief, denk mee, geef iemand gelijk wanneer hij dat ook heeft, werk aan een oplossing.
Er zijn vele gradaties in schreeuwen, van een gepassioneerde stemverheffing tot brullen. Ik weet niet wat bij jullie van toepassing is, maar schreeuwen an sich hoeft niet zo kwalijk te zijn als jij het nu doet klinken.
Zoals ik jouw verhaal lees, en als ik dat op mezelf betrek, zou ik (de positie van jouw vriend dus) ook best wel iets aangeven dat mij niet aanstaat. Maar als de reactie daarop niet iets constructiefs is als 'wat zullen we eraan doen om dit voortaan te voorkomen?', maar in plaats daarvan krijg ik een hysterisch 'je schreeuwt tegen mij en dat pik ik niet', nou reken maar dat ik dan pas echt kwaad zou worden.
Ik kan mij dus best voorstellen dat misschien jouw vriend een tikkeltje lichtgeraakt is, maar jouw eigen aandeel in het 'ruzie maken' is ook verre van constructief te noemen. Zijn gedrag kun je hooguit aankaarten (op een rustige manier!!! en zonder emotioneel te worden), maar jouw eigen gedrag kun je ook veranderen! Stap er eens overheen dat er niet 'geschreeuwd' mag worden en ga voor de verandering eens in op de oorzaak van de boosheid. Wees constructief, denk mee, geef iemand gelijk wanneer hij dat ook heeft, werk aan een oplossing.
zondag 27 februari 2011 om 21:38
Elke week ruzie, vind ik persoonlijk wel vaak. Als je niet goed dingen kunt bepraten samen, wordt het nog een hele uitdaging als je gaat samenwonen en/of als er kinderen komen...... Als je voor die tijd niet samen geleerd hebt om dingen te bespreken en normaal uit te praten, zou ik in ieder geval geen volgende stap nemen....
maandag 28 februari 2011 om 21:28
quote:Ookeentheeleut schreef op 27 februari 2011 @ 21:38:
Elke week ruzie, vind ik persoonlijk wel vaak. Als je niet goed dingen kunt bepraten samen, wordt het nog een hele uitdaging als je gaat samenwonen en/of als er kinderen komen...... Als je voor die tijd niet samen geleerd hebt om dingen te bespreken en normaal uit te praten, zou ik in ieder geval geen volgende stap nemen....
Dat is bij mij ook een beetje mijn angst.. mijn vriend word ook heel snel boos en geiriiteerd.. of jaloers of iets... overal heeft hij wel wat op! Toen ik dat niet meer trok heb ik dat aangegeven.. Hij zei dat hij ging veranderen.. maar veranderde niet.. tot ik aangaf dat ik wilde stoppen en hij smeekte om een kans.. die heb ik m nu dus gegeven.. maar wel bang dat hij toch zo blijft. hij doet nu wel zo zijn best.. maar diep van binnen zit het dan toch in hem? ben ik bang? dat jaloerse.. dat negatieve.. waardoor wij gezeur krijgen.
(ik hoop dat mn gevoel voor hem ook weer sterker word, want die is ook afgenomen..)
Elke week ruzie, vind ik persoonlijk wel vaak. Als je niet goed dingen kunt bepraten samen, wordt het nog een hele uitdaging als je gaat samenwonen en/of als er kinderen komen...... Als je voor die tijd niet samen geleerd hebt om dingen te bespreken en normaal uit te praten, zou ik in ieder geval geen volgende stap nemen....
Dat is bij mij ook een beetje mijn angst.. mijn vriend word ook heel snel boos en geiriiteerd.. of jaloers of iets... overal heeft hij wel wat op! Toen ik dat niet meer trok heb ik dat aangegeven.. Hij zei dat hij ging veranderen.. maar veranderde niet.. tot ik aangaf dat ik wilde stoppen en hij smeekte om een kans.. die heb ik m nu dus gegeven.. maar wel bang dat hij toch zo blijft. hij doet nu wel zo zijn best.. maar diep van binnen zit het dan toch in hem? ben ik bang? dat jaloerse.. dat negatieve.. waardoor wij gezeur krijgen.
(ik hoop dat mn gevoel voor hem ook weer sterker word, want die is ook afgenomen..)
dinsdag 1 maart 2011 om 19:39
@ dais, tja echt veranderen is lastig..... Ik heb zelf ook eens lang geprobeerd om me aan te passen aan iemand, maar op de lange termijn was dat niet vol te houden. Ik geloof ook dat 'houden van' alleen niet genoeg is. Heb inmiddels een hele gelukkige andere relatie die een stuk makkelijker loopt... Het hoeft dus niet moeilijk te gaan.
woensdag 2 maart 2011 om 04:13
Mensen die schreeuwen zijn gewoon zo machteloos ..willen alleen de ander overschreeuwen.Laat die vent eens normaal met je gaan praten.
Nou fysiek iemand aanvallen is erg.Maar verbaal aanvallen kan net zo hard aankomen. Stel dat je iedere keer op je werk door je baas op een schreeuwerige toon wordt aangesproken dan zou je zeggen :pardon??
HAAHHA nee maar serieus....waarom kan je vriend zijn woede niet beheersen? Is hij dat soms gewend? Is dat zijn manier van uiten?Hij vindt dus normaal dat hij heel erg boos wordt op je en tegen je schreeuwt omdat hij je niet slaat.
Leuk hoor iemand die tegen je schreeuwt waardoor je bang wordt.Leuke relatie
Nou fysiek iemand aanvallen is erg.Maar verbaal aanvallen kan net zo hard aankomen. Stel dat je iedere keer op je werk door je baas op een schreeuwerige toon wordt aangesproken dan zou je zeggen :pardon??
HAAHHA nee maar serieus....waarom kan je vriend zijn woede niet beheersen? Is hij dat soms gewend? Is dat zijn manier van uiten?Hij vindt dus normaal dat hij heel erg boos wordt op je en tegen je schreeuwt omdat hij je niet slaat.
Leuk hoor iemand die tegen je schreeuwt waardoor je bang wordt.Leuke relatie
woensdag 9 maart 2011 om 12:28
aiya,
elke week ruzie!! om kleine irritaties???
jullie wonen nog niet samen, wat is jullie leeftijd?
Wonen jullie nog bij jullie ouders/ of wonen jullie apart?
allemaal kleine vraagjes,
Als jullie al niet goed met elkaar kunnen communiceren,hoe denk je dan een heel leven op te bouwen met elkaar.
Je zegt vreselijk veel van hem te houden,maar ik lees ook dat je bang bent van hem als hij zo boos reageert.
Als jullie rustig zijn en je vraagt het aan hem,weet hij geen antwoord.
Was hij vroeger ook al zo,bij het minste geringste boos??
Heeft hij eerdere relaties gehad??
Misschien moet hij wel in therapie??
Kijk als jullie er beide voor willen gaan,zal er toch het een en ander moeten veranderen.
Houden jullie beiden net zo vreselijk veel van elkaar,moet dat lukken.
Ik ben al tig jaar getrouwd, heb eigenlijk nog nooit ruzie gehad met mijn partner.
Ja wel eens een woorden wisseling,maar daar kon altijd goed over gepraat worden.
Dat is ook de basis van een goede relatie.
en bij iets wat hem irriteert,behoeft niet gelijk om te slaan in een ruzie!!.
heb dan een donkerbruin vermoeden,dat hem andere dingen dwars zitten.
succes
elke week ruzie!! om kleine irritaties???
jullie wonen nog niet samen, wat is jullie leeftijd?
Wonen jullie nog bij jullie ouders/ of wonen jullie apart?
allemaal kleine vraagjes,
Als jullie al niet goed met elkaar kunnen communiceren,hoe denk je dan een heel leven op te bouwen met elkaar.
Je zegt vreselijk veel van hem te houden,maar ik lees ook dat je bang bent van hem als hij zo boos reageert.
Als jullie rustig zijn en je vraagt het aan hem,weet hij geen antwoord.
Was hij vroeger ook al zo,bij het minste geringste boos??
Heeft hij eerdere relaties gehad??
Misschien moet hij wel in therapie??
Kijk als jullie er beide voor willen gaan,zal er toch het een en ander moeten veranderen.
Houden jullie beiden net zo vreselijk veel van elkaar,moet dat lukken.
Ik ben al tig jaar getrouwd, heb eigenlijk nog nooit ruzie gehad met mijn partner.
Ja wel eens een woorden wisseling,maar daar kon altijd goed over gepraat worden.
Dat is ook de basis van een goede relatie.
en bij iets wat hem irriteert,behoeft niet gelijk om te slaan in een ruzie!!.
heb dan een donkerbruin vermoeden,dat hem andere dingen dwars zitten.
succes
woensdag 9 maart 2011 om 13:05
Ik heb 5 jaar zo'n relatie gehad, al hadden we hooguit één keer per maand écht ruzie. Ik herken mezelf in de omschrijving die Vlammetje van zichzelf geeft. Ik was dan ook vaak 'de schuldige' van de ruzies, in de ogen van mijn ex. De relatie is uiteindelijk wel geëindigd, maar toch hebben we in die 5 jaar allebei een hoop geleerd.
Ik kon namelijk best begrijpen dat mijn ex het vervelend vond als ik te fel werd, te hard ging praten, hem misschien niet meer uit liet praten. Echter, ik had het heel vaak niet door, tót het te laat was. Zijn reactie was dan óf nóg minder zeggen, of in de hatelijke opmerkingen modus schieten. Van beiden werd ik pas écht kwaad (vaak was ik tot op dat moment nog niet eens boos, alleen opgewonden).
Dan kregen we ruzie en niet meer het gesprek of meningsverschil waar het over ging.
Het is mijn ex gelukt om vóór dat hij het écht vervelend begon te vinden hoe ik praatte, met een codewoord aan te geven dat ik in zijn ogen bijna te ver ging. Dat codewoord was een grapje van ons, wat dus de sfeer een beetje luchtig hield. Ik vond het niet leuk om op dat moment, in mijn opgewondenheid, aangesproken te worden op mijn gedrag, maar omdat we het nu eenmaal afgesproken hadden, nam ik wat gas terug op die momenten.
En he, ineens hadden we dan wél het constructieve gesprek waarnaar ik éigenlijk op zoek was.
Deze relatie is 10 jaar geleden trouwens, en ik moet eerlijk zeggen dat als ik ex nog tegenkom, we allebei blij en verbaasd zijn dat we in relaties met anderen daarna, nóóit meer zo veel ruzie hebben gemaakt. Blijkbaar waren we sowieso niet echt een match made in heaven!
Ik kon namelijk best begrijpen dat mijn ex het vervelend vond als ik te fel werd, te hard ging praten, hem misschien niet meer uit liet praten. Echter, ik had het heel vaak niet door, tót het te laat was. Zijn reactie was dan óf nóg minder zeggen, of in de hatelijke opmerkingen modus schieten. Van beiden werd ik pas écht kwaad (vaak was ik tot op dat moment nog niet eens boos, alleen opgewonden).
Dan kregen we ruzie en niet meer het gesprek of meningsverschil waar het over ging.
Het is mijn ex gelukt om vóór dat hij het écht vervelend begon te vinden hoe ik praatte, met een codewoord aan te geven dat ik in zijn ogen bijna te ver ging. Dat codewoord was een grapje van ons, wat dus de sfeer een beetje luchtig hield. Ik vond het niet leuk om op dat moment, in mijn opgewondenheid, aangesproken te worden op mijn gedrag, maar omdat we het nu eenmaal afgesproken hadden, nam ik wat gas terug op die momenten.
En he, ineens hadden we dan wél het constructieve gesprek waarnaar ik éigenlijk op zoek was.
Deze relatie is 10 jaar geleden trouwens, en ik moet eerlijk zeggen dat als ik ex nog tegenkom, we allebei blij en verbaasd zijn dat we in relaties met anderen daarna, nóóit meer zo veel ruzie hebben gemaakt. Blijkbaar waren we sowieso niet echt een match made in heaven!
