Relaties
alle pijlers
Samenwonen benauwd me wel eens.
donderdag 17 februari 2011 om 17:02
Al een paar jaar woon ik samen. Merk alleen, dat ik er steeds meer behoefte aan heb, gewoon alleen te zijn en het liefst zou ik gewoon weer alleen een eigen huisje willen hebben, met al mijn eigen spulletjes, niks meer hoeven te delen, om het zo maar even te zeggen. En alles op mijn eigen manier te doen. Thuis komen in een huis, dat er net zo bij ligt, als toen ik wegging.
Het benauwd me vaak om nooit meer echt alleen te kunnen zijn. Om me altijd te moeten aanpassen, etc.
Hoe ervaren jullie dat? Bij het samenwonen?
Het benauwd me vaak om nooit meer echt alleen te kunnen zijn. Om me altijd te moeten aanpassen, etc.
Hoe ervaren jullie dat? Bij het samenwonen?
donderdag 17 februari 2011 om 17:09
Je houdt nog wel van je vriend? Je zou liever een LAT relatie met hem hebben?
Ik heb wel eens dat ik heel erg kan genieten van een avondje alleen maar dat gaat niet verder dan dat. Waar pas je je dan allemaal aan aan? Ben je jezelf niet in deze/je relatie? (vanwege dat aanpassen) (ben je dat wel ooit geweest?). Tuurlijk ik pas me ook wel eens aan maar niet altijd en hij past zich ook wel eens aan..
Vind het wel sneu voor je..heb je dr met hem over gepraat?
Ik heb wel eens dat ik heel erg kan genieten van een avondje alleen maar dat gaat niet verder dan dat. Waar pas je je dan allemaal aan aan? Ben je jezelf niet in deze/je relatie? (vanwege dat aanpassen) (ben je dat wel ooit geweest?). Tuurlijk ik pas me ook wel eens aan maar niet altijd en hij past zich ook wel eens aan..
Vind het wel sneu voor je..heb je dr met hem over gepraat?
donderdag 17 februari 2011 om 17:09
Ik herken het ook niet. Soms vind ik het wel eens lekker als mijn vriend een avond weg is. Gewoon lekker een avondje alleen, heerlijk. Maar over het algemeen vind ik het juist heel fijn om thuis te komen als mijn vriend er is. Samen eten en dan lekker kletsen.
Hoe is je relatie verder? Zijn er andere dingen die misschien niet zo lekker lopen tussen jullie? Gaat je vriend wel eens een avondje weg, zodat je het huis voor jezelf hebt?
Hoe is je relatie verder? Zijn er andere dingen die misschien niet zo lekker lopen tussen jullie? Gaat je vriend wel eens een avondje weg, zodat je het huis voor jezelf hebt?
donderdag 17 februari 2011 om 17:10
Dat gevoel herken ik niet. Ik voel me in ons huis hartstikke vrij, zowel alleen maar ook als vriend er is. Ik voel me helemaal thuis. Mijn vriend heeft twee avonden in de week wat, en dat vind ik ook heerlijk hoor! Mijn heilige avond alleen is vrijdagavond, lekker met een wijntje èn forum kijken naar een talentenjacht...
Maar als hij er is vind ik het ook helemaal goed.
Maar als hij er is vind ik het ook helemaal goed.
donderdag 17 februari 2011 om 17:12
donderdag 17 februari 2011 om 17:14
donderdag 17 februari 2011 om 17:15
quote:AlettaJacobs schreef op 17 februari 2011 @ 17:11:
Benauwt het samenwonen je, of je relatie? Ik denk soms m met weemoed terug naar de rust en vrijheid van alleen wonen, maar als ik dan bedenk wie ik dan zou moeten missen, zou ik echt niet willen ruilen.Dit heb ik ook. Als ik moe ben of cranky wil ik ook weleens alleen zijn, gewoon helemaal met RUST gelaten worden. Maar meestal vind ik het fijn om samen te wonen en trek ik heel snel bij als ik weer ontspan.
Benauwt het samenwonen je, of je relatie? Ik denk soms m met weemoed terug naar de rust en vrijheid van alleen wonen, maar als ik dan bedenk wie ik dan zou moeten missen, zou ik echt niet willen ruilen.Dit heb ik ook. Als ik moe ben of cranky wil ik ook weleens alleen zijn, gewoon helemaal met RUST gelaten worden. Maar meestal vind ik het fijn om samen te wonen en trek ik heel snel bij als ik weer ontspan.
donderdag 17 februari 2011 om 17:18
quote:Mlle_j schreef op 17 februari 2011 @ 17:15:
[...]
Dit heb ik ook. Als ik moe ben of cranky wil ik ook weleens alleen zijn, gewoon helemaal met RUST gelaten worden. Maar meestal vind ik het fijn om samen te wonen en trek ik heel snel bij als ik weer ontspan.Juist als ik zo'n cranky bui heb, is het mijn lief die me daar weer uit haalt (door iets geks te doen of iets liefs). Maar we wonen toch niet allemaal in een groot loft ofzo? Als je even alleen wil zijn, deur achter je dicht, klaar.
[...]
Dit heb ik ook. Als ik moe ben of cranky wil ik ook weleens alleen zijn, gewoon helemaal met RUST gelaten worden. Maar meestal vind ik het fijn om samen te wonen en trek ik heel snel bij als ik weer ontspan.Juist als ik zo'n cranky bui heb, is het mijn lief die me daar weer uit haalt (door iets geks te doen of iets liefs). Maar we wonen toch niet allemaal in een groot loft ofzo? Als je even alleen wil zijn, deur achter je dicht, klaar.
donderdag 17 februari 2011 om 17:24
Ik woon nu een ruim jaar samen en had vooraf wel het idee dat ik het lastig zou kunnen vinden. Nu blijkt dat helemaal niet het geval. Voel me heel vrij en helemaal thuis bij mijn lief. Een gevoel wat ik hiervoor niet kende trouwens. Ik ervaar het samen zijn als heel erg fijn. Af en toe een avondje alleen is natuurlijk ook zalig. Al ben ik ook dan weer blij als ie er is. Is ook goed om elkaar af en toe even te missen.
Het feit dat je het gevoel hebt dat je je moet aanpassen, is dat een nieuw gevoel of heb je dat al die jaren al? En waar komt dat dan door, weet je dat? Voor mijn huidige relatie vond ik het ook lastig om mezelf te zijn, "moest" ik me ook aanpassen. Liep op mijn tenen en voelde me altijd een soort van op visite. Zelfs in mijn eigen huis, waar niet werd samengewoond. Had bij mij te maken met bang zijn dat ik niet interessant genoeg was. In deze relatie voel ik mij de meest interessante persoon op aarde voor mijn vriend.
Het feit dat je het gevoel hebt dat je je moet aanpassen, is dat een nieuw gevoel of heb je dat al die jaren al? En waar komt dat dan door, weet je dat? Voor mijn huidige relatie vond ik het ook lastig om mezelf te zijn, "moest" ik me ook aanpassen. Liep op mijn tenen en voelde me altijd een soort van op visite. Zelfs in mijn eigen huis, waar niet werd samengewoond. Had bij mij te maken met bang zijn dat ik niet interessant genoeg was. In deze relatie voel ik mij de meest interessante persoon op aarde voor mijn vriend.
donderdag 17 februari 2011 om 17:34
Ik hoef me niet aan te passen in de relatie, dat niet. Maar gewoon met samenwonnen zelf. Het is meer dat ik me aan moet passen met eten, met naar bed gaan, met opstaan, met de badkamer, etc. Met tv kijken, etc etc. noem maar op!
We zitten zeker niet 24 uur op elkaars lip, gelukkig niet.
Ik vind het echt moeilijk om het uit te leggen! Klinkt ontzettend kinderachtig dit, maar ik wil gewoon alles voor mezelf hebben. Gewoon "mijn eigen plek" waar niemand anders is, als ik daar behoefte aan heb.
We hebben bijna nooit ruzie, maar, het is het misschien nét niet voor mij.. Moeilijk hoor, om dat zo te zeggen, normaal loop ik er altijd voor weg.
We zitten zeker niet 24 uur op elkaars lip, gelukkig niet.
Ik vind het echt moeilijk om het uit te leggen! Klinkt ontzettend kinderachtig dit, maar ik wil gewoon alles voor mezelf hebben. Gewoon "mijn eigen plek" waar niemand anders is, als ik daar behoefte aan heb.
We hebben bijna nooit ruzie, maar, het is het misschien nét niet voor mij.. Moeilijk hoor, om dat zo te zeggen, normaal loop ik er altijd voor weg.
donderdag 17 februari 2011 om 17:35
donderdag 17 februari 2011 om 17:36
quote:GeorgetteDansLeTabac schreef op 17 februari 2011 @ 17:10:
Dat gevoel herken ik niet. Ik voel me in ons huis hartstikke vrij, zowel alleen maar ook als vriend er is. Ik voel me helemaal thuis. Mijn vriend heeft twee avonden in de week wat, en dat vind ik ook heerlijk hoor! Mijn heilige avond alleen is vrijdagavond, lekker met een wijntje èn forum kijken naar een talentenjacht...
Maar als hij er is vind ik het ook helemaal goed. Ik voel me ook ontzettend vrij, in dit huis en ook bij mijn vriend. Daar ligt het ook niet aan. Het is echt meer, dat het beklemmend is, zo samenwonen.
Dat gevoel herken ik niet. Ik voel me in ons huis hartstikke vrij, zowel alleen maar ook als vriend er is. Ik voel me helemaal thuis. Mijn vriend heeft twee avonden in de week wat, en dat vind ik ook heerlijk hoor! Mijn heilige avond alleen is vrijdagavond, lekker met een wijntje èn forum kijken naar een talentenjacht...
Maar als hij er is vind ik het ook helemaal goed. Ik voel me ook ontzettend vrij, in dit huis en ook bij mijn vriend. Daar ligt het ook niet aan. Het is echt meer, dat het beklemmend is, zo samenwonen.
donderdag 17 februari 2011 om 17:37
quote:lichtpuntjes schreef op 17 februari 2011 @ 17:34:
Ik hoef me niet aan te passen in de relatie, dat niet. Maar gewoon met samenwonnen zelf. Het is meer dat ik me aan moet passen met eten, met naar bed gaan, met opstaan, met de badkamer, etc. Met tv kijken, etc etc. noem maar op!
We zitten zeker niet 24 uur op elkaars lip, gelukkig niet.
Ik vind het echt moeilijk om het uit te leggen! Klinkt ontzettend kinderachtig dit, maar ik wil gewoon alles voor mezelf hebben. Gewoon "mijn eigen plek" waar niemand anders is, als ik daar behoefte aan heb.
We hebben bijna nooit ruzie, maar, het is het misschien nét niet voor mij.. Moeilijk hoor, om dat zo te zeggen, normaal loop ik er altijd voor weg.
Dus feitelijk wordt jou hier zomaar een mooie levensles voorgeschoteld.... Kan je het zo zien?
Zoals jij het nu beschrijft, heb ik het nog nooit bekeken... dat je je moet aanpassen met eten, tvkijken, badkamer. Ik ervaar dat helemaal niet zo.
Ik moet denken aan SatC, Carrie wordt op een gegeven moment ook helemaal gek van Aidan, en dan gaat ze achter een soort gordijn zitten, als een plekje voor haar alleen.
Je bent niet kinderachtig hoor!
Ik hoef me niet aan te passen in de relatie, dat niet. Maar gewoon met samenwonnen zelf. Het is meer dat ik me aan moet passen met eten, met naar bed gaan, met opstaan, met de badkamer, etc. Met tv kijken, etc etc. noem maar op!
We zitten zeker niet 24 uur op elkaars lip, gelukkig niet.
Ik vind het echt moeilijk om het uit te leggen! Klinkt ontzettend kinderachtig dit, maar ik wil gewoon alles voor mezelf hebben. Gewoon "mijn eigen plek" waar niemand anders is, als ik daar behoefte aan heb.
We hebben bijna nooit ruzie, maar, het is het misschien nét niet voor mij.. Moeilijk hoor, om dat zo te zeggen, normaal loop ik er altijd voor weg.
Dus feitelijk wordt jou hier zomaar een mooie levensles voorgeschoteld.... Kan je het zo zien?
Zoals jij het nu beschrijft, heb ik het nog nooit bekeken... dat je je moet aanpassen met eten, tvkijken, badkamer. Ik ervaar dat helemaal niet zo.
Ik moet denken aan SatC, Carrie wordt op een gegeven moment ook helemaal gek van Aidan, en dan gaat ze achter een soort gordijn zitten, als een plekje voor haar alleen.
Je bent niet kinderachtig hoor!
donderdag 17 februari 2011 om 17:39
Ja ik herken het helemaal van toen ik nog samenwoonde: niet alleen mijn eigen spullen, niet lekker alleen zijn als jij dat wilt, niet helemaal je eigen tijd indelen, op elkaars lip in het weekend enz.
Ik vond het helemaal niets en enorm benauwend en ik heb gemerkt dat een LAT-relatie mij weer lucht gaf.
Ik vond het helemaal niets en enorm benauwend en ik heb gemerkt dat een LAT-relatie mij weer lucht gaf.
donderdag 17 februari 2011 om 17:39
Ik zou dat ook wel eens willen dat alles op mijn manier ging en dat alles netjes en schoon bleef als ik het heb opgeruimd. Maar met een man, kind en katten is dat echt onmogelijk.
Maar als ik dan weer op de bank zit met iedereen zo bij elkaar, is dat het heerlijkste wat er is, en dan maakt de rommel die ze maken niet zoveel meer uit.
Klinkt alsof je wat ruimte mist, ga wat meer je eigen gang, maar blijf communiceren.
Maar als ik dan weer op de bank zit met iedereen zo bij elkaar, is dat het heerlijkste wat er is, en dan maakt de rommel die ze maken niet zoveel meer uit.
Klinkt alsof je wat ruimte mist, ga wat meer je eigen gang, maar blijf communiceren.
donderdag 17 februari 2011 om 17:40
quote:SeptemberGirl schreef op 17 februari 2011 @ 17:37:
[...]
Dus feitelijk wordt jou hier zomaar een mooie levensles voorgeschoteld.... Kan je het zo zien?
Zoals jij het nu beschrijft, heb ik het nog nooit bekeken... dat je je moet aanpassen met eten, tvkijken, badkamer. Ik ervaar dat helemaal niet zo.
Ik moet denken aan SatC, Carrie wordt op een gegeven moment ook helemaal gek van Aidan, en dan gaat ze achter een soort gordijn zitten, als een plekje voor haar alleen.
Je bent niet kinderachtig hoor!Op zich wel Maar wat moet ik met dit gevoel?
[...]
Dus feitelijk wordt jou hier zomaar een mooie levensles voorgeschoteld.... Kan je het zo zien?
Zoals jij het nu beschrijft, heb ik het nog nooit bekeken... dat je je moet aanpassen met eten, tvkijken, badkamer. Ik ervaar dat helemaal niet zo.
Ik moet denken aan SatC, Carrie wordt op een gegeven moment ook helemaal gek van Aidan, en dan gaat ze achter een soort gordijn zitten, als een plekje voor haar alleen.
Je bent niet kinderachtig hoor!Op zich wel Maar wat moet ik met dit gevoel?
donderdag 17 februari 2011 om 17:40
Ik herken het wel, ook al woon ik niet (meer) samen en heb nu een lat-relatie. Ook ik ben iemand die zich pas oplaadt als ik alleen ben, die het nodig heeft om mezelf terug te trekken op z'n tijd en me in mijn eentje heel erg goed kan vermaken.
Als ik je verhaal lees dan denk ik dat je enerzijds een heel introvert type bent, wat alleen zijn gewoon af en toe nodig heeft. En anderzijds dat je het moeilijk vind om je eigen grenzen goed te bewaken en daardoor het gevoel hebt dat je je moet aanpassen, waardoor je je nooit helemaal op je gemak voelt.
Soms helpt het al dat je van jezelf weet hoe je in elkaar zit, en hierdoor wat makkelijker je grenzen kan aangeven.
Zelf heb ik een boek gelezen hierover, (weet niet meer hoe het heet, google even, er zijn meerdere) en dit was zo herkenbaar, dat ik nu veel vaker denk: nou, zo ben ik gewoon, niets mis mee.
Als ik je verhaal lees dan denk ik dat je enerzijds een heel introvert type bent, wat alleen zijn gewoon af en toe nodig heeft. En anderzijds dat je het moeilijk vind om je eigen grenzen goed te bewaken en daardoor het gevoel hebt dat je je moet aanpassen, waardoor je je nooit helemaal op je gemak voelt.
Soms helpt het al dat je van jezelf weet hoe je in elkaar zit, en hierdoor wat makkelijker je grenzen kan aangeven.
Zelf heb ik een boek gelezen hierover, (weet niet meer hoe het heet, google even, er zijn meerdere) en dit was zo herkenbaar, dat ik nu veel vaker denk: nou, zo ben ik gewoon, niets mis mee.
donderdag 17 februari 2011 om 17:41
Wat jij beschrijft Lichtpuntjes, heb ik wel eens vaker gehoord (of gelezen op het forum ) Ik herken het totaal niet, en denk ook dat het maatschappelijk een beetje als 'raar' gezien wordt, maar ja, als jij het nou zo voelt...
Kun je geen eigen kamer in je huis maken? Mijn moeder heeft dat altijd gehad en daar mochten wij (ook mijn vader) alleen binnenkomen als we eerst geklopt hadden, en soms had ze gewoon de deur een uur op slot, omdat ze graag rust wou.
Ben je wel eens alleen thuis? Ik werk op dit moment thuis dus heb wel zo mijn momenten, maar moet er niet aan denken dat ik iedere avond met mijn man op de bank zou zitten. Dan moet hij toch écht één keer in de week (ofzo) lekker iets buiten de deur voor zichzelf gaan doen.
En verder, alle 'nadelen' van het samenwonen en aanpassen, die jou dus benauwen, wegen voor mij volledig op tegen het samenleven met mijn lief en levert ook voordelen op die je in je eentje weer niet hebt.
Edit: toen ik dit schreef had ik je laatste reactie nog niet gelezen, maar woon je nu eigenlijk wel of niet samen? (omdat je het over 'het huis van mijn vriend' hebt)
Kun je geen eigen kamer in je huis maken? Mijn moeder heeft dat altijd gehad en daar mochten wij (ook mijn vader) alleen binnenkomen als we eerst geklopt hadden, en soms had ze gewoon de deur een uur op slot, omdat ze graag rust wou.
Ben je wel eens alleen thuis? Ik werk op dit moment thuis dus heb wel zo mijn momenten, maar moet er niet aan denken dat ik iedere avond met mijn man op de bank zou zitten. Dan moet hij toch écht één keer in de week (ofzo) lekker iets buiten de deur voor zichzelf gaan doen.
En verder, alle 'nadelen' van het samenwonen en aanpassen, die jou dus benauwen, wegen voor mij volledig op tegen het samenleven met mijn lief en levert ook voordelen op die je in je eentje weer niet hebt.
Edit: toen ik dit schreef had ik je laatste reactie nog niet gelezen, maar woon je nu eigenlijk wel of niet samen? (omdat je het over 'het huis van mijn vriend' hebt)
donderdag 17 februari 2011 om 17:43
quote:lichtpuntjes schreef op 17 februari 2011 @ 17:40:
[...]
Op zich wel Maar wat moet ik met dit gevoel?
Ja lieverd, ik weet het ook niet.... ik herken het niet en dus kan ik je eigenlijk geen advies geven....
Is er niet 1 kamer in huis die je helemaal Lichtpuntjes' kamer kan maken? Met jouw behang, bank, kussens, boeken, kaarsen, alles wat jij maar fijn vindt... is dat een optie?
[...]
Op zich wel Maar wat moet ik met dit gevoel?
Ja lieverd, ik weet het ook niet.... ik herken het niet en dus kan ik je eigenlijk geen advies geven....
Is er niet 1 kamer in huis die je helemaal Lichtpuntjes' kamer kan maken? Met jouw behang, bank, kussens, boeken, kaarsen, alles wat jij maar fijn vindt... is dat een optie?
donderdag 17 februari 2011 om 17:44
quote:Kastanjez schreef op 17 februari 2011 @ 17:41:
En verder, alle 'nadelen' van het samenwonen en aanpassen, die jou dus benauwen, wegen voor mij volledig op tegen het samenleven met mijn lief en levert ook voordelen op die je in je eentje weer niet hebt.Daar ken ik nog wel een leuk topic over, inclusief rugkrabbers en afgefikt haar
En verder, alle 'nadelen' van het samenwonen en aanpassen, die jou dus benauwen, wegen voor mij volledig op tegen het samenleven met mijn lief en levert ook voordelen op die je in je eentje weer niet hebt.Daar ken ik nog wel een leuk topic over, inclusief rugkrabbers en afgefikt haar
donderdag 17 februari 2011 om 17:44
quote:SeptemberGirl schreef op 17 februari 2011 @ 17:18:
[...]
Juist als ik zo'n cranky bui heb, is het mijn lief die me daar weer uit haalt (door iets geks te doen of iets liefs). Maar we wonen toch niet allemaal in een groot loft ofzo? Als je even alleen wil zijn, deur achter je dicht, klaar.Nee, ik woon in een kleine loft. Dus terugtrekken is lastig, en dat helpt niet. Gelukkig gaat t altijd vanzelf over.
[...]
Juist als ik zo'n cranky bui heb, is het mijn lief die me daar weer uit haalt (door iets geks te doen of iets liefs). Maar we wonen toch niet allemaal in een groot loft ofzo? Als je even alleen wil zijn, deur achter je dicht, klaar.Nee, ik woon in een kleine loft. Dus terugtrekken is lastig, en dat helpt niet. Gelukkig gaat t altijd vanzelf over.
