Samenwonen!!

06-12-2011 15:42 39 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik vroeg me af hoe jij en je vriend hebben besloten om samen te gaan wonen? Vroeg hij je? Besloten jullie dit samen? En binnen hoelang gingen jullie dan ook echt samenwonen in 1 huis? Indien je zelf al een huis hebt en bij hem intrekt, wat heb je dan gedaan met je meubels?



MIjn vriend en ik zijn 3 jr samen en gaan binnenkort samenwonen. Hij wilde eerst nog niet omdat hij het te snel vond. Inmiddels hoor ik hem steeds vaker zeggen: nou in de winter woon je al bij mij hoor. Hij wil het eerst nog officieel vragen aan mij. Nu weet ik dus niet zo goed wanneer we gaan samenwonen. Ergens vind ik dat irritant omdat ik nu niet zo goed weet waar ik aan toe ben....wordt het jan/feb/maart??

wat denken jullie hiervan?
Alle reacties Link kopieren
Zoiets overleg je toch gewoon of denk ik nu te simpel? Officieel vragen klinkt zo raar...
Alle reacties Link kopieren
Waarom laat je dit van hem afhangen dan? Gewoon een datum met elkaar afspreken.

Ook in verband met het opzeggen van je eigen huur (ik begrijp dat je bij hem intrekt tenminste), adreswijzigingen doorgeven etc. Vanaf wanneer wil jij samenwonen met hem? Stel dat gewoon aan hem voor.
Only dead fish go with the flow
Alle reacties Link kopieren
Als hij er nog zo'n kreet uitgooit, zeggen: 'nou, OK! Gaan we regelen!' Als hij toch al zo'n uitspraken doet zou ik er gebruik van gaan maken.



Officieel vragen om samen te wonen heb ik nog nooit van gehoord. Dat je samen het gaat vieren, ok. Maar officieel vragen? Sleutel in een chique doosje?
Mijn vriend is nooit een beslisser geweest. Ik heb dus een deadline aangegeven. In maart gaan we op zoek naar een (koop) woning. Zou ik dit niet hebben gezegd, dan zou er nog een tijdje overheen zijn gegaan. Ik ben de 'doener' en hij de 'denker' in onze relatie. Onder druk zetten heb ik absoluut niet gedaan. Nadat hij had aangegeven graag te willen samenwonen heb ik er een 'tijd' aangegeven. Voor beiden prettig, daarnaast is het iets om naar uit te kijken.
Ik zei na een lang verliefd weekend samen dat in één huis wonen me leuk leek. Gelukkig leek het hem ook leuk. Zes weken later woonden we samen in mijn huis met het beste van onze meubels gecombineerd en de rest weggegeven/verkocht.
Alle reacties Link kopieren
Mijn vriend heeft me na een half jaar gevraagd of ik bij hem wilde komen wonen.

In dat gesprek hebben we ook besloten vanaf wanneer e.d.

Ik had op dat moment ook mijn eigen huisje nog, met idd m'n eigen meubels. Spulletjes waar ik echt gehecht aan was heb ik meegenomen, de rest heb ik verkocht.

Hij trouwens ook, en van dat geld hebben we samen meubels gekocht die we allebei mooi vinden.
Alle reacties Link kopieren
Bij ons ging het vanzelf eigenlijk en snel, na een paar weken elke dag en nacht bij mekaar te zijn hebben we mijn huisje maar leeggehaald. Datgeen wat er nog stond want er was in de loop der weken telkens wel wat opgehaald.



Als hij er weer over begint pak je gewoon de autosleutels en zeg je 'kom schat we gaan me spullen ophalen'
Alle reacties Link kopieren
Nou, bij ons kwam dat gewoon zo uit. Na twee weken daten kocht ik een huis. Klinkt nogal voorbarig, maar dat stond totaal los van het daten hoor. Tegen de tijd dat de verbouwing klaar was zijn we er samen ingetrokken. Ik had op een gegeven moment (nadat we een maand of 3 wat hadden dat hij eventueel wel bij mij mocht wonen als dat financieel makkelijker zou zijn. Dat hoefde eerst niet, maar toen hij uiteindelijk besloot zich in mijn stad te vestigen voor onbepaalde tijd, zodat we samen konden zijn, leek het ons ook wel logisch dat we dan maar samen gingen wonen. Al met al woonden we binnen 6 maanden samen. Niks romantisch aan. No big deal.



Een soort van aanzoek zou ik heel raar vinden. Geeft me ook een beetje het idee dat het verkeerde verwachtingen wekt. Mijn vraag is ook: waarom laat je dit van hem af hangen? Waarom beslissen jullie dit niet samen?
Alle reacties Link kopieren
Het probleem is dus dat mijn vriend 1,5 jaar geleden nog niet wilde samenwonen en toen heb ik best zitten drammen...daardoor had hij helemaal geen zin meer in samenwonen. Inmiddels zeur ik er niet meer om, en geeft hij uit zichzelf zulke hints.



Maar ik vind het zo lastig dat hij nu gaat bepalen wanneer het gaat gebeuren. Ik vind dat je zoiets samen overlegd.

Stel hij vraagt mij morgen, dan verwacht hij wel dat ik binnen 1 maand bij hem kom wonen.

Ik zou liever willen dat we nu samen hadden overlegd van: in februari gaan we samenwonen. Nu word ik er dadelijk alsnog door overvallen....
Alle reacties Link kopieren
quote:cookie28 schreef op 06 december 2011 @ 15:56:

Bij ons ging het vanzelf eigenlijk en snel, na een paar weken elke dag en nacht bij mekaar te zijn hebben we mijn huisje maar leeggehaald. Datgeen wat er nog stond want er was in de loop der weken telkens wel wat opgehaald.



Als hij er weer over begint pak je gewoon de autosleutels en zeg je 'kom schat we gaan me spullen ophalen'Dit vind ik een leuke oplossing!
Ik was op een geven moment zo vaak bij mijn vriend in zijn huis (ik woonde nog bij mijn ouders) dat hij zei " Magda, misschien moet je eens wat meer spullen hier mee naar toe nemen, dan hoef je niet steeds heen en weer." en zo ben ik stukje bij beetje bij hem ingetrokken haha. Even daarvoor had ik al zomaar een sleutel van hem gekregen met de woorden " Dan kun je ook alvast naar binnen als ik niet thuis ben." Heel lief
Alle reacties Link kopieren
Bij ons ook niks officieels. Mijn vriend is na ee week of 6 bij me ingetrokken. Hij was toen al weken niet meer in zijn appartement geweest. We vonden dat we met het geld dat hij aan huur betaalde we veel leukere dingen konden doen.

Het was gewoon een praktische beslissing.
quote:gember999 schreef op 06 december 2011 @ 15:59:

[...]



Dit vind ik een leuke oplossing!Met het dram-verleden van TO lijkt me dat een gevaarlijke uitspraak.
Alle reacties Link kopieren
quote:gember999 schreef op 06 december 2011 @ 15:59:

[...]



Dit vind ik een leuke oplossing!



Dat lijkt me helemaal geen handig oplossing voor dit stel. Blijkbaar zijn ze niet in staat een goed gesprek aan te gaan over het hoe en het wat van het samenwonen en dat lijkt me toch wel belangrijk.



@TO: doe vanavond de tv uit en zeg tegen je vriend: "Ik merk dat je houding ten opzichte van samenwonen is verandert de laatste tijd, wat zijn je gedachtes erover?"

Waarschijnlijk zegt hij dan iets als: "Ja ik zie het wel steeds meer zitten, het lijkt me fijn om met je samen te wonen."

Waarop jij kan zeggen: "Mooi, het lijkt mij ook fijn, ik zou er wel voor willen gaan."



En dan ga je bespreken, waar je vanaf wanneer gaat wonen, hoe julie dat gaan betalen, hoe jullie het huishouden aan gaan pakken en of julie dan ook een samenlevingscontract nodig hebben.
Alle reacties Link kopieren
Na een keer of drie daten kreeg ik de sleutel en bleef ik steeds langer logeren. Binnen een half jaar verhuisden we samen naar een nieuw huis waar we nog steeds wonen.
Alle reacties Link kopieren
Overigens:



Ik heb mijn vriend een ultimatum gesteld, of samenwonen of ik maakte het uit.



Toen hij zei dan kom ik bij je wonen hebben we het gehad over: de financieen, de verdeling van huishoudelijke taken, het verhuizen an sich.



En nu wonen we samen en zjin we allebei helemaal blij met deze keuze.
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 06 december 2011 @ 16:05:

Overigens:



Ik heb mijn vriend een ultimatum gesteld, of samenwonen of ik maakte het uit.



Toen hij zei dan kom ik bij je wonen hebben we het gehad over: de financieen, de verdeling van huishoudelijke taken, het verhuizen an sich.



En nu wonen we samen en zjin we allebei helemaal blij met deze keuze.Dat is nog eens duidelijkheid! Maar waarom wilde hij dan in eerste instantie niet?
Ik zou er in ieder geval heel passief onder zijn en zeker geen duidelijkheid vragen of je eigen wensen uitspreken. Dat is zo onvrouwelijk.
Alle reacties Link kopieren
Een weekendje werd een week, dat werd een maand en na een maand of 2 hebben we zijn spullen opgehaald, onze inboedels gecombineerd en heeft ie zijn huur opgezegd. We waren een half jaar samen en het ging allemaal wel zo'n beetje vanzelf.
Zeuren is iets anders dan aan je vriend vragen wanneer Plan Samenwonen kan worden uitgevoerd. Je gaat toch niet zitten wachten totdat hij zegt 'pak die dozen maar in'?
Alle reacties Link kopieren
@Mlle_J: omdat hij een mietje is en bang is voor verandering. Omdat hij een dipje had (zijn woorden)/depressief was (mijn woorden),



(....) Verwijdert ivmPrivacy



En ik stelde het ultimatum omdat ik wist dat hij eigenlijk wel met mij wilde samenwonen, maar op zag tegen alle veranderingen er om heen.
Alle reacties Link kopieren
@TO: kun je er wat mee?
Alle reacties Link kopieren
Ik verbaas me er best over dat zoveel van jullie snel samenwonen. En dan bedoel ik binnen 8 weken. Ik zou dat echt niet aandurven, het eerste stadium van je relatie is bijna nooit bepalend voor de rest van je relatie.



Mijn vriend begon na zeven maanden over samenwonen. Heel neutraal eigenlijk, hoe ik daar over dacht. De planning is nu om in februari (na 9 maanden) samen te gaan wonen. Dat vind ik op zich best nog wel vroeg, maar het heeft ook veel praktische reden; mijn hypotheek is erg hoog (woonde voorheen met mijn ex samen en had een beter betaalde baan). En mijn vriend heeft een krot van een huurwoning, dus hij is daar absoluut niet graag. Hij is nu 5 dagen per week bij mij.



Ik vind het wel een beetje eng, want hiervoor woonde ik samen met mijn ex, maar ik had het huis zelf gekocht en bijna alle meubels waren van mij. Dat was dus vrij makkelijk uit elkaar gaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:carolineetje schreef op 06 december 2011 @ 15:59:

Het probleem is dus dat mijn vriend 1,5 jaar geleden nog niet wilde samenwonen en toen heb ik best zitten drammen...daardoor had hij helemaal geen zin meer in samenwonen. Inmiddels zeur ik er niet meer om, en geeft hij uit zichzelf zulke hints.



Ja, maar er is een verschil tussen 'drammen' = is niet leuk en 'gewoon een gesprek voeren' = heel normaal in een relatie. Jullie zijn drie jaar samen en moeten dit gewoon als volwassenen bespreken.



Maar ik vind het zo lastig dat hij nu gaat bepalen wanneer het gaat gebeuren. Ik vind dat je zoiets samen overlegd.

Stel hij vraagt mij morgen, dan verwacht hij wel dat ik binnen 1 maand bij hem kom wonen.



Wat een onzin! Waarom zo'n termijn?



Ik zou liever willen dat we nu samen hadden overlegd van: in februari gaan we samenwonen. Nu word ik er dadelijk alsnog door overvallen....



Dat kan toch ook gewoon?! Ik vind dat je problemen maakt die er niet zijn.
De Wet van Wuiles: hoe langer de OP, hoe kleiner de kans op een duurzame relatie.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven