Relaties
alle pijlers
Scheidings-stress
dinsdag 9 januari 2018 om 20:24
Hallo dames,
Ik ben nieuw hier. Ik ben momenteel verwikkeld in een scheiding en heb het hier erg moeilijk mee. De keuze is van mijn kant gekomen, dat wel..
Ik ben een jonge moeder van 2 fantastische kids. Ben al ruim 10 jaar bij mijn echtgenoot. Na 2 jaar zijn we al getrouwd en is alles in een stroomversnelling gekomen. Het ene na het andere volgde zich op waardoor ik mn relatie nooit onder de loep heb kunnen nemen. Te druk met andere dingen.maar heb altijd wel het gevoel gehad dat ik iets mistte. Een bepaalde saamhorigheid, blijk van affectie..heb geregeld op mn kamer zitten huilen om zijn lompe reacties of het niet ' bijstaan' van mij.. ook heb ik al een hele lange tijd geen behoefte meer aan intimiteit. Maar dacht steeds, ach dat hoort er allemaal bij na zo'n lange relatie. De ergernissen liepen alleen steeds hoger op en als klap op de vuurpijl ben ik begin dit jaar smoorverliefd geworden op een ander. Zit geen toekomst in hoor, maar het zegt wat over mn relatie. Uiteindelijk dus het besluit genomen er mee te stoppen. Dit brengt zoveel hectiek met zich mee... huis. . Kids.. financieel aspect... mensen ( voorheen vrienden) die me als de grote boeman zien, niet wetende hoe ik me al jaren voel. Zit in constante stress. En zie ook nog steeds de goede kanten en leuke momenten met mn ex maar hij heeft me dusdanig zwart gemaakt overal dat er geen weg meer terug is. Ja, ik ben fout geweest afgelopen jaar.maar weegt dat op tegen de rest? Het verhaal is nog veel langer ( ja, dit is echt de korte versie) maar wie herkent dit?
Ik ben nieuw hier. Ik ben momenteel verwikkeld in een scheiding en heb het hier erg moeilijk mee. De keuze is van mijn kant gekomen, dat wel..
Ik ben een jonge moeder van 2 fantastische kids. Ben al ruim 10 jaar bij mijn echtgenoot. Na 2 jaar zijn we al getrouwd en is alles in een stroomversnelling gekomen. Het ene na het andere volgde zich op waardoor ik mn relatie nooit onder de loep heb kunnen nemen. Te druk met andere dingen.maar heb altijd wel het gevoel gehad dat ik iets mistte. Een bepaalde saamhorigheid, blijk van affectie..heb geregeld op mn kamer zitten huilen om zijn lompe reacties of het niet ' bijstaan' van mij.. ook heb ik al een hele lange tijd geen behoefte meer aan intimiteit. Maar dacht steeds, ach dat hoort er allemaal bij na zo'n lange relatie. De ergernissen liepen alleen steeds hoger op en als klap op de vuurpijl ben ik begin dit jaar smoorverliefd geworden op een ander. Zit geen toekomst in hoor, maar het zegt wat over mn relatie. Uiteindelijk dus het besluit genomen er mee te stoppen. Dit brengt zoveel hectiek met zich mee... huis. . Kids.. financieel aspect... mensen ( voorheen vrienden) die me als de grote boeman zien, niet wetende hoe ik me al jaren voel. Zit in constante stress. En zie ook nog steeds de goede kanten en leuke momenten met mn ex maar hij heeft me dusdanig zwart gemaakt overal dat er geen weg meer terug is. Ja, ik ben fout geweest afgelopen jaar.maar weegt dat op tegen de rest? Het verhaal is nog veel langer ( ja, dit is echt de korte versie) maar wie herkent dit?
anoniem_362272 wijzigde dit bericht op 09-01-2018 21:02
0.39% gewijzigd
woensdag 10 januari 2018 om 14:50
Ik herken je verhaal van begin tot het eind incl.zijn verslaving etc. Bijna eng, had het zelf kunnen schrijven!Wickedwoman schreef: ↑10-01-2018 09:14Ik heb helaas ervaring. Ik ben de schuldige. Verliefd geworden. Affaire gehad. Bedrog. leugens. De hele bende. Dat mijn man al jaren een verslaving heeft en geen klap deed al die jaren zag niemand. Ik incasseer dus de shit. Van hem. Want hij is boos. Van de omgeving want ik heb het gedaan. Maar omdat ik voornamelijk zorg en regel ouder ben ga ik op financieel vlak niet toegeven want anders blijft er voor mij geen leven over. En niet alleen voor mij dan niet. Voor de kinderen dan ook niet
woensdag 10 januari 2018 om 14:54
Ook 100% herkenbaar. Deed hier ook alles.. maar dan ook echt ALLES. En idd van dat spannende pakje herken ik ookSuy schreef: ↑10-01-2018 13:25En om terug te komen op je vraag; ik ben degene die uiteindelijk de knoop heeft doorgehakt omdat ik het niet meer kon. Het ging ten koste van mijzelf. Mijn ex kon nog wel een tijdje zo doorgaan. Wat ik vanuit zijn oogpunt begrijp.
We werken beiden 32 uur per week, daarnaast doe ik de boodschappen, zorg voor het eten, heb mijn werktijden aan de schooltijden aangepast, doe het huishouden voor 90%.
En dit doe ik zelf hoor, dit is net zo goed mijn fout als de zijne. Het is een patroon geworden. Want als ik het niet doe kan ik niet leven in zijn rommel.
Hij komt uit zijn werk, ploft neer, zijn eten staat klaar, hij brengt 1 kind naar bed en dat is het. Ja nee dan zou ik mijn partner die de rest doet en afentoe ook nog een spannend pakje aantrekt ook liever niet kwijtraken;-)
Dus hij verweet mij dat ik de bom had gedropt. Met een mediator hebben we dit uit de wereld geholpen. Want het deed mij zoveel pijn dat verwijt. We hebben beiden schuld want hebben er beiden niets aan gedaan. Dat zag hij ziet. Nu wel.
Sinds kort weten we dat hij het huis op zijn naam kan krijgen financieel. Dat is een last van onze schouders. Hij koopt mij dan uit en met dat bedrag kan ik ook wat 9aanvulling huur/hypotheek/inrichting/sparen)
Wat zijn bij jullie de mogelijkheden TO?
ookal had ik er geen zin in.. dagen aanhoren dat ik niet wilde had ik ook geen zin in. Dan maar 10 min kaken op elkaar. Niet fijn..
woensdag 10 januari 2018 om 15:22
Waarom drie kinderen krijgen met iemand waarbij je vanaf het begin 'iets mist'? Een relatie zonder saamhorigheid en affectie, maar wel voor een kind kiezen samen en na kind nr 1, nog eens de keuze maken voor een kind en daarna nog een keer.
Waarom?? Sorry, maar ik kan hier weinig begrip voor opbrengen. Het gebeurt mij tegenwoordig te vaak, dat mensen binnen korte tijd een paar kinderen krijgen en vlak daarna scheiden. Alsof iedereen maar iets doet, ofzo? Of te hoge verwachtingen heeft?
Waarom?? Sorry, maar ik kan hier weinig begrip voor opbrengen. Het gebeurt mij tegenwoordig te vaak, dat mensen binnen korte tijd een paar kinderen krijgen en vlak daarna scheiden. Alsof iedereen maar iets doet, ofzo? Of te hoge verwachtingen heeft?
woensdag 10 januari 2018 om 16:03
Ze heeft twee kinderen.
En ja de wereld is nu eenmaal niet altijd zo zwart-wit als we zouden willen, of zoals het vroeger was.
Toen waren de rollen duidelijk verdeeld; de man werkt, de vrouw blijft thuis en zorgt voor de kinderen. Is dus afhankelijk van de man en gedraagt zich daarnaar.
We leven nu eenmaal in een tijd waarin alles wat ingewikkelder gaat misschien? Er kan veel meer, er is meer geoorloofd, de normen en waarden zijn veranderd.
Waarbij ik niet geloof dat iedereen maar wat doet of dat de verwachtingen te hoog zijn. Met de jaren groei je als persoon, je ontwikkelt je. Vrouwen doen dat tegenwoordig over het algemeen meer/anders dan vroeger.
Hoe mooi zou dat zijn als dat ontwikkelen samen kon met je partner. En hoe jammer is het als dat niet lukt, zoals in het geval van TO?
En dat e.e.a. niet handig is verlopen dat weet ze zelf ook wel.
Echter snel oordelen is heel gemakkelijk. Vaak speelt er zoveel meer.
En ja de wereld is nu eenmaal niet altijd zo zwart-wit als we zouden willen, of zoals het vroeger was.
Toen waren de rollen duidelijk verdeeld; de man werkt, de vrouw blijft thuis en zorgt voor de kinderen. Is dus afhankelijk van de man en gedraagt zich daarnaar.
We leven nu eenmaal in een tijd waarin alles wat ingewikkelder gaat misschien? Er kan veel meer, er is meer geoorloofd, de normen en waarden zijn veranderd.
Waarbij ik niet geloof dat iedereen maar wat doet of dat de verwachtingen te hoog zijn. Met de jaren groei je als persoon, je ontwikkelt je. Vrouwen doen dat tegenwoordig over het algemeen meer/anders dan vroeger.
Hoe mooi zou dat zijn als dat ontwikkelen samen kon met je partner. En hoe jammer is het als dat niet lukt, zoals in het geval van TO?
En dat e.e.a. niet handig is verlopen dat weet ze zelf ook wel.
Echter snel oordelen is heel gemakkelijk. Vaak speelt er zoveel meer.
woensdag 10 januari 2018 om 16:03
Zorg er in elk geval voor dat je wél krijgt waar je kinderen en jij financieel recht op hebben.
Misschien doe je hier nu afstand van omdat je bent vreemdgegaan en je je daardoor schuldig voelt/denkt dat daardoor mensen je beter gaan begrijpen/je minder 'slecht' bent in dit hele verhaal, maar dat is waanzin. En niet eerlijk richting je kinderen. Je krijgt dat stukje imagoschade nooit meer rechtgebreid dus kun je maar beter in het belang van je kinderen denken i.p.v. vanuit je eigen ego.
Misschien doe je hier nu afstand van omdat je bent vreemdgegaan en je je daardoor schuldig voelt/denkt dat daardoor mensen je beter gaan begrijpen/je minder 'slecht' bent in dit hele verhaal, maar dat is waanzin. En niet eerlijk richting je kinderen. Je krijgt dat stukje imagoschade nooit meer rechtgebreid dus kun je maar beter in het belang van je kinderen denken i.p.v. vanuit je eigen ego.
woensdag 10 januari 2018 om 16:15
Stuur me een berichtje, ik zit in dezelfde situatie als jij op dit momentBloodyMe schreef: ↑09-01-2018 20:24Hallo dames,
Ik ben nieuw hier. Ik ben momenteel verwikkeld in een scheiding en heb het hier erg moeilijk mee. De keuze is van mijn kant gekomen, dat wel..
Ik ben een jonge moeder van 2 fantastische kids. Ben al ruim 10 jaar bij mijn echtgenoot. Na 2 jaar zijn we al getrouwd en is alles in een stroomversnelling gekomen. Het ene na het andere volgde zich op waardoor ik mn relatie nooit onder de loep heb kunnen nemen. Te druk met andere dingen.maar heb altijd wel het gevoel gehad dat ik iets mistte. Een bepaalde saamhorigheid, blijk van affectie..heb geregeld op mn kamer zitten huilen om zijn lompe reacties of het niet ' bijstaan' van mij.. ook heb ik al een hele lange tijd geen behoefte meer aan intimiteit. Maar dacht steeds, ach dat hoort er allemaal bij na zo'n lange relatie. De ergernissen liepen alleen steeds hoger op en als klap op de vuurpijl ben ik begin dit jaar smoorverliefd geworden op een ander. Zit geen toekomst in hoor, maar het zegt wat over mn relatie. Uiteindelijk dus het besluit genomen er mee te stoppen. Dit brengt zoveel hectiek met zich mee... huis. . Kids.. financieel aspect... mensen ( voorheen vrienden) die me als de grote boeman zien, niet wetende hoe ik me al jaren voel. Zit in constante stress. En zie ook nog steeds de goede kanten en leuke momenten met mn ex maar hij heeft me dusdanig zwart gemaakt overal dat er geen weg meer terug is. Ja, ik ben fout geweest afgelopen jaar.maar weegt dat op tegen de rest? Het verhaal is nog veel langer ( ja, dit is echt de korte versie) maar wie herkent dit?
donderdag 11 januari 2018 om 16:56
Om vervolgens weer verder afgemaakt te worden zeker?! Scheiden doe je niet zomaar. Ongeacht of je een fout maakt door vreemd te gaan wat natuurlijk niet netjes is.... is er vaak een hoop aan vooraf gegaan. Jammer dat iemand dan afgemaakt wordt zonder de rest te weten .
donderdag 11 januari 2018 om 19:41
Liza1984 het lukt niet om je een prive bericht te sturen. Wil jij eens proberen?
Idd veel mensen oordelen zonder het hele verhaal te kennen. En op de vraag waarom ik eerst kinderen met hem heb gekregen? Omdat de relatie toen nog goed was. Relaties kunnen veranderen. Evenals mensen. Heeft ook zeker te maken door groeiproces van mij en het blijven in de tienerjaren van de ander.
Gelukkig zijn er op dit forum ook mensen die zich wel kunnen verplaatsen in een ander.
Bedankt daarvoor!
Idd veel mensen oordelen zonder het hele verhaal te kennen. En op de vraag waarom ik eerst kinderen met hem heb gekregen? Omdat de relatie toen nog goed was. Relaties kunnen veranderen. Evenals mensen. Heeft ook zeker te maken door groeiproces van mij en het blijven in de tienerjaren van de ander.
Gelukkig zijn er op dit forum ook mensen die zich wel kunnen verplaatsen in een ander.
Bedankt daarvoor!
anoniem_362272 wijzigde dit bericht op 12-01-2018 08:00
0.20% gewijzigd
donderdag 11 januari 2018 om 21:19
In haar eerste openingsbericht schreef ze dat ze drie kinderen had, later werden dat er twee.
Mensen veranderen maar heel zelden zo sterk als TO hier schetst. ik vind het een jankverhaal waarbij ze geen verantwoordelijkheid neemt.
En je bent een jonge moeder, hoe oud ben je dan? Je bent al 10 jaar bij je partner, was je dan 16 of 18 of 20 toen je je eerste kind kreeg? Je hebt het gewoon veel te ver laten komen allemaal, met drie kinderen vlak achter elkaar. Omdat je zogenaamd geen tijd had om over je relatie na te denken?
Ik vind jou niet zielig, ondanks dat je je al jaren zo voelt. Dat heb je toch echt aan jezelf te danken.
En je hebt het erg moeilijk met de scheiding, waarom dan? Verliefd op een ander, altijd een gevoel gemist, geen saamhorigheid, affectie,intimiteit, noem maar op. Ik lees werkelijk geen enkele reden waarom je het er moeilijk mee zou hebben. Zelfs voor je kinderen vind je het beter om uit elkaar te gaan. Dus niet zo janken en wees blij dat je je eigen leven kan gaan leiden. Ik wens je het allerbeste, hoor, maar wel gewoon ertegenaan gaan als een grote meid en je eigen boontjes doppen zonder gepiep.
Mensen veranderen maar heel zelden zo sterk als TO hier schetst. ik vind het een jankverhaal waarbij ze geen verantwoordelijkheid neemt.
En je bent een jonge moeder, hoe oud ben je dan? Je bent al 10 jaar bij je partner, was je dan 16 of 18 of 20 toen je je eerste kind kreeg? Je hebt het gewoon veel te ver laten komen allemaal, met drie kinderen vlak achter elkaar. Omdat je zogenaamd geen tijd had om over je relatie na te denken?
Ik vind jou niet zielig, ondanks dat je je al jaren zo voelt. Dat heb je toch echt aan jezelf te danken.
En je hebt het erg moeilijk met de scheiding, waarom dan? Verliefd op een ander, altijd een gevoel gemist, geen saamhorigheid, affectie,intimiteit, noem maar op. Ik lees werkelijk geen enkele reden waarom je het er moeilijk mee zou hebben. Zelfs voor je kinderen vind je het beter om uit elkaar te gaan. Dus niet zo janken en wees blij dat je je eigen leven kan gaan leiden. Ik wens je het allerbeste, hoor, maar wel gewoon ertegenaan gaan als een grote meid en je eigen boontjes doppen zonder gepiep.
donderdag 11 januari 2018 om 22:05
zondag 14 januari 2018 om 19:21
Het belangrijkste nu is er zijn voor je kinderen.
En open en eerlijkheid naar je ex of bijna ex?
Ik zat in hetzelfde schuitje als jou en leerde iemand kennen in mijn huwelijk
Die heeft met zijn mooie praatjes mij mijn hoofd gek gemaakt daar ik op dat moment vatbaar voor was.
Heel erg fout van mij natuurlijk en ik heb mijn ex daar erg veel pijn mee gedaan.
T is ook niks geworden met deze man.
Hij had mooie praatjes en wist mij te vertellen hoe ik moest gaan handelen voor en tijdens mijn scheiding.
Ga eerst je scheiding regelen zei hij,maar bleef mij manipuleren.
Dus ik doorzag hem op een gegeven moment,want hij liep alleen zijn lul achterna.
Het probleem is dat dingen altijd uitkomen en zo ook mijn leugens.
Als ik de tijd terug kon draaien had ik beter eerst kunnen scheiden ipv liegen en bedriegen.
Mijn ex is een lieve man en ik heb hem daar erg mee beschadigd.
Mijn ex bleef dingen voor mij doen uit zijn goedheid en gevoel,terwijl ik er een potje van maakte door te liegen en bedriegen.
Mijn tip is dan ook..mocht 1 van jullie een ander op t oog hebben nu in de scheiding(weet niet wat jullie gaan doen,want dat zie ik nergens terug)dan moeten jullie daar eerlijk over zijn.
Ik heb dat niet gedaan en dat is de relatie met mijn ex niet ten goede gekomen.
Eeuwig zonde,want er is al een tijdje spanning,omdat ik dingen heb verzwegen.
Hij is boos op mij en zeker ook op die andere man.
Hij heeft zijn respect verloren naar mij toe en dat doet mij erg veel pijn.
En omdat ik zo lang dingen verzwegen heb zal hij altijd moeite hebben met mij.
Het had zo anders kunnen zijn.
Ik wordt dan ook blij van exen die nog erg goed met elkaar omgaan,maar dat zal tussen ons nooit meer gebeuren.
Ik heb teveel gelogen.
Maar wat ga je nu doen?
Scheiden of toch relatietherapie?
Waarom wil je man geen relatietherapie?
En wat is zijn verslaving?
En open en eerlijkheid naar je ex of bijna ex?
Ik zat in hetzelfde schuitje als jou en leerde iemand kennen in mijn huwelijk
Die heeft met zijn mooie praatjes mij mijn hoofd gek gemaakt daar ik op dat moment vatbaar voor was.
Heel erg fout van mij natuurlijk en ik heb mijn ex daar erg veel pijn mee gedaan.
T is ook niks geworden met deze man.
Hij had mooie praatjes en wist mij te vertellen hoe ik moest gaan handelen voor en tijdens mijn scheiding.
Ga eerst je scheiding regelen zei hij,maar bleef mij manipuleren.
Dus ik doorzag hem op een gegeven moment,want hij liep alleen zijn lul achterna.
Het probleem is dat dingen altijd uitkomen en zo ook mijn leugens.
Als ik de tijd terug kon draaien had ik beter eerst kunnen scheiden ipv liegen en bedriegen.
Mijn ex is een lieve man en ik heb hem daar erg mee beschadigd.
Mijn ex bleef dingen voor mij doen uit zijn goedheid en gevoel,terwijl ik er een potje van maakte door te liegen en bedriegen.
Mijn tip is dan ook..mocht 1 van jullie een ander op t oog hebben nu in de scheiding(weet niet wat jullie gaan doen,want dat zie ik nergens terug)dan moeten jullie daar eerlijk over zijn.
Ik heb dat niet gedaan en dat is de relatie met mijn ex niet ten goede gekomen.
Eeuwig zonde,want er is al een tijdje spanning,omdat ik dingen heb verzwegen.
Hij is boos op mij en zeker ook op die andere man.
Hij heeft zijn respect verloren naar mij toe en dat doet mij erg veel pijn.
En omdat ik zo lang dingen verzwegen heb zal hij altijd moeite hebben met mij.
Het had zo anders kunnen zijn.
Ik wordt dan ook blij van exen die nog erg goed met elkaar omgaan,maar dat zal tussen ons nooit meer gebeuren.
Ik heb teveel gelogen.
Maar wat ga je nu doen?
Scheiden of toch relatietherapie?
Waarom wil je man geen relatietherapie?
En wat is zijn verslaving?