Sexy buurman
woensdag 15 juli 2009 om 21:28
Hallo meiden! Ik ben voor het eerst op het forum, zit namelijk ergens mee en wil het eigenlijk vooral even van me afschrijven en hopelijk wat herkenning vinden van dames die iets soortgelijks hebben meegemaakt.
Ik ben al jaren gelukkig met mijn vriend en twee jaar geleden hebben we een kindje gekregen. Dat was echt het mooiste wat ik ooit mee had gemaakt en ik was en ben nog steeds supergelukkig met mijn zoontje.
Nu woont er bij ons in het appartementencomplex een hele knappe leuke man.. niet mijn directe buurman maar ik kom hem wel tegen in de hal en in de lift. Hij heeft een vrouw en een kindje dat iets ouder is dan ons zoontje. We wonen hier al sinds de geboorte van mijn zoontje, maar die eerste periode met een baby ben je zo druk dat je nergens anders tijd voor hebt. Al dacht ik wel altijd: wat een leuke vent. Maar de laatste tijd begin ik hem steeds aantrekkelijker te vinden. We zijn niet bevriend met dat stel, dus het zijn alleen toevallige ontmoetingen. De laatste keer dat ik hem tegenkwam in de lift had ik echt kriebels in mijn buik. En ik betrap mezelf er nu zelfs op dat ik aan het fantaseren ben over dat we met elkaar flirten en meer.. En als ik het huis binnenkom, hoop ik aldoor dat ik hem tegenkom.
Het erge is dus dat ik dit helemaal niet wil. Ik ben gelukkig met mijn vriend en helemaal nu we een gezinnetje hebben, wil ik dat niet kapot maken. Ik bedoel, ik heb tijdens mijn relatie met mijn vriend natuurlijk wel eens vaker stiekem een oogje op een ander gehad, volgens mij gebeurt iedereen dat wel eens, maar ik heb het nog nooit zo heftig gehad. Ik heb een beetje het gevoel dat het iets is wat ik niet kan stoppen, mijn verlangen naar die jongen, en dat het uiteindelijk slecht gaat aflopen voor iedereen. Ik zie genoeg gebroken gezinnen om me heen, al te beginnen met mijn eigen ouders, en dat is het laatste wat ik wil.
Pfff erg moeilijk, helemaal omdat ik hem elke dag kan tegenkomen en mijn gevoel voor hem zo sterk is dat ik hem het liefst zou willen verleiden.. En dan ben ik ook weer kwaad op mezelf omdat hij aldoor in mijn hoofd zit en ik niet meer van mijn gezinnetje kan genieten.. erg frusterend..
Achja, het is ook geen wereldprobleem en misschien wordt het gevoel vanzelf wel minder, maar het is toch een lastige situatie. Zijn er meer dames die zo'n situatie hebben gezeten? En hoe ben je ermee omgegaan? Ik hoop van jullie te horen..
donderdag 16 juli 2009 om 23:12
quote:CL2 schreef op 16 juli 2009 @ 19:10:
Ook in de praktijk kun je er écht overheen stappen hoor. Tuurlijk is dat moeilijker dan in theorie, maar het is maar net wat je wil. Wil je risico's lopen, zul je minder hard vechten tegen het gevoel dan wanneer je je realiseert wat je hebt en van wie je houdt.
Ik vind het overigens niet verkeerd om je je gevoelens te realiseren. Als ik naar mijzelf kijk, kan ik daarna juist veel makkelijker een weg kiezen en me daar aan houden.
Ik denk dat het mij ook juist helpt om me mijn gevoelens te realiseren. Juist als je dat niet doet, laat je je er veel makkelijker door meeslepen.
Hier heftig verliefd geweest op één van mijn medewerkers, getrouwd ook nog. Best wederzijds, maar na een goed gesprek gewoon realistisch gebleven; hij een partner, ik zijn 'baas'. No go dus. Een tijdje uit elkaars buurt gebleven waar kon en inmiddels kunnen we weer gewoon met elkaar omgaan.
Wow moeilijk lijkt me dat! zeker als je elkaar elke dag ziet en je eigenlijk ook in een soort machtssituatie zit.
Succes!
Ook in de praktijk kun je er écht overheen stappen hoor. Tuurlijk is dat moeilijker dan in theorie, maar het is maar net wat je wil. Wil je risico's lopen, zul je minder hard vechten tegen het gevoel dan wanneer je je realiseert wat je hebt en van wie je houdt.
Ik vind het overigens niet verkeerd om je je gevoelens te realiseren. Als ik naar mijzelf kijk, kan ik daarna juist veel makkelijker een weg kiezen en me daar aan houden.
Ik denk dat het mij ook juist helpt om me mijn gevoelens te realiseren. Juist als je dat niet doet, laat je je er veel makkelijker door meeslepen.
Hier heftig verliefd geweest op één van mijn medewerkers, getrouwd ook nog. Best wederzijds, maar na een goed gesprek gewoon realistisch gebleven; hij een partner, ik zijn 'baas'. No go dus. Een tijdje uit elkaars buurt gebleven waar kon en inmiddels kunnen we weer gewoon met elkaar omgaan.
Wow moeilijk lijkt me dat! zeker als je elkaar elke dag ziet en je eigenlijk ook in een soort machtssituatie zit.
Succes!
vrijdag 17 juli 2009 om 22:44
Iedereen bedankt voor de reacties! Ik heb er zeker wat aan gehad. Het is wel goed om weer even met de neus op de feiten gedrukt te worden en te ontnuchteren. Als je verliefd bent laat je je vaak zo meeslepen dat je de realiteit uit de ogen verliest.
Ik heb nog steeds een huge crush op hem en dat zal ook niet zomaar weg zijn. Maar ik heb nu wel in mijn hoofd de beslissing genomen om sterk in mijn schoenen te staan en er niks mee te doen.
Als iemand nog tips heeft over hoe je iemand uit je hoofd krijgt.... please share.. of als er mensen zijn die ook zo in de verleiding zijn gekomen en mij misschien een hart onder de riem kunnen steken...graag
Ik heb nog steeds een huge crush op hem en dat zal ook niet zomaar weg zijn. Maar ik heb nu wel in mijn hoofd de beslissing genomen om sterk in mijn schoenen te staan en er niks mee te doen.
Als iemand nog tips heeft over hoe je iemand uit je hoofd krijgt.... please share.. of als er mensen zijn die ook zo in de verleiding zijn gekomen en mij misschien een hart onder de riem kunnen steken...graag
vrijdag 17 juli 2009 om 23:30
Hoi Butterfly, je hebt gewoon sleur, dat overkomt bijna iedereen wel in een lange relatie. Het is nu de buurman waar je voor valt, maar het had een willekeurige leuke man in je buurt kunnen zijn, je staat er gewoon open voor.
Dat gaat trouwens niet zomaar over, maar je kan er zeker wel wat aan doen; Het 'geheim' is gewoon meer tijd, energie en aandacht in je eigen relatie steken. Een stuk minder spannend dan achter je droombuurman aanjagen, maar als je het doet, zal je je eigen vriend waarschijnlijk steeds leuker gaan vinden. Echt waar, je kan je gevoelens best sturen.
Neem dit wel erg serieus, als je niks doet en gaat zitten wachten tot je verliefdheid overgaat, kan het alleen maar erger gaan worden.
Neem dus actie, maar wel de goeie; Plan avondjes alleen met je vriend, praat met elkaar, wees even extra lief en zorgzaam voor elkaar. Kaart bij je vriend aan dat jullie sleur hebben (hij hoeft dat van die buurman niet te weten maar hij mag wel weten dat jullie relatie een oppepper kan gebruiken) . En je hoeft heus niet meteen weekendjes Parijs te gaan plannen. Gewoon samen praten, eten zonder de tv aan, echt even bewust tijd aan elkaar besteden, elkaar in de ogen kijken, dat soort kleine dingetjes kunnen een ontzettend groot verschil maken.
Het voelt misschien een beetje raar in het begin, maar je gevoelens voor je vriend zullen zo weer gaan groeien en die buurman al steeds meer naar de achtergrond verdwijnen.
Dat gaat trouwens niet zomaar over, maar je kan er zeker wel wat aan doen; Het 'geheim' is gewoon meer tijd, energie en aandacht in je eigen relatie steken. Een stuk minder spannend dan achter je droombuurman aanjagen, maar als je het doet, zal je je eigen vriend waarschijnlijk steeds leuker gaan vinden. Echt waar, je kan je gevoelens best sturen.
Neem dit wel erg serieus, als je niks doet en gaat zitten wachten tot je verliefdheid overgaat, kan het alleen maar erger gaan worden.
Neem dus actie, maar wel de goeie; Plan avondjes alleen met je vriend, praat met elkaar, wees even extra lief en zorgzaam voor elkaar. Kaart bij je vriend aan dat jullie sleur hebben (hij hoeft dat van die buurman niet te weten maar hij mag wel weten dat jullie relatie een oppepper kan gebruiken) . En je hoeft heus niet meteen weekendjes Parijs te gaan plannen. Gewoon samen praten, eten zonder de tv aan, echt even bewust tijd aan elkaar besteden, elkaar in de ogen kijken, dat soort kleine dingetjes kunnen een ontzettend groot verschil maken.
Het voelt misschien een beetje raar in het begin, maar je gevoelens voor je vriend zullen zo weer gaan groeien en die buurman al steeds meer naar de achtergrond verdwijnen.