Relaties
alle pijlers
Stiefvader
donderdag 3 september 2026 om 19:00
Ik voel me wat verdrietig. Ik probeer namelijk het gedrag van mijn man te snappen. Misschien kunnen jullie me helpen daarbij.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
vrijdag 4 september 2026 om 22:54
Deze wel eens trouwens. Ik vind het normaal dat hij checkt hoe het gaat, dat TO eerlijk vertelt hoe zich zich voelt (en misschien op hoofdlijn een korte update) maar ik vind niet dat hij ellenlang hoeft aan te horen wat er allemaal mis gaat en waarom. Daarin snap ik de reacties wel van; gun hem zijn vakantie.
vrijdag 4 september 2026 om 22:57
Maar het klinkt alsof die problemen rond jouw zoon structureel zijn. Als ie een ongeluk krijgt en kantjeboord in het ziekenhuis zou liggen zou het wat anders zijn. Anders gaat ie nog denken dat ie beter af is zonder jou en je gezins struggles.
vrijdag 4 september 2026 om 22:58
Dasha schreef: ↑04-09-2026 19:54Wat die vent nu doet, voelt heel kil aan. Hij zegt dat hij alles doet wat zoon nodig heeft, maar dat er van ‘houden van’ geen sprake is. Nou, een grotere dolk zou je niet in mijn hart kunnen steken.
En houden van betekent heus niet dat hij zoon de hele dag geweldig moet vinden, hé.
Maar je bouwt toch iets op met elkaar? Hij draait al negen jaar mee in het gezin, deelt lief en leed en zorgt voor zoon. Dan verwacht je toch dat zo’n kind inmiddels ook in je hart is gekropen?
Deze vent lijkt zijn rol als stiefvader vooral te zien als een administratieve taak.
Hij doet wat er gedaan moet worden, vinkt zijn verantwoordelijkheden af en stapt vervolgens op zijn motor de regen in.
Dat is die koude kant die je nu zo duidelijk voelt, maar er in feite altijd al geweest.
Als je na negen jaar nog zo weinig gevoel hebt voor een kind dat al die tijd onderdeel is geweest van jouw leven, dan zou er bij mij toch echt iets knappen.
Niet alleen als moeder, maar ook als partner. Want als jij blijkbaar in staat bent om negen jaar lang zo dicht bij mijn kind te leven zonder dat er liefde ontstaat, dan vraag ik me ook af wat dat betekent voor de manier waarop jij überhaupt verbinding maakt met mensen..
En no way dat ik zo iemand nog naast me in bed zou dulden. Pleur dan ook lekker mijn huis uit. Dan zoeken we wel een andere vorm. Eén keer in het weekend afspreken, latten, weet ik veel.
Maar mijn huis, mijn gezin en mijn bed zijn wat mij betreft geen plek meer voor iemand die zelf zegt dat hij geen liefde voelt voor een kind dat hier al negen jaar onderdeel van is..
Een beetje hart voor de zaak mag je na negen jaar toch écht verwachten.
Kom nou ‘es!
Ik ben het zo met je eens! Ik zou niet eens een relatie willen met iemand die niet naar mijn kind vraagt als hij op vakantie is. Dat je als stiefouder misschien niet net zo veel van je stiefkinderen houdt als van je eigen snap ik helemaal. Maar dat hij niet aan zijn vrouw vraagt hoe het met haar zoon is daar snap ik echt niks van. Voor mij een absolute nee. Hoe veel moeite is het om even te vragen hoe het met die jongen is?
Het zou mij ook echt diep in mijn hart raken.
vrijdag 4 september 2026 om 22:58
Prima, dan zal ik onmenselijk zijn mijn kut gevoelens te delen met mijn man en hem daarmee lastig te vallen in zijn vakantie.
Maar eigenlijk vind ik het belangrijk dat een relatie is om gevoelens met elkaar te delen. Hij deelt toch ook de hele reis met mij? Ook als het regent of als hij het moeilijk heeft met rijden of de buurman veel lawaai maakt de tent ernaast.
Ik laat hem de rest van de vakantie wel met rust. Maar ik weet nog niet waar dit heen gaat. Het eerste gedeelte van onze relatie komt weer boven. Ik weet ook wel dat het weer weg gaat zakken. Maar het voelt nu niet lekker.
Maar eigenlijk vind ik het belangrijk dat een relatie is om gevoelens met elkaar te delen. Hij deelt toch ook de hele reis met mij? Ook als het regent of als hij het moeilijk heeft met rijden of de buurman veel lawaai maakt de tent ernaast.
Ik laat hem de rest van de vakantie wel met rust. Maar ik weet nog niet waar dit heen gaat. Het eerste gedeelte van onze relatie komt weer boven. Ik weet ook wel dat het weer weg gaat zakken. Maar het voelt nu niet lekker.
vrijdag 4 september 2026 om 23:00
Dank je, zo voelt het precies voor mij. Maar je bent de enige geloof ik die dat met mij voelt.Jiske schreef: ↑04-09-2026 22:58Ik ben het zo met je eens! Ik zou niet eens een relatie willen met iemand die niet naar mijn kind vraagt als hij op vakantie is. Dat je als stiefouder misschien niet net zo veel van je stiefkinderen houdt als van je eigen snap ik helemaal. Maar dat hij niet aan zijn vrouw vraagt hoe het met haar zoon is daar snap ik echt niks van. Voor mij een absolute nee. Hoe veel moeite is het om even te vragen hoe het met die jongen is?
Het zou mij ook echt diep in mijn hart raken.
vrijdag 4 september 2026 om 23:01
Spiri123 schreef: ↑04-09-2026 22:58Prima, dan zal ik onmenselijk zijn mijn kut gevoelens te delen met mijn man en hem daarmee lastig te vallen in zijn vakantie.
Maar eigenlijk vind ik het belangrijk dat een relatie is om gevoelens met elkaar te delen. Hij deelt toch ook de hele reis met mij? Ook als het regent of als hij het moeilijk heeft met rijden of de buurman veel lawaai maakt de tent ernaast.
Ik laat hem de rest van de vakantie wel met rust. Maar ik weet nog niet waar dit heen gaat. Het eerste gedeelte van onze relatie komt weer boven. Ik weet ook wel dat het weer weg gaat zakken. Maar het voelt nu niet lekker.
Waarom zou je hem niet mogen 'lastig vallen' in zijn vakantie? Dat mag wel degelijk. Het is je man, geen wildvreemde. En lastig vallen vind ik ook een heel raar woord voor het delen van je zorgen over je zoon.
Ik ben echt sprakeloos dat mensen hier zeggen dat je je man niet moet lastig vallen hiermee.
vrijdag 4 september 2026 om 23:05
Beetje vol schiet ik wel momenteel. Ik zeg mezelf steeds dat mijn gevoel blijkbaar gek is. Maar ja, ik voel me zo schuldig dat ik 9 jaar een man in mijn huis gelaten heb die niet van mijn kinderen houdt en op vakantie niet onthoudt wat ik vertel en dan ook nog me aanspreekt dat het aan mij ligt.Jiske schreef: ↑04-09-2026 23:01Waarom zou je hem niet mogen 'lastig vallen' in zijn vakantie? Dat mag wel degelijk. Het is je man, geen wildvreemde. En lastig vallen vind ik ook een heel raar woord voor het delen van je zorgen over je zoon.
Ik ben echt sprakeloos dat mensen hier zeggen dat je je man niet moet lastig vallen hiermee.
Ik ben compleet lam geslagen.
vrijdag 4 september 2026 om 23:06
vrijdag 4 september 2026 om 23:07
Je hoeft je gevoelens toch niet altijd, overal en per direct te delen? Dat kan toch ook een weekje later?Spiri123 schreef: ↑04-09-2026 22:58Prima, dan zal ik onmenselijk zijn mijn kut gevoelens te delen met mijn man en hem daarmee lastig te vallen in zijn vakantie.
Maar eigenlijk vind ik het belangrijk dat een relatie is om gevoelens met elkaar te delen. Hij deelt toch ook de hele reis met mij? Ook als het regent of als hij het moeilijk heeft met rijden of de buurman veel lawaai maakt de tent ernaast.
Ik laat hem de rest van de vakantie wel met rust. Maar ik weet nog niet waar dit heen gaat. Het eerste gedeelte van onze relatie komt weer boven. Ik weet ook wel dat het weer weg gaat zakken. Maar het voelt nu niet lekker.
Everything is possible for the one who believes.
vrijdag 4 september 2026 om 23:08
Spiri123 schreef: ↑04-09-2026 23:05Beetje vol schiet ik wel momenteel. Ik zeg mezelf steeds dat mijn gevoel blijkbaar gek is. Maar ja, ik voel me zo schuldig dat ik 9 jaar een man in mijn huis gelaten heb die niet van mijn kinderen houdt en op vakantie niet onthoudt wat ik vertel en dan ook nog me aanspreekt dat het aan mij ligt.
Ik ben compleet lam geslagen.
Och dat snap ik toch. Helemaal! Wat zou je nu het liefst willen doen?
vrijdag 4 september 2026 om 23:12
Dank je! Echt diep bedankt. Ik voel me al dagen diep verdrietig zonder dat iemand me begrijpt. Het voelt zo eenzaam.
Ik begrijp best dat er mensen zijn die een week kunnen wachten zonder hun emoties te delen met degene waar ze zoveel van houden. Maar ik kan het niet. En ik dacht gewoon dat dat een wederzijds iets was.
Op dit moment moet mijn verdriet echt even een plekje krijgen. Maar het helpt het toe te laten. Dank je!!
vrijdag 4 september 2026 om 23:17
Hij deelt zijn gevoelens toch ook de hele vakantie door? Of mag dat wel omdat het positieve gevoelens zijn en mag TO haar gevoelens niet delen omdat het verdrietige gevoelens zijn?
vrijdag 4 september 2026 om 23:19
Spiri123 schreef: ↑04-09-2026 23:12Dank je! Echt diep bedankt. Ik voel me al dagen diep verdrietig zonder dat iemand me begrijpt. Het voelt zo eenzaam.
Ik begrijp best dat er mensen zijn die een week kunnen wachten zonder hun emoties te delen met degene waar ze zoveel van houden. Maar ik kan het niet. En ik dacht gewoon dat dat een wederzijds iets was.
Op dit moment moet mijn verdriet echt even een plekje krijgen. Maar het helpt het toe te laten. Dank je!!
Geen dank. Ik begrijp heel goed dat je je zorgen wilt delen met je man. Daarvoor ben je immers in voor- en tegenspoed getrouwd.
Je schreef eerder in dit topic over je moeder, snapt zij jouw gevoel wel?
vrijdag 4 september 2026 om 23:20
vrijdag 4 september 2026 om 23:25
MissUnderstood schreef: ↑04-09-2026 20:32Maar de man van TO vroeg hoe het met haar ging. Liegen dan maar?
Als mijn man er niet is en we bellen of appen dan probeer ik wat om die vraag heen te lullen als ik me rot voel ja. En als dat niet lukt dan geef ik aan dat ik me een beetje rottig voel maar dat het wel weer goedkomt, dus ik hou het wat luchtig en vooral kort. Gewoon, om man inderdaad niet te belasten terwijl hij hier helemaal niet is en het niet nodig is dat hij zich druk maakt om mij. Laat hem lekker elders zijn en niet met zijn hoofd ook nog thuis.
Dat dat bij TO ingewikkelder ligt begrijp ik wel, die heeft nogal wat psychische problematiek en lijkt nogal nood te hebben aan de aandacht van man. Als je daarom zit te smachten dan kun je je ook moeilijk inhouden als hij (eindelijk) vraagt hoe het met je gaat. Dat die man het dan niet snel weer vraagt snap ik ook, want het is niet makkelijk als partner zijnde. En als je dan (een keer?) even uit de sores ben op een trip dan is het ook wel fijn om er even echt uit te kunnen zijn toch?
vrijdag 4 september 2026 om 23:30
vrijdag 4 september 2026 om 23:33
Pardon? Ik ben wel gevoelig maar meteen nogal wat psychische problematiek en nood aan aandacht van man? Heftige uitspraken voor iemand die me niet kent.S-Groot schreef: ↑04-09-2026 23:25Als mijn man er niet is en we bellen of appen dan probeer ik wat om die vraag heen te lullen als ik me rot voel ja. En als dat niet lukt dan geef ik aan dat ik me een beetje rottig voel maar dat het wel weer goedkomt, dus ik hou het wat luchtig en vooral kort. Gewoon, om man inderdaad niet te belasten terwijl hij hier helemaal niet is en het niet nodig is dat hij zich druk maakt om mij. Laat hem lekker elders zijn en niet met zijn hoofd ook nog thuis.
Dat dat bij TO ingewikkelder ligt begrijp ik wel, die heeft nogal wat psychische problematiek en lijkt nogal nood te hebben aan de aandacht van man. Als je daarom zit te smachten dan kun je je ook moeilijk inhouden als hij (eindelijk) vraagt hoe het met je gaat. Dat die man het dan niet snel weer vraagt snap ik ook, want het is niet makkelijk als partner zijnde. En als je dan (een keer?) even uit de sores ben op een trip dan is het ook wel fijn om er even echt uit te kunnen zijn toch?
Wat me wel eventueel te verwijten is dat ik het moeilijk vind mijn eigen emoties te omarmen. Daar zoek ik andere mensen vaak voor op. Maar is dat 'nogal wat psychische problematiek'?
vrijdag 4 september 2026 om 23:37
Hij deelt zijn gevoelens helemaal niet.
Hij deelt mooie foto's en klaagt wat over het weer of een snurkende buurman.
Daar kan en hoeft to niets mee.
Maar to verwacht wel dat hij wat met haar gevoelens doet terwijl hij honderden/duizenden kilometers bij haar vandaan is.
vrijdag 4 september 2026 om 23:39
vrijdag 4 september 2026 om 23:50
Hij hoeft er niets mee behalve wat betrokkenheid te tonen. Dat doe ik toch ook met zijn vakantie? Lijkt me niet te veel gevraagd. Als het aan mijn man ligt is het eenrichtingsverkeer.granny71 schreef: ↑04-09-2026 23:37Hij deelt zijn gevoelens helemaal niet.
Hij deelt mooie foto's en klaagt wat over het weer of een snurkende buurman.
Daar kan en hoeft to niets mee.
Maar to verwacht wel dat hij wat met haar gevoelens doet terwijl hij honderden/duizenden kilometers bij haar vandaan is.
Ik moet bekennen dat ik hem zo ken van het begin van onze relatie. Ik heb hem geleerd dat ik het fijn vind om wederkerige interesse te krijgen en hoe belangrijk dat is in gesprekken met anderen.
Maar dat geleerde lijkt verdwenen te zijn in zijn vakantie.
vrijdag 4 september 2026 om 23:54
Je hebt hem geleerd?Spiri123 schreef: ↑04-09-2026 23:50Hij hoeft er niets mee behalve wat betrokkenheid te tonen. Dat doe ik toch ook met zijn vakantie? Lijkt me niet te veel gevraagd. Als het aan mijn man ligt is het eenrichtingsverkeer.
Ik moet bekennen dat ik hem zo ken van het begin van onze relatie. Ik heb hem geleerd dat ik het fijn vind om wederkerige interesse te krijgen en hoe belangrijk dat is in gesprekken met anderen.
Maar dat geleerde lijkt verdwenen te zijn in zijn vakantie.
Is hij je partner of je kind?
Ben je zijn partner of zijn lerares?
Is hij je partner of je therapeut?
zaterdag 5 september 2026 om 00:11
Hem dumpen ipv 9 jaar later nog steeds te mekkeren dat hij nog altijd doet wat hij al die jaren al deed.
Everything is possible for the one who believes.
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in