Relaties
alle pijlers
Stiefvader
donderdag 3 september 2026 om 19:00
Ik voel me wat verdrietig. Ik probeer namelijk het gedrag van mijn man te snappen. Misschien kunnen jullie me helpen daarbij.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
Mijn man is niet de vader van mijn kinderen. Hij is momenteel 2 weken alleen op vakantie op een motortocht die niet vooraf gepland is. Hij is dus de hele dag bezig met zoeken naar een slaapplek (in de regen) en waar hij nu weer heen zal gaan.
Op zich prima. Maar nu mijn pijnlijke punt. Ik maak me hier in Nederland om bepaalde redenen zorgen om mijn zoon. Hij heeft het op zijn nieuwe school niet naar zijn zin en we hebben besloten hem aan te melden op een andere school. Mijn zoon heeft autisme, net uit een depressie en ik maak me veel zorgen om zijn welzijn.
Mijn man appt regelmatig weer een mooie foto maar verder stelt hij geen interesse in de situatie hier.
Ik heb hem ermee geconfronteerd en hij geeft toe niet te denken aan mijn zoon en dat ik en mijn ex het samen wel kunnen oplossen. Ze kennen elkaar nu 9 jaar en ik had gehoopt dat er wel een vorm van liefde zou zijn dat mijn man zich met mij zorgen kan maken om mijn zoon. Maar blijkbaar is dat niet het geval.
Na een confrontatie zegt mijn man dat hij denkt dat ik en mijn ex het zelf wel redden en hij wel om mijn zoon geeft en alles voor hem doet wat hij nodig heeft. Maar houden van is wat groot uitgedrukt.
Hij weet verder dat ik me hier heel rot onder voel maar vraagt verder nergens meer naar.
Ik voel me alleen, in de steek gelaten en mijn hart voelt in stukjes. Ik begrijp het gewoon niet.
vrijdag 4 september 2026 om 19:18
En ik ken zat voorbeelden waarbij er na een relatiebreuk (zelfs na 15 jaar) totaal niet meer omgekeken wordt naar stiefkinderen.
vrijdag 4 september 2026 om 19:54
Wat die vent nu doet, voelt heel kil aan. Hij zegt dat hij alles doet wat zoon nodig heeft, maar dat er van ‘houden van’ geen sprake is. Nou, een grotere dolk zou je niet in mijn hart kunnen steken.
En houden van betekent heus niet dat hij zoon de hele dag geweldig moet vinden, hé.
Maar je bouwt toch iets op met elkaar? Hij draait al negen jaar mee in het gezin, deelt lief en leed en zorgt voor zoon. Dan verwacht je toch dat zo’n kind inmiddels ook in je hart is gekropen?
Deze vent lijkt zijn rol als stiefvader vooral te zien als een administratieve taak.
Hij doet wat er gedaan moet worden, vinkt zijn verantwoordelijkheden af en stapt vervolgens op zijn motor de regen in.
Dat is die koude kant die je nu zo duidelijk voelt, maar er in feite altijd al geweest.
Als je na negen jaar nog zo weinig gevoel hebt voor een kind dat al die tijd onderdeel is geweest van jouw leven, dan zou er bij mij toch echt iets knappen.
Niet alleen als moeder, maar ook als partner. Want als jij blijkbaar in staat bent om negen jaar lang zo dicht bij mijn kind te leven zonder dat er liefde ontstaat, dan vraag ik me ook af wat dat betekent voor de manier waarop jij überhaupt verbinding maakt met mensen..
En no way dat ik zo iemand nog naast me in bed zou dulden. Pleur dan ook lekker mijn huis uit. Dan zoeken we wel een andere vorm. Eén keer in het weekend afspreken, latten, weet ik veel.
Maar mijn huis, mijn gezin en mijn bed zijn wat mij betreft geen plek meer voor iemand die zelf zegt dat hij geen liefde voelt voor een kind dat hier al negen jaar onderdeel van is..
Een beetje hart voor de zaak mag je na negen jaar toch écht verwachten.
Kom nou ‘es!
En houden van betekent heus niet dat hij zoon de hele dag geweldig moet vinden, hé.
Maar je bouwt toch iets op met elkaar? Hij draait al negen jaar mee in het gezin, deelt lief en leed en zorgt voor zoon. Dan verwacht je toch dat zo’n kind inmiddels ook in je hart is gekropen?
Deze vent lijkt zijn rol als stiefvader vooral te zien als een administratieve taak.
Hij doet wat er gedaan moet worden, vinkt zijn verantwoordelijkheden af en stapt vervolgens op zijn motor de regen in.
Dat is die koude kant die je nu zo duidelijk voelt, maar er in feite altijd al geweest.
Als je na negen jaar nog zo weinig gevoel hebt voor een kind dat al die tijd onderdeel is geweest van jouw leven, dan zou er bij mij toch echt iets knappen.
Niet alleen als moeder, maar ook als partner. Want als jij blijkbaar in staat bent om negen jaar lang zo dicht bij mijn kind te leven zonder dat er liefde ontstaat, dan vraag ik me ook af wat dat betekent voor de manier waarop jij überhaupt verbinding maakt met mensen..
En no way dat ik zo iemand nog naast me in bed zou dulden. Pleur dan ook lekker mijn huis uit. Dan zoeken we wel een andere vorm. Eén keer in het weekend afspreken, latten, weet ik veel.
Maar mijn huis, mijn gezin en mijn bed zijn wat mij betreft geen plek meer voor iemand die zelf zegt dat hij geen liefde voelt voor een kind dat hier al negen jaar onderdeel van is..
Een beetje hart voor de zaak mag je na negen jaar toch écht verwachten.
Kom nou ‘es!
vrijdag 4 september 2026 om 20:09
.
vrijdag 4 september 2026 om 20:15
Even los van de discussie of liefde van een stiefouder verwacht mag/kan worden, lijkt me dat zorg voor en interesse in je partner toch ook wel een basisingredient voor een klein beetje leuke relatie is. Ik snap best dat die man misschien gewoon even 2 weken alleen wil zijn, ik snap ook nog dat je niet goed weet wat voor steun je op afstand precies kunt geven, maar als je partner aangeeft het moeilijk te hebben en je reageert daar dan op met foto's van het uitzicht, dan vind ik dat toch wel erg opmerkelijk, hoor.
vrijdag 4 september 2026 om 20:33
Ik vind het dan weer opmerkelijk dat je iemand die op vakantie is lastig gaat vallen met iets waar hij niets over in te brengen heeft.
vrijdag 4 september 2026 om 20:36
Ja, maar ze zijn getrouwd en ik neem aan dat TO's man op de hoogte is van de zorgen rondom TO's zoon. Dus als hij dan vraagt hoe het met haar gaat, en zij antwoordt: "Best beroerd eigenlijk, want deze week is X, Y en Z gebeurd en daar lig ik wakker van" (ik verzin maar wat), dan is dat toch niet zo vreemd?
Een vriendin die op vakantie is appen met je sores vind ik echt iets anders dan je echtgenoot.
vrijdag 4 september 2026 om 20:54
vrijdag 4 september 2026 om 21:26
Het kind heeft een vader waarmee je beslissingen moet nemen dus dat lijkt me dan ook de aangewezen persoon om je zorgen mee te bespreken.MissUnderstood schreef: ↑04-09-2026 20:36
Een vriendin die op vakantie is appen met je sores vind ik echt iets anders dan je echtgenoot.
Man van to kan niets anders doen dan aanhoren.
vrijdag 4 september 2026 om 21:28
Ja.MissUnderstood schreef: ↑04-09-2026 20:32Maar de man van TO vroeg hoe het met haar ging. Liegen dan maar?
Gun die man een rustige vakantie.
Hij kan en mag toch niets beslissen over zoon dus waarom hem.ermee lastig vallen?
vrijdag 4 september 2026 om 21:34
Dat laatste is natuurlijk waar. Het ging me dan ook niet om het nemen van beslissingen (want die neem je inderdaad met de vader), maar meer om de zorg die partners voor/over elkaar hebben.
vrijdag 4 september 2026 om 21:35
Dat kan voor die 2 weken toch wel even on hold?MissUnderstood schreef: ↑04-09-2026 21:34Dat laatste is natuurlijk waar. Het ging me dan ook niet om het nemen van beslissingen (want die neem je inderdaad met de vader), maar meer om de zorg die partners voor/over elkaar hebben.
Everything is possible for the one who believes.
vrijdag 4 september 2026 om 21:47
Waar is de zorg van to tenopzichte van haar man?MissUnderstood schreef: ↑04-09-2026 21:34maar meer om de zorg die partners voor/over elkaar hebben.
Gun die man wat rust zodat hij zijn aandacht bij het motor rijden kan houden.
vrijdag 4 september 2026 om 22:05
Het gaat niet om het oplossen van de problemen rondom het kind van zijn partner. Het gaat om de simpele vraag “en, hoe is het met jou?”.
Ik vind het verwonderlijk dat het voor sommige mensen nogal een ding is om als je in je eentje op vakantie bent, af en toe te informeren hoe het met je partner is.
“Lastig gaat vallen”. Oei als een partner ooit zo naar mij kijkt dan ben ik geloof ik niet in een liefdevolle relatie beland, eerder in een soort van zakelijk arbeidscontract of zo. In elk geval het soort relatie waarbij de afspraak geldt; we vallen elkaar niet lastig tijdens onze vakanties.
vrijdag 4 september 2026 om 22:12
Dat heeft hij gevraagd en het antwoord van to was "Kut." En ze heeft uitgelegd waarom..Eenbeetjevanditendat schreef: ↑04-09-2026 22:05Het gaat om de simpele vraag “en, hoe is het met jou?”.
Wat moet hij verder nog doen?
vrijdag 4 september 2026 om 22:14
Hoe liefdevol is je relatie als je een ander zijn vakantie niet gunt? Het is geen acuut probleem hè.Eenbeetjevanditendat schreef: ↑04-09-2026 22:05Het gaat niet om het oplossen van de problemen rondom het kind van zijn partner. Het gaat om de simpele vraag “en, hoe is het met jou?”.
Ik vind het verwonderlijk dat het voor sommige mensen nogal een ding is om als je in je eentje op vakantie bent, af en toe te informeren hoe het met je partner is.
“Lastig gaat vallen”. Oei als een partner ooit zo naar mij kijkt dan ben ik geloof ik niet in een liefdevolle relatie beland, eerder in een soort van zakelijk arbeidscontract of zo. In elk geval het soort relatie waarbij de afspraak geldt; we vallen elkaar niet lastig tijdens onze vakanties.
Everything is possible for the one who believes.
vrijdag 4 september 2026 om 22:26
vrijdag 4 september 2026 om 22:27
Het gaat niet om een acute noodsituatie, het is een structureel probleem wat niet minder wordt door je partner er mee te belasten. Zeker niet tijdens zijn me-time.Eenbeetjevanditendat schreef: ↑04-09-2026 22:05Het gaat niet om het oplossen van de problemen rondom het kind van zijn partner. Het gaat om de simpele vraag “en, hoe is het met jou?”.
Ik vind het verwonderlijk dat het voor sommige mensen nogal een ding is om als je in je eentje op vakantie bent, af en toe te informeren hoe het met je partner is.
“Lastig gaat vallen”. Oei als een partner ooit zo naar mij kijkt dan ben ik geloof ik niet in een liefdevolle relatie beland, eerder in een soort van zakelijk arbeidscontract of zo. In elk geval het soort relatie waarbij de afspraak geldt; we vallen elkaar niet lastig tijdens onze vakanties.
vrijdag 4 september 2026 om 22:31
Ze kan het ook wat luchtiger houden omdat het standaard kut lijkt te gaan met die zoon. Dus zeggen dat het kut gaat prima maar dan hoeft er geen hele klaagzang achter aan te komen waardoor die man wellicht uit zijn vakantie flow raakt.MissUnderstood schreef: ↑04-09-2026 20:32Maar de man van TO vroeg hoe het met haar ging. Liegen dan maar?
vrijdag 4 september 2026 om 22:41
vrijdag 4 september 2026 om 22:49
Maar echt? Ik vlieg volgende week met een paar vriendinnen voor een korte vakantie. We hebben allemaal wel even contact met het thuisfront om te checken hoe het gaat.
Dat betekent toch niet dat die onze vakantie niet gunnen? Alsof het thuisfront mij belast als ik vraag hoe het daar gaat. Ik voel dat als interesse, als normaal, geen belasting.
Maar goed, we zijn allemaal anders natuurlijk, sommige mensen of in sommige relaties zal dat als een belasting ervaren worden.
vrijdag 4 september 2026 om 22:51
Totdat het alle ellende uitbrekende wordt en je verwacht dat de ander daar ook actief mee bezig is en weer op terug vraagt.Eenbeetjevanditendat schreef: ↑04-09-2026 22:49Maar echt? Ik vlieg volgende week met een paar vriendinnen voor een korte vakantie. We hebben allemaal wel even contact met het thuisfront om te checken hoe het gaat.
Dat betekent toch niet dat die onze vakantie niet gunnen? Alsof het thuisfront mij belast als ik vraag hoe het daar gaat. Ik voel dat als interesse, als normaal, geen belasting.
Maar goed, we zijn allemaal anders natuurlijk, sommige mensen of in sommige relaties zal dat als een belasting ervaren worden.
Everything is possible for the one who believes.
vrijdag 4 september 2026 om 22:53
Ik dacht al, ben ik nou de enige die er zo over denkt? Gelukkig niet, jij denkt er hetzelfde over als ik.Dasha schreef: ↑04-09-2026 19:54Wat die vent nu doet, voelt heel kil aan. Hij zegt dat hij alles doet wat zoon nodig heeft, maar dat er van ‘houden van’ geen sprake is. Nou, een grotere dolk zou je niet in mijn hart kunnen steken.
En houden van betekent heus niet dat hij zoon de hele dag geweldig moet vinden, hé.
Maar je bouwt toch iets op met elkaar? Hij draait al negen jaar mee in het gezin, deelt lief en leed en zorgt voor zoon. Dan verwacht je toch dat zo’n kind inmiddels ook in je hart is gekropen?
Deze vent lijkt zijn rol als stiefvader vooral te zien als een administratieve taak.
Hij doet wat er gedaan moet worden, vinkt zijn verantwoordelijkheden af en stapt vervolgens op zijn motor de regen in.
Dat is die koude kant die je nu zo duidelijk voelt, maar er in feite altijd al geweest.
Als je na negen jaar nog zo weinig gevoel hebt voor een kind dat al die tijd onderdeel is geweest van jouw leven, dan zou er bij mij toch echt iets knappen.
Niet alleen als moeder, maar ook als partner. Want als jij blijkbaar in staat bent om negen jaar lang zo dicht bij mijn kind te leven zonder dat er liefde ontstaat, dan vraag ik me ook af wat dat betekent voor de manier waarop jij überhaupt verbinding maakt met mensen..
En no way dat ik zo iemand nog naast me in bed zou dulden. Pleur dan ook lekker mijn huis uit. Dan zoeken we wel een andere vorm. Eén keer in het weekend afspreken, latten, weet ik veel.
Maar mijn huis, mijn gezin en mijn bed zijn wat mij betreft geen plek meer voor iemand die zelf zegt dat hij geen liefde voelt voor een kind dat hier al negen jaar onderdeel van is..
Een beetje hart voor de zaak mag je na negen jaar toch écht verwachten.
Kom nou ‘es!
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in