Trauma
zaterdag 26 mei 2018 om 22:46
Hallo.
Ik ben een vrouw van 25 en nog thuiswonend, wel op zoek naar iets voor mezelf maar dat gaat allemaal nogal lastig. Dit is denk ik ook een onderdeel van het probleem.
Het probleem is als volgt: mijn moeder en mijn zus (12 jaar ouder) spannen tegen mij samen, al vanaf kleins af aan. Altijd als ze samen zijn en ze beginnen zich te vervelen (lijkt het) gaan ze ontzettende klote opmerkingen maken over en tegen mij.
Doordat dit vanaf mijn kindertijd al speelt, heb ik hier denk ik een trauma van op gelopen. Elk stukje kritiek vanuit mijn moeder waarvan ik weet dat ze het met mijn zus over gehad hebt kwetst me enorm en ik word er enorm onzeker van of ik alles wel goed doe.
Ik wil liever niet in detail erop ingaan wat er precies gezegt word tenzij het echt noodzakelijk is voor advies, dit omdat ik het heel erg moeilijk ermee heb (klein voorbeeld, ze noemen me altijd lui)
Waar ik ook denk dat het aan ligt is dat ik op zoek ben naar een huisje voor mijzelf, ik voel me totaal niet meer thuis hier en ik ben ten slotte ook op een leeftijd waar het normaal is om een keer uit huis te gaan. Door deze opmerkingen van hun word ik ook onzeker erover of ik dat wel kan, op mezelf wonen (volgens hen niet namelijk)
Ik loop op het moment bij een psycholoog voor PTSS en ik voel gewoon dat ik dit er niet bij kan hebben. Mijn vader en broer negeren het altijd, ze doen niet mee met beledigen maar komen ook niet voor me op.
Ik hoop dat jullie advies hebben voor me want ik zie het allemaal even niet meer zitten.
Ik ben een vrouw van 25 en nog thuiswonend, wel op zoek naar iets voor mezelf maar dat gaat allemaal nogal lastig. Dit is denk ik ook een onderdeel van het probleem.
Het probleem is als volgt: mijn moeder en mijn zus (12 jaar ouder) spannen tegen mij samen, al vanaf kleins af aan. Altijd als ze samen zijn en ze beginnen zich te vervelen (lijkt het) gaan ze ontzettende klote opmerkingen maken over en tegen mij.
Doordat dit vanaf mijn kindertijd al speelt, heb ik hier denk ik een trauma van op gelopen. Elk stukje kritiek vanuit mijn moeder waarvan ik weet dat ze het met mijn zus over gehad hebt kwetst me enorm en ik word er enorm onzeker van of ik alles wel goed doe.
Ik wil liever niet in detail erop ingaan wat er precies gezegt word tenzij het echt noodzakelijk is voor advies, dit omdat ik het heel erg moeilijk ermee heb (klein voorbeeld, ze noemen me altijd lui)
Waar ik ook denk dat het aan ligt is dat ik op zoek ben naar een huisje voor mijzelf, ik voel me totaal niet meer thuis hier en ik ben ten slotte ook op een leeftijd waar het normaal is om een keer uit huis te gaan. Door deze opmerkingen van hun word ik ook onzeker erover of ik dat wel kan, op mezelf wonen (volgens hen niet namelijk)
Ik loop op het moment bij een psycholoog voor PTSS en ik voel gewoon dat ik dit er niet bij kan hebben. Mijn vader en broer negeren het altijd, ze doen niet mee met beledigen maar komen ook niet voor me op.
Ik hoop dat jullie advies hebben voor me want ik zie het allemaal even niet meer zitten.
maandag 28 mei 2018 om 00:06
Ik denk eerder dat je veel zelfverzekerder zult worden als je op jezelf woont. En als er eens iets niet goed gaat: who cares? Dat hoort bij het leven en volwassen worden. Kom op meid, doorzetten die plannen en last je door niemand tegenhouden!Theekopjes90 schreef: ↑27-05-2018 21:08al ben ik natuurlijk wel erg bang dat al mijn angsten uit gaan komen, dus als iemand daar nog tips voor heeft: graag!