Twijfel over gevoelens
dinsdag 29 maart 2011 om 10:38
Hallo allemaal,
voor het eerst dat ik hier op het forum zit, maar ik moet dit verhaal gewoon kwijt. In 2007 werd ik verliefd op de broer van een vriendin van me. Uiteindelijk is vorig jaar in april de vonk overgeslagen van zijn kant en we zijn nu al bijna een jaar bij elkaar (gelukkig!). Ik vind het heel fijn met hem, kan met hem over alles praten, hij heeft leuke vrienden, lachen is bij ons totaal geen probleem en ook de sex is goed. Toch zijn er 2 weken geleden twijfels ontstaan. Ik heb alleen geen idee waardoor, maar weet totaal niet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik ben al iemand die zich snel ergens druk over kan maken, maar dit gaat voor mijn gevoel veel verder. Vorige week heb ik het ook met mijn vriend over de twijfel gevoelens die ik heb, gehad. Hij (en ik) denkt dat het door vermoeidheid kom, hij zegt dat hij aan me kan zien dat ik hem nog steeds leuk vind.
Toch kan ik mezelf niet over die twijfel heen zetten. Ik ben blij dat ik er met hem over kan praten, hij steunt me er heel goed in! Ik denk dat de twijfels te maken hebben met vermoeidheid door werk, beslissingen die ik in de afgelopen weken heb moeten nemen en het feit dat hij op zichzelf is gegaan in de afgelopen maand.
Waar twijfel ik dan aan zul je jezelf afvragen. Tja, nu ik dit verhaal schrijf weet ik het ook niet zo goed. Sinds zondagavond gaat het sowieso een stuk beter. Toch blijf ik twijfelen over of ik hem nog wel leuk genoeg vind, denk ik over de toekomst na, past hij in het plaatje en heeft hij uiteindelijk echt alles wat ik zoek in een man? (vorige week was ik hier heel zeker over).
Uiteindelijk weet ik van mezelf dat ik heel veel van hem hou en dat wat hij en ik hebben absoluut veel te mooi is om op te geven. Toch voelt het tegelijkertijd niet eerlijk naar hem en mezelf toe om door te gaan door deze gevoelens. Ik ben altijd heel gelukkig als ik bij hem ben, maar ik ga de laatste week kijken naar dingen die ik minder leuk vind. Ook als ik wakker wordt ga ik 'checken' hoe mijn gevoelens voor hem zijn. Afgelopen weekend zei hij iets wat me grotendeels tot rust heeft gebracht namelijk dat als ik geen gevoel meer voor hem heb, dat het me ook niet zo veel verdriet zou doen. Dat ik hem dan zou laten gaan zonder er mee te zitten. Nu zit ik er wel erg mee... Heeft hij natuurlijk weer gelijk in.
Ik heb het idee dat dit een beetje een onsamenhangend verhaal is geworden en dat ik beter eerst even de reacties van jullie kan afwachten. Wel wil ik nog even zeggen dat ik hem nu absoluut niet wil gaan, maar dat ik voornamelijk wil horen hoe om te gaan met deze gevoelens. Hoe kan ik voor de relatie blijven vechten?
voor het eerst dat ik hier op het forum zit, maar ik moet dit verhaal gewoon kwijt. In 2007 werd ik verliefd op de broer van een vriendin van me. Uiteindelijk is vorig jaar in april de vonk overgeslagen van zijn kant en we zijn nu al bijna een jaar bij elkaar (gelukkig!). Ik vind het heel fijn met hem, kan met hem over alles praten, hij heeft leuke vrienden, lachen is bij ons totaal geen probleem en ook de sex is goed. Toch zijn er 2 weken geleden twijfels ontstaan. Ik heb alleen geen idee waardoor, maar weet totaal niet hoe ik hier mee om moet gaan. Ik ben al iemand die zich snel ergens druk over kan maken, maar dit gaat voor mijn gevoel veel verder. Vorige week heb ik het ook met mijn vriend over de twijfel gevoelens die ik heb, gehad. Hij (en ik) denkt dat het door vermoeidheid kom, hij zegt dat hij aan me kan zien dat ik hem nog steeds leuk vind.
Toch kan ik mezelf niet over die twijfel heen zetten. Ik ben blij dat ik er met hem over kan praten, hij steunt me er heel goed in! Ik denk dat de twijfels te maken hebben met vermoeidheid door werk, beslissingen die ik in de afgelopen weken heb moeten nemen en het feit dat hij op zichzelf is gegaan in de afgelopen maand.
Waar twijfel ik dan aan zul je jezelf afvragen. Tja, nu ik dit verhaal schrijf weet ik het ook niet zo goed. Sinds zondagavond gaat het sowieso een stuk beter. Toch blijf ik twijfelen over of ik hem nog wel leuk genoeg vind, denk ik over de toekomst na, past hij in het plaatje en heeft hij uiteindelijk echt alles wat ik zoek in een man? (vorige week was ik hier heel zeker over).
Uiteindelijk weet ik van mezelf dat ik heel veel van hem hou en dat wat hij en ik hebben absoluut veel te mooi is om op te geven. Toch voelt het tegelijkertijd niet eerlijk naar hem en mezelf toe om door te gaan door deze gevoelens. Ik ben altijd heel gelukkig als ik bij hem ben, maar ik ga de laatste week kijken naar dingen die ik minder leuk vind. Ook als ik wakker wordt ga ik 'checken' hoe mijn gevoelens voor hem zijn. Afgelopen weekend zei hij iets wat me grotendeels tot rust heeft gebracht namelijk dat als ik geen gevoel meer voor hem heb, dat het me ook niet zo veel verdriet zou doen. Dat ik hem dan zou laten gaan zonder er mee te zitten. Nu zit ik er wel erg mee... Heeft hij natuurlijk weer gelijk in.
Ik heb het idee dat dit een beetje een onsamenhangend verhaal is geworden en dat ik beter eerst even de reacties van jullie kan afwachten. Wel wil ik nog even zeggen dat ik hem nu absoluut niet wil gaan, maar dat ik voornamelijk wil horen hoe om te gaan met deze gevoelens. Hoe kan ik voor de relatie blijven vechten?
dinsdag 29 maart 2011 om 11:12
Als je lichamelijk moe bent en niet lekker in je vel zit, is dat geen goed moment om belangrijke beslissingen te nemen. Je bent dan even niet jezelf.
Schuif die twijfels even aan de kant, neem nu geen beslissing over of je vriend de liefde van je leven is. Wacht tot je je weer beter voelt en kijk dan hoe het ervoor staat.
Schuif die twijfels even aan de kant, neem nu geen beslissing over of je vriend de liefde van je leven is. Wacht tot je je weer beter voelt en kijk dan hoe het ervoor staat.
Wat eten we vanavond?
dinsdag 29 maart 2011 om 11:17
Het is vrij normaal dat na een jaar de roze wolk verdwijnt en je ook minder leuke kantjes van je geliefde gaat zien. Geef het even de tijd. Je bent nog jong en hebt tijd genoeg om een poosje te kijken hoe dit zich ontwikkelt.
Wat lijkt je erger: op je 25e constateren dat je een paar maanden te veel besteed hebt aan een relatie die eigenlijk geen toekomst had, of op je 25e constateren dat je in een impuls de liefde van je leven hebt laten gaan?
Wat lijkt je erger: op je 25e constateren dat je een paar maanden te veel besteed hebt aan een relatie die eigenlijk geen toekomst had, of op je 25e constateren dat je in een impuls de liefde van je leven hebt laten gaan?
maandag 4 april 2011 om 09:07
Hmm inmiddels zijn we nog niet veel verder, van het weekend weer een beetje een dipmoment gehad. Begon zaterdag, had geen afleiding en kreeg daardoor de kans weer aan mijn twijfels te denken. Zodra hij bij me was, was ik toch weer helemaal gelukkig... Gisteren met hem naar de sauna geweest, voor ons beiden de eerste keer... Ik heb het super leuk met hem gehad, in het begin vodn ik het eng om dit met hem te doen, maar uiteindelijk dus een super dag gehad...
Nu alleen het probleem. Ik weet inmiddels dat ik echt voor hem wil gaan, dan ik het liefst heel de dag bij hem ben, dat ik hem kan vertrouwen, eigenlijk op alle punten uit dit artikel kan ik ja zeggen:
http://www.trendystyle.net/relatie/wareliefde.html
En op de vragen in dit artikel ook
http://www.trendystyle.net/relatie/houdenvan.html
Toch blijft er iets knagen, ik heb geen idee wat het is, maar het doet me pijn. Het voelt alsof ik niet helemaal voor hem ga door deze twijfels en ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan... Hoop dat jullie wat meer advies kunnen geven. Zoals ik al zei, ik weet echt dat ik met hem verder wil, wil alleen weten waar deze gevoelens vandaan komen.
Gisteren in de sauna ook een ontspanningsmassage gehad, volgens mij zit er heel veel spanning in mijn lichaam, op bepaalde punten was het behoorlijk pijnlijk (wel op een goede manier)..
Nu alleen het probleem. Ik weet inmiddels dat ik echt voor hem wil gaan, dan ik het liefst heel de dag bij hem ben, dat ik hem kan vertrouwen, eigenlijk op alle punten uit dit artikel kan ik ja zeggen:
http://www.trendystyle.net/relatie/wareliefde.html
En op de vragen in dit artikel ook
http://www.trendystyle.net/relatie/houdenvan.html
Toch blijft er iets knagen, ik heb geen idee wat het is, maar het doet me pijn. Het voelt alsof ik niet helemaal voor hem ga door deze twijfels en ik weet niet hoe ik er mee om moet gaan... Hoop dat jullie wat meer advies kunnen geven. Zoals ik al zei, ik weet echt dat ik met hem verder wil, wil alleen weten waar deze gevoelens vandaan komen.
Gisteren in de sauna ook een ontspanningsmassage gehad, volgens mij zit er heel veel spanning in mijn lichaam, op bepaalde punten was het behoorlijk pijnlijk (wel op een goede manier)..
maandag 4 april 2011 om 10:50
Eigenlijk reageer ik nooit, maar ik herken je verhaal wel. Heb me nog nooit zooo verschrikkelijk rot gevoeld, want ondanks de 'twijfels' heb ik altijd geweten *en nu des te meer* dat dit 'm is.
Dus....
Geef jezelf een schop onder je kont en kap met piekeren. Op een gegeven moment zijn niet jouw twijfels het probleem, maar het gepieker. Daardoor ben je ook niet meer in staat om enige verliefdheid te voelen, dat is een bevestiging voor waar je al bang voor was, dan ga je nog meer piekeren, etc etc.
Het helpt om het gepieker te visualiseren tot een grote zwarte bal (in gedachten he) en dan ging ik daar met een knuppel heel hard op slaan, en als dat niet hielp haalde ik er een motorzaag bij, en als ik dan nog aan het piekeren was ging er in gedachten een stoomwals overheen. En inderdaad niet op die rare websites gaan kijken.
Dus....
Geef jezelf een schop onder je kont en kap met piekeren. Op een gegeven moment zijn niet jouw twijfels het probleem, maar het gepieker. Daardoor ben je ook niet meer in staat om enige verliefdheid te voelen, dat is een bevestiging voor waar je al bang voor was, dan ga je nog meer piekeren, etc etc.
Het helpt om het gepieker te visualiseren tot een grote zwarte bal (in gedachten he) en dan ging ik daar met een knuppel heel hard op slaan, en als dat niet hielp haalde ik er een motorzaag bij, en als ik dan nog aan het piekeren was ging er in gedachten een stoomwals overheen. En inderdaad niet op die rare websites gaan kijken.
maandag 4 april 2011 om 11:33
Hmm okey
Maar ik vond het juist wel leuk om te weten te komen dat hij de ware is
Ook al is het een site waar je niet op kunt vertrouwen...
Ik moet stiekem wel een beetje lachen om het verhaal van de grote zwarte bal. Ik ga maar even de strijd aanvoeren met de zwarte bal.
@sirup: hoe lang heeft het twifjelen/piekeren bij jou geduurd en waardoor weet je nu des te meer dat je vriend het is?
Ik moet stiekem wel een beetje lachen om het verhaal van de grote zwarte bal. Ik ga maar even de strijd aanvoeren met de zwarte bal.
@sirup: hoe lang heeft het twifjelen/piekeren bij jou geduurd en waardoor weet je nu des te meer dat je vriend het is?
maandag 4 april 2011 om 12:19
Ongeveer een week of 6, maar dat kwam echt doordat ik niet van dat gepieker afkwam. Ik durfde het hem ook niet te vertellen en toen ik dat eenmaal gedaan had, was het in principe al over Maar toen was ik zo bang om te gaan piekeren, dat het daardoor juist weer gebeurde.
Toen het daarna weer beter ging, waren het niet perse de vlinders die terugkwamen (die zijn er nog wel hoor
), maar ook een soort van 'geweten' dat het goed zit.. Moeilijk te omschrijven Dat het goed zat wist ik voor die tijd trouwens ook wel, een ook toen in die rottige periode.
Succes met je motorzaag
Toen het daarna weer beter ging, waren het niet perse de vlinders die terugkwamen (die zijn er nog wel hoor
Succes met je motorzaag