verliefd op collega

ik denk dat ervaringen in het verleden een goede voorspelling zijn van de toekomst

Eens met Meds. Hij geeft aan geen relatier te willen en toch blijf je hopen dat hij op een dag bedenkt dit toch wel te willen. Als hij het echt wil,een relatie, dan moet hij het maar bewijzen. Nu knipt hij met zijn vingers en jij staat al weer voor hem klaar.

Je hebt in deze twee keuzes; of je gaat met hem verder en weet dat je als n&*kmaatje wordt gebruikt of je gaat op zoek naar iemand die wel een volwaardige relatie wilt.

Misschien is het een idee om eens een gesprek met hem aan te gaan over wat jij wil, voelt en verwacht, in plaats van meteen van Wippenstein te gaan? Als jij eerlijk bent, hij dat ook doet (daar heb je dan helaas geen garanties op) dan kunnen jullie samen bepalen of het kans van slagen heeft.

Of zoals de bank (ongeveer ) zegt: succes uit het verleden is geen garantie voor de toekomst............

Dit lijkt me nu echt iemand met bindingsangst! Nooit een relatie gehad, gesteld op zn vrijheid, aantrekken maar als t te close wordt weer afstoten....



Als dat idd zo is, zal het verhaal zich blijven herhalen. Heeft hij je niet, wil hij je weer, maar als hij je 'heeft' krijgt hij het benauwd en kapt het weer af.



Jijkan hem hierin niet helpen. Hij zou zelf iets moeten ondernemen. Kan je wel goed met hem praten? Dan zou ik het voorzichtig eens aankaarten!

Een stukje info, kan je zien of je het herkent:



Fase 1: Het begin



Dit is de verleidingsfase waarin liefde, lust en opwinding zo intensief zijn dat ze elke vorm van angst overschaduwen. In deze periode speelt fantasie een grote rol, en ??n persoon - typisch de actieve partner - doet al het mogelijke om de ander ervan te overtuigen een relatie met hem/haar aan te gaan. Mensen met bindingsangst hebben vaak een enorme intense samengebalde liefde in zich. Dat zij daar vaak niet bij kunnen is vers twee, maar op de momenten dat ze er wel bij kunnen (en die zijn er echt wel) wordt die liefde ook vaak heel intens gegeven, zo allesoverweldigend dat de partners daar meestal juist voor vallen.





Fase 2: Het midden



Het eerste gerommel van bindingspaniek wordt ervaren. Deze fase begint wanneer er een machtswissel plaatsvindt. Degene met bindingsangst realiseert zich dat hij de ander voor zich gewonnen heeft en dat die ander verwachtingen heeft in de richting van een hechtere relatie, en reageert hierop door van koers te veranderen en muren op te trekken. Het is nu dat hij begint met twijfelen aan de ander. Daarbij geeft hij een groot aantal dubbelzinnige boodschappen, en begint met een soort van duw- en trekwerk, vooruit-achteruit-bewegingen zeg maar. Terwijl hij zich terugtrekt, wordt de partner meer en meer onzeker en vastbesloten om de relatie hechter te maken. Soms is deze fase kort, maar ze kan evengoed jaren aanslepen.



Fase 3: Het einde



Degene met bindingsangst is gevangen door angsten, verwachtingen en eisen, en voelt aan dat zijn fysieke en emotionele ruimte wordt ingenomen. Dit gevoel van gevangenheid is soms zo acuut dat het vaak een hele reeks van fobische reacties met zich meebrengt: angst, hartkloppingen, maagklachten. Wegwezen en afstand scheppen krijgt nu de hoogste prioriteit - meestal wordt dit uitgedrukt door vijandelijk en zelfzuchtig gedrag. Vaak is dit gedrag zo provocerend dat er een confrontatie wordt uitgelokt.





Fase 4: Het bittere einde



Degene met bindingsangst ervaart zo veel conflicterende gevoelens dat zijn of haar gedrag niet alleen afstotend werkt, maar ook bizar en ongecontroleerd. De angst en het conflict wordt zo erg dat hij enkel nog in staat is met zijn eigen gevoelens rekening te houden. Ze kunnen boos of vijandelijk uit de hoek komen - bijvoorbeeld door de telefoon niet te beantwoorden of zich op geen enkele manier meer voor de ander open te stellen; nogal vaak laten ze zich heel snel met iemand anders in, op een manier die soms 'onvoorstelbaar' lijkt. Dit wrede en ondoordachte gedrag deprimeert de ander verschrikkelijk: in plaats van door te gaan met zijn/haar leven fantaseert de achtergebleven partner over hoe de relatie had kunnen zijn, en vindt het vreselijk moeilijk om over dat verdriet heen te raken.



Fase 5: Nadat het doek gevallen is



Als degene met bindingsangst de relatie heeft verbroken, verdwijnt zijn angst heel snel en het enige wat nog overblijft is een verlangen naar de partner die hij in de steek heeft gelaten. Wanneer dat gebeurt, wordt het contact vaak hersteld en wat dan volgt is een mini-herhaling van de hele cyclus.





Bron: " He's Scared, She's Scared " door Steven Carter en Julia Sokol

--

Ik denk dat er misschien een kansje in zit dat het bindingsangst is. Vooral omdat je zegt dat hij nooit een relatie heeft gehad voor jou. Aan jou de vraag of je hier mee om kunt blijven gaan, want een keertje is het afstoten natuurlijk genoeg. Of de bindingsangst moet gewoon over gaan, da's het mooiste.

Ik heb er ervaring mee, en ondanks mooie woorden bij een herstart, is t nooit over gegaan. Het kan nooit 'intiemer' worden, als t TE close wordt, rennen ze gillend weg!



Meestal is het een hechtingsprobleem, ontstaan in de jeugd. Dat gaat niet vanzelf over, en niet heel veel mannen kiezen voor therapie.



Ze willen wel anders, en hebben elke keer de beste bedoelingen ( na ja, mijn ervaring), maar zie het echt als een fobische angst! Wil niet zeggen dat ze niet van je houden, maar de angst van een hechte relatie overherst meestal alles....

Waarom zou je je in hemelsnaam in een drama storten die je al eens eerder hebt meegemaakt. Kijk eens verder dan de overkant van je bureau, er zijn nog massa's leuke mannen waar je ook enorm verliefd op kunt worden. En zij op jou. Allemaal!