Relaties
alle pijlers
vertrouwen na vreemdgaan
dinsdag 18 mei 2010 om 09:34
Lieve allemaal,
het is een behoorlijk uitgekauwd onderwerp, maar ik wil graag jullie specifieke mening over een specifiek onderdeel van vreemdgaan.
Mijn man is vreemdgegaan. Hij heeft een paar maanden een buitenechtelijke relatie gehad. Na de achtbaan van de ontdekking en alle shit die daar op volgt hebben we vorige week besloten samen in therapie te gaan. De reden dat ik daar toe heb besloten is dat hij heeft aangegeven dat het echt over is met die andere dame. Dat had hij in de maanden daarvoor niet gezegd. Hij zegt zelf dat hij is "wakker geworden" uit een roze droom.
Ik heb alle betreffende topics hier gelezen en ik weet dat velen van jullie iets dergelijks hebben meegemaakt, met verschillende afloop. Mijn vraag aan jullie is de volgende: ik heb de afgelopen tijd als een soort halve gek mijn man lopen controleren. Ik ben behoorlijk handig met internet enzo en kan daardoor een aantal dingen vrij gemakkelijk uitzoeken. Ik heb niets gevonden. Ik ben over mijn controles helemaal open en eerlijk tegen mijn man. Hij houdt me ook op geen enkele manier tegen en geeft inzage in zijn telefoon en mail en alles wat ik maar wil op ieder moment dat ik dat vraag.
Mijn probleem is echter dat ik me realiseer dat dit een zinloze actie is. Ookal zou ik de rest van mijn leven 24 uur per dag besteden aan het controleren van mijn man en die betreffende dame, mijn angst dat er iets aan mijn aandacht ontsnapt zou niet minder worden. Ik begrijp namelijk (zeker na het lezen van alle verhalen hier) dat er 1000-en-1 manieren zijn om iemand te bedriegen. Ik wil daarom stoppen met controleren en me richten op al het positieve dat mijn man duidelijk doet. Hoe kijken jullie hier tegenaan?
Nog even een uitleg van mijn naam: in de therapie hebben we moeten beloven dat we over de inhoud van de therapie niet praten met vrienden en familie. Daarom gebruik ik nu het forum als uitlaatklep. Overigens hebben we ook moeten beloven dat we gedurende het traject (14 weken) een soort "stolp" over onze relatie zetten. We mogen in die tijd niet beslissen dat we 'er uit zijn' of dat 'het niet werkt'. We moeten het hele traject afmaken en pas aan het einde mogen we beslissen of we bij elkaar willen en kunnen blijven of niet.
Ik zie uit naar jullie reacties.
het is een behoorlijk uitgekauwd onderwerp, maar ik wil graag jullie specifieke mening over een specifiek onderdeel van vreemdgaan.
Mijn man is vreemdgegaan. Hij heeft een paar maanden een buitenechtelijke relatie gehad. Na de achtbaan van de ontdekking en alle shit die daar op volgt hebben we vorige week besloten samen in therapie te gaan. De reden dat ik daar toe heb besloten is dat hij heeft aangegeven dat het echt over is met die andere dame. Dat had hij in de maanden daarvoor niet gezegd. Hij zegt zelf dat hij is "wakker geworden" uit een roze droom.
Ik heb alle betreffende topics hier gelezen en ik weet dat velen van jullie iets dergelijks hebben meegemaakt, met verschillende afloop. Mijn vraag aan jullie is de volgende: ik heb de afgelopen tijd als een soort halve gek mijn man lopen controleren. Ik ben behoorlijk handig met internet enzo en kan daardoor een aantal dingen vrij gemakkelijk uitzoeken. Ik heb niets gevonden. Ik ben over mijn controles helemaal open en eerlijk tegen mijn man. Hij houdt me ook op geen enkele manier tegen en geeft inzage in zijn telefoon en mail en alles wat ik maar wil op ieder moment dat ik dat vraag.
Mijn probleem is echter dat ik me realiseer dat dit een zinloze actie is. Ookal zou ik de rest van mijn leven 24 uur per dag besteden aan het controleren van mijn man en die betreffende dame, mijn angst dat er iets aan mijn aandacht ontsnapt zou niet minder worden. Ik begrijp namelijk (zeker na het lezen van alle verhalen hier) dat er 1000-en-1 manieren zijn om iemand te bedriegen. Ik wil daarom stoppen met controleren en me richten op al het positieve dat mijn man duidelijk doet. Hoe kijken jullie hier tegenaan?
Nog even een uitleg van mijn naam: in de therapie hebben we moeten beloven dat we over de inhoud van de therapie niet praten met vrienden en familie. Daarom gebruik ik nu het forum als uitlaatklep. Overigens hebben we ook moeten beloven dat we gedurende het traject (14 weken) een soort "stolp" over onze relatie zetten. We mogen in die tijd niet beslissen dat we 'er uit zijn' of dat 'het niet werkt'. We moeten het hele traject afmaken en pas aan het einde mogen we beslissen of we bij elkaar willen en kunnen blijven of niet.
Ik zie uit naar jullie reacties.
dinsdag 18 mei 2010 om 09:39
dinsdag 18 mei 2010 om 09:45
Ik vind dat je insteek goed is: geen politie-agente spelen, maar je richten op de toekomst en op positieve zaken.
Met wat je schrijft, krijg in de indruk dat je man ook wel behoorlijk tot inkeer is gekomen en er weer voor gaat. Ook dat klinkt positief.
Ik zou zelf alleen wel adviseren om je niet te afhankelijk te maken van een therapeut. Jullie bepalen samen of je verder gaat, dat is niet een beslissing die je 'mag nemen' aan het einde van een praattraject.
Met wat je schrijft, krijg in de indruk dat je man ook wel behoorlijk tot inkeer is gekomen en er weer voor gaat. Ook dat klinkt positief.
Ik zou zelf alleen wel adviseren om je niet te afhankelijk te maken van een therapeut. Jullie bepalen samen of je verder gaat, dat is niet een beslissing die je 'mag nemen' aan het einde van een praattraject.
dinsdag 18 mei 2010 om 09:49
@laura80 ik vind zelf de insteek van de therapie wel zinnig: door deze afspraak is het veilig om alles te bespreken zonder dat de boel kan klappen en worden we ook behoed voor te snel denken dat alles weer goed is.
Ik vergelijk het met de afspraak die je met een aannemer maakt. Als je een uitbouw aan je huis laat maken, dan accepteer je ook dat het de komende x weken een grote bende is in huis. Ik roep dan ook niet halverwege tegen de timmerman dat hij op moet rotten omdat het tussen-resultaat me niet bevalt
Ik voel me niet afhankelijk van de therapeuten (het is een echtpaar).
Dank je wel voor je reactie. Geeft me het gevoel dat ik op de juiste weg ben.
Ik vergelijk het met de afspraak die je met een aannemer maakt. Als je een uitbouw aan je huis laat maken, dan accepteer je ook dat het de komende x weken een grote bende is in huis. Ik roep dan ook niet halverwege tegen de timmerman dat hij op moet rotten omdat het tussen-resultaat me niet bevalt
Ik voel me niet afhankelijk van de therapeuten (het is een echtpaar).
Dank je wel voor je reactie. Geeft me het gevoel dat ik op de juiste weg ben.
dinsdag 18 mei 2010 om 09:53
@christiane dat is een voorwaarde van de therapeuten. Ik heb het in mijn reactie aan Laura nader uitgelegd.
Ik weet uit de andere topics dat het geven van een tweede kans na vreemdgaan een punt van veel discussie is. Er zijn twee kampen, lijkt het. Ik heb gekozen voor het kamp dat die kans wil geven. Mijn vraag is dus niet of ik er verstandig aan doe om hem een kans te geven, mijn vraag is hoe ik kan omgaan met mijn eigen behoefte aan controle.
@hanzie ik weet zelf ook nog niet goed hoe ik het moet doen. Voorlopig zeg ik bij iedere controle-wens die in mij opkomt hardop tegen mijzelf:"ik doe hier niet aan mee. Vertrouwen is een keuze" Klinkt misschien suf maar ik hoop dat t helpt.
Ik weet uit de andere topics dat het geven van een tweede kans na vreemdgaan een punt van veel discussie is. Er zijn twee kampen, lijkt het. Ik heb gekozen voor het kamp dat die kans wil geven. Mijn vraag is dus niet of ik er verstandig aan doe om hem een kans te geven, mijn vraag is hoe ik kan omgaan met mijn eigen behoefte aan controle.
@hanzie ik weet zelf ook nog niet goed hoe ik het moet doen. Voorlopig zeg ik bij iedere controle-wens die in mij opkomt hardop tegen mijzelf:"ik doe hier niet aan mee. Vertrouwen is een keuze" Klinkt misschien suf maar ik hoop dat t helpt.
dinsdag 18 mei 2010 om 09:54
Mijn vriend is ook vreemdgegaan jaar geleden toen heb ik dezelfde keuze als jou gemaakt ik wil met hem verder en ben ook als een gek alles zitten controleren. Maar toen het echt langer dan een halfjaar goed ging werd het steeds minder die drang te willen controleren, zo heel af en toe heb ik nog is de neiging maar bijna nooit meer. En het gaat tussen ons echt super lijkt of we elkaar opnieuw hebben gevonden want er was tussen ons ook iets fouts waardoor hij vreemd ging. En dat hebben we aangepakt. Succes!
dinsdag 18 mei 2010 om 09:56
quote:magnietpraten schreef op 18 mei 2010 @ 09:53:
@hanzie ik weet zelf ook nog niet goed hoe ik het moet doen. Voorlopig zeg ik bij iedere controle-wens die in mij opkomt hardop tegen mijzelf:"ik doe hier niet aan mee. Vertrouwen is een keuze" Klinkt misschien suf maar ik hoop dat t helpt.Dit heel bewust doen en er vanuit gaan dat dit weer bij jezelf gaat horen. Helpen de therapeuten je hierbij?
@hanzie ik weet zelf ook nog niet goed hoe ik het moet doen. Voorlopig zeg ik bij iedere controle-wens die in mij opkomt hardop tegen mijzelf:"ik doe hier niet aan mee. Vertrouwen is een keuze" Klinkt misschien suf maar ik hoop dat t helpt.Dit heel bewust doen en er vanuit gaan dat dit weer bij jezelf gaat horen. Helpen de therapeuten je hierbij?
dinsdag 18 mei 2010 om 10:03
Ik geloof er absoluut in, vertrouwen na vreemdgaan. Met als voorwaarden dat er een goede basis was, er nog genoeg over is om te herstellen in de ogen van beiden partners en het de moeite waard is voor beiden. Want het is een lange weg te gaan. Eenmaal genomen met goede motivatie van beiden, geloof ik dat een relatie er heel sterk uit kan komen. Maar dat duurt even...
dinsdag 18 mei 2010 om 10:04
@houvanjezelf 1 van de dingen die mij duidelijk is geworden in de afgelopen maanden is dat ik zelf zo langzamerhand niet meer weet wat ik eigenlijk wil. We hebben een gezin, een huis, een leven opgebouwd en ik merk dat al die factoren mee gaan spelen als ik nadenk over mijn relatie met mijn man. Ik wil over 14 weken in elk geval heel goed weten wat voor mij belangrijk is. In de eerste sessie gaven de therapeuten ons terug dat we beiden veel beter moeten leren vragen wat we nodig hebben. Ik kan dat zeer zeker plaatsen. Ben daar erg slecht in!
@stoeptegel dat hebben ze wel uitgelegd: als er iets vervelends gebeurt ben ik sterk geneigd een vriendin te bellen (zo van: "hij doet t weer!!!" ofzo) daardoor komt de woede/teleurstelling/angst etc er richting mijn man niet meer uit. De therapeuten willen dat we leren om met elkaar te praten ipv met anderen.
@hanzie vanmiddag weer een sessie. Ik wil dit onderwerp dan graag bespreken. Ik ga er vanuit dat ze mij/ons daar zeker bij zullen helpen.
@stoeptegel dat hebben ze wel uitgelegd: als er iets vervelends gebeurt ben ik sterk geneigd een vriendin te bellen (zo van: "hij doet t weer!!!" ofzo) daardoor komt de woede/teleurstelling/angst etc er richting mijn man niet meer uit. De therapeuten willen dat we leren om met elkaar te praten ipv met anderen.
@hanzie vanmiddag weer een sessie. Ik wil dit onderwerp dan graag bespreken. Ik ga er vanuit dat ze mij/ons daar zeker bij zullen helpen.
dinsdag 18 mei 2010 om 10:05
@domnaiefmutsje (leuke naam trouwens.) Dank je wel. Mijn man en ik hebben goed nagedacht over de basis van onze relatie. We hebben veel gepraat over hoe het in het begin tussen ons was, wat we elkaar hebben gegeven voordat het allemaal minder was, en wat we zouden missen als we uit elkaar zouden gaan. Dat heeft ons er toe gebracht deze poging te wagen.
dinsdag 18 mei 2010 om 10:08
quote:magnietpraten schreef op 18 mei 2010 @ 09:53:
Mijn vraag is dus niet of ik er verstandig aan doe om hem een kans te geven, mijn vraag is hoe ik kan omgaan met mijn eigen behoefte aan controle.
@hanzie ik weet zelf ook nog niet goed hoe ik het moet doen. Voorlopig zeg ik bij iedere controle-wens die in mij opkomt hardop tegen mijzelf:"ik doe hier niet aan mee. Vertrouwen is een keuze" Klinkt misschien suf maar ik hoop dat t helpt.
Dat is al een heel goede start. Vertrouwen is inderdaad een keuze en een die alleen jij zelf kunt maken. Je bent je zelf al bewust dat jouw vertrouwen iets is wat jij je man te geven hebt. Het is niet iets dat hij kan verdienen met goed gedrag. Dat is een belangrijk inzicht! je bent ook al zover bewust dat je de keuze hebt gemaakt (rationeel?) dat je hem dat vertrouwen weer wilt geven. En nu blijkt dat niet helemaal vanzelf te gaan.
Vertrouwen is een soort 'gevoelsmatige zekerheid' dat ook in jouw afwezigheid jouw wensen en jouw zijn gerespecteerd worden. Het is niet altijd zo makkelijk te beredeneren of te verklaren, het is er of niet.
Wat in de volksmond als tegendeel van vertrouwen geldt, wantrouwen, is niet gevoelsmatig, maar is een rationele. beredeneerde en beargumenteerde gedragsvorm, al te vaak ingezet als controlemiddel.
Wat jij doet, is volgens mij de juiste weg. het groeien van gevoel kun je niet afdwingen, dat heft tijd nodig, bij de een meer tijd dan bij de ander. Maar je bent bewust en actief bezig het wantrouwen achter je te laten. Door bij jezelf erop te hameren dat je een andere keuze maakt, zal deze keuze uiteindelijk je gevoelsleven ook binnen sluipen, zal het 'normaal' worden om vertrouwen te kunnen geven. beter kan volgens mij niet. Het is geen gemakkelijke weg, maar zolang jij er acher staat, zul je er komen.
Even een andere vraag, wat ik niet zo goed teruglees in je OP: jullie gan in therapieom aan de relatie te werken. Is er ooit, met of zonder hulp, vastgesteld wat de reden is geweest van zoveel ontevredenheid dat er iemand vreemd is gegaan? En is het die oorzaak waar jullie nu aan werken, of werken jullie meer aan een 'nieuwe start met schone lei'?
Mijn vraag is dus niet of ik er verstandig aan doe om hem een kans te geven, mijn vraag is hoe ik kan omgaan met mijn eigen behoefte aan controle.
@hanzie ik weet zelf ook nog niet goed hoe ik het moet doen. Voorlopig zeg ik bij iedere controle-wens die in mij opkomt hardop tegen mijzelf:"ik doe hier niet aan mee. Vertrouwen is een keuze" Klinkt misschien suf maar ik hoop dat t helpt.
Dat is al een heel goede start. Vertrouwen is inderdaad een keuze en een die alleen jij zelf kunt maken. Je bent je zelf al bewust dat jouw vertrouwen iets is wat jij je man te geven hebt. Het is niet iets dat hij kan verdienen met goed gedrag. Dat is een belangrijk inzicht! je bent ook al zover bewust dat je de keuze hebt gemaakt (rationeel?) dat je hem dat vertrouwen weer wilt geven. En nu blijkt dat niet helemaal vanzelf te gaan.
Vertrouwen is een soort 'gevoelsmatige zekerheid' dat ook in jouw afwezigheid jouw wensen en jouw zijn gerespecteerd worden. Het is niet altijd zo makkelijk te beredeneren of te verklaren, het is er of niet.
Wat in de volksmond als tegendeel van vertrouwen geldt, wantrouwen, is niet gevoelsmatig, maar is een rationele. beredeneerde en beargumenteerde gedragsvorm, al te vaak ingezet als controlemiddel.
Wat jij doet, is volgens mij de juiste weg. het groeien van gevoel kun je niet afdwingen, dat heft tijd nodig, bij de een meer tijd dan bij de ander. Maar je bent bewust en actief bezig het wantrouwen achter je te laten. Door bij jezelf erop te hameren dat je een andere keuze maakt, zal deze keuze uiteindelijk je gevoelsleven ook binnen sluipen, zal het 'normaal' worden om vertrouwen te kunnen geven. beter kan volgens mij niet. Het is geen gemakkelijke weg, maar zolang jij er acher staat, zul je er komen.
Even een andere vraag, wat ik niet zo goed teruglees in je OP: jullie gan in therapieom aan de relatie te werken. Is er ooit, met of zonder hulp, vastgesteld wat de reden is geweest van zoveel ontevredenheid dat er iemand vreemd is gegaan? En is het die oorzaak waar jullie nu aan werken, of werken jullie meer aan een 'nieuwe start met schone lei'?
dinsdag 18 mei 2010 om 10:14
dinsdag 18 mei 2010 om 10:14
@vlammetjes we hebben de afgelopen maanden alleen maar gepraat, maar altijd samen. Mijn man is wel begonnen aan individuele therapie en daar heeft hij een aantal inzichten gekregen die erg belangrijk zijn. Maar ook samen hebben we wel een aantal pijnpunten boven kunnen halen. Kort samengevat: we zijn beiden altijd verschrikkelijk bang geweest om elkaar kwijt te raken. Zo bang dat we de vraag "hoe staan we er samen eigenlijk voor" nooit durfden te stellen. Iedere vorm van twijfel of ontevredenheid over de relatie werd vrolijk onder het vloerkleed geveegd, want stel je voor dat we er mee aan de slag moesten!! Stel je voor dat de uitkomst zou zijn dat het niet goed zat tussen ons!!!
Verder ben ik je erg dankbaar voor je reactie. Ik zoek vooral naar bevestiging dat ik goed bezig ben...
Verder ben ik je erg dankbaar voor je reactie. Ik zoek vooral naar bevestiging dat ik goed bezig ben...
dinsdag 18 mei 2010 om 10:15
quote:magnietpraten schreef op 18 mei 2010 @ 10:05:
@domnaiefmutsje (leuke naam trouwens.) Dank je wel. Mijn man en ik hebben goed nagedacht over de basis van onze relatie. We hebben veel gepraat over hoe het in het begin tussen ons was, wat we elkaar hebben gegeven voordat het allemaal minder was, en wat we zouden missen als we uit elkaar zouden gaan. Dat heeft ons er toe gebracht deze poging te wagen.
Wat je kan helpen bij het leren vertrouwen is vooral jezelf leren vertrouwen. Wat doe jij als het nogmaals misgaat? Als je voor jezelf weet dat het dan ook goed komt met jou zonder hem en hem daarna geen enkele kans meer geeft, geeft dat rust. Omdat je voor jezelf besloten hebt niet een tweede keer met je te laten sollen na de grote kans die je hem gegeven hebt.
Het is belangrijk dat hij hier goed van doordrongen is.
Dan kan je alle controledrang proberen los te laten. Wetende dat je weet wat je gaat doen, namelijk kiezen voor jezelf, als het weer mis zou gaan en weer focussen op wat positief is.
Heb je dit niet helder voor jezelf en voor hem, dan zou hij de gok nog wel eens kunnen maken in een zwak moment, want hij was toch goed weggekomen. En jij laat je door pijn en meer pijn en heen en weer geslinger meevoeren.
Een nieuw begin? Absoluut. Nog een keer verkloten? Daar is geen ruimte meer voor.
@domnaiefmutsje (leuke naam trouwens.) Dank je wel. Mijn man en ik hebben goed nagedacht over de basis van onze relatie. We hebben veel gepraat over hoe het in het begin tussen ons was, wat we elkaar hebben gegeven voordat het allemaal minder was, en wat we zouden missen als we uit elkaar zouden gaan. Dat heeft ons er toe gebracht deze poging te wagen.
Wat je kan helpen bij het leren vertrouwen is vooral jezelf leren vertrouwen. Wat doe jij als het nogmaals misgaat? Als je voor jezelf weet dat het dan ook goed komt met jou zonder hem en hem daarna geen enkele kans meer geeft, geeft dat rust. Omdat je voor jezelf besloten hebt niet een tweede keer met je te laten sollen na de grote kans die je hem gegeven hebt.
Het is belangrijk dat hij hier goed van doordrongen is.
Dan kan je alle controledrang proberen los te laten. Wetende dat je weet wat je gaat doen, namelijk kiezen voor jezelf, als het weer mis zou gaan en weer focussen op wat positief is.
Heb je dit niet helder voor jezelf en voor hem, dan zou hij de gok nog wel eens kunnen maken in een zwak moment, want hij was toch goed weggekomen. En jij laat je door pijn en meer pijn en heen en weer geslinger meevoeren.
Een nieuw begin? Absoluut. Nog een keer verkloten? Daar is geen ruimte meer voor.
dinsdag 18 mei 2010 om 10:23
@DNM ja...dat klopt. Niet alleen hij maar ook ik heb zo mijn gebreken.
Wat je eerder schrijft over het geloven in mijzelf: ik weet dat daar de sleutel ligt. Alleen als duidelijk is dat ik ook kan leven zonder hem, is een leven met hem mogelijk. We hebben ons beiden zo laten regeren door angst! Dat is uiteindelijk de grote vernietigende kracht geweest.
Wat je eerder schrijft over het geloven in mijzelf: ik weet dat daar de sleutel ligt. Alleen als duidelijk is dat ik ook kan leven zonder hem, is een leven met hem mogelijk. We hebben ons beiden zo laten regeren door angst! Dat is uiteindelijk de grote vernietigende kracht geweest.
dinsdag 18 mei 2010 om 10:23
Ik weet er niet heel veel van hoor. Maar vertrouwen bouwen, net als zelfvertrouwen bijvoorbeeld, kun je via bijvoorbeeld NLP (neuro linguistisch programmeren - het woord zegt het al een beetje-) wel bij jezelf 'inprogrammeren'. Zo iets leert je op een andere manier omgaan met dit soort waarden, leert je een keuze te maken en door te zetten.
BIj mij was het meer nodig om zelfvertrouwen en geloof in mijn eigen kracht en kunnen van de bodem af op te bouwen. Al doende heb ik wel geleerd dat vertrouwen iets is dat in jezelf zit en dat je een ander kunt geven.
BIj mij was het meer nodig om zelfvertrouwen en geloof in mijn eigen kracht en kunnen van de bodem af op te bouwen. Al doende heb ik wel geleerd dat vertrouwen iets is dat in jezelf zit en dat je een ander kunt geven.
