Vertrouwen..

15-01-2012 15:06 34 berichten
Alle reacties Link kopieren
Het is nu 2.5 jaar geleden dat mijn vriend vreemdging.

Nadat ik t vanaf dag 1 aanvoelde, en hem er naar vroeg, heeft hij ontkend, mij voor 'gek' uitgemaakt, mij ontzettend belazerd dus, maar bleef lief tegen mij.

Na n telefoonrekening onderschept te hebben, ja, gaf hij toe..

Nu na 2.5 jaar zit t nog steeds in mijn gedachten, elke dag..

T vertrouwen is nog steeds weg, hoewel hij erg lief voor mij is..maar t komt niet meer 'binnen'...

Bij de gekste dingen schieten mij de gedachtes van toen door t hoofd..

Hoe kom ik hier vanaf?
Alle reacties Link kopieren
quote:allesrose schreef op 15 januari 2012 @ 16:16:

Hollebollegijs, na 2.5 jaar na t vreemdgaan uit elkaar gaan? Ik denk dat er iets moet gebeuren, waardoor ik die gedachtes niet meer heb/krijg.



Dat is het probleem juist, stel dat je het niet meer uit gedachten krijgt?



Dat is mijn probleem dus ook, ik kan vergeven maar niet vergeten.

Daarom ben ik ook bij mijn ex weggegaan, ik wist dat het zou blijven spoken in mijn hoofd en ik wil rust.



10 minuten te laat thuis, waar zit ze? Wie sms't daar? Waarom is

de telefoonrekening zo hoog?
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
Alle reacties Link kopieren
Allesrose, het is nu wel het moment er iets mee te gaan doen. Het zal je blijven achtervolgen als je maar weer gewoon verdergaat en het negeert. Het is wel veel, een burnout en je relatie grondig onder de loep nemen maar al die energie die continu weglekt kost je op den duur meer.
Alle reacties Link kopieren
quote:allesrose schreef op 15 januari 2012 @ 16:05:

Esther 55, ik heb geen reden om de relatie te stoppen, want voor de rest gaat t goed..?

Je hebt wel degelijk reden om de relatie te stoppen. Je vertrouwt hem namelijk (nog steeds) niet. Dat alleen al zou voor mij genoeg zijn om geen relatie met iemand te willen.

Je zult moeten kiezen dus: je gaat hem vanaf nu vertrouwen, of je kapt ermee.
Alle reacties Link kopieren
Wat moet er gebeuren dan? Eerst bewijs vinden/achterhalen?

Wat nou als hij nu zo trouw is als een hondje? Kun je het dan wel achter je laten?



quote:allesrose schreef op 15 januari 2012 @ 16:16:

Hollebollegijs, na 2.5 jaar na t vreemdgaan uit elkaar gaan? Ik denk dat er iets moet gebeuren, waardoor ik die gedachtes niet meer heb/krijg.
Alle reacties Link kopieren
[quote]allesrose schreef op 15 januari 2012 @ 16:05:

Esther 55, ik heb geen reden om de relatie te stoppen, want voor de rest gaat t goed..?



Wat doet het er toe dat het voor de rest goed gaat, als de basis, namelijk vertrouwen, ontbreekt?
Alle reacties Link kopieren
Je OP is erg herkenbaar voor mij... Mijn man is (nu ruim half jaar geleden) tijdens mijn zwangerschap vreemd gegaan. Ik blijf er ook veel mee bezig hoewel het wel minder is als toen ik het net ontdekt had.

De ergste boosheid is ook langzaam weggeebt, maar als zoals jij zegt;

De dingen die hij doet of zegt komen bij mij ook niet meer binnen.

Als hij zegt; 'je bent mooi', dan denk ik; yeah sure!

Ik had altijd het gevoel dat er tussen mijn man en mij een onzichtbaar lijntje liep dat ons zo sterk verbond. Nu is voor mijn gevoel het lijntje doorgeknipt...



Niet echt hoopvol voor mij dat jij na 2,5 jaar er nog zo mee bezig bent... Had namelijk gehoopt dat de tijd de wonden sneller zou doen helen.



Heel veel sterkte ermee!
Alle reacties Link kopieren
Idd, t vertrouwen...T kost zoveel energie om daar mee bezig te zijn..

Er is veel veranderd bij mij..in die tijd dat we weer net bij elkaar kwamen, zag ik er top uit, was ik de vrolijkste, slank, lief, gul met verrassingen, ik poetste zn huis, zorgde voor zn kids,etc.Terwijl ik mijn vermoedens had, bleef ik dat doen. Nu heb ik volgens mij n minderwaardigheiscomplex...Denk dat t aan mij ligt...
Alle reacties Link kopieren
En ja, pippertjepepernoot, dat heb ik ook, als hij zegt: ik hou van je, je bent mooi...Dan denk ik, dat zei je toen ook...
Alle reacties Link kopieren
quote:allesrose schreef op 15 januari 2012 @ 21:53:

Idd, t vertrouwen...T kost zoveel energie om daar mee bezig te zijn..

Er is veel veranderd bij mij..in die tijd dat we weer net bij elkaar kwamen, zag ik er top uit, was ik de vrolijkste, slank, lief, gul met verrassingen, ik poetste zn huis, zorgde voor zn kids,etc.Terwijl ik mijn vermoedens had, bleef ik dat doen. Nu heb ik volgens mij n minderwaardigheiscomplex...Denk dat t aan mij ligt...



Valt me in het algemeen op, hoe harder vrouwen voor een man "rennen" hoe eerder ze vreemdgaan.



Lees hier de draden maar eens door, altijd hetzelfde patroon, vrouw werkt, poetst vliegt voor man en die zoekt zijn vertier buiten huis.



Misschien zit dat wel in onze natuur, "we" zijn jagers en op het moment dat de prooi tam is is de lol er af en jagen we verder.



Overigens strook het met mijn eigen ervaring, ooit een dijk van een vrouw gehad en ging vreemd de vrouwen erna waren veel complexer en moest veel harder werken voor mijn relatie en aan

vreemdgaan dacht ik niet meer.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven