Wat is dit voor gedrag?
zondag 16 mei 2010 om 00:16
Ik heb inmiddels 2 jaar een relatie waarbij het het 1e jaar goed ging en daarna bergafwaarts. Ben behoorlijk radeloos. Dat is de reden dat ik hier post en ik hoop dat jullie mij hier meer inzicht/advies kunnen geven. Vorig jaar raakte mijn vriend zijn baan kwijt en toen veranderde er behoorlijk veel. Hij werd in mijn ogen claimerig, wilde alles ineens samen doen, werd achterdochtig, een beetje obsessief zelfs. Begreep ik niet goed. Ik ben erg van eigen dingen doen ook. Hij staat natuurlijk op nr 1 maar hoeft van mij niet 24u per dag. Hij snapt dit vaak niet goed. Daar zijn we uitgekomen, ga nu helemaal voor hem en mijn hobby´s, vriendinnen en hij, daar zit een ok-balans in.
Het had bij mij tijd nodig om daar een weg in te vinden en dat ging helemaal prima.
Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan.
Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Daar hadden we over gesproken. Ik wil hem ook de ruimte geven. Alleen...ik heb amper het idee dat wij nog een relatie hebben. Het wordt steeds vrijblijvender. Wij hebben daar gesprekken over gevoerd dat ik dit niet prettig vond en hij wil dat ook niet. Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen.
Er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex.
Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, heeft hij nog wel genoeg gevoelens, hij vindt het prima gaan. Moet er zijn weg in vinden. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen. Waar ik mee zit is dat er bijna geen tijd meer voor elkaar is. Terwijl wij dat wel wilden. En dit gebeurt niet...baart me gewoon zorgen.
Het had bij mij tijd nodig om daar een weg in te vinden en dat ging helemaal prima.
Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan.
Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Daar hadden we over gesproken. Ik wil hem ook de ruimte geven. Alleen...ik heb amper het idee dat wij nog een relatie hebben. Het wordt steeds vrijblijvender. Wij hebben daar gesprekken over gevoerd dat ik dit niet prettig vond en hij wil dat ook niet. Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen.
Er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex.
Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, heeft hij nog wel genoeg gevoelens, hij vindt het prima gaan. Moet er zijn weg in vinden. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen. Waar ik mee zit is dat er bijna geen tijd meer voor elkaar is. Terwijl wij dat wel wilden. En dit gebeurt niet...baart me gewoon zorgen.
zondag 16 mei 2010 om 00:22
zondag 16 mei 2010 om 00:24
zondag 16 mei 2010 om 00:28
Okay misschien heb ik het verkeerd verwoord. Wij hadden de balans al gevonden. Ik heb duidelijk voor hem gekozen. Moest in het begin wennen omdat ik lange tijd vrijgezel was geweest. Dat ging goed en hij vond dat ook, groeiden steeds meer naar elkaar toe totdat hij zijn baan kwijtraakte en nu helemaal omdat hij ergens anders woont. Lijkt wel of we niet op 1 lijn komen. Inderdaad eerst moest ik wennen en nu moet ik weer wennen dat hij zijn eigen leven krijgt. Dus toch verwend gedrag van mij? Niet ok dat ik onzeker word? Moet dus gewoon het ff aanzien en hier voor mijzelf uitkomen? Misschien niet goed maar ga dan zo denken dat hij niet meer genoeg gevoelens heeft.
zondag 16 mei 2010 om 00:34
Nee ik denk niet dat hij laat doodbloeden k denk eerder dat hij inderdaad gewoon zijn eigen leven heeft opgebouwd. Kijk dat het wellicht voor jou heel prettig werkte een eigen leven te hebben en ondertussen zijn (enige? belangrijkste?) pion in zijn leven was kan een ondanks dat je het rationeeel niet ok vond, wel een bepaalde gewenning betekenen.
Je was en bent je rationeel altijd bewust geweest dat dit claimerige en weinig sociale dit het niet voor jou was. Dit heb je hem duideljk gemaakt en hij heeft jouw boodschap dus begrepen.
Nu is hij dit daadwerkelijk ook gaan doen. Hij heeft én een nieuwe baan én een nieuwe woonplaats én dus mensen die hij daar leert kennen. Dat kost veel tijd en energie. Dat dit voor jou onwennig voelt kan ik me voorstellen echter ik denk dat het niet meer of minder is dan dat hij jou opzelfde wijze aanspreekt als ooit jij hem hebt gedaan. Wellicht maakt het je onzeker en betekent het zelfs dat je hem wellicht niet meer ziet zitten.
Je zal echt niet de eerste zijn die voor zichzelf weet hoe het lekker voelt een ander het aanraadt echter wanneer zaken daardoor daadwerkelijk veranderen hier zelf moeite mee heeft.
Praten en op een gegeven moment je er bij neerleggen is wellicht het enige wat je kan.
Daarnaast denk ik dat hij het gewoon even zelf wil doen zonder al je wijze raad. Oftewel : "jij weet het zeker weer beter".
Overigens wel een kinderachtige reactie alleen ik denk niet dat het "terugpakken"is zoals je beschrijft. Alleen al dat je dit zo kan denken zegt iets over jezelf wellicht. Dat je het als een bedreiging ervaart .
Je was en bent je rationeel altijd bewust geweest dat dit claimerige en weinig sociale dit het niet voor jou was. Dit heb je hem duideljk gemaakt en hij heeft jouw boodschap dus begrepen.
Nu is hij dit daadwerkelijk ook gaan doen. Hij heeft én een nieuwe baan én een nieuwe woonplaats én dus mensen die hij daar leert kennen. Dat kost veel tijd en energie. Dat dit voor jou onwennig voelt kan ik me voorstellen echter ik denk dat het niet meer of minder is dan dat hij jou opzelfde wijze aanspreekt als ooit jij hem hebt gedaan. Wellicht maakt het je onzeker en betekent het zelfs dat je hem wellicht niet meer ziet zitten.
Je zal echt niet de eerste zijn die voor zichzelf weet hoe het lekker voelt een ander het aanraadt echter wanneer zaken daardoor daadwerkelijk veranderen hier zelf moeite mee heeft.
Praten en op een gegeven moment je er bij neerleggen is wellicht het enige wat je kan.
Daarnaast denk ik dat hij het gewoon even zelf wil doen zonder al je wijze raad. Oftewel : "jij weet het zeker weer beter".
Overigens wel een kinderachtige reactie alleen ik denk niet dat het "terugpakken"is zoals je beschrijft. Alleen al dat je dit zo kan denken zegt iets over jezelf wellicht. Dat je het als een bedreiging ervaart .
zondag 16 mei 2010 om 00:35
quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 00:28:
Okay misschien heb ik het verkeerd verwoord. Wij hadden de balans al gevonden. Ik heb duidelijk voor hem gekozen. Moest in het begin wennen omdat ik lange tijd vrijgezel was geweest. Dat ging goed en hij vond dat ook, groeiden steeds meer naar elkaar toe totdat hij zijn baan kwijtraakte en nu helemaal omdat hij ergens anders woont. Lijkt wel of we niet op 1 lijn komen. Inderdaad eerst moest ik wennen en nu moet ik weer wennen dat hij zijn eigen leven krijgt. Dus toch verwend gedrag van mij? Niet ok dat ik onzeker word? Moet dus gewoon het ff aanzien en hier voor mijzelf uitkomen? Misschien niet goed maar ga dan zo denken dat hij niet meer genoeg gevoelens heeft.
Dan zou ik eens praten met hem en je niet laten afschepen met 'alles is prima voor mij'. Misschien is er bij hem iets veranderd qua gevoelens, maar dat weet alleen hij zeker.
Jullie hebben ook eerst 'samengewoond' en nu apart, dat is ook niet de gebruikelijke situatie natuurlijk en zal voor beiden wennen zijn. Jullie reageren ook beiden anders op deze vernieuwde situatie.
Je kan tijdens dat gesprek ook aangeven dat het niet meer goed voelt voor jou, dus niet vragen hoe hij het ziet, maar van je eigen gevoel uitgaan.
Okay misschien heb ik het verkeerd verwoord. Wij hadden de balans al gevonden. Ik heb duidelijk voor hem gekozen. Moest in het begin wennen omdat ik lange tijd vrijgezel was geweest. Dat ging goed en hij vond dat ook, groeiden steeds meer naar elkaar toe totdat hij zijn baan kwijtraakte en nu helemaal omdat hij ergens anders woont. Lijkt wel of we niet op 1 lijn komen. Inderdaad eerst moest ik wennen en nu moet ik weer wennen dat hij zijn eigen leven krijgt. Dus toch verwend gedrag van mij? Niet ok dat ik onzeker word? Moet dus gewoon het ff aanzien en hier voor mijzelf uitkomen? Misschien niet goed maar ga dan zo denken dat hij niet meer genoeg gevoelens heeft.
Dan zou ik eens praten met hem en je niet laten afschepen met 'alles is prima voor mij'. Misschien is er bij hem iets veranderd qua gevoelens, maar dat weet alleen hij zeker.
Jullie hebben ook eerst 'samengewoond' en nu apart, dat is ook niet de gebruikelijke situatie natuurlijk en zal voor beiden wennen zijn. Jullie reageren ook beiden anders op deze vernieuwde situatie.
Je kan tijdens dat gesprek ook aangeven dat het niet meer goed voelt voor jou, dus niet vragen hoe hij het ziet, maar van je eigen gevoel uitgaan.
zondag 16 mei 2010 om 00:36
Zo, ik heb me door je OP heen geworsteld. Mijn eerste advies is: verdeel het in alinea's. Er is echt geen doorkomen aan.
Verder vind ik het heel raar dat jij hem aanspoort om een eigen leven te leiden en nu hij dat doet, ga je steigeren. Maar goed, als jij hier echt mee zit, zit er niks anders op dan een goed gesprek aangaan. Jij bent duidelijk niet gelukkig met de situatie en dat is sowieso niet bevorderlijk voor jullie relatie. Verder denk ik dat jullie nog een beetje moeten wennen aan de nieuwe situatie.
Verder vind ik het heel raar dat jij hem aanspoort om een eigen leven te leiden en nu hij dat doet, ga je steigeren. Maar goed, als jij hier echt mee zit, zit er niks anders op dan een goed gesprek aangaan. Jij bent duidelijk niet gelukkig met de situatie en dat is sowieso niet bevorderlijk voor jullie relatie. Verder denk ik dat jullie nog een beetje moeten wennen aan de nieuwe situatie.
anoniem_100629 wijzigde dit bericht op 16-05-2010 00:37
Reden: Drukte te vroeg op 'verstuur bericht'
Reden: Drukte te vroeg op 'verstuur bericht'
% gewijzigd
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
zondag 16 mei 2010 om 00:37
quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 00:28:
Dus toch verwend gedrag van mij? Niet ok dat ik onzeker word? Moet dus gewoon het ff aanzien en hier voor mijzelf uitkomen? Misschien niet goed maar ga dan zo denken dat hij niet meer genoeg gevoelens heeft.
Ja ik denk wel verwend gedrag omdat hij alleen met jou bezig was. jij was zijn spil je wilde dit niet.... alleen nu krijg je dit niet meer en dan zou dit wat zeggen over zijn gevoel voor jou?
Een beetje een klein mokkend meisjes gedrag.
Dus toch verwend gedrag van mij? Niet ok dat ik onzeker word? Moet dus gewoon het ff aanzien en hier voor mijzelf uitkomen? Misschien niet goed maar ga dan zo denken dat hij niet meer genoeg gevoelens heeft.
Ja ik denk wel verwend gedrag omdat hij alleen met jou bezig was. jij was zijn spil je wilde dit niet.... alleen nu krijg je dit niet meer en dan zou dit wat zeggen over zijn gevoel voor jou?
Een beetje een klein mokkend meisjes gedrag.
zondag 16 mei 2010 om 00:39
quote:Phoebexx schreef op 16 mei 2010 @ 00:37:
Ben ik de enige die het gebrek/minder worden aan lichamelijk contact en het niet beantwoorden van knuffels geen goed teken vind?Als TO regelmaig onzekerheid en wellicht in een bepaalde mate zich afgewezen voelt dan kunnen knuffels claimerig overkomen op een hem. Ik hoef persoonlijk dan ook meestal niet te knuffelen als dát de reden is.
Ben ik de enige die het gebrek/minder worden aan lichamelijk contact en het niet beantwoorden van knuffels geen goed teken vind?Als TO regelmaig onzekerheid en wellicht in een bepaalde mate zich afgewezen voelt dan kunnen knuffels claimerig overkomen op een hem. Ik hoef persoonlijk dan ook meestal niet te knuffelen als dát de reden is.
zondag 16 mei 2010 om 00:40
Meid vergeet 1 ding niet, mannen zijn jagers!!. Trek iets moois aan en gooi je haar los. Laat hem zien dat ook jij een druk sociaal leven hebt en druk met afspraken zit. Zit niet teveel op zijn lip en bel hem voor de verandering even niet en je zal zien dat hij weer gaat nadenken.quote:yvon23 schreef op 16 mei 2010 @ 00:16:
Ik heb inmiddels 2 jaar een relatie waarbij het het 1e jaar goed ging en daarna bergafwaarts. Ben behoorlijk radeloos. Dat is de reden dat ik hier post en ik hoop dat jullie mij hier meer inzicht/advies kunnen geven. Vorig jaar raakte mijn vriend zijn baan kwijt en toen veranderde er behoorlijk veel. Hij werd in mijn ogen claimerig, wilde alles ineens samen doen, werd achterdochtig, een beetje obsessief zelfs. Begreep ik niet goed. Ik ben erg van eigen dingen doen ook. Hij staat natuurlijk op nr 1 maar hoeft van mij niet 24u per dag. Hij snapt dit vaak niet goed. Daar zijn we uitgekomen, ga nu helemaal voor hem en mijn hobby´s, vriendinnen en hij, daar zit een ok-balans in. Vindt hij ook. Hij heeft geen groot sociaal leven en ik zei altijd van da´s wel belangrijk om te hebben, maar goed iedereen is natuurlijk weer anders. Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan. Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Doe veel moeite, als ik naar hem toega blijf ik slapen, moet ik erg vroeg op. En lijkt wel of hij zijn strijd heeft gestreden en nu heeft ie me waar hij mij hebben wilt en dan gaat het zo? Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen. Allemaal prima, kan ik inkomen. Maar er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex. Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, hij vindt het prima gaan. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
´Pakt´ hij mij terug omdat hij in het verleden het zo ervaarde dat ik voorrang gaf aan andere dingen en dat hij op de 2e plaats kwam? Dat is al zolang geleden. Of zijn zijn gevoelens verminderd?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen.
Ik heb inmiddels 2 jaar een relatie waarbij het het 1e jaar goed ging en daarna bergafwaarts. Ben behoorlijk radeloos. Dat is de reden dat ik hier post en ik hoop dat jullie mij hier meer inzicht/advies kunnen geven. Vorig jaar raakte mijn vriend zijn baan kwijt en toen veranderde er behoorlijk veel. Hij werd in mijn ogen claimerig, wilde alles ineens samen doen, werd achterdochtig, een beetje obsessief zelfs. Begreep ik niet goed. Ik ben erg van eigen dingen doen ook. Hij staat natuurlijk op nr 1 maar hoeft van mij niet 24u per dag. Hij snapt dit vaak niet goed. Daar zijn we uitgekomen, ga nu helemaal voor hem en mijn hobby´s, vriendinnen en hij, daar zit een ok-balans in. Vindt hij ook. Hij heeft geen groot sociaal leven en ik zei altijd van da´s wel belangrijk om te hebben, maar goed iedereen is natuurlijk weer anders. Zag hem zo vaak mogelijk en vond dat heerlijk. Hij raakte ook beetje in een dipje maar hier zijn we ook uitgekomen. Door omstandigheden heeft hij tijdje bij mij gewoond en dat ging goed. Omdat ik te klein woon kwamen we overeen dat het goed was dat hij zijn eigen ruimte ging zoeken. Hij heeft nu weer een baan en in die plaats ook woonruimte gevonden. Is een uur bij mij vandaan. Sinds 3 maanden woont hij daar en dat is best wennen. Proberen doordeweeks paar keer af te spreken en in het weekend. Althans ik dacht dat dat de bedoeling was. Doe veel moeite, als ik naar hem toega blijf ik slapen, moet ik erg vroeg op. En lijkt wel of hij zijn strijd heeft gestreden en nu heeft ie me waar hij mij hebben wilt en dan gaat het zo? Ik heb hem maar 2 volle weekenden gezien in deze tijd. De laatste weken gaat het zo koel. Hij was hier 2 dagen van de wk, waren moeilijke gesprekken. Veel onbegrip bij elkaar..om de kleinste dingen kregen we ruzie. Hij moe, wilde niets ondernemen. Allemaal prima, kan ik inkomen. Maar er was ook geen enkele affiniteit. Heb hem paar keer een knuffel gegeven maar kreeg niets terug. Heel vaag omdat als we elkaar zien wij daar wel behoefte aan hadden. Vooral als we elkaar paar dagen niet hadden gezien, hadden dan altijd wel sex. Vandaag had ik een cursus en we zouden vanavond en morgen vrij laten voor elkaar. Ik kreeg vandaag sms of ik in zijn nieuwe woonplaats naar de kroeg wilde gaan. Ik belde hem en zei ja leuk hoe laat zal ik naar je toekomen? Toen zei hij dat hij nog 2 vrienden ook had gesmst dus ff afwachten of zij komen. Okay dacht ik toen...vind dat wat jammer omdat we de quality time nodig hebben. Dat heb ik hem laatst ook gezegd. Hij zei toen van dat ik altijd zei dat hij een eigen leven moet hebben en dat is hij nu aan het doen. Wat houdt dat in? Het maakt me nu zo onzeker. Hij belde later dat die vrienden sowieso naar de kroeg kwamen. Ik heb het even laten gaan. Is dit verwend gedrag van mij? Ik zei van okay ik dacht alleen dat we samen zouden zijn vanavond en morgen. Toen zei hij van oh doe ik het weer niet goed? Moet het weer gaan zoals jij wilt. Daarna hebben we opgehangen.
Het frustreert me zo. Heb al meerdere keren gevraagd waarom hij zo koel doet, wat er aan de hand is, hij vindt het prima gaan. Hij vond het van de week ook relaxt, terwijl ik dat dus helemaal niet zo ervaarde. Normaal gesproken zouden we dit uitpraten maar dit gebeurt ook niet. Had ik vanavond wel moeten gaan?
´Pakt´ hij mij terug omdat hij in het verleden het zo ervaarde dat ik voorrang gaf aan andere dingen en dat hij op de 2e plaats kwam? Dat is al zolang geleden. Of zijn zijn gevoelens verminderd?
Zie hem nu zo veranderen, en wij samen...zo voelt het helemaal niet meer. Ik vind het heel goed dat hij nu ook zijn eigen dingen heeft maar lijkt wel of hij de relatie laat doodbloeden? Of zie ik het niet meer helder? Zo tegenstrijdig ook. Hij kan wantrouwig zijn en nu schept ie zelf afstand. Heel verhaal dit, hoop dat jullie mij kunnen helpen.
zondag 16 mei 2010 om 00:43
quote:Enneaaa schreef op 16 mei 2010 @ 00:39:
[...]
Als TO regelmaig onzekerheid en wellicht in een bepaalde mate zich afgewezen voelt dan kunnen knuffels claimerig overkomen op een hem. Ik hoef persoonlijk dan ook meestal niet te knuffelen als dát de reden is.ik kan het mis hebben maar ik had niet uit de OP opgemaakt dat de knuffels uit onzekerheid waren gegeven. Ze zegt het vaag te vinden dat ze niet beantwoord werden omdat ze normaal juist wel behoefte hebben aan intimiteit. Ik heb het idee dat er wel daadwerkelijk iets veranderd is in de relatie en zijn gevoelens voor haar. 'Doe ik het weer niet goed' als antwoord op dat ze graag quality time samen wil hebben komt misschien voort uit een frustratie maar komt ook niet bepaald liefdevol of constructief over.
[...]
Als TO regelmaig onzekerheid en wellicht in een bepaalde mate zich afgewezen voelt dan kunnen knuffels claimerig overkomen op een hem. Ik hoef persoonlijk dan ook meestal niet te knuffelen als dát de reden is.ik kan het mis hebben maar ik had niet uit de OP opgemaakt dat de knuffels uit onzekerheid waren gegeven. Ze zegt het vaag te vinden dat ze niet beantwoord werden omdat ze normaal juist wel behoefte hebben aan intimiteit. Ik heb het idee dat er wel daadwerkelijk iets veranderd is in de relatie en zijn gevoelens voor haar. 'Doe ik het weer niet goed' als antwoord op dat ze graag quality time samen wil hebben komt misschien voort uit een frustratie maar komt ook niet bepaald liefdevol of constructief over.
zondag 16 mei 2010 om 00:46
quote:maria13 schreef op 16 mei 2010 @ 00:40:
Meid vergeet 1 ding niet, mannen zijn jagers!!. Trek iets moois aan en gooi je haar los. Laat hem zien dat ook jij een druk sociaal leven hebt en druk met afspraken zit. Zit niet teveel op zijn lip en bel hem voor de verandering even niet, mochten jullie een avond samen zijn....zorg dat hij de sex van ze leven heeft zonder teveel bladie bla en je zal zien dat hij weer gaat nadenken.
[...]
Meid vergeet 1 ding niet, mannen zijn jagers!!. Trek iets moois aan en gooi je haar los. Laat hem zien dat ook jij een druk sociaal leven hebt en druk met afspraken zit. Zit niet teveel op zijn lip en bel hem voor de verandering even niet, mochten jullie een avond samen zijn....zorg dat hij de sex van ze leven heeft zonder teveel bladie bla en je zal zien dat hij weer gaat nadenken.
[...]
zondag 16 mei 2010 om 00:46
Tsja, het klinkt alsof het niet snel goed is voor jou. Er was een moment voor hij zijn baan verloor, dat je helemaal happy was. Maar een relatie en het leven is niet statisch. Je kan geen foto maken en zeggen: zo is het goed, zo moet het blijven. Het is geen foto, het is een film.
Toen hij bij je woonde was het goed, maar te klein, dus goed dat hij ergens anders ging wonen. Maar nu is het feit dat hij ergens anders woont een probleem. Toen hij afhankelijk van je was voelde je je geclaimd, nu hij andere contacten opbouwt, voel je je niet gezien.
Wellicht een goed plan om nu eens even pas op de plaats te maken en je af te vragen wat jij nu echt wil. En daarna met je vriend gaan praten of dat past bij wat hij nu echt wil. Zo niet, kun je elkaar daarin nader komen?
Als dat niet het geval is lijkt het me einde relatie. Dit gewrik en geschuur gaat nergens heen.
Toen hij bij je woonde was het goed, maar te klein, dus goed dat hij ergens anders ging wonen. Maar nu is het feit dat hij ergens anders woont een probleem. Toen hij afhankelijk van je was voelde je je geclaimd, nu hij andere contacten opbouwt, voel je je niet gezien.
Wellicht een goed plan om nu eens even pas op de plaats te maken en je af te vragen wat jij nu echt wil. En daarna met je vriend gaan praten of dat past bij wat hij nu echt wil. Zo niet, kun je elkaar daarin nader komen?
Als dat niet het geval is lijkt het me einde relatie. Dit gewrik en geschuur gaat nergens heen.
oh that purrrrrrrrrfect feeling
zondag 16 mei 2010 om 00:47
Misschien is vriend van to haar kritiek op zijn eerst niet zo sociale leven wel zat en zegt hij daarom wel 'doe ik het weer niet goed?' Misschien loopt ze altijd wel te vitten en is het nooit goed genoeg. Pure speculatie hoor. Het is altijd zo lastig oordelen als je het hele verhaal niet kent.
Zoek mij niet, ik wil niet gevonden worden.
zondag 16 mei 2010 om 00:48
Ik heb mijn verhaal wat aangepast, en met alinea´s. Heb het in 1x eruit gefloept en misschien was het niet duidelijk. Hoop nu wel iets meer. Ik vind het juist goed dat hij zich niet afhankelijk opstelt naar mij, maar nu zo´n verandering...volg het gewoon niet. Wij hadden de balans al gevonden na lange tocht en het is ook wennen dat we niet meer bij elkaar wonen. Dat willen we in de toekomst wel als we de ruimte hebben.
Mijn paniek is meer dat ik het niet de goede kant op zie gaan. Groeien uit elkaar en ik denk idd dat zijn gevoel veranderd is, anders wil je toch bij elkaar zijn? Of is ie op zoek naar zichzelf en kijken wat hij wil? Heb er geen ok gevoel over in iedergeval.
Eerst was het zo dat hij continue bij mij wilde zijn. Toen ik hem integreerde in mijn vriendenkring en fam steigerde hij. Als ik dichtbij kwam dan sloot hij zich er weer vanaf. Dus ik kan hier wel als kenau worden neergezet maar ik heb vanalles gedaan om het ok te krijgen. Maar lijkt wel bij alles wat ik doe dat dat niet goed is.
Nu zijn we weer niet bij elkaar, hij wil dat ik voor hem kies. Dat doe ik en nu is het bij hem omgeslagen lijkt het wel. Vind het verdrietig en frustrerend omdat ik waarschijnlijk te laat ben geweest. Zo voelt het nu.
Mijn paniek is meer dat ik het niet de goede kant op zie gaan. Groeien uit elkaar en ik denk idd dat zijn gevoel veranderd is, anders wil je toch bij elkaar zijn? Of is ie op zoek naar zichzelf en kijken wat hij wil? Heb er geen ok gevoel over in iedergeval.
Eerst was het zo dat hij continue bij mij wilde zijn. Toen ik hem integreerde in mijn vriendenkring en fam steigerde hij. Als ik dichtbij kwam dan sloot hij zich er weer vanaf. Dus ik kan hier wel als kenau worden neergezet maar ik heb vanalles gedaan om het ok te krijgen. Maar lijkt wel bij alles wat ik doe dat dat niet goed is.
Nu zijn we weer niet bij elkaar, hij wil dat ik voor hem kies. Dat doe ik en nu is het bij hem omgeslagen lijkt het wel. Vind het verdrietig en frustrerend omdat ik waarschijnlijk te laat ben geweest. Zo voelt het nu.
zondag 16 mei 2010 om 00:49
zondag 16 mei 2010 om 00:51
zondag 16 mei 2010 om 00:55
quote:Twister2010 schreef op 16 mei 2010 @ 00:47:
Misschien loopt ze altijd wel te vitten en is het nooit goed genoeg.
Of ze wel of niet altijd op hem loopt te vitten, misschien heeft hij wel het gevoel dat dit zo is.
Maar het blijft idd speculatie. Vind het een lastig verhaal, maar ik heb wel het vermoeden dat er iets niet helemaal goed zit. TO luister naar je gevoel. Probeer voor jezelf alles duidelijk op een rijtje te krijgen wat jou dwars zit en praat hierover met hem (zonder hem te veroordelen en/of aan te vallen).
Misschien loopt ze altijd wel te vitten en is het nooit goed genoeg.
Of ze wel of niet altijd op hem loopt te vitten, misschien heeft hij wel het gevoel dat dit zo is.
Maar het blijft idd speculatie. Vind het een lastig verhaal, maar ik heb wel het vermoeden dat er iets niet helemaal goed zit. TO luister naar je gevoel. Probeer voor jezelf alles duidelijk op een rijtje te krijgen wat jou dwars zit en praat hierover met hem (zonder hem te veroordelen en/of aan te vallen).