Zo in de war....help!!!

03-01-2020 20:10 22 berichten
Alle reacties Link kopieren
Lieve forummers,

Ik weet niet eens waar te beginnen. Ik zit in deeltijdtherapie, ik heb heel veel diagnoses ... borderline, ontwijkende persoonlijkheidsstoornis, zware depressie, burn out, eetstoornis....er zijn er meer maar ik verkies die hier niet te noemen.

Ik heb ook een baan aangeboden gekregen (ja.. onvoostelbaar, maar ik ben goed in mijn werk)

Soms denk ik bij mezelf....doe gewoon normaal, neem die baan en grijp jezelf bij elkaar. Maar het gaat helemaal niet goed met mij. Dus het lijkt me ook dom om dat te doen.

Ik weet dat dit een heel vaag bericht is, maar toch zoek ik advies, wijze raad.... iets waar ik me aan kan optrekken.

Bedankt alvast,
Alle reacties Link kopieren
Ok, dit staat echt niet onder het juiste item... al is mijn relatie om eerdergenoemde redenen ook op sterven na dood...
Alle reacties Link kopieren
Misschien is het het beste om je eerst op je behandeling te richten.zodra je stabieler bent kun je gaan kijken wat je aan kan.
Het is ook een rouwproces om te accepteren dat je wellicht niet zo veel aan kan als andere mensen. Ook al wil je wel heel graag.
Als je nu die baan aanneemt is de kans groot dat je het niet trekt en dat is erg slecht voor je zelfvertrouwen. En ik heb zo'n idee dat die al niet zo best is bij je..
Sterkte!
Jeetje, dat zijn wel heel veel diagnoses. Dat lijkt me heel zwaar om mee te leven.
Goed dat je in (deeltijd)therapie zit.

Wat me wel een beetje verbaasd is dat je dan op een forum zo’n vraag komt stellen. Dat zijn toch zaken die je prima voor kan leggen aan je therapeut(en)?
Dat lijkt me dé aangewezen persoon om jou nu heel goed advies te geven betreffende jouw vermogen om een baan aan te kunnen.
Ik schat in dat het je voor nu wordt afgeraden, mede gezien je burn out en zware depressie. Maar ik ben natuurlijk geen therapeut en ken jou verder niet.

Mensen die al een baan hebben worden met een enkele diagnose van een burn out of een zware depressie ziek gemeld. Lijkt mij dus geen goed startpunt voor een baan. Overigens niet in de laatste plaats voor de werkgever. Je hebt deze baan aangeboden gekregen, maar weet jouw toekomstig werkgever van al je diagnoses?
Is men zich er van bewust dat jij, mocht je de baan aannemen, ziek in dienst komt?

Ik ben van mening dat jouw ‘baan’ op dit moment het werken aan je herstel is. Focus je daar maar op. Dan doe je al genoeg. Heel veel succes daarbij :redrose:
Als je goed bent is zo’n baan er ook na je behandeling nog.
Deeltijd is pittig en belastend en nog een nieuwe baan erbij lijkt me niet wenselijk en bevordelijk.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat jij zelf wel weet wat de meest wijze keuze is, maar dat je nog goedkeuring bevestiging nodig hebt om jezelf deze keuze toe te staan. :rose:
De waarheid heeft het ook niet makkelijk de laatste tijd.
Alle reacties Link kopieren
Redballoon schreef:
03-01-2020 20:23
Misschien is het het beste om je eerst op je behandeling te richten.zodra je stabieler bent kun je gaan kijken wat je aan kan.
Het is ook een rouwproces om te accepteren dat je wellicht niet zo veel aan kan als andere mensen. Ook al wil je wel heel graag.
Als je nu die baan aanneemt is de kans groot dat je het niet trekt en dat is erg slecht voor je zelfvertrouwen. En ik heb zo'n idee dat die al niet zo best is bij je..
Sterkte!
Ja je hebt helemaal gelijk denk ik. Ik wil zo graag ‘normaal’ zijn, maar dat zit er gewoon niet in denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Marlouse schreef:
03-01-2020 20:24
Jeetje, dat zijn wel heel veel diagnoses. Dat lijkt me heel zwaar om mee te leven.
Goed dat je in (deeltijd)therapie zit.

Wat me wel een beetje verbaasd is dat je dan op een forum zo’n vraag komt stellen. Dat zijn toch zaken die je prima voor kan leggen aan je therapeut(en)?
Dat lijkt me dé aangewezen persoon om jou nu heel goed advies te geven betreffende jouw vermogen om een baan aan te kunnen.
Ik schat in dat het je voor nu wordt afgeraden, mede gezien je burn out en zware depressie. Maar ik ben natuurlijk geen therapeut en ken jou verder niet.

Mensen die al een baan hebben worden met een enkele diagnose van een burn out of een zware depressie ziek gemeld. Lijkt mij dus geen goed startpunt voor een baan. Overigens niet in de laatste plaats voor de werkgever. Je hebt deze baan aangeboden gekregen, maar weet jouw toekomstig werkgever van al je diagnoses?
Is men zich er van bewust dat jij, mocht je de baan aannemen, ziek in dienst komt?

Ik ben van mening dat jouw ‘baan’ op dit moment het werken aan je herstel is. Focus je daar maar op. Dan doe je al genoeg. Heel veel succes daarbij :redrose:
Dank je voor je reactie! Ja mijn therapeut weet het ook en raad het ook af. Het is soms meer mijn innerlijke strijd van ‘ doe normaal’. Die maakt dat ik zo graag uit dit therapie gebeuren wil en een normaal leven wil hebben. Kan ik niet gewoon normaal doen??
Letgo schreef:
03-01-2020 20:44
Dank je voor je reactie! Ja mijn therapeut weet het ook en raad het ook af. Het is soms meer mijn innerlijke strijd van ‘ doe normaal’. Die maakt dat ik zo graag uit dit therapie gebeuren wil en een normaal leven wil hebben. Kan ik niet gewoon normaal doen??
Geen idee wat normaal doen is. Op dit moment belemmer je jezelf, doordat je bepaalde vaardigheden niet, of niet genoeg, bezit om op een prettige manier te kunnen leven.
De therapie geeft je de tools om die te leren.
Alle reacties Link kopieren
Sudrì schreef:
03-01-2020 20:25
Als je goed bent is zo’n baan er ook na je behandeling nog.
Deeltijd is pittig en belastend en nog een nieuwe baan erbij lijkt me niet wenselijk en bevordelijk.
Ja je hebt gelijk, dank je!
Alle reacties Link kopieren
Oh echt vreselijk herkenbaar helaas...
Die acceptatie van jezelf met een gebruiksaanwijzing is heel erg moeilijk.
Je wil zo veel meer en anders! Iets dat voor een gezond persoon een piece of cake is is voor jou en mij een flinke uitdaging. En dan ben je aan het einde van de dag gewoon hartstikke op. Helemaal als je jezelf dan ook nog eens op je kop geeft omdat een ander het met gemak aan zou kunnen.
Jezelf niet vergelijken met anderen lijkt mij de sleutel tot acceptatie. Maar dat is super moeilijk...
Alle reacties Link kopieren
*Sikkepit* schreef:
03-01-2020 20:31
Ik denk dat jij zelf wel weet wat de meest wijze keuze is, maar dat je nog goedkeuring bevestiging nodig hebt om jezelf deze keuze toe te staan. :rose:
Qq
Ja, klopt helemaal
Ik vraag m af of helemaal accepteren echt lukt. Mij lukt het iig niet. Het doel is iig altijd ‘leefbaar’ en alles wat daar boven komt is mooi meegenomen.
eerst investeren in jezelf en dat werken komt wel weer want je bent er goed in
Alle reacties Link kopieren
Redballoon schreef:
03-01-2020 20:50
Oh echt vreselijk herkenbaar helaas...
Die acceptatie van jezelf met een gebruiksaanwijzing is heel erg moeilijk.
Je wil zo veel meer en anders! Iets dat voor een gezond persoon een piece of cake is is voor jou en mij een flinke uitdaging. En dan ben je aan het einde van de dag gewoon hartstikke op. Helemaal als je jezelf dan ook nog eens op je kop geeft omdat een ander het met gemak aan zou kunnen.
Jezelf niet vergelijken met anderen lijkt mij de sleutel tot acceptatie. Maar dat is super moeilijk...
Dank je voor je reactie, het raakt me 😢 Ik wil inderdaad zo graag ‘normaal’ zijn, maar het lukt me gewoon niet. Ik probeer het wel, maar het. brand me echt op....
Alle reacties Link kopieren
Sudrì schreef:
03-01-2020 20:55
Ik vraag m af of helemaal accepteren echt lukt. Mij lukt het iig niet. Het doel is iig altijd ‘leefbaar’ en alles wat daar boven komt is mooi meegenomen.
Ja leefbaar... daar ga ik ook voor.
Alle reacties Link kopieren
S-Meds schreef:
03-01-2020 20:55
eerst investeren in jezelf en dat werken komt wel weer want je bent er goed in
Dank je... investeren in mezelf ben ik niet goed in.... werken aan wel...
Alle reacties Link kopieren
Kun je je deeltijd therapie afmaken naast die baan?
Zo nee dan zou ik toch de voorkeur geven aan het afmaken van therapie. Weglopen lijkt aantrekkelijk maar jezelf neem je altijd mee. Je zal onvermijdelijk weer in de problemen terecht komen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
Alle reacties Link kopieren
Letgo schreef:
03-01-2020 20:37
Ja je hebt helemaal gelijk denk ik. Ik wil zo graag ‘normaal’ zijn, maar dat zit er gewoon niet in denk ik.
Ter geruststelling: niemand is normaal.
Je zegt dat je therapie hebt en ontelbaar diagnoses. Als het zo is dat je die aandoeningen hebt, maar niet bent, dan zie ik geen enkele reden om niet voor die baan te gaan en het op z’n minst te proberen. Waarom bij voorbaat al afhaken? Je bent meer dan je diagnoses. Als je zo graag ‘normaal’ wilt zijn, zoals je dat zelf noemt, dan heb je nu de kans om dat uit te proberen. Als dat werken niet gaat dan merk je dat snel genoeg. En wat is dan het ergste wat er kan gebeuren? Dat je weer stopt. Nou en? Dan stop je en dan heb je het geprobeerd. En dat is dan geen afgang, maar stoer dat je de stap hebt genomen. Ga ervoor!
Neem gewoon die baan en kruip uit die slachtofferrol.
Je bent toch goed in je werk?
Je bent meer dan je diagnoses, probeer ze niet als een 'stempel' te zien.
Alle reacties Link kopieren
Ik kreeg zulke mooie aanbiedingen toen ik echt niet goed zat. Toen heb ik het ook niet aangegrepen, nu ik veel verder in therapie zit ben ik weer (deeltijd) aan het werk. En ik zit precies op mijn plek, het bedrijf waar ik als laborantje al wilde werken is nu mijn werkgever.

Ik zeg kom eerst tot jezelf :redrose:
Alle reacties Link kopieren
Herkenbaar en heel vervelend ..ik zit hier ook altijd over te dubben..gewoon normaal doen en dan steeds weer erachter komen dat het simpelweg niet lukt en gevoel dat ik gefaald heb..terwijl ik periodes heb dat ik veel meer aan kan dan normaal ..hou het alleen niet lang vol..
Maar van thuiszitten en allerlei therapieën volgen word ik ook niet goed..
Acceptatie is idd sleutelwoord maar ben ik ook niet goed in. Succes met wat je ook gaat doen

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven