Beinvloeding van seks /seksbeleving

03-04-2012 00:11 7 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat ik ongeveer 2 jaar geleden hier, op deze pijler, mijn eerste OP heb gepost. Die ging over de invloed die geloof en religie op mjn persoonlijke seksbeleving hebben gehad. Ik schreef toen dan dat dat in de eerste jaren van mijn pubertijd maar zeker ook in de eerste jaren van mijn huwelijk het geval is geweest.



Ik zou die vraag, twee jaar later, willen verbreden, dus niet allleen maar geloofsgerelateerd. Welke gebeurtenissen hebben jullie seksleven ontegenzeggelijk beinvloedt of daar een belangrijke stempel op gedrukt? Denk daarbij aan de heersende moraal of opvoeding. Persoonlijke ervaringen/gebeurtenissen). Vriendjes/vriendinnetjes (hoe die daarmee omgingen en (wel of niet open) over praatten). De TV/film/literatuur. Je eigen weg gaan (kan natuurlijk ook).



Kortom: wat heeft jouw seksbeleving beinvloed (of niet natuurlijk, want dat kan ook).
Mijn geloof. Ik ben nu 28 en ik heb er nu best wel wat gehad.. En dat is iets waar ik niet trots op ben. Vanaf mijn 16e heb ik een lange relatie gehad, en ik was en ik was er toen trots op dat hij mijn 1e, en naar ik dacht mijn enige zou zijn. Wat dus niet zo was. In de 6 jaar dat het nu over is met hem, heb ik een aantal kortstondige relaties gehad. Ben nu weer eindelijk echt verliefd, met hem wil ik de toekomst in. Maar dat er een aantal kikkers tussen zaten voor ik mijn prins ontmoette, daar ben ik dus minder tevreden over. Ik weet niet zeker of het door het geloof komt of dat het geloof me zo heeft gevormd dat ik er zo over denk, en ergens vind ik ook dat je niet moet terug kijken want het verleden verander je toch niet dus nergens spijt van hebben, alles heb je gedaan met een reden. Maar toch. Als ik het over zou kunnen doen, zou ik echt pas dat doen als ik heel zeker van diegene op dat moment was geweest. Maar zo ging het dus niet.



Ik ben best vrij op gevoed. Ik hoefde er niet mee te wachten tot het huwelijk, maar het is wel zo dat sex als serieus werd ervaren, en niet als iets wat je heel makkelijk kon doen. En zo denk ik er nog over. Pas als ik zeker ben van iemand. Heb dan ook nog nooit een one night stand gehad, en zou het ook niet willen. Voor mij moet er gevoel bij zitten, anders kan ik er niet van genieten. Ik denk alleen dat ik de afgelopen jaren iets te graag een relatie wilde, en daarom in teveel dingen ben mee gegaan. Ik begrijp mezelf daarin, maar toch doe ik het nooit weer zo. Eerst zeker van iemand zijn. Ben heel blij dat ik diegene nu gevonden heb!



En jij? Wat heeft jou beinvloed?
Alle reacties Link kopieren
Wat mij heeft beinvloed is vooral angst. Angst voor het Alziend oog van God. Angst dat Hij kon meekiijken onder de dekens bijv. als ik met mezelf bezig was. Angst voor de ontdekking daarvan. Angst voor de reactie van mijn ouders als ze "mijn geheim" zouden ontdekken.



Ik ben een stuk ouder als jij nu. Nu ben ik bevrijd van deze remmingen. Het heeft een paar jaar geduurd. Maar van dat Alziend Oog heb ik inmiddels afscheid genomen. Ik leef mijn eigen leven. Daar heb ik geen derde bij nodigl
Alle reacties Link kopieren
Onbewust is dat veroorzaakt door mijn moeder. Zij had zelf nooit voorlichting gehad en was te preuts, te geremd om het daar vrij met mij over te hebben. Ik kreeg in de pubertijd een boek in handen gedrukt, met de mededeling dat ik dat maar moest gaan lezen. Ik was toendertijd zelf nog behoorlijk verlegen, dus vragen erover stellen, deed ik dan ook niet.



De 'bevrijding' kwam pas na mijn 41e, na 2 huwelijken met mannen die ook geen seksbeesten waren, de 1e was ronduit a-seksueel en de 2e heeft er nooit heel veel van gebakken. Voor hem was seks penetratie, dus echt supergeil heeft hij me nooit gekregen. In de laatste periode met hem (ongeveer 5 jaar voor de scheiding) begon ik me wel al wat meer met seks bezig te houden; te lezen op shespot, mezelf bevredigen (daar overigens nooit een orgasme bij gehad) en voorstellen te doen om het seksleven wat op te spicen met speeltjes e.d. Maar, daar had hij geen oren naar, dus ik bleef nagenoeg altijd in een beginnende geilheid verkeren met een steeds minder wordende zin in seks, met lichamelijke problemen als gevolg (die dan weer mijn schuld waren, maar dat is een ander verhaal).



Na ex nr. 2 ontdekte ik door huidige vriend pas echt hoeveel plezier je met seks kan hebben en met hem kon ik me voor het eerst pas laten gaan, tijdens onze eerste keer seks samen al. Puur doordat hij de tijd nam om me op te winden, niet denkend na een kwartiertje beffen, ach het lukt toch niet, nee, hij ging door tot ik uiteindelijk dat orgasme kreeg. Dat was een soort van bevrijding, dat smaakte naar meer, naar heel veel meer.

Pas op dat moment was ik 'bevrijd' van het geremde wat ik van mijn moeder had meegekregen, sloeg los en wilde alleen nog maar meer, meer, meer.

Ik ging 2 1/2 jaar lang als een soort van nymfonane door het leven, samen met hem heel veel seks, maar ook vriendjes ernaast (open relatie) en belevingen in het swingerswereldje.



De laatste 5 maanden is door ziekte mijnerzijds deze zin tot een rampzalig dieptepunt gedaald, maar ik hoop wel dat het weer terugkomt. Kan het me nu nog niet echt goed voorstellen, maar ben nog herstellende, maar volgens mijn vriend (die trouwens een engelengeduld met me heeft) gaat dat wel goedkomen; hij kent me, zegt ie dan. Op dit moment beïnvloedt mijn ziekte dus mijn seksbeleving, maar dan in negatieve zin.
Alle reacties Link kopieren
Een leuke vraag, dus ik heb me na lang meelezen maar eens geregistreerd.



Voor mij kwam de omslag in mijn vorige relatie, waarbij mijn ex zeer onzeker en (daardoor) jaloers was. De monogamie was heilig. Zelfs een blik naar een andere vrouw kon verstrekkende gevolgen hebben. Ik vocht daarnaast nog tegen een zeer beschermende opvoeding waarin seks nauwelijks besproken werd en ik zelf alles moest ontdekken. Ik trouwde relatief jong met mijn eerste echte liefde (tenminste, waarvan ik dacht dat het dat was). De onzekerheid over mijn eigen seksualiteit en persoonlijkheid zorgden ervoor dat ik lang vermoedde dat wat ik eigenlijk echt wilde maar vreemd was.



De verlossing kwam toen een goede vriend na een gezellig avondje met onze partners erbij aan mij onder 4 ogen vroeg of ik wel eens seks had gehad naast een ander stel op hetzelfde bed. Dit bracht plots een denkproces en een stuk reflectie op mijn eigen relatie en persoon op gang.



Om een lang verhaal kort te maken: Enkele maanden later hebben wij dit na een periode van opbouwende spanning met zijn vieren ten uitvoer gebracht, wat voor mij de totale openbaring was. Ook mijn inmiddels ex-vrouw ging erin mee en nam zelfs initiatief. Er ging een compleet nieuwe wereld voor mij open. Pas toen ging ik mij beseffen wie ik echt was en wat ik echt wilde.



Inmiddels heb ik al enkele jaren een vaste relatie met mijn vriendin. Dit is een open relatie. Daarin kennen we psychische monogamie, maar mag het fysieke gedeeld en/ of apart beleefd worden.



Het vrijelijk kunnen beleven van seks en lust, maar dit vooral kunnen delen met mijn geliefde en van mijn verlangens geen geheim te hoeven maken, heeft mijn leven totaal veranderd en heeft mij als persoon absoluut sterker gemaakt
Alle reacties Link kopieren
Ik ben gelukkig vrij opgevoed, mijn ouders waren heel open en eerlijk daarin, waardoor ik denk ik in mijn eerste "echte" relatie geen echte belemmeringen had. Ik kende geen remmingen en we genoten in volle teugen.

Juist nu met mijn huidige partner zijn de remmingen gekomen (lees seks in slaapkamer is ver genoeg), al voel ik me bij hem veel meer op mijn gemak en dat vind ik veel belangrijker de rest van mijn leven, dan altijd maar op de edge te leven.



Tv, porno, vrienden en vriendinnen, geloof enz hebben nooit invloed op mijn seksleven. Oh wacht we hebben weleens de pornofilm opgezet en deze standjes allemaal na te doen, was geen succes, geen van deze standjes waren genieten, dus einde porno.
Alle reacties Link kopieren
Mijn ouders (of beter gezegd: mijn moeder, want mijn vader is gestorven toen ik net 12 was) was niet zo open. Als er al een seksueel-getint onderwerp aan de aan de orde kwam, dan werd daar altijd een beetje besmuikt en giechelend over gedaan. Daar praatte je niet echt open. En altijd in verhullende en bedekte/afgedekte termen. Zo werd een kutje altijd bestempeld als "je vrouwelijkheid" en een piemel als "dat vieze ding". En hoewel dat slechts benamingen betrof die verder niet werden gespecifceerd of werden ingevuld, zijn dat toch termen die als puber in je hoofd blijven zitten. "Vrouwelijkheid" had iets verhevens. iets magisch bijna. "Een vies ding" had ontegenzeggelijk een negatieve bijklank.



Zoals ik in mijn OP al schreef: dat heeft wel mijn seksuele ervaringen tijdens mijn pubertijd beinvloed.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven