Priapisme: Hell or heaven
zaterdag 19 oktober 2013 om 21:12
Ik heb lang getwijfeld of ik al dan niet zelf een topic over mijn situatie zou openen. Ik belandde op dit forum in een zoektocht naar mensen die hier ervaring mee hebben, maar ook hier vind ik er heel weinig over.
Ik ben bij a veertig en sinds enkele jaren heb ik last van een vorm van priapisme. Voor wie niet wil Googlen: het is het krijgen van ongewenste erecties die erg lang kunnen duren en behoorlijk pijnlijk kunnen zijn.
Als ik er al eens met iemand over praten wilde (in de zin van"ik ken iemand die...) werd er meestal hard mee gelachen. Of opmerkingen als "ik zou er wel gebruik van weten te maken".
Maar het is geen pretje als een erectie meer dan vijf of zes uur aanhoudt. Klaarkomen is meestal een optie, maar soms helpt ook dat niet. En het is vaak heel moeilijk om klaar te komen. Aangezien er hoegenaamd geen seksuele opwinding is. Gelukkig is mijn partner heel begripvol, vaak helpt ze me ook wel, dat moet ik niet uitleggen veronderstel ik. Maar uiteraard heeft ze ook niet altijd evenveel zin, en al zeker niet de tijd om er uren mee bezig te zijn...
Enkele keren heeft de huisdokter met een injectie van bloedverdunners en nog wat anders soelaas moeten bieden. Volgens hem is medicatie laatste oplossing, gezien dat in de meeste gevallen alle libido onderdrukt, endat wil ik ook niet.
Waarom ik dit op het forum zet? Ik weet het eigenlijk niet.
Het is zo een taboe blijkbaar om er over te praten,of wordt meteen weggelachen, het zou al eens deugd doen om er gewoon over te kunnen praten. Iemand die er ervaring mee heeft zou nog beter zijn uiteraard...
Alle reacties welkom...
Ik ben bij a veertig en sinds enkele jaren heb ik last van een vorm van priapisme. Voor wie niet wil Googlen: het is het krijgen van ongewenste erecties die erg lang kunnen duren en behoorlijk pijnlijk kunnen zijn.
Als ik er al eens met iemand over praten wilde (in de zin van"ik ken iemand die...) werd er meestal hard mee gelachen. Of opmerkingen als "ik zou er wel gebruik van weten te maken".
Maar het is geen pretje als een erectie meer dan vijf of zes uur aanhoudt. Klaarkomen is meestal een optie, maar soms helpt ook dat niet. En het is vaak heel moeilijk om klaar te komen. Aangezien er hoegenaamd geen seksuele opwinding is. Gelukkig is mijn partner heel begripvol, vaak helpt ze me ook wel, dat moet ik niet uitleggen veronderstel ik. Maar uiteraard heeft ze ook niet altijd evenveel zin, en al zeker niet de tijd om er uren mee bezig te zijn...
Enkele keren heeft de huisdokter met een injectie van bloedverdunners en nog wat anders soelaas moeten bieden. Volgens hem is medicatie laatste oplossing, gezien dat in de meeste gevallen alle libido onderdrukt, endat wil ik ook niet.
Waarom ik dit op het forum zet? Ik weet het eigenlijk niet.
Het is zo een taboe blijkbaar om er over te praten,of wordt meteen weggelachen, het zou al eens deugd doen om er gewoon over te kunnen praten. Iemand die er ervaring mee heeft zou nog beter zijn uiteraard...
Alle reacties welkom...
zaterdag 19 oktober 2013 om 21:16
Hai Sven. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er nog nooit van gehoord heb en ik schrik er wel een beetje van. Het lijkt me een zeer vervelende aandoening. Ik kan me slecht voorstellen dat mensen je uitlachen als je ze verteld dat het een medische aandoening is, het pijnlijk is enz. Meer bekendheid kan schelen, daarom vind ik het goed dat je het op het forum hebt gezet. Al zou het misschien beter op zijn plek zijn op de pijler "gezondheid".
Je schrijft dat je erecties krijgt die uren aanhouden. Is er een aanleiding voor zo'n erectie of overkomt het je gewoon?
Je schrijft dat je erecties krijgt die uren aanhouden. Is er een aanleiding voor zo'n erectie of overkomt het je gewoon?
zaterdag 19 oktober 2013 om 21:16
zaterdag 19 oktober 2013 om 21:19
Het kan als een ochtenderectie beginnen die gewoon niet over gaat, maar kan ook op elk ogenblik van de dag spontaan beginnen.
We hebben er wel mee leren omgaan, maar het is niet leuk aangezien ik bijvoorbeeld liever niet meer met de kinderen ga zwemmen of iets dergelijks...
Als ik kan blijf ik liever thuis wanneer ik een erectie heb. Maar dat kan niet altijd, en dan is er altijd het gevoel dat anderen het 'zien'. Uiteraard verberg ik het wel, maar dat is niet echt comfortabel en ik blijf me altijd ongemakkelijk voelen
We hebben er wel mee leren omgaan, maar het is niet leuk aangezien ik bijvoorbeeld liever niet meer met de kinderen ga zwemmen of iets dergelijks...
Als ik kan blijf ik liever thuis wanneer ik een erectie heb. Maar dat kan niet altijd, en dan is er altijd het gevoel dat anderen het 'zien'. Uiteraard verberg ik het wel, maar dat is niet echt comfortabel en ik blijf me altijd ongemakkelijk voelen
zaterdag 19 oktober 2013 om 21:39
Bootje,
Dat hebben we uiteraard gedaan...
We willen ons verder seksleven liever niet opgeven. Dat begrijp je best, denk ik. Ik sprak al met een uroloog, uiteraard.
Maar er is niet echt een oplossing in mijn geval, naast medicaties die garanties op succes geven.
Het is volgens de uroloog een vorm van priapisme, wat al zeldzaam is. Maar ook anatomisch ben ik beetje in het nadeel, en daar is niets aan te doen
Dat hebben we uiteraard gedaan...
We willen ons verder seksleven liever niet opgeven. Dat begrijp je best, denk ik. Ik sprak al met een uroloog, uiteraard.
Maar er is niet echt een oplossing in mijn geval, naast medicaties die garanties op succes geven.
Het is volgens de uroloog een vorm van priapisme, wat al zeldzaam is. Maar ook anatomisch ben ik beetje in het nadeel, en daar is niets aan te doen
zaterdag 19 oktober 2013 om 21:39
zaterdag 19 oktober 2013 om 22:05
Ik snap dat je je seksleven niet op wilt geven, een duivels dilemma. Een van de duizenden helaas voor mensen met een ziekte. Dan kun je helaas alleen maar afwachten tot de balans van weegschaal gaat verschuiven.
Zou je misschien niet met een medisch psycholoog willen praten over hoe je hier mee om kunt gaan? Zodat je niet onnodig gaat vermijden?
Zou je misschien niet met een medisch psycholoog willen praten over hoe je hier mee om kunt gaan? Zodat je niet onnodig gaat vermijden?
zaterdag 19 oktober 2013 om 22:06
Ik heb lang getwijfeld of ik al dan niet zelf een topic over mijn situatie zou openen. Ik belandde op dit forum in een zoektocht naar mensen die hier ervaring mee hebben, maar ook hier vind ik er heel weinig over.
Ik ben bijna veertig en sinds enkele jaren heb ik last van een vorm van priapisme. Voor wie niet wil Googlen: het is het krijgen van ongewenste erecties die erg lang kunnen duren en behoorlijk pijnlijk kunnen zijn.
Als ik er al eens met iemand over praten wilde (in de zin van"ik ken iemand die...) werd er meestal hard mee gelachen. Of opmerkingen als "ik zou er wel gebruik van weten te maken".
Maar het is geen pretje als een erectie meer dan vijf of zes uur aanhoudt. Klaarkomen is meestal een optie, maar soms helpt ook dat niet. En het is vaak heel moeilijk om klaar te komen. Aangezien er hoegenaamd geen seksuele opwinding is. Gelukkig is mijn partner heel begripvol, vaak helpt ze me ook wel, dat moet ik niet uitleggen veronderstel ik. Maar uiteraard heeft ze ook niet altijd evenveel zin, en al zeker niet de tijd om er uren mee bezig te zijn...
Enkele keren heeft de huisdokter met een injectie van bloedverdunners en nog wat anders soelaas moeten bieden. Volgens hem is medicatie laatste oplossing, gezien dat in de meeste gevallen alle libido onderdrukt, endat wil ik ook niet.
Waarom ik dit op het forum zet? Ik weet het eigenlijk niet.
Het is zo een taboe blijkbaar om er over te praten,of wordt meteen weggelachen, het zou al eens deugd doen om er gewoon over te kunnen praten. Iemand die er ervaring mee heeft zou nog beter zijn uiteraard...
Alle reacties welkom...
Ik ben bijna veertig en sinds enkele jaren heb ik last van een vorm van priapisme. Voor wie niet wil Googlen: het is het krijgen van ongewenste erecties die erg lang kunnen duren en behoorlijk pijnlijk kunnen zijn.
Als ik er al eens met iemand over praten wilde (in de zin van"ik ken iemand die...) werd er meestal hard mee gelachen. Of opmerkingen als "ik zou er wel gebruik van weten te maken".
Maar het is geen pretje als een erectie meer dan vijf of zes uur aanhoudt. Klaarkomen is meestal een optie, maar soms helpt ook dat niet. En het is vaak heel moeilijk om klaar te komen. Aangezien er hoegenaamd geen seksuele opwinding is. Gelukkig is mijn partner heel begripvol, vaak helpt ze me ook wel, dat moet ik niet uitleggen veronderstel ik. Maar uiteraard heeft ze ook niet altijd evenveel zin, en al zeker niet de tijd om er uren mee bezig te zijn...
Enkele keren heeft de huisdokter met een injectie van bloedverdunners en nog wat anders soelaas moeten bieden. Volgens hem is medicatie laatste oplossing, gezien dat in de meeste gevallen alle libido onderdrukt, endat wil ik ook niet.
Waarom ik dit op het forum zet? Ik weet het eigenlijk niet.
Het is zo een taboe blijkbaar om er over te praten,of wordt meteen weggelachen, het zou al eens deugd doen om er gewoon over te kunnen praten. Iemand die er ervaring mee heeft zou nog beter zijn uiteraard...
Alle reacties welkom...