Cocker spaniel laten helpen?

Weet je zeker dat je een cocker wil? Ze zijn heel leuk hoor, maar ook ontzettend eigenwijs en niet bepaald makkelijk op te voeden.

Het lijkt me niet echt een verstandige keus als dit jullie eerste hond wordt.

Wat betreft reu of teef, een reu kan soms wel wat dominant worden, maar daar ben je zelf bij. Een teefje wordt natuurlijk loops, maar dat is maar zo'n twee keer per jaar.

Als je ze laat steriliseren moet je er inderdaad rekening mee houden dat de vacht veranderd.

Ik had een prachtige Shih Tzu teef en die heb ik laten steriliseren.

Een half jaar daarna moest ik haar vacht laten scheren want het was veranderd van lang zijdezacht, naar wollig en vet.. Er was geen kam meer door te krijgen. Ik heb er dan ook erg veel spijt van gehad dat ik dat ooit heb laten doen.

Ik heb hier nu een reu die ook geholpen is. Ook die zijn vacht is ontzettend veranderd.

Misschien hangt het best van het ras af hoor, dat zou heel goed kunnen want onze boxer had helemaal nergens last van.



Ik bedenk me nu echt wel twee keer voor dat ik nog een hond laat steriliseren.

Ik heb 2 jonge reuen, geen van beide geholpen en mijn ouders hebben een ongeholpen reu van 11. Alle 3 lopen gewoon los. Als er een loopsteefje in de buurt rondloopt, dan houd ik ze wel aan de lijn, omdat ze er anders van doorgaan. Het hitsige herken ik verder helemaal niet.

Ik zou mijn teef juist eerder gesteriliseerd hebben. Twee honden, twee verhalen.

Dominantie heeft niets met geslacht te maken.

@laylalala, ik merk het zo en zo aan mijn hond, heb een Beagle en die loopt gelijk metzijn neus in de lucht, even na vragen bij de andere hondeneigenaars in de buurt en je weet zo of het raak is.



De teefeigenaren, zijn trouwens ook zo slim om het van te voren even te zeggen als het er aan zit te komen. Die zitten ook niet op mijn reuen te wachten dan

Dat van die vacht klopt wel, vooral als het een langharige hond is, die van mij ging na verloop van tijd ontzettend klitten. Ik moest mijn hond destijds wel laten helpen, ze had een paar keer een baarmoederontsteking (ze was toen drie jaar). Je moet goed oppassen met een loops teefje, buiten word je voortdurend lastig gevallen als er ergens een reu losloopt. Die reu kijkt dan ook niet uit als hij de straat oversteekt en dat kan dan wel heel nare gevolgen hebben. Loopsheid op zich is niet zo'n probleem, daar zijn handige broekjes voor, inlegkruisje erin (meestal wel voldoende). Mijn hond had de eerste twee dagen wel diarree en niet zo zuinig ook, ze kon het echt niet ophouden, hele plassen over de vloer en stinken! Je zag het ook niet aankomen.

Toevallig laatst ook een fokker aan de lijn gehad die uitgebreid uitlegde waarom zij niet wil dat teefjes op jonge leeftijd gesteriliseerd worden. Eigenlijk is de term castratie beter op zijn plaats aangezien je de eierstokken (hormoonhuishouding) en de baarmoeder verwijdert. Bij mensen worden er alleen clipjes in de eileiders gezet, dus geen verwijdering van hormoonproductie.



Slecht voor de groei (voornamelijk gewrichten), slecht voor de vacht en vaak bij jonge teven die al een sterk karakter hebben wordt dit versterkt.



Ze vroeg me of ik een dochter had en of ik die ook zou willen laten steriliseren? Nogal harde vraag maar daardoor ben ik er wel beter over gaan nadenken.



En dat terwijl ik ook altijd dacht dat sterilisatie bij jonge dieren juist beter zou zijn: wat eruit is kan geen kanker meer krijgen of ontstekingen (eierstok en baarmoederkanker/ontstekingen) en het zou ook borstkanker sterk verminderen. En natuurlijk geen vervelende loopsheid.



Maar blijkbaar zijn de inzichten sterk veranderd. Je zou kunnen googlen op meer info hierover. Vooral op Amerikaanse of Engelse sites veel info over te krijgen.

Wij hebben een reu. We hebben hem chemisch laten castreren, dat werkt ongeveer een half jaar en dat is niet definitief. Onze hond had veel last van voorhuidontsteking en nu niet meer. Wij laten hem dus castreren. Hij is trouwens niet minder dominant geworden, behalve dat zijn balletjes kleiner zijn geworden merken we er niet van. We hebben het trouwens pas laten doen toen hij ruim een jaar oud was, omdat ik gelezen had dat het niet goed is bij te jonge hondjes.

Het maakt niet uit of je een reu of een teefje neemt qua dominantie want dat zit meer in het karakter. Het kan dat de vacht verandert maar dat kan ook als je de hond niet laat plukken bij een goede trimmer. De vacht kan gaan krullen door castratie of sterilisatie maar aan de andere kant ben je ook veel verantwoordelijker door te zorgen dat je hond niet zwanger thuis komt.



Sommige fokkers hebben heel rare eisen en ik zou een andere heel goede fokker kiezen. Sterilisatie met 1 jaar is echt geen slecht idee.

Van bijna alle langharige honden verandert de vachtstructuur na castratie. Cocker Spaniels zijn er zelfs berucht om dat hun vacht dan 'ontploft' en heel moeilijk te onderhouden wordt. Dit geldt voor zowel reuen als teven. Je kunt geluk hebben dat nou net jouw hondje die ene uitzondering is waarbij het wel meevalt, maar daar zou ik niet op durven rekenen.



Ik ben zelf geen voorstander van 'zomaar' de hormoonhuishouding van je hond overhoop halen, en al helemaal niet op jonge leeftijd. Honden die zowel fysiek als mentaal tot volle wasdom mogen komen, bevallen mij veel beter. Er zitten ook bepaalde gezondheidsrisico's aan het (jong) castreren van je hond, hoewel sommige dierenartsen daarover liever zwijgen en alleen de voordelen benoemen.



Ikzelf heb jarenlang meerdere reuen en teven samen gehad, allemaal intact. Dat gaf nooit problemen rondom loopsheden. De teven gingen buitenshuis niet op zoek naar een vent en bij m'n eigen reuen hield ik ze gewoon goed in de gaten. Mijn reuen werden ook niet extreem vervelend als er een teef loops was. De teven hielden zichzelf ook altijd goed schoon, dus geen halve bloedbaden hier Als er in de buurt een vreemde teef loops was, merkte ik dat soms wel aan de heren omdat ze dan wat meer bezig waren met het opsnuiven van geurtjes inclusief soms bijbehorend klappertanden en kwijlen en meer markeren, maar daar was het dan wel mee gezegd. Opvoeding doet ook een hoop. Je kunt de pech hebben een extreem hormoongestuurde hond te krijgen die daar daadwerkelijk last van heeft, maar dat komt niet zo vaak voor en dan kun je nog altijd castratie overwegen. Bij voorbaat al besluiten dat de hond gecastreerd gaat worden zou ik niet doen.



Denk er trouwens wel aan dat cockertjes van oorsprong gebruikt werden voor de jacht (en nu nog wel). Dat instinct zit er vaak toch in, wat loslopen zonder er vandoor te gaan kan bemoeilijken.

quote:waterplant schreef op 23 september 2014 @ 15:23:

Het maakt niet uit of je een reu of een teefje neemt qua dominantie want dat zit meer in het karakter. Het kan dat de vacht verandert maar dat kan ook als je de hond niet laat plukken bij een goede trimmer. De vacht kan gaan krullen door castratie of sterilisatie maar aan de andere kant ben je ook veel verantwoordelijker door te zorgen dat je hond niet zwanger thuis komt.



Sommige fokkers hebben heel rare eisen en ik zou een andere heel goede fokker kiezen. Sterilisatie met 1 jaar is echt geen slecht idee.Ik kon mijn hond altijd heel goed borstelen en kammen (haar haar was ongeveer vijftien centimeter lang) maar ze gaat vanaf haar sterilisatie al elf jaar iedere drie maanden naar de kapper, tegen die tijd is er geen doorkomen meer aan en dat is voor haar ook niet leuk. Gelukkig hebben we een trimster die de tijd neemt, twee uur staan valt niet mee als je veertien bent, je mag er ook bij blijven (bij de vorige trimster onder geen beding). Die was ook niet bepaald zachtzinnig, ik heb haar een keer onder de schaafwondjes teruggekregen, toen had ze een tondeuse gebruikt, deze trimster gaat heel wat zorgvuldiger te werk.

Overigens gaf fokster toe dat zij teven vanaf 8-9 jaar wel steriliseert. Dit nadat ik aangaf dat onze hond vroeger bijna dood is gebleven toen ze op 12 jarige leeftijd een zware baarmoederontsteking had en geopereerd moest worden.

ten eerste: honden kennen geen menopauze. Ze zijn vruchtbaar tot ze doodgaan.dus dat argument snijdt geen hout.



we hebben 2 teven en deze zijn beide geholpen toen ze ouder waren dan 1 jaar. we wilden dat ze emotioneel en lichamelijk volwassen waren.

de motivatie: melkklierkanker en baarmoederontstekingen en - kanker zouden een operatie inhouden. wij hebben cavaliers (dus ook een spanielsoort) die makkelijk aan hartfalen gaan lijden op latere leeftijd. Als je ze dan pas laat opereren omdat ze naast het hartfalen kanker iod hebben ontwikkeld, is het risico op overlijden groter.



verder schijnt het zo te zijn dat je deze kankersoorten kunt voorkomen door castratie. er gaan steeds meer stemmen op dat dit niet zo zou zijn, echter, wij hebben desondanks toch gekozen voor castratie omdat het krijgen van kanker ons inziens niet opwoog tegen de kans van het niet ontwikkelen van kankersoorten.



we wilden zéker geen pups, ook géén oeps nestje. Dan neem je je verantwoordelijkheid, hoewel er ook voor honden een MAP is.(heus!)



vacht: wij hebben bij beide teven verschillende vachttypen. De hond met de roodkleurige vacht heeft een stugge vacht gekregen. Niet duidelijk is of dat komt door de castratie of door het haartype. ik had eerder een ruby cavalier (helaas overleden) en die had ook een ruige vacht. Dat was een mannetje en ongecastereerd.



onze oude(helaas ook al overleden) cavalier-teef was zwart en had een prachtige vacht na castratie. onze jongste, blenheim (witbruin) heeft na castratie een hele mooie vacht gekregen.



dominantie: dat is deels aangeboren en het is jouw taak om het dier zo goed te begeleiden naar volwassenheid dat de dominatie prettig en niet storend is. Dus dat heb je gedeeltelijk in de hand. hormonen kunnen dit versterken maar dat is niet altijd het geval



Fokkers mogen vragen aan je om niet te castreren, maar eisen zeker niet. op het moment van koop wordt je hond jouw eigendom (voor de wet is een hond een voorwerp) en mag jij er mee doen wat je wilt. Ze kan in de koopovereenkomst opnemen dat je er niet mee mag fokken of laten castreren maar ik vraag me af of deze voorwaarden voor een rechtbank stand houden als ze er een zaak van zou maken.Dat zou je even na moeten vragen. wellicht dat anderen hier dat wel weten.



ik hoop dat je hier wat aan hebt bij het maken van je beslissing en keuze!

Zoals eerder gezegd heeft dominantie niets met het geslacht van de hond te maken, maar is het puur karakter.

Als eerste hond zou ik geen Cocker Spaniel aanraden, deze zijn als pup absoluut niet de makkelijkste en kunnen ook als oudje behoorlijk chagrijnig zijn.



Zelf ben ik geen voorstander van neutraliseren 'voor de makkelijk'. Zeker niet voor het eerste levensjaar, omdat de hormonen zorgen dat de hond kan volgroeien, de zogenaamde botstofwisseling wordt bij neutralisatie verstoord. Langharige honden (reu en teef) kunnen last krijgen van een zogenaamde castraten-vacht; erg lastig om bij te houden en daarnaast erg lelijk.

Ook lopen teefjes het risico om incontinent te worden, al komt dit vaker voor bij grotere rassen. Vrijwel alle geneutraliseerde honden worden zwaarder. Dit vraagt direct na de ingreep om een aangepast voedingsschema.



Zelf heb ik meerdere teefjes (voornamelijk Spaniëls) daarvan is er 1 geneutraliseerd. De anderen hebben geen last van extreme hitsigheid. Natuurlijk merk ik het wel als ze loops zijn, maar dat uit zich meer in extreem snuffelen en de zogenaamde bananen in de oren.

Als ze loops zijn worden ze alleen aan de lijn uitgelaten en kom ik niet in het bos of andere drukke uitlaatgebieden.



Een loops teefje houdt zichzelf over het algemeen goed schoon.

Mocht dat niet zo zijn, dan zijn er speciale broekjes verkrijgbaar die je je teefje aan kunt doen. Je plakt een inlegkruisje in het broekje en alle afscheiding wordt dan opgevangen.



Een ongecastreerde reu zal loopse teefjes tot in de verre omtrek ruiken. Het verschilt per reu hoe ze daar op reageren en of je hem dus los kunt laten lopen.

Een groot gedeelte van de reuen krijgt last van voorhuidontsteking. Dit ontstaat onder invloed van hormonen, maar is ook zonder castratie goed te behandelen.



Bij een sterilisatie werden een aantal jaren geleden nog zowel eierstokken als baarmoeder verwijdert. Tegenwoordig laten ze een gezonde baarmoeder zitten, een afwijkende baarmoeder zullen ze er meteen uithalen.

Is de fokker tegen steriliseren op jonge leeftijd of echt helemaal tegen steriliseren.

Wbt dominantie zie ik in mijn omgeving meer dominante teven dan reuen,dus voor een teefje kiezen geeft in deze geen garantie.

Ik denk eerder dat de fokster zelf eens wat aan huiswerk moet doen, want zo te lezen heeft ze er weinig kaas van gegeten.

Oh ja, ik lees ergens meer kans op incontinentie. Dat noemde deze fokster ook nog.



Polydox: top bijdrage. Echt inhoudelijk

quote:noa schreef op dinsdag 23 september 2014 15:20 Wij hebben een reu. We hebben hem chemisch laten castreren, dat werkt ongeveer een half jaar en dat is niet definitief. Onze hond had veel last van voorhuidontsteking en nu niet meer. Wij laten hem dus castreren. Hij is trouwens niet minder dominant geworden, behalve dat zijn balletjes kleiner zijn geworden merken we er niet van. We hebben het trouwens pas laten doen toen hij ruim een jaar oud was, omdat ik gelezen had dat het niet goed is bij te jonge hondjes.Merk je ook geen verschil met het aantal keren plassen? Dus dat hij niet meer de behoefte heeft overal waar hij een andere hond ruikt zijn spoor na te laten. Ik begreep dat dat dan ook minder word? Ik ben nog in twijfel vandaar..

Goed mijn bijdrage zowel de fokker als jij hebben gelijk, het gaat alleen om het tijdstip. Jong castreren kan negatieve effecten hebben, ook al is dit nog niet zo duidelijk. Castreren voor de 2e loopsheid geeft minder kans op melkkliertumoren. Sowieso castreren geeft kans op minder ellende op langere termijn, zeker als het om teefjes gaat. Reuen is een hele andere tak van sport.

Maar goed als je even googelt kan dit overal vinden.

Waarom snijden in een gezond lichaam zonder overduidelijke reden?



Er zijn heel soms honden die helemaal gek worden van hun hormonen (reutjes voornamelijk) of die wekenlang van slag zijn als er een loops teefje in de buurt is. Dat komt echter maar weinig voor.



Vaak worden een heleboel gedragsproblemen op hormonen gegooid, terwijl er meestal heel goede andere oplossingen zijn dan steriliseren of castreren. Het is, vooral voor teefjes, een erg zware operatie en kan een enorme gedragsverandering teweeg brengen, helaas lang niet altijd positief. Dus ik zou er niet al te makkelijk over denken en het alleen doen als jij en je hond veel last van zijn hormonen hebben en je echt zeker weet dat het met castratie/sterilisatie te verholpen is. Als dat niet het geval is, lekker 'heel' laten.



Bij teefjes verschilt het heel erg hoeveel je als baasje last hebt van de loopsheid van je hond. Sommige teefjes worden erg bitchy, andere krijgen heel veel last van schijnzwangerschap en worden juist overdreven aanhankelijk, sommigen merk je niks aan. Sommige teefjes houden zichzelf goed schoon, andere moeten een broekje aan omdat anders je huis vies wordt... En sommige krijgen ontsnappingsdrang, maar daar ben je echt zelf bij. Op het moment dat de loopsheid eraan zit te komen gaat ze niet meer los tot 2 weken na de loopsheid. En zorgen dat je tuin helemaal dicht is en ze er echt niet uit kan (of niet alleen in de tuin laten), geen deuren open laten staan, etc. Spreekt voor zich en vergt echt geen grote aanpassingen.



En er zijn zat reuen die ongecastreerd hartstikke happy door het leven gaan en helemaal niet dominant zijn. Goed, sommigen kunnen soms wat macho zijn. Dat hoort erbij, regelen de honden zelf wel. Ook gecastreerde reuen kunnen gek worden van loopse teefjes of andere reuen niet tolereren.



Ik vind dat je fokker op zich best gelijk heeft... Ik vind het goed dat jij je verantwoordelijkheid neemt en geen (ongewenste) nestjes wilt, maar daar zijn ook andere manieren voor. Als je je hond toch wilt laten castreren, doe dat dan alsjeblieft bij reuen vanaf 1,5 jaar en bij teefjes na de 1e loopsheid (liefst ook vanaf een jaar of 1,5 pas). Als honden heel vroeg gecastreerd/gesteriliseerd worden, raakt heel de hormoonhuishouding in de war. Ze zijn dan vaak zowel mentaal als fysiek nog helemaal niet volwassen en als dan de hormonen worden weggehaald die er juist voor zorgen dat ze volwassen worden.... Tja, dat zorgt weleens voor problemen. Ik ben daar absoluut geen voorstander van.



Wat betreft de vacht heeft je fokker ook gelijk. Een castratenvacht (google maar eens) is echt een ramp en Cockers hebben daar erg veel last van. Dat wordt scheren, want borstelen lukt niet meer. Is vreselijk voor je hond zelf ook, alles gaat klitten en vervilten... Nee, echt geen pretje.



'Minder dominantie' vind ik ook niet zo'n goede reden om voor een teef te gaan, want dat is echt puur karakter. Een goede fokker kan als de pups een week of 6 zijn wel een beetje zien welke karakters de pups hebben en jullie helpen kiezen met een pup die echt bij jullie past (jullie willen denk ik een wat rustiger hond die een beetje op de achtergrond blijft, niet al te aanwezig is, een beetje 'verlegen'). En dan zou ik geslacht gewoon helemaal laten varen en puur op karakter beslissen.

quote:*lelie* schreef op 23 september 2014 @ 16:01:

[...]





Merk je ook geen verschil met het aantal keren plassen? Dus dat hij niet meer de behoefte heeft overal waar hij een andere hond ruikt zijn spoor na te laten. Ik begreep dat dat dan ook minder word? Ik ben nog in twijfel vandaar.. Ik heb niet het idee dat dat iets uitmaakt. Ik liet het, inmiddels overleden, gecastreerde reutje van een buurvrouw weleens uit, gemiddeld deed hij zestien plasjes, ieder paaltje of hoekje was het raak. Een andere buurvrouw heeft ook een reutje, hij is een paar maanden geleden gecastreerd. Misschien gieren er nog wat hormonen door zijn lijfje want die tilt ook om de twee meter zijn pootje op.

ja, in aanvulling op snowdogs moet ik idd ook zeggen dat mijn honden 'op dieet' zijn omdat ze idd makkelijk aankomen na de castratie.

In 2003 zaten we in een gîte in Frankrijk, mijn hond was loops, de buurman had twee reuen, niet van die kleintjes ook. Gelukkig zat er een heel hoog hek om de tuin want één van de reuen zat bijna dag en nacht hijgend en met een stijve piemel bij het hek, de andere hond had gelukkig wat minder last van zijn hormonen.