Thuis
alle pijlers
Schuldgevoel naar kat, herkenbaar?
zaterdag 9 maart 2019 om 10:20
Hallo!
Sinds een klein jaar deel ik (alleenstaand) mijn leven (en appartement, met balkon) met de leukste kat op aarde ❤. Ze verrijkt mijn leven op alle vlakken en ik ben tot over mijn oren verliefd. Echter ben ik 'veel' van huis en dat maakt dat ik me schuldig voel tegenover haar. Ik ben 4 dagen per week ruim 10 uur per dag weg van huis voor werk, ga 's avonds ook ongeveer 4 keer per week de deur uit en slaap in het weekend wel eens (ongeveer eens in de 6 weken) een nachtje ergens anders. Als ik de lift uit stap en 2 stappen de gang in zet richting voordeur kan ik haar vaak al horen bléren alsof ze al 4 maanden verwaarloosd wordt. Ik heb nooit van buren gehoord dat ze langdurig staat te mauwen, dus misschien herkent ze mijn voetstappen/heeft een ingebouwde klok waardoor ze weet hoe laat ik ongeveer thuis kom en begint ze dan pas? Kunnen katten dit?
Hoe dan ook; ik vind t zielig voor poes. Als ik thuis ben ben ik er ook geheel voor haar en heeft ze mijn onverdeelde aandacht, maar toch. Poes kan op het afgezette balkon, maar alleen als ik thuis ben. Overigens kiest ze er voor om alleen op het balkon te zijn als ik dat ook ben. Ze volgt me als een schaduw (douchen of naar de wc zonder poes is er niet bij
) Bij haar vorige eigenaar kon ze naar buiten, maar dit deed ze zelden. Lag soms in de tuin te slapen in de zon, ging wel eens de tuin uit maar nooit meer dan 10 minuten een blokje om. Ik denk dus dat poes wel tevreden is met regelmatig op t balkon, maar toch.... ik heb in huis aan de muur een heel parcours gemaakt met verschillende plankjes zodat ze wat uitdaging heeft en lekker hoog kan zitten, maar mevrouw vindt alleen het karton dat om de plankjes zat leuk en kijkt naar het hele parcours niet om 
Ze sloopt niets, is gezond, aanhankelijk, speels. Niets dat er op wijst dat ze ongelukkig is. Het zielig vinden zit denk ik ook meer in mij dan in poes. Ze slaapt denk ik het grootste deel van de tijd dat ik er niet ben, want dat is nou eenmaal wat katten doen. Maar in mijn hoofd zit ze ergens in een hoekje van 1 van haar kartonnen dozen de minuten weg te huilen tot de baas weer thuis komt
Ik heb nagedacht over een maatje voor poes, maar ze is erg dominant en fel en kon in het verleden slecht met andere katten. Bovendien is de ruimte om elkaar te ontlopen hier beperkt. Dan eindig ik straks met 2 gestresste katten, puur omdat de baas vindt dat poes een vriendje moet. Dat is pas echt zielig. Of zouden jullie het toch proberen? Iemand ervaring met een loner-kat die uiteindelijk toch een maatje accepteerde en nu helemaal happy is?
Ik hoor graag jullie mening. Moet ik me niet zo ontzettend aanstellen en zit het tussen de oren? Ben ik een ontaarde poezen-moeder en is ze beter af bij iemand anders? Toch kijken voor een maatje? Hoe herken je een ongelukkige kat? Meer tips om de leefomgeving van deze liever-lui-dan-moe diva uitdagender te maken? Moet ik meer avonden thuis blijven voor haar, of red ze zich zo ook wel prima? Ik heb t aan haar gevraagd, maar ze keek alleen een beetje dommig naar me. Dus daarom vraag ik maar online om raad en ervaringen
.
Toen poes hier kwam wonen had ik overigens een baan met minder lange dagen en was ik meer thuis. Door omstandigheden is de situatie zoals ie nu is, anders was ik er denk ik niet aan begonnen.
Sinds een klein jaar deel ik (alleenstaand) mijn leven (en appartement, met balkon) met de leukste kat op aarde ❤. Ze verrijkt mijn leven op alle vlakken en ik ben tot over mijn oren verliefd. Echter ben ik 'veel' van huis en dat maakt dat ik me schuldig voel tegenover haar. Ik ben 4 dagen per week ruim 10 uur per dag weg van huis voor werk, ga 's avonds ook ongeveer 4 keer per week de deur uit en slaap in het weekend wel eens (ongeveer eens in de 6 weken) een nachtje ergens anders. Als ik de lift uit stap en 2 stappen de gang in zet richting voordeur kan ik haar vaak al horen bléren alsof ze al 4 maanden verwaarloosd wordt. Ik heb nooit van buren gehoord dat ze langdurig staat te mauwen, dus misschien herkent ze mijn voetstappen/heeft een ingebouwde klok waardoor ze weet hoe laat ik ongeveer thuis kom en begint ze dan pas? Kunnen katten dit?
Hoe dan ook; ik vind t zielig voor poes. Als ik thuis ben ben ik er ook geheel voor haar en heeft ze mijn onverdeelde aandacht, maar toch. Poes kan op het afgezette balkon, maar alleen als ik thuis ben. Overigens kiest ze er voor om alleen op het balkon te zijn als ik dat ook ben. Ze volgt me als een schaduw (douchen of naar de wc zonder poes is er niet bij
) Bij haar vorige eigenaar kon ze naar buiten, maar dit deed ze zelden. Lag soms in de tuin te slapen in de zon, ging wel eens de tuin uit maar nooit meer dan 10 minuten een blokje om. Ik denk dus dat poes wel tevreden is met regelmatig op t balkon, maar toch.... ik heb in huis aan de muur een heel parcours gemaakt met verschillende plankjes zodat ze wat uitdaging heeft en lekker hoog kan zitten, maar mevrouw vindt alleen het karton dat om de plankjes zat leuk en kijkt naar het hele parcours niet om Ze sloopt niets, is gezond, aanhankelijk, speels. Niets dat er op wijst dat ze ongelukkig is. Het zielig vinden zit denk ik ook meer in mij dan in poes. Ze slaapt denk ik het grootste deel van de tijd dat ik er niet ben, want dat is nou eenmaal wat katten doen. Maar in mijn hoofd zit ze ergens in een hoekje van 1 van haar kartonnen dozen de minuten weg te huilen tot de baas weer thuis komt
Ik heb nagedacht over een maatje voor poes, maar ze is erg dominant en fel en kon in het verleden slecht met andere katten. Bovendien is de ruimte om elkaar te ontlopen hier beperkt. Dan eindig ik straks met 2 gestresste katten, puur omdat de baas vindt dat poes een vriendje moet. Dat is pas echt zielig. Of zouden jullie het toch proberen? Iemand ervaring met een loner-kat die uiteindelijk toch een maatje accepteerde en nu helemaal happy is?
Ik hoor graag jullie mening. Moet ik me niet zo ontzettend aanstellen en zit het tussen de oren? Ben ik een ontaarde poezen-moeder en is ze beter af bij iemand anders? Toch kijken voor een maatje? Hoe herken je een ongelukkige kat? Meer tips om de leefomgeving van deze liever-lui-dan-moe diva uitdagender te maken? Moet ik meer avonden thuis blijven voor haar, of red ze zich zo ook wel prima? Ik heb t aan haar gevraagd, maar ze keek alleen een beetje dommig naar me. Dus daarom vraag ik maar online om raad en ervaringen
.Toen poes hier kwam wonen had ik overigens een baan met minder lange dagen en was ik meer thuis. Door omstandigheden is de situatie zoals ie nu is, anders was ik er denk ik niet aan begonnen.
Verdeel en heers.
zaterdag 9 maart 2019 om 10:48
Ja dat is inderdaad wat ik ook altijd begrepen heb. Daarom benoem ik ook dat het nemen van een maatje om mijn schuldgevoel te stillen pas écht zielig is. Heb je 2 poezen/2 katers of van beide 1?Thordis* schreef: ↑09-03-2019 10:41Poezen vinden andere poezen niet leuk. Ze zijn solitair en hebben niets aan een maatje. Ze hebben een territorium en dat willen ze niet delen. Ze vinden een andere kat niet ‘gezellig’. Tenzij ze elkaar als kitten al kenden of als je erge mazzel hebt.
Ik heb 2 katten en dat is al 3 jaar bonje. En alleen houdbaar omdat ik een groot huis heb en ze elk hun eigen verdieping hebben en vrij in en uit het huis kunnen lopen. Dat maakt dat ze niet vechten, maar ze willen absoluut niet bij elkaar in de buurt zijn en als ze in dezelfde ruimte zitten is het binnen 5 minuten blazen.
En ik heb de laatst er als kitten bij gekregen, en hem heel zorgvuldig geïntroduceerd. Volgens het boekje. Zonder succes. Pas na een jaar werd het niet steeds knokken. Maar vriendjes worden ze nooit. Tuurlijk zijn er gevallen van katten die uiteindelijk samen in een mandje slapen, maar eerlijk gezegd zijn dat de uitzonderingen als je het mij vraagt.
Verdeel en heers.
zaterdag 9 maart 2019 om 10:48
Idd. Die misplaatste positie van kinderen ook altijd. Katten zijn een stuk leuker dus ik snap wel dat je je schuldig voelt. Er eentje bij nemen zou ik niet aanraden omdat ze al langer gewend is alleen te zijn. Alleen als kittens is t vaak wel beter, zeker als ze ook samen in een nest hebben gezeten. Als jij het idee hebt dat ze geen raar verveeld gedrag vertoont dan lijk je er nu niet zoveel aan hoeven te doen. Zou ook niet weten wat.
zaterdag 9 maart 2019 om 10:57
Verdeelde meningen en dat maakt het niet makkelijker haha! Maar allemaal bedankt.
Ik probeer inderdaad mijn 'weg zijn' wel af te stemmen. In het weekend ben ik eigenlijk altijd thuis, op soms buiten de deur lunchen of even boodschappen doen na. Mijn vrije vaste dag in de week ben ik over het algemeen ook de gehele dag thuis. Ik slaap, op soms dat ene nachtje in het weekend na, altijd thuis. Ze slaapt altijd dicht tegen me aan of bovenop me. Ik zet smorgens mijn wekker een kwartier eerder zodat poes en ik 'ons momentje' hebben voor ik eruit moet. Dan zit ze op mijn borst, geeft luid spinnend mijn haar een wasbeurt en beukt me bijna een hersenschudding met kopjes. Iedere ochtend weer en het is t mooiste moment van de dag Dat je zo van een beest kan houden he? Bizar
Ik probeer inderdaad mijn 'weg zijn' wel af te stemmen. In het weekend ben ik eigenlijk altijd thuis, op soms buiten de deur lunchen of even boodschappen doen na. Mijn vrije vaste dag in de week ben ik over het algemeen ook de gehele dag thuis. Ik slaap, op soms dat ene nachtje in het weekend na, altijd thuis. Ze slaapt altijd dicht tegen me aan of bovenop me. Ik zet smorgens mijn wekker een kwartier eerder zodat poes en ik 'ons momentje' hebben voor ik eruit moet. Dan zit ze op mijn borst, geeft luid spinnend mijn haar een wasbeurt en beukt me bijna een hersenschudding met kopjes. Iedere ochtend weer en het is t mooiste moment van de dag
Dat je zo van een beest kan houden he? Bizar
Verdeel en heers.
zaterdag 9 maart 2019 om 11:02
Ik denk dat poes in een paralel universum net een topic heeft geopend: baas te veel thuis en wil aandacht, hoe pak ik dit aan?Moosey schreef: ↑09-03-2019 10:42Dit vind ik als ik google op 'hoeveel slaapt kat'. Ik weet natuurlijk niet hoe wetenschappelijk verantwoord het is
'Gemiddeld slaapt een kat 18 uur per dag. Dit is verdeeld over een lange diepe-slaap-periode, een aantal korte siësta’s en wat dommelpartijen. Een uur per dag is hij bezig met lichaamsverzorging, een half uur om de maag te vullen en een half uur voor gymnastiek en nagelverzorging. De rest van de tijd wordt gevuld met jagen, spelen en aandacht trekken.'
Dus zoveel tijd over om met jou te spelen en te knuffelen heeft een kat ook helemaal niet. Druk schema, hoor
Verdeel en heers.
zaterdag 9 maart 2019 om 11:17
Ik heb bijna een zelfde soort schema van 4x per week zo lang van huis. Ik ben dan ook mutserig genoeg om beide poezen uitgebreid gedag te zeggen en dat vrouwtje weg gaat om voor hun dure brokjes te werken 
En twee avonden in de week weer even weg voor sport.
Ik laat ze met een gerust hart alleen en wordt ook altijd begroet bij de voordeur. Of op de parkeerplaats al, waar grote poes lekker om de auto heen sprint terwijl ik aan het parkeren ben. Dus ja, katten herkennen zeker de geluiden die horen bij "daar komt vrouwtje!'. Ik heb totaal niet het idee dat ze aan het wegkwijnen zijn.
Over dat parcours, leuk dat je dat hebt gedaan trouwens! Hoe heb je haar daaraan laten wennen? Gewoon opgehangen en afgewacht, of met haar 'getraind', dat ze weet dat ze daar overheen MAG lopen. En voordat je weg gaat iets lekker op het hoogste plankje leggen of (als er ruimte is) een slaapplekje ergens in het parcours verwerken.
En twee avonden in de week weer even weg voor sport.
Ik laat ze met een gerust hart alleen en wordt ook altijd begroet bij de voordeur. Of op de parkeerplaats al, waar grote poes lekker om de auto heen sprint terwijl ik aan het parkeren ben. Dus ja, katten herkennen zeker de geluiden die horen bij "daar komt vrouwtje!'. Ik heb totaal niet het idee dat ze aan het wegkwijnen zijn.
Over dat parcours, leuk dat je dat hebt gedaan trouwens! Hoe heb je haar daaraan laten wennen? Gewoon opgehangen en afgewacht, of met haar 'getraind', dat ze weet dat ze daar overheen MAG lopen. En voordat je weg gaat iets lekker op het hoogste plankje leggen of (als er ruimte is) een slaapplekje ergens in het parcours verwerken.
"I love not Man the less, but Nature more..."
zaterdag 9 maart 2019 om 11:20
Zoals hier meestal op dit forum gevraagd wordt...
Ik lees TO's mening, maar wat vind je kat er van?
Een kat is een redelijk solitair dier. Ik heb er welliswaar twee (twee broertjes uit zelfde nest), maar die spelen nauwelijks met elkaar. Ze hebben wel de mogelijkheid om naar buiten te gaan (met een weiland achter huis... ) maar meestal tref ik ze in dezelfde slaap-positie aan als toen ik wegging...
En ja, katten kunnen horen wie er aankomt. Die van mij staan soms (als ze niet slapen) ook te wachten bij de achterdeur als ze de auto horen.
Ik lees TO's mening, maar wat vind je kat er van?
Een kat is een redelijk solitair dier. Ik heb er welliswaar twee (twee broertjes uit zelfde nest), maar die spelen nauwelijks met elkaar. Ze hebben wel de mogelijkheid om naar buiten te gaan (met een weiland achter huis... ) maar meestal tref ik ze in dezelfde slaap-positie aan als toen ik wegging...
En ja, katten kunnen horen wie er aankomt. Die van mij staan soms (als ze niet slapen) ook te wachten bij de achterdeur als ze de auto horen.
zaterdag 9 maart 2019 om 11:23
zaterdag 9 maart 2019 om 11:28
Ze hebben hier de huiskamer, gang, overloop en zolder. Twee katers dus soms kan het wel knallen, maar ze liggen ook wel bij elkaar. Een van onze katers is naar mensen ook niet altijd lief, maar als je hem met rust laat doet hij niets.Uilenzeik schreef: ↑09-03-2019 10:30Kunnen ze elkaar bij jou een beetje uit de weg? De indeling is hier zo dat ze alle ruimtes slechts kunnen bereiken via 1 gang...
Overigens is poes bekend met vechten met iedere andere kat en gerichte, niet uitgelokte agressie richting kinderen, dus ik ben bang dat ze een andere kat simpelweg opeet.
Toen onze vorige kat was overleden was de overgebleven kater wel eenzaam. Hij stortte zich op je als je thuis kwam, en liep de hele dag achter je aan. Gek werd ik daarvan, er moest dus echt een soortgenoot bij komen.
anoniem_228429 wijzigde dit bericht op 09-03-2019 11:33
15.06% gewijzigd
zaterdag 9 maart 2019 om 11:29
Haar een keer op de 1.60 hoge kast getild waar ik voor haar met haar eigen kussen een slaapplek heb gecreeerd. Vanuit daar brokjes op ieder plankje en met het laserlampje (favoriet speeltje) gelokt van plank naar plank. Zo t parcours tot aan de vensterbank, waar het parcours eigenlijk begint omdat ze er vanaf daar zelf op kan. Ze zit er nooit op als ik thuis ben, maar ik vind wel haar op de plankjes dus ze gebruikt ze denk ik wel. Niet laten merken aan de baas natuurlijk, dat je t eigenlijk best leuk vindt.PimPom schreef: ↑09-03-2019 11:17Over dat parcours, leuk dat je dat hebt gedaan trouwens! Hoe heb je haar daaraan laten wennen? Gewoon opgehangen en afgewacht, of met haar 'getraind', dat ze weet dat ze daar overheen MAG lopen. En voordat je weg gaat iets lekker op het hoogste plankje leggen of (als er ruimte is) een slaapplekje ergens in het parcours verwerken.
Verder heeft ze verspreid door het huis verschillende dozen, een veel gebruikt kartonnen huis met krabmat, een zachte slaapplek op de kast in de slaapkamer, een zacht kussen in een ronde salontafel met een gat aan de zijkant zodat ze er in kan. Ook daar ligt ze nooit als ik er ben, maar het restantje kattenbak-korrel dat ik er wel eens vind verraad haar
.
Verdeel en heers.
zaterdag 9 maart 2019 om 11:34
Ik denk ook dat het allemaal wel mee valt. Ben al de hele week thuis en heb kat nog nauwelijks gezien. In de avond komt hij even kroelen en eten, maar de rest van de dag zwerft hij door het huis. Ik tref hem wel eens slapend op zolder, slapend op onze kamer, slapend op de kinderkamer en in zeldzame gevallen slapend in de huiskamer. En nee, we hebben geen oude kat. Tegen het eind van de middag komt hij ook in de fase dat hij me continu voor de voeten loopt; koken, plassen, wassen, overal moet hij bij zijn. Dit gedrag stopt zodra ik hem zijn eten heb gegeven. Betaalde liefde dus 
zaterdag 9 maart 2019 om 11:43
Wat heb je een leuke en uitdagende omgeving voor haar gemaakt!Uilenzeik schreef: ↑09-03-2019 11:29Haar een keer op de 1.60 hoge kast getild waar ik voor haar met haar eigen kussen een slaapplek heb gecreeerd. Vanuit daar brokjes op ieder plankje en met het laserlampje (favoriet speeltje) gelokt van plank naar plank. Zo t parcours tot aan de vensterbank, waar het parcours eigenlijk begint omdat ze er vanaf daar zelf op kan. Ze zit er nooit op als ik thuis ben, maar ik vind wel haar op de plankjes dus ze gebruikt ze denk ik wel. Niet laten merken aan de baas natuurlijk, dat je t eigenlijk best leuk vindt.
Verder heeft ze verspreid door het huis verschillende dozen, een veel gebruikt kartonnen huis met krabmat, een zachte slaapplek op de kast in de slaapkamer, een zacht kussen in een ronde salontafel met een gat aan de zijkant zodat ze er in kan. Ook daar ligt ze nooit als ik er ben, maar het restantje kattenbak-korrel dat ik er wel eens vind verraad haar
Ik denk dat je er vooral op moet letten of poes heel erg is veranderd sinds dat je meer van huis bent. Bij mijn vorige kat kreeg ik een lat-relatie en een baan ver weg, terwijl ze daarvoor bij mij in het studentenhuis woonde en heel veel aandacht kreeg. Dat ging niet goed: krabte aan de bank, gooide dingen om, deed heel miauwerig vervelend, ook 's nachts. Ze plaste op bed en de bank als ik weg was, at niet als ze alleen was en lag dan alleen maar lethargisch op de bank, terwijl ze altijd erg actief is geweest. Ze had sowieso nogal een ontvlambaar karakter, dus als haar iets niet aanstond, dan liet ze dat merken ook. Gelukkig duurde dat maar een paar maanden, toen ging ik samenwonen en kreeg ze weer veel aandacht en verdween het probleemgedrag weer.
Veel slapen is normaal, maar als ze nog meer slaapt als normaal en niet te porren is voor een spelletje terwijl ze dat normaal wel is, dan lijkt me dat raar. Maar dat is niet wat ik lees uit je verhaal. Het ligt denk ik ook aan het karakter wat een kat fijn vindt. Mijn huidige kat maalt er niet om als we veel weg zijn. Hij is heel stabiel in zijn humeur en vindt alles prima.
zaterdag 9 maart 2019 om 11:53
ik heb dat dus gedaan, ik heb dus echt mijn kat bespioneerd…..doornroosje9 schreef: ↑09-03-2019 10:47Ik vind het wel meevallen hoor. Voor de zekerheid zou ik ergens een camera plaatsen om te zien hoe ze haar dag doorkomt.
beetje spelen met het speelgoed, beetje slapen, kijken naar het zonnetje, stiekem op het aanrecht, nog een beetje slapen, en zodra hij de sleutel in de voordeur hoort: keihard rennen naar de trap en krijsen alsof hij ritueel geslacht wordt.
zaterdag 9 maart 2019 om 12:11
Bedankt!Luistervink schreef: ↑09-03-2019 11:43Wat heb je een leuke en uitdagende omgeving voor haar gemaakt!
Ik denk dat je er vooral op moet letten of poes heel erg is veranderd sinds dat je meer van huis bent. Bij mijn vorige kat kreeg ik een lat-relatie en een baan ver weg, terwijl ze daarvoor bij mij in het studentenhuis woonde en heel veel aandacht kreeg. Dat ging niet goed: krabte aan de bank, gooide dingen om, deed heel miauwerig vervelend, ook 's nachts. Ze plaste op bed en de bank als ik weg was, at niet als ze alleen was en lag dan alleen maar lethargisch op de bank, terwijl ze altijd erg actief is geweest. Ze had sowieso nogal een ontvlambaar karakter, dus als haar iets niet aanstond, dan liet ze dat merken ook. Gelukkig duurde dat maar een paar maanden, toen ging ik samenwonen en kreeg ze weer veel aandacht en verdween het probleemgedrag weer.
Veel slapen is normaal, maar als ze nog meer slaapt als normaal en niet te porren is voor een spelletje terwijl ze dat normaal wel is, dan lijkt me dat raar. Maar dat is niet wat ik lees uit je verhaal. Het ligt denk ik ook aan het karakter wat een kat fijn vindt. Mijn huidige kat maalt er niet om als we veel weg zijn. Hij is heel stabiel in zijn humeur en vindt alles prima.
. Ik heb het huis zoveel mogelijk aan haar aangepast. Ook hou ik rekening met haar wat betreft bezoek. Ze vindt kinderen maar niks; dus ik vraag vriendinnen die langskomen zoveel mogelijk om hun kinderen thuis te laten. Poes woont hier tenslotte en ik ga haar niet opsluiten in een kamer omdat er anders misschien een kind ineens een oog mist. Tegen volwassenen (vooral mannen!) is ze zonder uitzondering heel lief .Wat sneu dat je kat zich een periode duidelijk rot voelde! Gelukkig was het tijdelijk. Ik merk niets anders aan poes. Keurig op de bak, speels, bemoeit zich graag overal tegenaan,sloopt niets, gooit niets om of van tafel, iedere avond na 22.00 haar dolle kwartiertje en nog steeds onderzoekend en nieuwsgierig. Als ik inderdaad ga merken dat haar gedrag veranderd ga ik kijken voor fijnere woon-opties voor poes, maar dat is nu gelukkig niet aan de orde
.
Verdeel en heers.
zaterdag 9 maart 2019 om 12:16
Ik heb ook twee katten. Mijn dochter kreeg een kitten voor haar verjaardag en ik heb dezelfde week nog een andere kitten erbij genomen, zij was reeds een half jaar of zo. Waren de beste maatjes, altijd samen en toen hij doodging heeft ze maanden op hem zitten wachten, echt sneu.
Ik nam toen een andere kat erbij die zij niet accepteerde, was dus niet zo verstandig. Later nog een kat erbij en ineens ging het prima, ze kwamen voor elkaar op wanneer buurtkatten op hun domein kwamen.
Zij is helaas sinds kort overleden. De twee andere katers zijn dikke mik en spelen ook vaak samen, echt leuk om te zien.
Ik nam toen een andere kat erbij die zij niet accepteerde, was dus niet zo verstandig. Later nog een kat erbij en ineens ging het prima, ze kwamen voor elkaar op wanneer buurtkatten op hun domein kwamen.
Zij is helaas sinds kort overleden. De twee andere katers zijn dikke mik en spelen ook vaak samen, echt leuk om te zien.
zaterdag 9 maart 2019 om 12:16
florence13 schreef: ↑09-03-2019 11:53ik heb dat dus gedaan, ik heb dus echt mijn kat bespioneerd…..
beetje spelen met het speelgoed, beetje slapen, kijken naar het zonnetje, stiekem op het aanrecht, nog een beetje slapen, en zodra hij de sleutel in de voordeur hoort: keihard rennen naar de trap en krijsen alsof hij ritueel geslacht wordt.
Prrrr, mauw miawwwww.
zaterdag 9 maart 2019 om 12:54
Hoe oud is je kat, TO?
Als ze niet zo avontuurlijk van aard is, zal het allemaal wel meevallen, denk ik.
Ik heb er zelf 2, kater en poes, resp alweer bijna 9 en 10 jaar oud, slapen ook hele dagen, meestal in dezelfde ruimte (etage 50 m2, open keuken, woonkamer, gang, komen niet in de slaapkamers boven) en zitten niet ver van elkaar vandaan maar dan de ene op de bank en de andere op een luie stoel.
Ik heb de indruk dat ze elkaar eerder "tolereren" dan echt op elkaars gezelschap gesteld zijn.
Poes is bescheiden en meegaand, kater wat dominanter en jaagt haar van die relaxstoel af als hij erin wil.
Zij zit vaak voor het raam als ik thuiskom met de auto of fiets, of lopend, en rent dan de trap af, klopt wel dat ze een radar bezitten waardoor ze precies weten wanneer jij eraan komt. Kater blijft gewoon liggen waar ie is, terwijl die veel aanhankelijker is.
Ze kúnnen bij mij wel in verschillende ruimtes als ze zouden willen en soms gebeurt dat ook (gang of badkamer boven of ligt er 1 op de trap) en ook naar buiten, maar als ik de hele dag thuis ben liggen ze gewoon hele dagen op resp de bank/stoel.
Poes volgt mij ook naar wc en badkamer en wil precies dán geaaid worden.
Kater niet, die zoekt mij gewoon aktief op, waar ik ook zit, om geknuffeld te worden als ie daar zin in heeft.
In de lente- en zomermaanden wil ik de laatste jaren ivm werk en hutje op een vakantiepark nog weleens meerdere dagen en nachten van huis zijn en dan pasten de buren op, daar had ik zelf volgens mij, net als jij, meer moeite mee dan de katten zelf. Als ik op vakantie ging zorgde ik voor een oppas, zodat ze niet alleen waren en die dan ook hier sliep. Als dat iemand was die ze niet goed kenden leek dat niet veel toe te voegen.
Tegenwoordig past de bewoonster van de benedenetage, die ze dagelijks meemaken en inmiddels goed kennen, op de katten.
Zij zegt dat ze wel degelijk merkt dat ze me missen als ik langere tijd van huis ben en dat geloof ik ook wel: katten hechten niet alleen aan eigen huis of aan wie ze maar te eten geeft, maar ook aan jouzelf en vinden het fijn als je thuis bent. Ook al slapen ze, of slaap jij, ze voelen en wéten dat je thuis bent.
Los van dat ze in principe solitair leven tov andere katten zijn katten imo gewoontedieren. Ze raakten eraan gewend dat 1 poes ontbrak, later zoon ook niet meer hier woonde, soms er wel en dan weer tijden niet was, en hond ook wegviel.
Ik vermoed dat ze eerder constateren/ denken (qua tijd dat je afwezig en aanwezig bent) in de trant van "oh, ze is er niet, okay.. oh ze is er weer, yeah!"
Bij jou zit daar een voorspelbare regelmaat in en dat is denk ik het belangrijkste: ze "weet" waar ze aan toe is, kan ze letterlijk de klok op gelijk zetten en wacht je rond die tijd op.
Dat ze bij jou slaapt is ook iets waar ze aan gewend en gehecht is (geraakt), dat heb ik expres nooit gedaan, want waar ze aan gewend raken gaan ze missen ze als je er dan eens niét bent, op vakantie of omdat je situatie kan veranderen.
Als ze het bed en jou misschien tzt moet delen met een partner, of jij eens elders wil slapen komt dat gemis aan samen slapen er dan nog bij.
Ik denk dat je katje gewend is aan de situatie zoals die nu is, en dat is haar comfortzone geworden. Dat zou je dan vooral overhoop halen door er eentje bij te halen, ik denk dat dat eerder als storend beschouwd zou worden dan dat ze daar blij van wordt.
Als ze niet zo avontuurlijk van aard is, zal het allemaal wel meevallen, denk ik.
Ik heb er zelf 2, kater en poes, resp alweer bijna 9 en 10 jaar oud, slapen ook hele dagen, meestal in dezelfde ruimte (etage 50 m2, open keuken, woonkamer, gang, komen niet in de slaapkamers boven) en zitten niet ver van elkaar vandaan maar dan de ene op de bank en de andere op een luie stoel.
Ik heb de indruk dat ze elkaar eerder "tolereren" dan echt op elkaars gezelschap gesteld zijn.
Poes is bescheiden en meegaand, kater wat dominanter en jaagt haar van die relaxstoel af als hij erin wil.
Zij zit vaak voor het raam als ik thuiskom met de auto of fiets, of lopend, en rent dan de trap af, klopt wel dat ze een radar bezitten waardoor ze precies weten wanneer jij eraan komt. Kater blijft gewoon liggen waar ie is, terwijl die veel aanhankelijker is.
Ze kúnnen bij mij wel in verschillende ruimtes als ze zouden willen en soms gebeurt dat ook (gang of badkamer boven of ligt er 1 op de trap) en ook naar buiten, maar als ik de hele dag thuis ben liggen ze gewoon hele dagen op resp de bank/stoel.
Poes volgt mij ook naar wc en badkamer en wil precies dán geaaid worden.
Kater niet, die zoekt mij gewoon aktief op, waar ik ook zit, om geknuffeld te worden als ie daar zin in heeft.
In de lente- en zomermaanden wil ik de laatste jaren ivm werk en hutje op een vakantiepark nog weleens meerdere dagen en nachten van huis zijn en dan pasten de buren op, daar had ik zelf volgens mij, net als jij, meer moeite mee dan de katten zelf. Als ik op vakantie ging zorgde ik voor een oppas, zodat ze niet alleen waren en die dan ook hier sliep. Als dat iemand was die ze niet goed kenden leek dat niet veel toe te voegen.
Tegenwoordig past de bewoonster van de benedenetage, die ze dagelijks meemaken en inmiddels goed kennen, op de katten.
Zij zegt dat ze wel degelijk merkt dat ze me missen als ik langere tijd van huis ben en dat geloof ik ook wel: katten hechten niet alleen aan eigen huis of aan wie ze maar te eten geeft, maar ook aan jouzelf en vinden het fijn als je thuis bent. Ook al slapen ze, of slaap jij, ze voelen en wéten dat je thuis bent.
Los van dat ze in principe solitair leven tov andere katten zijn katten imo gewoontedieren. Ze raakten eraan gewend dat 1 poes ontbrak, later zoon ook niet meer hier woonde, soms er wel en dan weer tijden niet was, en hond ook wegviel.
Ik vermoed dat ze eerder constateren/ denken (qua tijd dat je afwezig en aanwezig bent) in de trant van "oh, ze is er niet, okay.. oh ze is er weer, yeah!"
Bij jou zit daar een voorspelbare regelmaat in en dat is denk ik het belangrijkste: ze "weet" waar ze aan toe is, kan ze letterlijk de klok op gelijk zetten en wacht je rond die tijd op.
Dat ze bij jou slaapt is ook iets waar ze aan gewend en gehecht is (geraakt), dat heb ik expres nooit gedaan, want waar ze aan gewend raken gaan ze missen ze als je er dan eens niét bent, op vakantie of omdat je situatie kan veranderen.
Als ze het bed en jou misschien tzt moet delen met een partner, of jij eens elders wil slapen komt dat gemis aan samen slapen er dan nog bij.
Ik denk dat je katje gewend is aan de situatie zoals die nu is, en dat is haar comfortzone geworden. Dat zou je dan vooral overhoop halen door er eentje bij te halen, ik denk dat dat eerder als storend beschouwd zou worden dan dat ze daar blij van wordt.
Een open hart toont de weg naar een bezield leven..
zaterdag 9 maart 2019 om 14:03
Oh ja hoor, heel herkenbaar. Ik heb me maanden schuldig gevoeld toen ik mijn kat net kreeg. Terwijl ik lang niet zoveel van huis weg ben als jij. Ik werk minder en korter en ben vrijwel altijd thuis. Maar toch voelde ik me ook rot.
Ik heb het opgelost door mijn kater naar buiten te laten, maar ja dat gaat bij jou natuurlijk niet. Ik zie mijn kat nu nog maar een paar uur per dag, hij is meestal buiten en komt s'avonds weer aanwandelen om naar bed te gaan. Tussendoor komt hij binnen om te eten.
Mijn schuldgevoel is nu vrijwel helemaal weg. Meestal.
Ik heb geen kattenluik dus het is hier of binnen of buiten. Als ik ga werken en het is mooi weer laat ik hem buiten ( mijn onderburen laten hem dan binnen met de sleutel ) maar soms laat ik hem ook binnen, dan zet ik mijn balkondeur op de haak zodat hij op de tuinstoel kan liggen. Het balkon is afgezet.
Tja lastig hoe je het moet oplossen. Een kat erbij zou ik ook niet zo snel doen.
Als je niet merkt dat ze ongelukkig is zou ik het toch proberen los te laten. Maar ja makkelijker gezegd dan gedaan uiteraard.
Ik heb het opgelost door mijn kater naar buiten te laten, maar ja dat gaat bij jou natuurlijk niet. Ik zie mijn kat nu nog maar een paar uur per dag, hij is meestal buiten en komt s'avonds weer aanwandelen om naar bed te gaan. Tussendoor komt hij binnen om te eten.
Mijn schuldgevoel is nu vrijwel helemaal weg. Meestal.
Ik heb geen kattenluik dus het is hier of binnen of buiten. Als ik ga werken en het is mooi weer laat ik hem buiten ( mijn onderburen laten hem dan binnen met de sleutel ) maar soms laat ik hem ook binnen, dan zet ik mijn balkondeur op de haak zodat hij op de tuinstoel kan liggen. Het balkon is afgezet.
Tja lastig hoe je het moet oplossen. Een kat erbij zou ik ook niet zo snel doen.
Als je niet merkt dat ze ongelukkig is zou ik het toch proberen los te laten. Maar ja makkelijker gezegd dan gedaan uiteraard.
zaterdag 9 maart 2019 om 14:31
We weten haar leeftijd niet precies. Ze komt uit het asiel, ze hadden de arme ziel gevonden met haar pootje in een wildklem. Ze dachten daar dat ze toen ongeveer een jaar was. Dat zou haar nu dus een jaar of 7 a 8 maken. Ze gaat dus al een klein beetje de kant op van een dame op 'leeftijd', geen jonge avonturier meer. Maar dat is ze op jonge leeftijd ook nooit echt geweest.Suzy65 schreef: ↑09-03-2019 12:54Hoe oud is je kat, TO?
Als ze niet zo avontuurlijk van aard is, zal het allemaal wel meevallen, denk ik.
Dat ze bij jou slaapt is ook iets waar ze aan gewend en gehecht is (geraakt), dat heb ik expres nooit gedaan, want waar ze aan gewend raken gaan ze missen ze als je er dan eens niét bent, op vakantie of omdat je situatie kan veranderen.
Als ze het bed en jou misschien tzt moet delen met een partner, of jij eens elders wil slapen komt dat gemis aan samen slapen er dan nog bij.
Ik denk dat je katje gewend is aan de situatie zoals die nu is, en dat is haar comfortzone geworden. Dat zou je dan vooral overhoop halen door er eentje bij te halen, ik denk dat dat eerder als storend beschouwd zou worden dan dat ze daar blij van wordt.
Ai, dat wat je zegt over het gewend zijn aan samen slapen, daar heb je wel een goed punt....Nooit zo over nagedacht eigenlijk. Nu niet meer terug te draaien vrees ik. Ik vind het zelf ook veel te gezellig als ze bij me slaapt, ik mis haar als ik wakker word en ze niet op bed ligt.
Ik ga inderdaad wel alleen op vakantie als er iemand die bekend voor haar is in mijn huis komt wonen die periode, anders ga ik niet.
Verdeel en heers.
zaterdag 9 maart 2019 om 15:47
Dit!pamelacourson schreef: ↑09-03-2019 10:22Heel eerlijk gezegd vind ik het terecht dat je je schuldig voelt, het beestje is wel erg veel alleen. Waarom ben je eraan begonnen?
zaterdag 9 maart 2019 om 19:05
Hou op schei uit zeg. Een week heeft 168 uur. Als ze 4 keer 10 uur weg is en dan ook nog 4 avonden van 3 uur, dan blijft er 116 uur over dat ze thuis is. Ja okay, ze slaapt dan ook, maar hee, de kat slaapt ook. Je hoeft echt niet de hele dag hun pootje vast te houden hoor, het zijn solitaire beesten. Mijn kat gaat elke dag op pad en dan gaat ie heus niet met andere katten spelen. Dan hangt ie ook gewoon in zijn eentje rond.roosje1976 schreef: ↑09-03-2019 15:50Of je zoekt een ander baasje, maar als je zoveel weg bent is dit echt zielig
Als je elke dag een paar keer met ze speelt, dan is het superprima. En TO heeft bovendien haar huis ook zo ingericht dat hij zich kan vermaken en de kat komt gezond over. Ik zie het punt niet.