Relaties
alle pijlers
Huiselijk geweld (geestelijke/emotionele mishandeling)
zondag 8 november 2020 om 11:21
Ik ben op zoek naar advies of herkenning omdat ik momenteel in een moeilijke situatie zit.
Ik had nooit gedacht dat dit me ooit zou overkomen maar ik zit in een relatie waarin huiselijk geweld plaatsvind.
Mijn vriend heeft last van woedeuitbarstingen. Het is binnen een aantal jaar geescaleerd van 1x per half jaar naar nu vrijwel dagelijks. Het heeft zich ontwikkeld van (erg) boos worden, naar schelden, vernederen, en dreigen.
Recentelijk heeft hij belangrijke en dierbare spullen van mijn dochter kapot gegooid. Zij heeft dit op school verteld, en ik werd gebeld door haar leraar, die zich uiteraard erg veel zorgen maakte.
Ik heb eerder aan de bel getrokken bij hulpinstanties, maar dit maakte het eerder erger dan beter, omdat mijn vriend niet mee wilde werken, en het (geestelijke) geweld naar mij toe dan erger werd, omdat ik hem volgens hem verraadde, en omdat hij het idee had dat de instanties allemaal tegen hem waren.
Ik heb destijds al gevraagd of ik naar de noodopvang mocht omdat ik me onveilig voelde, maar dat werd afgewezen.
Ik heb mijn vriend meerdere keren aangegeven dat de relatie wat mij betreft over is, en dat hij moet vertrekken. Het punt is dat hij weigert te vertrekken, en dat mij vanuit professionals is afgeraden om bv de sloten te veranderen, vanwege het opvliegende karakter van mijn vriend.
Nu ik toch weer contact heb opgenomen met onze maatschappelijk werkster, blijken er een aantal anonieme meldingen te zijn gedaan over ons gezin bij veilig thuis, en moeten we daar binnenkort op gesprek komen.
Sinds de laatste gebeurtenissen is er bij mij wat geknakt. Ik heb lang gehoopt en gewacht tot het beter zou worden, maar feitelijk wordt het steeds erger.
Mijn vriend heeft laatst een intake gesprek gehad bij een hulpinstantie en staat aan het begin van een behandeling, maar eerlijk gezegd vrees ik dat zijn mentale problemen zo diep en complex zijn, dat dit jaren gaat duren en dat het misschien wel nooit meer goed komt met hem. Hij heeft veel meegemaakt, is beschadigd en labiel. Hij zit al een jaar thuis vanwege een conflict met zijn werkgever.
Nu komt er deze week een maatschappelijk werkster bij ons om een veiligheidsplan op te stellen. Hier komt in te staan hoe we het thuis veilig houden, en er hangen ook consequenties aan het overtreden van de regels (ik kan bv kiezen voor een huisverbod). Hij heeft echter geen plek om naartoe te gaan, en eerlijk gezegd ben ik ook bang wat er met hem gebeurt, in zijn huidige mentale toestand, als ik hem op straat zet.
Ik ben na de geboorte van onze zoon mijn baan kwijtgeraakt, en sindsdien betaald hij de rekeningen. Ergens voelt het om die reden ook rot om hem eruit te zetten.
Ik heb wel gesolliciteerd, maar werd steeds overal afgewezen, en toen de pandemie uitbrak, en onze zoon het ook niet zo naar zn had op de creche, heb ik dat plan op on hold gezet.
Er zijn zeker ook periodes geweest waarin het beter ging, en daar putte ik dan hoop uit.
Er is zelfs sprake dat ik met de kinderen naar de noodopvang moet gaan als het weer uit de hand loopt. Buiten dat dit mij vreselijk en traumatisch lijkt voor mij en de kinderen, vind ik het ook nog onrechtvaardig want hij is destijds bij mij ingetrokken. Het is dus mijn huis.
Ik ben mentaal en fysiek aan het einde van mijn latijn. Ik heb de laatste paar nachten nachtmerries van alles wat er de afgelopen jaren is gebeurt. Ik ben bang dat als dit nog maanden duurt, dat er dan op een gegeven moment een punt komt dat ik instort en niet meer voor de kinderen kan zorgen, en dat wil ik natuurlijk koste wat kost voorkomen, omdat ik momenteelde enige stabiele factor ben in hun leven.
Heel rationeel bekeken, moet ik als moeder zorgen dat de kinderen opgroeien in een veilige omgeving. Mijn vriend zorgt voor onveiligheid, en die zou dus "weg" moeten.
Emotioneel gezien ligt het een stuk complexer. De kinderen zijn nog te klein om de situatie goed te plaatsen, en zien nog regelmatig een blije papa die gek met ze doet en met ze lacht. Ik zelf heb ergens nog steeds hoop dat alles nog goed kan komen, ik zie mijn vriend verdrinken in zijn geestelijke toestand, maar hij trekt mij en de kinderen wel mee in zijn ellende.
Ik ben op zoek naar kracht, advies, misschien herkenning, alles wat me zou kunnen helpen.
Ik had nooit gedacht dat dit me ooit zou overkomen maar ik zit in een relatie waarin huiselijk geweld plaatsvind.
Mijn vriend heeft last van woedeuitbarstingen. Het is binnen een aantal jaar geescaleerd van 1x per half jaar naar nu vrijwel dagelijks. Het heeft zich ontwikkeld van (erg) boos worden, naar schelden, vernederen, en dreigen.
Recentelijk heeft hij belangrijke en dierbare spullen van mijn dochter kapot gegooid. Zij heeft dit op school verteld, en ik werd gebeld door haar leraar, die zich uiteraard erg veel zorgen maakte.
Ik heb eerder aan de bel getrokken bij hulpinstanties, maar dit maakte het eerder erger dan beter, omdat mijn vriend niet mee wilde werken, en het (geestelijke) geweld naar mij toe dan erger werd, omdat ik hem volgens hem verraadde, en omdat hij het idee had dat de instanties allemaal tegen hem waren.
Ik heb destijds al gevraagd of ik naar de noodopvang mocht omdat ik me onveilig voelde, maar dat werd afgewezen.
Ik heb mijn vriend meerdere keren aangegeven dat de relatie wat mij betreft over is, en dat hij moet vertrekken. Het punt is dat hij weigert te vertrekken, en dat mij vanuit professionals is afgeraden om bv de sloten te veranderen, vanwege het opvliegende karakter van mijn vriend.
Nu ik toch weer contact heb opgenomen met onze maatschappelijk werkster, blijken er een aantal anonieme meldingen te zijn gedaan over ons gezin bij veilig thuis, en moeten we daar binnenkort op gesprek komen.
Sinds de laatste gebeurtenissen is er bij mij wat geknakt. Ik heb lang gehoopt en gewacht tot het beter zou worden, maar feitelijk wordt het steeds erger.
Mijn vriend heeft laatst een intake gesprek gehad bij een hulpinstantie en staat aan het begin van een behandeling, maar eerlijk gezegd vrees ik dat zijn mentale problemen zo diep en complex zijn, dat dit jaren gaat duren en dat het misschien wel nooit meer goed komt met hem. Hij heeft veel meegemaakt, is beschadigd en labiel. Hij zit al een jaar thuis vanwege een conflict met zijn werkgever.
Nu komt er deze week een maatschappelijk werkster bij ons om een veiligheidsplan op te stellen. Hier komt in te staan hoe we het thuis veilig houden, en er hangen ook consequenties aan het overtreden van de regels (ik kan bv kiezen voor een huisverbod). Hij heeft echter geen plek om naartoe te gaan, en eerlijk gezegd ben ik ook bang wat er met hem gebeurt, in zijn huidige mentale toestand, als ik hem op straat zet.
Ik ben na de geboorte van onze zoon mijn baan kwijtgeraakt, en sindsdien betaald hij de rekeningen. Ergens voelt het om die reden ook rot om hem eruit te zetten.
Ik heb wel gesolliciteerd, maar werd steeds overal afgewezen, en toen de pandemie uitbrak, en onze zoon het ook niet zo naar zn had op de creche, heb ik dat plan op on hold gezet.
Er zijn zeker ook periodes geweest waarin het beter ging, en daar putte ik dan hoop uit.
Er is zelfs sprake dat ik met de kinderen naar de noodopvang moet gaan als het weer uit de hand loopt. Buiten dat dit mij vreselijk en traumatisch lijkt voor mij en de kinderen, vind ik het ook nog onrechtvaardig want hij is destijds bij mij ingetrokken. Het is dus mijn huis.
Ik ben mentaal en fysiek aan het einde van mijn latijn. Ik heb de laatste paar nachten nachtmerries van alles wat er de afgelopen jaren is gebeurt. Ik ben bang dat als dit nog maanden duurt, dat er dan op een gegeven moment een punt komt dat ik instort en niet meer voor de kinderen kan zorgen, en dat wil ik natuurlijk koste wat kost voorkomen, omdat ik momenteelde enige stabiele factor ben in hun leven.
Heel rationeel bekeken, moet ik als moeder zorgen dat de kinderen opgroeien in een veilige omgeving. Mijn vriend zorgt voor onveiligheid, en die zou dus "weg" moeten.
Emotioneel gezien ligt het een stuk complexer. De kinderen zijn nog te klein om de situatie goed te plaatsen, en zien nog regelmatig een blije papa die gek met ze doet en met ze lacht. Ik zelf heb ergens nog steeds hoop dat alles nog goed kan komen, ik zie mijn vriend verdrinken in zijn geestelijke toestand, maar hij trekt mij en de kinderen wel mee in zijn ellende.
Ik ben op zoek naar kracht, advies, misschien herkenning, alles wat me zou kunnen helpen.
zondag 8 november 2020 om 11:29
Staat er in het veiligheidsplan dat jij naar de noodopvang moet? Waarom ga jij daar mee akkoord? Waarom geen huisverbod voor vriend als het uit de hand loopt?
Jullie zijn geen noodopvang voor hem he, Dat hij nergens terecht zou kunnen betekent toch niet dat jij dan maar met je kinderen de noodopvang in moet? Jij kan ook nergens terecht dus!
Zelfs als het niet jouw huis was; het is het thuis van de kinderen. Het hoort thuis veilig te zijn voor hen, dat moet met stip op nr 1 staan.
Kies voor je kinderen. Hun rust, hun veiligheid en ik garandeer je dat je daar zelf ook wel bij zult varen.
Als je wilt dat hij vertrekt, schakel dan de politie in.
Jullie zijn geen noodopvang voor hem he, Dat hij nergens terecht zou kunnen betekent toch niet dat jij dan maar met je kinderen de noodopvang in moet? Jij kan ook nergens terecht dus!
Zelfs als het niet jouw huis was; het is het thuis van de kinderen. Het hoort thuis veilig te zijn voor hen, dat moet met stip op nr 1 staan.
Kies voor je kinderen. Hun rust, hun veiligheid en ik garandeer je dat je daar zelf ook wel bij zult varen.
Als je wilt dat hij vertrekt, schakel dan de politie in.
patchouli_ wijzigde dit bericht op 08-11-2020 11:30
4.56% gewijzigd
zondag 8 november 2020 om 11:31
Hij moet uit je huis. Denk aan jullie veiligheid! Beter nu dan te laat.
Het is jouw huis. Vraag bijstand en toeslagen aan. Ga in gesprek met de politie. Zet hem op straat. Verander de sloten. Vraag mensen om je heen om jullie in de gaten te houden. Zorg dat je een korte lijn hebt met hulp als het dreigt mis te lopen.
Het is jouw huis. Vraag bijstand en toeslagen aan. Ga in gesprek met de politie. Zet hem op straat. Verander de sloten. Vraag mensen om je heen om jullie in de gaten te houden. Zorg dat je een korte lijn hebt met hulp als het dreigt mis te lopen.
zondag 8 november 2020 om 11:33
Uit de OP: Hij heeft echter geen plek om naartoe te gaan, en eerlijk gezegd ben ik ook bang wat er met hem gebeurt, in zijn huidige mentale toestand, als ik hem op straat zet. Wat gebeurt er met jullie kind(eren) en hun mentale staat wanneer hij jullie blijft mishandelen?
Ik ben na de geboorte van onze zoon mijn baan kwijtgeraakt, en sindsdien betaald hij de rekeningen. Ergens voelt het om die reden ook rot om hem eruit te zetten.
Heb je geen WW?
Hij is volwassen en kan zichzelf redden. Je kinderen hebben alleen jou om bij veilig te zijn. Inkomen kan ook uit een andere bron komen dan van de persoon die jullie mishandelt. In het ergste geval bel je alle instanties die geld van je krijgen en leg je uit waarom je de komende maanden niet of minder betaalt.
Doorzetten!
Ik ben na de geboorte van onze zoon mijn baan kwijtgeraakt, en sindsdien betaald hij de rekeningen. Ergens voelt het om die reden ook rot om hem eruit te zetten.
Heb je geen WW?
Hij is volwassen en kan zichzelf redden. Je kinderen hebben alleen jou om bij veilig te zijn. Inkomen kan ook uit een andere bron komen dan van de persoon die jullie mishandelt. In het ergste geval bel je alle instanties die geld van je krijgen en leg je uit waarom je de komende maanden niet of minder betaalt.
Doorzetten!
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 8 november 2020 om 11:33
Wat zit je dit gedrag goed te praten. Denk je niet dat deze situatie niet veel erger voor jouw kinderen is? Jouw kinderen hebben al schade opgelopen van deze situatie en hebben hier waarschijnlijk hulp bij nodig. Elke dag dat je langer in deze situatie blijft zitten lopen jouw kinderen meer schade op tot het punt dat ze hier hun hele leven last van blijven houden. Daar helpt af en toe een leuke papa echt niet tegen. Zet hem het huis uit, verander de sloten en licht de politie en de hulpverlening in. Het is zijn probleem dat hij dan geen woonruimte heeft, niet de jouwe. Hij is zelf verantwoordelijk voor de psychische problemen en deze aan te pakken, niet jouw verantwoordelijkheid. Het wordt tijd dat jij jouw kinderen op de eerste plek zet en niet langer excuses verzint voor zijn gedrag en jouw handelen.
Geen inkomen is geen excuus, je hebt nog altijd recht op bijstand en toeslagen.
Geen inkomen is geen excuus, je hebt nog altijd recht op bijstand en toeslagen.
zondag 8 november 2020 om 11:35
Dit heb ik al 2x gedaan. Een keer ben ik naar het bureau gegaan om aangifte te doen, dit is toen afgewezen omdat er niks was om aangifte van te doen volgens de agent, ik werd immers niet in elkaar geslagen en dus was onze casus meer geschikt voor maatschappelijk werk (aldus de politie).WollekeWiet schreef: ↑08-11-2020 11:28Schakel de politie in, zet hem je huis uit en zorg dat je mensen achter de hand hebt als hij gewelddadig wordt. Stop hiermee. Je neemt je kinderen mee in jullie ellende.
Toen het die avond escaleerde heb ik de politie gebeld en zijn ze ook langs gekomen, maar ze konden hem niet uit huis zetten, omdat hij hier ingeschreven staat.
Ik kan hem ook niet uitschrijven, daar heb ik zijn handtekening voor nodig, en zelfs als hij uitgeschreven is, ben ik niet bij machte om hem hier fysiek te verwijderen als hij dit weigert. Ik geloof dat ik dit wel kan bewerkstelligen via een kort geding, maar dat kan maanden duren, en de situatie voor mij en mijn kinderen zal er in de tussentijd niet op vooruit gaan.
zondag 8 november 2020 om 11:36
Zet dat dan in het werk. Dan kan je altijd in de tussentijd nog andere noodoplossingen zoeken.pinkglitter610 schreef: ↑08-11-2020 11:35
Ik kan hem ook niet uitschrijven, daar heb ik zijn handtekening voor nodig, en zelfs als hij uitgeschreven is, ben ik niet bij machte om hem hier fysiek te verwijderen als hij dit weigert. Ik geloof dat ik dit wel kan bewerkstelligen via een kort geding, maar dat kan maanden duren, en de situatie voor mij en mijn kinderen zal er in de tussentijd niet op vooruit gaan.
zondag 8 november 2020 om 11:38
zondag 8 november 2020 om 11:44
Doe iets. Wat je nu al jaren doet helpt niet. Sterker nog; er zijn meerdere zorg meldingen bij VT. Dat is echt niet gunstig. Blijkbaar zijn de signalen zo heftig dat zoveel mensen de noodzaak zien van melden. Kun je nagaan hoe ongezond jullie situatie is en hoe erg dit zichtbaar is bij de kinderen. Heel triest.
Je moet wat doen. Dit is schadelijk voor zowel jij als je kinderen. Dat wil je toch niet? Deze situatie is onhoudbaar. Zoek hulp. Flikker hem het huis uit. Vertrek zelf. Doe in ieder geval iets.
Heb je een uitkering?
Je moet wat doen. Dit is schadelijk voor zowel jij als je kinderen. Dat wil je toch niet? Deze situatie is onhoudbaar. Zoek hulp. Flikker hem het huis uit. Vertrek zelf. Doe in ieder geval iets.
Heb je een uitkering?
anoniem_130961 wijzigde dit bericht op 08-11-2020 11:50
21.51% gewijzigd
zondag 8 november 2020 om 11:45
Stop met excuses zoeken. Er zijn meerdere meldingen gedaan bij veilig thuis! Zorgt voor een huisverbod zodat er rust is voor de kinderen en maak een plan.pinkglitter610 schreef: ↑08-11-2020 11:35Dit heb ik al 2x gedaan. Een keer ben ik naar het bureau gegaan om aangifte te doen, dit is toen afgewezen omdat er niks was om aangifte van te doen volgens de agent, ik werd immers niet in elkaar geslagen en dus was onze casus meer geschikt voor maatschappelijk werk (aldus de politie).
Toen het die avond escaleerde heb ik de politie gebeld en zijn ze ook langs gekomen, maar ze konden hem niet uit huis zetten, omdat hij hier ingeschreven staat.
Ik kan hem ook niet uitschrijven, daar heb ik zijn handtekening voor nodig, en zelfs als hij uitgeschreven is, ben ik niet bij machte om hem hier fysiek te verwijderen als hij dit weigert. Ik geloof dat ik dit wel kan bewerkstelligen via een kort geding, maar dat kan maanden duren, en de situatie voor mij en mijn kinderen zal er in de tussentijd niet op vooruit gaan.
zondag 8 november 2020 om 11:50
Noodopvang 'lijkt je vreselijk en traumatisch voor je kinderen'. En 'je kinderen zijn te klein om de situatie goed te plaatsen'?
Wat is dit voor slap gelul? Je dochter zit notabene al op school en vertelt over de situatie aan haar leraar. En gelukkig maar want nu komt er hopelijk verandering in de voor hun zeer onveilige situatie met geweld in huis en een moeder die het belang van haar man boven dat van de kinderen stelt. Jij kunt je man niet veranderen maar je huiselijke situatie wel. Het duurt al jaren zeg je. Die kinderen weten dus niet beter. Gun hen een normale toekomst in een veilige omgeving. Dan kun je ook aan je zelf gaan werken. Voel je niet oververantwoordelijk voor hem. Denk eerst vooral maar aan je kinderen en aan jezelf.
Wat is dit voor slap gelul? Je dochter zit notabene al op school en vertelt over de situatie aan haar leraar. En gelukkig maar want nu komt er hopelijk verandering in de voor hun zeer onveilige situatie met geweld in huis en een moeder die het belang van haar man boven dat van de kinderen stelt. Jij kunt je man niet veranderen maar je huiselijke situatie wel. Het duurt al jaren zeg je. Die kinderen weten dus niet beter. Gun hen een normale toekomst in een veilige omgeving. Dan kun je ook aan je zelf gaan werken. Voel je niet oververantwoordelijk voor hem. Denk eerst vooral maar aan je kinderen en aan jezelf.
Met deze temperaturen en harde ondergrond is het moeilijk voedsel vinden voor vogels en egels en eekhoorns. Voer ze bij met het juiste voer. Dank je wel.
zondag 8 november 2020 om 11:56
Nee helaas niet vandaar de optie noodopvang. Dit is ook het advies van de 2 maatschappelijk werksters die betrokken zijn. Dit omdat hij dus weigert te vertrekken.
zondag 8 november 2020 om 11:57
zondag 8 november 2020 om 12:01
Arme, arme kinderen. Bescherm je kinderen en ga. De noodopvang kan niet slechter zijn dan de thuissituatie.
Je kunt ook niets blijven doen, de kans bestaat dat je kinderen dan uit worden geplaatst al dan niet tijdelijk.
Je zoekt excuses, je bent nog niet op het punt om echt te gaan.
Maak geluidsopnames van de woede uitbarstingen. Je kunt op die wijze bewijs verzamelen.
Je kunt ook niets blijven doen, de kans bestaat dat je kinderen dan uit worden geplaatst al dan niet tijdelijk.
Je zoekt excuses, je bent nog niet op het punt om echt te gaan.
Maak geluidsopnames van de woede uitbarstingen. Je kunt op die wijze bewijs verzamelen.
zondag 8 november 2020 om 12:02
Dan blijf je rustig afwachten. Je kinderen worden vanzelf uit huis geplaatst, je hebt notabene meerdere meldingen! Dat is echt ernstig. Het is nu de tijd om serieus actie te nemen en niet gaan wachten tot hij uit zichzelf vertrekt. Die tijd heb je niet.pinkglitter610 schreef: ↑08-11-2020 11:35Dit heb ik al 2x gedaan. Een keer ben ik naar het bureau gegaan om aangifte te doen, dit is toen afgewezen omdat er niks was om aangifte van te doen volgens de agent, ik werd immers niet in elkaar geslagen en dus was onze casus meer geschikt voor maatschappelijk werk (aldus de politie).
Toen het die avond escaleerde heb ik de politie gebeld en zijn ze ook langs gekomen, maar ze konden hem niet uit huis zetten, omdat hij hier ingeschreven staat.
Ik kan hem ook niet uitschrijven, daar heb ik zijn handtekening voor nodig, en zelfs als hij uitgeschreven is, ben ik niet bij machte om hem hier fysiek te verwijderen als hij dit weigert. Ik geloof dat ik dit wel kan bewerkstelligen via een kort geding, maar dat kan maanden duren, en de situatie voor mij en mijn kinderen zal er in de tussentijd niet op vooruit gaan.
zondag 8 november 2020 om 12:07
dat kan echt niet kloppen. het huis is nota bene van haarpatchouli_ schreef: ↑08-11-2020 11:29Staat er in het veiligheidsplan dat jij naar de noodopvang moet? Waarom ga jij daar mee akkoord? Waarom geen huisverbod voor vriend als het uit de hand loopt?
Jullie zijn geen noodopvang voor hem he, Dat hij nergens terecht zou kunnen betekent toch niet dat jij dan maar met je kinderen de noodopvang in moet? Jij kan ook nergens terecht dus!
Zelfs als het niet jouw huis was; het is het thuis van de kinderen. Het hoort thuis veilig te zijn voor hen, dat moet met stip op nr 1 staan.
Kies voor je kinderen. Hun rust, hun veiligheid en ik garandeer je dat je daar zelf ook wel bij zult varen.
Als je wilt dat hij vertrekt, schakel dan de politie in.
