Overig
alle pijlers
Mirlo's inloophuis: hangbank voor probleemgevallen
vrijdag 15 augustus 2008 om 13:59
Via dit forum wil ik graag mijn ongenoegen uiten over het feit dat mijn riante woonruimte wordt misbruikt door probleemgevallen. In de loop van de jaren dat ik hier woon, heb ik al meerdere problematisch en aparte gevallen over de vloer gehad.
In 2006 begon het met een Turkse vriend van mijn moeder die altijd beweerde dat het gras in Turkije groener was dan hier. Uitermate vermoeiend soms.
Jaarlijks krijg ik mijn hippie-papa op bezoek, waar ik altijd uitermate van geniet, maar waar ik ook redelijk wereldvreemd van wordt. De discussies over Nietzsche zijn op den duur vermoeiend.
Nu heb ik Yasmijn bij mij in huis wonen. Op zich niks aan de hand, zou je zeggen. Ware het niet dat ik elke dag moet aanhoren welke kwaaltjes ze nu weer heeft (gekneusde ribben, sproeidiarree en andere trauma's). Daarnaast ben ik van alle perikelen in relationele en Ex-relationele sfeer op de hoogte.
Ik weet alle intieme details van de hele vriendenclub. Dit betekent dat ik mij uitermate verantwoordelijk voel voor het welzijn van de vriendenclub. Een last op de schouders van een jonge meid. Tranen heb ik gelaten om de plotselinge en explosieve groei richting de volwassenheid. Als dit het volwassen leven is, wil ik hier niet toe behoren.
Help mij. Geef me tips. Hoe moet ik met deze situatie omgaan?
Veel liefs van een verward meisje.
In 2006 begon het met een Turkse vriend van mijn moeder die altijd beweerde dat het gras in Turkije groener was dan hier. Uitermate vermoeiend soms.
Jaarlijks krijg ik mijn hippie-papa op bezoek, waar ik altijd uitermate van geniet, maar waar ik ook redelijk wereldvreemd van wordt. De discussies over Nietzsche zijn op den duur vermoeiend.
Nu heb ik Yasmijn bij mij in huis wonen. Op zich niks aan de hand, zou je zeggen. Ware het niet dat ik elke dag moet aanhoren welke kwaaltjes ze nu weer heeft (gekneusde ribben, sproeidiarree en andere trauma's). Daarnaast ben ik van alle perikelen in relationele en Ex-relationele sfeer op de hoogte.
Ik weet alle intieme details van de hele vriendenclub. Dit betekent dat ik mij uitermate verantwoordelijk voel voor het welzijn van de vriendenclub. Een last op de schouders van een jonge meid. Tranen heb ik gelaten om de plotselinge en explosieve groei richting de volwassenheid. Als dit het volwassen leven is, wil ik hier niet toe behoren.
Help mij. Geef me tips. Hoe moet ik met deze situatie omgaan?
Veel liefs van een verward meisje.
donderdag 20 november 2008 om 15:07
quote:its schreef op 20 november 2008 @ 15:06:
Nah, vrijdag as gaat niet lukken... heb zaterdagochtend al vroeg een afspraak... en als ik richting Casa Yas ga, blijf ik liever slapen. De volgende keer misschien?Ik heb alleen geen logeerbed meer, die heb ik achtergelaten, maar wel een 2 persoons en matrassen op de grond.
Nah, vrijdag as gaat niet lukken... heb zaterdagochtend al vroeg een afspraak... en als ik richting Casa Yas ga, blijf ik liever slapen. De volgende keer misschien?Ik heb alleen geen logeerbed meer, die heb ik achtergelaten, maar wel een 2 persoons en matrassen op de grond.
donderdag 20 november 2008 om 16:22
donderdag 20 november 2008 om 16:36
Als je het niet erg vindt beslis ik morgenavond wel of ik ook echt blijven slapen. Wel zo leuk natuurlijk, kan ik ook wat drinken. Maar moet wel werken zaterdag dus wel een beetje op tijd weer weg.
Nee geen Grolsch voor mij, troep is dat Neem zelf wel wat mee.
Vergeet je niet je adres te mailen?
Uurtje of 9, is dat goed?
Nee geen Grolsch voor mij, troep is dat Neem zelf wel wat mee.
Vergeet je niet je adres te mailen?
Uurtje of 9, is dat goed?
