Psyche
alle pijlers
Weer positief worden!
maandag 19 september 2011 om 15:13
Hoi!
Ik ben bezig uit een depressie te klimmen. Wil pertinent geen medicatie, maar oh wat is het soms moeilijk. Ik ga binnenkort een therapie volgen, maar tot die tijd heb ik dringend behoefte aan positiviteit!
Ben altijd een doorzetter geweest, optimist en positieveling en hoop dat er meer mensen zijn die dit hebben zodat we elkaar een beetje een hart onder de riem kunnen steken.
Want....ik ben NIET zielig!
Ik ben bezig uit een depressie te klimmen. Wil pertinent geen medicatie, maar oh wat is het soms moeilijk. Ik ga binnenkort een therapie volgen, maar tot die tijd heb ik dringend behoefte aan positiviteit!
Ben altijd een doorzetter geweest, optimist en positieveling en hoop dat er meer mensen zijn die dit hebben zodat we elkaar een beetje een hart onder de riem kunnen steken.
Want....ik ben NIET zielig!
maandag 19 september 2011 om 15:24
Ik heb ook een depressie gehad, jaar of 8, 9 geleden. Wat mij toen hielp was iets zoeken wat ik leuk vond en daar een kleine dagbesteding van maken. Zo had ik elke dag iets leuks. Van daar uit ben ik (heel langzaam) steeds iets meer leuke dingen gaan doen, en begon ik het ook weer leuk te vinden.
Gun het vooral de tijd.
Btw...ik ben door die depressie wel positiever als ooit geworden. Uiteindelijk ben ik blij dat me dit is overkomen, hoe gek het miss ook klinkt.
Gun het vooral de tijd.
Btw...ik ben door die depressie wel positiever als ooit geworden. Uiteindelijk ben ik blij dat me dit is overkomen, hoe gek het miss ook klinkt.
maandag 19 september 2011 om 15:27
Wij zijn toen mijn vriend een depressie (bewezen en ik misschien ook onbehandeld) had begonnen met wandelen.
Ik vind en vond het heerlijk om mooie foto's te maken tijdens de wandelingen en hij genoot van het herkennen / determineren van planten en dieren die we tegenkomen.
We hebben een boekje gekocht met wandelroutes in de omgeving. beginnend met 5 tot wel 25 km.
Zonlicht en beweging werkt als een natuurlijke antidepressiva.
Ik vind en vond het heerlijk om mooie foto's te maken tijdens de wandelingen en hij genoot van het herkennen / determineren van planten en dieren die we tegenkomen.
We hebben een boekje gekocht met wandelroutes in de omgeving. beginnend met 5 tot wel 25 km.
Zonlicht en beweging werkt als een natuurlijke antidepressiva.
maandag 19 september 2011 om 15:30
maandag 19 september 2011 om 15:32
Probeer inderdaad iedere dag in elk geval even naar buiten te gaan. Een stuk fietsen of wandelen of hardlopen in een natuurlijk gebied is écht heel belangrijk. Daarnaast een regelmatig ritme aanhouden. Ook als je die dag geen plannen hebt, gewoon opstaan om een normale tijd, douchen aankleden etc. En probeer iets te vinden waar je nog wél plezier aan beleeft, dit kan iets heel kleins zijn, vaak werken creatieve dingen goed, zoals elke dag 10 minuten schrijven wat je op dat moment bezighoud (of dwars zit), of schilderen/tekenen (zonder daar druk op te leggen in de zin van: het moet mooi worden).
maandag 19 september 2011 om 15:40
maandag 19 september 2011 om 15:41
Oja en trouwens je mag ook best eens zielig zijn/pijn voelen. Daar ga je niet gelijk dood gaan. Ok, het wordt niet geaccepteerd en op geen enkele manier gewaardeerd in de maatschappij, maar als jij je zielig voelt om iets heftigs wat je misschien hebt meegemaakt: voel alsjeblieft wat je voelt. Door alleen maar positief te willen zijn vecht je nog steeds tegen iets en dat is geen gezonde situatie. Negativiteit en positiviteit kunnen in een gezonde balans juist goed naast elkaar bestaan.
maandag 19 september 2011 om 15:46
Ik ben gewoon aan het werk, dus heb wel een dagritme. Alleen in de weekenden stort ik af en toe gewoon in. Heb wel vriendinnen, maar allemaal met relaties.
Vond vroeger alleen zijn heerlijk, nu zie ik er behoorlijk tegenop. Maar die tip van: ik ben sterk en onafhankelijk is wel een goede.
Als ik mezelf toesta te voelen wat ik voel, word ik helemaal depri. Moet weer van mezelf leren houden, maar pfoe, das best moeilijk!
Vond vroeger alleen zijn heerlijk, nu zie ik er behoorlijk tegenop. Maar die tip van: ik ben sterk en onafhankelijk is wel een goede.
Als ik mezelf toesta te voelen wat ik voel, word ik helemaal depri. Moet weer van mezelf leren houden, maar pfoe, das best moeilijk!
maandag 19 september 2011 om 16:54
quote:Savannah1971 schreef op 19 september 2011 @ 15:46:
.
Als ik mezelf toesta te voelen wat ik voel, word ik helemaal depri. Moet weer van mezelf leren houden, maar pfoe, das best moeilijk!
Als je niet toestaat om te leren voelen, word je ook niet beter.
Ik voelde destijds zoveel dat ik letterlijk te ziek was om te werken. Zowel geestelijk als lichamelijk.
.
Als ik mezelf toesta te voelen wat ik voel, word ik helemaal depri. Moet weer van mezelf leren houden, maar pfoe, das best moeilijk!
Als je niet toestaat om te leren voelen, word je ook niet beter.
Ik voelde destijds zoveel dat ik letterlijk te ziek was om te werken. Zowel geestelijk als lichamelijk.
maandag 19 september 2011 om 22:12
Hoe lang zit je al in deze depressie dan? Of ben je eigenlijk heel erg eenzaam en wil je ook graag een relatie?
Wat zijn je klachten?
Ik vind het overigens heel knap dat je kan werken en niet aan de medicatie wil. Ik denk dat ik het destijds niet gered had als ik geen medicatie had gehad en was blijven werken.
Wat zijn je klachten?
Ik vind het overigens heel knap dat je kan werken en niet aan de medicatie wil. Ik denk dat ik het destijds niet gered had als ik geen medicatie had gehad en was blijven werken.
maandag 19 september 2011 om 22:18
Heb het zelf ook meerdere keren gehad en nooit medicijnen willen slikken. Wel therapie gehad.
Wat ik verder heb gedaan is heel veel naar buiten en bewegen. Verder goed (gezond) eten, ritme aanhouden, op tijd opstaan, op tijd naar bed.
Ik ben uiteindelijk het ook wel meer gaan accepteren, van oh ik heb het weer, en daar niet te moeilijk over doen, en verder echt geprobeerd er niet te veel bij stil te staan. Gewoon naar buiten gegaan, onder de mensen begeven of de natuur in.
Hardlopen schijnt ook erg goed te werken. Sterkte!
Wat ik verder heb gedaan is heel veel naar buiten en bewegen. Verder goed (gezond) eten, ritme aanhouden, op tijd opstaan, op tijd naar bed.
Ik ben uiteindelijk het ook wel meer gaan accepteren, van oh ik heb het weer, en daar niet te moeilijk over doen, en verder echt geprobeerd er niet te veel bij stil te staan. Gewoon naar buiten gegaan, onder de mensen begeven of de natuur in.
Hardlopen schijnt ook erg goed te werken. Sterkte!
maandag 19 september 2011 om 22:39
Savannah,
Zie deze: http://web.inter.nl.net/hcc/codemas/nl/tips/start.html
Als het gaat om voeding en slaap, interessant.
En deze:
http://www.depressie.org/depressie/tips.htm
Zoals hierboven al beschreven, heb ook ik erg schik van de natuur. De natuur (het groen, de zee) geeft je energie en laat je ontspannen. Dus zorg dat je daar mee in aanraking blijft. Door middel van een wandeling inderdaad, en bijvoorbeeld met een goede vriendin/vriend. Ik deed vaak 'sessies'. Ze stonden ineens in de rij om ook te wandelen met mij, want er ontstaat een ander contact ook in zo'n periode.
Ik heb zelf ook veel baat bij joggen, de stoffen die worden aangemaakt, de energie die het juist opwekt, terwijl je denkt er moe van te worden...
En de belangrijkste tip die ik je kan geven is deze:
De gevoelens die je hebt, kan je zien als een bezoeker, een ongenode gast waar je absoluut geen trek in hebt. Soms helpt het om te beseffen dat je er ook voor kan kiezen om geen aandacht te schenken aan die gast (net als op een verjaardag) zodat ie vanzelf afdruipt. Of, juist om er naar te kijken, opmerkzaam te zijn zonder te oordelen, net zolang tot de tijd verstreken is, je even niet oplette en de gast zomaar vertrokken is.
Tsja, en acceptatie ook...erkennen dat er zo'n periode heerst en dat je er niet tegen verzetten. Ik moet altijd denken aan waterplanten waarin je verstrikt raakt tijdens het zwemmen, als je je gaat verzetten tegen de 'wurggreep' ben je verder van huis.
De wetenschappelijke bewijzen voor mindfulness stapelen zich ook op btw, en dat is niet voor niets denk ik, Zelf heb ik er veel baat bij om mindful te leven.
Of praat ik nu heel wazig?
Zie deze: http://web.inter.nl.net/hcc/codemas/nl/tips/start.html
Als het gaat om voeding en slaap, interessant.
En deze:
http://www.depressie.org/depressie/tips.htm
Zoals hierboven al beschreven, heb ook ik erg schik van de natuur. De natuur (het groen, de zee) geeft je energie en laat je ontspannen. Dus zorg dat je daar mee in aanraking blijft. Door middel van een wandeling inderdaad, en bijvoorbeeld met een goede vriendin/vriend. Ik deed vaak 'sessies'. Ze stonden ineens in de rij om ook te wandelen met mij, want er ontstaat een ander contact ook in zo'n periode.
Ik heb zelf ook veel baat bij joggen, de stoffen die worden aangemaakt, de energie die het juist opwekt, terwijl je denkt er moe van te worden...
En de belangrijkste tip die ik je kan geven is deze:
De gevoelens die je hebt, kan je zien als een bezoeker, een ongenode gast waar je absoluut geen trek in hebt. Soms helpt het om te beseffen dat je er ook voor kan kiezen om geen aandacht te schenken aan die gast (net als op een verjaardag) zodat ie vanzelf afdruipt. Of, juist om er naar te kijken, opmerkzaam te zijn zonder te oordelen, net zolang tot de tijd verstreken is, je even niet oplette en de gast zomaar vertrokken is.
Tsja, en acceptatie ook...erkennen dat er zo'n periode heerst en dat je er niet tegen verzetten. Ik moet altijd denken aan waterplanten waarin je verstrikt raakt tijdens het zwemmen, als je je gaat verzetten tegen de 'wurggreep' ben je verder van huis.
De wetenschappelijke bewijzen voor mindfulness stapelen zich ook op btw, en dat is niet voor niets denk ik, Zelf heb ik er veel baat bij om mindful te leven.
Of praat ik nu heel wazig?
anoniem_100102 wijzigde dit bericht op 19-09-2011 22:48
Reden: toevoegingkjes
Reden: toevoegingkjes
% gewijzigd
dinsdag 20 september 2011 om 09:48
quote:Circular schreef op 19 september 2011 @ 22:39:
De wetenschappelijke bewijzen voor mindfulness stapelen zich ook op btw, en dat is niet voor niets denk ik, Zelf heb ik er veel baat bij om mindful te leven.
Mindfulness werd mij inderdaad ook aangeraden door mijn psych. Ik ben niet bij een 'groep' gegaan, maar heb dit boek: http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004006850567/index.html gekocht waar ik nu in aan het lezen ben. Ik vind het een prettig boek.
Klinkt misschien gek, maar ik ben bepaalde 'vrolijke' tijdschriften als de Flow gaan lezen. Ik vind het wel leuk om eens door een tijdschrift te bladeren, maar merkte dat ik van bepaalde (mode)tijdschriften niet echt blij werd, en van de Flow wel.
De wetenschappelijke bewijzen voor mindfulness stapelen zich ook op btw, en dat is niet voor niets denk ik, Zelf heb ik er veel baat bij om mindful te leven.
Mindfulness werd mij inderdaad ook aangeraden door mijn psych. Ik ben niet bij een 'groep' gegaan, maar heb dit boek: http://www.bol.com/nl/p/n ... 01004006850567/index.html gekocht waar ik nu in aan het lezen ben. Ik vind het een prettig boek.
Klinkt misschien gek, maar ik ben bepaalde 'vrolijke' tijdschriften als de Flow gaan lezen. Ik vind het wel leuk om eens door een tijdschrift te bladeren, maar merkte dat ik van bepaalde (mode)tijdschriften niet echt blij werd, en van de Flow wel.
dinsdag 20 september 2011 om 11:19
quote:Nova78 schreef op 19 september 2011 @ 16:54:
[...]
Als je niet toestaat om te leren voelen, word je ook niet beter.
Ik voelde destijds zoveel dat ik letterlijk te ziek was om te werken. Zowel geestelijk als lichamelijk.Ik ga binnenkort in de therapie, onder begeleiding, dat toestaan. Dat kan ik niet alleen. Wel nu aan de kalmeringstabletten en gaat een stuk beter!
[...]
Als je niet toestaat om te leren voelen, word je ook niet beter.
Ik voelde destijds zoveel dat ik letterlijk te ziek was om te werken. Zowel geestelijk als lichamelijk.Ik ga binnenkort in de therapie, onder begeleiding, dat toestaan. Dat kan ik niet alleen. Wel nu aan de kalmeringstabletten en gaat een stuk beter!
dinsdag 20 september 2011 om 11:37
quote:Circular schreef op 19 september 2011 @ 22:39:
Tsja, en acceptatie ook...erkennen dat er zo'n periode heerst en dat je er niet tegen verzetten. Ik moet altijd denken aan waterplanten waarin je verstrikt raakt tijdens het zwemmen, als je je gaat verzetten tegen de 'wurggreep' ben je verder van huis.
De wetenschappelijke bewijzen voor mindfulness stapelen zich ook op btw, en dat is niet voor niets denk ik, Zelf heb ik er veel baat bij om mindful te leven.
Of praat ik nu heel wazig?
Dank voor je links en nee, je praat niet wazig. Met mindfulnes wil ik nog even wachten. Juist doordat ik die cursus deed (online) kwamen die diepe emoties boven. En omdat ik die al zo lang onderdruk, was het even teveel in mijn eentje.
Want heb inderdaad geen relatie en ben af en toe best eenzaam. Verwacht wel heel veel van de therapie.
Tsja, en acceptatie ook...erkennen dat er zo'n periode heerst en dat je er niet tegen verzetten. Ik moet altijd denken aan waterplanten waarin je verstrikt raakt tijdens het zwemmen, als je je gaat verzetten tegen de 'wurggreep' ben je verder van huis.
De wetenschappelijke bewijzen voor mindfulness stapelen zich ook op btw, en dat is niet voor niets denk ik, Zelf heb ik er veel baat bij om mindful te leven.
Of praat ik nu heel wazig?
Dank voor je links en nee, je praat niet wazig. Met mindfulnes wil ik nog even wachten. Juist doordat ik die cursus deed (online) kwamen die diepe emoties boven. En omdat ik die al zo lang onderdruk, was het even teveel in mijn eentje.
Want heb inderdaad geen relatie en ben af en toe best eenzaam. Verwacht wel heel veel van de therapie.
woensdag 21 september 2011 om 11:18
Kan me helemaal vinden in jou verhaal...
Ben na de geboorte van mijn dochtertje ook depressief...
Probeer hier ook uit te komen zonder medicatie en met behulp van mijn psycholoog.
En dit gaat me lukken dat weet ik...
Ik ben nog altijd de baas over mijn eigen gedachten...
En gun mezelf een leuk , gelukkig leven... net als ik jou dat gun..
Succes meid
Ben na de geboorte van mijn dochtertje ook depressief...
Probeer hier ook uit te komen zonder medicatie en met behulp van mijn psycholoog.
En dit gaat me lukken dat weet ik...
Ik ben nog altijd de baas over mijn eigen gedachten...
En gun mezelf een leuk , gelukkig leven... net als ik jou dat gun..
Succes meid
donderdag 22 september 2011 om 10:52
Myrthe,
Ik ben dus sinds maandag aan de Oxazepam, dat haalt wel de scherpe randjes weg. Anti depressiva wilde ik persé niet, maar ik merk dat ik nu alweer de kracht heb om terug te vechten, zonder AD's. Sterker nog, in het verleden AD's gehad en begin bijna te geloven dat ik die helemaal niet nodig heb gehad, dat ik het alleen met Oxazapam ook wel had gered.
Maar ik weet natuurlijk niet of jij Oxazepam mag hebben ivm het voeden van je dochtertje.
Jij ook sterkte!
Ik ben dus sinds maandag aan de Oxazepam, dat haalt wel de scherpe randjes weg. Anti depressiva wilde ik persé niet, maar ik merk dat ik nu alweer de kracht heb om terug te vechten, zonder AD's. Sterker nog, in het verleden AD's gehad en begin bijna te geloven dat ik die helemaal niet nodig heb gehad, dat ik het alleen met Oxazapam ook wel had gered.
Maar ik weet natuurlijk niet of jij Oxazepam mag hebben ivm het voeden van je dochtertje.
Jij ook sterkte!
zaterdag 3 december 2011 om 11:53
