Psyche
alle pijlers
Compliment vs. kritiek
woensdag 21 september 2011 om 13:04
Het is me al aardig wat keren opgevallen dat hier onderwerpen worden geplaatst met een vrije algemeen thema: namelijk het (kunnen) incasseren van negatieve - en meestal weinig opbouwende - kritiek. Daarbij komt het dan meer dan eens voor dat deze kritiek persoonsgebonden is en de desbetreffende TO veel moeite heeft deze kritiek (a) om te buigen naar iets positiefs, (b) de kritiek naast zich neer te liggen, danwel (c) hier lering uit te trekken.
Terwijl, aan de andere kant van de medaille, welgemeende complimenten vaak weer in twijfel worden getrokken en een dergelijk compliment binnen drie seconden weer vergeten is.
Het lijkt me interessant hier eens een discussie over aan te zwengelen, met als onderwerp:
Hoe komt het toch dat kritiek (lees: negatief bedoeld commentaar) veel meer teweeg brengt dan een compliment? Waarom blijft een vervelende opmerking zoveel langer hangen dan een positieve/complimenteuze opmerking?
M.a.w. waarom tillen we aan negativiteit toch zoveel zwaarder dan aan positiviteit?
Terwijl, aan de andere kant van de medaille, welgemeende complimenten vaak weer in twijfel worden getrokken en een dergelijk compliment binnen drie seconden weer vergeten is.
Het lijkt me interessant hier eens een discussie over aan te zwengelen, met als onderwerp:
Hoe komt het toch dat kritiek (lees: negatief bedoeld commentaar) veel meer teweeg brengt dan een compliment? Waarom blijft een vervelende opmerking zoveel langer hangen dan een positieve/complimenteuze opmerking?
M.a.w. waarom tillen we aan negativiteit toch zoveel zwaarder dan aan positiviteit?
woensdag 21 september 2011 om 13:07
Maar waarom is iets niet leuk vinden om te horen, (kennelijk) onlosmakelijk verbonden met het langer bijblijven van de desbetreffende opmerking?
Het is in feite allebei maar lucht..
Overigens generaliseer ik nu voor het gemak natuurlijk even; zeer kwetsende opmerkingen wil ik graag buiten beschouwing laten.
Het is in feite allebei maar lucht..
Overigens generaliseer ik nu voor het gemak natuurlijk even; zeer kwetsende opmerkingen wil ik graag buiten beschouwing laten.
woensdag 21 september 2011 om 13:09
woensdag 21 september 2011 om 13:12
quote:The_Heart_Collector schreef op 21 september 2011 @ 13:07:
Maar waarom is iets niet leuk vinden om te horen, (kennelijk) onlosmakelijk verbonden met het langer bijblijven van de desbetreffende opmerking?
Het is in feite allebei maar lucht..
Geen idee, maar was het eerste wat er in me op kwam bij lezen van je vraag.
Ik denk dat als je al onzeker bent over jezelf dat een negatieve opmerking dan misschien wel een soort bevestiging is. Een soort van 'zie je wel'.
Maar waarom is iets niet leuk vinden om te horen, (kennelijk) onlosmakelijk verbonden met het langer bijblijven van de desbetreffende opmerking?
Het is in feite allebei maar lucht..
Geen idee, maar was het eerste wat er in me op kwam bij lezen van je vraag.
Ik denk dat als je al onzeker bent over jezelf dat een negatieve opmerking dan misschien wel een soort bevestiging is. Een soort van 'zie je wel'.
woensdag 21 september 2011 om 13:12
ja lastig...
maar je ziet dat toch vaak? Als je iemand complimenteert met zijn goede werk, leuke jas of nieuwe kapsel krijg je vaak terug: "ach ja, het was in de uitverkoop, die had ik nog in de kast hangen, piet heeft me erg geholpen met het werk hoor."
Beetje een calvinistische insteek: positieve dingen liggen buiten jezelf/heeft iemand anders gedaan en negatieve dingen zijn je eigen schuld.
Ik probeer een compliment dus altijd gewoon te ontvangen.
Dus als iemand vind dat ik een leuke jurk aanheb, zeg ik "dank je wel" of "dat vind ik ook"
maar je ziet dat toch vaak? Als je iemand complimenteert met zijn goede werk, leuke jas of nieuwe kapsel krijg je vaak terug: "ach ja, het was in de uitverkoop, die had ik nog in de kast hangen, piet heeft me erg geholpen met het werk hoor."
Beetje een calvinistische insteek: positieve dingen liggen buiten jezelf/heeft iemand anders gedaan en negatieve dingen zijn je eigen schuld.
Ik probeer een compliment dus altijd gewoon te ontvangen.
Dus als iemand vind dat ik een leuke jurk aanheb, zeg ik "dank je wel" of "dat vind ik ook"
woensdag 21 september 2011 om 13:18
quote:Starshine schreef op 21 september 2011 @ 13:12:
ja lastig...
maar je ziet dat toch vaak? Als je iemand complimenteert met zijn goede werk, leuke jas of nieuwe kapsel krijg je vaak terug: "ach ja, het was in de uitverkoop, die had ik nog in de kast hangen, piet heeft me erg geholpen met het werk hoor."
Beetje een calvinistische insteek: positieve dingen liggen buiten jezelf/heeft iemand anders gedaan en negatieve dingen zijn je eigen schuld.
Ik probeer een compliment dus altijd gewoon te ontvangen.
Dus als iemand vind dat ik een leuke jurk aanheb, zeg ik "dank je wel" of "dat vind ik ook" Haha, als iemand zegt 'ja dat vind ik ook' als ik een compliment geef denk ik automatisch wel twee keer na of ik het een volgende keer weer doe. Ik vind dat wel zó stom Ik zeg meestal gewoon dankjewel..
ja lastig...
maar je ziet dat toch vaak? Als je iemand complimenteert met zijn goede werk, leuke jas of nieuwe kapsel krijg je vaak terug: "ach ja, het was in de uitverkoop, die had ik nog in de kast hangen, piet heeft me erg geholpen met het werk hoor."
Beetje een calvinistische insteek: positieve dingen liggen buiten jezelf/heeft iemand anders gedaan en negatieve dingen zijn je eigen schuld.
Ik probeer een compliment dus altijd gewoon te ontvangen.
Dus als iemand vind dat ik een leuke jurk aanheb, zeg ik "dank je wel" of "dat vind ik ook" Haha, als iemand zegt 'ja dat vind ik ook' als ik een compliment geef denk ik automatisch wel twee keer na of ik het een volgende keer weer doe. Ik vind dat wel zó stom Ik zeg meestal gewoon dankjewel..
woensdag 21 september 2011 om 13:19
Misschien heeft het er mee te maken dat een mens een kuddedier is, en graag geaccepteerd wil worden. Vroeger (heel vroeger) was het van levensbelang om in een sociale gemeenschap opgenomen te worden/zijn. Als je kritiek krijgt, dreig je wellicht uit de gemeenschap te worden gezet en daarom gaan alle bellen rinkelen. Een compliment is meer een bevestiging dat je het goed doet en je geen zorgen hoeft te maken om uit de gemeenschap te worden gezet.
Zoiets dus
Zoiets dus
woensdag 21 september 2011 om 13:22
quote:Star schreef op 21 september 2011 @ 13:12:
[...]
Ik denk dat als je al onzeker bent over jezelf dat een negatieve opmerking dan misschien wel een soort bevestiging is. Een soort van 'zie je wel'.
Daar heb je misschien wel een punt.
Ook denk ik dat de mening van een ander voor een hoop mensen veel belangrijker is, dan zij zelf zouden willen erkennen. Dat er dan automatisch meer gewicht aan wordt gegeven, dan nodig zou (moeten) zijn.
Dankjewel dubiootje
@starshine: goeie ja! Ik probeer inderdaad ook altijd complimenten te "ontvangen" in plaats van ze af te zwakken.
Ik denk persoonlijk dat perspectief er ook een hoop mee te maken hebben. Bijvoorbeeld: je leidinggevende heeft altijd aangegeven tevreden over je te zijn, maar is ontevreden over een bepaalde activiteit. Naar aanleiding hiervan, word je op gesprek gevraagd en krijg je de wind van voren. Op dat moment, blijft die kritiek maar in je hoofd gonzen.. Dan kan je leidinggevende je normaliteit bedwelmen met complimentjes, maar die doen er dan niet meer toe. De focus ligt op het negatieve en dan vervolgens treedt een heel proces van irrationeel denken in werking.
Als de werknemer nu in dit geval het in perspectief zou plaatsen ("Shit, wat rot dat het niet goed gegaan is die ene keer, maar gelukkig is hij over het algemeen genomen super tevreden! Ik zorg ervoor, dat het niet nog een keer gebeurt"), dan wordt die kritiek dus aangewend voor een positief doeleinde: lering!
[...]
Ik denk dat als je al onzeker bent over jezelf dat een negatieve opmerking dan misschien wel een soort bevestiging is. Een soort van 'zie je wel'.
Daar heb je misschien wel een punt.
Ook denk ik dat de mening van een ander voor een hoop mensen veel belangrijker is, dan zij zelf zouden willen erkennen. Dat er dan automatisch meer gewicht aan wordt gegeven, dan nodig zou (moeten) zijn.
Dankjewel dubiootje
@starshine: goeie ja! Ik probeer inderdaad ook altijd complimenten te "ontvangen" in plaats van ze af te zwakken.
Ik denk persoonlijk dat perspectief er ook een hoop mee te maken hebben. Bijvoorbeeld: je leidinggevende heeft altijd aangegeven tevreden over je te zijn, maar is ontevreden over een bepaalde activiteit. Naar aanleiding hiervan, word je op gesprek gevraagd en krijg je de wind van voren. Op dat moment, blijft die kritiek maar in je hoofd gonzen.. Dan kan je leidinggevende je normaliteit bedwelmen met complimentjes, maar die doen er dan niet meer toe. De focus ligt op het negatieve en dan vervolgens treedt een heel proces van irrationeel denken in werking.
Als de werknemer nu in dit geval het in perspectief zou plaatsen ("Shit, wat rot dat het niet goed gegaan is die ene keer, maar gelukkig is hij over het algemeen genomen super tevreden! Ik zorg ervoor, dat het niet nog een keer gebeurt"), dan wordt die kritiek dus aangewend voor een positief doeleinde: lering!
woensdag 21 september 2011 om 13:24
quote:Annelize schreef op 21 september 2011 @ 13:19:
Misschien heeft het er mee te maken dat een mens een kuddedier is, en graag geaccepteerd wil worden. Vroeger (heel vroeger) was het van levensbelang om in een sociale gemeenschap opgenomen te worden/zijn. Als je kritiek krijgt, dreig je wellicht uit de gemeenschap te worden gezet en daarom gaan alle bellen rinkelen. Een compliment is meer een bevestiging dat je het goed doet en je geen zorgen hoeft te maken om uit de gemeenschap te worden gezet.
Zoiets dus
Oeh, ook een hele goede! Je was me net voor met reageren, dus had 'm nog niet gezien
Enneh.. "Dankje, dat weet ik*"
*met hele dikke knipoog uiteraard
Misschien heeft het er mee te maken dat een mens een kuddedier is, en graag geaccepteerd wil worden. Vroeger (heel vroeger) was het van levensbelang om in een sociale gemeenschap opgenomen te worden/zijn. Als je kritiek krijgt, dreig je wellicht uit de gemeenschap te worden gezet en daarom gaan alle bellen rinkelen. Een compliment is meer een bevestiging dat je het goed doet en je geen zorgen hoeft te maken om uit de gemeenschap te worden gezet.
Zoiets dus
Oeh, ook een hele goede! Je was me net voor met reageren, dus had 'm nog niet gezien
Enneh.. "Dankje, dat weet ik*"
*met hele dikke knipoog uiteraard
woensdag 21 september 2011 om 13:37
Ik ben ooit aan het boek 'Dromen Denken Doen' begonnen en wat mij daarvan is bijgebleven is dat kritiek 4x zo veel impact heeft als een compliment. Dus om je over een punt van kritiek heen te zetten, zijn vier complimenten nodig.
Heb het boek zelf nooit uitgelezen, maar misschien een aanrader voor wie zich er in wil verdiepen.
Heb het boek zelf nooit uitgelezen, maar misschien een aanrader voor wie zich er in wil verdiepen.
Disclaimer: ik heb een mannelijk brein.
woensdag 21 september 2011 om 13:39
Ik heb ook het idee dat het dit zou kunnen zijn: je probeert alles zo goed mogelijk te doen, complimenten zijn dan niet belangrijk (dit is goed? Check, dat ook? check) maar kritiek wel (oh, dat moet dus nog veranderen en dan ben ik perfect).
Niet op mezelf van toepassing hoor :p
Niet op mezelf van toepassing hoor :p
For what do we live, but to serve as sport for our neighbours, and laugh at them in our turn?
woensdag 21 september 2011 om 13:42
quote:S7rin schreef op 21 september 2011 @ 13:37:
Ik ben ooit aan het boek 'Dromen Denken Doen' begonnen en wat mij daarvan is bijgebleven is dat kritiek 4x zo veel impact heeft als een compliment. Dus om je over een punt van kritiek heen te zetten, zijn vier complimenten nodig.
Heb het boek zelf nooit uitgelezen, maar misschien een aanrader voor wie zich er in wil verdiepen.Ik ken het boek niet maar dat zei mijn therapeut destijds ook.
Ik ben ooit aan het boek 'Dromen Denken Doen' begonnen en wat mij daarvan is bijgebleven is dat kritiek 4x zo veel impact heeft als een compliment. Dus om je over een punt van kritiek heen te zetten, zijn vier complimenten nodig.
Heb het boek zelf nooit uitgelezen, maar misschien een aanrader voor wie zich er in wil verdiepen.Ik ken het boek niet maar dat zei mijn therapeut destijds ook.
woensdag 21 september 2011 om 14:06
quote:S7rin schreef op 21 september 2011 @ 13:37:
Ik ben ooit aan het boek 'Dromen Denken Doen' begonnen en wat mij daarvan is bijgebleven is dat kritiek 4x zo veel impact heeft als een compliment. Dus om je over een punt van kritiek heen te zetten, zijn vier complimenten nodig.
Heb het boek zelf nooit uitgelezen, maar misschien een aanrader voor wie zich er in wil verdiepen.
Dan zouden we eens wat meer complimentjes moeten maken met z'n allen......
Ik probeer het wel eens, bewust wat vaker postieve dingen uit te spreken, maar ik merk dat het in mijn aard zit me meer te richten op de negatieve dingen (niet alleen bij mezelf, maar ook richting anderen).
Voorbeeld, iemand vraagt me op mijn werk om feedback te geven op een stuk. Normaal gesproken zou ik verbeteringen benoemen (bijv. in zinsbouw), kritiek leveren (bijv. in opbouw van het stuk) en het daarbij laten. Zelden dat ik ook nog iets positiefs erbij zet.
Ik ben ooit aan het boek 'Dromen Denken Doen' begonnen en wat mij daarvan is bijgebleven is dat kritiek 4x zo veel impact heeft als een compliment. Dus om je over een punt van kritiek heen te zetten, zijn vier complimenten nodig.
Heb het boek zelf nooit uitgelezen, maar misschien een aanrader voor wie zich er in wil verdiepen.
Dan zouden we eens wat meer complimentjes moeten maken met z'n allen......
Ik probeer het wel eens, bewust wat vaker postieve dingen uit te spreken, maar ik merk dat het in mijn aard zit me meer te richten op de negatieve dingen (niet alleen bij mezelf, maar ook richting anderen).
Voorbeeld, iemand vraagt me op mijn werk om feedback te geven op een stuk. Normaal gesproken zou ik verbeteringen benoemen (bijv. in zinsbouw), kritiek leveren (bijv. in opbouw van het stuk) en het daarbij laten. Zelden dat ik ook nog iets positiefs erbij zet.
donderdag 22 september 2011 om 10:58
quote:hybelkanin schreef op 21 september 2011 @ 15:22:
Het schijnt dat het menselijk brein negatieve ervaringen veel beter en gedetailleerder onthoudt dan positieve. Misschien valt dat te verklaren als een vorm van overlevingsstrategie.
Hnmm, daar zit wel wat in, inderdaad.
Toch grappig toch mensen hier redelijk rationeel over kunnen denken, maar die rationele gedachten loslaten zodra het hen overkomt. Rationalisme verandert in irrationalisme, met een beïnvloeding van de emotionele waarneming tot gevolg.
Het schijnt dat het menselijk brein negatieve ervaringen veel beter en gedetailleerder onthoudt dan positieve. Misschien valt dat te verklaren als een vorm van overlevingsstrategie.
Hnmm, daar zit wel wat in, inderdaad.
Toch grappig toch mensen hier redelijk rationeel over kunnen denken, maar die rationele gedachten loslaten zodra het hen overkomt. Rationalisme verandert in irrationalisme, met een beïnvloeding van de emotionele waarneming tot gevolg.
