Werk & Studie alle pijlers

problemen met baas

21-09-2011 14:19 23 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik werk op een basisschool. Dit jaar heb ik een pittige groep.

Mijn probleem is dat ik mij niet meer veilig voel op school, ik kan de directie niet vertrouwen. Ik ben letterlijk bang voor ze. Door alles wat er in het afgelopen schooljaar is gebeurd voel ik me niet gesteund, niet serieus genomen en zelfs gekleineerd.

Ik ben al aan het solliciteren, maar dat zou nog wel even kunnen gaan duren.

Momenteel zit ik thuis met buikgriep, maar als ik aan beginnen denk kan ik wel huilen/braken.

Iemand goede tips voor mij?
Alle reacties Link kopieren
Is er een vertrouwenspersoon op je werk?



En anders zou ik met je huisarts gaan praten.
Het is erg lastig om tips te geven als je niet vertelt waar de schoen precies wringt. Wat is er zoal voorgevallen? (Mogen ook fictieve voorbeelden zijn, als we maar een beetje een idee krijgen van het soort problemen).
Alle reacties Link kopieren
quote:nummerzoveel schreef op 21 september 2011 @ 14:21:

Het is erg lastig om tips te geven als je niet vertelt waar de schoen precies wringt. Wat is er zoal voorgevallen? (Mogen ook fictieve voorbeelden zijn, als we maar een beetje een idee krijgen van het soort problemen).in de volle personeelskamer luidkeels opsommen wat ik niet goed doe, me vorig jaar zo pushen dat ik met een astma-aanval in het ziekenhuis belandde (ok, ik heb me laten pushen, ook stom, maar toch) en dan niet 1 x informeren naar mijn gezondheid, letterlijk álles afkraken en dat allemaal op een heel onprofessionele toon...en dat zijn maar een paar voorbeelden
OK, je wordt dus niet respectvol behandeld en er wordt geen interesse getoond in jou als persoon. Waarom voel jij je daar zo onplezierig bij? Wat doet dat met jou?



Je bent al op zoek naar ander werk en tot die tijd moet je het daar zien uit te zingen zonder dat het onder je huid kruipt. Probeer het daarom niet persoonlijk op te vatten. Dergelijke acties zeggen zoveel meer over de persoon die ze uithaalt dan over het doelwit! Hij zet vooral zichzelf te kakken. Probeer dus te relativeren.



En als het je toch persoonlijk raakt, bedenk dan dat zijn leven een stuk lastiger zal zijn dan het jouwe, als je op zo'n manier in het leven staat. Da's eigenlijk best sneu, of niet dan?



Mocht ook die gedachten niet helpen, stel je dan voor dat hij naakt is terwijl hij zo achterlijk tegen je tekeer gaat. Heeft hij een bierbuik of oude mannenbillen? Stel je voor hoe belachelijk hij er uit zou zien. Door je focus te verleggen op iets belachelijks, haal je jezelf uit het serieuze moment en creeer je automatisch afstand tussen hem en jou.
Jee wat vervelend voor je!! Ik zou denk ik het volgende doen: ik zou eerst met mijn huisarts een afspraak maken en daar onder woorden brengen hoe je je voelt. Dan zou ik daarnaast aandringen op een verwijzing voor een psycholoog/maatschappelijk werk. Ik zou me morgen bij school direct ziekmelden en vertellen dat het zo niet meer gaat, en dat jij je echt slecht voelt en eerst niet in staat bent om weer te gaan werken. Daarbij zou ik vermelden dat je naar een psycholoog gaat zodat de school ook de ernst van de situatie in ziet. ( dus: de psycholoog kan heel goed voor jezelf handig zijn, maar het is ook een goed pressiemiddel om te laten zien dat het ernst is!)

Dan zou ik eerst even echt tot rust komen en vandaar uit weer gaan solliciteren! Heel veel succes!
Ik sluit me niet aan bij de laatste reactie. Je merkt nu al dat je er als een berg tegenop ziet om weer aan de slag te moeten, en die berg wordt alleen maar hoger naarmate je langer thuis blijft.



Bovendien heeft een werkgever niets te maken met een prive-psycholoog en zul je bij de arbo-dokter moeten komen. En die hebben als richtlijn dat medewerkers in dit soort gevallen na een week of 2 thuis weer aan de slag moeten.



Probeer deze situatie liever constructief te zien. Je moet het er nu even mee doen en het is een prima leerschool voor 'leren omgaan met lastige mensen'. Ga oefenen met hoe jij hier minder last van hebt en dan kun je na deze ervaring de hele wereld aan in je nieuwe baan!
Eerst een gesprek met je leidinggevende aangaan dat je je op de manier waarop hij met je omgaat niet veilig voelt en niet gerespecteerd.

Probeer met een paar goede collega's te bespreken wat je zo dwars zit: heb jij dit zo ervaren, of zien anderen dat ook? Doet hij bij iedereen zo? Voelen zij zich er ook naar onder?

Misschien samen één gedragslijn uitzetten: bijvoorbeeld, dat wanneer hij en public kritiek heeft, dat je dan zegt dat je zijn kritiek graag wilt horen, maar liever onder vier ogen.

Als dat niet helpt: vertrouwenspersoon inschakelen en evt. contact opnemen met bedrijfsarts.

Ik vind wel dat je eerst zelf duidelijk moet maken aan je leidinggevende wat je dwars zit, en dat je ook je eigen gedrag moet toetsen: is het zo erg, of stel je je aan?
@Katherina

Dat zou normaal idd een goede insteek zijn. Maar ik krijg uit de OP en volgende post niet de indruk dat er met deze man te praten valt.
Alle reacties Link kopieren
Wat nummerzoveel zegt kan ik uit waarneming en ervaring volledig onderschrijven. Alles, inclusief het advies om NIET via je HA aan thuiszitten te gaan werken.
quote:nummerzoveel schreef op 21 september 2011 @ 15:14:

@Katherina

Dat zou normaal idd een goede insteek zijn. Maar ik krijg uit de OP en volgende post niet de indruk dat er met deze man te praten valt.



Maar het kan natuurlijk zomaar zijn dat to het zich teveel aantrekt, maar dat baas een keer heeft gezegd tijdens de koffie: Joh, to, wil je ervoor zorgen dat jouw kinderen niet zo door de gangen rennen, of dat íe een keer heeft gevraagd of ze de plusgroep op zich wil nemen, en dat to geen nee durfde te zeggen.

Ik weet het niet, maar het zou zo maar kunnen. Daarom vind ik dat to best eens bij zichzelf, of goede collega's te rade mag gaan of haar baas haar inderdaad uitkaffert waar iedereen bij is, of dat zij een te dun huidje heeft.

Wel met je eens dat to niet thuis moet blijven totdat ze niet meer tegen haar werk opziet: hoe langer ze thuis blijft, hoe groter de berg.

Dus to: pro-actief, zelfreflectie, gesprek met baas en weer aan de slag.
Alle reacties Link kopieren
quote:Katherina schreef op 21 september 2011 @ 15:24:

[...]





Maar het kan natuurlijk zomaar zijn dat to het zich teveel aantrekt, maar dat baas een keer heeft gezegd tijdens de koffie: Joh, to, wil je ervoor zorgen dat jouw kinderen niet zo door de gangen rennen, of dat íe een keer heeft gevraagd of ze de plusgroep op zich wil nemen, en dat to geen nee durfde te zeggen.

Ik weet het niet, maar het zou zo maar kunnen. Daarom vind ik dat to best eens bij zichzelf, of goede collega's te rade mag gaan of haar baas haar inderdaad uitkaffert waar iedereen bij is, of dat zij een te dun huidje heeft.

Wel met je eens dat to niet thuis moet blijven totdat ze niet meer tegen haar werk opziet: hoe langer ze thuis blijft, hoe groter de berg.

Dus to: pro-actief, zelfreflectie, gesprek met baas en weer aan de slag.Ik ben het wel met Katherina eens, wat ik mij afvraag is, is het moeilijker om te solliciteren/ een nieuwe baan te krijgen, als je met deze problematiek thuiszit?
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
@Katherina

Zelfreflectie kan nooit kwaad, dat ben ik met je eens. Maar in de toestand waarin TO zich nu begeeft, is dat waarschijnlijk een onmogelijke opgave. Dus eerst leren relativeren, dan de volgende stap.
@Eindeloos

Ja, dat is moeilijker. Maar de vraag is of je het moet vertellen. Als de problematiek werkplek-gebonden is, dan hoef je het bij een sollicitatie niet te vermelden.
Alle reacties Link kopieren
Het is ook voor jezelf moeilijker
Maar als er gevraagd wordt om je cv even na te lopen, staat het toch veel beter als je op de laatste werkplek nog werkzaam bent, dan wanneer je moet zeggen dat je weg bent gegaan wegens problemen. Of dat je nu thuis zit.



Het lijkt mij een hele lastige situatie voor to Toch zou ik echt aanraden om iet thuis te blijven, maar gewoon contact op te nemen met school om weer aan 't werk te gaan. En desnoods je best doen om baas zo min mogelijk tegen te komen.
Formeel ben je als thuisblijver nog in dienst en dus heb je een baan bij je laatste werkgever.



Maar goed, die discussie doet er idd niet toe, thuis blijven is sowieso niet verstandig. En zoals ritmeester ook al aangeeft, maakt dat het solliciteren voor jezelf ook niet makkelijker.
Alle reacties Link kopieren
Een bedrijfsarts stuurt je helemaal niet na 2 weken naar je werk als je meer rust nodig hebt. En het speelt wel mee dat jel naar een psych. gaat. Thuiszitten kan dus wel degelijk verstandig zijn ipv je op laten breken, dan wordt je nog zieker.

Iemand opjutten is ook niet een oplossing.
Alle reacties Link kopieren
Een bedrijfsarts stuurt je helemaal niet na 2 weken naar je werk als je meer rust nodig hebt. En het speelt wel mee dat jel naar een psych. gaat. Thuiszitten kan dus wel degelijk verstandig zijn ipv je op laten breken, dan wordt je nog zieker.

Iemand opjutten is ook niet een oplossing.



Verder sowieso solliciteren, dus hou in je achterhoofd dat dit "tijdelijk" is.
@Ksenija



Ik schreef dat de arbo-arts een richtlijn heeft waarin mensen na 2 weken weer aan de slag moeten. Google erop en je kunt die richtlijn zo vinden. Dat wil niet zeggen dat dit bij elke ziekmelding regel is, want uitzonderingen bevestigen de regel. Feit is wel dat dit het basisuitgangspunt van de arbo-arts is.
Alle reacties Link kopieren
Iedere situatie is voor zich en een arts zal dan ook niet een standaard richtlijn hanteren.

Papier & praktijk zijn 2 werelden.
Tuurlijk. Je kunt boos worden, of teleurgesteld..... Maar bang? Als volwassen vrouw? Die snap ik echt niet.
Alle reacties Link kopieren
zoek hulp en ga op een kinderdagverblijf werken, hier is zat werk in en je kan dat zo doen met jouw diploma, vanuit daar kan je een baan naar wens gaan zoeken, kies voor je eigen toekomst en geluk. succes

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven