Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
vrijdag 30 september 2011 om 11:10
vrijdag 30 september 2011 om 14:44
quote:allalone schreef op 30 september 2011 @ 09:10:
Probeer af en toe wel wat te ondernemen, maar heb nog steeds het gevoel dat ik een soort van vacuüm zit waarin verder maar heel weinig door dringt..
Moet helaas ook een klein beetje opletten met wat ik hier neerzet want weet dat er bekende meelezers zijn, jammer genoeg...
Lieve dames voor nu wens ik jullie allen een sterke dag toe!
Een ding, je "ex" is nu ff hoteldebotel maar gaat heel gauw landen.
Geloof mij en de dames hier op het forum, zijn klap komt nog
wel want meestal is groener gras bij nader inzien hooi.
Hoeft natuurlijk niet maar in de praktijk vaak wel en dan ben
jij al veel verder in de verwerking.
Probeer af en toe wel wat te ondernemen, maar heb nog steeds het gevoel dat ik een soort van vacuüm zit waarin verder maar heel weinig door dringt..
Moet helaas ook een klein beetje opletten met wat ik hier neerzet want weet dat er bekende meelezers zijn, jammer genoeg...
Lieve dames voor nu wens ik jullie allen een sterke dag toe!
Een ding, je "ex" is nu ff hoteldebotel maar gaat heel gauw landen.
Geloof mij en de dames hier op het forum, zijn klap komt nog
wel want meestal is groener gras bij nader inzien hooi.
Hoeft natuurlijk niet maar in de praktijk vaak wel en dan ben
jij al veel verder in de verwerking.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 30 september 2011 om 20:55
quote:_newwoman_ schreef op 29 september 2011 @ 11:33:
@Sartan, bij terugscrollen zag ik dat je hebt geknipt wegens herkenning, dat is lullig voor je meid. Heb ik ook gehad.
Maar er wordt ook nog steeds aan jou gedacht hoor.
Veel liefs en sterkte.
Thanks newwoman. Ik lees nog steeds mee hoor. Het gaat langzaam ietsje beter met me... vrij naar jou: adem in/adem uit
Sterkte allemaal meiden sterke vrouwen
@Sartan, bij terugscrollen zag ik dat je hebt geknipt wegens herkenning, dat is lullig voor je meid. Heb ik ook gehad.
Maar er wordt ook nog steeds aan jou gedacht hoor.
Veel liefs en sterkte.
Thanks newwoman. Ik lees nog steeds mee hoor. Het gaat langzaam ietsje beter met me... vrij naar jou: adem in/adem uit
Sterkte allemaal meiden sterke vrouwen
zaterdag 1 oktober 2011 om 20:32
Heej meiden,
Hoe gaat het met iedereen?
Met mij gaat het ruk afgelopen dagen ging het redelijk, kon een beetje van het weer genieten en van mn zoontje. Gisteren belde mn ex (vindt het nog steeds zo raar om hem zo te noemen) om ons zoontje eventjes te spreken. Geen woord verder voor mij of wat dan ook...dat is zo'n hard gelag....vandaag was helemaal moeilijk...dan weet ik dat ie vrij is, niets te doen heeft en hij laat zich gewoon niet zien, laat niet van zich horen....iedere dag die voorbij gaat en hij komt niet, toont geen interesse, geen teken van dat hij toch nog verder wil, dat hij tot inkeer is gekomen, breekt mn hart een stukje meer.....ik snap werkelijk niet dat hij ons niet mist...en gewoon zn ding doet....kan er gewoon niet over uit...ik voel me zo ongelooflijk eenzaam....Ben in een boek begonnen en daar staan de fases in die je doorloopt bij een scheiding....ik ben nog steeds in de ontkenningsfase....
Ik voel me zo alleen.
Hoe gaat het met iedereen?
Met mij gaat het ruk afgelopen dagen ging het redelijk, kon een beetje van het weer genieten en van mn zoontje. Gisteren belde mn ex (vindt het nog steeds zo raar om hem zo te noemen) om ons zoontje eventjes te spreken. Geen woord verder voor mij of wat dan ook...dat is zo'n hard gelag....vandaag was helemaal moeilijk...dan weet ik dat ie vrij is, niets te doen heeft en hij laat zich gewoon niet zien, laat niet van zich horen....iedere dag die voorbij gaat en hij komt niet, toont geen interesse, geen teken van dat hij toch nog verder wil, dat hij tot inkeer is gekomen, breekt mn hart een stukje meer.....ik snap werkelijk niet dat hij ons niet mist...en gewoon zn ding doet....kan er gewoon niet over uit...ik voel me zo ongelooflijk eenzaam....Ben in een boek begonnen en daar staan de fases in die je doorloopt bij een scheiding....ik ben nog steeds in de ontkenningsfase....
Ik voel me zo alleen.
zaterdag 1 oktober 2011 om 22:48
hoi Tascha,
hier gaat het al niet veel beter.... Kom net terug van een feestje,waar ik niet onder uit kon. De andere meiden zijn nog lekker aan het feesten... En ik? Ik zat er helemaal door,ben huilend terug gereden.. Ook dat heeft hij me afgenomen op dit moment....het blij kunnen zijn,een feestje kunnen vieren.... Gvd en wat doe ik? Ik mis hem....
hier gaat het al niet veel beter.... Kom net terug van een feestje,waar ik niet onder uit kon. De andere meiden zijn nog lekker aan het feesten... En ik? Ik zat er helemaal door,ben huilend terug gereden.. Ook dat heeft hij me afgenomen op dit moment....het blij kunnen zijn,een feestje kunnen vieren.... Gvd en wat doe ik? Ik mis hem....
zaterdag 1 oktober 2011 om 23:41
Heej allone, wat een verdriet he. Ik lig in bed maar kan niet slapen. Denk echt dat er al iemand anders is. Maar dat hij het niet durft te zeggen omdat hij bang is dat mijn boosheid zich dan omzet in wraak en het dan een vechtscheiding wordt en zijn contact met ons zoontje beinvloedt....hij zou beter moeten weten....mijn zoontje zal altijd op de 1e plaats staan en ik zou niet willen dat hij nog meer beschadigd raakt dan al gebeurt bij een scheiding. Maar alle tekenen zijn er. Als hij eerlijk was, dan kon ik ook door, zou mijn hoop tenminste verdwijnen en kon ik gaan verwerken en accepteren....
zondag 2 oktober 2011 om 00:01
tascha, het is inderdaad heel naar je af te zitten vragen of er een ander is. Weten dat er een ander is geeft ook een soort gevoel van zekerheid, je weet dan dat hij niet meer voor jou gaat en dat je inderdaad geen hoop meer hoeft te hebbben. Echter het zal je pijn niet minder maken weet ik uit ervaring...
zondag 2 oktober 2011 om 09:58
Heel goed van je Allalone!! Dat is denk ik echt het beste om van hem los te kunnen komen. Dat staat ook in het boek dat ik aan het lezen ben. Als het kan, het contact verbreken. Als het niet kan, zo zakelijk mogelijk houden. Als iemand in de ontkenningsfase (dus de hoop) blijft hangen, komt hij/zij er niet uit en kan het verwerken en accepteren niet beginnen. Tja, ergens weten we het allemaal ook wel he...maar het ook daadwerkelijk doen en door die pijn heen te moeten...dat is zo heftig.
Ik heb vannacht uiteindelijk maar een pammetje ingenomen, daarna was ik gelukkig snel k.o.
Straks komt hij ons mannetje halen, zie ik hem weer. Misschien moet ik de eerstvolgende keren maar zorgen dat iemand anders hier is als hij voor ons zoontje komt, ik geloof dat ik het niet langer meer trek op deze manier...
Komende week hebben mijn ex en ik een afspraak staan om de scheiding in gang te zetten...zie ik er zo tegenop.....
Ik heb vannacht uiteindelijk maar een pammetje ingenomen, daarna was ik gelukkig snel k.o.
Straks komt hij ons mannetje halen, zie ik hem weer. Misschien moet ik de eerstvolgende keren maar zorgen dat iemand anders hier is als hij voor ons zoontje komt, ik geloof dat ik het niet langer meer trek op deze manier...
Komende week hebben mijn ex en ik een afspraak staan om de scheiding in gang te zetten...zie ik er zo tegenop.....
zondag 2 oktober 2011 om 10:27
tja, die hoop heb ik toch echt al niet meer.... Weet waar hij voor gekozen heeft en weet ook dat het daarbij zal blijven. Heb alleen niet het gevoel dat ik verder kom, blijf nog steeds onwijs veel van hem houden,kan het gewoonweg niet anders voelen... Het doet me dan ook zo ontzettens veel pijn en verdriet,ik ga er echt letterlijk kapot aan...
Wens jou straks heel veel sterkte en kracht toe, misschien voorlopig inderdaad beter om tijdelijk iemand te vragen, zodat je hem zo min mogelijk hoeft te zien. Heb je daarna nog iets gepland om in ieder geval iets van afleiding te vinden?
Denk aan je...
Wens jou straks heel veel sterkte en kracht toe, misschien voorlopig inderdaad beter om tijdelijk iemand te vragen, zodat je hem zo min mogelijk hoeft te zien. Heb je daarna nog iets gepland om in ieder geval iets van afleiding te vinden?
Denk aan je...
zondag 2 oktober 2011 om 10:30
@All; knap dat je tot die stap bent gekomen! Hoop ook dat je er zelf achter staat, maar denk dat het wel goed is voor je.
@Tascha; Gets...dat moment, daar moet ik nog even niet aandenken. Logisch dat je er tegenop ziet, zo definitief dan he...
Ook voel ik me op dit moment best energiek en geniet dan maar dubbel en dwars van dit soort momenten, wetende dat het ook weer anders gaat worden. Vanochtend heerlijk uurtje erop uit geweest met de racefiets. Zie ook in dat ik misschien toch wel deze schop onder m'n kont nodig heb gehad om uit m'n schulpje te kruipen en vollop mijn eigen leven te leiden. Dingen aanpakken die ik normaal makkelijk aan mij voorbij liet gaan, terwijl ik het stiekum toch best leuk had gevonden. Blijkbaar toch mezelf kwijtgeraakt in de jaren of weggecijferd? De hele dag nog voor mezelf en ik ga daar eens lekker van genieten.....hoop deze energie nog even vast te kunnen houden...Sorry als ik te positief overkom....
Dikke knuf voor alle meiden!!
@Tascha; Gets...dat moment, daar moet ik nog even niet aandenken. Logisch dat je er tegenop ziet, zo definitief dan he...
Ook voel ik me op dit moment best energiek en geniet dan maar dubbel en dwars van dit soort momenten, wetende dat het ook weer anders gaat worden. Vanochtend heerlijk uurtje erop uit geweest met de racefiets. Zie ook in dat ik misschien toch wel deze schop onder m'n kont nodig heb gehad om uit m'n schulpje te kruipen en vollop mijn eigen leven te leiden. Dingen aanpakken die ik normaal makkelijk aan mij voorbij liet gaan, terwijl ik het stiekum toch best leuk had gevonden. Blijkbaar toch mezelf kwijtgeraakt in de jaren of weggecijferd? De hele dag nog voor mezelf en ik ga daar eens lekker van genieten.....hoop deze energie nog even vast te kunnen houden...Sorry als ik te positief overkom....
Dikke knuf voor alle meiden!!
zondag 2 oktober 2011 om 10:42
@ sisselalova, geniet van dit gevoel! Ben wel een beetje jaloers op je..;-> nee, hoor ik meen het geniet er van! Grappig, ik las het hier meer, dingen gaan doen die je eerder in je relatie niet deed. Weet je, ik had daar geen last van,kon gewoon die dingen doen die ik wilde doen... Heb het al eens eerder aangegeven: ik had (helaas?) gewoon een goede relatie waarin we beiden in grote lijnen konden doen wat we wilden doen. Vaak deden we wel dingen samen maar ook daar genoot ik van, hij was gewoon mijn oh zo dierbare maatje....
zondag 2 oktober 2011 om 18:27
Hallo allemaal,
Ik lees een beetje mee en heb besloten maar 'even iets in de groep te gooien'...Wat doet een verbroken relatie toch onwijs veel pijn..! Het is prachtig weer buiten maar het doet me niets..er is geen klap aan als je alleen bent..hoe kom je die dagen door? ik voel me een soort molletje, geen zin en energie om iets te ondernemen..iemand tips?
Ik lees een beetje mee en heb besloten maar 'even iets in de groep te gooien'...Wat doet een verbroken relatie toch onwijs veel pijn..! Het is prachtig weer buiten maar het doet me niets..er is geen klap aan als je alleen bent..hoe kom je die dagen door? ik voel me een soort molletje, geen zin en energie om iets te ondernemen..iemand tips?
zondag 2 oktober 2011 om 20:48
Inderdaad, gewoon doorgaan, stap voor stap, je moet er toch doorheen.
En gelukkig af en toe een opleving, die zullen er meer komen en uiteindelijk steeds langer worden, tot je op een dag denkt.
"Hee, ik heb vandaag eens weer echt gelachen"
Ik werd in die tijd uitgenodigd door een vriendin om mee te gaan naar de lady's night bij Christine le Duc!
Pfff, geen zin maar toch maar meegegaan.. Ze had nog meer kennissen uitgenodigd en we hebben zo vreselijk gelachen.
Een hele degelijke vriendin van haar die ook mee was zei tegen mij dat ze glijmiddel moest hebben want ze gingen tegenwoordig ook anaal! Jeeezus ik verslikte me acuut in mijn drankje... Hellup, tooo much information, ik zag het helemaal voor me en dat wou ik echt niet.. aaarrrgh hahahaha.
Maar goed, een hele leuke avond en meteen maar een Tarzan gekocht in de aanbieding. Ach ik was er nou toch..
Giechelend en allemaal met een discrete tas met tarzannen en aanverwante artikelen naar huis..
Dat was dus ook zo'n avond dat ik me ineens heel goed voelde.
En later vind je jezelf dan wel weer heel zielig hoor.. tjongejonge.. daar zit je dan moederziel alleen met je tarzan... bah!
Maar goed, elke dag een stapje verder, het kost gewoon tijd, veel tijd, zeker als de liefde nog diep zit en je het niet aanhebt zien komen.
Sterkte lady's
En gelukkig af en toe een opleving, die zullen er meer komen en uiteindelijk steeds langer worden, tot je op een dag denkt.
"Hee, ik heb vandaag eens weer echt gelachen"
Ik werd in die tijd uitgenodigd door een vriendin om mee te gaan naar de lady's night bij Christine le Duc!
Pfff, geen zin maar toch maar meegegaan.. Ze had nog meer kennissen uitgenodigd en we hebben zo vreselijk gelachen.
Een hele degelijke vriendin van haar die ook mee was zei tegen mij dat ze glijmiddel moest hebben want ze gingen tegenwoordig ook anaal! Jeeezus ik verslikte me acuut in mijn drankje... Hellup, tooo much information, ik zag het helemaal voor me en dat wou ik echt niet.. aaarrrgh hahahaha.
Maar goed, een hele leuke avond en meteen maar een Tarzan gekocht in de aanbieding. Ach ik was er nou toch..
Giechelend en allemaal met een discrete tas met tarzannen en aanverwante artikelen naar huis..
Dat was dus ook zo'n avond dat ik me ineens heel goed voelde.
En later vind je jezelf dan wel weer heel zielig hoor.. tjongejonge.. daar zit je dan moederziel alleen met je tarzan... bah!
Maar goed, elke dag een stapje verder, het kost gewoon tijd, veel tijd, zeker als de liefde nog diep zit en je het niet aanhebt zien komen.
Sterkte lady's
zondag 2 oktober 2011 om 20:54
Ha, NewWoman, zo ken ik je weer! Je bent een wonder van een mens!
All en anderen; ik denk dat het goed is om te bedenken dat je op dit moment zelf die begrenzing vormt. En die heeft een doel, maar het is je eigen beleving. Het is zoals het is en daar moeten we het met z'n allen maar mee doen..
Veel liefs voor iedereen die dat nodig heeft! !
All en anderen; ik denk dat het goed is om te bedenken dat je op dit moment zelf die begrenzing vormt. En die heeft een doel, maar het is je eigen beleving. Het is zoals het is en daar moeten we het met z'n allen maar mee doen..
Veel liefs voor iedereen die dat nodig heeft! !
zondag 2 oktober 2011 om 21:41
Nou ja, een wonder van een mens, dat val wel mee hoor. Als dat zo is, ben jij er ook eentje..
En zijn alle verdrietige vrouwen hier ook wondertjes in wording, hmmm ja misschien heb je toch wel gelijk ja!
Wat jij zegt snijdt wel hout moet ik zeggen.
Dat je zelf je begrenzing vormt, dat is een waar woord.
Het is hier al eerder gezegd, ik geloof door All, dat cocon-gevoel.
Inderdaad, dat is je bescherming, die heb je gewoon nog nodig..
Je kruipt wel weer uit je schulp, als de tijd er rijp voor is..
En als je zwemt en bijna verzuipt geloof je er niks van.. Ik geloofde het ook allemaal niet zo, toen.
Maar jullie komen hier door, zonder twijfel!
Voor iedereen weer een dikke
En zijn alle verdrietige vrouwen hier ook wondertjes in wording, hmmm ja misschien heb je toch wel gelijk ja!
Wat jij zegt snijdt wel hout moet ik zeggen.
Dat je zelf je begrenzing vormt, dat is een waar woord.
Het is hier al eerder gezegd, ik geloof door All, dat cocon-gevoel.
Inderdaad, dat is je bescherming, die heb je gewoon nog nodig..
Je kruipt wel weer uit je schulp, als de tijd er rijp voor is..
En als je zwemt en bijna verzuipt geloof je er niks van.. Ik geloofde het ook allemaal niet zo, toen.
Maar jullie komen hier door, zonder twijfel!
Voor iedereen weer een dikke
zondag 2 oktober 2011 om 22:45
Deels OT
Ik moet de hele tijd denken aan wat Mr X en ik vandaag bespraken. Een vrijgezelle oudtante van hem van 75+ struikelde vorig jaar december over een stoeprand, toen ik haar had opgehaald voor een familiefeestje in een dorpshuis. Enfin; pijn, huisartsenpost, ziekenhuis, operatie, revalidatie, verzorgingstehuis enz enz. Uiteindelijk is dat moment een keerpunt in haar leven geweest, achteraf. Ze woonde in een huisje met een jaren 50 inrichting, had nog nooit een wasmachine geahd, kon niet koken in haar keuken (daar was geen gas) maar kookte in de bijkeuken enz. Tijdens haar revalidatie hebben allerlei mensen haar geholpen en daar zijn die mensen en de oudtante blij van geworden. Haar huisje is tijdens haar afwezigheid gemoderniseerd. Ze heeft allerlei nieuwe mensen leren kennen. En ga zo maar door.
Dus zo'n rotmoment is een katalysator geweest in haar leven, achteraf. Zoiets zie je alleen achteraf en dan kun je je winst ermee doen, ondanks het verlies... Dat geldt ook voor sommige relaties, denk ik, zeer achteraf gezien. Als mijn ex zo was als hij achteraf bleek te zijn, ben ik beter af zonder hem. Al had ik liever dat hij was wie hij in het begin voorgaf te zijn. Maar dan had ik nooit mijn lieve onvolmaakte Mr X ontmoet en zoveel over het leven geleerd.
Mijn adagium? Liefde overwint alles! ( Nu even X knuffelen..)
Ik moet de hele tijd denken aan wat Mr X en ik vandaag bespraken. Een vrijgezelle oudtante van hem van 75+ struikelde vorig jaar december over een stoeprand, toen ik haar had opgehaald voor een familiefeestje in een dorpshuis. Enfin; pijn, huisartsenpost, ziekenhuis, operatie, revalidatie, verzorgingstehuis enz enz. Uiteindelijk is dat moment een keerpunt in haar leven geweest, achteraf. Ze woonde in een huisje met een jaren 50 inrichting, had nog nooit een wasmachine geahd, kon niet koken in haar keuken (daar was geen gas) maar kookte in de bijkeuken enz. Tijdens haar revalidatie hebben allerlei mensen haar geholpen en daar zijn die mensen en de oudtante blij van geworden. Haar huisje is tijdens haar afwezigheid gemoderniseerd. Ze heeft allerlei nieuwe mensen leren kennen. En ga zo maar door.
Dus zo'n rotmoment is een katalysator geweest in haar leven, achteraf. Zoiets zie je alleen achteraf en dan kun je je winst ermee doen, ondanks het verlies... Dat geldt ook voor sommige relaties, denk ik, zeer achteraf gezien. Als mijn ex zo was als hij achteraf bleek te zijn, ben ik beter af zonder hem. Al had ik liever dat hij was wie hij in het begin voorgaf te zijn. Maar dan had ik nooit mijn lieve onvolmaakte Mr X ontmoet en zoveel over het leven geleerd.
Mijn adagium? Liefde overwint alles! ( Nu even X knuffelen..)
