Psyche
alle pijlers
Heimwee naar München
dinsdag 4 oktober 2011 om 14:30
In 2010 heb ik voor mijn studie stage gelopen in München. Ik heb het hier de eerste twee maanden erg moeilijk gehad omdat ik niemand kende en me daarom alleen voelde. Gelukkig werd ik opgenomen door een groep vrienden via het werk en vanaf toen ging alles in een stroomversnelling. Elke avond had ik wel iets leuks te doen zoals sporten, de stad in om te shoppen of voor een drankje.
Helaas moest ik in december 2010 na zes maanden weer naar huis. Eenmaal thuis besefte ik dat ik ongelofelijk gelukkig was in München en had daarom ook heimwee.
Momenteel woon ik sinds een maandje in Essen voor mijn afstudeerstage. Tijdens mijn telefooninterview was helaas gebleken dat de stage in München te technisch zou zijn dus vandaar naar de locatie in Essen. Ik was erg enthousiast, ondanks ik niet naar München zou gaan, en keek uit naar de stage die op mijn lijf geschreven is. Binnen een dag al een studentenhuis gevonden waar ik mooi nieuwe mensen zou leren kennen.
Inderdaad, de stage is super. Maar de stad en de mensen niet. Het is een typische grauwe industriestad waar erg weinig te doen is. Daarbij zijn mijn huisgenoten allen alternatieve typjes, opzich niets mis mee, maar daar heb ik persoonlijk niet zoveel mee.
Om nieuwe mensen te leren kennen ben ik gaan sporten. Deze meiden zijn allemaal wel wat ouder als mij en hebben dus al hun eigen vrienden kring. Ze waren wel erg aardig..
Daarbij komt nog eens dat ik sinds gisteren terug ben van een lang weekend München; op bezoek bij een erg leuke jongen waar ik nog veel contact mee heb gehad. Zoals verwacht voelde dit als thuis komen. De stad was super en al mijn oude vrienden waren er nog, daarnaast ben ik ook nog eens verliefd geworden.
Ik ben letterlijk ziek van heimwee want eet en slaap al maanden slecht en moet er bijna van overgeven. Ik heb nergens meer zin in, zelfs niet in sporten om daar leuke mensen te leren kennen.
Nu zit ik dus met een groot dilemma; ik zit hier in Essen, maar ben totaal ongelukkig. Ik moet mijn stage goed koesteren want deze is van hoog niveau, maar om daarvoor nou ongelukkig te zijn?
Helaas moest ik in december 2010 na zes maanden weer naar huis. Eenmaal thuis besefte ik dat ik ongelofelijk gelukkig was in München en had daarom ook heimwee.
Momenteel woon ik sinds een maandje in Essen voor mijn afstudeerstage. Tijdens mijn telefooninterview was helaas gebleken dat de stage in München te technisch zou zijn dus vandaar naar de locatie in Essen. Ik was erg enthousiast, ondanks ik niet naar München zou gaan, en keek uit naar de stage die op mijn lijf geschreven is. Binnen een dag al een studentenhuis gevonden waar ik mooi nieuwe mensen zou leren kennen.
Inderdaad, de stage is super. Maar de stad en de mensen niet. Het is een typische grauwe industriestad waar erg weinig te doen is. Daarbij zijn mijn huisgenoten allen alternatieve typjes, opzich niets mis mee, maar daar heb ik persoonlijk niet zoveel mee.
Om nieuwe mensen te leren kennen ben ik gaan sporten. Deze meiden zijn allemaal wel wat ouder als mij en hebben dus al hun eigen vrienden kring. Ze waren wel erg aardig..
Daarbij komt nog eens dat ik sinds gisteren terug ben van een lang weekend München; op bezoek bij een erg leuke jongen waar ik nog veel contact mee heb gehad. Zoals verwacht voelde dit als thuis komen. De stad was super en al mijn oude vrienden waren er nog, daarnaast ben ik ook nog eens verliefd geworden.
Ik ben letterlijk ziek van heimwee want eet en slaap al maanden slecht en moet er bijna van overgeven. Ik heb nergens meer zin in, zelfs niet in sporten om daar leuke mensen te leren kennen.
Nu zit ik dus met een groot dilemma; ik zit hier in Essen, maar ben totaal ongelukkig. Ik moet mijn stage goed koesteren want deze is van hoog niveau, maar om daarvoor nou ongelukkig te zijn?
dinsdag 4 oktober 2011 om 14:49
quote:lori90 schreef op 04 oktober 2011 @ 14:44:
Mijn stage duurt nog tot eind mei (!)
Daarbij weet ik dat er een vacature openstaat voor een lichtere stage bij mijn bedrijf in Hochtief dus is het dolle idee in me opgekomen om te proberen (kans is natuurlijk heel klein) daarheen te gaan.
Wat is beter voor je carriere? Deze stage of de lichtere stage?
Tot eind mei is een periode die te overzien is. Kun je daarna altijd nog weer terug gaan naar Munchen toch?
Mijn stage duurt nog tot eind mei (!)
Daarbij weet ik dat er een vacature openstaat voor een lichtere stage bij mijn bedrijf in Hochtief dus is het dolle idee in me opgekomen om te proberen (kans is natuurlijk heel klein) daarheen te gaan.
Wat is beter voor je carriere? Deze stage of de lichtere stage?
Tot eind mei is een periode die te overzien is. Kun je daarna altijd nog weer terug gaan naar Munchen toch?
dinsdag 4 oktober 2011 om 14:49
Als je t echt heel graag wil, dan zou ik de kans wagen om die andere stage te krijgen. Maar bedenk wel dat die hoog aangeschreven stage die je nu doet beter op je cv zou kunnen staan. En daar heb je dadelijk veel aan bij het zoeken van een baan!
Maar als je echt ongelukkig bent, dan is mei nog ver weg..
En zou ik overwegen toch terug te gaan naar Munchen. Niet voor die jongen, maar om zelf weer lekker in je vel te zitten.
Maar als je echt ongelukkig bent, dan is mei nog ver weg..
En zou ik overwegen toch terug te gaan naar Munchen. Niet voor die jongen, maar om zelf weer lekker in je vel te zitten.
dinsdag 4 oktober 2011 om 14:51
quote:fossiel schreef op 04 oktober 2011 @ 14:46:
Persoonlijk lijkt me een stage belangrijker dan een jongen die je net kent. Misschien kun je na je stage verhuizen.
Natuurlijk is de stage erg belangrijk. Deze in Essen is heel goed en ik wordt vooral goed begeleid. Erg belangrijk na een flop van een tweedejaarsstage.
Daarbij kende ik C. vorig jaar al, vond ik hem toen al leuk, maar had ik nog een vriend
Persoonlijk lijkt me een stage belangrijker dan een jongen die je net kent. Misschien kun je na je stage verhuizen.
Natuurlijk is de stage erg belangrijk. Deze in Essen is heel goed en ik wordt vooral goed begeleid. Erg belangrijk na een flop van een tweedejaarsstage.
Daarbij kende ik C. vorig jaar al, vond ik hem toen al leuk, maar had ik nog een vriend
dinsdag 4 oktober 2011 om 14:52
quote:wohman schreef op 04 oktober 2011 @ 14:49:
Als je t echt heel graag wil, dan zou ik de kans wagen om die andere stage te krijgen. Maar bedenk wel dat die hoog aangeschreven stage die je nu doet beter op je cv zou kunnen staan. En daar heb je dadelijk veel aan bij het zoeken van een baan!
Maar als je echt ongelukkig bent, dan is mei nog ver weg..
En zou ik overwegen toch terug te gaan naar Munchen. Niet voor die jongen, maar om zelf weer lekker in je vel te zitten.
Ja, klopt CV is erg belangrijk. Dat is juist de moeilijke afweging stage of stad?
Misschien een goed idee om eens uit te vissen wat er zoal in München gedaan wordt (dit kan ik niet goed vinden op intranet) en als dit me bevalt mijn stage te splitsen en vanaf Januari daarheen?
Als je t echt heel graag wil, dan zou ik de kans wagen om die andere stage te krijgen. Maar bedenk wel dat die hoog aangeschreven stage die je nu doet beter op je cv zou kunnen staan. En daar heb je dadelijk veel aan bij het zoeken van een baan!
Maar als je echt ongelukkig bent, dan is mei nog ver weg..
En zou ik overwegen toch terug te gaan naar Munchen. Niet voor die jongen, maar om zelf weer lekker in je vel te zitten.
Ja, klopt CV is erg belangrijk. Dat is juist de moeilijke afweging stage of stad?
Misschien een goed idee om eens uit te vissen wat er zoal in München gedaan wordt (dit kan ik niet goed vinden op intranet) en als dit me bevalt mijn stage te splitsen en vanaf Januari daarheen?
dinsdag 4 oktober 2011 om 14:58
Je hebt heimwee, dat zie ik niet hetzelfde als ongelukkig zijn. Je kunt jezelf wel ongelukkig maken door niet in het moment te leven maar steeds weer te zwelgen in je heimwee en alles vergelijken met Munchen. Als je daar niet mee stopt worden het nog een zware 8 maanden. Dus: je gaat voor de volle 100% voor je huidige stage en over 8 maanden vertrek je naar Munchen, of je gaat nu.
dinsdag 4 oktober 2011 om 15:01
quote:Waldorf114 schreef op 04 oktober 2011 @ 14:56:
Munchen loopt niet weg. Een grote kans voor je latere carriere wel, als je er nu mee stopt. Eind mei is dichterbij dan je denkt. Ik zou deze stage afmaken. Zonder twijfel.
Ik weet ook dat je hierin helemaal gelijk hebt. Maar, dan komt mijn maar, is het dat waard? 8 maanden ongelukkig zijn in een rot stad zonder sociaal leven?
Daarbij is het natuurlijk niet zeker dat wanneer ik naar München zou gaan, ik deze lichtere stage moet doen. Als het al mogelijk is ga ik er natuurlijk voor om op dit niveau (iets lager misschien) door te gaan en daar mijn onderzoek af te schrijven.
Munchen loopt niet weg. Een grote kans voor je latere carriere wel, als je er nu mee stopt. Eind mei is dichterbij dan je denkt. Ik zou deze stage afmaken. Zonder twijfel.
Ik weet ook dat je hierin helemaal gelijk hebt. Maar, dan komt mijn maar, is het dat waard? 8 maanden ongelukkig zijn in een rot stad zonder sociaal leven?
Daarbij is het natuurlijk niet zeker dat wanneer ik naar München zou gaan, ik deze lichtere stage moet doen. Als het al mogelijk is ga ik er natuurlijk voor om op dit niveau (iets lager misschien) door te gaan en daar mijn onderzoek af te schrijven.
dinsdag 4 oktober 2011 om 15:14
Ik ken je gevoel, ik heb stage gelopen in Davos en wilde daar blijven en een baan vinden, dat lukte helaas niet en toen ben ik naar Wenen gegaan. En in eht begin was dat heel erg moeilijk. Maar weet je de vrienden die ik daar had zijn ook allemaal ergens anders heen gegaan en toen ik er vorig jaar was, voelde ik me helemaal niet meer zo thuis als toen.
Het zijn nog 8 maanden, dan kun je daarna zien of je nog naar Munchen wilt. Bovendien is het ook neit zo erg om voor een korte tijd iets te doen waar je je minder op je plek voelt. Zeker als je weet dat het weer voorbij gaat.
Het zijn nog 8 maanden, dan kun je daarna zien of je nog naar Munchen wilt. Bovendien is het ook neit zo erg om voor een korte tijd iets te doen waar je je minder op je plek voelt. Zeker als je weet dat het weer voorbij gaat.
dinsdag 4 oktober 2011 om 15:18
Ik ken trouwens ook genoeg mensen die stage hebben gelopen in het buitenland. Toen ze net terug waren wisten ze echt zeker dat ze weer terug zouden gaan als ze helemaal klaar waren (zelfde verhaal als jij). Uiteindelijk is geen van hen nog teruggegaan...
Je moet ook niet vergeten dat het leven daar ook gewoon doorgaat. Wie zegt dar het nog hetzelfde is als je terugkomt? Dat is net als met vakantie. Ik heb ook vaak enorme heimwee, maar als ik weer terug zou gaan en hetzelfde zou verwachten dan kom ik toch echt bedrogen uit.
Wil je niet van je roze wolk schoppen, maar wees realistisch.
Je moet ook niet vergeten dat het leven daar ook gewoon doorgaat. Wie zegt dar het nog hetzelfde is als je terugkomt? Dat is net als met vakantie. Ik heb ook vaak enorme heimwee, maar als ik weer terug zou gaan en hetzelfde zou verwachten dan kom ik toch echt bedrogen uit.
Wil je niet van je roze wolk schoppen, maar wees realistisch.
dinsdag 4 oktober 2011 om 15:23
quote:Waldorf114 schreef op 04 oktober 2011 @ 15:18:
Wil je niet van je roze wolk schoppen, maar wees realistisch.
Ben er afgelopen WE geweest en toen was het super en voelde het als thuis komen. Moet toegeven dat de vrienden die ik daar had ook maar voor tijdelijk waren, want merkte wel dat ik er afgelopen weekend niet heel veel meer mee had.
Daarbij komt dat ik juist erg ambitieus ben en nog een master wil doen richting vastgoed. Deze kan ik niet volgen in München!
Misschien wil ik te veel, te snel.
Wil je niet van je roze wolk schoppen, maar wees realistisch.
Ben er afgelopen WE geweest en toen was het super en voelde het als thuis komen. Moet toegeven dat de vrienden die ik daar had ook maar voor tijdelijk waren, want merkte wel dat ik er afgelopen weekend niet heel veel meer mee had.
Daarbij komt dat ik juist erg ambitieus ben en nog een master wil doen richting vastgoed. Deze kan ik niet volgen in München!
Misschien wil ik te veel, te snel.
dinsdag 4 oktober 2011 om 16:29
Lori,
Ik deel de ervaring van Waldorf, en denk dat je idd. ietsje teveel in een keer wilt. Je zit er net een maandje! je zegt zelf dat je in München ook de eerste twee maanden echt moeilijk vond!
Even wat praktisch:
Ik denk dat je grootste probleem is dat je je eenzaam voelt omdat dat het niet zo klikt met je medebewoners? Heb zelf in een van de grauwste industriesteden van UK gewoond en een geweldige tijd gehad, juist door de mensen, dus dat kan ik me heel goed voorstellen.
Kijk misschien eens hier,
http://www.new-in-town.com/home/default/welcome
(en dan wel naar Essen zoeken he, niet naar München )
dit is een soort landelijk netwerk dat activiteiten georganiseerd voor nieuwe mensen in bepaalde steden (hoewel je er ook gewoon heen kunt als je al langer in die stad woont).
Kan het overigens zijn dat je niet zo openstaat voor de interessantere dingen van Essen omdat je al 'besloten' hebt dat Essen saai is? Ik ken Essen en het Ruhrgebied een beetje en ik vind altijd dat er best een groot aanbod aan vermaak is, veel moderne cultuur en tentoonstellingen. Nou weet ik niet waar je van houdt natuurlijk maar de dingen die je opnoemt kun je in Essen/Ruhrgebied ook goed doen. De mensen vind ik in ieder geval redelijk open en vriendelijk - en ik heb andere ervaringen in het zuiden van Duitsland maar dat is natuurlijk persoonlijk.
En het hangt er natuurlijk ook een beetje vanaf waar in Essen je woont trouwens!
Sterkte ermee meid!
Ik deel de ervaring van Waldorf, en denk dat je idd. ietsje teveel in een keer wilt. Je zit er net een maandje! je zegt zelf dat je in München ook de eerste twee maanden echt moeilijk vond!
Even wat praktisch:
Ik denk dat je grootste probleem is dat je je eenzaam voelt omdat dat het niet zo klikt met je medebewoners? Heb zelf in een van de grauwste industriesteden van UK gewoond en een geweldige tijd gehad, juist door de mensen, dus dat kan ik me heel goed voorstellen.
Kijk misschien eens hier,
http://www.new-in-town.com/home/default/welcome
(en dan wel naar Essen zoeken he, niet naar München )
dit is een soort landelijk netwerk dat activiteiten georganiseerd voor nieuwe mensen in bepaalde steden (hoewel je er ook gewoon heen kunt als je al langer in die stad woont).
Kan het overigens zijn dat je niet zo openstaat voor de interessantere dingen van Essen omdat je al 'besloten' hebt dat Essen saai is? Ik ken Essen en het Ruhrgebied een beetje en ik vind altijd dat er best een groot aanbod aan vermaak is, veel moderne cultuur en tentoonstellingen. Nou weet ik niet waar je van houdt natuurlijk maar de dingen die je opnoemt kun je in Essen/Ruhrgebied ook goed doen. De mensen vind ik in ieder geval redelijk open en vriendelijk - en ik heb andere ervaringen in het zuiden van Duitsland maar dat is natuurlijk persoonlijk.
En het hangt er natuurlijk ook een beetje vanaf waar in Essen je woont trouwens!
Sterkte ermee meid!
I could go into detail...but I won't.
woensdag 5 oktober 2011 om 09:32
quote:Sasky schreef op 04 oktober 2011 @ 16:29:
Ik denk dat je grootste probleem is dat je je eenzaam voelt omdat dat het niet zo klikt met je medebewoners? Heb zelf in een van de grauwste industriesteden van UK gewoond en een geweldige tijd gehad, juist door de mensen, dus dat kan ik me heel goed voorstellen. Dat is inderdaad mijn grootste probleem. Ik ben heel open naar Essen toe gegaan en heb erg veel geprobeerd, maar werd voor mijn gevoel telkens weer teleur gesteld omdat ik nog steeds niemand ken hier. Daardoor ben ik me eenzaam gaan voelen en nu schop ik overal tegenaan. Ik wil me niet weer open stellen en een lach op mijn gezicht als ik toch al opgegeven heb. Dat is precies het probleem.
En dat wordt natuurlijk versterkt na zo een super weekend in München. Het liefste wil ik gewoon naar huis (Nederland of München), maarja dan heb ik studievertraging...
Ik denk dat je grootste probleem is dat je je eenzaam voelt omdat dat het niet zo klikt met je medebewoners? Heb zelf in een van de grauwste industriesteden van UK gewoond en een geweldige tijd gehad, juist door de mensen, dus dat kan ik me heel goed voorstellen. Dat is inderdaad mijn grootste probleem. Ik ben heel open naar Essen toe gegaan en heb erg veel geprobeerd, maar werd voor mijn gevoel telkens weer teleur gesteld omdat ik nog steeds niemand ken hier. Daardoor ben ik me eenzaam gaan voelen en nu schop ik overal tegenaan. Ik wil me niet weer open stellen en een lach op mijn gezicht als ik toch al opgegeven heb. Dat is precies het probleem.
En dat wordt natuurlijk versterkt na zo een super weekend in München. Het liefste wil ik gewoon naar huis (Nederland of München), maarja dan heb ik studievertraging...
