Radeloos en vol verdriet..

Heb je er al een keer met haar over gepraat wat het met je doet als ze zo tegen je doet?

Ik zou proberen een open gesprek met haar aan te gaan. Vertellen vanuit de ik boodschap wat haar gedrag met je doet en dat je graag er vol voor wilt gaan.



Veranderd er niks? Zou ik er mee nokken. Dit maakt een mens stuk op den duur....

sterkte

Is je vraag of je op haar moet wachten? Dat ligt eraan wat jij aankunt. Als zij duidelijk aangeeft geen relatie met jou te willen dan meent ze dat ook. Je zou er voor kunnen kiezen als je denkt dat ze het later wel wil om op haar te wachten maar niet in deze half om half relatie. Soms is samen je eenzaam$ voelen erger dan alleen.

Ik kan je geen advies geven maar vind het wel heel rot voor je!

Misschien is het een idee een tijdje afstand van haar te nemen.



Ik vind haar helemaal niet sympatiek overkomen. Want hoe moeilijk ze het ook heeft gehad, dat geeft haar nog geen vrijbrief zo onaardig tegen jou te doen. Overigens kan ze dit wel omdat jij dit toelaat.



Ze doet bot, agressief en alleen lief tegen je wanneer zij er zin in heeft. Waarom wil je dan een relatie met haar? Ga je ervan uit dat haar gedrag nog bijtrekt?

Misschien ben je gewoon wel veel te lief en aardig voor haar. Heel veel vrouwen houden daar gewoon niet zo van.

Ze is soms agressief, bot, vol emotie of harstikke lief.



Klinkt alsof ze idd niet helemaal toe is aan een relatie. Misschien voor haar een idee om aan zichzelf te werken (als ze dat nodig vind) en voor jou om haar ruimte te geven.



Hou er rekening mee dat het voor haar benauwend kan zijn wanneer jij wilt en zij niet aan je verwachtingen kan/wil voldoen.

Komt op mij over dat je te maken hebt met iemand die niets te verliezen wenst te hebben. Zolang zij zich niet echt aan jou geeft, kun je haar ook niet kwetsen. Komt voort uit haar vorige relatie, waarschijnlijk.

Wat de oplossing daarvoor is, is voor iedere vrouw weer anders, maar ik zou het niet accepteren en haar eens goed de waarheid zeggen en duidelijk maken dat jij geen agressie in je hebt eb dat van haar ook niet accepteert.

Hee Bart,

Ze zat in een realtie vol geweld. Dit is wss een keuze geweest die voortkomt uit een moeizame jeugd. Ja, een keuze...., zij het dat de kans groot is dat deze keuze uit haar onderbewustzijn is voortgekomen. Ik ga nu ver, want mss zit ik er helemaal naast, maar ik denk dat jij die betrouwbare,lieve, eerlijke man (zo kom je op mij over) zou kunnen zijn, die ze zichzelf niet 'gunt'. Mannen die geen 'donkere kant' hebben worden als 'saai' ervaren.

Om meer inzicht te krijgen in bovengenoemde kan ik je aanraden het volgende te lezen: "Als hij naar gelukkig is" van Robin Norwood. Dit zou ook haar gedrag naar jou toe kunnen verklaren. Mss zit ik op een verkeerd spoor. Than I rest my case.

Ze is vroeger geslagen etc. door haar man? Ik herken het gedrag wel in mezelf. Ben vroeger door mijn ouders niet zo leuk behandeld zeg maar. En ik kon me gewoon niet voorstellen dat iemand van me kon houden. En ik kon ook niet omgaan met die liefde die ik kreeg van mijn toen vriend, nu man. Dus wat deed ik, soms inderdaad genieten, lief zijn, maar soms ook boos, bot zijn tegen hem, hem proberen af te stoten. Waarom? Deels omdat ik dus niet om kon gaan met het feit dat er ook lief met me omgegaan werd, deels om te testen of hij echt van me hield ook al zou ik boos doen en deels omdat ik niet vond dat ik de moeite waard was, dus probeerde ik hem op deze manier van me te verjagen, want hij gaf niet op in eerste instantie. Tot hij op het punt was denk ik als jij nu bent. Toen zei hij dus, ik kap ermee, ik ben geen trekpop of zoiets in die strekking .

Tja, toen besefte ik pas wat ik eigenlijk voor raar gedrag aan het vertonen was, iemand die wel van me hield wegstoten! Nu zijn we 6 jaar getrouwd en 3 kinderen verder. Ik zou dus maar eens je grenzen aangeven, want dit kan anders best lang nog zo doorgaan, als ze op mij zou lijken.

Ska zegt in andere woorden wat ik bedoel.

JJ

Na hoeveel tijd was dat Ska, voordat je man echt wilde gaan kappen??

Hoi Bart, ik denk dat het met deze vrouw geen kwestie is van willen. Zolang ze haar verleden niet heeft verwerkt, is het niet kunnen (liefhebben en een normale gezonde liefdesrelatie aangaan).



Dit onvermogen ligt bij haarzelf. Of het alleen haar vorige relatie is, die erin gehakt heeft bij haar of dat er meer negatief verleden is, weet ik natuurlijk niet, maar alleen al die vorige "liefde" kan genoeg zijn om niet te "genezen" met (uitsluitend) tijd geven. Tijd heelt niet alle wonden. Een zo gekwetst mens als zij kan dat vaak niet zelf inzien, keren en/of verwerken (zoals hierboven Ska wel met succes heeft ingezien en gekund, waarvoor hulde, Ska!).



En omdat deze vriendin dit niet op andere wijze "aanpakt" (bijv therapie om zichzelf terug te vinden en te versterken en weer vertrouwen in mensen en liefde terug te krijgen) ligt nu op jou de (zware) last om te bewijzen dat jij/mannen/mensen wel te vertrouwen zijn en zij wel de moeite waard is om lief te hebben. Daar gaat zij niet zomaar meer van uit, geloven en vertrouwen in goedheid en oprechtheid. Dat test zij op deze manier idd uit, of jij onvoorwaardelijk voor jou gaat (en dat niet alleen in woorden zegt, maar met je gedrag ook doet). Omdat zij die veiligheid mist (en dat is logisch gezien haar vorige relatie).



Zo wordt (haar) liefde iets wat je moet verdienen. Het is zwaar als op jou die last rust om haar negatieve ervaring(en) te moeten "goedmaken". En je weet nooit hoe lang dat uittesten en bewijzen moet duren tot zij genoeg vertrouwen heeft opgebouwd. Ze zoekt dat herstel dan denk ik dus buiten zichzelf: wat een ander kapot gemaakt heeft moet/kan dan hersteld door goede ervaring(en) ertegenover.



En dat kan dus, zie ook bij Ska haar verhaal. Maar dat vergt wel iemand die zijn eigen heel gezonde grenzen trekt en niet (alleen maar) pleast, want dan hoeft ze er zelf niks aan te doen of in te zien dat ze zelf ook haar (liefdevollle) aandeel in een relatie moet steken, wil het een gezonde, wederzijdse relatie zijn. Alsmaar (geduldig) blijven slikken van haar grillen, zoals haar pet staat, zal uiteindelijk niet gerespecteerd worden en over jou heen gelopen worden. En dat alleen uit angst dat er niet nogmaals over haar heen wordt gelopen. Daarmee help je haar niet dat vertrouwen te herstellen, zonder jezelf tekort te doen.



Ik vind persoonlijk dat mensen ook een verantwoordelijkheid naar zichzelf hebben om (bijv mbv therapie) het beschadigde in zichzelf zoveel mogeljk te herstellen. Tijd heelt niet alles, als je afwacht en niet aktief iets mee doet. En dat mag ieder voor zichzelf weten natuurlijk, maar niet op een ander afwentelen, en die liefde wel van een ander te verwachten, relaties aan te gaan.



Want dit noem jij geen relatie, maar is het wel, al is het geen relatie in de zin van wat men/jij bij een "volledige liefdesrelatie" vindt horen (commitment, toekomstverwachtingen, samenwonen enz). En dat recht heeft zij ook, om dat niet te willen, omdat ze zelf kennelijk goed aanvoelt dat ze daar nog niet klaar voor is en momenteel niet te geven heeft.



Zij mag haar eigen tijd en processen daarin hebben, maar jij ook. Je kan op haar wachten (ook als ze aangeeft dat ze niks belooft en geen verwachtingen van haar mag hebben), dat is aan jouzelf. Het kan zijn dat ze prima herstelt van die vorige relatie, op eigen kracht, en in eigen tempo. Jij zal kunnen bekijken of er enige verbetering en positieve ontwikkeling in zit, en tegelijkertijd je eigen dromen en grenzen goed in de gaten moeten houden. Duidelijk maken dat het niet van 1 kant kan komen, dat je eigenwaarde en eigen verwachtingen er ook toe doen.



In elk geval niet toestaan dat jij de enige bent die er liefde in pompt, en zij zich allerlei pijnlijk gedrag kan blijven permitteren. Ook al geef je haar de ruimte en tijd, en meegaat in niet een "volledige" relatie, dat jij zelf ook eea nodig hebt aan (oprechte) interesse, begrip en liefdevolle aandacht voor jou, het ook in "lossere relatievormen" niet eenzijdig kan zijn of blijven.



Veel succes!

quote:wolkje8 schreef op 06 oktober 2011 @ 18:06:

Na hoeveel tijd was dat Ska, voordat je man echt wilde gaan kappen??Na 2,5, drie jaar. We zijn toen een paar weken uit elkaar gegaan, en ik miste hem echt supererg en hij mij gelukkig ook. Dat duwtrekspel heb ik daarna niet meer geprobeerd, het waren erg rottige weken. Toen besefte ik pas wie ik kwijt was. En ik zag zijn verdriet ook, wat eigenlijk een bevestiging was van het feit dat het hem echt iets deed

En het hele verhaal van Suzy hierboven dus. Het was natuurlijk niet zo dat de knop meteen omging, heb ook therapie gehad, eerst maatschappelijk werk, maar die waren te soft en te lief voor me, en dan vond ik het juist een sport om ze " onder de tafel te kunnen praten", ik heb zelf in de gezondheidszorg gewerkt, dus die praattechnieken had ik wel door, dacht ik. Maar goeie therapie waar ik een schop onder mijn kont kreeg, en waarbij ik nou echt moest nadenken waar ik eigenlijk mee bezig was.

En mijn man, die heeft me altijd gesteund hierna, ik denk dat hij een engelengeduld heeft want ik ben nog steeds niet de makkelijkste, maar hij heeft het goed aangepakt, in ieder geval niet door altijd lief en begripvol voor mij te zijn, maar ook wel eens gewoon keihard.

quote:Suzy65 schreef op 06 oktober 2011 @ 18:30:

Een zo gekwetst mens als zij kan dat vaak niet zelf inzien, keren en/of verwerken (zoals hierboven Ska wel met succes heeft ingezien en gekund, waarvoor hulde, Ska!).

Lief dat je dat zegt, er zijn namelijk bijna geen mensen die dit van ons weten zo, dus het voelt wel fijn, zo'n complimentje!

quote:bartt0025 schreef op 06 oktober 2011 @ 21:18:

He dames,



Thanks voor jullie reacties.. ik ben inderdaad veel te lief voor haar ( als zij boos is zorgen dat ze liefde geeft, bossen bloemen, uitjes etc etc)







Het is altijd heel tegenstrijdig, vermoedelijk was ze verliefd op

de man die slecht voor haar was en vind ze jou aardig, gezellig,

attent enz. maar mist ze iets in je voor een vaste relatie.



Het probleem gaat worden als ze iemand tegenkomt waar ze

wel 100% voor gaat, dan gaat echt auw doen, mijn advies is

zorg dat je ruim voor die tijd weg bent.

@Bart: ze wil geen therapie en stopt het liever weg..

Maw: ze wentelt zich in haar slachtofferrol en dat levert haar kennelijk genoeg op om het zo te houden.



En jij raakt in haar greep, dat ze je nodig heeft en zal blijven hebben. Dat kan idd heel verslavend zijn, een bodemloze put worden, maar is iets anders dan liefde wat je voelt. Jij bent constant bezig haar te redden, te behoeden voor haar pijn, op te peppen en gelukkiger te maken, wat niet gaat lukken, zolang zij haar wonden intact laat en alleen maar bedekt (en van jou vraagt mee te doen aan struisvogelpolitiek: wat je niet ziet is er niet), . Ben bang dat dat haar op die manier blijvend een excuus geeft waarom zij niks te geven heeft, het zo moeilijk heeft en vooral veel nodig heeft en van haar niks te verwachten valt.



Ben bang dat je aan het kortste eind trekt en eronderdoor gaat als ze zelf niet eea onder ogen wil zien, zichzelf niet de moeite waard vindt om er zelf iets aan te doen. Maar wel verwachten dat anderen die moeite voor haar doen. Dat gaat ten koste van jouw energie en je zal je aan het lijntje gehouden voelen. Vooral omdat er geen intentie van haar (b)lijkt om er aktief zelf iets mee/aan te doen.



Denk dat ze nu de controle probeert te houden door van rol te verwisselen en jou op die manier in haar macht/greep te houden. En juist die grip verstikt en jaagt mensen op den duur weg. Het moeilijke is dat jij wel ziet en op je vingers kan natellen dat ze veel liefde nodig heeft, terwijl zij in feite "verhard" is en die muren alleen zelf kan afbreken. Ken het, heel moeilijk om te zien bij iemand van wie je houdt. Je denkt dat jij dat kan veranderen met veel liefde, maar die ketst af op die muren, komt niet aan, en ipv dat jij haar de goede kant op trekt, zal het er vaak op uit lopen dat ze jou mee trekt..



Is het mogelijk om wat afstand te houden zonder alle banden te verbreken? En vertellen waarom?

Bart verliefd zijn en/of liefde doen geen pijn. Vraag jezelf eens af of dit wel liefde is.

Ja wilde ik ook schrijven.



Je zegt dat je veel pijn hebt. Liefde doet geen pijn.



Onthou 1 ding. Stel je verbreekt het contact en zij komt iemand anders tegen. Dan zal zij zich precies hetzelfde gedragen zoals ze nu doet. Zij leert namelijk niets van haar fouten en zal daardoor niet veranderen.

@Cinneluv: of ze leert en verandert weet je (nog) niet, maar iig niet zolang haar niks in de weg gelegd wordt. Ze manipuleert iig door TO te belonen met haar liefde geven of hem te "straffen" en dat is geheel naar willekeur, grillig, onvoorspelbaar, naargelang haar bui.



Dat geeft minstens een onzekere, misschien zelfs onveilig gehechte relatie. Waarin de wisselende signalen TO heen en weer in zijn emoties laat gaan. Een instabiele partner neemt je zo mee in diens golven van humeur en gesteldheid, heel vermoeiend, hij kan niet op haar (noch haar liefde of wederzijdsheid) rekenen, deint mee op haar golven.. hoe hij ook zijn best doet, hij heeft weinig invloed op wat zich in haar afspeelt.



En een wijs iemand zei ooit: besteed geen tijd/aandcht aan waar je geen invloed op hebt, verander waar je wel invloed op hebt, en geef de wijsheid om die 2 te onderscheiden. Of zoiets.



@TO: het enige waar je wel invloed op hebt is of je dit wil voor jezelf. Minstens een halt toeroepen dat je gemanipuleerd wordt, je grenzen stevig aangeven en daar ook gevolgen aan verbinden, bijv weggaan als je lullig behandeld wordt om niks. Je eigen voorwaarden erin gooien, wil je nog met haar omgaan, haar ogen proberen te openen. Toon je sterke kant, kom op voor jezelf en wat jij nodig hebt in een relatie.



Tuurlijk is ze slachtoffer geweest van een destructieve relatie (weet niet of ze daar zelf mee gestopt is?), maar ze kan zich daar niet eeuwig achter blijven verschuilen en daarmee rechtvaardigen dat ze nu zelf op haar beurt dat op jou afreageert. Je kan het iig proberen door sterker op te treden, zoals de man van Ska. Misschien heeft ze het niet eens door, probeer haar ogen te openen dat dat zo niet langer kan!



@Ska: ik vind het altijd sterk als iemand probeert zichzelf te (her)vinden en het negatieve, pijnlijke uit het verleden aan te pakken, je leven ten goede te keren, en met therapie gaat dat toch een stuk sneller, omdat je soms daar zelf niet "bij kan", waar de oorzaken liggen. Daar is moed voor nodig, en vergt nogal wat van je, kan een moeilijke weg zijn, maar bevrijdt je ook!



Op die manier ben je ook het levende bewijs voor anderen dat je invloed hebt op de loop van je leven, niet gevangen hoeft te blijven in wat anderen je ooit "aangedaan hebben", maar zelf het heft in eigen handen kan terugnemen. En top van je man dat ie je zo gesteund heeft, in je geloofde, en dat het goed zou komen. Fijn te lezen dat het zo ook kan!

Kun je wat meer vertellen over haar gedrag en persoonlijkheid? Agressief en dan weer lief doet bij mij een beetje de alarmbellen afgaan, klinkt als een borderliner. In dat geval kun je maar beter verder gaan zoeken!



Vrouwen die de neiging hebben om agressieve mannen te daten zijn over het algemeen zelf ook niet de beste 'catch'.

je bent te goed voor haar. Neem afstand, er zijn genoeg vrouwen die wel normaal zijn