Kinderen
alle pijlers
Pubers !!!
zondag 16 oktober 2011 om 23:58
Waar is mijn lieve grootste (kleine) meisje gebleven!
Het meest stabiele kind dat ik kende is beland ib de hormooncarroussel.
Ik ken het fenomeen puberbrein en heb voor veel dingen begrip en geduld. Maar steeds vaker word ik horendol van haar.
Overal scherp commentaar op, beter weten, onaardig zijn, kattig, enorm mega sjagerijnig zijjn. En ook zo weer giegelen met zusje en broertje.
Misschien mag ik mezelf nog gelukkig prijzen dat ze niet heel hard tegen mij ingaat. Slechts soms, soit, dat mag.
Maar haar humeur en gedrag.., soms onuitstaanbaar.
Ze kan nog steeds heel lief en meegaand en gezellig zijn. Maar met die puberbuien kan ik niets, haar jongere zus(bijna puber) em broertjr nog veel minder.
Iemanf tips, trics?
Het meest stabiele kind dat ik kende is beland ib de hormooncarroussel.
Ik ken het fenomeen puberbrein en heb voor veel dingen begrip en geduld. Maar steeds vaker word ik horendol van haar.
Overal scherp commentaar op, beter weten, onaardig zijn, kattig, enorm mega sjagerijnig zijjn. En ook zo weer giegelen met zusje en broertje.
Misschien mag ik mezelf nog gelukkig prijzen dat ze niet heel hard tegen mij ingaat. Slechts soms, soit, dat mag.
Maar haar humeur en gedrag.., soms onuitstaanbaar.
Ze kan nog steeds heel lief en meegaand en gezellig zijn. Maar met die puberbuien kan ik niets, haar jongere zus(bijna puber) em broertjr nog veel minder.
Iemanf tips, trics?
Je bent zelf een theepot
maandag 17 oktober 2011 om 00:09
Sja negeren en compassie tonen voor de rollercoaster aan hormonen met de bijbehorende emoties, is mijn aanpak.
Daarnaast kan er veel in overleg maar een nee als ik hem uitspreek is dan ook een absolute nee. Veelal werkt het hier ook goed om de gevolgen van eigen gedrag gewoon te laten ontstaan. Hoe pijnlijk dit ook voor de puber kan zijn.
Overnemen van de sfeer doordat puber emotie de overhand neemt wordt hier per definitie afgekapt door te vragen of hij/zij dit gevecht met eigen hormonen ergens (veelal de kamer) alleen wil gaan voort zetten.
Basaal dus drie regels:
-Niet beschermen tegen de gevolgen van eigen keuzes.
-Wel begrip, veel warmte, overleg en afspraken maken. En naar behoefte uitleg over een waarom ik denk zoals ik denk.
-De sfeer willen bepalen doe je maar in je eentje ver van de anderen.
En er zijn dagen bij dat ik dus een beetje veel zucht.
Daarnaast kan er veel in overleg maar een nee als ik hem uitspreek is dan ook een absolute nee. Veelal werkt het hier ook goed om de gevolgen van eigen gedrag gewoon te laten ontstaan. Hoe pijnlijk dit ook voor de puber kan zijn.
Overnemen van de sfeer doordat puber emotie de overhand neemt wordt hier per definitie afgekapt door te vragen of hij/zij dit gevecht met eigen hormonen ergens (veelal de kamer) alleen wil gaan voort zetten.
Basaal dus drie regels:
-Niet beschermen tegen de gevolgen van eigen keuzes.
-Wel begrip, veel warmte, overleg en afspraken maken. En naar behoefte uitleg over een waarom ik denk zoals ik denk.
-De sfeer willen bepalen doe je maar in je eentje ver van de anderen.
En er zijn dagen bij dat ik dus een beetje veel zucht.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 17 oktober 2011 om 00:24
Ik vind dat begrip en warmte geven best moeilijk aangezien ikzelf zo word afgestoten. Het voelt dan heel geforceerd.
Zelfs tijdens mijn begrip en warmte momenten kan ze me compleet afkraken.
Ik zoek zelf tips om daar mee om te kunnen gaan. Dus hoe blijf je zelf lief en warm terwijl ze je het gevoel geven dat ze je liever kwijt dan rijk zijn?
Zelfs tijdens mijn begrip en warmte momenten kan ze me compleet afkraken.
Ik zoek zelf tips om daar mee om te kunnen gaan. Dus hoe blijf je zelf lief en warm terwijl ze je het gevoel geven dat ze je liever kwijt dan rijk zijn?
maandag 17 oktober 2011 om 00:34
Wellicht doordat je geen gesprek hebt over bijvoorbeeld normen en waarden wanneer je warmte geeft? Een puber is net voor zich zelf aan het bepalen waar eigen normen en waarden nu eigenlijk liggen. Lijkt me duidelijk dat ongenuanceerd denken en reageren een gevolg hiervan is.
Dus met humor bijvoorbeeld samen een tuintje aanpakken en vooral overdrijven (nog meer dan zij al doet) met een vette knipoog , lekker gebak halen bij de koffie en haar gelijk geven waarin ze in jouw ogen gelijk in heeft is imho een start.
Een strijd met een puber kan denk ik echt alleen maar wanneer jij
de strijd ook voelt. Ja ze gaan soms zo enorm persoonlijk tekeer. Nee dat kan niet. Alsnog probeer het niet persoonlijk te ervaren ook al zijn de woorden nog zo persoonlijk . En als je dit wel zo
voelt trek je dan even terug om later weer verder te kunnen.
Ze doen niets meer dan de te ontwikkelende normen en waarden toetsen aan de de jouwe door ze ter discussie te stellen. Eigenlijk.is het hoe bizar dit ook klinkt, een compliment. jij bent belangrijk genoeg om grondig te analyseren zodat zij kan bepalen hoe zij het ziet.
Maar ik snap erg goed dat dit niet zo kan voelen hoor! En ik zou ook gewoon aangeven dat je geen zin hebt en negeren als je het even niet trekt.
Dus met humor bijvoorbeeld samen een tuintje aanpakken en vooral overdrijven (nog meer dan zij al doet) met een vette knipoog , lekker gebak halen bij de koffie en haar gelijk geven waarin ze in jouw ogen gelijk in heeft is imho een start.
Een strijd met een puber kan denk ik echt alleen maar wanneer jij
de strijd ook voelt. Ja ze gaan soms zo enorm persoonlijk tekeer. Nee dat kan niet. Alsnog probeer het niet persoonlijk te ervaren ook al zijn de woorden nog zo persoonlijk . En als je dit wel zo
voelt trek je dan even terug om later weer verder te kunnen.
Ze doen niets meer dan de te ontwikkelende normen en waarden toetsen aan de de jouwe door ze ter discussie te stellen. Eigenlijk.is het hoe bizar dit ook klinkt, een compliment. jij bent belangrijk genoeg om grondig te analyseren zodat zij kan bepalen hoe zij het ziet.
Maar ik snap erg goed dat dit niet zo kan voelen hoor! En ik zou ook gewoon aangeven dat je geen zin hebt en negeren als je het even niet trekt.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 17 oktober 2011 om 00:45
quote:tiaraatje schreef op 17 oktober 2011 @ 00:24:
Ik vind dat begrip en warmte geven best moeilijk aangezien ikzelf zo word afgestoten. Het voelt dan heel geforceerd.
Zelfs tijdens mijn begrip en warmte momenten kan ze me compleet afkraken.
Ik zoek zelf tips om daar mee om te kunnen gaan. Dus hoe blijf je zelf lief en warm terwijl ze je het gevoel geven dat ze je liever kwijt dan rijk zijn?
Ik denk door niet te verwachten dat ze reageert zoals ze reageerde als meisje. Door een knuffel te geven en te zeggen dat ze gelijk heeft dat je een aparte stem hebt en dat je die zelf wel
okay vindt. Maar dat je haar haren zo lekker zacht vindt aanvoelen om vervolgens te vragen welke crème spoeling ze gebruikt.
Even een voorbeeldje dus.
Ik vind dat begrip en warmte geven best moeilijk aangezien ikzelf zo word afgestoten. Het voelt dan heel geforceerd.
Zelfs tijdens mijn begrip en warmte momenten kan ze me compleet afkraken.
Ik zoek zelf tips om daar mee om te kunnen gaan. Dus hoe blijf je zelf lief en warm terwijl ze je het gevoel geven dat ze je liever kwijt dan rijk zijn?
Ik denk door niet te verwachten dat ze reageert zoals ze reageerde als meisje. Door een knuffel te geven en te zeggen dat ze gelijk heeft dat je een aparte stem hebt en dat je die zelf wel
okay vindt. Maar dat je haar haren zo lekker zacht vindt aanvoelen om vervolgens te vragen welke crème spoeling ze gebruikt.
Even een voorbeeldje dus.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 17 oktober 2011 om 00:47
quote:pop1980 schreef op 17 oktober 2011 @ 00:42:
Enn, maar je mag toch wel laten weten aan een puber waar de grens ligt qua afkrakerig gedrag? Ik als puber had mijn grenzen wel nodig, want dat gaf me een gevoel van zekerheid in mijn chaotische puberbrein.Ja tuur ijk wel alleen de beste wijze is denk ik door te tonen dat jij je in de afgekraakte zaken zelf zekerheid voelt. Ipv vertellen dat ze zaken niet kan en mag zeggen.
Enn, maar je mag toch wel laten weten aan een puber waar de grens ligt qua afkrakerig gedrag? Ik als puber had mijn grenzen wel nodig, want dat gaf me een gevoel van zekerheid in mijn chaotische puberbrein.Ja tuur ijk wel alleen de beste wijze is denk ik door te tonen dat jij je in de afgekraakte zaken zelf zekerheid voelt. Ipv vertellen dat ze zaken niet kan en mag zeggen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 17 oktober 2011 om 00:49
Mmm.. als ik je post nu nog eens lees, lees ik er een andere nuance in, dus nu is mijn vorige post (gedeeltelijk) ontkracht.
Ik kan ook moeilijk uitleggen wat ik bedoel, maar probeer het toch:
Ik als puber haalde het wel eens in mijn hoofd om mijn moeder af te kraken. Maar dat was nooit zo'n succes, mijn moeder liep niet weg, maar reageerde daar op een kordate manier op waardoor ik weer even mijn hele veilige plek wist. En hoe hard ik dan ook kon krijsen, het kleine kind in mij voelde zich geborgen.
n Vriendin van mij was ook zo, maar die kreeg van haar moeder weinig reactie op haar afkraken en het werd eigenlijk te erg, ik voelde me er onplezierig bij. Moeders reageerde er te weinig op, waardoor ik in dat huis me niet heel geborgen voelde.
Zo duidelijker?
Ik kan ook moeilijk uitleggen wat ik bedoel, maar probeer het toch:
Ik als puber haalde het wel eens in mijn hoofd om mijn moeder af te kraken. Maar dat was nooit zo'n succes, mijn moeder liep niet weg, maar reageerde daar op een kordate manier op waardoor ik weer even mijn hele veilige plek wist. En hoe hard ik dan ook kon krijsen, het kleine kind in mij voelde zich geborgen.
n Vriendin van mij was ook zo, maar die kreeg van haar moeder weinig reactie op haar afkraken en het werd eigenlijk te erg, ik voelde me er onplezierig bij. Moeders reageerde er te weinig op, waardoor ik in dat huis me niet heel geborgen voelde.
Zo duidelijker?
maandag 17 oktober 2011 om 00:55
Maar een tirade van zaken die niet goed zijn aan je moeder zonder adem te halen of een gesprek te voeren, dus alleen een opsomming van negatieve feiten, vallen eerlijk gezegd bij mij in het kader van 'sfeer willen beïnvloeden' . Dat mag van mij dus boven in je eentje tot je klaar bent.
Maar een puber doet dat niet alleen denk ik. Hetis een kwestie van de ouder om het verschil tussen een afkraak sessie en een mening vormen te zien.
Maar een puber doet dat niet alleen denk ik. Hetis een kwestie van de ouder om het verschil tussen een afkraak sessie en een mening vormen te zien.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
maandag 17 oktober 2011 om 02:00
maandag 17 oktober 2011 om 08:15
Dat met rust laten ga ik nu ook maar hanteren, want elk uitje draait toch uit op ruzie.
Waar trek je een grens vraag ik me altijd af?
Ik wil niet op elke slak zout leggen, maar ze gaat soms te ver met woorden
Ze schreeuwt dan dat ze me echt haat of dat ik een zeur ben. Laatst riep ze dat ik beter van een flat kon afspringen.
Op die momenten vraag ik me dan af of ik dan straf moet geven om haar woorden of dat ik dan juist niet alles zo persoonlijk móet opnemen...
Het loslaten is wat pijn doet, het steeds minder mee willen doen met het gezin. Het hoort er allemaal bij maar ik vind het moeilijk.
Waar trek je een grens vraag ik me altijd af?
Ik wil niet op elke slak zout leggen, maar ze gaat soms te ver met woorden
Ze schreeuwt dan dat ze me echt haat of dat ik een zeur ben. Laatst riep ze dat ik beter van een flat kon afspringen.
Op die momenten vraag ik me dan af of ik dan straf moet geven om haar woorden of dat ik dan juist niet alles zo persoonlijk móet opnemen...
Het loslaten is wat pijn doet, het steeds minder mee willen doen met het gezin. Het hoort er allemaal bij maar ik vind het moeilijk.
maandag 17 oktober 2011 om 08:52
Enn, onze zoon is pas 2,5 en een heerlijk makkelijk en meegaand kind, maar ik prent die tips van jou alvast heel goed in mijn oren. Wat een geweldige voorbeelden geef je. Hadden mijn moeder en ik 25 jaar geleden maar een soort topic gehad. Had een hoop ruzie, frustratie en gezeik gescheeld. Het is overigens weer helemaal goedgekomen hoor.
Nogmaals, mijn complimenten voor je geweldige posts.
Nogmaals, mijn complimenten voor je geweldige posts.
maandag 17 oktober 2011 om 08:55
Die woorden moet je niet te persoonlijk opvatten Tiaraatje. Maar ik zou ze ook niet pikken. Mijn dochter kan er ook wat van. Dan mag ze boven gaan zitten simpen.
Het stomme is dat zo'n bui ook weer zó over kan zijn. Komt de stoom nog uit mijn oren, wil mijn dochter alweer gezellig samen theedrinken.
Het stomme is dat zo'n bui ook weer zó over kan zijn. Komt de stoom nog uit mijn oren, wil mijn dochter alweer gezellig samen theedrinken.
maandag 17 oktober 2011 om 09:15
maandag 17 oktober 2011 om 09:21
Oooh, maar dat theedrinken, wil ze ook alleen maar om het goed te maken hoor.
Als ze staat te tieren, vertel ik haar dat ik geen zin heb in onredelijk gedoe en stuur haar naar boven tot ze weer normaal kan doen. Als ze weigert te vertrekken, wat ook wel voorkomt, negeer ik haar en ga gewoon verder met waar ik mee bezig was. Ondertussen doet zij dan haar uiterste best om me het bloed onder de nagels vandaan te halen, of gaat ze op een hele onhandige plek stokstijf in de weg staan met een moordlustige blik. Ik bedenk dan altijd maar hoe moeilijk het voor haar is dat ze zich zo voelt en zichzelf zo onmogenlijk maakt. Dat helpt me om het niet persoonlijk op te vatten.
Als ze staat te tieren, vertel ik haar dat ik geen zin heb in onredelijk gedoe en stuur haar naar boven tot ze weer normaal kan doen. Als ze weigert te vertrekken, wat ook wel voorkomt, negeer ik haar en ga gewoon verder met waar ik mee bezig was. Ondertussen doet zij dan haar uiterste best om me het bloed onder de nagels vandaan te halen, of gaat ze op een hele onhandige plek stokstijf in de weg staan met een moordlustige blik. Ik bedenk dan altijd maar hoe moeilijk het voor haar is dat ze zich zo voelt en zichzelf zo onmogenlijk maakt. Dat helpt me om het niet persoonlijk op te vatten.
dinsdag 18 oktober 2011 om 11:20
Ik geloof dat ik me nog gelukkig mag prijzen dat het gedrag van mijn puber zelden tegen mij is.
Ik opende de post mn om te vragen over de enome sjagerijnheid die er af en toe vanaf komt en negativiteit en gevit op broer/zus. Uit jullie verhalen maak ik op dat het vnl tegen jullie is.
Ik stuur haar idd ook wel weg als het te erg wordt, dan mag ze op haar kamer sjagerijnig zijn.
Ik opende de post mn om te vragen over de enome sjagerijnheid die er af en toe vanaf komt en negativiteit en gevit op broer/zus. Uit jullie verhalen maak ik op dat het vnl tegen jullie is.
Ik stuur haar idd ook wel weg als het te erg wordt, dan mag ze op haar kamer sjagerijnig zijn.
Je bent zelf een theepot
