Relaties
alle pijlers
De waarde van vriendschap?
woensdag 19 oktober 2011 om 14:48
Sorry voor het ontzettend lange verhaal; ik heb zoveel mogelijk geprobeerd te schrappen, maar een volledig beeld is toch ook wel handig 
.
Een tijd terug hadden mijn vriend en ik een nare ruzie die bijna leidde tot het einde van onze relatie. In een week tijd heb ik veel huilend gebeld met mijn beste vriendin X.
Zij is ook bevriend met mijn vriend en wij waren vooral met z’n drieën heel close. Totdat mijn vriend zo rond april/mei dit jaar ‘X. een beetje zat was’ en dat hij niet meer met z’n drieën af wilde spreken. Prima, wij hadden ’t met z’n tweeën ook gezellig. Het begon bij haar wel een beetje schrijnend te worden: ‘Ik hoor niks meer van je vriend’, ‘Waarom komt hij niet naar mijn verjaardag?’, ‘Ik heb ‘m echt al een tijd niet gezien!’
Nadat mijn vriendin de honderdste keer haar beklag deed over waarom ze mijn vriend zo weinig zag, ze ik zo voorzichtig mogelijk dat hij het vervelend vond dat ze zo makkelijk was in haar afspraken (dit was in juni!). Dat als ze belooft langs te komen, dit alsnog op het laatste moment afzegt. Hier heeft zij verder niets mee gedaan; het was allemaal wel prima zo.
Oké, terug naar de ruzie tussen mijn vriend en mij. X. was het roerend met mij eens, maar zei ook dingen tegen mij als ‘jij houdt veel meer van je vriend dan hij van jou’, ‘hij gebruikt je’, en ‘wat een onzin als hij het hierom wil uitmaken’. Ik heb het tijdens onze gesprekken ook meerdere malen voor mijn vriend opgenomen naar haar toe. Ze had naar mijn idee heel duidelijk een eigen mening over deze kwestie.
Nu gingen mijn vriend en X. toch weer ’s een kop koffie doen (midden september). Het eerste wat zij doet (terwijl de relatie tussen mijn vriend en ik op springen stond) is zeggen: ‘Abigail heeft tegen mij gezegd waarom je mij niet wil zien’. Ik heb haar toentertijd op het hart gedrukt dat ik hoopte dat ze discreet met die informatie om kon gaan, ik hoopte namelijk onze vriendschap met z’n drietjes weer terug te krijgen. Nu was mijn vriend daar ook nog boos over naar mij toe (en terecht, ik had zijn vertrouwen niet mogen beschamen). Dit voelde al als keihard verraad (ze had immers ook gewoon kunnen vragen: waarom heb ik je al die tijd zo weinig gezien?).
In datzelfde gesprek heeft zij tegen mijn vriend gezegd ‘ja, ik zou ook niet weten wat ik zou doen in jouw situatie’ en ‘ik snap ’t wel als je ’t uit wil maken’. Terwijl ze tegen mij helemaal tekeer ging over mijn vriend!
Nadat mijn vriend dit weer aan mij had verteld (ja, lekker is dat hè), heb ik haar gesmst dat ik boos was, maar dat ik heel graag snel met haar wilde afspreken om dit allemaal uit te praten. Ondertussen waren we een maand verder en hebben we nog steeds geen afspraak kunnen maken (terwijl ik hiertoe ook initiatief bleef nemen).
Zondag heb ik haar maar een mail gestuurd, met ongeveer dezelfde dingen als in deze post. Een paar citaten van haar sms’jes naar mij daarin verwerkt: 'echt onzin als hij het hierom uitmaakt ALLEEN HIEROM', 'hij zit zijn machtspositie wel lekker te misbruiken', 'ik vind ook eigenlijk dat het een beetje zijn schuld is’.
Natuurlijk had ik nooit verwacht dat ze boos worden op mijn vriend (zou ik ook niet willen) of dat ze het voor mij op zou nemen. Maar ze had toch ook kunnen zeggen: ‘ik snap jullie allebei, ik hoop gewoon dat het goed komt’? In plaats daarvan zit ze te verkondigen naar hem toe dat ze het wel snapt als hij het uit zou maken!
Haar antwoord op mijn mail was: ‘je dwong me een kant te kiezen en ik wil hier niet meer over praten’.
Dit vind ik echt heel erg. Het voelt alsof ik in de rug gestoken ben. Ik vind het zo vreemd dat zij zich gedwongen voelde een kant te kiezen, terwijl ik het ook voor mijn vriend moest opnemen tegenover haar. Bovendien heb ik dit ook nooit bewust van haar gevraagd en als zij dat gevoel had gekregen, had ze dat alleen maar hoeven zeggen!
Ik ben dus kwaad, maar probeer ’t ook allemaal maar achter me te laten. Zo weet je immers wel wie je vrienden zijn, toch? Aan de andere kant voel ik me ook gekwetst omdat onze waarden en verwachtingen van onze vriendschap blijkbaar niet gelijk waren (vertrouwen en eerlijkheid).
Het is alleen wel: mijn vriend heeft nu wel weer wat meer contact met haar en is van plan dit zo te houden. Dat vind ik wel echt vreselijk moeilijk en ik begrijp dit eerlijk gezegd ook niet; een paar maanden geleden was hij nog helemaal klaar met haar. Natuurlijk kan ik niet van hem eisen dat hij haar nooit meer ziet, maar ik vind ’t wel heel erg rot. Wat denken jullie? Maar gewoon het gesprek aangaan? Want als ik er met mijn vriend over praat, geeft hij eigenlijk niet echt respons.
.Een tijd terug hadden mijn vriend en ik een nare ruzie die bijna leidde tot het einde van onze relatie. In een week tijd heb ik veel huilend gebeld met mijn beste vriendin X.
Zij is ook bevriend met mijn vriend en wij waren vooral met z’n drieën heel close. Totdat mijn vriend zo rond april/mei dit jaar ‘X. een beetje zat was’ en dat hij niet meer met z’n drieën af wilde spreken. Prima, wij hadden ’t met z’n tweeën ook gezellig. Het begon bij haar wel een beetje schrijnend te worden: ‘Ik hoor niks meer van je vriend’, ‘Waarom komt hij niet naar mijn verjaardag?’, ‘Ik heb ‘m echt al een tijd niet gezien!’
Nadat mijn vriendin de honderdste keer haar beklag deed over waarom ze mijn vriend zo weinig zag, ze ik zo voorzichtig mogelijk dat hij het vervelend vond dat ze zo makkelijk was in haar afspraken (dit was in juni!). Dat als ze belooft langs te komen, dit alsnog op het laatste moment afzegt. Hier heeft zij verder niets mee gedaan; het was allemaal wel prima zo.
Oké, terug naar de ruzie tussen mijn vriend en mij. X. was het roerend met mij eens, maar zei ook dingen tegen mij als ‘jij houdt veel meer van je vriend dan hij van jou’, ‘hij gebruikt je’, en ‘wat een onzin als hij het hierom wil uitmaken’. Ik heb het tijdens onze gesprekken ook meerdere malen voor mijn vriend opgenomen naar haar toe. Ze had naar mijn idee heel duidelijk een eigen mening over deze kwestie.
Nu gingen mijn vriend en X. toch weer ’s een kop koffie doen (midden september). Het eerste wat zij doet (terwijl de relatie tussen mijn vriend en ik op springen stond) is zeggen: ‘Abigail heeft tegen mij gezegd waarom je mij niet wil zien’. Ik heb haar toentertijd op het hart gedrukt dat ik hoopte dat ze discreet met die informatie om kon gaan, ik hoopte namelijk onze vriendschap met z’n drietjes weer terug te krijgen. Nu was mijn vriend daar ook nog boos over naar mij toe (en terecht, ik had zijn vertrouwen niet mogen beschamen). Dit voelde al als keihard verraad (ze had immers ook gewoon kunnen vragen: waarom heb ik je al die tijd zo weinig gezien?).
In datzelfde gesprek heeft zij tegen mijn vriend gezegd ‘ja, ik zou ook niet weten wat ik zou doen in jouw situatie’ en ‘ik snap ’t wel als je ’t uit wil maken’. Terwijl ze tegen mij helemaal tekeer ging over mijn vriend!
Nadat mijn vriend dit weer aan mij had verteld (ja, lekker is dat hè), heb ik haar gesmst dat ik boos was, maar dat ik heel graag snel met haar wilde afspreken om dit allemaal uit te praten. Ondertussen waren we een maand verder en hebben we nog steeds geen afspraak kunnen maken (terwijl ik hiertoe ook initiatief bleef nemen).
Zondag heb ik haar maar een mail gestuurd, met ongeveer dezelfde dingen als in deze post. Een paar citaten van haar sms’jes naar mij daarin verwerkt: 'echt onzin als hij het hierom uitmaakt ALLEEN HIEROM', 'hij zit zijn machtspositie wel lekker te misbruiken', 'ik vind ook eigenlijk dat het een beetje zijn schuld is’.
Natuurlijk had ik nooit verwacht dat ze boos worden op mijn vriend (zou ik ook niet willen) of dat ze het voor mij op zou nemen. Maar ze had toch ook kunnen zeggen: ‘ik snap jullie allebei, ik hoop gewoon dat het goed komt’? In plaats daarvan zit ze te verkondigen naar hem toe dat ze het wel snapt als hij het uit zou maken!
Haar antwoord op mijn mail was: ‘je dwong me een kant te kiezen en ik wil hier niet meer over praten’.
Dit vind ik echt heel erg. Het voelt alsof ik in de rug gestoken ben. Ik vind het zo vreemd dat zij zich gedwongen voelde een kant te kiezen, terwijl ik het ook voor mijn vriend moest opnemen tegenover haar. Bovendien heb ik dit ook nooit bewust van haar gevraagd en als zij dat gevoel had gekregen, had ze dat alleen maar hoeven zeggen!
Ik ben dus kwaad, maar probeer ’t ook allemaal maar achter me te laten. Zo weet je immers wel wie je vrienden zijn, toch? Aan de andere kant voel ik me ook gekwetst omdat onze waarden en verwachtingen van onze vriendschap blijkbaar niet gelijk waren (vertrouwen en eerlijkheid).
Het is alleen wel: mijn vriend heeft nu wel weer wat meer contact met haar en is van plan dit zo te houden. Dat vind ik wel echt vreselijk moeilijk en ik begrijp dit eerlijk gezegd ook niet; een paar maanden geleden was hij nog helemaal klaar met haar. Natuurlijk kan ik niet van hem eisen dat hij haar nooit meer ziet, maar ik vind ’t wel heel erg rot. Wat denken jullie? Maar gewoon het gesprek aangaan? Want als ik er met mijn vriend over praat, geeft hij eigenlijk niet echt respons.
woensdag 19 oktober 2011 om 14:57
Het klinkt alsof ze verliefd is op jouw vriend... Helaas komt het hele verhaal me superbekend voor: bijna precies hetzelfde meegemaakt. Mijn vriendin werd verscheurd tussen verliefdheid en vriendschap maar kon zich uiteindelijk niet inhouden en probeerde mij en mijn (ex) vriend uit elkaar te drijven. Dit is gelukt, maar hij is niet met haar verder gegaan. Niemand van ons is nog bevriend, helaas...
Investeer goed in je relatie, dat is nu nodig. En laat haar even in haar sop gaarkoken. Ze lijkt me geen goede vriendin op dit moment.
Investeer goed in je relatie, dat is nu nodig. En laat haar even in haar sop gaarkoken. Ze lijkt me geen goede vriendin op dit moment.
woensdag 19 oktober 2011 om 15:02
Even nog twee toevoegingen - het was ook zooo'n lang verhaal.
- Wij waren al met z'n drieën bevriend voordat mijn vriend en ik iets kregen. Wij waren dan ook eerst vrienden. En dit vond ze toentertijd helemaal leuk en het is altijd gewoon goed gegaan.
- Belangrijker: zij wil echt niets met mijn vriend, dat geloof ik gewoon niet en dat is ook gewoon niet zo. Ze is nu ook flink aan de date met één of andere kerel en met haar hoofd in de wolken (ik voel me deels ook gewoon opzij gezet omdat ze nu iemand heeft).
Verder: mijn vriend is nog steeds mijn vriend en het gaat nu weer heel erg goed. Hij is dus geen ex.
En toen ik onze problemen besprak (wat overigens gewoon meer uithuilen was), waren zij helemaal niet dik met elkaar (al maanden geen contact).
En juist nu zij me zo heeft laten vallen, wil mijn vriend het contact met haar weer houden.
- Wij waren al met z'n drieën bevriend voordat mijn vriend en ik iets kregen. Wij waren dan ook eerst vrienden. En dit vond ze toentertijd helemaal leuk en het is altijd gewoon goed gegaan.
- Belangrijker: zij wil echt niets met mijn vriend, dat geloof ik gewoon niet en dat is ook gewoon niet zo. Ze is nu ook flink aan de date met één of andere kerel en met haar hoofd in de wolken (ik voel me deels ook gewoon opzij gezet omdat ze nu iemand heeft).
Verder: mijn vriend is nog steeds mijn vriend en het gaat nu weer heel erg goed. Hij is dus geen ex.
En toen ik onze problemen besprak (wat overigens gewoon meer uithuilen was), waren zij helemaal niet dik met elkaar (al maanden geen contact).
En juist nu zij me zo heeft laten vallen, wil mijn vriend het contact met haar weer houden.
woensdag 19 oktober 2011 om 15:36
Dames, volgens mij gaat het TO juist om het feit dat haar vriend eerst het contact met X. verbroken had en juist nu weer op wil pakken - juist nu X. haar zo ontzettend heeft laten vallen.
Ik vind ook dat haar vriendin zeker niet de juiste vriendin is. Ze wil voor haar eigen gemak de ruzie niet eens uitpraten en ze kan blijkbaar ook niet eerlijk zijn tegen TO.
En ik ben het niet eens met Caviahaar. Het kwetst haar dat haar vriend nog steeds contact wil met X., en dat kan ik me heel erg goed voorstellen. Ze heeft zowel van X. als van haar vriend niet gevraagd een kant te kiezen, maar TO, als je vriend echt begaan is met je, dan zal hij in ieder geval de komende tijd zijn aandacht op jou richten en X. even links laten liggen.
Ik vind ook dat haar vriendin zeker niet de juiste vriendin is. Ze wil voor haar eigen gemak de ruzie niet eens uitpraten en ze kan blijkbaar ook niet eerlijk zijn tegen TO.
En ik ben het niet eens met Caviahaar. Het kwetst haar dat haar vriend nog steeds contact wil met X., en dat kan ik me heel erg goed voorstellen. Ze heeft zowel van X. als van haar vriend niet gevraagd een kant te kiezen, maar TO, als je vriend echt begaan is met je, dan zal hij in ieder geval de komende tijd zijn aandacht op jou richten en X. even links laten liggen.
woensdag 19 oktober 2011 om 15:44
Ik vind dat hier wel erg makkelijk voorbij gegaan wordt aan de kant van vriendin X. Ze is met Abigail en partner bevriend. Eerst heeft partner gene zin meer in vriendin X omdat hij haar zat is. Dit zegt hij dan niet zelf tegen vriendin X maar laat vriendin X maar gewoon zitten. Abigail trekt wel met vriendin X op en vertelt allerlei verhalen over (ex) partner waar vriendin X naar moet luisteren. Dan wil partner toch weer met vriendin X praten, vind je het gek dat vriendin X dan begint over het feit dat partner haar niet meer wilde zien.
Vertelt ook weer allerlei verhalen over Abigail. Ja dan zit vriendin X er inderdaad tussenin! Snap best dat ze handigere antwoorden had kunnen geven maar Abigail en partbner maken het ook wel erg lastig. Dit is een ingewikkelde driehoek en ik kan me best voorstellen dat het voor iedereen lastig is. Maar ik zie niet in waarom vriendin X alle schuld krijgt.
Abigail, als je van je vriend niet had mogen vertellen tegen vriendin X waarom hij haar niet meer wilde zien dan had je dat ook niet moeten doen. Ik vind het wel laf van je vriend dat hij vriendin X zat was en niet eens durft te zeggen waarom.
Jullie hebben alledrie schuld aan deze kwestie!
Vertelt ook weer allerlei verhalen over Abigail. Ja dan zit vriendin X er inderdaad tussenin! Snap best dat ze handigere antwoorden had kunnen geven maar Abigail en partbner maken het ook wel erg lastig. Dit is een ingewikkelde driehoek en ik kan me best voorstellen dat het voor iedereen lastig is. Maar ik zie niet in waarom vriendin X alle schuld krijgt.
Abigail, als je van je vriend niet had mogen vertellen tegen vriendin X waarom hij haar niet meer wilde zien dan had je dat ook niet moeten doen. Ik vind het wel laf van je vriend dat hij vriendin X zat was en niet eens durft te zeggen waarom.
Jullie hebben alledrie schuld aan deze kwestie!
woensdag 19 oktober 2011 om 15:57
quote:Djuuls04 schreef op 19 oktober 2011 @ 15:44:
Dan wil partner toch weer met vriendin X praten, vind je het gek dat vriendin X dan begint over het feit dat partner haar niet meer wilde zien.
Dat is niet gek, maar dan had X. haar daar toch niet bij hoeven betrekken.
Vertelt ook weer allerlei verhalen over Abigail.
Dat weet je niet zeker.
Maar ik zie niet in waarom vriendin X alle schuld krijgt.
Het is ook niet zozeer een schuldkwestie; ik snap heel erg goed dat TO zich bijzonder verraden voelt (X. had ook gewoon tegen haar kunnen zeggen: joh, ik wil hier liever niet meer over praten). In die zin is X. ook bijzonder laf.
Abigail, als je van je vriend niet had mogen vertellen tegen vriendin X waarom hij haar niet meer wilde zien dan had je dat ook niet moeten doen. Ik vind het wel laf van je vriend dat hij vriendin X zat was en niet eens durft te zeggen waarom.
Hier heb je helemaal gelijk in (beide punten)!
Dan wil partner toch weer met vriendin X praten, vind je het gek dat vriendin X dan begint over het feit dat partner haar niet meer wilde zien.
Dat is niet gek, maar dan had X. haar daar toch niet bij hoeven betrekken.
Vertelt ook weer allerlei verhalen over Abigail.
Dat weet je niet zeker.
Maar ik zie niet in waarom vriendin X alle schuld krijgt.
Het is ook niet zozeer een schuldkwestie; ik snap heel erg goed dat TO zich bijzonder verraden voelt (X. had ook gewoon tegen haar kunnen zeggen: joh, ik wil hier liever niet meer over praten). In die zin is X. ook bijzonder laf.
Abigail, als je van je vriend niet had mogen vertellen tegen vriendin X waarom hij haar niet meer wilde zien dan had je dat ook niet moeten doen. Ik vind het wel laf van je vriend dat hij vriendin X zat was en niet eens durft te zeggen waarom.
Hier heb je helemaal gelijk in (beide punten)!
woensdag 19 oktober 2011 om 16:11
Tja, als ik X was zou ik mij ook verraden voelen. Eerst laat vriend ( partner van Abigail) je vallen zonder uitleg, dan komt hij weer terug, zit je midden in de relatiecrisis van die 2, krijg je op je kop van Abigail dat je niet zorgvuldiger bent in je woorden terijl Abigail zelf gezegd heeft waarom vriend niet wil optrekken met X en dan zou vriend je nu weer moeten laten vallen omdat Abigail dat wil.
Vriendin X kan met evenveel recht zich afvragen of dit nu echte vriendschap is.
Vriendin X kan met evenveel recht zich afvragen of dit nu echte vriendschap is.
woensdag 19 oktober 2011 om 20:04
quote:Djuuls04 schreef op 19 oktober 2011 @ 16:11:
Tja, als ik X was zou ik mij ook verraden voelen. Eerst laat vriend ( partner van Abigail) je vallen zonder uitleg, dan komt hij weer terug, zit je midden in de relatiecrisis van die 2, krijg je op je kop van Abigail dat je niet zorgvuldiger bent in je woorden terijl Abigail zelf gezegd heeft waarom vriend niet wil optrekken met X en dan zou vriend je nu weer moeten laten vallen omdat Abigail dat wil.
Vriendin X kan met evenveel recht zich afvragen of dit nu echte vriendschap is.
Ja oké, er zijn alleen drie zaken uit het bericht van TO die ik in dit verhaal niet vind kloppen.
- De vriend van TO vindt ik eigenlijk de echte eikel in dit verhaal; hij vertelt een goede vriendin niet eens waarom hij even geen trek meer in diegene heeft. Daar staat TO duidelijk niet achter; dan wordt zij er ook 'tussenin' gezet.
- Als X. zich ertussen gezet voelde, had zij dit aan moeten geven. Als je een vriendschap hebt met mensen, dan moet je daar eerlijk in kunnen zijn.
- TO geeft aan dat ze het allemaal uit wil praten en X. grijpt die kans niet. Daar zijn consequenties aan verbonden; ik kan me heel goed voorstellen dat TO zoiets dan niet zomaar achter zich kan laten.
Bovendien: eerst reageert iedereen met 'X. wil haar vriend vast afpakken' en als dat wordt uitgesloten, ligt opeens alle schuld bij TO?
Tja, als ik X was zou ik mij ook verraden voelen. Eerst laat vriend ( partner van Abigail) je vallen zonder uitleg, dan komt hij weer terug, zit je midden in de relatiecrisis van die 2, krijg je op je kop van Abigail dat je niet zorgvuldiger bent in je woorden terijl Abigail zelf gezegd heeft waarom vriend niet wil optrekken met X en dan zou vriend je nu weer moeten laten vallen omdat Abigail dat wil.
Vriendin X kan met evenveel recht zich afvragen of dit nu echte vriendschap is.
Ja oké, er zijn alleen drie zaken uit het bericht van TO die ik in dit verhaal niet vind kloppen.
- De vriend van TO vindt ik eigenlijk de echte eikel in dit verhaal; hij vertelt een goede vriendin niet eens waarom hij even geen trek meer in diegene heeft. Daar staat TO duidelijk niet achter; dan wordt zij er ook 'tussenin' gezet.
- Als X. zich ertussen gezet voelde, had zij dit aan moeten geven. Als je een vriendschap hebt met mensen, dan moet je daar eerlijk in kunnen zijn.
- TO geeft aan dat ze het allemaal uit wil praten en X. grijpt die kans niet. Daar zijn consequenties aan verbonden; ik kan me heel goed voorstellen dat TO zoiets dan niet zomaar achter zich kan laten.
Bovendien: eerst reageert iedereen met 'X. wil haar vriend vast afpakken' en als dat wordt uitgesloten, ligt opeens alle schuld bij TO?
vrijdag 28 oktober 2011 om 17:59
Bedankt voor jullie reacties. Sophietje, je slaat de spijker op z'n kop.
Onderhand heb ik X. maar gelaten. Ik wil geen discussie over de mail en als zij onze vriendschap niet belangrijk genoeg vindt om alles uit te praten, dan is dat maar zo.
Ik heb wel begrepen dat toen zij vroeg aan mijn vriend van 'zullen we weer 's afspreken?' dat hij daarop reageerde met 'dat kan niet, want dan wordt Abigail boos'.
Het wordt echt tijd dat er wat meer direct gecommuniceerd wordt, want hier word ik doodmoe van. Hier loop ik al een tijdje mee rond. Aan de ene kant vind ik 't vreselijk dat mijn vriend me dus niet steunt, aan de andere kant heb ik de situatie voor een groot deel zelf gecreëerd.
Onderhand heb ik X. maar gelaten. Ik wil geen discussie over de mail en als zij onze vriendschap niet belangrijk genoeg vindt om alles uit te praten, dan is dat maar zo.
Ik heb wel begrepen dat toen zij vroeg aan mijn vriend van 'zullen we weer 's afspreken?' dat hij daarop reageerde met 'dat kan niet, want dan wordt Abigail boos'.
Het wordt echt tijd dat er wat meer direct gecommuniceerd wordt, want hier word ik doodmoe van. Hier loop ik al een tijdje mee rond. Aan de ene kant vind ik 't vreselijk dat mijn vriend me dus niet steunt, aan de andere kant heb ik de situatie voor een groot deel zelf gecreëerd.
vrijdag 28 oktober 2011 om 21:01
'Want dan wordt Abigail boos'?! Excuse me?!
Hij zet X. bij dezen alsnog tussen jullie in!
Lieverd, je bent meer waard dan deze vent. Hij verbreekt zomaar het contact met een goede vriendin, zonder haar te vertellen waarom hij haar precies zat is (en hoe fout je ook zat; je werd er wel tussen gezet en met de juiste intenties heb je geprobeerd hun contact te herstellen).
Daarna besluit hij, net op een moment dat je echt wel verraden bent door X., dat hij toch wel weer contact met haar wil.
Natuurlijk moet ook de kant van X. niet vergeten worden, maar zij heeft haar kans gehad. Als jullie samen door willen, doe dat dan lekker zonder haar.
Hij zet X. bij dezen alsnog tussen jullie in!
Lieverd, je bent meer waard dan deze vent. Hij verbreekt zomaar het contact met een goede vriendin, zonder haar te vertellen waarom hij haar precies zat is (en hoe fout je ook zat; je werd er wel tussen gezet en met de juiste intenties heb je geprobeerd hun contact te herstellen).
Daarna besluit hij, net op een moment dat je echt wel verraden bent door X., dat hij toch wel weer contact met haar wil.
Natuurlijk moet ook de kant van X. niet vergeten worden, maar zij heeft haar kans gehad. Als jullie samen door willen, doe dat dan lekker zonder haar.
