Kinderen
alle pijlers
Zwanger! ... Wat nu?
maandag 10 oktober 2011 om 14:57
Geheel onverwachts blijk ik zwanger te zijn. Vier weken geleden ben ik overgestapt van de spiraal naar de pil, omdat mijn spiraal niet meer naar behoren werkte (deed pijn). De eerste twee weken is de pil nog niet 99% betrouwbaar, ondanks dit hebben we het niet 'dubbel safe' gedaan. Toen mijn menstruatie uitbleef wist ik eigenlijk al genoeg...
Diep van binnen ben ik blij, maar ik zit met zo veel vragen. Kan ik parttime blijven werken? Hoe zit het met kinderopvang? Mijn partner woont momenteel 100km verderop, moet ik hier alles opgeven en daar 'opnieuw beginnen'? Een eerste kind krijgen zonder mijn vrienden en familie bij me in de buurt? Hoe gaat het er financieel uit zien? Wij hebben het niet breed, laat staan als ik parttime ga werken of zelfs moet stoppen met werken? Gezien de lastige situatie wil mijn partner zelfs abortus overwegen (waar ik erg van schrok). Morgen heb ik een afspraak met de huisarts om te kijken hoe ver ik ben.
Zijn er mensen die in een zelfde situatie hebben gezeten? Wat zouden jullie me adviseren zodat ik helder krijg wat de juiste keus is op dit moment?
Diep van binnen ben ik blij, maar ik zit met zo veel vragen. Kan ik parttime blijven werken? Hoe zit het met kinderopvang? Mijn partner woont momenteel 100km verderop, moet ik hier alles opgeven en daar 'opnieuw beginnen'? Een eerste kind krijgen zonder mijn vrienden en familie bij me in de buurt? Hoe gaat het er financieel uit zien? Wij hebben het niet breed, laat staan als ik parttime ga werken of zelfs moet stoppen met werken? Gezien de lastige situatie wil mijn partner zelfs abortus overwegen (waar ik erg van schrok). Morgen heb ik een afspraak met de huisarts om te kijken hoe ver ik ben.
Zijn er mensen die in een zelfde situatie hebben gezeten? Wat zouden jullie me adviseren zodat ik helder krijg wat de juiste keus is op dit moment?
dinsdag 11 oktober 2011 om 14:35
quote:xsuzyqx schreef op 11 oktober 2011 @ 11:56:
Dank voor alle reacties. Het doet me heel goed om verhalen van anderen te lezen en zoveel begrip te mogen ontvangen (heel verstandig lees ik door alle vooroordelen heen).
Wat me opvalt is dat een aantal van jullie er bewust voor heeft gekozen te latten tijdens en na de zwangerschap. Hier heb ik niet over nagedacht. Mijn partner kennende (wil overigens kinderen, maar liever niet nu) staat hij hier niet voor open, hij is traditioneler ingesteld- 'huisje-boompje-beestje' instelling. Jammer vindt ik dat veel mensen zo vasthouden aan dit idee. Mijn zus is bijvoorbeeld bewust alleenstaande moeder van 2, heeft hier vanaf haar eerste kind voor gekozen. En velen vinden dit maar 'triest' en vinden dat het allemaal niet zo hoort.
Maar even terug komend op het latten: wij latten momenteel bewust, omdat onze relatie de afgelopen jaren flink wat ups en downs heeft mee gemaakt. Sinds we latten gaat het fantastisch, we kunnen lekker ons eigen leven hebben en toch een prettige relatie hebben. Wat dat betreft ben ik wat zelfstandiger en heb meer behoefte aan ruimte van hij... Het maakt het lastig dat we niet beiden hier het zelfde in staan.
Wat betreft de woonplaats: hij wil daar blijven gezien zijn werk en netwerk en ik zie het niet zitten om daar heen te gaan. Dat laatste is omdat ik het niet zie zitten om mijn eerste kindje te krijgen zonder mijn familie en vrienden om me heen, en ik heb nu vast werk.. We moeten hier nog goed over praten.
Mamapino: bijzonder verhaal, fijn dat het op deze manier voor jullie werkt!
Milobiu: Wat maakte dat jullie voor deze situatie hebben gekozen?
Ik kom trouwens zojuist van mijn huisarts af en zij denkt dat ik wellicht al bevrucht ben toen ik mijn spiraal had. Gezien de aard van mijn klachten toen der tijd (de reden dat ik hem heb laten verwijderen). We laten een echo maken om te kijken hoe ver ik daadwerkelijk ben..
To be continued!
Hoezo vooroordelen. Je schrijft zelf dat je volledig onverwacht zwanger bent geraakt en een regel verder datmje bewust geen extra anticonceptie hebt gebruikt ondanks dat je wist dat de pil nog niet veilig was.
Als ik daar vragen over stel is dat geen vooroordeel. Je hebt het bewust gedaan dus vind ik het gek dat je er nu tegenaan loopt dat vriend het eigenlijk niet zit zitten etc. Dan had je daar eerder over na moeten denken of een condoom moeten gebruiken.
Ik gun je alle geluk van de wereld, maar vind het gewoon raar.
Dank voor alle reacties. Het doet me heel goed om verhalen van anderen te lezen en zoveel begrip te mogen ontvangen (heel verstandig lees ik door alle vooroordelen heen).
Wat me opvalt is dat een aantal van jullie er bewust voor heeft gekozen te latten tijdens en na de zwangerschap. Hier heb ik niet over nagedacht. Mijn partner kennende (wil overigens kinderen, maar liever niet nu) staat hij hier niet voor open, hij is traditioneler ingesteld- 'huisje-boompje-beestje' instelling. Jammer vindt ik dat veel mensen zo vasthouden aan dit idee. Mijn zus is bijvoorbeeld bewust alleenstaande moeder van 2, heeft hier vanaf haar eerste kind voor gekozen. En velen vinden dit maar 'triest' en vinden dat het allemaal niet zo hoort.
Maar even terug komend op het latten: wij latten momenteel bewust, omdat onze relatie de afgelopen jaren flink wat ups en downs heeft mee gemaakt. Sinds we latten gaat het fantastisch, we kunnen lekker ons eigen leven hebben en toch een prettige relatie hebben. Wat dat betreft ben ik wat zelfstandiger en heb meer behoefte aan ruimte van hij... Het maakt het lastig dat we niet beiden hier het zelfde in staan.
Wat betreft de woonplaats: hij wil daar blijven gezien zijn werk en netwerk en ik zie het niet zitten om daar heen te gaan. Dat laatste is omdat ik het niet zie zitten om mijn eerste kindje te krijgen zonder mijn familie en vrienden om me heen, en ik heb nu vast werk.. We moeten hier nog goed over praten.
Mamapino: bijzonder verhaal, fijn dat het op deze manier voor jullie werkt!
Milobiu: Wat maakte dat jullie voor deze situatie hebben gekozen?
Ik kom trouwens zojuist van mijn huisarts af en zij denkt dat ik wellicht al bevrucht ben toen ik mijn spiraal had. Gezien de aard van mijn klachten toen der tijd (de reden dat ik hem heb laten verwijderen). We laten een echo maken om te kijken hoe ver ik daadwerkelijk ben..
To be continued!
Hoezo vooroordelen. Je schrijft zelf dat je volledig onverwacht zwanger bent geraakt en een regel verder datmje bewust geen extra anticonceptie hebt gebruikt ondanks dat je wist dat de pil nog niet veilig was.
Als ik daar vragen over stel is dat geen vooroordeel. Je hebt het bewust gedaan dus vind ik het gek dat je er nu tegenaan loopt dat vriend het eigenlijk niet zit zitten etc. Dan had je daar eerder over na moeten denken of een condoom moeten gebruiken.
Ik gun je alle geluk van de wereld, maar vind het gewoon raar.
Schuin spaan en Zee gras planten potjes
vrijdag 14 oktober 2011 om 13:11
quote:xsuzyqx schreef op 11 oktober 2011 @ 11:56:
Dank voor alle reacties. Het doet me heel goed om verhalen van anderen te lezen en zoveel begrip te mogen ontvangen (heel verstandig lees ik door alle vooroordelen heen).
Ik vind het helemaal niet verstandig dat je reacties die je niet aan staan als overbodig wegwuift.
Dank voor alle reacties. Het doet me heel goed om verhalen van anderen te lezen en zoveel begrip te mogen ontvangen (heel verstandig lees ik door alle vooroordelen heen).
Ik vind het helemaal niet verstandig dat je reacties die je niet aan staan als overbodig wegwuift.
vrijdag 14 oktober 2011 om 18:03
quote:xsuzyqx schreef op 14 oktober 2011 @ 17:45:
Gelukkig kan ik dat helemaal zelf bepalen... Ik plaats dit bericht om er achter te komen hoe ik het nu aan moet pakken. Niet om er achter te komen wat anderen denken van hoe het gebeurt is..
Groot gelijk!
gefeliciteerd, lees tussen de regels door dat je toch ook blij bent, dus hopelijk gepast om te zeggen.
Lijkt me een lastige situatie, maar er zijn ook genoeg oplossingen. Als jullie besluiten het kindje te houden heb je nog een poosje de tijd om dingen uit te zoeken en te regelen.
Latten kan, al kost dat wel meer geld. Ook kan ik me voorstellen dat je er dan uiteindelijk vaak alleen voor staat. Je kan dan wel beide in je eigen omgeving blijven en de relatie staat miss minder onder druk.
Samenwonen ergens halverwege..? Al heeft dan geen van beide zijn eigen netwerk dichtbij..
Wie heeft het meest geschikte huis? Lijkt me ook niet onredelijk om daarop te letten mocht je besluiten het kindje te houden.
Ik denk dat het sowieso verstandig is om er samen veel over te praten en ook los van elkaar met anderen..
Gelukkig kan ik dat helemaal zelf bepalen... Ik plaats dit bericht om er achter te komen hoe ik het nu aan moet pakken. Niet om er achter te komen wat anderen denken van hoe het gebeurt is..
Groot gelijk!
gefeliciteerd, lees tussen de regels door dat je toch ook blij bent, dus hopelijk gepast om te zeggen.
Lijkt me een lastige situatie, maar er zijn ook genoeg oplossingen. Als jullie besluiten het kindje te houden heb je nog een poosje de tijd om dingen uit te zoeken en te regelen.
Latten kan, al kost dat wel meer geld. Ook kan ik me voorstellen dat je er dan uiteindelijk vaak alleen voor staat. Je kan dan wel beide in je eigen omgeving blijven en de relatie staat miss minder onder druk.
Samenwonen ergens halverwege..? Al heeft dan geen van beide zijn eigen netwerk dichtbij..
Wie heeft het meest geschikte huis? Lijkt me ook niet onredelijk om daarop te letten mocht je besluiten het kindje te houden.
Ik denk dat het sowieso verstandig is om er samen veel over te praten en ook los van elkaar met anderen..
vrijdag 14 oktober 2011 om 18:14
Dank _Puck_!
Het is inderdaad lastig.. Dit weekend hebben we eindelijk de tijd om er weer over te praten. Door de weeks werken we beiden en ik werk wisselende diensten, waardoor we elkaar amper spreken. Heb het er verder alleen met mijn huisarts besproken.. Denk er over om het er vanavond met een vriendin over te hebben, denk dat dat heel erg oplucht. Had me eerder voorgenomen tegen niemand wat te vertellen, tot de beslissing was genomen, maar denk dat ik dat niet trek.. Door er niet over te praten blijft het onwerkelijk.
Wel gek hoor... Bepaalde dingen vallen me nu heel erg op. Liep bijvoorbeeld langs de kinderafdeling in de HEMA en er schoot meteen een kriebel door mn buik. Ook hoorde ik een collega bellen met een vriend, hij heeft net zijn eerste kindje en vertelde telefonisch hoe zwaar het was en dat er absoluut geen sprake is van een roze wolk.
Gevoelsmatig zeg ik doen, de warmte en liefde van/voor een kind lijkt me zo fijn.. Maar denk dat ik het niet moet romantiseren. Er zitten (zoals ik in t begin schreef) een aantal praktische nadelen aan, daarbij wordt het financieel een stuk minder en zal onze relatie drastisch veranderen. De ene dag denk ik stellig: we gaan dit doen! Ik wil dit kindje! De andere word ik spaans benauwd van het idee alleen al... Zucht..
Het is inderdaad lastig.. Dit weekend hebben we eindelijk de tijd om er weer over te praten. Door de weeks werken we beiden en ik werk wisselende diensten, waardoor we elkaar amper spreken. Heb het er verder alleen met mijn huisarts besproken.. Denk er over om het er vanavond met een vriendin over te hebben, denk dat dat heel erg oplucht. Had me eerder voorgenomen tegen niemand wat te vertellen, tot de beslissing was genomen, maar denk dat ik dat niet trek.. Door er niet over te praten blijft het onwerkelijk.
Wel gek hoor... Bepaalde dingen vallen me nu heel erg op. Liep bijvoorbeeld langs de kinderafdeling in de HEMA en er schoot meteen een kriebel door mn buik. Ook hoorde ik een collega bellen met een vriend, hij heeft net zijn eerste kindje en vertelde telefonisch hoe zwaar het was en dat er absoluut geen sprake is van een roze wolk.
Gevoelsmatig zeg ik doen, de warmte en liefde van/voor een kind lijkt me zo fijn.. Maar denk dat ik het niet moet romantiseren. Er zitten (zoals ik in t begin schreef) een aantal praktische nadelen aan, daarbij wordt het financieel een stuk minder en zal onze relatie drastisch veranderen. De ene dag denk ik stellig: we gaan dit doen! Ik wil dit kindje! De andere word ik spaans benauwd van het idee alleen al... Zucht..
dinsdag 18 oktober 2011 om 02:13
Het kindje is reeds verwekt en groeit in je buik. Je wist welk risico je nam. Gevoelsmatig zeg je: "doen". Je vriend wil wel kinderen, maar liever niet nu.
Hier moet toch een oplossing voor te vinden zijn? Het gaat hier om een mensenleven! Bedenk eens hoe je het gaat ervaren als je je kindje weg laat halen?
Hier moet toch een oplossing voor te vinden zijn? Het gaat hier om een mensenleven! Bedenk eens hoe je het gaat ervaren als je je kindje weg laat halen?
dinsdag 18 oktober 2011 om 21:04
Hi Swiss, dank voor je interesse! We hebben veel gesproken afgelopen weekend, maar zijn er nog niet uit. Welk merk ik dat ik ondertussen niet meer rook, drink en erg gezond eet... Volgende week gaan we samen naar de echo voor een termijnbepaling. Hoop dat dit gevoelsmatig wat met ons doet. Gevoelsmatig is de woonplek-werk het grootste probleem, daar moeten we uit zien te komen..
Heb jij kinderen Swiss?
Heb jij kinderen Swiss?
donderdag 20 oktober 2011 om 11:44
Ja, ik ben nu zwanger van de derde en over een paar weken uitgerekend. Deze zwangerschap lag niet geheel meer in de planning, maar na een paar dagen wennen (mijn vriend een paar weken ) waren we er heel erg blij mee! Maar goed, wij weten hoe verschrikkelijk leuk het is om zelf kinderen te hebben. Praktisch moest er bij ons ook veel 'opgelost' worden, maar dat komt altijd goed. Ik ben redelijk avontuurlijk ingesteld en probeer mee te gaan met de flow van het leven. Dat houdt het ook een beetje spannend! Ik hoop dat jullie er samen uitkomen!
donderdag 20 oktober 2011 om 12:43
Wat leuk, gefeliciteerd! Hoe oud zijn je twee kleinste?
Zelf krijg ik er, gedurende de dagen, meer rust bij. Steeds vaker ben ik er van overtuigd dit te willen.. Het enige wat mij zorgen blijft baren is mijn partner, als we hiervoor gaan is het praktischer (ivm woning, werk en oppas) om hier te gaan wonen maar hij wil dat niet. Zodra we het daar over hebben, begint hij over een overtijdsbehandeling.. Zo te lezen had jouw partner er ook wat meer tijd voor nodig, laat ik hopen dat die van mij ook bijdraait!
Zelf krijg ik er, gedurende de dagen, meer rust bij. Steeds vaker ben ik er van overtuigd dit te willen.. Het enige wat mij zorgen blijft baren is mijn partner, als we hiervoor gaan is het praktischer (ivm woning, werk en oppas) om hier te gaan wonen maar hij wil dat niet. Zodra we het daar over hebben, begint hij over een overtijdsbehandeling.. Zo te lezen had jouw partner er ook wat meer tijd voor nodig, laat ik hopen dat die van mij ook bijdraait!
zondag 23 oktober 2011 om 13:38
zondag 23 oktober 2011 om 17:32
Reken er dan wel op dat je mogelijk (nog) geen hartje ziet kloppen. Daar is het met vijf weken meestal nog te vroeg voor. Rond de zes weken wordt dat zichtbaar, als het allemaal goed is. Met een dikke zeven, acht weken zie je pas echt iets wat een kindje gaat worden. Daarna wordt het steeds herkenbaarder.
Ik zeg dit om teleurstelling te voorkomen, anders komt het misschien rauw op je dak vallen dat er zo weinig te zien is.
Succes dinsdag!
Ik zeg dit om teleurstelling te voorkomen, anders komt het misschien rauw op je dak vallen dat er zo weinig te zien is.
Succes dinsdag!
zondag 23 oktober 2011 om 20:27
Als jij helemaal zelf kon bepalen wat er ging gebeuren en er dan even vanuit gaan dat partner daarbij aan zou sluiten, wat zou je dan willen?
Ik denk dat het juist goed is om er met anderen dan je vriend over te spreken. Het is natuurlijk iets waar je samen uit moet komen, maar je moet er toch ook achter komen wat het is dat je zelf wilt. Dan gaat denk ik makkelijker als je vrijuit kan praten en daarbij even geen rekening hoeft te houden met de gevoelens/gedachte van je vriend..
Hoe kijk je aan tegen de echo?
Ik denk dat het juist goed is om er met anderen dan je vriend over te spreken. Het is natuurlijk iets waar je samen uit moet komen, maar je moet er toch ook achter komen wat het is dat je zelf wilt. Dan gaat denk ik makkelijker als je vrijuit kan praten en daarbij even geen rekening hoeft te houden met de gevoelens/gedachte van je vriend..
Hoe kijk je aan tegen de echo?
maandag 24 oktober 2011 om 14:30
Georgette: Dat las ik inderdaad ook in één van de boeken over zwangerschap. Jammer, misschien dat de boodschap beter aan zou komen wanneer er iets te zien is op de echo..
We hebben vanmorgen een goed gesprek gehad samen, waarbij in iedergeval helder is geworden wat voor ons beiden voorwaarden zijn. Het komt er op neer dat hij perse daar wilt blijven wonen en werken. Opzich haalbaar, als we een woning vinden die betaalbaar is (randstad). Nu ligt de bal dus bij mij; wil ik daar mijn eerste kindje krijgen? Nadelen zijn dat ik ver weg van mijn familie en vrienden zit en voorlopig (100km) zal moeten reizen tot ik een nieuwe baan heb gevonden. We gaan er financieel gezien een stuk op achteruit als we hier voor gaan, daar zijn we ons van bewust.
_Puck_ het lijkt me inderdaad goed om er zelf met iemand over te praten. Ik vind het gewoon heel lastig om er achter te komen wat een goede keuze is op dit moment, waar ik nu het meest achter sta.
Wat betreft jouw vraag, wat ik zou doen als ik 100% zelf kon bepalen, ik zou dan het kindje houden en mijn partner deze kant op laten komen. Met mijn huidige baan, vrienden en familie om me heen voel ik me een stuk sterker dan de onzekere en onbekende situatie waar ik in terecht kom als ik naar hem ga. Maarja, hier heen komen is voor mijn partner weer geen optie. Ik zal dus moeten inleveren op bepaalde punten, maar welke punten..
We hebben vanmorgen een goed gesprek gehad samen, waarbij in iedergeval helder is geworden wat voor ons beiden voorwaarden zijn. Het komt er op neer dat hij perse daar wilt blijven wonen en werken. Opzich haalbaar, als we een woning vinden die betaalbaar is (randstad). Nu ligt de bal dus bij mij; wil ik daar mijn eerste kindje krijgen? Nadelen zijn dat ik ver weg van mijn familie en vrienden zit en voorlopig (100km) zal moeten reizen tot ik een nieuwe baan heb gevonden. We gaan er financieel gezien een stuk op achteruit als we hier voor gaan, daar zijn we ons van bewust.
_Puck_ het lijkt me inderdaad goed om er zelf met iemand over te praten. Ik vind het gewoon heel lastig om er achter te komen wat een goede keuze is op dit moment, waar ik nu het meest achter sta.
Wat betreft jouw vraag, wat ik zou doen als ik 100% zelf kon bepalen, ik zou dan het kindje houden en mijn partner deze kant op laten komen. Met mijn huidige baan, vrienden en familie om me heen voel ik me een stuk sterker dan de onzekere en onbekende situatie waar ik in terecht kom als ik naar hem ga. Maarja, hier heen komen is voor mijn partner weer geen optie. Ik zal dus moeten inleveren op bepaalde punten, maar welke punten..