Relaties
alle pijlers
Ex eist dat ik meer ga werken
dinsdag 18 oktober 2011 om 13:29
Hallo,
Ik ben bijna vijf jaar gescheiden. Samen hebben we een kind en alles is gegaan via een advocaat en dus via de rechter. In het verleden al problemen met ex gehad mbt tot betalen van KA. Hij vindt dat hij teveel betaald en dus betaalde hij simpelweg niet en verlaagde eigendhandig het bedrag.Via het LBIO toch nog gekregen. Naar de rechter voor vermindering stapt hij niet omdat hij weet dat hij in het ongelijk gesteld wordt omdat er geen enkele reden is om te verlagen. Mijn advocaat die ik ingeschakeld had toen hij achterwege bleef bevestigde dit ook. Ook naar mijn ex toe n.a.l. van zijn inkomstengegevens etc die hij haar had toe gestuurd. Hij heeft die gegevens notabene uitzichzelf zonder dat mijn advocate daarom had gevraagd, naar haar toe gestuurd. Zo was hij ervan overtuigd dat hij teveel betaalde.
Uiteindelijk werd er weer gewoon betaald maar wel op een treiterende manier en gewoon dwars liggen als het gaat om ons kind mbt omgang etc. Hetzij minder, want intussen heeft hij een relatie gehad en even samengewoond. Het was in die periode rustig wat de KA en treiteren aangaat. Maar nu is het inmiddels uit en woont hij weer alleen en begint het weer.
Twee weken terug werd ik wederom door hem gebeld. Hij eiste van mij, dat ik voortaan ons kind kom brengen en halen als het zijn weekend is. Toen hij samenwoonde mocht ik ons kind niet eens brengen of halen omdat zijn huis verhuurt werd en hij bij zijn vriendin woonde. Hij doet dat niet meer dat halen en brengen, zegt hij en hij wilt dat ik voortaan 40 uur per week ga werken want volgens hem is ons kind nu oud genoeg (net 9 jaar) dat ik meer kan gaan werken. Ik werk al drie dagen?? Want hij kon het allemaal niet opbrengen. Ik vroeg hoe moet ik dat doen dan? Dat was mij probleem hoe ik de opvang regelde. Als ik maar meer ging werken zodat de KA naar beneden kan.
De KA van oktober is trouwens ook niet gestort. Meneer moest even zien hoe hij dat ging doen. Ik zou nog horen.
Wat moet ik hier nu mee? Kan dit allemaal zomaar? Kan hij zo blijven treiteren? Kan hij eisen dat ik meer ga ga werken? Wat nu?
Ik ben bijna vijf jaar gescheiden. Samen hebben we een kind en alles is gegaan via een advocaat en dus via de rechter. In het verleden al problemen met ex gehad mbt tot betalen van KA. Hij vindt dat hij teveel betaald en dus betaalde hij simpelweg niet en verlaagde eigendhandig het bedrag.Via het LBIO toch nog gekregen. Naar de rechter voor vermindering stapt hij niet omdat hij weet dat hij in het ongelijk gesteld wordt omdat er geen enkele reden is om te verlagen. Mijn advocaat die ik ingeschakeld had toen hij achterwege bleef bevestigde dit ook. Ook naar mijn ex toe n.a.l. van zijn inkomstengegevens etc die hij haar had toe gestuurd. Hij heeft die gegevens notabene uitzichzelf zonder dat mijn advocate daarom had gevraagd, naar haar toe gestuurd. Zo was hij ervan overtuigd dat hij teveel betaalde.
Uiteindelijk werd er weer gewoon betaald maar wel op een treiterende manier en gewoon dwars liggen als het gaat om ons kind mbt omgang etc. Hetzij minder, want intussen heeft hij een relatie gehad en even samengewoond. Het was in die periode rustig wat de KA en treiteren aangaat. Maar nu is het inmiddels uit en woont hij weer alleen en begint het weer.
Twee weken terug werd ik wederom door hem gebeld. Hij eiste van mij, dat ik voortaan ons kind kom brengen en halen als het zijn weekend is. Toen hij samenwoonde mocht ik ons kind niet eens brengen of halen omdat zijn huis verhuurt werd en hij bij zijn vriendin woonde. Hij doet dat niet meer dat halen en brengen, zegt hij en hij wilt dat ik voortaan 40 uur per week ga werken want volgens hem is ons kind nu oud genoeg (net 9 jaar) dat ik meer kan gaan werken. Ik werk al drie dagen?? Want hij kon het allemaal niet opbrengen. Ik vroeg hoe moet ik dat doen dan? Dat was mij probleem hoe ik de opvang regelde. Als ik maar meer ging werken zodat de KA naar beneden kan.
De KA van oktober is trouwens ook niet gestort. Meneer moest even zien hoe hij dat ging doen. Ik zou nog horen.
Wat moet ik hier nu mee? Kan dit allemaal zomaar? Kan hij zo blijven treiteren? Kan hij eisen dat ik meer ga ga werken? Wat nu?
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:16
Wat een ellendige verhalen toch allemaal
Ik begrijp echt niet dat het zo moet gaan.
Toen mijn exman en ik uit elkaar gingen was er wel verdriet en emotie en een deel boosheid.
Maar vooral ook respect en het belang van onze kinderen voorop.
Wij hebben alles met slechts 1 advocaatbezoekje en 1 goed gesprek geregeld.
Het uitgangspunt, beide een zo goed mogelijke basis om verder te kunnen, wat hebben we nodig? Nou klaar,dat was het.
We hebben een co in elkaar gezet, hij is keurig alimentatie gaan betalen zonder morren.
Ik heb geen PA geeist, heb afgezien van al zijn pensioenen en hij heeft nog anderhalf jaar in ons huis gewoon tot dat hij besloot wat hij ermee wilde.
Ik heb gewoon keurig gewacht, geen mes op de keel. Maar vooral samen blijven zorgen voor de kinderen en elkaar het beste gunnen.
Wij vonden dat normaal, maar pas hebben we elkaar een dik compliment gegeven hoe wij het gedaan hebben, want tegenwoordig( of toen misschien ook niet) blijkt het meer uitzondering dan regel te zijn.
Iets wat ik nu aan den lijve ondervind.
En ik zal er niet al te best uit gaan komen, immers strijd ik niet met rotgeintjes, leugens en fraude dus ja...
Ik heb pas nog 1 keer een poging gedaan om samen tot een goede basis te komen door ene keurige mail te sturen met dat verzoek.
Krijg ik een voorstel die zo idioot is dat het haast een belediging is dat hij echt dacht dat ik dat en seconde zou kunnen overwegen.
( jij doet alles wat ik wil, het gaat zo en dat is op mijn manier en ik betaal nog minder alimentatie, Oh en het lijkt heel nobel dat ik de onderwaarde totaal op mij neem, maar ik heb je dan mooi het driedubbele op andere manieren afgetroggeld doordat het verder op mijn manier gaat, gooi er nog een beetje chantage in en ... akkoord dan? eh... )
Er valt echt niets mee te beginnen met die man.
Mijn advocaat melde pas dat ze echt zelden zoiets heeft meegemaakt, loopt tegen een dikke betonnen muur op.
Ik begrijp echt niet dat het zo moet gaan.
Toen mijn exman en ik uit elkaar gingen was er wel verdriet en emotie en een deel boosheid.
Maar vooral ook respect en het belang van onze kinderen voorop.
Wij hebben alles met slechts 1 advocaatbezoekje en 1 goed gesprek geregeld.
Het uitgangspunt, beide een zo goed mogelijke basis om verder te kunnen, wat hebben we nodig? Nou klaar,dat was het.
We hebben een co in elkaar gezet, hij is keurig alimentatie gaan betalen zonder morren.
Ik heb geen PA geeist, heb afgezien van al zijn pensioenen en hij heeft nog anderhalf jaar in ons huis gewoon tot dat hij besloot wat hij ermee wilde.
Ik heb gewoon keurig gewacht, geen mes op de keel. Maar vooral samen blijven zorgen voor de kinderen en elkaar het beste gunnen.
Wij vonden dat normaal, maar pas hebben we elkaar een dik compliment gegeven hoe wij het gedaan hebben, want tegenwoordig( of toen misschien ook niet) blijkt het meer uitzondering dan regel te zijn.
Iets wat ik nu aan den lijve ondervind.
En ik zal er niet al te best uit gaan komen, immers strijd ik niet met rotgeintjes, leugens en fraude dus ja...
Ik heb pas nog 1 keer een poging gedaan om samen tot een goede basis te komen door ene keurige mail te sturen met dat verzoek.
Krijg ik een voorstel die zo idioot is dat het haast een belediging is dat hij echt dacht dat ik dat en seconde zou kunnen overwegen.
( jij doet alles wat ik wil, het gaat zo en dat is op mijn manier en ik betaal nog minder alimentatie, Oh en het lijkt heel nobel dat ik de onderwaarde totaal op mij neem, maar ik heb je dan mooi het driedubbele op andere manieren afgetroggeld doordat het verder op mijn manier gaat, gooi er nog een beetje chantage in en ... akkoord dan? eh... )
Er valt echt niets mee te beginnen met die man.
Mijn advocaat melde pas dat ze echt zelden zoiets heeft meegemaakt, loopt tegen een dikke betonnen muur op.
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:19
quote:Turkooiss schreef op 21 oktober 2011 @ 15:47:
Zespiri,
Wat Palanja zegt is wel waar. Alhoewel het wel steeds iets minder wordt, staan moeders nog altijd vaker in hun voordeel. Ons advocaat heeft ons geadviseerd goed na te denken alvorens we een procedure zouden starten. Moeder betaalt nml alleen de eenmalige bijdrage voor de advocaat, mijn partner kon zich failliet laten procederen en de garantie dat hij zn kinderen dan wel te zien zou krijgen had hij niet. Hij heeft zn kinderen trouwens bijna twee jaar niet gezien (en daarvoor zag hij ze elke dag, dus dat was zwaar!). Hij heeft wel altijd alimentatie betaald. Dat zou ik je vriend ook aanraden te doen.We zijn het 100% eens.
Zespiri,
Wat Palanja zegt is wel waar. Alhoewel het wel steeds iets minder wordt, staan moeders nog altijd vaker in hun voordeel. Ons advocaat heeft ons geadviseerd goed na te denken alvorens we een procedure zouden starten. Moeder betaalt nml alleen de eenmalige bijdrage voor de advocaat, mijn partner kon zich failliet laten procederen en de garantie dat hij zn kinderen dan wel te zien zou krijgen had hij niet. Hij heeft zn kinderen trouwens bijna twee jaar niet gezien (en daarvoor zag hij ze elke dag, dus dat was zwaar!). Hij heeft wel altijd alimentatie betaald. Dat zou ik je vriend ook aanraden te doen.We zijn het 100% eens.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:25
quote:Zespri79 schreef op 21 oktober 2011 @ 15:55:
Schrijf op briefje *kort geding*
Zodat ik hem dat straks kan mededelen.
Palanja , hij woonde samen tijdens geboorte van kind , heeft kind wel erkend , maar omdat ze zouden gaan trouwen werd er geen gezag aangevraagd (omdat dit autom. geregeld wordt wanneer je gaat trouwen)
Maar enkele weken later kregen ze steeds vaker ruzie na de geboorte over de opvoeding , moeder die slecht voor zichzelf zorgde door niet te eten (met oog op boulimia en anorexia vroeger was dit wel een punt waar beste vriend zei je moet voor je zelf goed zorgen etc) , kind slecht uit handen gaf , familie van beste vriend mocht kind niet vast houden etc. Het trouwern werd op lager pitje gezet en gezag werd helemaal niet meer aan gedacht.
Ze zijn toen beide in overleg uit elkaar gegaan toen kind ongeveer 8 maanden oud was.
Dus hij heeft geen Juridisch gezag!?
Oh jee....
Dat betekent 2 rechtszaken.
Juridisch gezag moet je aanvragen bij een andere rechtbank, naam is me even ontschoten.
Die procedure kun je gelijk opstarten, kost je ook een paar maanden, dus niet mee wachten.
Zonder juridisch gezag mag je vriend wel betalen maar heeft hij geen enkel zeggenschap over het kind. (over kromme rechtspraak gesproken !!!!!)
Daarnaast kan hij via een normale procedure of kort geding omgang afdwingen.
Echter, voor een kort geding dient er een 'spoedeisend element' te zijn.
Hij moet dus met zijn advocaat de juiste strategie afspreken.
Als je het mij vraagt zou ik eerst voor het juridisch gezag gaan.
Dat verstevigt zijn onderhandelbasis met ex.
Schrijf op briefje *kort geding*
Zodat ik hem dat straks kan mededelen.
Palanja , hij woonde samen tijdens geboorte van kind , heeft kind wel erkend , maar omdat ze zouden gaan trouwen werd er geen gezag aangevraagd (omdat dit autom. geregeld wordt wanneer je gaat trouwen)
Maar enkele weken later kregen ze steeds vaker ruzie na de geboorte over de opvoeding , moeder die slecht voor zichzelf zorgde door niet te eten (met oog op boulimia en anorexia vroeger was dit wel een punt waar beste vriend zei je moet voor je zelf goed zorgen etc) , kind slecht uit handen gaf , familie van beste vriend mocht kind niet vast houden etc. Het trouwern werd op lager pitje gezet en gezag werd helemaal niet meer aan gedacht.
Ze zijn toen beide in overleg uit elkaar gegaan toen kind ongeveer 8 maanden oud was.
Dus hij heeft geen Juridisch gezag!?
Oh jee....
Dat betekent 2 rechtszaken.
Juridisch gezag moet je aanvragen bij een andere rechtbank, naam is me even ontschoten.
Die procedure kun je gelijk opstarten, kost je ook een paar maanden, dus niet mee wachten.
Zonder juridisch gezag mag je vriend wel betalen maar heeft hij geen enkel zeggenschap over het kind. (over kromme rechtspraak gesproken !!!!!)
Daarnaast kan hij via een normale procedure of kort geding omgang afdwingen.
Echter, voor een kort geding dient er een 'spoedeisend element' te zijn.
Hij moet dus met zijn advocaat de juiste strategie afspreken.
Als je het mij vraagt zou ik eerst voor het juridisch gezag gaan.
Dat verstevigt zijn onderhandelbasis met ex.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:27
quote:thunderstroke11 schreef op 21 oktober 2011 @ 16:04:
palanja, dat stond inderdaad in de voorlopige voorzieningen dat hij geen alimentatie hoefde te betalen maar wel zijn aandeel in de hypotheek, maar dat deed ie gewoon niet.
Ik heb daarop snel verzocht om een rechtszaak, want aan voorlopige voorzieningen had ik dus niets
Okay, dus je ex houdt zich niet aan de afspraak.
In je eerdere post schrijf je dat de rechter niets voor jou deed.
Dat klopt dus niet.
Zo krijgen we dus wel een verkeerd beeld van je verhaal, toch?
palanja, dat stond inderdaad in de voorlopige voorzieningen dat hij geen alimentatie hoefde te betalen maar wel zijn aandeel in de hypotheek, maar dat deed ie gewoon niet.
Ik heb daarop snel verzocht om een rechtszaak, want aan voorlopige voorzieningen had ik dus niets
Okay, dus je ex houdt zich niet aan de afspraak.
In je eerdere post schrijf je dat de rechter niets voor jou deed.
Dat klopt dus niet.
Zo krijgen we dus wel een verkeerd beeld van je verhaal, toch?
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:28
Iry, ook ik dacht eerlijkheid duurt het langst, en heb alles maar geaccepteerd wat de rechter heeft beslist.
Maar nu jaren later, heeft ex weer contact met kinderen gezocht en ze wijs gemaakt dat hij geen contact met ze mocht hebben van mij !!! terwijl hij notabene in de rechtszaal tot 2 keer toe ( voorlopige voorzieningen en de scheidingszaak) erbij bleef dat hij geen bezoekregeling wilde en dat de kinderen volledig bij de moeder moesten blijven, omdat dit beter voor ze zou zijn.
Van mijn kinderen hoorde ik ook nog eens dat hij hun heeft gezegd dat hij niet de biologische vader van ze is, en dat hij ze wel altijd als zijn kinderen gezien heeft.
Nu na al die jaren dat ik het allang had afgesloten, laait het dus weer op, want dit zijn echt gemene leugens, want die kinderen zijn wel degelijk van hem.
Hij wil gewoon zijn straatje schoon vegen, en zijn vreemdgaan in mijn schoenen schuiven, terwijl ik de bedrogen partij was.
Van mij hebben de kinderen nooit iets negatiefs van hun vader gehoord, dus deze nare zwart makerij komt echt hard binnen.
Het enige wat ik mijn kinderen heb gezegd, dat ik echt 100% zeker ben dat de kinderen wel van hem zijn, en dat ik alle medewerking aan een DNA onderzoek wil verlenen als ze toch twijfels hebben. Hoewel de kids zeggen mij te geloven, stuiter ik er helemaal van. zo lang na die tijd, eerst de moeder van je kinderen dumpen als een vuilniszak en dan dit erna?
Ik snap er niets van, hij is toch zo gelukkig met zijn minnares met wie hij nu getrouwd is ? dan laat je het verleden toch los?
Ik ben er echt ziek van.
Mijn omgeving zegt, ach jo trek het je niet aan, je hebt nu je eigen leven. en niets meer met hem te maken.
Raar he dat het je dan zo pijn doet. alsof de wond weer keihard open gereten word
Maar nu jaren later, heeft ex weer contact met kinderen gezocht en ze wijs gemaakt dat hij geen contact met ze mocht hebben van mij !!! terwijl hij notabene in de rechtszaal tot 2 keer toe ( voorlopige voorzieningen en de scheidingszaak) erbij bleef dat hij geen bezoekregeling wilde en dat de kinderen volledig bij de moeder moesten blijven, omdat dit beter voor ze zou zijn.
Van mijn kinderen hoorde ik ook nog eens dat hij hun heeft gezegd dat hij niet de biologische vader van ze is, en dat hij ze wel altijd als zijn kinderen gezien heeft.
Nu na al die jaren dat ik het allang had afgesloten, laait het dus weer op, want dit zijn echt gemene leugens, want die kinderen zijn wel degelijk van hem.
Hij wil gewoon zijn straatje schoon vegen, en zijn vreemdgaan in mijn schoenen schuiven, terwijl ik de bedrogen partij was.
Van mij hebben de kinderen nooit iets negatiefs van hun vader gehoord, dus deze nare zwart makerij komt echt hard binnen.
Het enige wat ik mijn kinderen heb gezegd, dat ik echt 100% zeker ben dat de kinderen wel van hem zijn, en dat ik alle medewerking aan een DNA onderzoek wil verlenen als ze toch twijfels hebben. Hoewel de kids zeggen mij te geloven, stuiter ik er helemaal van. zo lang na die tijd, eerst de moeder van je kinderen dumpen als een vuilniszak en dan dit erna?
Ik snap er niets van, hij is toch zo gelukkig met zijn minnares met wie hij nu getrouwd is ? dan laat je het verleden toch los?
Ik ben er echt ziek van.
Mijn omgeving zegt, ach jo trek het je niet aan, je hebt nu je eigen leven. en niets meer met hem te maken.
Raar he dat het je dan zo pijn doet. alsof de wond weer keihard open gereten word
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:29
Palanja.. zo ik begreep net van beste vriend gaan ze idd die weg bewandelen die jij nu schrijft. Eerst gezag daarna pas de rest. Hij heeft een advocaat die zeer gespecialiseerd is in familierecht. En ook goed aangeschreven staat als advocaat hierin. (naja wat t waard is voor de 1 zal t een goede zijn voor de ander een klote advocaat natuurlijk)
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:31
quote:palanja schreef op 21 oktober 2011 @ 16:27:
[...]
Okay, dus je ex houdt zich niet aan de afspraak.
In je eerdere post schrijf je dat de rechter niets voor jou deed.
Dat klopt dus niet.
Zo krijgen we dus wel een verkeerd beeld van je verhaal, toch?
nee de voorlopige voorzieningen daar hield hij zich niet aan.
Daarom had ik aangedrongen op een snelle rechtszaak voor de echtscheiding.
De rechter in de echtscheidingszaak deed niets voor mij.
Ik heb voor de kinderen geen allimentatie toegewezen gekregen, noch partnerallimentatie ( had ik ook niet gevraagd) ik geef dus geen verkeerd beeld van mijn verhaal
[...]
Okay, dus je ex houdt zich niet aan de afspraak.
In je eerdere post schrijf je dat de rechter niets voor jou deed.
Dat klopt dus niet.
Zo krijgen we dus wel een verkeerd beeld van je verhaal, toch?
nee de voorlopige voorzieningen daar hield hij zich niet aan.
Daarom had ik aangedrongen op een snelle rechtszaak voor de echtscheiding.
De rechter in de echtscheidingszaak deed niets voor mij.
Ik heb voor de kinderen geen allimentatie toegewezen gekregen, noch partnerallimentatie ( had ik ook niet gevraagd) ik geef dus geen verkeerd beeld van mijn verhaal
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:32
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:33
quote:thunderstroke11 schreef op 21 oktober 2011 @ 16:02:
met de feiten bedoel ik dat de rechter de feiten die hij of zij op papier heeft ( ex had van een of ander vaag administratiekantoortje een huurcontract voor het huis van zijn minares voor een exhorbitante hoge huur en niet eens in de randstad) Ik wilde de echtelijke woning kopen, maar ex ging daar niet mee akkoord ; uiteindelijk kregen we voor de woning veel minder geboden dan mijn eerste bod; dus kreeg ex dus ook minder geld, dan wanneer hij op mijn bod was ingegaan, maar hij gunde het ons gewoon niet.
Buiten dat ik extra kosten moest maken voor verhuizing en inrichten (vloer en gordijnen) moesten de kinderen dus ook nog eens weg van hun vertrouwde plek naar een veel kleiner huisje en sliep ik op een slaapbank in de huiskamer, om toch de kinderen een eigen plek te kunnen geven.
Ik begrijp je dus heel goed.
Ik vind het een klotestreek van je ex dat hij dat huis niet aan je wilde verkopen.
Dat bedoel ik met emoties werken in plaats van gezond verstand.
Wat betreft huis, minnares, hoge huur, etc.
dat snap ik niet, want daar heeft de rechter volgens mij geen boodschap aan.
Die werkt volgens trema normen.
Ik heb niet de wijsheid in pacht en de rechtspraak, daar ben ik ook al geen fan van.
Als het zo is zoals je zegt dan bewijst dat eens te meer dat we met z'n allen maar een beetje aanrotzooien op dat gebied.
met de feiten bedoel ik dat de rechter de feiten die hij of zij op papier heeft ( ex had van een of ander vaag administratiekantoortje een huurcontract voor het huis van zijn minares voor een exhorbitante hoge huur en niet eens in de randstad) Ik wilde de echtelijke woning kopen, maar ex ging daar niet mee akkoord ; uiteindelijk kregen we voor de woning veel minder geboden dan mijn eerste bod; dus kreeg ex dus ook minder geld, dan wanneer hij op mijn bod was ingegaan, maar hij gunde het ons gewoon niet.
Buiten dat ik extra kosten moest maken voor verhuizing en inrichten (vloer en gordijnen) moesten de kinderen dus ook nog eens weg van hun vertrouwde plek naar een veel kleiner huisje en sliep ik op een slaapbank in de huiskamer, om toch de kinderen een eigen plek te kunnen geven.
Ik begrijp je dus heel goed.
Ik vind het een klotestreek van je ex dat hij dat huis niet aan je wilde verkopen.
Dat bedoel ik met emoties werken in plaats van gezond verstand.
Wat betreft huis, minnares, hoge huur, etc.
dat snap ik niet, want daar heeft de rechter volgens mij geen boodschap aan.
Die werkt volgens trema normen.
Ik heb niet de wijsheid in pacht en de rechtspraak, daar ben ik ook al geen fan van.
Als het zo is zoals je zegt dan bewijst dat eens te meer dat we met z'n allen maar een beetje aanrotzooien op dat gebied.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 16:36
quote:Zespri79 schreef op 21 oktober 2011 @ 16:29:
Palanja.. zo ik begreep net van beste vriend gaan ze idd die weg bewandelen die jij nu schrijft. Eerst gezag daarna pas de rest. Hij heeft een advocaat die zeer gespecialiseerd is in familierecht. En ook goed aangeschreven staat als advocaat hierin. (naja wat t waard is voor de 1 zal t een goede zijn voor de ander een klote advocaat natuurlijk)
Klein minpuntje; het is nog en baby.
Dat vergemakkelijkt de zaak niet, heb ik begrepen.
Wanneer het kind ouder dan 5 is win je bijna automatisch wat betreft juridisch gezag.
Misschien moet iemand die ex influisteren dat jouw vriend liever zijn geld in het kind steekt dan de staatskas spekken en die van een rijke advocaat.
Palanja.. zo ik begreep net van beste vriend gaan ze idd die weg bewandelen die jij nu schrijft. Eerst gezag daarna pas de rest. Hij heeft een advocaat die zeer gespecialiseerd is in familierecht. En ook goed aangeschreven staat als advocaat hierin. (naja wat t waard is voor de 1 zal t een goede zijn voor de ander een klote advocaat natuurlijk)
Klein minpuntje; het is nog en baby.
Dat vergemakkelijkt de zaak niet, heb ik begrepen.
Wanneer het kind ouder dan 5 is win je bijna automatisch wat betreft juridisch gezag.
Misschien moet iemand die ex influisteren dat jouw vriend liever zijn geld in het kind steekt dan de staatskas spekken en die van een rijke advocaat.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 17:28
vrijdag 21 oktober 2011 om 17:44
voor de scheidingszaak had ik al meteen een voorstel gedaan.juist om de kinderen in de echtelijke woning te laten wonen. Het huis is daarna inderdaad getaxeerd en verkocht aan een derde, maar voor een veel lager bedrag dan mijn eerste bod.
De makelaar heeft toen nog eens mijn bod aan hem aangeboden maar hij verkocht het liever aan een derde, omdat hij het idee had dat de makelaar op mijn hand was.
Nu vele jaren later had ik het misschien anders aangepakt.
Maar toen was ik in de eerste instantie in een shock en daarna deed ik mijn best om te overleven.
Helaas heb ik niet een goede advocaat gehad.
Want bijvoorbeeld in het huurcontract waar ex mee op de proppen kwam stond dat het om een gemeubileerd en gestoffeerd huis ging ( met complete inboedel), en dat terwijl hij een lening had afgesloten voor nieuwe spullen te kopen, welke spullen vroeg ik me af, maar de advocaat is er niet eens tegenin gegaan.
Toen mij duidelijk werd dat er voor de kinderen geen allimentatie kwam, ben ik zelf maar actie gaan ondernemen om aan meer inkomen te komen. Er is in mijn geval dus geen sprake van toewijzing van de woning geweest.
Alleen in de voorlopige voorzieningen dat ik met de kinderen daar bleef wonen en dat mijn ex een deel van de hypotheek mee moest betalen voor tenminste 10 maanden.
De makelaar heeft toen nog eens mijn bod aan hem aangeboden maar hij verkocht het liever aan een derde, omdat hij het idee had dat de makelaar op mijn hand was.
Nu vele jaren later had ik het misschien anders aangepakt.
Maar toen was ik in de eerste instantie in een shock en daarna deed ik mijn best om te overleven.
Helaas heb ik niet een goede advocaat gehad.
Want bijvoorbeeld in het huurcontract waar ex mee op de proppen kwam stond dat het om een gemeubileerd en gestoffeerd huis ging ( met complete inboedel), en dat terwijl hij een lening had afgesloten voor nieuwe spullen te kopen, welke spullen vroeg ik me af, maar de advocaat is er niet eens tegenin gegaan.
Toen mij duidelijk werd dat er voor de kinderen geen allimentatie kwam, ben ik zelf maar actie gaan ondernemen om aan meer inkomen te komen. Er is in mijn geval dus geen sprake van toewijzing van de woning geweest.
Alleen in de voorlopige voorzieningen dat ik met de kinderen daar bleef wonen en dat mijn ex een deel van de hypotheek mee moest betalen voor tenminste 10 maanden.
vrijdag 21 oktober 2011 om 17:48
ja Dibbes, dat vind ik ook zeer onbegrijpelijk, in mijn geval was er niet eens sprake van regelmatig ruzie maken, het kwam voor mij totaal out of the blue, ook was ik niet verslonst en deden we toch ook nog regelmatig activiteiten samen met het gezin en dus ook hem erbij.
Hij heeft een aantal jaar compleet een dubbelleven geleidt en pas zijn oude vrouw ( niet qua leeftijd hoor) ingewisseld toen hij zeker van zijn minares was. Voor mij is het nu allemaal weer oud zeer wat naar boven komt door dat hij nu weer alles oprakelt en het voelt alsof ik weer door alle pijn en verdriet moet, terwijl ik dacht het te hebben afgesloten
Hij heeft een aantal jaar compleet een dubbelleven geleidt en pas zijn oude vrouw ( niet qua leeftijd hoor) ingewisseld toen hij zeker van zijn minares was. Voor mij is het nu allemaal weer oud zeer wat naar boven komt door dat hij nu weer alles oprakelt en het voelt alsof ik weer door alle pijn en verdriet moet, terwijl ik dacht het te hebben afgesloten
vrijdag 21 oktober 2011 om 17:58
quote:Turkooiss schreef op 21 oktober 2011 @ 17:47:
Thnks Dibbes
@Palanja..ik studeer rechten Denk alleen niet dat ik me ga specialiseren in familierecht...of misschien moet ik dat juist doen.
Een vriendin van me schrijft nu haar scriptie.
Over familierecht.......
We praten daar eigenlijk nooit over....
Thnks Dibbes
@Palanja..ik studeer rechten Denk alleen niet dat ik me ga specialiseren in familierecht...of misschien moet ik dat juist doen.
Een vriendin van me schrijft nu haar scriptie.
Over familierecht.......
We praten daar eigenlijk nooit over....
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 18:01
@ Thunderstroke,
Ja ik kan me voorstellen dat je in shock bent en daardoor de zaken min of meer op z'n beloop laat.
Een slechte advocaat helpt dan zeker niet!
Ik hoop voor jou dat je de zaken weer op de rit hebt.
Wat je ex betreft, ik geloof in karm; what goes around comes around.
Ja ik kan me voorstellen dat je in shock bent en daardoor de zaken min of meer op z'n beloop laat.
Een slechte advocaat helpt dan zeker niet!
Ik hoop voor jou dat je de zaken weer op de rit hebt.
Wat je ex betreft, ik geloof in karm; what goes around comes around.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 18:09
quote:Zespri79 schreef op 21 oktober 2011 @ 15:22:
Palanja.. krijg t idee dat ex van beste vriend het zelfde standpunt heeft als jou ex. Ze heeft een gratis advocaat , beste vriend moet die zelf betalen.
Dubiootje ik kan mij er ook niets bij voorstellen , maar weet inmiddels wel dat die moeders bestaan. Die kind niet bij hun vader laten. wat schieten ze er mee op ? Uiteindelijk niets
Ik vind ook als je als moeder maar 1 reden hebt om je kind bij de vader weg te houden Namelijk:
Het kind is in gevaar bij de vader (dmv bewezen drugs/drankmisbruik/lich.mishandeling/sex.misbruik)
Andere redenen kan ik niet bedenken..
In sommige gevallen schiet je er wel iets meer op hoor, dat zie ik bij vriendinnen. Altijd ruzie over de omgang en alimentatie, ruzie waar het kind bij is, ernstig negatief over de moeder doen tegen het kind etc.. Soms kost een omgangsregeling meer dan het oplevert. Stress,gedoe en gezeik schiet een moeder ook niets mee op, aangezien die er vaak alleen voor staat. Dan kun je in sommige gevallen maar beter niets met de vader te maken hebben, dan heb je rust. Ik zie dat in mijn omgeving bij vriendinnen en eerlijk gezegd doen die kinderen het beter dan andere kinderen die ik ken van gescheiden ouders. En mijn vriendinnen zijn verder gewoon hele leuke vrouwen. Dus daar zit het ´m niet in.
Ik zeg niet dat ik het goed vind, wel dat ik het inmiddels begrijp.
Palanja.. krijg t idee dat ex van beste vriend het zelfde standpunt heeft als jou ex. Ze heeft een gratis advocaat , beste vriend moet die zelf betalen.
Dubiootje ik kan mij er ook niets bij voorstellen , maar weet inmiddels wel dat die moeders bestaan. Die kind niet bij hun vader laten. wat schieten ze er mee op ? Uiteindelijk niets
Ik vind ook als je als moeder maar 1 reden hebt om je kind bij de vader weg te houden Namelijk:
Het kind is in gevaar bij de vader (dmv bewezen drugs/drankmisbruik/lich.mishandeling/sex.misbruik)
Andere redenen kan ik niet bedenken..
In sommige gevallen schiet je er wel iets meer op hoor, dat zie ik bij vriendinnen. Altijd ruzie over de omgang en alimentatie, ruzie waar het kind bij is, ernstig negatief over de moeder doen tegen het kind etc.. Soms kost een omgangsregeling meer dan het oplevert. Stress,gedoe en gezeik schiet een moeder ook niets mee op, aangezien die er vaak alleen voor staat. Dan kun je in sommige gevallen maar beter niets met de vader te maken hebben, dan heb je rust. Ik zie dat in mijn omgeving bij vriendinnen en eerlijk gezegd doen die kinderen het beter dan andere kinderen die ik ken van gescheiden ouders. En mijn vriendinnen zijn verder gewoon hele leuke vrouwen. Dus daar zit het ´m niet in.
Ik zeg niet dat ik het goed vind, wel dat ik het inmiddels begrijp.
vrijdag 21 oktober 2011 om 18:13
@ Marah,
En hoe zit het dan met de vader?
Schiet hij er wat mee op, hij hoort toch ook deel te zijn van het leven van zijn kind?
Zoals je het nu schrijft, denk ik; mooi verhaal.... mama wil even geen gezeik dus dan maar geen omgang voor papa....
Het kan toch zo niet zijn dat al die exen van jouw vriendinnen grote klootzakken zijn???
Redelijk eenzijdig....denk ik.....
En hoe zit het dan met de vader?
Schiet hij er wat mee op, hij hoort toch ook deel te zijn van het leven van zijn kind?
Zoals je het nu schrijft, denk ik; mooi verhaal.... mama wil even geen gezeik dus dan maar geen omgang voor papa....
Het kan toch zo niet zijn dat al die exen van jouw vriendinnen grote klootzakken zijn???
Redelijk eenzijdig....denk ik.....
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 18:14
quote:Turkooiss schreef op 21 oktober 2011 @ 16:32:
Zespri,
Wat Palanja zegt. Maar zn advocaat zal hem dat ook wel uitleggen.
Thunderstroke, lijkt wel alsof ie in zn eigen leugens is gaan geloven. En je weet nooit wat ie zn nu vrouw heeft verteld, misschien daarom? Ach, soms zou ik weleens in mensen hun hoofd willen kijken!
Precies, ze vertellen uiteraard de mooiste verhalen.
Thudnerstroke± wat erg. Dat is gewoon geestelijke mishandeling. Dan ben je eerlijk gezegd beter af zonder hem als ´vader´. Hoe oud zijn je kinderen?
Zespri,
Wat Palanja zegt. Maar zn advocaat zal hem dat ook wel uitleggen.
Thunderstroke, lijkt wel alsof ie in zn eigen leugens is gaan geloven. En je weet nooit wat ie zn nu vrouw heeft verteld, misschien daarom? Ach, soms zou ik weleens in mensen hun hoofd willen kijken!
Precies, ze vertellen uiteraard de mooiste verhalen.
Thudnerstroke± wat erg. Dat is gewoon geestelijke mishandeling. Dan ben je eerlijk gezegd beter af zonder hem als ´vader´. Hoe oud zijn je kinderen?
vrijdag 21 oktober 2011 om 18:18
quote:palanja schreef op 21 oktober 2011 @ 18:13:
@ Marah,
En hoe zit het dan met de vader?
Schiet hij er wat mee op, hij hoort toch ook deel te zijn van het leven van zijn kind?
Zoals je het nu schrijft, denk ik; mooi verhaal.... mama wil even geen gezeik dus dan maar geen omgang voor papa....
Het kan toch zo niet zijn dat al die exen van jouw vriendinnen grote klootzakken zijn???
Redelijk eenzijdig....denk ik.....
Ik heb het wel over kinderen die nog onder de 2 waren. Nee, die mannen zullen geen 100% eikels zijn, maar tijdens een echtscheiding komt soms het slechtste in mensen naar boven. Wat je hier ook gelezen hebt. En een kind dat geestelijk mishandeld wordt en tussen twee ouders in komt te staan is ook niet nastrevenswaardig. Daar lijdt een kind echt onder. (ook dat zie ik in mijn omgeving . Ik ben inmiddels door alle verhalen en ervaringen gewoon geunanceerder geworden. Uit onderzoeken blijkt ook dat scheiden en blijvende strijd tussen ouders voor kinderen gewoonweg heel slecht is. En dat geloof ik meteen,
Het gaat overigens wel om meer dan 'wat gezeik'. Zo'n situatie kan je ook kapot maken, je kunt daar echt aan onderdoor gaan. Zeker als alleenstaande moeder met fulltime baan (waar ik het over heb) alles moeten dragen.
Je hebt hier net toch ook de voorbeelden gelezen? Dat wil je je kind toch ook niet aandoen? Nogmaals, ik praat het niet goed, maar heb er wel begrip voor.
@ Marah,
En hoe zit het dan met de vader?
Schiet hij er wat mee op, hij hoort toch ook deel te zijn van het leven van zijn kind?
Zoals je het nu schrijft, denk ik; mooi verhaal.... mama wil even geen gezeik dus dan maar geen omgang voor papa....
Het kan toch zo niet zijn dat al die exen van jouw vriendinnen grote klootzakken zijn???
Redelijk eenzijdig....denk ik.....
Ik heb het wel over kinderen die nog onder de 2 waren. Nee, die mannen zullen geen 100% eikels zijn, maar tijdens een echtscheiding komt soms het slechtste in mensen naar boven. Wat je hier ook gelezen hebt. En een kind dat geestelijk mishandeld wordt en tussen twee ouders in komt te staan is ook niet nastrevenswaardig. Daar lijdt een kind echt onder. (ook dat zie ik in mijn omgeving . Ik ben inmiddels door alle verhalen en ervaringen gewoon geunanceerder geworden. Uit onderzoeken blijkt ook dat scheiden en blijvende strijd tussen ouders voor kinderen gewoonweg heel slecht is. En dat geloof ik meteen,
Het gaat overigens wel om meer dan 'wat gezeik'. Zo'n situatie kan je ook kapot maken, je kunt daar echt aan onderdoor gaan. Zeker als alleenstaande moeder met fulltime baan (waar ik het over heb) alles moeten dragen.
Je hebt hier net toch ook de voorbeelden gelezen? Dat wil je je kind toch ook niet aandoen? Nogmaals, ik praat het niet goed, maar heb er wel begrip voor.
vrijdag 21 oktober 2011 om 18:32
@ Marah,
Jij hebt toch ook de voorbeelden gelezen van vaders?
We zijn het er absoluut over eens dat strijd tussen ouders schadelijk is voor het kind.
Maar ik vind het dan juist ongenuanceerd door te roepen, dan maar geen omgangsregeling.
Want wie is hier de scheidsrechter.... wie zegt dat jouw vriendinnen niet de zaak traineren voor hun ex?
Dacht je dat de "bitch ex" geen ander verhaal ophangt dan wat er werkelijk speelt of wat details weglaat die belangrijk zijn?
Ik bedoel maar....
Wanneer het uitgangspunt heilig is; dus zowel omgang als betaling van alimentatie, dan voorkom je een hoop gezeik.
Ontbreekt 1 van de 2 zaken dan is er heibel op komst.
Jij hebt toch ook de voorbeelden gelezen van vaders?
We zijn het er absoluut over eens dat strijd tussen ouders schadelijk is voor het kind.
Maar ik vind het dan juist ongenuanceerd door te roepen, dan maar geen omgangsregeling.
Want wie is hier de scheidsrechter.... wie zegt dat jouw vriendinnen niet de zaak traineren voor hun ex?
Dacht je dat de "bitch ex" geen ander verhaal ophangt dan wat er werkelijk speelt of wat details weglaat die belangrijk zijn?
Ik bedoel maar....
Wanneer het uitgangspunt heilig is; dus zowel omgang als betaling van alimentatie, dan voorkom je een hoop gezeik.
Ontbreekt 1 van de 2 zaken dan is er heibel op komst.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
vrijdag 21 oktober 2011 om 18:33
mijn kinderen zijn inmiddels begin 20, jong volwassenen die gelukkig het geloof in relaties niet verloren zijn.
Ook ik dacht mijn leven weer op rit te hebben, maar nu worden oude wonden weer opgereten door mijn ex.
Terwijl ik dacht het boek is gesloten.
En dan voel je weer de pijn, maar je kijkt ook anders zeg maar van een afstand naar de nare tijd van toen, je ontdekt weer dingen die ik misschien nu met de wijsheid van nu anders had willen aanpakken, maar ja het is niet zo gegaan.
Ik geloof er ook heilig in, dat dit niet zomaar door kan blijven gaan, en hoewel ik er me aan vast hou, doet het toch erg pijn van binnen dat zulke erge beschuldigen over mij door mijn ex zijn gedaan. Dat heeft me toch diep geraakt.
Terwijl ik wist wat hij allemaal voor streken heeft uitgehaald om onder zijn verplichtingen uit te komen van de allimentatie en niet meer deel wou uitmaken van de opvoeding van de kinderen, schrik ik toch van wat ik te horen kreeg.
Snap echt niet, dat als je zo gelukkig bent met de vrouw voor wie je jouw gezin in de steek hebt gelaten en dan zelfs met haar trouwt, wat moet je dan nog met je verleden?
Waar ik geen spijt van heb is dat ik mijn kinderen er buiten heb gehouden, hoe moeilijk het ook geweest is ( dat ik nachten alleen in bed lag te janken en piekeren van hoe moet het nu verder) Ik ben geen heilige en maak ook fouten, maar gelukkig zijn mijn kinderen opgegroeid tot fijne mensen en dat maakt me heel blij en gelukkig.
Ook ik dacht mijn leven weer op rit te hebben, maar nu worden oude wonden weer opgereten door mijn ex.
Terwijl ik dacht het boek is gesloten.
En dan voel je weer de pijn, maar je kijkt ook anders zeg maar van een afstand naar de nare tijd van toen, je ontdekt weer dingen die ik misschien nu met de wijsheid van nu anders had willen aanpakken, maar ja het is niet zo gegaan.
Ik geloof er ook heilig in, dat dit niet zomaar door kan blijven gaan, en hoewel ik er me aan vast hou, doet het toch erg pijn van binnen dat zulke erge beschuldigen over mij door mijn ex zijn gedaan. Dat heeft me toch diep geraakt.
Terwijl ik wist wat hij allemaal voor streken heeft uitgehaald om onder zijn verplichtingen uit te komen van de allimentatie en niet meer deel wou uitmaken van de opvoeding van de kinderen, schrik ik toch van wat ik te horen kreeg.
Snap echt niet, dat als je zo gelukkig bent met de vrouw voor wie je jouw gezin in de steek hebt gelaten en dan zelfs met haar trouwt, wat moet je dan nog met je verleden?
Waar ik geen spijt van heb is dat ik mijn kinderen er buiten heb gehouden, hoe moeilijk het ook geweest is ( dat ik nachten alleen in bed lag te janken en piekeren van hoe moet het nu verder) Ik ben geen heilige en maak ook fouten, maar gelukkig zijn mijn kinderen opgegroeid tot fijne mensen en dat maakt me heel blij en gelukkig.
