Vertrouwen?
donderdag 27 oktober 2011 om 21:10
Hoi!
Ik heb sinds kort een relatie. Over het algemeen gaat het goed tussen ons en ik ben ook erg blij met hem.
Het probleem is dat hij veel te dominant en bezitterig is. Hij controleert van alles (mail, telefoon) en hij probeert mij ook bepaalde dingen te verbieden zoals minder uitgaan.
Ik ben het met hem eens dat mijn levensstijl moet veranderen. Ik ben iets te ‘’los’’ en ik geniet feitelijk teveel van het leven. Ik ben niet bezig met mijn studie maar meer met feesten en uitgaan, eigenlijk gewoon met leuke dingen doen samen met vriendinnen. Hij is juist weer heel erg serieus in het leven. Woont op zichzelf, goed bezig met zijn studie en focust zich op de toekomst. Ik probeer mijn leven wel – met behulp van hem - te verbeteren aangezien ik weet dat dit niet zo door kan gaan.
Hij vindt het niet goed dat ik contact heb met andere jongens/mannen. Hij wordt al boos als ik bijvoorbeeld dans met andere jongens/mannen of als ik onschuldig flirt terwijl ik dit eigenlijk altijd al heb gedaan. Gelukkig wordt hij niet boos als er jongens/mannen zijn die mij iets té lang aankijken of mij aanspreken en ik niet reageer dus dat is in feite al een ‘’opluchting’’. In ieder geval, vele discussies over gehad en we zijn het erover eens dat ik niet meer ga dansen of onschuldig flirten met andere jongens, ook ga ik minder uit (niet meer op de donderdagavond) en drink ik minder. Dit doe ik vóór hem en ik moet eerlijk zeggen dat het mezelf ook een bepaalde rust geeft.
Goed, dat is een beetje de situatieschets van ons probleem binnen de relatie.
Vanavond was ik bij hem en heb ik hem verteld dat ik met mijn vriendinnen in de zomervakantie naar Spanje (Lloret de mar) ga. Hier is hij – wat een verrassing ook – het niet mee eens. Na deze mededeling heeft hij me verteld dat hij (over het algemeen) bang is om mij kwijt te raken en onzeker is binnen de relatie. Hij vindt dat ik teveel aandacht krijg van mannen en dit in zekere zin ook zo uitdaag terwijl ik dit zelf helemaal niet zo ervaar en daar ook niet mee bezig ben. Ik ben me er bewust van dat ik vaak en veel aandacht krijg van mannen, maar niet dat ik dit uitdaag. Ook heeft hij me naïef genoemd (wat ik een regelrechte belediging vind) en uiteindelijk kregen we een kleine ruzie.
Het is duidelijk dat hij mij niet vertrouwd terwijl dat juist de basis van een goede relatie is. Ik wil bepaalde dingen voor hem opgeven en hem ook echt proberen het gevoel te geven dat hij de enige is (aangezien dit ook zo is) maar ik wil ook kunnen genieten van uitgaan, vakanties, veel drank en ik wil eigenlijk ook wel een beetje kunnen flirten. Ik vind het niet leuk voor hem dat hij zich altijd druk maakt over wat ik doe wanneer ik met vriendinnen uitga en dat hij altijd zo stressed.
Ik vraag me af wat ik kan doen en of mensen misschien in zo'n situatie zitten of hebben gezeten? Moet ik me nou helemaal aanpassen aan hem en (misschien) ongelukkig worden of moet ik er een punt achter zetten? Een balans vinden zit er volgens mij niet in, hij is veel te onzeker. Het liefst wil ik hem niet kwijt want buiten dit probleem om is het echt perfect tussen ons.
Ik heb sinds kort een relatie. Over het algemeen gaat het goed tussen ons en ik ben ook erg blij met hem.
Het probleem is dat hij veel te dominant en bezitterig is. Hij controleert van alles (mail, telefoon) en hij probeert mij ook bepaalde dingen te verbieden zoals minder uitgaan.
Ik ben het met hem eens dat mijn levensstijl moet veranderen. Ik ben iets te ‘’los’’ en ik geniet feitelijk teveel van het leven. Ik ben niet bezig met mijn studie maar meer met feesten en uitgaan, eigenlijk gewoon met leuke dingen doen samen met vriendinnen. Hij is juist weer heel erg serieus in het leven. Woont op zichzelf, goed bezig met zijn studie en focust zich op de toekomst. Ik probeer mijn leven wel – met behulp van hem - te verbeteren aangezien ik weet dat dit niet zo door kan gaan.
Hij vindt het niet goed dat ik contact heb met andere jongens/mannen. Hij wordt al boos als ik bijvoorbeeld dans met andere jongens/mannen of als ik onschuldig flirt terwijl ik dit eigenlijk altijd al heb gedaan. Gelukkig wordt hij niet boos als er jongens/mannen zijn die mij iets té lang aankijken of mij aanspreken en ik niet reageer dus dat is in feite al een ‘’opluchting’’. In ieder geval, vele discussies over gehad en we zijn het erover eens dat ik niet meer ga dansen of onschuldig flirten met andere jongens, ook ga ik minder uit (niet meer op de donderdagavond) en drink ik minder. Dit doe ik vóór hem en ik moet eerlijk zeggen dat het mezelf ook een bepaalde rust geeft.
Goed, dat is een beetje de situatieschets van ons probleem binnen de relatie.
Vanavond was ik bij hem en heb ik hem verteld dat ik met mijn vriendinnen in de zomervakantie naar Spanje (Lloret de mar) ga. Hier is hij – wat een verrassing ook – het niet mee eens. Na deze mededeling heeft hij me verteld dat hij (over het algemeen) bang is om mij kwijt te raken en onzeker is binnen de relatie. Hij vindt dat ik teveel aandacht krijg van mannen en dit in zekere zin ook zo uitdaag terwijl ik dit zelf helemaal niet zo ervaar en daar ook niet mee bezig ben. Ik ben me er bewust van dat ik vaak en veel aandacht krijg van mannen, maar niet dat ik dit uitdaag. Ook heeft hij me naïef genoemd (wat ik een regelrechte belediging vind) en uiteindelijk kregen we een kleine ruzie.
Het is duidelijk dat hij mij niet vertrouwd terwijl dat juist de basis van een goede relatie is. Ik wil bepaalde dingen voor hem opgeven en hem ook echt proberen het gevoel te geven dat hij de enige is (aangezien dit ook zo is) maar ik wil ook kunnen genieten van uitgaan, vakanties, veel drank en ik wil eigenlijk ook wel een beetje kunnen flirten. Ik vind het niet leuk voor hem dat hij zich altijd druk maakt over wat ik doe wanneer ik met vriendinnen uitga en dat hij altijd zo stressed.
Ik vraag me af wat ik kan doen en of mensen misschien in zo'n situatie zitten of hebben gezeten? Moet ik me nou helemaal aanpassen aan hem en (misschien) ongelukkig worden of moet ik er een punt achter zetten? Een balans vinden zit er volgens mij niet in, hij is veel te onzeker. Het liefst wil ik hem niet kwijt want buiten dit probleem om is het echt perfect tussen ons.
donderdag 27 oktober 2011 om 22:12
quote:Dibbes1 schreef op 27 oktober 2011 @ 22:04:
Hoewel het snel gaat quote ik mezef toch maar
fashionfreak schreef op 27 oktober 2011 @ 21:47:
Het is niet zo dat hij super dominant is en alles voor mij wil beslissen, dat niet. Het is meer dat hij niet wil dat ik zo losbandig ben (om het plat te verwoorden) en daar moet ik hem ook gelijk in geven.
Dat rijmt niet met wat je in je OP aangeeft: 'Het probleem is dat hij veel te dominant en bezitterig is. Hij controleert van alles (mail, telefoon) en hij probeert mij ook bepaalde dingen te verbieden zoals minder uitgaan'.
Wat is het dan wel?
Ik zoende, danste enzovoort op één avond voordat ik met hem had met veel jongens. Ik drink soms teveel en ik ken mijn eigen grenzen niet. Met het gevolg dat ik niet meer weet wat ik doe. Ik heb mijn studie zowat verkloot terwijl ik nog maar in het eerste jaar zit en met deze dingen helpt (of steunt) hij me wél. Waar ik zelf ook wel achter sta.
'Wel achter sta'. Vind je dat oprecht zélf ook zo of wil je hem graag pleasen omwille van de relatie?
Het is meer dat dit volgens mij niet goed genoeg is voor hem, denk ik.
Wat is dan wél goed genoeg voor hem? En hoever gaat hij dat doortrekken totdat jij de marionet bent die naar zijn pijpen danst?
[/quote]
Sorry TO, ik vind het niet al te prettig overkomen. Het is vooral híj en ik lees een gedwee 'ja vind ik ook wel' van jou.
Wat wil jij zelf?Ik vind mezelf sowieso niet gedwee. Ik doe namelijk wat ik zelf vind en ik hoor zelfs van mensen dat ik niet zoveel aan mezelf moet denken (simpelweg niet egoïstisch zijn) en ook aan hem en mijn omgeving moet denken. Probeer ik nu aan te werken ook.
Hoewel het snel gaat quote ik mezef toch maar
fashionfreak schreef op 27 oktober 2011 @ 21:47:
Het is niet zo dat hij super dominant is en alles voor mij wil beslissen, dat niet. Het is meer dat hij niet wil dat ik zo losbandig ben (om het plat te verwoorden) en daar moet ik hem ook gelijk in geven.
Dat rijmt niet met wat je in je OP aangeeft: 'Het probleem is dat hij veel te dominant en bezitterig is. Hij controleert van alles (mail, telefoon) en hij probeert mij ook bepaalde dingen te verbieden zoals minder uitgaan'.
Wat is het dan wel?
Ik zoende, danste enzovoort op één avond voordat ik met hem had met veel jongens. Ik drink soms teveel en ik ken mijn eigen grenzen niet. Met het gevolg dat ik niet meer weet wat ik doe. Ik heb mijn studie zowat verkloot terwijl ik nog maar in het eerste jaar zit en met deze dingen helpt (of steunt) hij me wél. Waar ik zelf ook wel achter sta.
'Wel achter sta'. Vind je dat oprecht zélf ook zo of wil je hem graag pleasen omwille van de relatie?
Het is meer dat dit volgens mij niet goed genoeg is voor hem, denk ik.
Wat is dan wél goed genoeg voor hem? En hoever gaat hij dat doortrekken totdat jij de marionet bent die naar zijn pijpen danst?
[/quote]
Sorry TO, ik vind het niet al te prettig overkomen. Het is vooral híj en ik lees een gedwee 'ja vind ik ook wel' van jou.
Wat wil jij zelf?Ik vind mezelf sowieso niet gedwee. Ik doe namelijk wat ik zelf vind en ik hoor zelfs van mensen dat ik niet zoveel aan mezelf moet denken (simpelweg niet egoïstisch zijn) en ook aan hem en mijn omgeving moet denken. Probeer ik nu aan te werken ook.
donderdag 27 oktober 2011 om 22:16
quote:fashionfreak schreef op 27 oktober 2011 @ 21:23:
Ik ga het niet uitmaken omdat hij zo bezitterig is want misschien gaat het in de toekomst wel over áls ik mezelf iets aanpas en volwassener word qua levensstijl. Dat is namelijk ook wat hem ''stoort'', alleen weet ik niet of ik dat wel kán nu, maar ik wil hem ook niet kwijt. Ingewikkeld allemaal, ik weet gewoon niet echt wat ik moet met deze situatie.
Wat maak je er een drama van. je kent hem net. Eigenlijk bén je hem nog aan het leren kennen. Kun je denken dat je hem niet kwijt wil, maar waarom niet? Is hij het beste wat je ooit is overkomen? Nee toch zeker?
Zijn gedrag is alles behalve gezond voor een partner, en dan zou je dat stimuleren door je aan te passen? Ben toch liever voor jezelf zeg.
Nu mag je de deur nog uit. Geloof me dat je dat over een jaar niet meer mag. Als je in een kooi wil zitten kun je die ook voor jezelf bouwen, daar heb je hem toch niet voor nodig?
En eigenlijk vraag ik me af of jij hem ook dingen mag verbieden, check zijn telefoon eens continu, want zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten! 't Is maar dat je dat weet.
Ik ga het niet uitmaken omdat hij zo bezitterig is want misschien gaat het in de toekomst wel over áls ik mezelf iets aanpas en volwassener word qua levensstijl. Dat is namelijk ook wat hem ''stoort'', alleen weet ik niet of ik dat wel kán nu, maar ik wil hem ook niet kwijt. Ingewikkeld allemaal, ik weet gewoon niet echt wat ik moet met deze situatie.
Wat maak je er een drama van. je kent hem net. Eigenlijk bén je hem nog aan het leren kennen. Kun je denken dat je hem niet kwijt wil, maar waarom niet? Is hij het beste wat je ooit is overkomen? Nee toch zeker?
Zijn gedrag is alles behalve gezond voor een partner, en dan zou je dat stimuleren door je aan te passen? Ben toch liever voor jezelf zeg.
Nu mag je de deur nog uit. Geloof me dat je dat over een jaar niet meer mag. Als je in een kooi wil zitten kun je die ook voor jezelf bouwen, daar heb je hem toch niet voor nodig?
En eigenlijk vraag ik me af of jij hem ook dingen mag verbieden, check zijn telefoon eens continu, want zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten! 't Is maar dat je dat weet.
donderdag 27 oktober 2011 om 22:16
Ik heb niet alles gelezen maar ik herken dit heel erg in mijn omgeving. Wat ik daar heb gezien (meerdere relaties/situaties) is dat het alleen maar erger wordt en dus niét beter na verloop van tijd. Als jij eenmaal gaat toegeven aan bepaalde dingen gaat hij waarschijnlijk verwachten dat je elke keer toegeeft. Ook met die vakantie bijvoorbeeld. Een vriendin van me zat in dezelfde situatie en werd op vakantie elke dag meerdere keren gebeld door een jaloerse, teleurgestelde vriend waardoor zij zich schuldig voelde, ruzie kreeg en minder van haar vakantie kon genieten. Ik zeg natuurlijk niet dat jouw vriend hetzelfde is als die jongen maar je telefoon controleren enzo? De alarmbellen gaan bij mij rinkelen!! Hij vertrouwt je toch??
En daarbij, hij heeft toch van tevoren ook wel gezien hoe jij bent? Waarom zou je je laten veranderen door een jongen? Hoofdzaak is dat jij je eigen leven behoudt, en natuurlijk mag je soms best wat temperen met losbandig gedrag maar niet alles voor hem laten schieten, hoor! Straks is het uit en ben jij veel kwijt...
En daarbij, hij heeft toch van tevoren ook wel gezien hoe jij bent? Waarom zou je je laten veranderen door een jongen? Hoofdzaak is dat jij je eigen leven behoudt, en natuurlijk mag je soms best wat temperen met losbandig gedrag maar niet alles voor hem laten schieten, hoor! Straks is het uit en ben jij veel kwijt...
donderdag 27 oktober 2011 om 22:17
donderdag 27 oktober 2011 om 22:17
Heb je er misschien ooit aangedacht dat je in een relatie elkaar accepteert voor wie en wat je bent?
Dus wat jij er aan moet doen....
Niet mee gaan om maar oplossing te zoeken hoe jij kan veranderen...
Blijkbaar wilt hij jou niet, want als hij jou zou willen zou jij niet hoefen te veranderen.
Ik vraag me ook af op wie hij verliefd is geworden op jou of een mogelijk "makkelijk"vormbaar meisje die hij kan maken zoals hij het wilt.
Je zegt dat jij je niet laat domineren enz maar dat laat je wel toe want jij begin je in bochten te wringen voor hem en zijn geluk.
Dat je bij jezelf wat positieve verandering ziet dankzij hem , mooi, maar dat wilt niet zeggen dat je over je eigen grenzen heen moet gaan. En zijn wil/ wens moet opvolgen.
Wees eerlijk naar jezelf en laat je niet manipuleren ...
Je laat je wel domineren want je bent jezelf al in bochten aan het wringen zodat het niet uit gaat...
Probeer eens wat meer zelf vertrouwen te krijgen want als je genoeg zelfvertrouwen hebt weetje dat jij jezelf niet alleen maar hoeft aan te passen in een relatie..
Dus wat jij er aan moet doen....
Niet mee gaan om maar oplossing te zoeken hoe jij kan veranderen...
Blijkbaar wilt hij jou niet, want als hij jou zou willen zou jij niet hoefen te veranderen.
Ik vraag me ook af op wie hij verliefd is geworden op jou of een mogelijk "makkelijk"vormbaar meisje die hij kan maken zoals hij het wilt.
Je zegt dat jij je niet laat domineren enz maar dat laat je wel toe want jij begin je in bochten te wringen voor hem en zijn geluk.
Dat je bij jezelf wat positieve verandering ziet dankzij hem , mooi, maar dat wilt niet zeggen dat je over je eigen grenzen heen moet gaan. En zijn wil/ wens moet opvolgen.
Wees eerlijk naar jezelf en laat je niet manipuleren ...
Je laat je wel domineren want je bent jezelf al in bochten aan het wringen zodat het niet uit gaat...
Probeer eens wat meer zelf vertrouwen te krijgen want als je genoeg zelfvertrouwen hebt weetje dat jij jezelf niet alleen maar hoeft aan te passen in een relatie..
donderdag 27 oktober 2011 om 22:19
quote:fashionfreak schreef op 27 oktober 2011 @ 22:17:
[...]
Ik vind dat ik mezelf kan aanpassen, dat moet sowieso ook wel gebeuren vóór mezelf maar ik vind ook dat hij zich goed moet bedenken dat ik écht voor hem wil gaan, alleen dat kan iemand niet zomaar 1,2,3 geloven denk ik.Kijk, hier ga je naar mijn mening de fout in. Natuurlijk is het soms goed om in te zien dat het wel iets serieuzer mag wat betreft bijvoorbeeld studie. Natuurlijk kun je compromissen sluiten in een relatie als een ander zich er niet prettig bij voelt. Maar blijf bij jezelf! Wat heb je hem misdaan dat hij je niet kan vertrouwen? Is bij hem zijn niet genoeg? Waarom zou jij jezelf moeten bewijzen? In mijn ogen is iemand namelijk 'onschuldig' tot het tegendeel bewezen is...
[...]
Ik vind dat ik mezelf kan aanpassen, dat moet sowieso ook wel gebeuren vóór mezelf maar ik vind ook dat hij zich goed moet bedenken dat ik écht voor hem wil gaan, alleen dat kan iemand niet zomaar 1,2,3 geloven denk ik.Kijk, hier ga je naar mijn mening de fout in. Natuurlijk is het soms goed om in te zien dat het wel iets serieuzer mag wat betreft bijvoorbeeld studie. Natuurlijk kun je compromissen sluiten in een relatie als een ander zich er niet prettig bij voelt. Maar blijf bij jezelf! Wat heb je hem misdaan dat hij je niet kan vertrouwen? Is bij hem zijn niet genoeg? Waarom zou jij jezelf moeten bewijzen? In mijn ogen is iemand namelijk 'onschuldig' tot het tegendeel bewezen is...
donderdag 27 oktober 2011 om 22:23
donderdag 27 oktober 2011 om 22:25
quote:nlies schreef op 27 oktober 2011 @ 21:52:
Hij is verliefd op je. Waar is hij verliefd op geworden?
Op iemand die vrolijk in het leven staat, bezig is met studie, maar er nog van alles bijdoet en weet wat ze wilt.
Maar eigenlijk wilt hij helemaal niet zo iemand, hij wilt een degelijker persoon, iemand die thuis blijft als hij het zegt. Die vooral niet met andere mensen omgaat.
Dus is hij verliefd op jou of op een pop die hij kan vormen,naar zijn ideaalbeeld?
Want als jij zo verandert zoals hij wil dat je gaat worden, ben je niet meer degene waarop hij verliefd is geworden.
Is hij dan nog verliefd, of verliefder, of vindt hij dan weer een andere tekortkoming aan jou?
Quote:
Het liefst wil ik hem niet kwijt want buiten dit probleem om is het echt perfect tussen ons.
Ik heb zo'n idee dat er buiten dat probleem nog weinig plaats is voor perfectie.
Hij is verliefd op je. Waar is hij verliefd op geworden?
Op iemand die vrolijk in het leven staat, bezig is met studie, maar er nog van alles bijdoet en weet wat ze wilt.
Maar eigenlijk wilt hij helemaal niet zo iemand, hij wilt een degelijker persoon, iemand die thuis blijft als hij het zegt. Die vooral niet met andere mensen omgaat.
Dus is hij verliefd op jou of op een pop die hij kan vormen,naar zijn ideaalbeeld?
Want als jij zo verandert zoals hij wil dat je gaat worden, ben je niet meer degene waarop hij verliefd is geworden.
Is hij dan nog verliefd, of verliefder, of vindt hij dan weer een andere tekortkoming aan jou?
Quote:
Het liefst wil ik hem niet kwijt want buiten dit probleem om is het echt perfect tussen ons.
Ik heb zo'n idee dat er buiten dat probleem nog weinig plaats is voor perfectie.
donderdag 27 oktober 2011 om 22:27
donderdag 27 oktober 2011 om 22:27
Nee, ik heb juist veel te horen gekregen dat ik ook aan hem moet denken binnen onze relatie en niet zo egoïstisch moet zijn aangezien ik eerst sowieso deed waar ik zin in had, afspraken niet nakwam enzovoort en nu is het weer 'te' terwijl ik me een beetje aan pas. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden.
donderdag 27 oktober 2011 om 22:28
quote:nlies schreef op 27 oktober 2011 @ 22:27:
Maar je boft iig wel, dat je een vriedn opdoet die jouw werk voor de uni kan maken. Dat kan niet iedereen.
Heeft niets met domheid te maken, maar met de studierichting.
Dus zolang als de studie nog niet klaar is, vooral aanhouden die gastGaat mij niet specifiek daar om hoor..
Maar je boft iig wel, dat je een vriedn opdoet die jouw werk voor de uni kan maken. Dat kan niet iedereen.
Heeft niets met domheid te maken, maar met de studierichting.
Dus zolang als de studie nog niet klaar is, vooral aanhouden die gastGaat mij niet specifiek daar om hoor..
donderdag 27 oktober 2011 om 22:33
quote:spiegelster schreef op 27 oktober 2011 @ 22:28:
Vind jijzélf dat iemand voor iets of iemand kán gaan als diegene het eerst wil veranderen?Ligt eraan wat er veranderd moet worden. Je kan best minderen met bepaalde dingen (zoals in mijn situatie het geval is) maar het kan ook té ver gaan inderdaad.
Vind jijzélf dat iemand voor iets of iemand kán gaan als diegene het eerst wil veranderen?Ligt eraan wat er veranderd moet worden. Je kan best minderen met bepaalde dingen (zoals in mijn situatie het geval is) maar het kan ook té ver gaan inderdaad.
donderdag 27 oktober 2011 om 22:33
quote:fashionfreak schreef op 27 oktober 2011 @ 22:27:
Nee, ik heb juist veel te horen gekregen dat ik ook aan hem moet denken binnen onze relatie en niet zo egoïstisch moet zijn aangezien ik eerst sowieso deed waar ik zin in had, afspraken niet nakwam enzovoort en nu is het weer 'te' terwijl ik me een beetje aan pas. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden.Zeg fashionfreak, als ik dit zo lees (hij maakt opdrachten, je bent egoistisch volgens anderen) denk ik; Ben jij lief voor hem?
Nee, ik heb juist veel te horen gekregen dat ik ook aan hem moet denken binnen onze relatie en niet zo egoïstisch moet zijn aangezien ik eerst sowieso deed waar ik zin in had, afspraken niet nakwam enzovoort en nu is het weer 'te' terwijl ik me een beetje aan pas. Ik weet niet wat ik ervan moet vinden.Zeg fashionfreak, als ik dit zo lees (hij maakt opdrachten, je bent egoistisch volgens anderen) denk ik; Ben jij lief voor hem?