Help, jaloerse peuter!

O meis, je bent niet ontaard!



Dit is erg irritant maar wel normaal gedrag voor peuters. 't Beste wat je kan doen is wat je nu al doet: duidelijk zijn in wat mag en wat niet mag. En verder is 't een kwestie van geduld. Wat misschien nog helpt is af en toe iets leuks doen met alleen de oudste en haar dan leren dat ze de grote zus is en dat ze mama mee mag helpen, et cetera.



En doe je kinderen gerust een paar dagen naar je moeder hoor! Dan heb je even tijd voor jezelf. Is niks mis mee

Meid, voel je niet ontaard. Als jij Even adempauze nodig hebt, mag dat toch gewoon. Dan kan je daarna weer met je meisjes aan de slag. Af en toe wat extra aandacht voor de oudste doet ook wonderen. Succes! En voel je niet schuldig als je om hulp vraagt. Dat is niet nodig joh

Ik herken het wel een beetje van mezelf van vroeger.

Toen ik 3 was werd mijn broertje geboren en daar was ik het NIET mee eens. Beetje hetzelfde gedrag als jouw dochtertje. Hem onderduwen in zijn badje etc. Ik kon ook geen seconde met hem alleen worden gelaten.

Dit is later bijgetrokken, maar hoe lang dat heeft geduurd weet ik niet.

Lijkt me iig heel erg lastig voor je (en je man)



De tips van Muismiem lijken me wel erg zinnig.

Ik snap dat je het even niet meer ziet zitten, het is inderdaad een fase maar jij zit er midden in nu. Probeer het om te buigen naar iets positiefs. Neem je oudste mee om te 'helpen' als je de jongste voedt/ baddert/ luiers verschoont. En prijs haar als ze lief is voor haar zus. Verder; een lange adem!



Ik had het zelfde leeftijdsverschil tussen mijn zoon en dochter, ze was ook zo gemeen voor hem. En hoewel ze nog steeds goed ruzie kunnen maken, kunnen ze zooo lief met elkaar spelen nu!! (4 en 6 zijn ze nu, maar vanaf ongeveer 2,5 en 4,5 jaar spelen ze veel leuk samen).



Succes ermee!

Wat bij ons enorm hielp rond de geboorte van de jongste was benadrukken dat het *onze* baby was, waar we allemaal voor moesten zorgen. Ook hebben we uitgebreid verteld dat kleine zus heel veel van grote zus houdt. Elk lachje richting grote zus werd benadrukt. En natuurlijk heb ik ook nog steeds veel met de oudste gedaan.



Ook is kleine zus vreselijk onder de indruk van wat grote zus al kan. En elke keer dat ze iets nieuws kan heeft, heeft ze dat vast van grote zus geleerd. Nu zijn ze 15 mnd en net 4 en de grootste vriendinnen!



Maar hier zat iets meer leeftijdsverschil tussen de twee meiden. Dus misschien heb jij er wel niks aan...

Heel normaal hoor, dat je je zo voelt. En als je even een tijdje wat minder met de kinderen wil zijn, gewoon doen. Als je zo doorgaat doe je ze juist tekort. Als jij je niet goed voelt, hebben zij daar ook last van.



Vind je dat je de oudste minder aandacht geeft door de zorg voor de jongste?

Misschien kan je je jongste een dag/middag bij oma brengen en iets leuks gaan doen met je oudste. Heeft zij mama ook weer eens alleen en kunnen jullie allebei wat positieve ervaringen samen hebben.

Ik las net als tip dit:



Om je een voorstelling te maken hoe je peuter zich kan voelen kun je de volgende 'vergelijking' eens in gedachten nemen. Je man zegt op een dag: "Lieverd, we krijgen een nieuwe vrouw. Dan heb je gezelschap als ik er niet ben en kunnen jullie het werk in huis verdelen. Jullie kunnen lekker samen kletsen en ik ben er zeker van dat je van haar zult gaan houden."



Inderdaad, kan me dan helemaal voorstellen dat het irritant is voor een kind als er een nieuw kindje is geboren. Maar femfresh, je bent niet ontaard hoor. Welke moeder is het niet af en toe beu en wil kindlief achter het behang plakken? Ik wel. Heb verder geen tips, ook geen ervaring, maar wil je veel sterkte wensen.

hier helpt het veel om de oudste te betrekken bij de verzorging van de baby. luiers aangeven en dat soort dingen.

Misschien is het handig om het boek Broers Zussen van M. Rufo te lezen. Stonden voor mij veel 'oh wat logisch!' momenten in.

Bij mijn zusjes hield het op op het moment dat de jongste van zich af kon bijten. Nu spelen ze altijd lief samen. Toen jongste anderhalf was ofzo?

Tussen mijn oudste en middelste zit ook 19 maanden en ik herken dat jaloerse gedrag wel... Als ik bv gaf, dan werd babyzoon gewoon weggeduwd door zijn grote zus. Of ze wurmde zich tussen ons in. Zo vreemd om dat gedrag te zien! In een artikel heb ik wel eens gelezen dat het voor een kind heel vreemd is als er 'opeens' een ander kind is. Het werd omschreven met het voorbeeld van dat je man opeens met een tweede vrouw thuiskomt en zegt: "Ik vond een vrouw hebben zoooo leuk! Ik dacht er gewoon nog eentje bij te gaan halen: gezellig toch?!"



Bij mij hielp positief benadrukken van de kleinste lieve dingen goed en tijd met haar doorbrengen nadat de baby gedronken had of moest slapen en dit ook heel erg benadrukken dat je dit als moeder heel graag wilt...



Tussen middelste en jongste zat 3.5 jaar; daar hadden we dat probleem helemaal niet bij. De jongste duwt juist zijn oudere broer en zus van mijn schoot af en wil ook nog wel eens een mep geven.

oh femfresh wat een herkenning...........ik had de afgelopen maanden bij tijd en wijle dezelfde situatie. pfffff HELLUP en gewoon blij zijn als ik aan het werk kon op mijn kantoor.

ook merkte ik dat het gedrag vooral bij mijn aanwezigheid ontstond. bij oppas e.d. geen probleem. het was dus duidelijk gerelateerd aan moeders aandacht.

ook hier voldoende aandacht voor oudste om met haar leuke dingen te doen, haar overal bij te betrekken enz. maar zonder al te veel resultaat. echt moedeloos van de worden af en toe



het beste dat hier werkt: ja tuurlijk uitleggen dat dingen als slaan, in ogen prikken enz enz niet mogen maar er ook niet al te veel aandacht aan geven (indien mogelijk .....), negeren negeren en als ze iets doet dat niet door de beugel kan, gaat ze hier op de trap bijvoorbeeld en wordt compleet genegeerd tot dat ze aangeeft dat ze lief doet. zo min mogelijk woorden aan vuil maken en enkel kort paar keer herhalen wat niet mag en waarom.

de kleinste laat ik soms ook gewoon lekker in haar box rommelen zodat ze redelijk "veilig" is. maar zij loopt sinds kort dus tja box is niet echt een optie meer. gelukkig gaat het ineens ook weer een stuk beter.

ook vertel ik vaak dat kleine zusje heel goed naar pirameis kijkt wat die al kan en dat zo ook leert en nadoet. pirameis is al zo groot en kan al zoveel dat wil kleine zus ook leren.

tevens gewoon zoveel mogelijk huishouden doen en die 2 mee laten rommelen...........dan gaat het hier ook het beste. kritische tijdstippen tussen 17 en 19 uur door vermoeidheid e.d.



ook samen met de meiskes bal rollen, met duplo spelen, muziek maken (keukengerei op potten en pannen slaan) enz waarbij pirameis complimenten krijgt hoe lief ze speelt met zusje, hoe leuk ik dat vind enz.



ook verbaas ik me hoeveel die kleine uk kan hebben want als hier wat hardhandig wordt "geknuffeld" en ik al begin te roepen "doe voorzichtig" "niet doen" enz ligt die uk te gieren van t lachen.............sta je daar met je goed fatsoen........

ik voelde me dan ook zo'n bandje dat steeds hetzelfde deuntje afspeelt "niet doen, voorzichtig, let op" enz enz. en kan me voorstellen dat dat ook waardeloos is te horen. gelukkig is die kleine niet zo breekbaar en kan al veel hebben.



oftewel heeeeel veel sterkte en echt het gaat voorbij en ineens kun je genieten hoe ze samen rommelen. tuurlijk weer gevolgd door wat mindere momenten maar ik denk zodra je kleinste nog paar maanden verder is en zelf kan reageren het al stukken beter gaat.