mijn kat moet een spuitje
dinsdag 13 september 2011 om 20:05
Hoi,
ik moet het even kwijt. Ben net naar de dierenarts geweest voor wat ik dacht gebitsproblemen bij mijn kat. Nou blijkt het een tumor te zijn en adviseert de dierenarts de kat in te laten slapen. Ik ben er helemaal verdrietig van. Hij loopt nu nog rond, eet en miauwt, maar moet dus binnenkort gaan overlijden.... Ik kan het maar niet begrijpen.
ik moet het even kwijt. Ben net naar de dierenarts geweest voor wat ik dacht gebitsproblemen bij mijn kat. Nou blijkt het een tumor te zijn en adviseert de dierenarts de kat in te laten slapen. Ik ben er helemaal verdrietig van. Hij loopt nu nog rond, eet en miauwt, maar moet dus binnenkort gaan overlijden.... Ik kan het maar niet begrijpen.
zondag 18 september 2011 om 18:22
Ik laat het altijd aan mijn dier over om wel of niet tot euthanasie over te gaan. Zolang het dier nog goed eet en levendig is, zie ik geen reden tot euthanasie. Gewoon goed afwegen of de levenskwaliteit nog voldoende op kan tegen evt. lijden. Dus goed observeren en je dier goed kennen.
Heel veel sterkte. Dit is invermijdelijk als je huisdieren hebt maar het blijft rot en het went nooit.
Heel veel sterkte. Dit is invermijdelijk als je huisdieren hebt maar het blijft rot en het went nooit.
woensdag 21 september 2011 om 19:36
Hoi,
mijn kat leeft nog steeds. Hij lijkt ook helemaal geen last meer te hebben. Dit kan echter wel snel verslechteren volgens de DA. Hij is al helemaal verwend door die extra aandacht van ons. Wil constant op schoot. Als er veranderingen zijn laat ik het wel weten. Dan moet ik het vast weer van me af schrijven.
mijn kat leeft nog steeds. Hij lijkt ook helemaal geen last meer te hebben. Dit kan echter wel snel verslechteren volgens de DA. Hij is al helemaal verwend door die extra aandacht van ons. Wil constant op schoot. Als er veranderingen zijn laat ik het wel weten. Dan moet ik het vast weer van me af schrijven.
donderdag 3 november 2011 om 23:50
donderdag 3 november 2011 om 23:50
vrijdag 4 november 2011 om 14:24
quote:fiebie schreef op 03 november 2011 @ 21:32:. Ik hoop, dat ik er goed aan heb gedaan.
Bedankt voor de reacties.
Ik denk van wel. Maar het is voor jou nog te vers en te pijnlijk om daar helder tegen aan te kijken. Na een paar maanden zul je in staat zijn om in te zien dat je er goed aan gedaan hebt.
Je mag dieren gewoon niet laten lijden. Heel veel sterkte met het verlies.
Bedankt voor de reacties.
Ik denk van wel. Maar het is voor jou nog te vers en te pijnlijk om daar helder tegen aan te kijken. Na een paar maanden zul je in staat zijn om in te zien dat je er goed aan gedaan hebt.
Je mag dieren gewoon niet laten lijden. Heel veel sterkte met het verlies.
vrijdag 4 november 2011 om 19:23
Hoi, ik heb vanmorgen mijn poes in laten slapen. Ik heb nog nooit zo'n vreselijk moeilijke beslissing moeten nemen. Wat een verdriet en pijn en hoe nu verder....?
Jij ook heel sterkte. Als ik de topics lees dan zijn er gelukkig heel veel dierenvrienden.
En weet je....je hoort het wel eens om je heen dan men een kat of hond moe(s)t laten inslapen en natuurlijk vind ik dat heel erg. Nu ik het zelf meemaak en doormaak weet ik pas echt wat het betekent. BIj ons was onze poes echt onderdeel van het gezin en ze gaf zo ontzettend veel liefde en plezier. Dat nu te moeten missen, ik ben er gewoon ziek van.
Sterkte !!
Jij ook heel sterkte. Als ik de topics lees dan zijn er gelukkig heel veel dierenvrienden.
En weet je....je hoort het wel eens om je heen dan men een kat of hond moe(s)t laten inslapen en natuurlijk vind ik dat heel erg. Nu ik het zelf meemaak en doormaak weet ik pas echt wat het betekent. BIj ons was onze poes echt onderdeel van het gezin en ze gaf zo ontzettend veel liefde en plezier. Dat nu te moeten missen, ik ben er gewoon ziek van.
Sterkte !!
vrijdag 4 november 2011 om 19:33
Wat vreselijk Ik zou alleen wel een second opinion vragen in Utrecht. Gewoon voor de zekerheid... Maar zulk nieuws horen is natuurlijk afschuwelijk. Ik heb 15 jaar een hond gehad en moest m'n meisje op een gegeven moment dus helaas in laten slapen, ze was helemaal op, het lichaam werkte gewoon niet meer, ze kreeg een hersenbloeding en ik wilde haar niet laten lijden. Apart gecremeerd en nu ze staat ze bij me op de schoorsteenmantel... Ze konden me 3 jaar lang opdweilen hierzo (eigenlijk nog steeds), dus ik weet exact hoe je je nu voelt. Dit is het slechtste nieuws dat je kunt horen
zondag 6 november 2011 om 19:34
Hoi, ja Silke en Monique, wat een drama is dat he. Niet iedereen begrijpt dat je daar zoveel verdriet van kan hebben, maar hier op het forum denken we er gelukkig hetzelfde over.
Silke, was jouw kat ook zo vermagerd?
Iones, ik denk dat je gelijk hebt. Ik denk nu dat ik het misschien te lang heb aangezien. Misschien had ik het eerder moeten doen, maar ja. Dat soort gedachten, daar heb je niets aan.
Capricorn, herkenbaar. Ik zag hem gisteren ook nog op de stoel zitten.
Ik heb in ieder geval nog nooit zoveel gehuild. Ik vrees voor de dag dat er een geliefd iemand van me wegvalt. Als dit al zo ellendig voelt......
Silke, was jouw kat ook zo vermagerd?
Iones, ik denk dat je gelijk hebt. Ik denk nu dat ik het misschien te lang heb aangezien. Misschien had ik het eerder moeten doen, maar ja. Dat soort gedachten, daar heb je niets aan.
Capricorn, herkenbaar. Ik zag hem gisteren ook nog op de stoel zitten.
Ik heb in ieder geval nog nooit zoveel gehuild. Ik vrees voor de dag dat er een geliefd iemand van me wegvalt. Als dit al zo ellendig voelt......
zondag 6 november 2011 om 20:01
Nee, mijn kat is juist de laatste 3 maanden dikker geworden.
Ze is altijd gek op blikvoer geweest, maar kreeg dat maar 1x per dag. Toen ik hoorde dat ze ziek was, kreeg ze het zo vaak als ze wilde. En dat was heel vaak.
5 Minuten voordat de DA kwam, heeft ze nog gegeten. Ze kon dat nog aardig. Misschien ging de kanker bij haar wel meer naar buiten toe.
Ze is altijd gek op blikvoer geweest, maar kreeg dat maar 1x per dag. Toen ik hoorde dat ze ziek was, kreeg ze het zo vaak als ze wilde. En dat was heel vaak.
5 Minuten voordat de DA kwam, heeft ze nog gegeten. Ze kon dat nog aardig. Misschien ging de kanker bij haar wel meer naar buiten toe.
zondag 6 november 2011 om 20:25
@silke; in het begin at hij nog wel goed. De tumor leek ook helemaal verdwenen te zijn. Toen kreeg hij diarree en echt enorme spuitpoep. Toen at hij wel, maar werd steeds dunner. De laatste dagen at hij bijna niet. Zelf iets lekkers hoefde hij niet meer, zoals verse zalm. Hij had een hele dikke vacht, dus viel het me eerst niet zo op dat hij zo dun werd.
zondag 6 november 2011 om 21:36