Relaties
alle pijlers
Vreemdgaan?
zondag 6 november 2011 om 11:18
Dag beste Viva lady's!
Ok, hier even een lang verhaal dat ik zo kort mogenlijk ga neerzetten.
In 2004 heb ik een manisch periode gehad met als uitschieter een psychose en vervolgens een jaar zwaar depressief geweest.
Ik klom uit dat dal en ontmoette de liefde van mijn leven. Hij (gescheide vader van 2) had op dat moment meerdere vriendinnen maar wilde verder met mij. We leefden in de 8ste hemel en trouwden in 2006 en onderhielden een lat-relatie.
In 2007 wilde ik gaan samenwonen, ging verhuizen en belande weer in een psychose. Ik raakte zwanger en scheidde.
Het leven als alleenstaande moeder beviel me prima. De drie RRR gaven mij veel rust en ik moest ook waken voor weer een psychose dus hield mijn leven vrij simpel. Nieuwe liefdes liet ik niet toe. Maar mijn oude liefde wel. We kregen weer wekelijks contact en hij sliep ook bij mij. Ik wist wel dat hij ook andere contacten had maar wilde hem niet weer laten kiezen ( vond dat ik hem wel genoeg had aangedaan). Maar na een jaar ging ik ervan uit dat ik de enige nog voor hem was en wilde graag een kindje van hem.
Na 3 maanden was ik zwanger. Ik vertelde hem dat nieuws, hij was bang en blij, en drie dagen later viert hij zijn verjaardag.
De volgende ochtend ben ik vroeg wakker met mijn 3 jarige en zie dat hij sex heeft gehad dike nacht tijdens het feest, met een vriendin die hij dus al die tijd nog heeft gezien.
Eerste half jaar ben ik kapot geweest van verdriet. Hij bleef contact maken en wilde alles goed maken. Ik wilde dit kindje niet in een negatieve sfeer ter wereld brengen en heb bergen verzet om weer met een enigzinds goed gevoel contact te hebben.
Langzaam maar zeker, en met overtuigingskracht en charme offensief van hem, zijn we nu weer bij elkaar.
Ik heb een hele lijst van voor en tegens om bij elkaar te blijven. Maar ik moet echt een knop om zetten bij het 'vreemdgaan' die nacht tijdens het feest. Ik weet dat ik ook niet perfect ben, dat we al heel wat doorstaan hebben maar ik vind het nogal een hele kluit om hem weer toe te laten.
Hoop dat het zo een beetje duidelijk is.
Wat denk je, heeft dit nog een kans van slagen?
Er zijn twee kleine kindjes in het spel, voor hen doe ik alles, maar voel me op dit moment zo.....Tja, ooit was ik de hemel en aarde voor hem en dan blijkt ie, een jaar geleden, bij een ander te liggen terwijl ik zwanger in zijn bed lig.
Ok, hier even een lang verhaal dat ik zo kort mogenlijk ga neerzetten.
In 2004 heb ik een manisch periode gehad met als uitschieter een psychose en vervolgens een jaar zwaar depressief geweest.
Ik klom uit dat dal en ontmoette de liefde van mijn leven. Hij (gescheide vader van 2) had op dat moment meerdere vriendinnen maar wilde verder met mij. We leefden in de 8ste hemel en trouwden in 2006 en onderhielden een lat-relatie.
In 2007 wilde ik gaan samenwonen, ging verhuizen en belande weer in een psychose. Ik raakte zwanger en scheidde.
Het leven als alleenstaande moeder beviel me prima. De drie RRR gaven mij veel rust en ik moest ook waken voor weer een psychose dus hield mijn leven vrij simpel. Nieuwe liefdes liet ik niet toe. Maar mijn oude liefde wel. We kregen weer wekelijks contact en hij sliep ook bij mij. Ik wist wel dat hij ook andere contacten had maar wilde hem niet weer laten kiezen ( vond dat ik hem wel genoeg had aangedaan). Maar na een jaar ging ik ervan uit dat ik de enige nog voor hem was en wilde graag een kindje van hem.
Na 3 maanden was ik zwanger. Ik vertelde hem dat nieuws, hij was bang en blij, en drie dagen later viert hij zijn verjaardag.
De volgende ochtend ben ik vroeg wakker met mijn 3 jarige en zie dat hij sex heeft gehad dike nacht tijdens het feest, met een vriendin die hij dus al die tijd nog heeft gezien.
Eerste half jaar ben ik kapot geweest van verdriet. Hij bleef contact maken en wilde alles goed maken. Ik wilde dit kindje niet in een negatieve sfeer ter wereld brengen en heb bergen verzet om weer met een enigzinds goed gevoel contact te hebben.
Langzaam maar zeker, en met overtuigingskracht en charme offensief van hem, zijn we nu weer bij elkaar.
Ik heb een hele lijst van voor en tegens om bij elkaar te blijven. Maar ik moet echt een knop om zetten bij het 'vreemdgaan' die nacht tijdens het feest. Ik weet dat ik ook niet perfect ben, dat we al heel wat doorstaan hebben maar ik vind het nogal een hele kluit om hem weer toe te laten.
Hoop dat het zo een beetje duidelijk is.
Wat denk je, heeft dit nog een kans van slagen?
Er zijn twee kleine kindjes in het spel, voor hen doe ik alles, maar voel me op dit moment zo.....Tja, ooit was ik de hemel en aarde voor hem en dan blijkt ie, een jaar geleden, bij een ander te liggen terwijl ik zwanger in zijn bed lig.
zondag 6 november 2011 om 11:59
zondag 6 november 2011 om 12:00
zondag 6 november 2011 om 12:12
Het is een beetje ingewikkeld maar ik zou willen zeggen; Die man is niet eerlijk en hangt hem er gewoon bij een ander in en als het hem beter uitkomt wil ie jou terug. Niet echt een fijne basis. Jij hebt psychische problemen (gehad) en je hebt dus behoefte aan stabiliteit en rust in een relatie. Ik vind ook dat je het naar je kinderen toe verschuldigd bent om ze die rust te bieden. Dussss stop met die man, ga werken aan jezelf om steviger te worden en in balans te komen zodat je beter voor jezelf op komt. Sterkte.
zondag 6 november 2011 om 12:15
Ik vind het niet warrig geschreven.
Als ik het goed begrijp is hij niet vreemd gegaan, omdat jij de tweede keer dat je hem in je leven toeliet (en zwanger van hem raakte) niet van hem wilde vragen dat hij voor jou koos, en je het toestond dat hij met zijn andere vriendinnen bleef omgaan.
Ik kan me ook voorstellen dat hij niet voor een tweede keer alles (en iedereen) meteen op wil geven voor een leven met jou, omdat het eerder is misgegaan, en dat hij daar even tijd voor nodig heeft.
Maar wat wil jij?
Als ik het goed begrijp is hij niet vreemd gegaan, omdat jij de tweede keer dat je hem in je leven toeliet (en zwanger van hem raakte) niet van hem wilde vragen dat hij voor jou koos, en je het toestond dat hij met zijn andere vriendinnen bleef omgaan.
Ik kan me ook voorstellen dat hij niet voor een tweede keer alles (en iedereen) meteen op wil geven voor een leven met jou, omdat het eerder is misgegaan, en dat hij daar even tijd voor nodig heeft.
Maar wat wil jij?
zondag 6 november 2011 om 12:16
Maar het tweede kindje is er nog niet? Dan zou ik abortus doen. Geen extra problemen aanhalen met iemand die meerdere vrouwen nodig heeft.
Ik zou hier echt kierewiet van worden, van dat wensdenken. Een garantie voor teleurstellingen. Je kan de werkelijkheid niet dwingen door te wensen; integendeel, je wordt daar slap en willoos van.
Ik zou me uitsluitend nog bezighouden met de werkelijkheid, en dat is dat hij kennelijk een type man is die niet trouw is. Misschien houdt hij zich een poosje in, maar daarna gaat hij toch weer zijn pik achterna.
Je deed het eerst hartstikke goed, jammer dat je toch weer je hoop op iets ging vestigen wat er niet was.
Ik zou hier echt kierewiet van worden, van dat wensdenken. Een garantie voor teleurstellingen. Je kan de werkelijkheid niet dwingen door te wensen; integendeel, je wordt daar slap en willoos van.
Ik zou me uitsluitend nog bezighouden met de werkelijkheid, en dat is dat hij kennelijk een type man is die niet trouw is. Misschien houdt hij zich een poosje in, maar daarna gaat hij toch weer zijn pik achterna.
Je deed het eerst hartstikke goed, jammer dat je toch weer je hoop op iets ging vestigen wat er niet was.
zondag 6 november 2011 om 12:51
Je schrijft niet warrig, maar het is zo complex dat ik de opmerkingen wel begrijp. Men probeert toch een duidelijk beeld te krijgen van hoe het is gelopen. Waar ik zelf meer over zou willen weten is wat er gebeurd is in 2007. Je noemt dat in 1 zin, maar het lijkt mij redelijk cruciaal. Toen wilde je graag gaan samenwonen, dat is verkeerd gegaan begrijp ik? Kwam dat omdat je in een psychose kwam? Of is die psychose juist gekomen omdat het uit was? Of door de zwangerschap en de hormonen?
Ik denk dat dit wel van belang is hoe ik erin zou staan. Als hij tijdens je psychose zomaar is vertrokken en je heeft laten verhuizen zou ik niet meer met hem samen willen zijn. Zijn jullie gescheiden omdat je bent vreemdgegaan en zwanger bent geworden van een ander, dan begrijp ik hem beter. In dat geval - en jullie willen er beiden nu voor 100% voor gaan - zou ik investeren in een therapeut die met jullie wil werken aan jullie communicatie. Dat lijkt nog niet goed te verlopen, wat onduidelijkheid en vreemde situaties oplevert.
Zorg voor een stabiele omgeving voor jezelf. Slik je nu medicijnen? Of heb je therapie voor jezelf?
Ik denk dat dit wel van belang is hoe ik erin zou staan. Als hij tijdens je psychose zomaar is vertrokken en je heeft laten verhuizen zou ik niet meer met hem samen willen zijn. Zijn jullie gescheiden omdat je bent vreemdgegaan en zwanger bent geworden van een ander, dan begrijp ik hem beter. In dat geval - en jullie willen er beiden nu voor 100% voor gaan - zou ik investeren in een therapeut die met jullie wil werken aan jullie communicatie. Dat lijkt nog niet goed te verlopen, wat onduidelijkheid en vreemde situaties oplevert.
Zorg voor een stabiele omgeving voor jezelf. Slik je nu medicijnen? Of heb je therapie voor jezelf?
zondag 6 november 2011 om 12:53
zondag 6 november 2011 om 12:57
zondag 6 november 2011 om 13:04
Volgens mij zo:
TO
- heeft een manische periode, psychose en depressie
- krabbelt weer op
- ontmoet man, alles verloopt goed
- trouwt, ze blijven latten
- wil graag gaan samenwonen, maar dit gaat mis. (Het is een beetje onduidelijk hoe dit is verlopen. Het kan ook dat het samenwonen pas misging na de psychose, of nadat ze zwanger is geworden)
- krijgt een psychose
- wordt zwanger van een ander
- gaat scheiden
- heeft een rustige periode; ze focust zich op zichzelf en alles verloopt goed
- krijgt weer voorzichtig contact met ex. De verhoudingen blijven onduidelijk omdat TO zich niet durft uit te spreken en ex hier ook geen initiatief in neemt.
- wil een kindje. Ex weet hiervan; lijkt dit niet actief te willen, maar het ook niet actief te willen voorkomen
- is zwanger van "ex"; "ex" is bang en blij
- "Ex" heeft sex met een ander, terwijl TO in huis is (toch?)
- Na een periode van afstand, zijn TO en ex weer bijelkaar
TO kan niet vergeten dat "ex" sex heeft gehad met een ander en weet niet hoe nu verder te gaan.
TO
- heeft een manische periode, psychose en depressie
- krabbelt weer op
- ontmoet man, alles verloopt goed
- trouwt, ze blijven latten
- wil graag gaan samenwonen, maar dit gaat mis. (Het is een beetje onduidelijk hoe dit is verlopen. Het kan ook dat het samenwonen pas misging na de psychose, of nadat ze zwanger is geworden)
- krijgt een psychose
- wordt zwanger van een ander
- gaat scheiden
- heeft een rustige periode; ze focust zich op zichzelf en alles verloopt goed
- krijgt weer voorzichtig contact met ex. De verhoudingen blijven onduidelijk omdat TO zich niet durft uit te spreken en ex hier ook geen initiatief in neemt.
- wil een kindje. Ex weet hiervan; lijkt dit niet actief te willen, maar het ook niet actief te willen voorkomen
- is zwanger van "ex"; "ex" is bang en blij
- "Ex" heeft sex met een ander, terwijl TO in huis is (toch?)
- Na een periode van afstand, zijn TO en ex weer bijelkaar
TO kan niet vergeten dat "ex" sex heeft gehad met een ander en weet niet hoe nu verder te gaan.
