Vreemdgaan?
zondag 6 november 2011 om 11:18
Dag beste Viva lady's!
Ok, hier even een lang verhaal dat ik zo kort mogenlijk ga neerzetten.
In 2004 heb ik een manisch periode gehad met als uitschieter een psychose en vervolgens een jaar zwaar depressief geweest.
Ik klom uit dat dal en ontmoette de liefde van mijn leven. Hij (gescheide vader van 2) had op dat moment meerdere vriendinnen maar wilde verder met mij. We leefden in de 8ste hemel en trouwden in 2006 en onderhielden een lat-relatie.
In 2007 wilde ik gaan samenwonen, ging verhuizen en belande weer in een psychose. Ik raakte zwanger en scheidde.
Het leven als alleenstaande moeder beviel me prima. De drie RRR gaven mij veel rust en ik moest ook waken voor weer een psychose dus hield mijn leven vrij simpel. Nieuwe liefdes liet ik niet toe. Maar mijn oude liefde wel. We kregen weer wekelijks contact en hij sliep ook bij mij. Ik wist wel dat hij ook andere contacten had maar wilde hem niet weer laten kiezen ( vond dat ik hem wel genoeg had aangedaan). Maar na een jaar ging ik ervan uit dat ik de enige nog voor hem was en wilde graag een kindje van hem.
Na 3 maanden was ik zwanger. Ik vertelde hem dat nieuws, hij was bang en blij, en drie dagen later viert hij zijn verjaardag.
De volgende ochtend ben ik vroeg wakker met mijn 3 jarige en zie dat hij sex heeft gehad dike nacht tijdens het feest, met een vriendin die hij dus al die tijd nog heeft gezien.
Eerste half jaar ben ik kapot geweest van verdriet. Hij bleef contact maken en wilde alles goed maken. Ik wilde dit kindje niet in een negatieve sfeer ter wereld brengen en heb bergen verzet om weer met een enigzinds goed gevoel contact te hebben.
Langzaam maar zeker, en met overtuigingskracht en charme offensief van hem, zijn we nu weer bij elkaar.
Ik heb een hele lijst van voor en tegens om bij elkaar te blijven. Maar ik moet echt een knop om zetten bij het 'vreemdgaan' die nacht tijdens het feest. Ik weet dat ik ook niet perfect ben, dat we al heel wat doorstaan hebben maar ik vind het nogal een hele kluit om hem weer toe te laten.
Hoop dat het zo een beetje duidelijk is.
Wat denk je, heeft dit nog een kans van slagen?
Er zijn twee kleine kindjes in het spel, voor hen doe ik alles, maar voel me op dit moment zo.....Tja, ooit was ik de hemel en aarde voor hem en dan blijkt ie, een jaar geleden, bij een ander te liggen terwijl ik zwanger in zijn bed lig.
Ok, hier even een lang verhaal dat ik zo kort mogenlijk ga neerzetten.
In 2004 heb ik een manisch periode gehad met als uitschieter een psychose en vervolgens een jaar zwaar depressief geweest.
Ik klom uit dat dal en ontmoette de liefde van mijn leven. Hij (gescheide vader van 2) had op dat moment meerdere vriendinnen maar wilde verder met mij. We leefden in de 8ste hemel en trouwden in 2006 en onderhielden een lat-relatie.
In 2007 wilde ik gaan samenwonen, ging verhuizen en belande weer in een psychose. Ik raakte zwanger en scheidde.
Het leven als alleenstaande moeder beviel me prima. De drie RRR gaven mij veel rust en ik moest ook waken voor weer een psychose dus hield mijn leven vrij simpel. Nieuwe liefdes liet ik niet toe. Maar mijn oude liefde wel. We kregen weer wekelijks contact en hij sliep ook bij mij. Ik wist wel dat hij ook andere contacten had maar wilde hem niet weer laten kiezen ( vond dat ik hem wel genoeg had aangedaan). Maar na een jaar ging ik ervan uit dat ik de enige nog voor hem was en wilde graag een kindje van hem.
Na 3 maanden was ik zwanger. Ik vertelde hem dat nieuws, hij was bang en blij, en drie dagen later viert hij zijn verjaardag.
De volgende ochtend ben ik vroeg wakker met mijn 3 jarige en zie dat hij sex heeft gehad dike nacht tijdens het feest, met een vriendin die hij dus al die tijd nog heeft gezien.
Eerste half jaar ben ik kapot geweest van verdriet. Hij bleef contact maken en wilde alles goed maken. Ik wilde dit kindje niet in een negatieve sfeer ter wereld brengen en heb bergen verzet om weer met een enigzinds goed gevoel contact te hebben.
Langzaam maar zeker, en met overtuigingskracht en charme offensief van hem, zijn we nu weer bij elkaar.
Ik heb een hele lijst van voor en tegens om bij elkaar te blijven. Maar ik moet echt een knop om zetten bij het 'vreemdgaan' die nacht tijdens het feest. Ik weet dat ik ook niet perfect ben, dat we al heel wat doorstaan hebben maar ik vind het nogal een hele kluit om hem weer toe te laten.
Hoop dat het zo een beetje duidelijk is.
Wat denk je, heeft dit nog een kans van slagen?
Er zijn twee kleine kindjes in het spel, voor hen doe ik alles, maar voel me op dit moment zo.....Tja, ooit was ik de hemel en aarde voor hem en dan blijkt ie, een jaar geleden, bij een ander te liggen terwijl ik zwanger in zijn bed lig.
zondag 6 november 2011 om 11:21
Hoe ben je er achter gekomen dat hij is vreemdgegaan die nacht?
Ik vind psychische problemen geen reden om vreemdgaan toe te laten en snap niet helemaal dat je zwanger wordt van hem als je niet zeker wist of hij niet meerdere contacten had.
Ik kan eigenlijk ook niet echt uit het verhaal opmaken of hij op de hoogte was van het feit dat jij voor een tweede kindje wilden gaan?
Ik vind psychische problemen geen reden om vreemdgaan toe te laten en snap niet helemaal dat je zwanger wordt van hem als je niet zeker wist of hij niet meerdere contacten had.
Ik kan eigenlijk ook niet echt uit het verhaal opmaken of hij op de hoogte was van het feit dat jij voor een tweede kindje wilden gaan?
zondag 6 november 2011 om 11:35
De volgende ochtend ben ik vroeg wakker met mijn 3 jarige en zie dat hij sex heeft gehad dike nacht tijdens het feest, met een vriendin die hij dus al die tijd nog heeft gezien.
Ehm? Hoe dan? Wonen jullie dan nu weer samen bij hem? Slapen jullie dan in 1 bed? Waarom bleef zij dan ook slapen? Ik snap het niet...
Ehm? Hoe dan? Wonen jullie dan nu weer samen bij hem? Slapen jullie dan in 1 bed? Waarom bleef zij dan ook slapen? Ik snap het niet...
zondag 6 november 2011 om 11:38
Wanneer was je precies "de hemel en aarde voor hem"? Ik lees alleen maar dat je vriend constant meerdere vriendinnen had.
Ik zou er voor mijn kinderen alles aan doen om mezelf op de rit te hebben/houden/krijgen en daarom ver weg blijven van (of in dit geval: stoppen met) dit soort kansloze relaties.
Ik zou er voor mijn kinderen alles aan doen om mezelf op de rit te hebben/houden/krijgen en daarom ver weg blijven van (of in dit geval: stoppen met) dit soort kansloze relaties.
zondag 6 november 2011 om 11:38
Ik zou zeggen dat psychische problemen juist een rede zijn om voorzichtig met de ander om te gaan....
Hij wist dat ik graag een tweede kindje wilde en op welke dagen ik vruchtbaar was. En op het moment dacht hij van 'als het zo moest zijn, dan is het zo'. Ik heb het alleenstaande moederschap nooit vervelend gevonden en keek wel hoe het in de toekomst zou gaan.
Ik kwam die ochtend de huiskamer in en hij liep in z'n shirt en onderbroek.....Na doorvragen vertelde hij het.
Daarna is hij met niemand geweest. Ik heb nog contact gehad met de andere vrouw en zij vertelde dat zij van niets wist maar wel dat ze wist dat ik altijd heel bijzonder voor hem ben (geweest)
Hij wist dat ik graag een tweede kindje wilde en op welke dagen ik vruchtbaar was. En op het moment dacht hij van 'als het zo moest zijn, dan is het zo'. Ik heb het alleenstaande moederschap nooit vervelend gevonden en keek wel hoe het in de toekomst zou gaan.
Ik kwam die ochtend de huiskamer in en hij liep in z'n shirt en onderbroek.....Na doorvragen vertelde hij het.
Daarna is hij met niemand geweest. Ik heb nog contact gehad met de andere vrouw en zij vertelde dat zij van niets wist maar wel dat ze wist dat ik altijd heel bijzonder voor hem ben (geweest)
zondag 6 november 2011 om 11:42
Maar je kiest toch samen weloverwogen voor een kind? Is de wens om een tweede te krijgen groter dan of dat kind in harmonie op kan groeien?
Jij hebt je grenzen niet aangegeven en maar aangenomen dat hij alleen met jou omging. Aannames zijn toch niet genoeg als je een kind van hem op de wereld wil zetten?
En je zal vast bijzonder voor hem zijn, maar niet bijzonder genoeg om exclusief met jou te zijn. Hij heeft gewoon seks met een ander in hetzelfde huis. Lijkt mij duidelijk dat hij ook geen idee heeft van jouw verwachtingen én dat hij zelf niet heel serieus in de relatie staat.
Jij hebt je grenzen niet aangegeven en maar aangenomen dat hij alleen met jou omging. Aannames zijn toch niet genoeg als je een kind van hem op de wereld wil zetten?
En je zal vast bijzonder voor hem zijn, maar niet bijzonder genoeg om exclusief met jou te zijn. Hij heeft gewoon seks met een ander in hetzelfde huis. Lijkt mij duidelijk dat hij ook geen idee heeft van jouw verwachtingen én dat hij zelf niet heel serieus in de relatie staat.
zondag 6 november 2011 om 11:43
Sorry dat het een beetje warrig is, ben ondertussen ook met m'n kindjes bezig.
Hij had dus meerder vriendinnen toen ik hem ontmoette, ging daarna alleen voor mij. Ik ben in de 2e psychose zwanger geraakt van een ander, die nu uit beeld is.
ik kreeg weer contact met mijn ex en hij zegt dat hij bezig was het contact te verbreken maar ook de angst had om voor 100% weer voor mij te gaan vanwege ons verleden. Hij wilde er wel weer voor gaan maar had nog wat meer tijd nodig.
Nu wil hij er echt weer voor gaan. En doet daar ook alles voor.
Hij had dus meerder vriendinnen toen ik hem ontmoette, ging daarna alleen voor mij. Ik ben in de 2e psychose zwanger geraakt van een ander, die nu uit beeld is.
ik kreeg weer contact met mijn ex en hij zegt dat hij bezig was het contact te verbreken maar ook de angst had om voor 100% weer voor mij te gaan vanwege ons verleden. Hij wilde er wel weer voor gaan maar had nog wat meer tijd nodig.
Nu wil hij er echt weer voor gaan. En doet daar ook alles voor.
zondag 6 november 2011 om 11:46
quote:kimpulz schreef op 06 november 2011 @ 11:38:
Hij wist dat ik graag een tweede kindje wilde en op welke dagen ik vruchtbaar was. En op het moment dacht hij van 'als het zo moest zijn, dan is het zo'. Ik heb het alleenstaande moederschap nooit vervelend gevonden en keek wel hoe het in de toekomst zou gaan.
Ik kwam die ochtend de huiskamer in en hij liep in z'n shirt en onderbroek.....Na doorvragen vertelde hij het.Dus je hebt het in deze alinea's over twee verschillende hij's?
Hij wist dat ik graag een tweede kindje wilde en op welke dagen ik vruchtbaar was. En op het moment dacht hij van 'als het zo moest zijn, dan is het zo'. Ik heb het alleenstaande moederschap nooit vervelend gevonden en keek wel hoe het in de toekomst zou gaan.
Ik kwam die ochtend de huiskamer in en hij liep in z'n shirt en onderbroek.....Na doorvragen vertelde hij het.Dus je hebt het in deze alinea's over twee verschillende hij's?
zondag 6 november 2011 om 11:54
Hij woont heel ruim en er sliepen die nacht meerdere mensen daar.
Op dat moment wilde ik gewoon een tweede kind. Dat wilde ik al toen de eerste geboren werd. Had hem ook als eventuele donor in mijn hoofd maar we gingen toen weer intensiever met elkaar om dus ik dacht dat het ook wel samen konden doen. Maar het cliché huisje, bopompje,beestje zou het zowiezo n iet worden omdat ik idd het alleen wonen en zijn erg prettig vind.
Echt goed gepraat hebben we idd nooit. Ik dacht dat mijn achterdocht aan mij lag en wilde ook niet teveel druk op hem leggen door hem steeds te ondervragen. Ging er ook vanuit dat hij wel wist wat ik dacht en voelde. Vrij cliché dus.
Inmiddels praten we wel vaker met elkaar maar het is een moeilijk proces. Ik heb er veel moeite mee en hij ook. Dat moeten we echt nog leren.
Op dat moment wilde ik gewoon een tweede kind. Dat wilde ik al toen de eerste geboren werd. Had hem ook als eventuele donor in mijn hoofd maar we gingen toen weer intensiever met elkaar om dus ik dacht dat het ook wel samen konden doen. Maar het cliché huisje, bopompje,beestje zou het zowiezo n iet worden omdat ik idd het alleen wonen en zijn erg prettig vind.
Echt goed gepraat hebben we idd nooit. Ik dacht dat mijn achterdocht aan mij lag en wilde ook niet teveel druk op hem leggen door hem steeds te ondervragen. Ging er ook vanuit dat hij wel wist wat ik dacht en voelde. Vrij cliché dus.
Inmiddels praten we wel vaker met elkaar maar het is een moeilijk proces. Ik heb er veel moeite mee en hij ook. Dat moeten we echt nog leren.
zondag 6 november 2011 om 11:57
Toen je hem ontmoette had hij meerdere vriendinnen, jullie trouwden in 2006 en gingen latten. Je wilde samenwonen met hem in 2007, verhuisde, raakte zwanger en ging scheiden. Vervolgens laat je hem weer toe, hij slaapt weer bij je terwijl hij andere vriendinnen heeft (maar je vindt dat je hem niet mag laten kiezen). Na een jaar ga je ervan uit (!) dat je de enige bent en raakt weer zwanger. Hij gaat vreemd.
Dit schrijf je in je OP. En nu wil hij er dus echt voor gaan?
*gaat ook maar op haar handen zitten verder*
Dit schrijf je in je OP. En nu wil hij er dus echt voor gaan?
*gaat ook maar op haar handen zitten verder*
zondag 6 november 2011 om 11:58
Je moet nog heel veel leren denk ik....
Dus hij stemde ermee in om zaaddonor te zijn en niets meer dan dat en hij wipte toen met een ander?
Wat is nu je probleem?
Dat ie zijn zaad verschoten heeft bij iemand anders of dat ie het uberhaupt met een ander deed (hetgeen 'mocht' want hij was toch maar alleen donor)
Nu blijken er gevoelens te zijn?
Dan moet je het voorval vergeten omdat dat een andere situatie is.
Waar heeft hij moeite mee dan?
Echt.. je schrijft heel warrig hoor...
Dus hij stemde ermee in om zaaddonor te zijn en niets meer dan dat en hij wipte toen met een ander?
Wat is nu je probleem?
Dat ie zijn zaad verschoten heeft bij iemand anders of dat ie het uberhaupt met een ander deed (hetgeen 'mocht' want hij was toch maar alleen donor)
Nu blijken er gevoelens te zijn?
Dan moet je het voorval vergeten omdat dat een andere situatie is.
Waar heeft hij moeite mee dan?
Echt.. je schrijft heel warrig hoor...