Relaties
alle pijlers
Vreemdgaan?
zondag 6 november 2011 om 11:18
Dag beste Viva lady's!
Ok, hier even een lang verhaal dat ik zo kort mogenlijk ga neerzetten.
In 2004 heb ik een manisch periode gehad met als uitschieter een psychose en vervolgens een jaar zwaar depressief geweest.
Ik klom uit dat dal en ontmoette de liefde van mijn leven. Hij (gescheide vader van 2) had op dat moment meerdere vriendinnen maar wilde verder met mij. We leefden in de 8ste hemel en trouwden in 2006 en onderhielden een lat-relatie.
In 2007 wilde ik gaan samenwonen, ging verhuizen en belande weer in een psychose. Ik raakte zwanger en scheidde.
Het leven als alleenstaande moeder beviel me prima. De drie RRR gaven mij veel rust en ik moest ook waken voor weer een psychose dus hield mijn leven vrij simpel. Nieuwe liefdes liet ik niet toe. Maar mijn oude liefde wel. We kregen weer wekelijks contact en hij sliep ook bij mij. Ik wist wel dat hij ook andere contacten had maar wilde hem niet weer laten kiezen ( vond dat ik hem wel genoeg had aangedaan). Maar na een jaar ging ik ervan uit dat ik de enige nog voor hem was en wilde graag een kindje van hem.
Na 3 maanden was ik zwanger. Ik vertelde hem dat nieuws, hij was bang en blij, en drie dagen later viert hij zijn verjaardag.
De volgende ochtend ben ik vroeg wakker met mijn 3 jarige en zie dat hij sex heeft gehad dike nacht tijdens het feest, met een vriendin die hij dus al die tijd nog heeft gezien.
Eerste half jaar ben ik kapot geweest van verdriet. Hij bleef contact maken en wilde alles goed maken. Ik wilde dit kindje niet in een negatieve sfeer ter wereld brengen en heb bergen verzet om weer met een enigzinds goed gevoel contact te hebben.
Langzaam maar zeker, en met overtuigingskracht en charme offensief van hem, zijn we nu weer bij elkaar.
Ik heb een hele lijst van voor en tegens om bij elkaar te blijven. Maar ik moet echt een knop om zetten bij het 'vreemdgaan' die nacht tijdens het feest. Ik weet dat ik ook niet perfect ben, dat we al heel wat doorstaan hebben maar ik vind het nogal een hele kluit om hem weer toe te laten.
Hoop dat het zo een beetje duidelijk is.
Wat denk je, heeft dit nog een kans van slagen?
Er zijn twee kleine kindjes in het spel, voor hen doe ik alles, maar voel me op dit moment zo.....Tja, ooit was ik de hemel en aarde voor hem en dan blijkt ie, een jaar geleden, bij een ander te liggen terwijl ik zwanger in zijn bed lig.
Ok, hier even een lang verhaal dat ik zo kort mogenlijk ga neerzetten.
In 2004 heb ik een manisch periode gehad met als uitschieter een psychose en vervolgens een jaar zwaar depressief geweest.
Ik klom uit dat dal en ontmoette de liefde van mijn leven. Hij (gescheide vader van 2) had op dat moment meerdere vriendinnen maar wilde verder met mij. We leefden in de 8ste hemel en trouwden in 2006 en onderhielden een lat-relatie.
In 2007 wilde ik gaan samenwonen, ging verhuizen en belande weer in een psychose. Ik raakte zwanger en scheidde.
Het leven als alleenstaande moeder beviel me prima. De drie RRR gaven mij veel rust en ik moest ook waken voor weer een psychose dus hield mijn leven vrij simpel. Nieuwe liefdes liet ik niet toe. Maar mijn oude liefde wel. We kregen weer wekelijks contact en hij sliep ook bij mij. Ik wist wel dat hij ook andere contacten had maar wilde hem niet weer laten kiezen ( vond dat ik hem wel genoeg had aangedaan). Maar na een jaar ging ik ervan uit dat ik de enige nog voor hem was en wilde graag een kindje van hem.
Na 3 maanden was ik zwanger. Ik vertelde hem dat nieuws, hij was bang en blij, en drie dagen later viert hij zijn verjaardag.
De volgende ochtend ben ik vroeg wakker met mijn 3 jarige en zie dat hij sex heeft gehad dike nacht tijdens het feest, met een vriendin die hij dus al die tijd nog heeft gezien.
Eerste half jaar ben ik kapot geweest van verdriet. Hij bleef contact maken en wilde alles goed maken. Ik wilde dit kindje niet in een negatieve sfeer ter wereld brengen en heb bergen verzet om weer met een enigzinds goed gevoel contact te hebben.
Langzaam maar zeker, en met overtuigingskracht en charme offensief van hem, zijn we nu weer bij elkaar.
Ik heb een hele lijst van voor en tegens om bij elkaar te blijven. Maar ik moet echt een knop om zetten bij het 'vreemdgaan' die nacht tijdens het feest. Ik weet dat ik ook niet perfect ben, dat we al heel wat doorstaan hebben maar ik vind het nogal een hele kluit om hem weer toe te laten.
Hoop dat het zo een beetje duidelijk is.
Wat denk je, heeft dit nog een kans van slagen?
Er zijn twee kleine kindjes in het spel, voor hen doe ik alles, maar voel me op dit moment zo.....Tja, ooit was ik de hemel en aarde voor hem en dan blijkt ie, een jaar geleden, bij een ander te liggen terwijl ik zwanger in zijn bed lig.
zondag 6 november 2011 om 21:31
quote:kimpulz schreef op 06 november 2011 @ 21:27:
Nou ja, ik was met hem getrouwd en raak zwanger van een ander tijdens 'n psychose. Een ander mannelijk ego zou voorgoed gekrenkt zijn denk ik
er zijn ook maar weinig vrouwen die accepteren dat hun partner tijdens een feest in hun huis een andere vrouw heeft liggen neuken terwijl zij een paar deuren verder ligt.
De meeste vrouwen hebben meer zelfrespect
Nou ja, ik was met hem getrouwd en raak zwanger van een ander tijdens 'n psychose. Een ander mannelijk ego zou voorgoed gekrenkt zijn denk ik
er zijn ook maar weinig vrouwen die accepteren dat hun partner tijdens een feest in hun huis een andere vrouw heeft liggen neuken terwijl zij een paar deuren verder ligt.
De meeste vrouwen hebben meer zelfrespect
zondag 6 november 2011 om 21:32
quote:kimpulz schreef op 06 november 2011 @ 21:04:
[...]
Ik vind het ergens wel discutabel of mensen met een psygisch verleden een kind zouden moeten krijgen maar ja wat bij jou nog niet is kan altijd nog komen :-#
Meid, geloof me.......been there done that. Ik wens het zelfs mijn grootste vijanden nog niet toe wat ik heb meegemaakt.
Mijn opmerking is dus gebaseerd op eigen ervaringen (helaas).
[...]
Ik vind het ergens wel discutabel of mensen met een psygisch verleden een kind zouden moeten krijgen maar ja wat bij jou nog niet is kan altijd nog komen :-#
Meid, geloof me.......been there done that. Ik wens het zelfs mijn grootste vijanden nog niet toe wat ik heb meegemaakt.
Mijn opmerking is dus gebaseerd op eigen ervaringen (helaas).
zondag 6 november 2011 om 21:33
Ik wil gewoon niet zomaar een gezinsleven voor mijn twee kids opgeven.
Hij is in de tijd niet open geweest maar er was toen gewoon helemaal geen communicatie. Maar ja......die ene nacht dat ik dus al zwanger was van hem en hij met die ander ging. Soort paniekactie misschien.
Het gaat nu gewoon heel goed tussen ons, alleen mijn onzekerheid staat in de weg. M'n ego heeft ook een grote deuk gekregen en ik vind ook dat m'n zelfrespect ver te zoeken is. Maar moet ik dat ego niet gewoon loslaten en het een tweede (derde?) kans geven, ook voor mijn kindjes?
Hij is in de tijd niet open geweest maar er was toen gewoon helemaal geen communicatie. Maar ja......die ene nacht dat ik dus al zwanger was van hem en hij met die ander ging. Soort paniekactie misschien.
Het gaat nu gewoon heel goed tussen ons, alleen mijn onzekerheid staat in de weg. M'n ego heeft ook een grote deuk gekregen en ik vind ook dat m'n zelfrespect ver te zoeken is. Maar moet ik dat ego niet gewoon loslaten en het een tweede (derde?) kans geven, ook voor mijn kindjes?
zondag 6 november 2011 om 21:35
zondag 6 november 2011 om 22:09
quote:kimpulz schreef op 06 november 2011 @ 21:21:
@ Aubrey
Ik vond het zowiezo al knap dat hij weer in mijn leven is ondanks dat ik zwanger ben geraakt van een ander en daar nu dus een kind van is.
Ik begrijp je vraag alleen niet, wat zou ik hem niet hebben verteld?Of je je man zou hebben verteld dat je van een ander zwanger was, omdat je lijkt te impliceren dat je met hem seks had tijdens jouw vruchtbare dagen, dus het had ook zijn kind kunnen zijn.
@ Aubrey
Ik vond het zowiezo al knap dat hij weer in mijn leven is ondanks dat ik zwanger ben geraakt van een ander en daar nu dus een kind van is.
Ik begrijp je vraag alleen niet, wat zou ik hem niet hebben verteld?Of je je man zou hebben verteld dat je van een ander zwanger was, omdat je lijkt te impliceren dat je met hem seks had tijdens jouw vruchtbare dagen, dus het had ook zijn kind kunnen zijn.
zondag 6 november 2011 om 22:19
quote:Aubrey schreef op 06 november 2011 @ 22:09:
[...]
Of je je man zou hebben verteld dat je van een ander zwanger was, omdat je lijkt te impliceren dat je met hem seks had tijdens jouw vruchtbare dagen, dus het had ook zijn kind kunnen zijn.
Huh, ik snap het niet helemaal. Mijn eerste kindje is ontstaan tijdens een psychose en doordat ik m'n pil niet meer slikte en ik vree met een, voor die tijd, onbekende man. Ik had toen geen sex met m'n (ex)man meer.
Heb na die tijd ook geen andere vriend meer gehad.
En mijn tweede kindje is zeker weten van mijn (ex) man omdat hij de enige is waarmee ik heb gevreeen de laatste jaren (uitgezondert die paar weken tijdens mijn 2e psychose)
Wat een verhaal.....zucht
[...]
Of je je man zou hebben verteld dat je van een ander zwanger was, omdat je lijkt te impliceren dat je met hem seks had tijdens jouw vruchtbare dagen, dus het had ook zijn kind kunnen zijn.
Huh, ik snap het niet helemaal. Mijn eerste kindje is ontstaan tijdens een psychose en doordat ik m'n pil niet meer slikte en ik vree met een, voor die tijd, onbekende man. Ik had toen geen sex met m'n (ex)man meer.
Heb na die tijd ook geen andere vriend meer gehad.
En mijn tweede kindje is zeker weten van mijn (ex) man omdat hij de enige is waarmee ik heb gevreeen de laatste jaren (uitgezondert die paar weken tijdens mijn 2e psychose)
Wat een verhaal.....zucht
zondag 6 november 2011 om 23:04
Brrr...
Als ik heel eerlijk ben vind ik je dom dat je kinderen op de wereld hebt gezet. Maar goed, ze zijn er nu eenmaal.
Denk je niet dat je kinderen aan jou alleen al een hele kluif hebben? Aan alleen al je psychische gesteldheid?
Moet je daarnaast ook nog een vreselijke zooi maken in je relatie?
You have fucked up. Don't continue doing so.
Als ik heel eerlijk ben vind ik je dom dat je kinderen op de wereld hebt gezet. Maar goed, ze zijn er nu eenmaal.
Denk je niet dat je kinderen aan jou alleen al een hele kluif hebben? Aan alleen al je psychische gesteldheid?
Moet je daarnaast ook nog een vreselijke zooi maken in je relatie?
You have fucked up. Don't continue doing so.
zondag 6 november 2011 om 23:08
quote:rozenstruikje schreef op 06 november 2011 @ 23:04:
Brrr...
Als ik heel eerlijk ben vind ik je dom dat je kinderen op de wereld hebt gezet. Maar goed, ze zijn er nu eenmaal.
Denk je niet dat je kinderen aan jou alleen al een hele kluif hebben? Aan alleen al je psychische gesteldheid?
Moet je daarnaast ook nog een vreselijke zooi maken in je relatie?
You have fucked up. Don't continue doing so.Wat mij naast de warrige schrijfstijl opvalt is de nonchalance waarmee TO spreekt over psychoses, zwangerschappen, vreemdgaan, mannen in haar leven.
Brrr...
Als ik heel eerlijk ben vind ik je dom dat je kinderen op de wereld hebt gezet. Maar goed, ze zijn er nu eenmaal.
Denk je niet dat je kinderen aan jou alleen al een hele kluif hebben? Aan alleen al je psychische gesteldheid?
Moet je daarnaast ook nog een vreselijke zooi maken in je relatie?
You have fucked up. Don't continue doing so.Wat mij naast de warrige schrijfstijl opvalt is de nonchalance waarmee TO spreekt over psychoses, zwangerschappen, vreemdgaan, mannen in haar leven.
zondag 6 november 2011 om 23:40
quote:kimpulz schreef op 06 november 2011 @ 21:33:
Ik wil gewoon niet zomaar een gezinsleven voor mijn twee kids opgeven.
Hij is in de tijd niet open geweest maar er was toen gewoon helemaal geen communicatie. Maar ja......die ene nacht dat ik dus al zwanger was van hem en hij met die ander ging. Soort paniekactie misschien.
Het gaat nu gewoon heel goed tussen ons, alleen mijn onzekerheid staat in de weg. M'n ego heeft ook een grote deuk gekregen en ik vind ook dat m'n zelfrespect ver te zoeken is. Maar moet ik dat ego niet gewoon loslaten en het een tweede (derde?) kans geven, ook voor mijn kindjes?
Zijn ego zal ook niet geheel ongeschonden zijn als zijn vrouw zwanger is geworden van een ander tijdens zijn/jullie huwelijk.
Beide hebben jullie blijkbaar dingen gedaan die de schoonheidsprijs niet winnen. Waarom praat je hier niet over met je vriend, desnoods in aanwezigheid, of met behulp van, een psych?
Misschien dat het daarna mogelijk is om er een streep onder te zetten, en samen met een schone lei te beginnen.
Ik wil gewoon niet zomaar een gezinsleven voor mijn twee kids opgeven.
Hij is in de tijd niet open geweest maar er was toen gewoon helemaal geen communicatie. Maar ja......die ene nacht dat ik dus al zwanger was van hem en hij met die ander ging. Soort paniekactie misschien.
Het gaat nu gewoon heel goed tussen ons, alleen mijn onzekerheid staat in de weg. M'n ego heeft ook een grote deuk gekregen en ik vind ook dat m'n zelfrespect ver te zoeken is. Maar moet ik dat ego niet gewoon loslaten en het een tweede (derde?) kans geven, ook voor mijn kindjes?
Zijn ego zal ook niet geheel ongeschonden zijn als zijn vrouw zwanger is geworden van een ander tijdens zijn/jullie huwelijk.
Beide hebben jullie blijkbaar dingen gedaan die de schoonheidsprijs niet winnen. Waarom praat je hier niet over met je vriend, desnoods in aanwezigheid, of met behulp van, een psych?
Misschien dat het daarna mogelijk is om er een streep onder te zetten, en samen met een schone lei te beginnen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
maandag 7 november 2011 om 08:31
quote:rozenstruikje schreef op 06 november 2011 @ 23:04:
Brrr...
Als ik heel eerlijk ben vind ik je dom dat je kinderen op de wereld hebt gezet. Maar goed, ze zijn er nu eenmaal.
Denk je niet dat je kinderen aan jou alleen al een hele kluif hebben? Aan alleen al je psychische gesteldheid?
Moet je daarnaast ook nog een vreselijke zooi maken in je relatie?
You have fucked up. Don't continue doing so.
Mijn kinderen hebben helemaal geen last van mijn psychische gesteldheid omdat ik nu ruim 4 jaar al stabiel ben. Kan me voorstellen dat ze wel ergens doorhebben dat ik nu wat confused rondloop maar daar hebben we allemaal wel eens last van denk ik zo.
Dat ik zwanger ben geworden tijdens een psychose is vreselijk natuurlijk wat niet wegneemt dat ik daarna wel altijd een goede moeder ben geweest en daarom ook graag een tweede kindje wilde.
Er zou momenteel ook niets aan de hand zijn als mijn (ex) man niet drie dagen nadat hij hoorde dat ik zwanger was bij een ander in bed lag.
Ik vertel ons verleden erbij zodat je misschien zijn acties meer kan begrijpen.
Wij groeiden na een woelig verleden weer naar elkaar toe, ik werd zwanger omdat ik dacht dat we samen de toekomst zouden delen. Maar door gebrekkige communicatie bleek dus dat mijn (ex) man dus helemaal nog niet zover was maar wel graag wilde. En nu zowiezo graag wilt.
Ik snap dat het nogal chaotisch overkomt en mijn TO is ook niet helemaal duidelijk. Voor mij wel maar voor een ander dus niet.
Brrr...
Als ik heel eerlijk ben vind ik je dom dat je kinderen op de wereld hebt gezet. Maar goed, ze zijn er nu eenmaal.
Denk je niet dat je kinderen aan jou alleen al een hele kluif hebben? Aan alleen al je psychische gesteldheid?
Moet je daarnaast ook nog een vreselijke zooi maken in je relatie?
You have fucked up. Don't continue doing so.
Mijn kinderen hebben helemaal geen last van mijn psychische gesteldheid omdat ik nu ruim 4 jaar al stabiel ben. Kan me voorstellen dat ze wel ergens doorhebben dat ik nu wat confused rondloop maar daar hebben we allemaal wel eens last van denk ik zo.
Dat ik zwanger ben geworden tijdens een psychose is vreselijk natuurlijk wat niet wegneemt dat ik daarna wel altijd een goede moeder ben geweest en daarom ook graag een tweede kindje wilde.
Er zou momenteel ook niets aan de hand zijn als mijn (ex) man niet drie dagen nadat hij hoorde dat ik zwanger was bij een ander in bed lag.
Ik vertel ons verleden erbij zodat je misschien zijn acties meer kan begrijpen.
Wij groeiden na een woelig verleden weer naar elkaar toe, ik werd zwanger omdat ik dacht dat we samen de toekomst zouden delen. Maar door gebrekkige communicatie bleek dus dat mijn (ex) man dus helemaal nog niet zover was maar wel graag wilde. En nu zowiezo graag wilt.
Ik snap dat het nogal chaotisch overkomt en mijn TO is ook niet helemaal duidelijk. Voor mij wel maar voor een ander dus niet.
maandag 7 november 2011 om 08:44
quote:kimpulz schreef op 07 november 2011 @ 08:31:
[...]
Mijn kinderen hebben helemaal geen last van mijn psychische gesteldheid omdat ik nu ruim 4 jaar al stabiel ben. Kan me voorstellen dat ze wel ergens doorhebben dat ik nu wat confused rondloop maar daar hebben we allemaal wel eens last van denk ik zo.
Gebruik je nog medicijnen?
Ik huiver altijd als ex-psychoten (om t zo maar even te noemen) roepen dat ze stabiel zijn. Zodra je meer dan eens een psychose hebt gehad, is het aannemelijk dat ze terug gaan komen. Een hele batterij aan medicijnen helpen je stabiel blijven maar het ijs is heel dun.
Zorg er nou maar voor dat je rust krijgt in je relatieleven en concentreer je op je kinderen. Die vent is een onrustfactor in je leven. Ook al accepteer je zijn overspel, hij zal voor stress in je lijf blijven zorgen.
En zorg ervoor dat je een backup hebt voor je kinderen als het weer eens misgaat. Ik wil je niets aanpraten, maar hou rekening met het slechtste dan ben jij (of je omgeving) er op voorbereid.
[...]
Mijn kinderen hebben helemaal geen last van mijn psychische gesteldheid omdat ik nu ruim 4 jaar al stabiel ben. Kan me voorstellen dat ze wel ergens doorhebben dat ik nu wat confused rondloop maar daar hebben we allemaal wel eens last van denk ik zo.
Gebruik je nog medicijnen?
Ik huiver altijd als ex-psychoten (om t zo maar even te noemen) roepen dat ze stabiel zijn. Zodra je meer dan eens een psychose hebt gehad, is het aannemelijk dat ze terug gaan komen. Een hele batterij aan medicijnen helpen je stabiel blijven maar het ijs is heel dun.
Zorg er nou maar voor dat je rust krijgt in je relatieleven en concentreer je op je kinderen. Die vent is een onrustfactor in je leven. Ook al accepteer je zijn overspel, hij zal voor stress in je lijf blijven zorgen.
En zorg ervoor dat je een backup hebt voor je kinderen als het weer eens misgaat. Ik wil je niets aanpraten, maar hou rekening met het slechtste dan ben jij (of je omgeving) er op voorbereid.
maandag 7 november 2011 om 10:38
Hoi Kimpulz,
Is het niet zo dat je je heerlijk voelt tijdens een zwangerschap als je manisch depressief bent. Dat je opeens vol energie zit en je heerlijk in je velletje zit. Een ander voelt zich bv. erg moe en lusteloos tijdens een zwangerschap, maar juist bij manische depressie voel je je door de hormonen geweldig. Maar correct me if I'm wrong..
Daarom denk ik dat het hier meer gaat om zwanger willen zijn en alles daaromheen bijzaak is. Sorry, maar wil je geen goede basis voor een kind? Volgens mij denk je er veel te makkelijk over, ik denk dat een kind toch het liefst opgroeit in een stabiel gezin.
Is het niet zo dat je je heerlijk voelt tijdens een zwangerschap als je manisch depressief bent. Dat je opeens vol energie zit en je heerlijk in je velletje zit. Een ander voelt zich bv. erg moe en lusteloos tijdens een zwangerschap, maar juist bij manische depressie voel je je door de hormonen geweldig. Maar correct me if I'm wrong..
Daarom denk ik dat het hier meer gaat om zwanger willen zijn en alles daaromheen bijzaak is. Sorry, maar wil je geen goede basis voor een kind? Volgens mij denk je er veel te makkelijk over, ik denk dat een kind toch het liefst opgroeit in een stabiel gezin.
maandag 7 november 2011 om 12:56
quote:happys84 schreef op 07 november 2011 @ 10:38:
Hoi Kimpulz,
Is het niet zo dat je je heerlijk voelt tijdens een zwangerschap als je manisch depressief bent. Dat je opeens vol energie zit en je heerlijk in je velletje zit. Een ander voelt zich bv. erg moe en lusteloos tijdens een zwangerschap, maar juist bij manische depressie voel je je door de hormonen geweldig. Maar correct me if I'm wrong..
Ik was de eerste drie maanden erg gaar tijdens m'n tweede zwangerschap
Daarom denk ik dat het hier meer gaat om zwanger willen zijn en alles daaromheen bijzaak is. Sorry, maar wil je geen goede basis voor een kind? Volgens mij denk je er veel te makkelijk over, ik denk dat een kind toch het liefst opgroeit in een stabiel gezin.
ik wilde graag een tweede kindje en een broertje/zusje voor mijn eerste kind. Kom zelf uit een vrij groot gezin en wilde mijn kind niet enig kind laten zijn, ook omdat zijn bio-papa niet in beeld is en zo het gezin dus wel erg klein is, ook voor de toemkomst.Wilde vroeger altijd drie kinderen maar acht dat idd niet verstandig. Voelt nu ook wel af, zeg maar. En juist omdat ik een stabiel gezin wil voor mijn kids doe ik zoveel moeite om deze relatie nog een kans te geven. M'n vriend wil er 100% voor gaan maar ik heb met wat er gebeurd is die ene nacht`, veel moeite mee. Als ik geen kinderen had gehad was ik er allang al klaar mee geweest (dat weet hij ook)
Hoi Kimpulz,
Is het niet zo dat je je heerlijk voelt tijdens een zwangerschap als je manisch depressief bent. Dat je opeens vol energie zit en je heerlijk in je velletje zit. Een ander voelt zich bv. erg moe en lusteloos tijdens een zwangerschap, maar juist bij manische depressie voel je je door de hormonen geweldig. Maar correct me if I'm wrong..
Ik was de eerste drie maanden erg gaar tijdens m'n tweede zwangerschap
Daarom denk ik dat het hier meer gaat om zwanger willen zijn en alles daaromheen bijzaak is. Sorry, maar wil je geen goede basis voor een kind? Volgens mij denk je er veel te makkelijk over, ik denk dat een kind toch het liefst opgroeit in een stabiel gezin.
ik wilde graag een tweede kindje en een broertje/zusje voor mijn eerste kind. Kom zelf uit een vrij groot gezin en wilde mijn kind niet enig kind laten zijn, ook omdat zijn bio-papa niet in beeld is en zo het gezin dus wel erg klein is, ook voor de toemkomst.Wilde vroeger altijd drie kinderen maar acht dat idd niet verstandig. Voelt nu ook wel af, zeg maar. En juist omdat ik een stabiel gezin wil voor mijn kids doe ik zoveel moeite om deze relatie nog een kans te geven. M'n vriend wil er 100% voor gaan maar ik heb met wat er gebeurd is die ene nacht`, veel moeite mee. Als ik geen kinderen had gehad was ik er allang al klaar mee geweest (dat weet hij ook)
maandag 7 november 2011 om 12:56
maandag 7 november 2011 om 13:04
quote:kimpulz schreef op 07 november 2011 @ 08:31:
[...]
Mijn kinderen hebben helemaal geen last van mijn psychische gesteldheid omdat ik nu ruim 4 jaar al stabiel ben. Kan me voorstellen dat ze wel ergens doorhebben dat ik nu wat confused rondloop maar daar hebben we allemaal wel eens last van denk ik zo.
Dat ik zwanger ben geworden tijdens een psychose is vreselijk natuurlijk wat niet wegneemt dat ik daarna wel altijd een goede moeder ben geweest en daarom ook graag een tweede kindje wilde.
Er zou momenteel ook niets aan de hand zijn als mijn (ex) man niet drie dagen nadat hij hoorde dat ik zwanger was bij een ander in bed lag.
Ik vertel ons verleden erbij zodat je misschien zijn acties meer kan begrijpen.
Wij groeiden na een woelig verleden weer naar elkaar toe, ik werd zwanger omdat ik dacht dat we samen de toekomst zouden delen. Maar door gebrekkige communicatie bleek dus dat mijn (ex) man dus helemaal nog niet zover was maar wel graag wilde. En nu zowiezo graag wilt.
Ik snap dat het nogal chaotisch overkomt en mijn TO is ook niet helemaal duidelijk. Voor mij wel maar voor een ander dus niet.
Een goede moeder zijn is ook een stabiele omgeving bieden he. Je hebt zeer grote psychische problemen. Hoewel dat dan nu stabiel is, zal je daar rekening mee moeten houden ivm je kinderen. Dat gegeven is instabiel genoeg. Gebeurtenissen om het te triggeren lijkt me iets wat je sowieso weg moet houden in je leven.
En dan gooi je de kinderen ook nog in zulke instabiliteit van een vreemdgaande moeder en een vreemdgaande, respectloze vader. Het ene is al best heftig, maar ja, daar kan je niets aan doen. Waar je WEL invloed op hebt, is het voor de rest zo gezond mogelijk te houden voor je kinderen.
Je kan erom heen moederen wat je wil, maar als je basis rot is...
[...]
Mijn kinderen hebben helemaal geen last van mijn psychische gesteldheid omdat ik nu ruim 4 jaar al stabiel ben. Kan me voorstellen dat ze wel ergens doorhebben dat ik nu wat confused rondloop maar daar hebben we allemaal wel eens last van denk ik zo.
Dat ik zwanger ben geworden tijdens een psychose is vreselijk natuurlijk wat niet wegneemt dat ik daarna wel altijd een goede moeder ben geweest en daarom ook graag een tweede kindje wilde.
Er zou momenteel ook niets aan de hand zijn als mijn (ex) man niet drie dagen nadat hij hoorde dat ik zwanger was bij een ander in bed lag.
Ik vertel ons verleden erbij zodat je misschien zijn acties meer kan begrijpen.
Wij groeiden na een woelig verleden weer naar elkaar toe, ik werd zwanger omdat ik dacht dat we samen de toekomst zouden delen. Maar door gebrekkige communicatie bleek dus dat mijn (ex) man dus helemaal nog niet zover was maar wel graag wilde. En nu zowiezo graag wilt.
Ik snap dat het nogal chaotisch overkomt en mijn TO is ook niet helemaal duidelijk. Voor mij wel maar voor een ander dus niet.
Een goede moeder zijn is ook een stabiele omgeving bieden he. Je hebt zeer grote psychische problemen. Hoewel dat dan nu stabiel is, zal je daar rekening mee moeten houden ivm je kinderen. Dat gegeven is instabiel genoeg. Gebeurtenissen om het te triggeren lijkt me iets wat je sowieso weg moet houden in je leven.
En dan gooi je de kinderen ook nog in zulke instabiliteit van een vreemdgaande moeder en een vreemdgaande, respectloze vader. Het ene is al best heftig, maar ja, daar kan je niets aan doen. Waar je WEL invloed op hebt, is het voor de rest zo gezond mogelijk te houden voor je kinderen.
Je kan erom heen moederen wat je wil, maar als je basis rot is...
maandag 7 november 2011 om 13:05
quote:erikje1969 schreef op 07 november 2011 @ 08:44:
[...]
Gebruik je nog medicijnen?
Ik huiver altijd als ex-psychoten (om t zo maar even te noemen) roepen dat ze stabiel zijn. Zodra je meer dan eens een psychose hebt gehad, is het aannemelijk dat ze terug gaan komen. Een hele batterij aan medicijnen helpen je stabiel blijven maar het ijs is heel dun.
Nee, ik slik nu geen medicijnen maar heb een heel gestructureerd leven. Ben een actieve, positieve vrouw en ben bang dat ik door de medicijnen verander in een zombie. Dat wil ik m'n kinderen ook niet aandoen. Mijzelf onthouden van prikkels en een vrij saai leven is mijn medicijn
Zorg er nou maar voor dat je rust krijgt in je relatieleven en concentreer je op je kinderen. Die vent is een onrustfactor in je leven. Ook al accepteer je zijn overspel, hij zal voor stress in je lijf blijven zorgen.
En zorg ervoor dat je een backup hebt voor je kinderen als het weer eens misgaat. Ik wil je niets aanpraten, maar hou rekening met het slechtste dan ben jij (of je omgeving) er op voorbereid
Heb een vrij groot sociaal netwerk en mensen die mij in de gaten houden (ouders). Ik ben me bewust van de gevaren daarom onthoud ik me uitspattingen. Weet dat als de weg eenmaal open ligt naar een psychose de geest die weg zal nemen als het allemaal teveel wordt. Maar ik weiger om altijd in angst te leven. Voelde me in het begin een wandelende tijdbom maar als je daar constant mee bezig bentdat is wel energie die je aan het verspillen bent
[...]
Gebruik je nog medicijnen?
Ik huiver altijd als ex-psychoten (om t zo maar even te noemen) roepen dat ze stabiel zijn. Zodra je meer dan eens een psychose hebt gehad, is het aannemelijk dat ze terug gaan komen. Een hele batterij aan medicijnen helpen je stabiel blijven maar het ijs is heel dun.
Nee, ik slik nu geen medicijnen maar heb een heel gestructureerd leven. Ben een actieve, positieve vrouw en ben bang dat ik door de medicijnen verander in een zombie. Dat wil ik m'n kinderen ook niet aandoen. Mijzelf onthouden van prikkels en een vrij saai leven is mijn medicijn
Zorg er nou maar voor dat je rust krijgt in je relatieleven en concentreer je op je kinderen. Die vent is een onrustfactor in je leven. Ook al accepteer je zijn overspel, hij zal voor stress in je lijf blijven zorgen.
En zorg ervoor dat je een backup hebt voor je kinderen als het weer eens misgaat. Ik wil je niets aanpraten, maar hou rekening met het slechtste dan ben jij (of je omgeving) er op voorbereid
Heb een vrij groot sociaal netwerk en mensen die mij in de gaten houden (ouders). Ik ben me bewust van de gevaren daarom onthoud ik me uitspattingen. Weet dat als de weg eenmaal open ligt naar een psychose de geest die weg zal nemen als het allemaal teveel wordt. Maar ik weiger om altijd in angst te leven. Voelde me in het begin een wandelende tijdbom maar als je daar constant mee bezig bentdat is wel energie die je aan het verspillen bent
maandag 7 november 2011 om 13:28
maandag 7 november 2011 om 17:05
quote:rozenstruikje schreef op 07 november 2011 @ 13:04:
[...]
Een goede moeder zijn is ook een stabiele omgeving bieden he. Je hebt zeer grote psychische problemen. Hoewel dat dan nu stabiel is, zal je daar rekening mee moeten houden ivm je kinderen. Dat gegeven is instabiel genoeg. Gebeurtenissen om het te triggeren lijkt me iets wat je sowieso weg moet houden in je leven.
Dat zeg ik dus al meerdere keren dat ik daar alles voor doe en laat....En dan gooi je de kinderen ook nog in zulke instabiliteit van een vreemdgaande moeder en een vreemdgaande, respectloze vader. Het ene is al best heftig, maar ja, daar kan je niets aan doen. Waar je WEL invloed op hebt, is het voor de rest zo gezond mogelijk te houden voor je kinderen.
Je kan erom heen moederen wat je wil, maar als je basis rot is..
Voor mijn eerste kind ben ik alleen zowiezo de basis. Mijn vriend en ik hebben nooit een 24/7 relatie gehad dus mijn eerste kind heeft hier weinig tot niets van meegekregen , de tweede al helemaal niet.Sinds ik zwanger was van de laatste is er helemaal niemand vreemdgegaan (behalve die ene nacht dan)Als het met deze vent niets wordt zal ik de komende 20 jaar toch alleen zijn omdat ik geen relatie meer aanga tijdens de zorg voor mijn kinderen. Maar deze man is wel de papa van de tweede en we zijn na dit voorval dus alweer een jaar verder waarin we allebei al de rust hebben genomen
De focus ligt nu wel heel erg op de psychoses die ik heb gehad. Het gaat mij helemaal niet er om hoe ik voor mijn kinderen moet zorgen ivm mijn verleden. Daar ben ik van mijzelf al genoeg van bewust.
Of ik zet me over die en nacht heen en ik investeer in een harmonieuse relatie met de papa van mijn tweede (met stress vanwege het vertrouwen dat weg is) of ik ga een co-ouderschap aan met een ontevrede man die het afgelopen jaar ook stinkend zijn best heeft gedaan om te redden wat er te redden viel (met stress voor mijn twee kinderen en mij door al het geregel en onmacht)
[...]
Een goede moeder zijn is ook een stabiele omgeving bieden he. Je hebt zeer grote psychische problemen. Hoewel dat dan nu stabiel is, zal je daar rekening mee moeten houden ivm je kinderen. Dat gegeven is instabiel genoeg. Gebeurtenissen om het te triggeren lijkt me iets wat je sowieso weg moet houden in je leven.
Dat zeg ik dus al meerdere keren dat ik daar alles voor doe en laat....En dan gooi je de kinderen ook nog in zulke instabiliteit van een vreemdgaande moeder en een vreemdgaande, respectloze vader. Het ene is al best heftig, maar ja, daar kan je niets aan doen. Waar je WEL invloed op hebt, is het voor de rest zo gezond mogelijk te houden voor je kinderen.
Je kan erom heen moederen wat je wil, maar als je basis rot is..
Voor mijn eerste kind ben ik alleen zowiezo de basis. Mijn vriend en ik hebben nooit een 24/7 relatie gehad dus mijn eerste kind heeft hier weinig tot niets van meegekregen , de tweede al helemaal niet.Sinds ik zwanger was van de laatste is er helemaal niemand vreemdgegaan (behalve die ene nacht dan)Als het met deze vent niets wordt zal ik de komende 20 jaar toch alleen zijn omdat ik geen relatie meer aanga tijdens de zorg voor mijn kinderen. Maar deze man is wel de papa van de tweede en we zijn na dit voorval dus alweer een jaar verder waarin we allebei al de rust hebben genomen
De focus ligt nu wel heel erg op de psychoses die ik heb gehad. Het gaat mij helemaal niet er om hoe ik voor mijn kinderen moet zorgen ivm mijn verleden. Daar ben ik van mijzelf al genoeg van bewust.
Of ik zet me over die en nacht heen en ik investeer in een harmonieuse relatie met de papa van mijn tweede (met stress vanwege het vertrouwen dat weg is) of ik ga een co-ouderschap aan met een ontevrede man die het afgelopen jaar ook stinkend zijn best heeft gedaan om te redden wat er te redden viel (met stress voor mijn twee kinderen en mij door al het geregel en onmacht)
maandag 7 november 2011 om 17:09
quote:erikje1969 schreef op 07 november 2011 @ 13:28:
Dan houdt ik mijn hart vast (voor je kids) als je tegenslagen te verwerken krijgt waar je zelf geen vat op hebt. Hoeft maar iets kleins te zijn en daar ga je weer.
Afijn, je schrijft zelf al dat je weet dat het dan niet te stoppen is. Zonder medicatie gaat 't nog makkelijker. Goed bezig!
Slik je zelf wel medicijnen? (begreep dat je zelf last van psychische problemen hebt/ gehad?)
Ik denk wel dat als ik ooit weer een psychose zou krijgen dat het te stoppen is omdat zowiezo de sociale controle groot is en omdat elke episode minder sterk is dan de vorige en ik dus waarschijnlijk beter te bereiken ben ivm medicatie.
Dan houdt ik mijn hart vast (voor je kids) als je tegenslagen te verwerken krijgt waar je zelf geen vat op hebt. Hoeft maar iets kleins te zijn en daar ga je weer.
Afijn, je schrijft zelf al dat je weet dat het dan niet te stoppen is. Zonder medicatie gaat 't nog makkelijker. Goed bezig!
Slik je zelf wel medicijnen? (begreep dat je zelf last van psychische problemen hebt/ gehad?)
Ik denk wel dat als ik ooit weer een psychose zou krijgen dat het te stoppen is omdat zowiezo de sociale controle groot is en omdat elke episode minder sterk is dan de vorige en ik dus waarschijnlijk beter te bereiken ben ivm medicatie.
maandag 7 november 2011 om 20:45
quote:kimpulz schreef op 07 november 2011 @ 17:09:
[...]
Slik je zelf wel medicijnen? (begreep dat je zelf last van psychische problemen hebt/ gehad?)
Ik denk wel dat als ik ooit weer een psychose zou krijgen dat het te stoppen is omdat zowiezo de sociale controle groot is en omdat elke episode minder sterk is dan de vorige en ik dus waarschijnlijk beter te bereiken ben ivm medicatie.
Nee, dat heb je verkeerd begrepen. Heb 't van dichtbij bij meerdere personen "mogen" ervaren hoe ze telkens weer terugvallen in psychoses.
Zal verder niet meer ingaan op je wel/niet medicijngebruik. Lijkt me off-topic en bovendien verschillen we daarover te sterk van mening dat we daar nooit uitkomen.
Ik wens je veel wijsheid vanaf nu.
[...]
Slik je zelf wel medicijnen? (begreep dat je zelf last van psychische problemen hebt/ gehad?)
Ik denk wel dat als ik ooit weer een psychose zou krijgen dat het te stoppen is omdat zowiezo de sociale controle groot is en omdat elke episode minder sterk is dan de vorige en ik dus waarschijnlijk beter te bereiken ben ivm medicatie.
Nee, dat heb je verkeerd begrepen. Heb 't van dichtbij bij meerdere personen "mogen" ervaren hoe ze telkens weer terugvallen in psychoses.
Zal verder niet meer ingaan op je wel/niet medicijngebruik. Lijkt me off-topic en bovendien verschillen we daarover te sterk van mening dat we daar nooit uitkomen.
Ik wens je veel wijsheid vanaf nu.
maandag 7 november 2011 om 23:33
quote:kimpulz schreef op 07 november 2011 @ 17:05:
[...]
De focus ligt nu wel heel erg op de psychoses die ik heb gehad. Het gaat mij helemaal niet er om hoe ik voor mijn kinderen moet zorgen ivm mijn verleden. Daar ben ik van mijzelf al genoeg van bewust.
Of ik zet me over die en nacht heen en ik investeer in een harmonieuse relatie met de papa van mijn tweede (met stress vanwege het vertrouwen dat weg is) of ik ga een co-ouderschap aan met een ontevrede man die het afgelopen jaar ook stinkend zijn best heeft gedaan om te redden wat er te redden viel (met stress voor mijn twee kinderen en mij door al het geregel en onmacht)Ik gooi em er nog een keer inquote:Tickel schreef op 06 november 2011 @ 23:40:
[...]
Zijn ego zal ook niet geheel ongeschonden zijn als zijn vrouw zwanger is geworden van een ander tijdens zijn/jullie huwelijk.Beide hebben jullie blijkbaar dingen gedaan die de schoonheidsprijs niet winnen. Waarom praat je hier niet over met je vriend, desnoods in aanwezigheid, of met behulp van, een psych?
Misschien dat het daarna mogelijk is om er een streep onder te zetten, en samen met een schone lei te beginnen.
[...]
De focus ligt nu wel heel erg op de psychoses die ik heb gehad. Het gaat mij helemaal niet er om hoe ik voor mijn kinderen moet zorgen ivm mijn verleden. Daar ben ik van mijzelf al genoeg van bewust.
Of ik zet me over die en nacht heen en ik investeer in een harmonieuse relatie met de papa van mijn tweede (met stress vanwege het vertrouwen dat weg is) of ik ga een co-ouderschap aan met een ontevrede man die het afgelopen jaar ook stinkend zijn best heeft gedaan om te redden wat er te redden viel (met stress voor mijn twee kinderen en mij door al het geregel en onmacht)Ik gooi em er nog een keer inquote:Tickel schreef op 06 november 2011 @ 23:40:
[...]
Zijn ego zal ook niet geheel ongeschonden zijn als zijn vrouw zwanger is geworden van een ander tijdens zijn/jullie huwelijk.Beide hebben jullie blijkbaar dingen gedaan die de schoonheidsprijs niet winnen. Waarom praat je hier niet over met je vriend, desnoods in aanwezigheid, of met behulp van, een psych?
Misschien dat het daarna mogelijk is om er een streep onder te zetten, en samen met een schone lei te beginnen.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
