Psyche
alle pijlers
Het gaat nu goed met mij....
dinsdag 8 november 2011 om 18:55
Ik kom uit een gezin van 4 kinderen waarvan ik de jongste ben. Mijn broer A… (2e zoon) hebben mijn zus en ik nooit gekend, hij was ziek en gehandicapt en is 2jaar geworden. Na zijn overlijden is mijn vader gaan drinken en mijn moeder in een depressie gekomen. Al vrij jong kregen wij te maken met de hulpverlening, op zich niet erg. In principe ging het bij mij al toen ik 2jr was al mis betreft de medische hulp verlening, door een fout van de huisarts was ik er bijna niet meer geweest. Mijn moeder werd opgenomen in S… na een zelfmoord poging en zware depressie, ik was toen ong. 4 jaar. Voor mij begon toen de hel dat mijn vader mij ging misbruiken omdat hij mijn moeder zo miste? Mijn gedachte, omdat ze toen mijn mamma hebben afgepikt van mijn pappa? We zijn veel bij haar op bezoek geweest en hebben veel dingen gezien.
Toen mijn moeder weer thuis kwam kregen we hulp in de huishouding. Op een avond dat mijn vader zich weer eens zat te bezatten in de kroeg werden mijn moeder, mijn zus en ik door een taxi opgehaald en naar een bvl gebracht. Was toen ong. 5/6 jr., begreep er helemaal niks van, waarom? Ik vond het daar vreselijk heb er ook heel veel gezien en er is heel veel gebeurt. Ik miste mijn vader en begreep niet waarom hij niet bij ons en wij bij hem mochten komen. Hij heeft ons toch gevonden is toen opgepakt. Toen wij weer naar huis konden was mijn vader weg en mocht niet meer in de buurt komen. Er kwam een recht zaak met als uitslag, geen bewijs. Het gevolg was dat mijn moeder weer werd opgenomen en wij naar een tehuis werden gebracht, weer een hel.Nachten op de gang zitten als je vervelend was geweest, ik heb wat nachten op de gang gezeten.
Na een paar maanden eindelijk weer thuis kwam ook mijn broer weer thuis wonen. Mijn moeder en ik zijn een week na elkaar jarig en dat werd altijd samen gevierd, begrijpelijk qua kosten maar voor een kind niet leuk, ben nooit alleen jarig geweest.
Mijn ouders waren inmiddels gescheiden en hebben ons nooit verboden omgang te hebben met beide ouders. Mijn moeder wist immers niet wat zich tussen mij en mijn vader afspeelde, in haar ogen was hij goed voor ons. Mijn zus en ik wisten het ook niet van elkaar. We kregen hulp van het m.o.b.(weet niet meer wat dat inhoud). Ik was een moeilijk kind moeilijk opvoedbaar? Reageerde mij veel op mijn zus af, zij was echt een buitenbeentje. Mijn broer en ik waren twee handen op een buik. Als ik probeerde wat te vertellen bij het m.o.b moest ik mij niet aanstellen en een beetje om mijn moeder denken. Het misbruik door mijn vader ging door. Rond mijn 6e/7e begon het misbruik door een vriend van de familie, een nichtje werd ook door hem misbruikt. Zij heeft het toen verteld aan haar ouders er is een onderzoek gekomen. Ik heb alles ontkend waardoor zij er alleen voor stond. Op school en in de buurt werden wij veel gepest, kon op school ook niet goed meekomen en ben 2x blijven zitten (1e en 3e). In de 5e klas was ik ook blijven zitten maar ik ben toen uithuis geplaatst en naar de VSO gegaan, ik was toen 13jr.
Ik ben toen naar een leefgroep gegaan, dat was een onderdeel van een kindertehuis.
Toen ik naar die leefgroep ging ben ik niet door mijn ouders gebracht maar door mijn broer. Verder weet ik niet echt veel meer van deze tijd alleen dat ik rustig en terug getrokken was. Ik hield de begeleiding op afstand vooral de mannelijke. Ik heb hier +/- 7 jaar gewoond en in die 7 jaar is mijn moeder 2 a 3x op bezoek geweest en mijn vader nooit. Wel ging ik weekenden naar een van mijn ouders. Mijn broer en zus kwamen wel af en toe op bezoek. Andere familie leden zag ik amper alleen als ik eens een weekend thuis was. Het misbruik door mijn vader is rond mijn 11jr gestopt en door mijn oom rond 13e jr. Na de VSO ben ik naar de IHNO gegaan heb die afgemaakt (richting verzorging).Ik had op deze school 1 vriendin, wij werden veel gepest.Na deze school zijn we samen naar de KMBO gegaan die heb ik ruim een jaar gedaan. Op mijn 17e ben ik naar een fase huis gegaan om te leren zelfstandig te wonen en heb ik tot mijn 19e gewoond. In de zomervakantie deed ik vrijwilligers werk op een kinder dagkamp. In het fasehuis kwam mijn verleden omhoog en ben ik naar het opvanghuis voor incest slachtoffers gegaan.
In het opvanghuis heb ik aangifte tegen mijn vader gedaan en had oudergesprekken met mijn moeder.
Ik heb haar van alles verweten, zij is ook beide keren weggegaan bij de gesprekken, totdat mij alles duidelijk ging worden hoe alles voor haar is geweest in wat voor een hel zij
heeft geleefd. Ik heb haar dingen verweten. Ik was (ben) geen makkelijke prater met als gevolg dat er gezegd is "We kunnen maar beter stoppen want je kunt het toch niet" waardoor ik helemaal dicht klapte. Dat alleen omdat ik geen prater ben en de tijd nodig had om te vertrouwen. Ik voelde me niet gehoord. Tijdens mijn verblijf in het opv.hs. ben ik vrijwilligers werk gaan doen bij een peuterspeelzaal wat ik heel leuk vond maar ook zwaar. Na het opvanghuis ben ik naar het vervolghuis gegaan waar het helemaal mis ging. Ik voelde mij alleen, werd niet gehoord, als roep om hulp had ik te veel medicijnen genomen en werd eerst op de paas afd. en daarna in psychiatrie opgenomen.
Tijdens mijn opname heb ik een heel goed contact met de beheerder van het speeltuingebouw gehad en dat is zo gebleven. Ik beschouw hem en zijn vrouw als mijn 2e ouders.Ik werd volgestopt met medicijnen (wat voor medicijnen weet ik niet meer) ik was net een wandelende mummie.
Bij gesprekken met de psychiater gebeurde het wel eens dat ik me ging uiten(wat volgens mij ook de bedoeling was). Als het een uiting van boosheid was kreeg je een spuit en ging je de separeercel in, eerst dicht, later open, soms wel een week. Ik kreeg na zo'n uitbarsting weer een spuit en separeer in (mijn mond werd hier door steeds gesnoerd zo voelde dat) ik ben toen tijdens deze verblijven in de separeercel 2 keer verkracht door een verpleegkundige en ik was niet de enige bij wie dat gebeurde. Tijdens de opname heb ik het plaatje in mijn mond gehad nadat hij mij met mijn mond tegen een tafel duwde. Ik werd niet geloofd en anderen ook niet. Hoe dit later is afgelopen weet ik niet meer.
Na mijn opname ben ik in een pension voor ex psych. patiënten gaan wonen met wisseling van opname, had ik ambulant gesprekken. Later ben ik naar een ander pension gegaan (ook voor ex psych.p.).In totaal heb ik ong. 10 jaar in G. en D. gewoond. In het eerste pension heb ik K. N.. leren kennen. Wij hadden 1 1/2 jaar een relatie toen hij op mijn verjaardag om kwam bij een motor ongeluk, ik heb nooit meer mijn verjaardag gevierd.
Ik ben bij mijn oom in A.. gaan wonen en leerde daar voor het eerst mijn ex kennen. Ik ben gaan werken als busleidster voor lich.en geestelijk gehandicapte kinderen. Ik ben daar mee gestopt omdat het te zwaar was. Het raakte uit met mijn ex en ik ben bij mijn zus ingetrokken en kon haar helpen met de verzorging van mijn neefje, zijn vader woonde in A. en was alleen de weekenden thuis. Toen mijn neefje ruim een jaar was is mijn zus door zijn vader bijna blind geslagen om een hoge tel.rek. wat achter af een fout bleek te zijn. Zij heeft gelijk de knoop door gehakt door te gaan scheiden.
In 2001 heb ik mijn ex voor de 2e keer ontmoet en we zijn vrijsnel samen bij zijn vader gaan
wonen. We waren echt gek op elkaar, ook door zijn familie werd ik geaccepteerd. Ik had nog geen werk mijn ex wel die werkte via maatwerk bij de reiniging. Ik ging een beetje mijn eigen gang, deed de huishouding enz. Het ging goed tussen ons ik raakte (niet gepland) zwanger van ons dochtertje, ze is 3 dagen jong geworden. Haar overlijden heb ik heel ver weggestopt.
Ik kreeg problemen op het gebied van seks en hij ging daardoor denken dat ik een ander had. Met veel pijn en moeite heb ik hem mijn verhaal verteld en hij was heel begripvol en lief. Ik was opgelucht dat ik het hem had verteld maar het probleem werd er niet minder om. Tijdens mijn zwangerschap begon hij eigenlijk al te veranderen, was snel jaloers, snel prikkelbaar en ging meer drinken. De eerste keer dat hij mij sloeg was nadat ik zijn beker had laten vallen. Vanaf die tijd werd hij steeds agressiever. Ik mocht bijna niks meer, moest overal uitleg over geven, mocht zelfs niet alleen op familie bezoek. Als ik ergens heen moest mocht ik niet alleen, hij moest mee. Hij rookte al wiet en is ook hard drugs gaan gebruiken. Ik durfde niet bij hem weg te gaan hij wist me altijd te vinden zei hij.
Zijn vader was veel bij zijn moeder waardoor er niks werd gemerkt, daar zorgde mijn ex wel voor. Zo nu en dan leek het beter te gaan en kreeg ik een beetje hoop, hij is zelfs bij een afkick centrum geweest. We zouden zelfs gaan trouwen. In oktober 2003 ben ik eindelijk gaan werken in de tuinderij bij een sw bedrijf. Ik vond dat leuk werk en was stil aanwezig. Het werk ging goed, thuis ging het slechter. Hij ging weer meer drugs gebruiken en werd steeds gewelddadiger. Al ons inkomen ging bijna op aan die troep. Op het werk liet ik niks merken deed gewoon mijn werk en meer niet .Als ik thuis kwam vroeg hij altijd hoe het was en dan moest ik zo oppassen met wat ik zei want voor ik het wist had ik al iets verkeerds gezegd in zijn ogen en kreeg ik weer klappen.
Ik kwam in contact met het bedrijfsmaatschappelijk werk vanwege deurwaarders.
Ook hij merkte eerst verder niks, had wel eens een blauwe plek maar meestel kon je dat niet zien. Eind 2004 ben ik over geplaatst naar de ….. afdeling, zelfde locatie ander afdeling. Wilde iets nieuws. Thuis ging het steeds slechter en nog durfde ik niks te zeggen. Eens kwam ik op mijn werk met plekken in mijn hals en werd door mijn werk leider apart geroepen. Huilend heb ik hem verteld dat mijn ex mijn keel had dicht geknepen. Hij heeft toen gelijk contact op genomen met de bedr.m.werker met mijn toestemming. Toen hij er was durfde ik niks meer te zeggen. Ik wilde uit angst ook geen hulp. Toen ik thuis kwam heb ik er niks over gezegd maar hij merkte dat er iets was. Hij zei dat het hem speet en dat hij dat niet had moeten doen en hij hield van mij en hij zou veranderen enz. enz. Het ging weer even beter kreeg weer een beetje hoop maar wist ook dat dat zo weer kon veranderen. Hij bleef drugs gebruiken, steeds meer de drugs werd zelfs thuis gebracht en ging op de pof. De m.werker had ook contact opgenomen met vrouwen opvang (met mijn toestemming)ik kon daar heen.Op het laatste moment heb ik nee gezegd, ik was te bang, hoorde steeds in mijn hoofd wat hij had gezegd, dat maakte mij bang. Toen hij geen geld meer had voor drugs en niet meer op de pof kon moest ik voor zijn drugs zorgen door met zijn dealers naar bed te gaan. Het interesseerde hem niks, als ik het niet deed dreigde hij met een mes, heb ook wel eens een wapen op mijn hoofd gehad. Ik deed het zelfde als in mijn jeugd, ik sloot mij af om niks te voelen en liet het toe als hij zijn drugs maar had.Het slaan enz. werd minder, de andere dingen gingen gewoon door. Hij deed troep in mijn drinken, zodat ik rustig bleef en liet anderen hun gang gaan. Begin 2006 was ik zwanger, ik wist niet wat ik moest doen en heb toen een vrouwelijke collega in vertrouwen genomen waar ik goed mee overweg kon. Ik heb haar verteld wat er was gebeurt en niet wist wat ik moest doen. Ik wilde het weg laten halen hoe moeilijk ik dat ook vond. Hij was er achter gekomen doordat ik de test niet goed had weggegooid en was zo kwaad. Hij was kwaad omdat ik niet wist of het van hem was. Hij zei dat ik een hoer ben enz. enz. enz.Ik ben toen geschopt en geslagen door hem en kreeg daardoor een miskraam in de douche en nog bleef ik bij hem. Op 21 oktober 2006 heb ik mijn collega een sms gestuurd en gevraagd of haar aanbod nog gold. Zij had een keer aangeboden dat ik naar haar toe kon komen. Op zondag 22 oktober 2006 ben ik vertrokken, ik had met haar afgesproken en was als de dood dat hij zou merken dat ik weg was. Ben nog lang door hem bedreigt via sms, opgewacht bij het werk enz. Ik heb ruim een jaar bij mijn collega gewoond.In sep. 2007 ben ik in de ziektewet gekomen. Nadat hij er achter was gekomen waar ik woonde kwam ik vrijwel niet meer buiten, durfde niet meer te slapen enz. Via de bedrijfs maatschappelijk werker ben ik bij M…. (ggz) gekomen.
Op koninginnendag 2008 ben ik door Y.H (van M…) naar de crisisopvang in N.. gebracht. Daar ben ik maar een paar dagen geweest tot hij ook daar achter kwam. ben ik naar H.. in O. gebracht. Ik kwam daar op de noodbed ( noodbed is voor 24 uur) ben daar 12 dagen geweest. Toen ben ik naar crisisopvang N.. gegaan. Via hun ben ik bij de ggz gekomen. Ik heb +/- 4 mnd. daar gewoond, toen zat mijn tijd erop en moest ik weg.
Na veel problemen ben ik uiteindelijk naar sociaalpension A.. gegaan. Ik voelde me gedumpt, at niet meer, slapen deed ik niet, zat alleen maar op een stoel aan de tafel en spullen bleven ingepakt. Ik kreeg begeleiding van … mw. B.. .Zij heeft mij na 5 dagen daar weggehaald en naar hotel de V gebracht, daar vandaan ben ik naar het HH gegaan. Met familie heb ik alleen telefonisch contact, zij weten niet waar ik woon. Heb hier nieuwe contacten opgedaan waarvan ook hechte vriendschap. Sinds december vorrig jaar woon ik zelfstandig met mijn hond Rocky. Ik krijg EMDR therapie van een hele fijne therapeute. Doe vrijwilligerswerk op een zorgboederij. Het gaat echt goed met mij heb eindelijk mijn rust gevonden en mijn leven op een rit.
Liefs Romy
Toen mijn moeder weer thuis kwam kregen we hulp in de huishouding. Op een avond dat mijn vader zich weer eens zat te bezatten in de kroeg werden mijn moeder, mijn zus en ik door een taxi opgehaald en naar een bvl gebracht. Was toen ong. 5/6 jr., begreep er helemaal niks van, waarom? Ik vond het daar vreselijk heb er ook heel veel gezien en er is heel veel gebeurt. Ik miste mijn vader en begreep niet waarom hij niet bij ons en wij bij hem mochten komen. Hij heeft ons toch gevonden is toen opgepakt. Toen wij weer naar huis konden was mijn vader weg en mocht niet meer in de buurt komen. Er kwam een recht zaak met als uitslag, geen bewijs. Het gevolg was dat mijn moeder weer werd opgenomen en wij naar een tehuis werden gebracht, weer een hel.Nachten op de gang zitten als je vervelend was geweest, ik heb wat nachten op de gang gezeten.
Na een paar maanden eindelijk weer thuis kwam ook mijn broer weer thuis wonen. Mijn moeder en ik zijn een week na elkaar jarig en dat werd altijd samen gevierd, begrijpelijk qua kosten maar voor een kind niet leuk, ben nooit alleen jarig geweest.
Mijn ouders waren inmiddels gescheiden en hebben ons nooit verboden omgang te hebben met beide ouders. Mijn moeder wist immers niet wat zich tussen mij en mijn vader afspeelde, in haar ogen was hij goed voor ons. Mijn zus en ik wisten het ook niet van elkaar. We kregen hulp van het m.o.b.(weet niet meer wat dat inhoud). Ik was een moeilijk kind moeilijk opvoedbaar? Reageerde mij veel op mijn zus af, zij was echt een buitenbeentje. Mijn broer en ik waren twee handen op een buik. Als ik probeerde wat te vertellen bij het m.o.b moest ik mij niet aanstellen en een beetje om mijn moeder denken. Het misbruik door mijn vader ging door. Rond mijn 6e/7e begon het misbruik door een vriend van de familie, een nichtje werd ook door hem misbruikt. Zij heeft het toen verteld aan haar ouders er is een onderzoek gekomen. Ik heb alles ontkend waardoor zij er alleen voor stond. Op school en in de buurt werden wij veel gepest, kon op school ook niet goed meekomen en ben 2x blijven zitten (1e en 3e). In de 5e klas was ik ook blijven zitten maar ik ben toen uithuis geplaatst en naar de VSO gegaan, ik was toen 13jr.
Ik ben toen naar een leefgroep gegaan, dat was een onderdeel van een kindertehuis.
Toen ik naar die leefgroep ging ben ik niet door mijn ouders gebracht maar door mijn broer. Verder weet ik niet echt veel meer van deze tijd alleen dat ik rustig en terug getrokken was. Ik hield de begeleiding op afstand vooral de mannelijke. Ik heb hier +/- 7 jaar gewoond en in die 7 jaar is mijn moeder 2 a 3x op bezoek geweest en mijn vader nooit. Wel ging ik weekenden naar een van mijn ouders. Mijn broer en zus kwamen wel af en toe op bezoek. Andere familie leden zag ik amper alleen als ik eens een weekend thuis was. Het misbruik door mijn vader is rond mijn 11jr gestopt en door mijn oom rond 13e jr. Na de VSO ben ik naar de IHNO gegaan heb die afgemaakt (richting verzorging).Ik had op deze school 1 vriendin, wij werden veel gepest.Na deze school zijn we samen naar de KMBO gegaan die heb ik ruim een jaar gedaan. Op mijn 17e ben ik naar een fase huis gegaan om te leren zelfstandig te wonen en heb ik tot mijn 19e gewoond. In de zomervakantie deed ik vrijwilligers werk op een kinder dagkamp. In het fasehuis kwam mijn verleden omhoog en ben ik naar het opvanghuis voor incest slachtoffers gegaan.
In het opvanghuis heb ik aangifte tegen mijn vader gedaan en had oudergesprekken met mijn moeder.
Ik heb haar van alles verweten, zij is ook beide keren weggegaan bij de gesprekken, totdat mij alles duidelijk ging worden hoe alles voor haar is geweest in wat voor een hel zij
heeft geleefd. Ik heb haar dingen verweten. Ik was (ben) geen makkelijke prater met als gevolg dat er gezegd is "We kunnen maar beter stoppen want je kunt het toch niet" waardoor ik helemaal dicht klapte. Dat alleen omdat ik geen prater ben en de tijd nodig had om te vertrouwen. Ik voelde me niet gehoord. Tijdens mijn verblijf in het opv.hs. ben ik vrijwilligers werk gaan doen bij een peuterspeelzaal wat ik heel leuk vond maar ook zwaar. Na het opvanghuis ben ik naar het vervolghuis gegaan waar het helemaal mis ging. Ik voelde mij alleen, werd niet gehoord, als roep om hulp had ik te veel medicijnen genomen en werd eerst op de paas afd. en daarna in psychiatrie opgenomen.
Tijdens mijn opname heb ik een heel goed contact met de beheerder van het speeltuingebouw gehad en dat is zo gebleven. Ik beschouw hem en zijn vrouw als mijn 2e ouders.Ik werd volgestopt met medicijnen (wat voor medicijnen weet ik niet meer) ik was net een wandelende mummie.
Bij gesprekken met de psychiater gebeurde het wel eens dat ik me ging uiten(wat volgens mij ook de bedoeling was). Als het een uiting van boosheid was kreeg je een spuit en ging je de separeercel in, eerst dicht, later open, soms wel een week. Ik kreeg na zo'n uitbarsting weer een spuit en separeer in (mijn mond werd hier door steeds gesnoerd zo voelde dat) ik ben toen tijdens deze verblijven in de separeercel 2 keer verkracht door een verpleegkundige en ik was niet de enige bij wie dat gebeurde. Tijdens de opname heb ik het plaatje in mijn mond gehad nadat hij mij met mijn mond tegen een tafel duwde. Ik werd niet geloofd en anderen ook niet. Hoe dit later is afgelopen weet ik niet meer.
Na mijn opname ben ik in een pension voor ex psych. patiënten gaan wonen met wisseling van opname, had ik ambulant gesprekken. Later ben ik naar een ander pension gegaan (ook voor ex psych.p.).In totaal heb ik ong. 10 jaar in G. en D. gewoond. In het eerste pension heb ik K. N.. leren kennen. Wij hadden 1 1/2 jaar een relatie toen hij op mijn verjaardag om kwam bij een motor ongeluk, ik heb nooit meer mijn verjaardag gevierd.
Ik ben bij mijn oom in A.. gaan wonen en leerde daar voor het eerst mijn ex kennen. Ik ben gaan werken als busleidster voor lich.en geestelijk gehandicapte kinderen. Ik ben daar mee gestopt omdat het te zwaar was. Het raakte uit met mijn ex en ik ben bij mijn zus ingetrokken en kon haar helpen met de verzorging van mijn neefje, zijn vader woonde in A. en was alleen de weekenden thuis. Toen mijn neefje ruim een jaar was is mijn zus door zijn vader bijna blind geslagen om een hoge tel.rek. wat achter af een fout bleek te zijn. Zij heeft gelijk de knoop door gehakt door te gaan scheiden.
In 2001 heb ik mijn ex voor de 2e keer ontmoet en we zijn vrijsnel samen bij zijn vader gaan
wonen. We waren echt gek op elkaar, ook door zijn familie werd ik geaccepteerd. Ik had nog geen werk mijn ex wel die werkte via maatwerk bij de reiniging. Ik ging een beetje mijn eigen gang, deed de huishouding enz. Het ging goed tussen ons ik raakte (niet gepland) zwanger van ons dochtertje, ze is 3 dagen jong geworden. Haar overlijden heb ik heel ver weggestopt.
Ik kreeg problemen op het gebied van seks en hij ging daardoor denken dat ik een ander had. Met veel pijn en moeite heb ik hem mijn verhaal verteld en hij was heel begripvol en lief. Ik was opgelucht dat ik het hem had verteld maar het probleem werd er niet minder om. Tijdens mijn zwangerschap begon hij eigenlijk al te veranderen, was snel jaloers, snel prikkelbaar en ging meer drinken. De eerste keer dat hij mij sloeg was nadat ik zijn beker had laten vallen. Vanaf die tijd werd hij steeds agressiever. Ik mocht bijna niks meer, moest overal uitleg over geven, mocht zelfs niet alleen op familie bezoek. Als ik ergens heen moest mocht ik niet alleen, hij moest mee. Hij rookte al wiet en is ook hard drugs gaan gebruiken. Ik durfde niet bij hem weg te gaan hij wist me altijd te vinden zei hij.
Zijn vader was veel bij zijn moeder waardoor er niks werd gemerkt, daar zorgde mijn ex wel voor. Zo nu en dan leek het beter te gaan en kreeg ik een beetje hoop, hij is zelfs bij een afkick centrum geweest. We zouden zelfs gaan trouwen. In oktober 2003 ben ik eindelijk gaan werken in de tuinderij bij een sw bedrijf. Ik vond dat leuk werk en was stil aanwezig. Het werk ging goed, thuis ging het slechter. Hij ging weer meer drugs gebruiken en werd steeds gewelddadiger. Al ons inkomen ging bijna op aan die troep. Op het werk liet ik niks merken deed gewoon mijn werk en meer niet .Als ik thuis kwam vroeg hij altijd hoe het was en dan moest ik zo oppassen met wat ik zei want voor ik het wist had ik al iets verkeerds gezegd in zijn ogen en kreeg ik weer klappen.
Ik kwam in contact met het bedrijfsmaatschappelijk werk vanwege deurwaarders.
Ook hij merkte eerst verder niks, had wel eens een blauwe plek maar meestel kon je dat niet zien. Eind 2004 ben ik over geplaatst naar de ….. afdeling, zelfde locatie ander afdeling. Wilde iets nieuws. Thuis ging het steeds slechter en nog durfde ik niks te zeggen. Eens kwam ik op mijn werk met plekken in mijn hals en werd door mijn werk leider apart geroepen. Huilend heb ik hem verteld dat mijn ex mijn keel had dicht geknepen. Hij heeft toen gelijk contact op genomen met de bedr.m.werker met mijn toestemming. Toen hij er was durfde ik niks meer te zeggen. Ik wilde uit angst ook geen hulp. Toen ik thuis kwam heb ik er niks over gezegd maar hij merkte dat er iets was. Hij zei dat het hem speet en dat hij dat niet had moeten doen en hij hield van mij en hij zou veranderen enz. enz. Het ging weer even beter kreeg weer een beetje hoop maar wist ook dat dat zo weer kon veranderen. Hij bleef drugs gebruiken, steeds meer de drugs werd zelfs thuis gebracht en ging op de pof. De m.werker had ook contact opgenomen met vrouwen opvang (met mijn toestemming)ik kon daar heen.Op het laatste moment heb ik nee gezegd, ik was te bang, hoorde steeds in mijn hoofd wat hij had gezegd, dat maakte mij bang. Toen hij geen geld meer had voor drugs en niet meer op de pof kon moest ik voor zijn drugs zorgen door met zijn dealers naar bed te gaan. Het interesseerde hem niks, als ik het niet deed dreigde hij met een mes, heb ook wel eens een wapen op mijn hoofd gehad. Ik deed het zelfde als in mijn jeugd, ik sloot mij af om niks te voelen en liet het toe als hij zijn drugs maar had.Het slaan enz. werd minder, de andere dingen gingen gewoon door. Hij deed troep in mijn drinken, zodat ik rustig bleef en liet anderen hun gang gaan. Begin 2006 was ik zwanger, ik wist niet wat ik moest doen en heb toen een vrouwelijke collega in vertrouwen genomen waar ik goed mee overweg kon. Ik heb haar verteld wat er was gebeurt en niet wist wat ik moest doen. Ik wilde het weg laten halen hoe moeilijk ik dat ook vond. Hij was er achter gekomen doordat ik de test niet goed had weggegooid en was zo kwaad. Hij was kwaad omdat ik niet wist of het van hem was. Hij zei dat ik een hoer ben enz. enz. enz.Ik ben toen geschopt en geslagen door hem en kreeg daardoor een miskraam in de douche en nog bleef ik bij hem. Op 21 oktober 2006 heb ik mijn collega een sms gestuurd en gevraagd of haar aanbod nog gold. Zij had een keer aangeboden dat ik naar haar toe kon komen. Op zondag 22 oktober 2006 ben ik vertrokken, ik had met haar afgesproken en was als de dood dat hij zou merken dat ik weg was. Ben nog lang door hem bedreigt via sms, opgewacht bij het werk enz. Ik heb ruim een jaar bij mijn collega gewoond.In sep. 2007 ben ik in de ziektewet gekomen. Nadat hij er achter was gekomen waar ik woonde kwam ik vrijwel niet meer buiten, durfde niet meer te slapen enz. Via de bedrijfs maatschappelijk werker ben ik bij M…. (ggz) gekomen.
Op koninginnendag 2008 ben ik door Y.H (van M…) naar de crisisopvang in N.. gebracht. Daar ben ik maar een paar dagen geweest tot hij ook daar achter kwam. ben ik naar H.. in O. gebracht. Ik kwam daar op de noodbed ( noodbed is voor 24 uur) ben daar 12 dagen geweest. Toen ben ik naar crisisopvang N.. gegaan. Via hun ben ik bij de ggz gekomen. Ik heb +/- 4 mnd. daar gewoond, toen zat mijn tijd erop en moest ik weg.
Na veel problemen ben ik uiteindelijk naar sociaalpension A.. gegaan. Ik voelde me gedumpt, at niet meer, slapen deed ik niet, zat alleen maar op een stoel aan de tafel en spullen bleven ingepakt. Ik kreeg begeleiding van … mw. B.. .Zij heeft mij na 5 dagen daar weggehaald en naar hotel de V gebracht, daar vandaan ben ik naar het HH gegaan. Met familie heb ik alleen telefonisch contact, zij weten niet waar ik woon. Heb hier nieuwe contacten opgedaan waarvan ook hechte vriendschap. Sinds december vorrig jaar woon ik zelfstandig met mijn hond Rocky. Ik krijg EMDR therapie van een hele fijne therapeute. Doe vrijwilligerswerk op een zorgboederij. Het gaat echt goed met mij heb eindelijk mijn rust gevonden en mijn leven op een rit.
Liefs Romy
dinsdag 8 november 2011 om 19:54
Hoi Romy, een heel verhaal inderdaad, en wat heftig allemaal. Wat kun je er ook aan doen waar je wiegje staat. We moeten het er maar mee doen, onze ouders, de omstandigheden in je jeugd etc. Wat dat betreft heb jij als kind heel veel meegemaakt en dat had niet zo gemoeten. Ik ben heel blij voor je dat het goed met je gaat. Veel geluk in de toekomst meid!
dinsdag 8 november 2011 om 21:48
Fijn dat het nu beter met je gaat en vooral dat je je niet eronder hebt laten krijgen door mensen in je leven. Ik heb zelf ook te maken gehad met seksueel misbruik en ben er gelukkig ook overheen gekomen. Ik laat andere mensen mijn leven niet kapotmaken en vind het knap dat jij dat ook niet toelaat bij jezelf.
woensdag 9 november 2011 om 06:53
Hoi Allemaal,
Dank voor de lieve reacktie´s. De rede dat ik mijn verhaal plaats is dat het voor mij geen geheim meer is ik wilde het delen laten zien wat er achter een voordeur zich afspeelt. Het is een lang vehaal maar ik wilde het niet inkorten ik ben begonnen met schrijven en daar is dit uit gekomen...dit is mijn leven. Het gaat nu heel goed met ups en downs maar ik ga ervoor.
Liefs Romy
Dank voor de lieve reacktie´s. De rede dat ik mijn verhaal plaats is dat het voor mij geen geheim meer is ik wilde het delen laten zien wat er achter een voordeur zich afspeelt. Het is een lang vehaal maar ik wilde het niet inkorten ik ben begonnen met schrijven en daar is dit uit gekomen...dit is mijn leven. Het gaat nu heel goed met ups en downs maar ik ga ervoor.
Liefs Romy
woensdag 9 november 2011 om 15:23
"als je jezelf te goed voelt het verhaal door te lezen moet je dit topic misschien gewoon overslaan"
Wat is dat nu weer voor een rare conclusie, wie zegt dat ik me te goed voel om het door te lezen?
Idiote reactie, idioter als mijn vraag om een samenvatting!
Wat is dat nu weer voor een rare conclusie, wie zegt dat ik me te goed voel om het door te lezen?
Idiote reactie, idioter als mijn vraag om een samenvatting!
Never look down on anybody, unless you're helping them Up.
donderdag 10 november 2011 om 09:50
zaterdag 12 november 2011 om 11:49
Woensdag was mijn eerste dag op de zorgboerderij en ik heb het erg naar mijn zin gehad. Mijn hond mocht mee en ook die had het naar zijn zin t´was voor hem een groete speeltuin. Hij heeft tussen de schapen en de geiten gelopen en dat ging goed. Werdt achterna gezeten door een pony hahaha was een leuk gezicht. Ik heb op het land gewerkt en s´middags ben ik met speksteen bezig geweest. Kort om een leuke maar vermoeiende dag.
Groetjes Romy
Groetjes Romy
