Relatie beeindigen?

quote:katmisty schreef op 15 november 2011 @ 17:56:

Ik ben het zat om steeds maar weer de grond ingetrapt te worden. Kunnen jullei mij advies geven wat jullie zouden in mijn geval? In jouw geval zou ik de relatie beëindigen.

Ja hoor. I zou mijn koffers pakken, de sleutel achterlaten en de deur achter me dicht trekken.



Als hij een werkster wil, dan huurt hij er toch gewoon eentje in!

Zorgen dat je een leuk plekje voor jezelf krijgt waar je lekker en rustig kunt gaan wonen. Hoe je je niet meer aan hem te ergeren en hij gaat lekker zijn eigen goddelijke gang maar.

Nergens lees ik dat hij nog ergens leuk is, of dat je nog iets voor hem voelt, dus wellicht is het niet zo erg om nu gewoon lekker voor jezelf te gaan kiezen.

Hebben jullie uberhaupt wel eens met elkaar gesproken over hoe het gaat en hoe jullie de relatie zouden willen zien en wat daarvoor moet gebeuren????

Of je maakt goede afspraken over de kosten en de verdeling daarvan en gaat zorgen dat je meer in te brengen hebt zodat je niet op zijn zak hoeft te teren. Of je gaat bij hem weg als je het zat bent.



Edit; ik lees nu dat er geen intimiteit meer is en het eigenlijk helemaal niet meer leuk is. Dan gewoon weggaan, een eigen woning zoeken (en dus ook meer verdienen om dat te kunnen betalen).

Gezellig... Ik zou zeggen: ga met 'm om de tafel zitten en bespreek wat je dwars zit, heb je dat ooit wel eens gedaan? Vertel hem ook dat het over de jaren een onhoudbare situatie is geworden voor jou. Dat je eraan denkt hem te verlaten. Zeg hem dat je hem mist, dat je de intimiteit mist, vraag hem of hij samen met jou wil investeren in jullie leven.



Zo weggaan vind ik echt te gemakkelijk.

Wonen jullie nu gehuurd of gekocht? Edit, al gelezen. Klinkt niet gezellig. Goed gesprek voeren en financieel onafhankelijk worden. Kan je gaan als je wil.

Je ziet het nu niet meer zitten, je emmer is vol. Als je je dan ergert aan dingen, tja dan zie je ook alles door een vergroot glas.

Wat heb je te verliezen? Ik zou een fatsoendelijk gesprek aangaan waarbij je serieus aangeeft dat het je echt hoog zit, dat je dingen in je relatie mist en dat je een nieuwe afspraak wilt over de te betalen rekeningen.



Zijn huis toch? Dan is het naast de hypotheek ook het gas, water en licht + bijkomende belastingen betalen van het huis.

Dat zou ik no way voor iemand anders betalen, het is jou huis toch niet?

De rest bijv. Boodschappen 50/50 + jij een bijdrage aan hem betalen ivm een vergoeding voor de woonkosten.



Dit moet echt veranderen, stel het gaat uit dan heb jij niks gespaard omdat jij volop moet meebetalen aan ZIJN huis. Dikke doei..............



Nu weggaan vind ik te kort door de bocht. Indien hij van alles tijdens het gesprek belooft en na 2 maanden is er nog niks veranderd zou ik wel mijn eigen plan trekken en vertrekken.

Je inkomen samen delen is geen vanzelfsprekendheid. Zoiets gaat in overleg en er moeten nu eenmaal afspraken over gemaakt worden.



Ik ben het eens met de andere reacties dat deze relatie nu niet bepaald gezellig klinkt. Hebben jullie het daar al eens over gehad en er oplossingen voor gezocht? Of heb je het al in of meer opgegeven?

Ik snap best dat je heel erg baalt van deze situatie, maar je hebt het toch zelf zo ver laten komen. Toen hij vorig jaar het huis kocht, wat voor een overleg hebben jullie toen gehad over financiën? En de jaren daarvoor?



Zoals je het nu beschrijft zit er volgens mij ook niks anders op dan wegwezen. Wees dan maar blij dat hij het huis heeft gekocht, zit jij ook neit met een restschuld.

Beter lezen!

Wil je het nog met hem proberen? Dan stel ik voor dat je eventjes op jezelf gaat wonen (desnoods op kamers) en dat jullie het van daaruit proberen. En niet gaan samenwonen voordat jullie zwart op wit hebben staan hoe de rekeningen geregeld gaan worden en jij het daar helemaal mee eens bent en er weer intimiteit is.



Wil je het niet meer met hem proberen. Ga dan weg.





Tip: een samenlevingscontract zorgt ervoor dat dit soort dingen niet gebeuren.

zorgen dat je meer uren kan werken, desnoods schoonmaak ofzo, maar ik snap hem wel, jij werkt 18 uurtjes en hij fulltime. Op zich zou je de tijd dat je nog zo weinig werkt inderdaad het huishouden moeten doen.

Feeks, zo te lezen doet zij ook het huishouden. Dat geeft hem niet het recht om er een grote bende van te maken. Kom op, als je soep opwarmt, kun je het pannetje toch even zelf in de vaatwasser zetten? Of een dweil over je modderige voetstappen halen?



Dat is gewoon respectloos en lui gedrag.

Dus je leeft in deze sfeer alleen nog maar voor het dak boven je hoofd, en misschien nog een vage heimwee naar hoe een relatie zou kunnen zijn, als hij niet zo'n ongevoelige boer was.



Klinkt niet alsof hij van je houdt dus ik zou de relatie beëindigen.

quote:helene31 schreef op 15 november 2011 @ 19:01:

Feeks, zo te lezen doet zij ook het huishouden. Dat geeft hem niet het recht om er een grote bende van te maken. Kom op, als je soep opwarmt, kun je het pannetje toch even zelf in de vaatwasser zetten? Of een dweil over je modderige voetstappen halen?



Dat is gewoon respectloos en lui gedrag.pannetje wegzetten kan natuurlijk, maar TO miept over het feit dat ze ongeveer de helft moet betalen, dat is toch logisch? Moet ze maar meer werken dan 18 uur, zodat zij ook een fulltime salaris heeft en ze daardoor ook haar eigen dingen kan kopen. Als ik nu van fulltime naar een paar uurtjes werken per week ga, heb ik ook niet genoeg geld meer om van te leven

Je hebt gelijk feeks, ik schreef al eerder dat het helemaal niet vanzelfsprekend is dat al het geld gemeenschappelijk is.



Dat kun je wel afspreken, maar niet afdwingen.



Als je partner dat een slecht plan vindt (kan ik me best voorstellen), dan moet je meer gaan werken.



TO, waarom heb je ooit die baan voor slechts 18 uur geaccepteerd?

Misschien een vreemde suggestie hoor, maar heb je er al eens over nagedacht om met je partner te gaan communiceren?



Zoals ik het lees zijn jullie samen gaan wonen op basis van aannames (beiden het huishouden doen) en een aantal afspraken (over geld), en vinden jullie nu allebei dat die afspraken niet meer werken. Jij vindt dat je parttime kunt werken, hij vindt van niet. Jij vindt dat hij je niet als een sloof moet behandelen, hij vindt van wel. Jij vindt de afspraken over geld niet eerlijk meer, hij vindt het wel prima.



Wellicht dat een goed gesprek eens kan verhelderen wat jullie nu echt vinden, van jullie relatie en jullie afspraken, en kunnen jullie op basis daarvan in goed overleg besluiten hoe jullie al dan niet samen verder willen?

Als je er zelf nog wat van wilt maken zou ik een heel ernstig gesprek met hem aangaan waarin je heel duidelijk maakt dat er toch iets moet gaan veranderen.

Financien eerlijker verdelen, huishouden eerlijker verdelen en wat meer oog voor elkaar krijgen weer. Terug vechten voor elkaar.



Ziet hij dat niet zitten, zou ik mn koffer pakken en wegwezen.

Ik geloof namelijk niet in dat een relatie gelijkwaardig is op de manier zoals jij het nu beschrijft...

@tjongetjonge

Je vergeet nog de inkomsten gelijk verdelen!

Verwacht jij zelf nog een verandering in je gevoel naar hem als jullie het zouden bepraten ?

quote:nummerzoveel schreef op 15 november 2011 @ 21:39:

@tjongetjonge

Je vergeet nog de inkomsten gelijk verdelen!



oja, het was ook best een waslijst..

Pff.. geloof dat ik er zelf al punt achter had gezet...

Tja, als ik ff naar een ander topic van je kijk en zie dat je zo'n 4 maanden geleden nog met een jongen gezoend hebt die 4 kinderen had en agressief was ga ik er een beetje vanuit dat je zelf ook niet echt meer achter deze relatie van 8 jaar staat hè??

Aangezien het beleid op het quoten van een topic een beetje weg is, ga ik maar de fout in



Hoi dames,



Op dit moment komt letterlijk het stoom uit mn oren..



Ik heb een relatie van 8 jaar en wonen sinds 7 jaar samen. (moet zeggen dat we momenteel als broer en zus leven, intimiteit is er niet meer bij)

Laatste tijd begin ik me steeds meer te ergeren. Ik zal proberen alles duidelijk te vertellen.



In het begin van onze relatie woonde hij nog thuis en woonde ik op mezelf eigenlijk vrij snel trok hij bij mij in. De eerste tijd ging het ook erg goed, hielp veel mee in het huishouden enz. Na een aantal jaar kregen wij een huisje toegewezen in een andere plaats sindsdien is hij erg gaan veranderen. Hij laat alles achter zn kont slingeren ik moet alles opruimen vb: hij heeft zin in soep maar uiteindelijk blijft het pannetje soep de rest vd week op het aanrecht staan omdat meneer te beroerd is om deze in de afwasmachine te zetten of hij banjerd door het huis heen met moddervoeten je kan het 10x zeggen maar hij ruimt het niet op. Uit ergenis doe ik het dan weer..



Waarom? En dan doel ik niet op je laatste zin maar op het hele bovenstaande gedeelte.



Hj werkt fulltime en ik heb een contract van 18 uur (kan helaas ook niet meer uur krijgen) en heb t idee dat dit heb hem tegen staat.



Omdat hij full time werkt denkt hij het ‘recht’ te hebben de boel achter zijn kont te kunnen laten liggen?



Aan het begin heeft hij aangegeven dat hij geen gezamenlijke rekening wilde daar heb ik toen maar mee ingestemd. Alleen is het allemaal heel raar ingedeeld zo moet ik de boodschappen betalen en de water en energierekeningen en ziggo en hij betaalt de hypotheek en overige rekeningen. Zo komt het geregeld voor dat ik geen geld meer over heb van mijn loon voor boodschappen hier begrijpt hij niks van en gooit dan alles op dat ik teveel rook en geld uitgeef aan onzin dingen (waar hij dit op baseert is mij een raadsel want heb al tijden geen "leuke"dingen voor mezelf gekocht)



Gauw de boel naar rato gaan verdelen dan.



Ik heb inmiddels een baantje in een cafetaria aangenomen zodat ik in elk geval iets meer geld om handen heb. Ik moet soms letterlijk mn hand ophouden om geld van hem te krijgen.



Oei, dat laatste zou ik allerminst fijn vinden. Chanteert hij je hiermee? Dat idee krijg ik nl wel als het toe nu toe lees.



Als ik mensen in mijn omgeving hoor is dit allemaal zo anders en delen zij alles met elkaar.



Alles met elkaar delen hoeft/moet niet. Hij zijn deel, jij jouw deel en de rest voor overig/eigen uitgaven. Alles delen zou ik persoonlijk niet wenselijk vinden. Stel jouw vriend smijt bakken met (ook jouw) geld over de balk onder het mom van ‘eerlijk alles delen’. No way als hij er nu al zo moeilijk over lijkt te doen.



Vorig jaar heeft hij het huis gekocht (op zijn naam, ik heb in principe geen recht van spreken) en ja ik weet dat ik daar toen mee ingestemd heb maar ben het inmiddels allemaal zo zat. Hij verwacht van alles van mij zo moet het eten klaar zijn als hij thuis komt zo niet barst de bom, volgens hem doe ik niks in mijn dagelijks leven enz..



Oh, zo’n typje (ja enorme aanname). Omdat HIJ een eigen huis heeft, waar jij bij intrekt moet JIJ dan maar ineens alles eromheen regelen. Lekker dan. Waar is ZIJN verantwoordelijkheid hierin?



Als ik een keer nieuwe kleren gekocht heb zegt hij: wat heb jij nou aan? Nooit een compliment.. Ik ben het zat om steeds maar weer de grond ingetrapt te worden. Kunnen jullei mij advies geven wat jullie zouden in mijn geval? Excuses voor het lange verhaal



Lieve TO, ik zou eens goed met jou verongelijkte vriend om de tafel gaan zitten en te vertellen dat je een aantal zaken anders wilt gaan aanpakken. Dat jij nu bij hem woont betekent niet automatisch dat hij een huissloof binnen heeft gehaald nl.

Spreek naar elkaar uit wat jullie verwachtingen zijn tav het samenwonen, delen van kosten etc. Maar hou voor jezelf voor ogen dat jij nooit en te nimmer zijn huissloof wordt. Zo komt hij nl. wel over.[/quote]



Verder, maar dat is mierenneuken, ik weet het, is je OP niet doorheen te komen. Gooi er aub een paar alinea’s in .