Psyche
alle pijlers
depressief bericht :(
maandag 21 november 2011 om 16:32
ik snap gewoon niet waar mensen hun energie vandaan halen om te leven. Ik haat het leven, maar doe alsof ik het leuk vind. Het leven is leuk voor 4 uur per week of zo. Voor de rest bestaat het uit moe zijn en vechten. En ik heb geen zin meer om te vechten. Al jaren kijk ik aan naar een leegte in de toekomst en het lukt me niet om mijn leven op te pakken. Het wordt niet beter. Dan gaat het even goed en dan weer zo slecht. ik ben er klaar mee. Ik heb zoveel hulp gezocht en gehad. Niks heeft geholpen. Ik heb geen straatvrees meer, maar alles kost me zoveel moeite en energie. Ik sport, in de hoop dat het beter word. en ik doe alles, maar ik ben kapot. Ik vind het het gewoon niet waard. Tis vechten met geen einde.
Ik moest het gewoon even kwijt. Ik heb hulp, mja. Iemand die zich ook zo voelt?
Ik moest het gewoon even kwijt. Ik heb hulp, mja. Iemand die zich ook zo voelt?
maandag 21 november 2011 om 16:35
maandag 21 november 2011 om 16:42
Wat knap dat jij je straatvrees hebt overwonnen.
En je sport zelfs!
Doe je dat in een sportschool of gewoon alleen?
Ik heb echt bewondering voor je , want mij zou dat dus niet lukken.
Echt hoor. Je laat indeze post al zoveel kracht, doorzettingsvermogen en goede wil zien dat wanneer ik daar 10% van had mijn leven een stuk meer zou zijn als dat ik er van maak.
Kom op!
En je sport zelfs!
Doe je dat in een sportschool of gewoon alleen?
Ik heb echt bewondering voor je , want mij zou dat dus niet lukken.
Echt hoor. Je laat indeze post al zoveel kracht, doorzettingsvermogen en goede wil zien dat wanneer ik daar 10% van had mijn leven een stuk meer zou zijn als dat ik er van maak.
Kom op!
maandag 21 november 2011 om 16:53
Wat verschrikkelijk verdrietig zeg. Ik kan me je andere topic ook herinneren, dat je relatie over is.
Meid toch. Het valt allemaal ook niet mee, en het is ook rot. Huilen mag, zelfmedelijden mag ook. Maar ga alsjeblieft wel morgen naar de huisarts, want het gaat wel dieper dan liefdesverdriet, doe er wat mee. En niet te snel zeggen dat hulp niet werkt, soms is het even zoeken naar iets dat wel voor jou werkt.
Lieve warme knuffel meid, sterkte en kop op
Meid toch. Het valt allemaal ook niet mee, en het is ook rot. Huilen mag, zelfmedelijden mag ook. Maar ga alsjeblieft wel morgen naar de huisarts, want het gaat wel dieper dan liefdesverdriet, doe er wat mee. En niet te snel zeggen dat hulp niet werkt, soms is het even zoeken naar iets dat wel voor jou werkt.
Lieve warme knuffel meid, sterkte en kop op
maandag 21 november 2011 om 17:05
Je hebt er geen donder aan maar ik voel precies hetzelfde. Gewoon je leven uitzitten en hopen dat het nog ooit eens beter gaat worden. (naast de dingen die je doet om het beter te krijgen natuurlijk)
En schrijf die kleine geluksmomentjes op, bekijk die als je triest bent. Of pak leuke foto's erbij waar je je goed bij voelt, of mooie muziek als je ervan houdt. Nou ja, theoretisch is het leven zo makkelijk.
Kan je alleen een dikke geven.
En schrijf die kleine geluksmomentjes op, bekijk die als je triest bent. Of pak leuke foto's erbij waar je je goed bij voelt, of mooie muziek als je ervan houdt. Nou ja, theoretisch is het leven zo makkelijk.
Kan je alleen een dikke geven.
maandag 21 november 2011 om 17:18
Ja, ik weet hoe jij je voelt, maar ik weet ook, dat het weer voorbij kan gaan.................
Lieverd een héle dikke knuffel voor jou.
Ga morgen naar je huisarts, en bespreek je gevoel met hem.
Hij kan je helpen.
Ik ga een kaarsje voor je branden.
Lieverd een héle dikke knuffel voor jou.
Ga morgen naar je huisarts, en bespreek je gevoel met hem.
Hij kan je helpen.
Ik ga een kaarsje voor je branden.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
maandag 21 november 2011 om 17:23
Ik kan het me voorstellen dat als je altijd moe bent, het leven een gevecht lijkt! Ik bedoel, ik heb ME, en als ik energie heb, lijkt alles de moeite waard, maar als ik over mijn vermoeidheidsgrens heenga, verandert er mentaal iets bij me. Het is moeilijk positief te blijven als je je uitgeput voelt, dat is gewoon logisch.
Ik vraag me af of er bij jou geen lichamelijke oorzaak is voor je vermoeidheid? Ik bedoel niet per se ME, maar misschien een vitaminetekort of ijzergebrek of iets dergelijks.
maandag 21 november 2011 om 18:16
Van mij ook een dikke knuffel (weet het icoontje niet via mobiel forum)!
verder kan ik me alleen maar aansluiten bij wat anderen zeggen: morgen naar de huisarts en hulp zoeken! Ik weet uit eigen ervaring dat een psycholoog zooo veel voor je kan doen, en je kijk op het leven echt een heel andere draai kan geven. Veel sterkte en succes!
verder kan ik me alleen maar aansluiten bij wat anderen zeggen: morgen naar de huisarts en hulp zoeken! Ik weet uit eigen ervaring dat een psycholoog zooo veel voor je kan doen, en je kijk op het leven echt een heel andere draai kan geven. Veel sterkte en succes!
maandag 21 november 2011 om 18:24
Het leven is geen aaneenschakeling van gelukzalige momenten. Er zijn tijden van ongeluk, tijden waarin de wereld even niet zo rooskleurig lijkt. En dat is prima. Je hoeft niet te vechten tegen een ongelukkig gevoel.
Leven in de eb en vloed van het leven
Het leven is niet altijd mooi, en dat hoeft het ook niet te zijn. Sterker nog, dat zou ook je doel niet hoeven zijn. We leven namelijk in een relatieve wereld, een wereld waarin het één niet kan bestaan zonder het ander.
Zonder ongeluk geen geluk. Zonder angst geen liefde, zonder verdriet geen vreugde. Een leven waarin je altijd goed gehumeurd bent, waarin altijd alles goed gaat, waarin je geen ongeluk kent is saai. Het is niet alleen saai, het is ook doelloos.
Ongeluk zet aan tot actie
Een ontevreden, ongelukkig gevoel is een sterke motivator tot verandering. Je brengt pas veranderingen aan in je leven als dingen niet meer blijken te 'werken'. Pas als de huidige situatie je ongelukkig maakt zul je er iets aan doen. Zolang jij blij en tevreden bent, valt er niets te veranderen en zul jij dus niet groeien.
De moeilijke tijden in het leven helpen je vaak het meest vooruit. Dat zijn de tijden waarin je jezelf echt leert kennen, waarin je leert wat je echt belangrijk vindt. Als je je nooit op een bepaald niveau ongelukkig zou voelen, zou je jezelf nooit 'dwingen' om na te denken over je leven. Je zou jezelf nooit de moeilijke vragen hoeven stellen.
Ik schreef al eerder waarom je beter ongelukkig kunt zijn dan in een sleur. Wanneer je je echt verschrikkelijk voelt moet je iets doen. De situatie kan namelijk niet zo blijven, dus je onderneemt actie. Als je nooit met deze situatie geconfronteerd zou worden zou er niets veranderen, en zou je leven vlak en saai worden.
Je voelt je pas echt dankbaar als je weet hoe het is om zonder te leven. Je ervaart echt geluk als je weet hoe het voelt om ongelukkig te zijn. Vrijheid is goud waard als je je lange tijd gevangene hebt gevoeld in je eigen leven.
Ervaar je gevoelens met volle aandacht
Je mag ongelukkig zijn. Daar is niets mis mee, je hoeft er niet tegen te 'vechten'. Je emoties vertellen je welke kant je op wilt bewegen, je gevoelens helpen je je leven richting te geven.
Luister naar je emoties, zoek uit waar ze vandaan komen. Durf ze te ervaren. Gevoelens zijn niet 'goed' of 'slecht', het zijn simpelweg gevoelens. Emoties die je iets proberen te vertellen, emoties die je niet hoeft weg te drukken.
Zonder eb geen vloed, zonder krimp geen groei, zonder donker geen licht. Licht is niet beter dan donker, licht en donker zijn gelijkwaardig en allebei waardevol. Net als je emoties.
Dus wees gerust. Je mag ongelukkig zijn, zelfs als de maatschappij je iets anders vertelt. Vecht niet, maar laat je begeleiden door wat je gevoel je zegt. Laat je meevoeren met de stroming, voor je het weet wordt het weer vloed.
Hoop dat het je een beetje helpt, ook JIJ BENT UNIEK EN BIJZONDER
Leven in de eb en vloed van het leven
Het leven is niet altijd mooi, en dat hoeft het ook niet te zijn. Sterker nog, dat zou ook je doel niet hoeven zijn. We leven namelijk in een relatieve wereld, een wereld waarin het één niet kan bestaan zonder het ander.
Zonder ongeluk geen geluk. Zonder angst geen liefde, zonder verdriet geen vreugde. Een leven waarin je altijd goed gehumeurd bent, waarin altijd alles goed gaat, waarin je geen ongeluk kent is saai. Het is niet alleen saai, het is ook doelloos.
Ongeluk zet aan tot actie
Een ontevreden, ongelukkig gevoel is een sterke motivator tot verandering. Je brengt pas veranderingen aan in je leven als dingen niet meer blijken te 'werken'. Pas als de huidige situatie je ongelukkig maakt zul je er iets aan doen. Zolang jij blij en tevreden bent, valt er niets te veranderen en zul jij dus niet groeien.
De moeilijke tijden in het leven helpen je vaak het meest vooruit. Dat zijn de tijden waarin je jezelf echt leert kennen, waarin je leert wat je echt belangrijk vindt. Als je je nooit op een bepaald niveau ongelukkig zou voelen, zou je jezelf nooit 'dwingen' om na te denken over je leven. Je zou jezelf nooit de moeilijke vragen hoeven stellen.
Ik schreef al eerder waarom je beter ongelukkig kunt zijn dan in een sleur. Wanneer je je echt verschrikkelijk voelt moet je iets doen. De situatie kan namelijk niet zo blijven, dus je onderneemt actie. Als je nooit met deze situatie geconfronteerd zou worden zou er niets veranderen, en zou je leven vlak en saai worden.
Je voelt je pas echt dankbaar als je weet hoe het is om zonder te leven. Je ervaart echt geluk als je weet hoe het voelt om ongelukkig te zijn. Vrijheid is goud waard als je je lange tijd gevangene hebt gevoeld in je eigen leven.
Ervaar je gevoelens met volle aandacht
Je mag ongelukkig zijn. Daar is niets mis mee, je hoeft er niet tegen te 'vechten'. Je emoties vertellen je welke kant je op wilt bewegen, je gevoelens helpen je je leven richting te geven.
Luister naar je emoties, zoek uit waar ze vandaan komen. Durf ze te ervaren. Gevoelens zijn niet 'goed' of 'slecht', het zijn simpelweg gevoelens. Emoties die je iets proberen te vertellen, emoties die je niet hoeft weg te drukken.
Zonder eb geen vloed, zonder krimp geen groei, zonder donker geen licht. Licht is niet beter dan donker, licht en donker zijn gelijkwaardig en allebei waardevol. Net als je emoties.
Dus wees gerust. Je mag ongelukkig zijn, zelfs als de maatschappij je iets anders vertelt. Vecht niet, maar laat je begeleiden door wat je gevoel je zegt. Laat je meevoeren met de stroming, voor je het weet wordt het weer vloed.
Hoop dat het je een beetje helpt, ook JIJ BENT UNIEK EN BIJZONDER
maandag 21 november 2011 om 18:52
Op dit moment niet, in het verleden met tussenpozen wel, en het zal vast nog wel een keer terugkomen. Je bent echt niet de enige.
Ik ken je verhaal verder niet, maar straatvrees overwinnen en de kracht hebben om te sporten vind ik bewonderenswaardig. Dat betekent dat je wel degelijk kunt vechten. Verder weet ik niets te zeggen om je op te beuren, dan maar. Heel veel sterkte.
Ik ken je verhaal verder niet, maar straatvrees overwinnen en de kracht hebben om te sporten vind ik bewonderenswaardig. Dat betekent dat je wel degelijk kunt vechten. Verder weet ik niets te zeggen om je op te beuren, dan maar. Heel veel sterkte.
maandag 21 november 2011 om 19:42
Ruim een maand geleden schreef ik ook zo'n soort bericht. Ik kon niet meer. Alles was zwart. Ook had ik meerdere keren hulp gehad, dat had niet geholpen. Ik geloofde er niet meer in, vertrouwde er niet op dat het zou kunnen veranderen.
En toch zit ik hier nu, er is niks veranderd aan mijn verleden, ook niet aan de omstandigheden waar ik in zit. Maar ik vond de juiste hulp, alleen maar doordat anderen daarin geloofden, voor mij hoefde het niet meer. Nu zie ik weer licht. Ik moet nog hard werken, maar ik ben tevreden met mezelf en ga een leuke toekomst tegemoet, dat weet ik zeker!
Ik hoop dat jij ook snel dat moment mag vinden. Een keerpunt, waardoor je alles anders kan bekijken. Zodat ook jij kan stoppen met overleven en kan gaan leven. Ik kon het, ik weet zeker dat jij het ook kan! Hou vol, blijf afleiding zoeken. En wat voor mij heel belangrijk is geweest was om anderen om mij heen op de hoogte te stellen van hoe ik mij echt voelde. Dit doorbrak voor mij een isolement, dat was de grootste stap.
Nog maar een :knuf: ik weet hoe zwaar het is.
