Psyche
alle pijlers
Nachtmerrie :(
dinsdag 22 november 2011 om 11:08
Vannacht heb ik een vreselijke nachtmerrie gehad...
Ik schaam me er zelfs een beetje voor.
Het ging over mijn opa. Hij leeft nog maar hij is erg ziek.
Ik droomde dat hij aan het sterven was en dat ik hem in mijn armen had...
Ik huilde en zei dat ik zo trots op hem ben en dan ik er voor zal zorgen dat niemand hem ooit zal vergeten. Dat ik mijn kinderen (die ik trouwens niet heb) zou vertellen wat een geweldige man hij was en wat hij allemaal voor ons heeft gedaan.
Dat was erg heftig...
Ik ben zo bang dat mijn opa ooit zal sterven.. Ik zie hem al erg achteruit gaan.. En wat moet oma zonder opa?
Mijn opa en oma zijn als mijn ouders voor mij.
Ik zie deze droom als een waarschuwing. Dat ik meer tijd in hun moet steken. Want tegenwoordig hebben we het ook alleen maar druk met vanalles en nog wat.
Heb opa een tijdje terug wel een brief gegeven met daarin ook dat ik zo trots op hem ben en dankbaar voor alles wat hij en oma voor mij hebben gedaan en nog steeds doen.
Zo, dit moest ik even kwijt.... Ben helemaal stilletjes geworden van de nachtmerrie.
Hebben jullie dit ook wel eens meegemaakt?
Dat het zo echt lijkt? En allemaal zo raar is? Dat je bijv. huilend wakker word?
Ik schaam me er zelfs een beetje voor.
Het ging over mijn opa. Hij leeft nog maar hij is erg ziek.
Ik droomde dat hij aan het sterven was en dat ik hem in mijn armen had...
Ik huilde en zei dat ik zo trots op hem ben en dan ik er voor zal zorgen dat niemand hem ooit zal vergeten. Dat ik mijn kinderen (die ik trouwens niet heb) zou vertellen wat een geweldige man hij was en wat hij allemaal voor ons heeft gedaan.
Dat was erg heftig...
Ik ben zo bang dat mijn opa ooit zal sterven.. Ik zie hem al erg achteruit gaan.. En wat moet oma zonder opa?
Mijn opa en oma zijn als mijn ouders voor mij.
Ik zie deze droom als een waarschuwing. Dat ik meer tijd in hun moet steken. Want tegenwoordig hebben we het ook alleen maar druk met vanalles en nog wat.
Heb opa een tijdje terug wel een brief gegeven met daarin ook dat ik zo trots op hem ben en dankbaar voor alles wat hij en oma voor mij hebben gedaan en nog steeds doen.
Zo, dit moest ik even kwijt.... Ben helemaal stilletjes geworden van de nachtmerrie.
Hebben jullie dit ook wel eens meegemaakt?
Dat het zo echt lijkt? En allemaal zo raar is? Dat je bijv. huilend wakker word?
dinsdag 22 november 2011 om 11:14
dinsdag 22 november 2011 om 11:23
Ladyw: allereerst even een warme knuffel voor de schrik van mij. Hugg.
Volgens mij kun je je droom zo uitleggen:
Overdag kun jij je angst, dat jouw opa wellicht zo ziek is dat hij hieraan kan komen te overlijden, parkeren op de achtergrond. Er is immers afleiding?
In de nacht kom je tot rust en verwerk je de indrukken van overdag en de onverwerkte gevoelens. Juist omdat je er dan geen controle meer over kunt hebben.
Jouw angst is dus duidelijk dat jouw opa zal sterven binnenkort. Je sprak in de droom in het echt met opa en niet vanaf een brief.
Volgens mij knaagt het aan jou dat je hem niet duidelijk genoeg gemaakt hebt hoe belangrijk hij voor je is en hoe trots je op hem bent!
Ook zit er de angst in verborgen dat jouw eigen kindsdeel hem voorgoed gaat verliezen. Tegelijkertijd zeg je tegen hem in jouw droom dat jouw kinderen over hem krijgen te horen.
Hiermee laat je letterlijk weten dat hoewel hij er straks niet meer zal zijn, jij zelf hem altijd zult herinneren hoeveel hij voor je betekende, ook als kind!
Iemands aanwezigheid hier op aarde is niet de enige manier om hem of haar dichtbij je te houden: in jouw hart en in je hoofd kun je die persoon altijd bij je hebben.
Jij bent een gevoelig persoon en leeft nu al mee met je oma, die haar man zal verliezen. Dat zal ook gebeuren ooit, maar jij kunt het voor haar wel leefbaarder maken: door er voor haar te zijn, ondanks je drukke leven. Dat wat je echt wilt dat lukt daar maak je tijd voor.
Waarom niet eens irl tegen opa zeggen dat je hem nooit zou willen missen en dat je van hem houdt?
Sterkte meis!
Volgens mij kun je je droom zo uitleggen:
Overdag kun jij je angst, dat jouw opa wellicht zo ziek is dat hij hieraan kan komen te overlijden, parkeren op de achtergrond. Er is immers afleiding?
In de nacht kom je tot rust en verwerk je de indrukken van overdag en de onverwerkte gevoelens. Juist omdat je er dan geen controle meer over kunt hebben.
Jouw angst is dus duidelijk dat jouw opa zal sterven binnenkort. Je sprak in de droom in het echt met opa en niet vanaf een brief.
Volgens mij knaagt het aan jou dat je hem niet duidelijk genoeg gemaakt hebt hoe belangrijk hij voor je is en hoe trots je op hem bent!
Ook zit er de angst in verborgen dat jouw eigen kindsdeel hem voorgoed gaat verliezen. Tegelijkertijd zeg je tegen hem in jouw droom dat jouw kinderen over hem krijgen te horen.
Hiermee laat je letterlijk weten dat hoewel hij er straks niet meer zal zijn, jij zelf hem altijd zult herinneren hoeveel hij voor je betekende, ook als kind!
Iemands aanwezigheid hier op aarde is niet de enige manier om hem of haar dichtbij je te houden: in jouw hart en in je hoofd kun je die persoon altijd bij je hebben.
Jij bent een gevoelig persoon en leeft nu al mee met je oma, die haar man zal verliezen. Dat zal ook gebeuren ooit, maar jij kunt het voor haar wel leefbaarder maken: door er voor haar te zijn, ondanks je drukke leven. Dat wat je echt wilt dat lukt daar maak je tijd voor.
Waarom niet eens irl tegen opa zeggen dat je hem nooit zou willen missen en dat je van hem houdt?
Sterkte meis!
dinsdag 22 november 2011 om 11:26
Je hebt gedroomd over een prachtige liefdesverklaring. Ik kan me voorstellen dat je er stil van bent. Misschien is het inderdaad zaak om wat meer tijd met je grootouders door te brengen, want ze zitten natuurlijk in de winter van hun leven.
Ik had ook zo'n schat van een opa en ik heb hem nog jaren gemist, want het was echt de zuiverste persoon in mijn leven en als ik weer eens met de onzin van mensen word geconfronteerd, dan moet ik, na 40 jaar, toch altijd nog even aan hem denken.
Wees blij en gelukkig, dat je dergelijke mooie mensen in je leven mag hebben.
Ik had ook zo'n schat van een opa en ik heb hem nog jaren gemist, want het was echt de zuiverste persoon in mijn leven en als ik weer eens met de onzin van mensen word geconfronteerd, dan moet ik, na 40 jaar, toch altijd nog even aan hem denken.
Wees blij en gelukkig, dat je dergelijke mooie mensen in je leven mag hebben.
dinsdag 22 november 2011 om 11:38
quote:ladyw schreef op 22 november 2011 @ 11:08:
Hebben jullie dit ook wel eens meegemaakt?
Dat het zo echt lijkt?
Ja, ik heb een keer zo'n droom gehad over mijn vader, die toen aan COPD leed en verzorgd moest worden.
In mijn droom kwam hij naar me toe en omhelse me.. in die omhelzing voelde ik een grote stroom van liefde uit zijn hart komen en het was alsof zijn liefde rechtstreeks uit zijn hart mijn hart instroomde... Het voelde overweldigend.. niet van deze wereld, veel sterker dan de grootste liefde die ik ooit gevoeld heb..
Ik voelde hoeveel hij van me hield, terwijl hij dat eigenlijk nooit gezegd heeft. In de droom vroeg hij ook of ik bij hem langs wilde komen.. Hij liep ook weer weg in de droom, richting een licht, ik keek hem na.. en hij bleef zwaaien tot hij uit het zicht was..
Ik werd heel geëmotioneerd wakker en besloot inderdaad heel snel bij 'm langs te gaan. Het voelde als een afscheid..
Een paar weken later overleed hij heel plotseling.
Door zijn plotselinge overlijden is er nooit een afscheid geweest, maar mijn droom voelt nu des te sterker als een heel bijzonder afscheid, waarin ik zijn oneindige, maar nooit uitgesproken liefde heb mogen voelen. Ik draag dat gevoel nog altijd bij me.
Je droom over je opa deed me daar heel erg aan denken. Een bijzonder ervaring die ikzelf nooit als 'droom' gezien heb.
.
Hebben jullie dit ook wel eens meegemaakt?
Dat het zo echt lijkt?
Ja, ik heb een keer zo'n droom gehad over mijn vader, die toen aan COPD leed en verzorgd moest worden.
In mijn droom kwam hij naar me toe en omhelse me.. in die omhelzing voelde ik een grote stroom van liefde uit zijn hart komen en het was alsof zijn liefde rechtstreeks uit zijn hart mijn hart instroomde... Het voelde overweldigend.. niet van deze wereld, veel sterker dan de grootste liefde die ik ooit gevoeld heb..
Ik voelde hoeveel hij van me hield, terwijl hij dat eigenlijk nooit gezegd heeft. In de droom vroeg hij ook of ik bij hem langs wilde komen.. Hij liep ook weer weg in de droom, richting een licht, ik keek hem na.. en hij bleef zwaaien tot hij uit het zicht was..
Ik werd heel geëmotioneerd wakker en besloot inderdaad heel snel bij 'm langs te gaan. Het voelde als een afscheid..
Een paar weken later overleed hij heel plotseling.
Door zijn plotselinge overlijden is er nooit een afscheid geweest, maar mijn droom voelt nu des te sterker als een heel bijzonder afscheid, waarin ik zijn oneindige, maar nooit uitgesproken liefde heb mogen voelen. Ik draag dat gevoel nog altijd bij me.
Je droom over je opa deed me daar heel erg aan denken. Een bijzonder ervaring die ikzelf nooit als 'droom' gezien heb.
.
dinsdag 22 november 2011 om 11:43
Je voelt dat je opa achteruit gaat en probeert onderbewust alvast te plaatsen / je voor te bereiden.
Heel normaal hoor.
Ik ben ook opgevoed door mijn oma en snap het wel.
Ik had zo'n droom vlak na haar overlijden en heb daar zo'n rust door gekregen.
Ga wat vaker bij ze langs en zorg dat je alles gezegd hebt dat lucht echt op.
Sterkte
Heel normaal hoor.
Ik ben ook opgevoed door mijn oma en snap het wel.
Ik had zo'n droom vlak na haar overlijden en heb daar zo'n rust door gekregen.
Ga wat vaker bij ze langs en zorg dat je alles gezegd hebt dat lucht echt op.
Sterkte
dinsdag 22 november 2011 om 11:51
@Twinkle1001 inderdaad wat mooi.... Mijn opa heeft ook COPD... ! Krijg er gewoon kippevel van.
@cheerlesscard ik ben inderdaad ook grotendeels opgevoed door mijn opa en oma.
@shalimar Bedankt voor de uitleg. De droom is nu een stuk duidelijker voor mij. slik... wow...
Bedankt iedereen voor jullie reactie's.
@cheerlesscard ik ben inderdaad ook grotendeels opgevoed door mijn opa en oma.
@shalimar Bedankt voor de uitleg. De droom is nu een stuk duidelijker voor mij. slik... wow...
Bedankt iedereen voor jullie reactie's.
dinsdag 22 november 2011 om 12:27
@Twinkle
Zijn longen werken nog maar voor 20% ..
Hij heeft al een aantal keer hiervoor in het ziekenhuis gelegen.
Ze stoppen hem nu vol met pillen en puffertjes..
Hij is erg moe en kan niet veel meer. Echt een vreselijke ziekte.
Ik wil er niet aan denken hoe hij moet eindigen.... Mijn lieve lieve opa
Zijn longen werken nog maar voor 20% ..
Hij heeft al een aantal keer hiervoor in het ziekenhuis gelegen.
Ze stoppen hem nu vol met pillen en puffertjes..
Hij is erg moe en kan niet veel meer. Echt een vreselijke ziekte.
Ik wil er niet aan denken hoe hij moet eindigen.... Mijn lieve lieve opa
dinsdag 22 november 2011 om 13:00
quote:ladyw schreef op 22 november 2011 @ 11:17:
Ik schaam me denk ik een beetje... Omdat ik afscheid aan het nemen ben van iemand die er nog is.
Ik vind het ook juist een mooie droom! En het voelt voor jou rot dat je nu al afscheid neemt, maar in feite is het een gezonde ontwikkeling.
Mijn vader was al op een behoorlijke leeftijd enkele jaren geleden, 85 jaar. Ik wist dat de tijd (snel) kon komen dat hij er niet meer zou zijn, ook al was hij kerngezond en heel fit. Toch heb ik van hem in de jaren ervoor steeds al een beetje afscheid genomen. Ik zei wat ik hem graag wilde zeggen, zei dingen die anderen pas achteraf bedenken, als het niet meer kan omdat de persoon overleden is.
Ik ben me daar altijd heel bewust van geweest, dus ik heb toen al bepaalde dingen gezegd. Heb nog wat dingen met hem gedaan, om er later op terug te kunnen kijken. De tranen vullen nu mijn ogen.... Van verdriet, maar ook van blijdschap, blij dat ik die dingen nog gedaan heb.
En zo doe ik dat ook met mijn moeder die nu gelukkig nog leeft. Als het moment dan daar is, dan is het natuurlijk nog steeds schrikken en verdrietig, maar dan kun je er toch op een bepaalde manier beter mee omgaan.
Zoals jij met je opa en je droom. Maar ook met jouw activiteiten rondom hem, zoals die brief die je hebt geschreven. Het is jouw manier om je voor te bereiden op het onvermijdbare en om in stukjes om te gaan met je verdriet, wat je nu al hebt en straks natuurlijk nog meer.
voor jou en een voor je opa.
Ik schaam me denk ik een beetje... Omdat ik afscheid aan het nemen ben van iemand die er nog is.
Ik vind het ook juist een mooie droom! En het voelt voor jou rot dat je nu al afscheid neemt, maar in feite is het een gezonde ontwikkeling.
Mijn vader was al op een behoorlijke leeftijd enkele jaren geleden, 85 jaar. Ik wist dat de tijd (snel) kon komen dat hij er niet meer zou zijn, ook al was hij kerngezond en heel fit. Toch heb ik van hem in de jaren ervoor steeds al een beetje afscheid genomen. Ik zei wat ik hem graag wilde zeggen, zei dingen die anderen pas achteraf bedenken, als het niet meer kan omdat de persoon overleden is.
Ik ben me daar altijd heel bewust van geweest, dus ik heb toen al bepaalde dingen gezegd. Heb nog wat dingen met hem gedaan, om er later op terug te kunnen kijken. De tranen vullen nu mijn ogen.... Van verdriet, maar ook van blijdschap, blij dat ik die dingen nog gedaan heb.
En zo doe ik dat ook met mijn moeder die nu gelukkig nog leeft. Als het moment dan daar is, dan is het natuurlijk nog steeds schrikken en verdrietig, maar dan kun je er toch op een bepaalde manier beter mee omgaan.
Zoals jij met je opa en je droom. Maar ook met jouw activiteiten rondom hem, zoals die brief die je hebt geschreven. Het is jouw manier om je voor te bereiden op het onvermijdbare en om in stukjes om te gaan met je verdriet, wat je nu al hebt en straks natuurlijk nog meer.
voor jou en een voor je opa.
dinsdag 22 november 2011 om 13:39
quote:ladyw schreef op 22 november 2011 @ 12:27:
@Twinkle
Zijn longen werken nog maar voor 20% ..
Hij heeft al een aantal keer hiervoor in het ziekenhuis gelegen.
Ze stoppen hem nu vol met pillen en puffertjes..
Hij is erg moe en kan niet veel meer. Echt een vreselijke ziekte.
Ik wil er niet aan denken hoe hij moet eindigen.... Mijn lieve lieve opa
Ooh..lieverd
Hij hoeft geen lijdensweg te ondergaan.. er zijn wel manieren om te zorgen dat hij, mocht het ooit zover komen, vredig kan sterven, heb ik me toen laten vertellen.
Hoe staat je opa tegenover de dood? Is hij er bang voor, gelooft hij in een voortbestaan?
(Mijn vader zei toen (hij sprak de 'r' altijd heel duidelijk uit als hij vastberaden was): "Als errrr een God bestaat, dan ga ik eens even een goed gesprrrrek met 'm hebben!" Haha. Hij meende het ook nog.)
@Twinkle
Zijn longen werken nog maar voor 20% ..
Hij heeft al een aantal keer hiervoor in het ziekenhuis gelegen.
Ze stoppen hem nu vol met pillen en puffertjes..
Hij is erg moe en kan niet veel meer. Echt een vreselijke ziekte.
Ik wil er niet aan denken hoe hij moet eindigen.... Mijn lieve lieve opa
Ooh..lieverd
Hij hoeft geen lijdensweg te ondergaan.. er zijn wel manieren om te zorgen dat hij, mocht het ooit zover komen, vredig kan sterven, heb ik me toen laten vertellen.
Hoe staat je opa tegenover de dood? Is hij er bang voor, gelooft hij in een voortbestaan?
(Mijn vader zei toen (hij sprak de 'r' altijd heel duidelijk uit als hij vastberaden was): "Als errrr een God bestaat, dan ga ik eens even een goed gesprrrrek met 'm hebben!" Haha. Hij meende het ook nog.)
dinsdag 22 november 2011 om 13:53
@Maja82 ! ! Wat een toeval Veel sterkte vandaag moppie..... en alweer krijg ik kippenvel.
@Twinkle1001
Mijn opa is bang denk ik.
Ik hoor hem nooit klagen over pijn of zijn ziek zijn.
Maar hij durft niet alleen te zijn (ook thuis niet). Mijn oma is gelukkig altijd bij hem. Hij stelt ziekenhuis bezoeken zo lang mogelijk uit.
Hij vind het verschrikkelijk in het ziekenhuis. Bang... Ik zie dan de angst in zijn ogen. Oma mag dan ook niet weg gaan.
Hoe hij er kwa geloof tegenover staat weet ik eigenlijk niet...
ppf.....
Maar wat grappig dat jouw vader dat zei. Ik geef hem trouwens grrrrroot gelijk!
@Twinkle1001
Mijn opa is bang denk ik.
Ik hoor hem nooit klagen over pijn of zijn ziek zijn.
Maar hij durft niet alleen te zijn (ook thuis niet). Mijn oma is gelukkig altijd bij hem. Hij stelt ziekenhuis bezoeken zo lang mogelijk uit.
Hij vind het verschrikkelijk in het ziekenhuis. Bang... Ik zie dan de angst in zijn ogen. Oma mag dan ook niet weg gaan.
Hoe hij er kwa geloof tegenover staat weet ik eigenlijk niet...
ppf.....
Maar wat grappig dat jouw vader dat zei. Ik geef hem trouwens grrrrroot gelijk!
dinsdag 22 november 2011 om 14:02
Ik denk dat je je onbewust toch aan het voorbereiden bent op wat er komen gaat.
Mijn opa is afgelopen zomer overleden, hij hoorde zo bij mijn leven.
Ik heb altijd vlak bij ze gewoond, kwam er ook veel van kinds af aan.
Ook onze kinderen waren dol op hem.
Ik heb hem kunnen verzorgen die laatste periode, we werden ondersteund door thuiszorg, en omdat ik zelf in de zorg werk wist ik wat te doen.
Het is gek, hoewel ik bij hem was toen hij stierf, ik heb nog steeds het gevoel dat het niet echt was.
Ik zou er niet raar van opkijken als hij op zijn eigen plekje zou zitten als ik bij oma op bezoek kom.
Het is een verdrietige en onzekere periode, ik wens je heel veel sterkte deze tijd.
Mijn opa is afgelopen zomer overleden, hij hoorde zo bij mijn leven.
Ik heb altijd vlak bij ze gewoond, kwam er ook veel van kinds af aan.
Ook onze kinderen waren dol op hem.
Ik heb hem kunnen verzorgen die laatste periode, we werden ondersteund door thuiszorg, en omdat ik zelf in de zorg werk wist ik wat te doen.
Het is gek, hoewel ik bij hem was toen hij stierf, ik heb nog steeds het gevoel dat het niet echt was.
Ik zou er niet raar van opkijken als hij op zijn eigen plekje zou zitten als ik bij oma op bezoek kom.
Het is een verdrietige en onzekere periode, ik wens je heel veel sterkte deze tijd.
