Relaties
alle pijlers
Ben ik onredelijk?
dinsdag 22 november 2011 om 09:21
Daar is weer 1 van de vele topics over relatie gezeik...
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
dinsdag 22 november 2011 om 15:15
quote:MissMD schreef op 22 november 2011 @ 14:32:
Herkenbaar... Mijn schoonouders komen hier ook nooit, want wij zijn toch zo ver weggegaan, dan komen wij dat eind maar rijden.
Ik denk eerlijk gezegd niet dat mijn relatie stand had gehouden als mijn vriend er zo ingestaan had als die van jou. Ik begreep dat hij wel een baan heeft in jouw (naja, jullie eigenlijk) stad. Is hij niet bereid een leven op te bouwen bij jou? kan je daar een gesprek met hem over hebben?
Want blijkbaar zit hij nu gewoon die 2 jaar uit tot jij wel mee moet naar zijn stad.
Nee, is hij niet toe bereid. Ergens in het midden gaan wonen ook niet.
Klopt, zo is het nu ook.
En ben nu wel even wat meer na gaan denken dankzij alle reacties maar als hij vanmorgen had gezegd dat hij a la minute zou willen dat we daar gingen wonen zou ik het denk ik nog gedaan hebben ook.
Herkenbaar... Mijn schoonouders komen hier ook nooit, want wij zijn toch zo ver weggegaan, dan komen wij dat eind maar rijden.
Ik denk eerlijk gezegd niet dat mijn relatie stand had gehouden als mijn vriend er zo ingestaan had als die van jou. Ik begreep dat hij wel een baan heeft in jouw (naja, jullie eigenlijk) stad. Is hij niet bereid een leven op te bouwen bij jou? kan je daar een gesprek met hem over hebben?
Want blijkbaar zit hij nu gewoon die 2 jaar uit tot jij wel mee moet naar zijn stad.
Nee, is hij niet toe bereid. Ergens in het midden gaan wonen ook niet.
Klopt, zo is het nu ook.
En ben nu wel even wat meer na gaan denken dankzij alle reacties maar als hij vanmorgen had gezegd dat hij a la minute zou willen dat we daar gingen wonen zou ik het denk ik nog gedaan hebben ook.
dinsdag 22 november 2011 om 15:16
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 15:12:
[...]
Ik weet niet of hij dan wat verliest, dan kan hij eindelijk weer doen wat hij allemaal wil doen en dat is blijkbaar gewoon echt heel belangrijk voor hem.
Ik weet niet of ik nog de kans krijg om die vraag te stellen, weet echt niet hoe vanavond gaat lopen, maar anders stel ik hem zeker.Dus alles is belangrijker dan jij? Dat is keihard om te realiseren, maar als dat echt zo is, dan weet je toch genoeg?
[...]
Ik weet niet of hij dan wat verliest, dan kan hij eindelijk weer doen wat hij allemaal wil doen en dat is blijkbaar gewoon echt heel belangrijk voor hem.
Ik weet niet of ik nog de kans krijg om die vraag te stellen, weet echt niet hoe vanavond gaat lopen, maar anders stel ik hem zeker.Dus alles is belangrijker dan jij? Dat is keihard om te realiseren, maar als dat echt zo is, dan weet je toch genoeg?
dinsdag 22 november 2011 om 15:22
quote:ukkie21 schreef op 22 november 2011 @ 14:54:
[...]
Nee, geen moment spijt van gehad. Het was toen na een relatie van 4 jaar en ik was 24 toen het uit ging. Natuurlijk was het in het begin moeilijk om los te komen van hem en echt mn eigen leventje op te bouwen, maar ik heb echt nooit meer gedacht: "O, was ik nog maar bij.. ". In de jaren daarna wilde het ook niet direct lukken met relaties, juist ook omdat ik zelf bang was me er weer in te verliezen. Maar ook juist zonder relatie was ik zoveel gelukkiger dan toen in die relatie met hem. Juist ook omdat ik me toen gewoon echt op mezelf kon richten en stilstond bij wat mij nou echt gelukkig maakt.
En nu, een dikke 6 jaar later heb ik iemand gevonden die daar goed bij past en écht blij met me is zoals ik ben en me respecteert. Dat is echt zoveel meer waard !
Maar ik herken heel goed wat je allemaal schrijft, de twijfels en ook het maar door blijven gaan omdat je eigenlijk niet durft los te laten om in het diepe te springen. (om later te ontdekken dat je in dat diepe bad toch eigenlijk ook prima kan zwemmen en meer ruimte hebt dan in het peuterbadje waar je nu in vastzit)
Wat fijn voor je/jullie zeg
Je posts doen me goed.
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..
[...]
Nee, geen moment spijt van gehad. Het was toen na een relatie van 4 jaar en ik was 24 toen het uit ging. Natuurlijk was het in het begin moeilijk om los te komen van hem en echt mn eigen leventje op te bouwen, maar ik heb echt nooit meer gedacht: "O, was ik nog maar bij.. ". In de jaren daarna wilde het ook niet direct lukken met relaties, juist ook omdat ik zelf bang was me er weer in te verliezen. Maar ook juist zonder relatie was ik zoveel gelukkiger dan toen in die relatie met hem. Juist ook omdat ik me toen gewoon echt op mezelf kon richten en stilstond bij wat mij nou echt gelukkig maakt.
En nu, een dikke 6 jaar later heb ik iemand gevonden die daar goed bij past en écht blij met me is zoals ik ben en me respecteert. Dat is echt zoveel meer waard !
Maar ik herken heel goed wat je allemaal schrijft, de twijfels en ook het maar door blijven gaan omdat je eigenlijk niet durft los te laten om in het diepe te springen. (om later te ontdekken dat je in dat diepe bad toch eigenlijk ook prima kan zwemmen en meer ruimte hebt dan in het peuterbadje waar je nu in vastzit)
Wat fijn voor je/jullie zeg
Je posts doen me goed.
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..
dinsdag 22 november 2011 om 15:24
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 15:22:
[...]
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..[/quote]
Ik weet niet of je dit nog op tijd leest, maar dit wil ik je nog meegeven. Waarom zou je afwachten? Wat wil jij? En misschien moet ik het wel naar je schreeuwen: WAT WIL JIJ????? Want wat jij wil, is gelijkwaardig aan wat hij wil, echt waar. Je hoeft niet af te wachten wat hij doet of wil, je kunt ook zelf en standpunt innemen en daarbij blijven...
[...]
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..[/quote]
Ik weet niet of je dit nog op tijd leest, maar dit wil ik je nog meegeven. Waarom zou je afwachten? Wat wil jij? En misschien moet ik het wel naar je schreeuwen: WAT WIL JIJ????? Want wat jij wil, is gelijkwaardig aan wat hij wil, echt waar. Je hoeft niet af te wachten wat hij doet of wil, je kunt ook zelf en standpunt innemen en daarbij blijven...
dinsdag 22 november 2011 om 15:26
quote:Kastanjez schreef op 22 november 2011 @ 15:14:
[...]
Lieve Solus, ik word plaatsvervangend verdrietig als ik lees hoe klein jij jezelf hebt gemaakt in deze relatie en hoe jouw vriend jou manipuleert. Ook ik herken het in een vorige relatie en mens, wat ben ik blij dat ik daaruit ben gestapt.
Volgens mij draait het om bovenstaand dikgedrukt stukje. Het klinkt cliché, maar je moet bij jezélf een rustig plekje vinden, je moet jezelf de moeite waard vinden om liefgehebt te worden (eh... slecht Nederlands! ) en daar moet een man zich maar naar voegen!
Als jouw vriend dat niet wil of kan, nou ja, dat is al genoeg gezegd, welke consequenties je er aan zou kunnen verbinden.
Sterkte meid.
Hij zegt juist altijd dat ik degene ben die manipuleert...
Het probleem is gewoon dat zijn familie het zo ontzettend met hem eens is, daardoor ga ik twijfelen aan mezelf.
Ik ben niet altijd lief dus hoeft hij dat ook niet altijd te zijn toch?
Nu ik dit typ besef ik weer dat ik het weer goed wil gaan zitten praten voor hem, dus nee, dat ga ik niet doen.
[...]
Lieve Solus, ik word plaatsvervangend verdrietig als ik lees hoe klein jij jezelf hebt gemaakt in deze relatie en hoe jouw vriend jou manipuleert. Ook ik herken het in een vorige relatie en mens, wat ben ik blij dat ik daaruit ben gestapt.
Volgens mij draait het om bovenstaand dikgedrukt stukje. Het klinkt cliché, maar je moet bij jezélf een rustig plekje vinden, je moet jezelf de moeite waard vinden om liefgehebt te worden (eh... slecht Nederlands! ) en daar moet een man zich maar naar voegen!
Als jouw vriend dat niet wil of kan, nou ja, dat is al genoeg gezegd, welke consequenties je er aan zou kunnen verbinden.
Sterkte meid.
Hij zegt juist altijd dat ik degene ben die manipuleert...
Het probleem is gewoon dat zijn familie het zo ontzettend met hem eens is, daardoor ga ik twijfelen aan mezelf.
Ik ben niet altijd lief dus hoeft hij dat ook niet altijd te zijn toch?
Nu ik dit typ besef ik weer dat ik het weer goed wil gaan zitten praten voor hem, dus nee, dat ga ik niet doen.
dinsdag 22 november 2011 om 15:28
quote:Kastanjez schreef op 22 november 2011 @ 15:24:
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 15:22:
[...]
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..[/quote]
Ik weet niet of je dit nog op tijd leest, maar dit wil ik je nog meegeven. Waarom zou je afwachten? Wat wil jij? En misschien moet ik het wel naar je schreeuwen: WAT WIL JIJ????? Want wat jij wil, is gelijkwaardig aan wat hij wil, echt waar. Je hoeft niet af te wachten wat hij doet of wil, je kunt ook zelf en standpunt innemen en daarbij blijven...EENS !!
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 15:22:
[...]
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..[/quote]
Ik weet niet of je dit nog op tijd leest, maar dit wil ik je nog meegeven. Waarom zou je afwachten? Wat wil jij? En misschien moet ik het wel naar je schreeuwen: WAT WIL JIJ????? Want wat jij wil, is gelijkwaardig aan wat hij wil, echt waar. Je hoeft niet af te wachten wat hij doet of wil, je kunt ook zelf en standpunt innemen en daarbij blijven...EENS !!
dinsdag 22 november 2011 om 15:31
dinsdag 22 november 2011 om 15:37
quote:Kastanjez schreef op 22 november 2011 @ 15:24:
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 15:22:
[...]
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..[/quote]
Ik weet niet of je dit nog op tijd leest, maar dit wil ik je nog meegeven. Waarom zou je afwachten? Wat wil jij? En misschien moet ik het wel naar je schreeuwen: WAT WIL JIJ????? Want wat jij wil, is gelijkwaardig aan wat hij wil, echt waar. Je hoeft niet af te wachten wat hij doet of wil, je kunt ook zelf en standpunt innemen en daarbij blijven...
Ik wil dat hij me respectvol behandeld en niet continu naar mammie en zusje rent om mij weer even zwart te maken omdat 'vul iets randoms in' het niet naar zijn zin gaat.
Gisteravond gaf hij al aan alleen bij me te willen blijven als IK me aanpas. Daar ben ik eigenlijk helemaal klaar mee.
Vanmorgen dacht ik daar nog anders over en zei ik hem me overal in te willen aanpassen als we maar samen bleven (how low can you go zullen jullie nu denken)
Maar nu, NU ga ik me in ieder geval niet meer aanpassen.
Afspraken maken en compromissen sluiten prima (al komt hij daar 9 van de 10 keer op terug) maar ik pas me NIET meer aan.
Maar, vanmorgen wilde hij daar al niet meer op in gaan en kon hij nog geen antwoord geven, we zouden vanavond verder praten.
En, ik weet serieus niet of ik nog wel zo graag bij hem wil blijven.
Dit kost me bergen energie en continu dat schuldgevoel of ik alles wel goed genoeg doe ben ik ook zat.
Ik ben er echt een beetje klaar mee.
(van binnen schreeuwt het nu dat ik bij hem wil blijven koste wat het kost)
Ik zal jullie op de hoogte houden, is het vanavond niet dan morgenavond.
[quote]solus schreef op 22 november 2011 @ 15:22:
[...]
Ik weet even verder niet meer zo goed wat ik moet zeggen.
Ik ga zo eerst even douchen en verder nadenken.
En dan maar afwachten wat er gebeuren gaat als hij thuis komt..[/quote]
Ik weet niet of je dit nog op tijd leest, maar dit wil ik je nog meegeven. Waarom zou je afwachten? Wat wil jij? En misschien moet ik het wel naar je schreeuwen: WAT WIL JIJ????? Want wat jij wil, is gelijkwaardig aan wat hij wil, echt waar. Je hoeft niet af te wachten wat hij doet of wil, je kunt ook zelf en standpunt innemen en daarbij blijven...
Ik wil dat hij me respectvol behandeld en niet continu naar mammie en zusje rent om mij weer even zwart te maken omdat 'vul iets randoms in' het niet naar zijn zin gaat.
Gisteravond gaf hij al aan alleen bij me te willen blijven als IK me aanpas. Daar ben ik eigenlijk helemaal klaar mee.
Vanmorgen dacht ik daar nog anders over en zei ik hem me overal in te willen aanpassen als we maar samen bleven (how low can you go zullen jullie nu denken)
Maar nu, NU ga ik me in ieder geval niet meer aanpassen.
Afspraken maken en compromissen sluiten prima (al komt hij daar 9 van de 10 keer op terug) maar ik pas me NIET meer aan.
Maar, vanmorgen wilde hij daar al niet meer op in gaan en kon hij nog geen antwoord geven, we zouden vanavond verder praten.
En, ik weet serieus niet of ik nog wel zo graag bij hem wil blijven.
Dit kost me bergen energie en continu dat schuldgevoel of ik alles wel goed genoeg doe ben ik ook zat.
Ik ben er echt een beetje klaar mee.
(van binnen schreeuwt het nu dat ik bij hem wil blijven koste wat het kost)
Ik zal jullie op de hoogte houden, is het vanavond niet dan morgenavond.
dinsdag 22 november 2011 om 15:37
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 15:26:
[...]
Hij zegt juist altijd dat ik degene ben die manipuleert...
Het probleem is gewoon dat zijn familie het zo ontzettend met hem eens is, daardoor ga ik twijfelen aan mezelf.
Ik ben niet altijd lief dus hoeft hij dat ook niet altijd te zijn toch?
Nu ik dit typ besef ik weer dat ik het weer goed wil gaan zitten praten voor hem, dus nee, dat ga ik niet doen.En ook dit is herkenbaar van die familie.. Bij mijn ex was hoe zijn familie deed en dacht heel normaal en volgens hen was ik dan maar raar. Hij vond het ook heel normaal om als wij plannen hadden samen en zijn vader belde of hij kwam helpen in de tuin daar dan meteen naartoe te gaan en dat vond ie de normaalste zaak van de wereld. Dan was ie nog verbaasd dat ik dat toch wat minder top vond.. tja.. Als ik er zo op terugkijk, snap ik nog niet hoe ik dat toen allemaal maar heb kunnen accepteren.
En hee, het is niet zo gek dat zijn familie het met hem eens is- dat is namelijk ook omdat hij familie van ze is en zij hem deels zijn waarden en normen hebben meegegeven.
Maar zolang hij nog zo getrouwd is met die familie van hem, is hij denk ik nog niet in staat om een fatsoenlijke serieuze normale relatie met jou op te bouwen en daarvoor te gaan, zonder elke keer zn mammie te hoeven bellen.
[...]
Hij zegt juist altijd dat ik degene ben die manipuleert...
Het probleem is gewoon dat zijn familie het zo ontzettend met hem eens is, daardoor ga ik twijfelen aan mezelf.
Ik ben niet altijd lief dus hoeft hij dat ook niet altijd te zijn toch?
Nu ik dit typ besef ik weer dat ik het weer goed wil gaan zitten praten voor hem, dus nee, dat ga ik niet doen.En ook dit is herkenbaar van die familie.. Bij mijn ex was hoe zijn familie deed en dacht heel normaal en volgens hen was ik dan maar raar. Hij vond het ook heel normaal om als wij plannen hadden samen en zijn vader belde of hij kwam helpen in de tuin daar dan meteen naartoe te gaan en dat vond ie de normaalste zaak van de wereld. Dan was ie nog verbaasd dat ik dat toch wat minder top vond.. tja.. Als ik er zo op terugkijk, snap ik nog niet hoe ik dat toen allemaal maar heb kunnen accepteren.
En hee, het is niet zo gek dat zijn familie het met hem eens is- dat is namelijk ook omdat hij familie van ze is en zij hem deels zijn waarden en normen hebben meegegeven.
Maar zolang hij nog zo getrouwd is met die familie van hem, is hij denk ik nog niet in staat om een fatsoenlijke serieuze normale relatie met jou op te bouwen en daarvoor te gaan, zonder elke keer zn mammie te hoeven bellen.
dinsdag 22 november 2011 om 15:38
quote:lavan568 schreef op 22 november 2011 @ 15:31:
lieve Solus,
Wat jij vooral moet weten en echt leren voelen bij jezelf, is dat je WEL lief, leuk en aardig bent, en het waard bent dat je een partner naast je hebt, die rekening met jouw wensen houdt, want jij kan dat zelf wel.....waarom die ander dan niet?
Heel veel sterkte vanavondDankjewel voor je lieve post
lieve Solus,
Wat jij vooral moet weten en echt leren voelen bij jezelf, is dat je WEL lief, leuk en aardig bent, en het waard bent dat je een partner naast je hebt, die rekening met jouw wensen houdt, want jij kan dat zelf wel.....waarom die ander dan niet?
Heel veel sterkte vanavondDankjewel voor je lieve post
dinsdag 22 november 2011 om 16:36
Hee Solus,
Wat een nare situatie voor je
Ik heb ook zoiets meegemaakt met mijn vriend. Lang niet zo erg als dat wat jouw vriend doet, maar ik zie bepaalde overeenkomsten.
Ook ik ben het eens met zo ongeveer alles wat hier is gezegd. Het komt er op neer dat je bang bent om grenzen te stellen. Niet alleen voor hem, maar vooral voor jezelf! Je denkt: als ik nu grenzen ga stellen voor mezelf waar (in dit geval) mijn vriend niet overheen mag gaan, dan raak ik hem kwijt.
Zo heb ik ook heel lang (onbewust) gedacht. Maar dit maakt het alleen maar erger. Wat jij nu voelt aan verdriet en woede, is in feite het gevoel dat je zo van jezelf baalt dat je geen grenzen durft te stellen. Dat je heus wel weet dat je een deurmat bent. Niet durft aan te geven wat JIJ wil in een relatie. Dáár word je ongelukkig en leeg van. Niet zozeer van zijn acties.
Jouw vriend weet dondersgoed dat jij geen grenzen voor jezelf hebt gesteld en dat hij daar overheen kan gaan. Want je blijft toch wel bij hem. Ik schrok er erg van dat hij zegt dat jij hem manipuleert. Dat is helemaal niet waar, want hij is degene die dat doet. Maar hij KAN het zeggen omdat jij het TOESTAAT. Je bent manipuleerbaar omdat je geen grenzen stelt.
Probeer alsjeblieft dicht bij jezelf te blijven. Je leeft nu volgens zijn normen en waarden, wat hij leuk vindt, wat hij NIET leuk vindt, wat hij wil, enz. Je vergeet helemaal wat jij wil, wat jij leuk vindt, wat jouw normen en waarden zijn. Op een gegeven moment weet je niet meer wie je bent omdat je zijn leven probeert te leiden. Je raakt jezelf kwijt.
Je ziet hem als de hoofdprijs, maar hij zou jou (ook) als de hoofdprijs moeten zien. Je bent het waard om voor te vechten, net als dat jij voor hem vecht. Maar hij vecht niet. Hij doet lekker wat hij wil, heeft geen respect voor je omdat je geen respect voor jezelf hebt.
Dat respect kan je alleen maar terugkrijgen als je grenzen voor jezelf stelt. Ga bedenken wat jij ECHT wil, en handel daar ook echt naar (als in dat je het ook echt meent). Dat hij vindt dat jij je nu maar moet aanpassen is echt gelul van je vriend. Zo werkt het echt niet in een relatie, aanpassen moet van twee kanten komen. Een grens voor jou zou dus kunnen zijn dat je dit niet pikt, je bent zijn slaafje niet!
Het hebben van grenzen, weten wat je wil maakt je sterker. Je vindt jezelf ermee terug en de rest volgt vanzelf. Want jij bepaalt voor jezelf hoe je het wil, en als iemand het daar niet mee eens is dan is het jammer voor die ander. Daar heb je niks aan. Als hij niet wil veranderen en jij kan daar niet mee leven: pech voor hem! Voeg daarom daden aan je grenzen: laat hem met acties weten wat je van zijn acties vindt. Gewoon een week weg gaan met een vriendin en niks van je laten horen als hij je probeert te bereiken, als hij weer eens dingen voor zichzelf doet. Want hem met rust laten is dan toch wat hij wil?
Dat grenzen stellen gaat natuurlijk niet in één dag, maar probeer het! Je hebt het nodig! Succes vanavond
Wat een nare situatie voor je
Ik heb ook zoiets meegemaakt met mijn vriend. Lang niet zo erg als dat wat jouw vriend doet, maar ik zie bepaalde overeenkomsten.
Ook ik ben het eens met zo ongeveer alles wat hier is gezegd. Het komt er op neer dat je bang bent om grenzen te stellen. Niet alleen voor hem, maar vooral voor jezelf! Je denkt: als ik nu grenzen ga stellen voor mezelf waar (in dit geval) mijn vriend niet overheen mag gaan, dan raak ik hem kwijt.
Zo heb ik ook heel lang (onbewust) gedacht. Maar dit maakt het alleen maar erger. Wat jij nu voelt aan verdriet en woede, is in feite het gevoel dat je zo van jezelf baalt dat je geen grenzen durft te stellen. Dat je heus wel weet dat je een deurmat bent. Niet durft aan te geven wat JIJ wil in een relatie. Dáár word je ongelukkig en leeg van. Niet zozeer van zijn acties.
Jouw vriend weet dondersgoed dat jij geen grenzen voor jezelf hebt gesteld en dat hij daar overheen kan gaan. Want je blijft toch wel bij hem. Ik schrok er erg van dat hij zegt dat jij hem manipuleert. Dat is helemaal niet waar, want hij is degene die dat doet. Maar hij KAN het zeggen omdat jij het TOESTAAT. Je bent manipuleerbaar omdat je geen grenzen stelt.
Probeer alsjeblieft dicht bij jezelf te blijven. Je leeft nu volgens zijn normen en waarden, wat hij leuk vindt, wat hij NIET leuk vindt, wat hij wil, enz. Je vergeet helemaal wat jij wil, wat jij leuk vindt, wat jouw normen en waarden zijn. Op een gegeven moment weet je niet meer wie je bent omdat je zijn leven probeert te leiden. Je raakt jezelf kwijt.
Je ziet hem als de hoofdprijs, maar hij zou jou (ook) als de hoofdprijs moeten zien. Je bent het waard om voor te vechten, net als dat jij voor hem vecht. Maar hij vecht niet. Hij doet lekker wat hij wil, heeft geen respect voor je omdat je geen respect voor jezelf hebt.
Dat respect kan je alleen maar terugkrijgen als je grenzen voor jezelf stelt. Ga bedenken wat jij ECHT wil, en handel daar ook echt naar (als in dat je het ook echt meent). Dat hij vindt dat jij je nu maar moet aanpassen is echt gelul van je vriend. Zo werkt het echt niet in een relatie, aanpassen moet van twee kanten komen. Een grens voor jou zou dus kunnen zijn dat je dit niet pikt, je bent zijn slaafje niet!
Het hebben van grenzen, weten wat je wil maakt je sterker. Je vindt jezelf ermee terug en de rest volgt vanzelf. Want jij bepaalt voor jezelf hoe je het wil, en als iemand het daar niet mee eens is dan is het jammer voor die ander. Daar heb je niks aan. Als hij niet wil veranderen en jij kan daar niet mee leven: pech voor hem! Voeg daarom daden aan je grenzen: laat hem met acties weten wat je van zijn acties vindt. Gewoon een week weg gaan met een vriendin en niks van je laten horen als hij je probeert te bereiken, als hij weer eens dingen voor zichzelf doet. Want hem met rust laten is dan toch wat hij wil?
Dat grenzen stellen gaat natuurlijk niet in één dag, maar probeer het! Je hebt het nodig! Succes vanavond
dinsdag 22 november 2011 om 18:06
Bedankt voor je post Suesse.
Het is meer dan waar wat erin staat.
Bedankt voor je lieve woorden
Ik heb sneller een update dan verwacht, ik voel me nu ongelofelijk kut en klein maar het is me gelukt om rustig te blijven toen hij thuis kwam en wilde praten.
Hij vroeg mij wat ik wilde, ik heb gezegd dat ik heel graag bij hem zou willen blijven maar dat ik me niet meer aan ga passen voor hem en dat het dus over zou zijn aangezien hij dat gezegd had gisteren als ik dat niet zou doen.
Dit beaamde hij.
Ik merkte trouwens goed aan hem dat hij had verwacht dat ik weer zou smeken en zou roepen dat ik me wel weer aan zou passen.
Vervolgens vroeg hij of we nog iets konden regelen qua verblijf.
Ik zei hem dat hij vanavond hier kon blijven maar dat als hij ging wel al zijn spullen mee moesten.
Dus toen zei hij even de deur uit te gaan om te gaan sporten.
Ik vermoed dat hij even zusje of moeder ging bellen want hij was in een paar minuten terug om te melden dat hij nu alvast wat spullen mee nam en de rest morgen zou komen halen.
Het was echt heel moeilijk en het kostte me op een gegeven moment ook veel moeite om niet weer te gaan huilen maar het is me gelukt en ik ben toch wel erg trots op mezelf.
Ik ga hem ongelofelijk erg missen dat weet ik zeker maar ik heb nu eens voor mezelf gekozen op een goede manier.
Maar o wat voelt dit klote
Het is meer dan waar wat erin staat.
Bedankt voor je lieve woorden
Ik heb sneller een update dan verwacht, ik voel me nu ongelofelijk kut en klein maar het is me gelukt om rustig te blijven toen hij thuis kwam en wilde praten.
Hij vroeg mij wat ik wilde, ik heb gezegd dat ik heel graag bij hem zou willen blijven maar dat ik me niet meer aan ga passen voor hem en dat het dus over zou zijn aangezien hij dat gezegd had gisteren als ik dat niet zou doen.
Dit beaamde hij.
Ik merkte trouwens goed aan hem dat hij had verwacht dat ik weer zou smeken en zou roepen dat ik me wel weer aan zou passen.
Vervolgens vroeg hij of we nog iets konden regelen qua verblijf.
Ik zei hem dat hij vanavond hier kon blijven maar dat als hij ging wel al zijn spullen mee moesten.
Dus toen zei hij even de deur uit te gaan om te gaan sporten.
Ik vermoed dat hij even zusje of moeder ging bellen want hij was in een paar minuten terug om te melden dat hij nu alvast wat spullen mee nam en de rest morgen zou komen halen.
Het was echt heel moeilijk en het kostte me op een gegeven moment ook veel moeite om niet weer te gaan huilen maar het is me gelukt en ik ben toch wel erg trots op mezelf.
Ik ga hem ongelofelijk erg missen dat weet ik zeker maar ik heb nu eens voor mezelf gekozen op een goede manier.
Maar o wat voelt dit klote
dinsdag 22 november 2011 om 18:06
quote:Suesse schreef op 22 november 2011 @ 16:36:
[...]
Helemaal mee eens. Mooi geschreven.
Sterkte solus. Ik vind het heel knap dat je aan het nadenken bent geslagen, ik heb ook mensen meegemaakt die zo schrokken van wat ze te horen kregen dat ze hun gevoelens maar opzij zetten. Zelfs als vanavond niet de oplossing brengt die je graag zou zien (en die kans is groot) is het al heel dapper dat je deze stap hebt durven zetten.
[...]
Helemaal mee eens. Mooi geschreven.
Sterkte solus. Ik vind het heel knap dat je aan het nadenken bent geslagen, ik heb ook mensen meegemaakt die zo schrokken van wat ze te horen kregen dat ze hun gevoelens maar opzij zetten. Zelfs als vanavond niet de oplossing brengt die je graag zou zien (en die kans is groot) is het al heel dapper dat je deze stap hebt durven zetten.
dinsdag 22 november 2011 om 18:19
Solus: !!
Wat goed dat je gezegd hebt wat je zeggen wilde, ook al gaat het dan nu opeens heel snel en voelt het op dit moment nog helemaal niet goed..
Heb je iemand waar je naartoe kan om erover te praten/uit te huilen../te bellen? Schrijf ook gerust hier alles van je af !
Maar het klinkt als een goede stap, trots op je!
dinsdag 22 november 2011 om 18:20
ooh jeetje Solus,
wat klote dat het zo snel is gegaan...
precies daar waar je bang voor bent, doet hij zo makkelijk nu, geen eens het gesprek aangaan met jou en oplossingen proberen te zoeken....
kan je iemand bellen vanavond om even uit te huilen? of bij iemand langsgaan? Zorg goed voor jezelf, en je hebt het goed gedaan!!
sterkte
wat klote dat het zo snel is gegaan...
precies daar waar je bang voor bent, doet hij zo makkelijk nu, geen eens het gesprek aangaan met jou en oplossingen proberen te zoeken....
kan je iemand bellen vanavond om even uit te huilen? of bij iemand langsgaan? Zorg goed voor jezelf, en je hebt het goed gedaan!!
sterkte
dinsdag 22 november 2011 om 18:28
Ik heb contact gehad met mijn moeder en vriendin.
Ik kan op dit moment nergens heen maar dat wil ik ook niet.
Stiekem had ik ergens zo gehoopt dat hij in zou zien dat dit allemaal niet nodig was. Ik zit echt weer te huilen als een klein kind nu, zo sterk als ik me eerder voelde dat is nu helemaal weg.
Ik heb hem net nog even heel kort telefonisch gesproken, hij komt morgenavond zijn spullen halen, waarschijnlijk neemt hij iemand mee dus mijn moeder komt morgen ook naar me toe zodat ik niet alleen hoef te zijn.
Gisteren en vandaag was ik vrij maar vanaf morgen weer werken, ik weet niet hoe ik dit moet gaan doen. Ik voel me zo ellendig
Ik kan op dit moment nergens heen maar dat wil ik ook niet.
Stiekem had ik ergens zo gehoopt dat hij in zou zien dat dit allemaal niet nodig was. Ik zit echt weer te huilen als een klein kind nu, zo sterk als ik me eerder voelde dat is nu helemaal weg.
Ik heb hem net nog even heel kort telefonisch gesproken, hij komt morgenavond zijn spullen halen, waarschijnlijk neemt hij iemand mee dus mijn moeder komt morgen ook naar me toe zodat ik niet alleen hoef te zijn.
Gisteren en vandaag was ik vrij maar vanaf morgen weer werken, ik weet niet hoe ik dit moet gaan doen. Ik voel me zo ellendig
dinsdag 22 november 2011 om 18:37
dinsdag 22 november 2011 om 18:37
Jeetje Solus, ik heb net alles gelezen, wat is dat snel gegaan!
Ik vind het super sterk van je dat je voor jezelf opkomt en achter je eigen principes bent gaan staan.
Maar ik kan me voorstellen dat het nu alleen maar klote voelt. Heb je vriendinnen waar je even langs kunt gaan?
Sterkte (maar sterk ben je al)
Ik vind het super sterk van je dat je voor jezelf opkomt en achter je eigen principes bent gaan staan.
Maar ik kan me voorstellen dat het nu alleen maar klote voelt. Heb je vriendinnen waar je even langs kunt gaan?
Sterkte (maar sterk ben je al)
dinsdag 22 november 2011 om 18:39
dinsdag 22 november 2011 om 18:39
quote:BubblyToes schreef op 22 november 2011 @ 18:37:
Jeetje Solus, ik heb net alles gelezen, wat is dat snel gegaan!
Ik vind het super sterk van je dat je voor jezelf opkomt en achter je eigen principes bent gaan staan.
Maar ik kan me voorstellen dat het nu alleen maar klote voelt. Heb je vriendinnen waar je even langs kunt gaan?
Sterkte (maar sterk ben je al)
Nee heb ik niet en het is echt inderdaad zo snel gegaan
Bedankt en de rest van jullie ook
Jeetje Solus, ik heb net alles gelezen, wat is dat snel gegaan!
Ik vind het super sterk van je dat je voor jezelf opkomt en achter je eigen principes bent gaan staan.
Maar ik kan me voorstellen dat het nu alleen maar klote voelt. Heb je vriendinnen waar je even langs kunt gaan?
Sterkte (maar sterk ben je al)
Nee heb ik niet en het is echt inderdaad zo snel gegaan
Bedankt en de rest van jullie ook
