Relaties
alle pijlers
Ben ik onredelijk?
dinsdag 22 november 2011 om 09:21
Daar is weer 1 van de vele topics over relatie gezeik...
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
Ik weet het echt even niet meer.
Mijn vriend en ik hebben sinds afgelopen zondag weer een paar heftige ruzies gehad waarbij ik zondag riep dat ik klaar met hem was omdat ik het gewoon echt even niet meer zag zitten.
Gelukkig kwam het weer goed en was de maandag prima tot hij 's avonds er weer over wilde praten.
Dit escaleerde weer omdat hij verlangt dat ik me totaal aanpas aan hem, dit zou ik graag willen maar ik kan het niet.
Ondanks alles wilde ik het toch weer goedmaken gisteren, zonder succes.
Nu is hij vanmorgen deur uit gegaan naar zijn werk zonder mij nu te willen laten weten hoe het zit tussen ons en ik weet even niet meer wat ik moet.
De aanleiding van deze ruzies is dat hij mij zaterdag smste (toen ik aan het werk was) dat hij zich verveelde en tot zondagmiddag naar vrienden zou gaan (hij komt uit een stad +/- een uur verderop en is vorig jaar bij mij ingetrokken).
Dit terwijl we zaterdagavond een afspraak hadden staan om ergens heen te gaan (waarvan hij ineens 'dacht' dat het niet door ging).
Wel heeft hij voordat hij mij smste en in de auto sprong even zijn moeder en zusje gebeld om te vragen of hij dat wel kon maken. Hun vonden dus van wel, omdat ik hem toch al elke dag zie.
Zondag zei ik dus dat ik het de volgende keer echt niet zou pikken als hij dit nog eens zou doen, het gevolg staat hierboven.
Hij wilde niet beloven dat dit niet nog eens zou gebeuren.
Volgens hem is het ook mijn schuld dat ik hem loze beloftes laat maken waar hij zich niet aan kan houden.
Ben ik nou zo raar?
(Sorry voor het lange verhaal, Wet van Wuiles? , ik kan zo nog wel 100 dingen vertellen, maar ik wil echt even weten of ik zo onredelijk ben)
dinsdag 22 november 2011 om 12:53
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:52:
[...]
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.Jawel, dat kan je wel. In een normale relatie overleggen partners met elkaar. Hij wil zijn gang kunnen gaan of jij dat nou leuk vindt of niet. Dat is egoistisch, grensoverschrijdend gedrag. En dat weet je zelf ook, zie je laatste zin.
[...]
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.Jawel, dat kan je wel. In een normale relatie overleggen partners met elkaar. Hij wil zijn gang kunnen gaan of jij dat nou leuk vindt of niet. Dat is egoistisch, grensoverschrijdend gedrag. En dat weet je zelf ook, zie je laatste zin.
dinsdag 22 november 2011 om 12:59
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:52:
[...]
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Bij volwassenheid hoort ook verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes. En een daarvan is je houden aan je afspraken. Blijft ie soms ook zomaar weg va zijn werk omdat ie vindt dat zijn baas hem beperkt in gaan en staan waar hij wil?
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Als hij alles spontaan wil invullen, dan moet ie dus geen afspraak maken. Dan loopt ie wel de kans dat hij alleen is omdat iedereen afspraken met anderen heeft en die niet op het laatste moment afzegt. Zijn keuze, niet jouw verantwoordelijkheid. Jij bent niet degene die hem beperkt, hij moet leren dat voor volwassenen keuzes consequenties hebben en dat afspraken zomar veranderen als consequentie heeft dat mensen boos en teleurgesteld zijn.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.Als hij dat echt niet begrijpt, dan vraag ik me af waarom deze man uberhaubt in een relatie zit? Commintment van een relatie betekent nu enmaal dat je inderdaad niet zomaar meer alles kunt doen en laten waar je zin in heb, maar als het goed is, staat daar zoveel tegenover dat je e.e.a graag opgeeft. als dat niet zo is, kun je beter single zijn.
[...]
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Bij volwassenheid hoort ook verantwoordelijkheid nemen voor je keuzes. En een daarvan is je houden aan je afspraken. Blijft ie soms ook zomaar weg va zijn werk omdat ie vindt dat zijn baas hem beperkt in gaan en staan waar hij wil?
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Als hij alles spontaan wil invullen, dan moet ie dus geen afspraak maken. Dan loopt ie wel de kans dat hij alleen is omdat iedereen afspraken met anderen heeft en die niet op het laatste moment afzegt. Zijn keuze, niet jouw verantwoordelijkheid. Jij bent niet degene die hem beperkt, hij moet leren dat voor volwassenen keuzes consequenties hebben en dat afspraken zomar veranderen als consequentie heeft dat mensen boos en teleurgesteld zijn.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.Als hij dat echt niet begrijpt, dan vraag ik me af waarom deze man uberhaubt in een relatie zit? Commintment van een relatie betekent nu enmaal dat je inderdaad niet zomaar meer alles kunt doen en laten waar je zin in heb, maar als het goed is, staat daar zoveel tegenover dat je e.e.a graag opgeeft. als dat niet zo is, kun je beter single zijn.
dinsdag 22 november 2011 om 12:59
quote:bungaa schreef op 22 november 2011 @ 12:00:
[...]
Je houdt echt heel veel rekening met hem...En ja, als je je altijd maar in moet houden, dan kan die bom ineens barsten en ben je inderdaad vast geen lieverdje meer.
Maar eigenlijk kan hij dan ook niet weten dat jij ergens mee zit( terecht of onterecht doet er niet eens toe). Misschien moet je toch eens proberen om meer aan hem te laten zien wat je van sommige dingen vindt?
En dat hij daar dan een heisa van gaat maken en lekker kinderachtig gaat doen, dat is dan maar zo.
Jij moet wel kunnen vinden/denken/ zeggen wat je ervan vindt.
En het meest ideale is natuurlijk dat jullie er dan samen uit kunnen komen.
Ik kan het mis hebben hoor maar het lijkt wel alsof je een beetje bang bent voor zijn gedrag naar jou toe...
Oh maar dat weet hij wel hoor, ik zeg vaak wat me dwars zit. Maar dan krijg ik te horen dat ik altijd overal commentaar op heb en dat ik het maar voor me moet houden.
Ik ben erg bang om hem kwijt te raken, ik ben bang dat ik het nooit goed genoeg doe.
En weet echt wel dat dat laatste niet nodig is en onzin is. Maar dat zit in me ofzo.
[...]
Je houdt echt heel veel rekening met hem...En ja, als je je altijd maar in moet houden, dan kan die bom ineens barsten en ben je inderdaad vast geen lieverdje meer.
Maar eigenlijk kan hij dan ook niet weten dat jij ergens mee zit( terecht of onterecht doet er niet eens toe). Misschien moet je toch eens proberen om meer aan hem te laten zien wat je van sommige dingen vindt?
En dat hij daar dan een heisa van gaat maken en lekker kinderachtig gaat doen, dat is dan maar zo.
Jij moet wel kunnen vinden/denken/ zeggen wat je ervan vindt.
En het meest ideale is natuurlijk dat jullie er dan samen uit kunnen komen.
Ik kan het mis hebben hoor maar het lijkt wel alsof je een beetje bang bent voor zijn gedrag naar jou toe...
Oh maar dat weet hij wel hoor, ik zeg vaak wat me dwars zit. Maar dan krijg ik te horen dat ik altijd overal commentaar op heb en dat ik het maar voor me moet houden.
Ik ben erg bang om hem kwijt te raken, ik ben bang dat ik het nooit goed genoeg doe.
En weet echt wel dat dat laatste niet nodig is en onzin is. Maar dat zit in me ofzo.
dinsdag 22 november 2011 om 13:04
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:59:
[...]
Ik ben erg bang om hem kwijt te raken, ik ben bang dat ik het nooit goed genoeg doe.
En weet echt wel dat dat laatste niet nodig is en onzin is. Maar dat zit in me ofzo.Juist, hier heb je het probleem te pakken. Je durft hem niet de deur uit te zetten omdat je het gevoel heb dat je het dan niet goed doet. Daar moet je mee aan de slag, want het is niet waar. Het zit misschien in je, maar het staat je geluk in de weg.
[...]
Ik ben erg bang om hem kwijt te raken, ik ben bang dat ik het nooit goed genoeg doe.
En weet echt wel dat dat laatste niet nodig is en onzin is. Maar dat zit in me ofzo.Juist, hier heb je het probleem te pakken. Je durft hem niet de deur uit te zetten omdat je het gevoel heb dat je het dan niet goed doet. Daar moet je mee aan de slag, want het is niet waar. Het zit misschien in je, maar het staat je geluk in de weg.
dinsdag 22 november 2011 om 13:06
Even los van het feit of jij redelijk bent en of hij zich redelijk op stelt richting jou, want dat is wel duidelijk volgens mij.
Waarom wonen jullie in jouw stad. Het idee dat ik bij dit topic krijg is dat hij eigelijk wel met jou samen wil zijn, maar dat jij onderdeel wordt van zijn leven, in zijn stad. En dat alle mensen om hem heen dat ook van jou verwachten, en hem daarom steunen.
Ik herken dat namelijk heel erg. Ik hem mijn vriend namelijk (in de ogen van zijn familie en vrienden, naja meeste ex-vrienden inmiddels) weggekaapt uit zijn dorp. En dat wordt me extreem kwalijk genomen. Nu na 12 jaar nog steeds!
Gelukkig heeft mijn vriend zelf de beslissing genomen om bij mij in Sodom en Gamora te komen wonen en weet hij dat heel goed. Maar als hij net zo had gedacht als zijn ouders, was onze relatie echt niet te redden, want in hun ogen heeft hij zijn hele leven opgeofferd om bij mij te kunnen wonen.
Waarom wonen jullie in jouw stad. Het idee dat ik bij dit topic krijg is dat hij eigelijk wel met jou samen wil zijn, maar dat jij onderdeel wordt van zijn leven, in zijn stad. En dat alle mensen om hem heen dat ook van jou verwachten, en hem daarom steunen.
Ik herken dat namelijk heel erg. Ik hem mijn vriend namelijk (in de ogen van zijn familie en vrienden, naja meeste ex-vrienden inmiddels) weggekaapt uit zijn dorp. En dat wordt me extreem kwalijk genomen. Nu na 12 jaar nog steeds!
Gelukkig heeft mijn vriend zelf de beslissing genomen om bij mij in Sodom en Gamora te komen wonen en weet hij dat heel goed. Maar als hij net zo had gedacht als zijn ouders, was onze relatie echt niet te redden, want in hun ogen heeft hij zijn hele leven opgeofferd om bij mij te kunnen wonen.
dinsdag 22 november 2011 om 13:07
quote:cheerlesscard schreef op 22 november 2011 @ 12:04:
[...]
Helemaal eens!
Tijd om eens uit die slachtofferrol te stappen.
Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe lang gaat dit al zo?
Jij maakt hem nu volledig verantwoordelijk voor jouw geluk.
Je luisterd naar jouw omgeving, zijn omgeving , naar hem , maar niet naar je eigen intuitie en gevoel.
Als je het niet wat dichterbij jezelf gaat zoeken word je nooit happy.
Als je roept dat je er een punt achter gaat zetten moet je het ook doen.erg respectloos van jouw kant om dat lukraak te roepen.en je zorgt er op die manier ook voor dat je niet meer serieus word genomen.
En daarna gaan piepen dat je hem niet de deur uit kan parkeren omdat hij voor jou verhuist is. Bedenk even wat je zelf wil. Als jij wil dat het nog gaat werken zou ik iets constuctiever leren discussieren met hem.
Over is over en hij wist wat het risico was als het niet zou werken tussen jullie.
Zo'n 3 jaar samen, altijd wel zo geweest maar nu net weer even wat heftiger.
Mijn eigen intuïtie en gevoel.. Ik wil bij hem zijn en blijven tot mijn 100e.
Klopt, had ik ook echt niet moeten doen, ik wist even niet meer wat ik moest. Ik kon echt niet tot hem door dringen dat ik klaar was met het over mijn grenzen gaan omdat hij even wel alles zelf bepaalt terwijl ik er ook nog ben.
Ik was het zat en wilde gewoon dat hij inziet dat ik ook meetel.
[...]
Helemaal eens!
Tijd om eens uit die slachtofferrol te stappen.
Hoe lang zijn jullie bij elkaar en hoe lang gaat dit al zo?
Jij maakt hem nu volledig verantwoordelijk voor jouw geluk.
Je luisterd naar jouw omgeving, zijn omgeving , naar hem , maar niet naar je eigen intuitie en gevoel.
Als je het niet wat dichterbij jezelf gaat zoeken word je nooit happy.
Als je roept dat je er een punt achter gaat zetten moet je het ook doen.erg respectloos van jouw kant om dat lukraak te roepen.en je zorgt er op die manier ook voor dat je niet meer serieus word genomen.
En daarna gaan piepen dat je hem niet de deur uit kan parkeren omdat hij voor jou verhuist is. Bedenk even wat je zelf wil. Als jij wil dat het nog gaat werken zou ik iets constuctiever leren discussieren met hem.
Over is over en hij wist wat het risico was als het niet zou werken tussen jullie.
Zo'n 3 jaar samen, altijd wel zo geweest maar nu net weer even wat heftiger.
Mijn eigen intuïtie en gevoel.. Ik wil bij hem zijn en blijven tot mijn 100e.
Klopt, had ik ook echt niet moeten doen, ik wist even niet meer wat ik moest. Ik kon echt niet tot hem door dringen dat ik klaar was met het over mijn grenzen gaan omdat hij even wel alles zelf bepaalt terwijl ik er ook nog ben.
Ik was het zat en wilde gewoon dat hij inziet dat ik ook meetel.
dinsdag 22 november 2011 om 13:09
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 12:52:
[...]
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.
Dat zeg ik: hij wil gewoon lekker zijn eigen zin doen. Moet 'ie ook vooral doen, hij is inderdaad volwassen. Met je volwassen hoofd kun je ook een relatie aangaan, dan kies je vrijwillig voor een beperking: onder andere dat je rekening houdt met je geliefde.
Als hij die "prijs" niet wil betalen, moet hij geen relatie aangaan. Hij kan moeilijk van jou verwachten dat jij dubbel betaalt: rekening houden met hem en accepteren dat hij dat niet doet met jou.
[...]
Hij zei letterlijk dat hij moet kunnen gaan en staan waar en wanneer hij dat wil aangezien hij volwassen is.
Ik kan hem daar niet in beperken toch? En hij vindt dus dat ik dat wel doe als hij niet spontaan een weekend de hort op kan gaan.
Wat hij dus in principe wel zou kunnen maar dan graag op een andere manier communiceren met mij.
Dat zeg ik: hij wil gewoon lekker zijn eigen zin doen. Moet 'ie ook vooral doen, hij is inderdaad volwassen. Met je volwassen hoofd kun je ook een relatie aangaan, dan kies je vrijwillig voor een beperking: onder andere dat je rekening houdt met je geliefde.
Als hij die "prijs" niet wil betalen, moet hij geen relatie aangaan. Hij kan moeilijk van jou verwachten dat jij dubbel betaalt: rekening houden met hem en accepteren dat hij dat niet doet met jou.
Ga in therapie!
dinsdag 22 november 2011 om 13:14
quote:ster89 schreef op 22 november 2011 @ 12:09:
[...]
Dat kan je best willen maar daar zijn er twee voor nodig. Ook hij. Hij wil het blijkbaar alleen op zijn manier en als je je daar naar kunt schikken zonder morren dan zal het werken. Of het leuk is en je dan gelukkig bent, is een tweede.
Wat had je van ons verwacht? Dat wij met adviezen zouden komen hoe je hem kunt laten luisteren? Ik ben het eens met iedereen die hier een reactie heeft neergezet. Je moet bij jezelf blijven als je er niet aan onderdoor wil gaan.
Nu komt het over alsof je alle (in jouw ogen) negatieve adviezen in de wind slaat of weerlegt omdat je toch niet bij hem weg zult gaan.
Dan had je in je OP moeten neerzetten: ik wil absoluut niet bij hem weg, dus wat kan ik doen om hem te laten luisteren? (En dan denk ik trouwens dat je dezelfde adviezen had gekregen als nu.)
Wat ik wilde weten is of dat ik echt zo onredelijk was om hem te vragen met mij te overleggen als hij zo'n impulsief idee krijgt.
Of het raar is van mij dat ik daar belang aan hecht en dat zijn omgeving het normaal vindt dat hij kan doen en laten wat hij wil.
Of ik er dan helemaal naast zit en mijn mond moet houden of dat ik gelijk heb dat ik nu na de zoveelste keer aangegeven heb tot hier en niet verder.
En ja ik had niet zomaar moeten roepen dat ik er klaar mee was maar is dat echt reden genoeg voor hem om hier mee te willen kappen? Omdat ik vraag om een telefoontje en wat communicatie? Omdat ik het belachelijk vind dat zijn zusje en moeder wel belangrijk genoeg zijn om dit mee te overleggen?
Nee ik wil niet bij hem weg, maar mede dankzij de posts hier besef ik dat dit allemaal gewoon te ver gaat.
Dus nu moet ik nog gaan bepalen wat ik wil en dat kan ik niet in 2 tellen doen.
[...]
Dat kan je best willen maar daar zijn er twee voor nodig. Ook hij. Hij wil het blijkbaar alleen op zijn manier en als je je daar naar kunt schikken zonder morren dan zal het werken. Of het leuk is en je dan gelukkig bent, is een tweede.
Wat had je van ons verwacht? Dat wij met adviezen zouden komen hoe je hem kunt laten luisteren? Ik ben het eens met iedereen die hier een reactie heeft neergezet. Je moet bij jezelf blijven als je er niet aan onderdoor wil gaan.
Nu komt het over alsof je alle (in jouw ogen) negatieve adviezen in de wind slaat of weerlegt omdat je toch niet bij hem weg zult gaan.
Dan had je in je OP moeten neerzetten: ik wil absoluut niet bij hem weg, dus wat kan ik doen om hem te laten luisteren? (En dan denk ik trouwens dat je dezelfde adviezen had gekregen als nu.)
Wat ik wilde weten is of dat ik echt zo onredelijk was om hem te vragen met mij te overleggen als hij zo'n impulsief idee krijgt.
Of het raar is van mij dat ik daar belang aan hecht en dat zijn omgeving het normaal vindt dat hij kan doen en laten wat hij wil.
Of ik er dan helemaal naast zit en mijn mond moet houden of dat ik gelijk heb dat ik nu na de zoveelste keer aangegeven heb tot hier en niet verder.
En ja ik had niet zomaar moeten roepen dat ik er klaar mee was maar is dat echt reden genoeg voor hem om hier mee te willen kappen? Omdat ik vraag om een telefoontje en wat communicatie? Omdat ik het belachelijk vind dat zijn zusje en moeder wel belangrijk genoeg zijn om dit mee te overleggen?
Nee ik wil niet bij hem weg, maar mede dankzij de posts hier besef ik dat dit allemaal gewoon te ver gaat.
Dus nu moet ik nog gaan bepalen wat ik wil en dat kan ik niet in 2 tellen doen.
dinsdag 22 november 2011 om 13:16
quote:ster89 schreef op 22 november 2011 @ 12:13:
[...]
Ik krijg het gevoel dat ik hier tegen de muur zit te typen. Waarom wil je het zo graag bij jezelf zoeken? Waarom open je een topic als je het antwoord al weet?
Is het makkelijker om van ons te horen dat het jouw schuld is en dat jij je aanstelt tegenover hem zodat je lekker kunt doorgaan met je ongelukkig voelen in deze relatie, in plaats van dat wij (op basis van jouw verhaal) concluderen dat je weldegelijk in je recht staat om boos te zijn? Want dan moet jij opeens knopen gaan doorhakken en dat wil je blijkbaar niet..Alle posts zetten mij echt wel aan het denken, maar verwacht je nu echt dat ik a la minute deze knoop even doorhak?
[...]
Ik krijg het gevoel dat ik hier tegen de muur zit te typen. Waarom wil je het zo graag bij jezelf zoeken? Waarom open je een topic als je het antwoord al weet?
Is het makkelijker om van ons te horen dat het jouw schuld is en dat jij je aanstelt tegenover hem zodat je lekker kunt doorgaan met je ongelukkig voelen in deze relatie, in plaats van dat wij (op basis van jouw verhaal) concluderen dat je weldegelijk in je recht staat om boos te zijn? Want dan moet jij opeens knopen gaan doorhakken en dat wil je blijkbaar niet..Alle posts zetten mij echt wel aan het denken, maar verwacht je nu echt dat ik a la minute deze knoop even doorhak?
dinsdag 22 november 2011 om 13:21
quote:return_of_kreng schreef op 22 november 2011 @ 12:19:
[...]
Lees dat dikgedrukte nu nog eens een keer of 10 voor jezelf hardop en beantwoord dasn nog eens de vraag : "Waarom blijf ik in een relatie met iemand die nooit laat zien dat ie respect voor me heeft"?
Ik krijg de indruk dat hij en jij geloven dat je god op je blote knietjes mag danken dat hij het met jou uithoudt en dat jij er van overtuigd bent dat je moeilijk en onredelijk bent en daarom helemaal geen liefdevolle partenr die je respecteert verdient.
.
Omdat hij degene is waar ik ondanks alles nog steeds gek op ben, maar nu twijfel, juist om wat jij zegt.
Dat laatste klopt helemaal en dat doet me echt heel veel pijn om dat zo te lezen.
Als er nou geen fijne momenten zouden zijn dan was mijn keus makkelijk, sorry voor degenen die verwachten dat ik meteen weet wat me te doen staat.
[...]
Lees dat dikgedrukte nu nog eens een keer of 10 voor jezelf hardop en beantwoord dasn nog eens de vraag : "Waarom blijf ik in een relatie met iemand die nooit laat zien dat ie respect voor me heeft"?
Ik krijg de indruk dat hij en jij geloven dat je god op je blote knietjes mag danken dat hij het met jou uithoudt en dat jij er van overtuigd bent dat je moeilijk en onredelijk bent en daarom helemaal geen liefdevolle partenr die je respecteert verdient.
.
Omdat hij degene is waar ik ondanks alles nog steeds gek op ben, maar nu twijfel, juist om wat jij zegt.
Dat laatste klopt helemaal en dat doet me echt heel veel pijn om dat zo te lezen.
Als er nou geen fijne momenten zouden zijn dan was mijn keus makkelijk, sorry voor degenen die verwachten dat ik meteen weet wat me te doen staat.
dinsdag 22 november 2011 om 13:25
quote:dubiootje schreef op 22 november 2011 @ 12:21:
[...]
Ik denk dat hij gewoon graag doet waar hij zin in heeft. Hij heeft zin om wat anders te gaan doen. Maar hij heeft geen zin in een 'nee' van jou. Dus verzamelt hij vast twee ja's van zijn moeder en zus, dan is het 3 tegen 1 en heeft hij gewonnen.
Doet hij ook wel eens wat waar hij geen zin in heeft? Iets wat voor jou belangrijk is?
Ik denk het ja.
Als ik een avondje samen wil en hij zou liever gamen oid dan doet hij dat op zich wel.
Ik wil hem verder niet echt dingen opleggen waar hij geen zin in heeft.
Als ik ergens op visite wil vraag ik of hij mee wil maar geef ik ook aan dat het niet erg is als hij niet wil.
[...]
Ik denk dat hij gewoon graag doet waar hij zin in heeft. Hij heeft zin om wat anders te gaan doen. Maar hij heeft geen zin in een 'nee' van jou. Dus verzamelt hij vast twee ja's van zijn moeder en zus, dan is het 3 tegen 1 en heeft hij gewonnen.
Doet hij ook wel eens wat waar hij geen zin in heeft? Iets wat voor jou belangrijk is?
Ik denk het ja.
Als ik een avondje samen wil en hij zou liever gamen oid dan doet hij dat op zich wel.
Ik wil hem verder niet echt dingen opleggen waar hij geen zin in heeft.
Als ik ergens op visite wil vraag ik of hij mee wil maar geef ik ook aan dat het niet erg is als hij niet wil.
dinsdag 22 november 2011 om 13:25
Als ik het zo lees, was het nog niet eens zo'n rare zet om te roepen dat het van jou niet meer hoeft, dus ik snap eerlijk gezegd niet dat je daar weer op terug gekomen bent.
Het klinkt alsof de relatie je vooral een hoop energie kost: Jullie hebben over vanalles gezeur en jij loopt je aan hem aan te passen omdat hij voor jou verhuisd is.. En af en toe hebben jullie het toch nog wel fijn samen en daar hou je je maar aan vast en in je hoofd vul je een plaatje in waardoor het in de toekomst misschien allemaal WEL heel goed zou kunnen werken (en eigenlijk vooral omdat je WILT dat het werkt; maar geloof je daar nog in als je heel realistisch bent en kijkt naar hoe de situatie NU in elkaar zit?), waardoor je op de een of andere manier vindt dat jullie wel samen verder moeten.
Ik herken het, heb dat zelf bij een ex ook jaren zo gedacht en gedaan..dat er tussen de vervelende ruzies en het gezeur dat ik niet was zoals hij wilde dat ik was ook nog soms hele fijne momenten waren zorgde ervoor dat ik er maar aan vast bleef houden. Maar wat een opluchting was het toen ik uiteindelijk bij hem wegging.. Toen besefte ik pas wat een energie hij mij kostte. Nu dan ook een relatie gevonden die wél gelijkwaardig is..( en waar ik op 1 sta en niet zijn moeder ) en dat voelt zo ontzettend fijn! Maar daarvoor moet je idd wel eerst de stap nemen en een knoop doorhakken.
dinsdag 22 november 2011 om 13:25
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 13:14:
[...]
Wat ik wilde weten is of dat ik echt zo onredelijk was om hem te vragen met mij te overleggen als hij zo'n impulsief idee krijgt. nee natuurlijk ben je dan niet onredelijk. ik vind het kwalijker dat jij hieraan twijfelt bij jezelf.
Of het raar is van mij dat ik daar belang aan hecht en dat zijn omgeving het normaal vindt dat hij kan doen en laten wat hij wil. Zijn omgeving is zijn moeder en zijn zusje? Die beschouwen hem ook nog als een verwend pubertje. Dus wederom nee, het is niet raar dat jij hier belang aan hecht
Of ik er dan helemaal naast zit en mijn mond moet houden of dat ik gelijk heb dat ik nu na de zoveelste keer aangegeven heb tot hier en niet verder. In een relatie hou je rekening met elkaar, dus niet alleen jij met hem, maar ook andersom.
En ja ik had niet zomaar moeten roepen dat ik er klaar mee was maar is dat echt reden genoeg voor hem om hier mee te willen kappen? Omdat ik vraag om een telefoontje en wat communicatie? Omdat ik het belachelijk vind dat zijn zusje en moeder wel belangrijk genoeg zijn om dit mee te overleggen? Waarom had je dat niet moeten roepen? Ik zou het denk ik ook hebben geroepen. Je koos voor jezelf, maar achteraf ga je twijfelen. En zijn moeder en zijn zusje zouden niet tussen jullie relatie in moeten staan, daar hebben ze geen ene mallemoer mee te maken.
Nee ik wil niet bij hem weg, maar mede dankzij de posts hier besef ik dat dit allemaal gewoon te ver gaat.
Dus nu moet ik nog gaan bepalen wat ik wil en dat kan ik niet in 2 tellen doen.Nee dat kan ook niet in 2 tellen, maar kijk wel uit dat je jezelf niet verder kwijtraakt in deeze relatie, want ik lees uit je twijfels dat je je grenzen al goed laat overschrijden.
[...]
Wat ik wilde weten is of dat ik echt zo onredelijk was om hem te vragen met mij te overleggen als hij zo'n impulsief idee krijgt. nee natuurlijk ben je dan niet onredelijk. ik vind het kwalijker dat jij hieraan twijfelt bij jezelf.
Of het raar is van mij dat ik daar belang aan hecht en dat zijn omgeving het normaal vindt dat hij kan doen en laten wat hij wil. Zijn omgeving is zijn moeder en zijn zusje? Die beschouwen hem ook nog als een verwend pubertje. Dus wederom nee, het is niet raar dat jij hier belang aan hecht
Of ik er dan helemaal naast zit en mijn mond moet houden of dat ik gelijk heb dat ik nu na de zoveelste keer aangegeven heb tot hier en niet verder. In een relatie hou je rekening met elkaar, dus niet alleen jij met hem, maar ook andersom.
En ja ik had niet zomaar moeten roepen dat ik er klaar mee was maar is dat echt reden genoeg voor hem om hier mee te willen kappen? Omdat ik vraag om een telefoontje en wat communicatie? Omdat ik het belachelijk vind dat zijn zusje en moeder wel belangrijk genoeg zijn om dit mee te overleggen? Waarom had je dat niet moeten roepen? Ik zou het denk ik ook hebben geroepen. Je koos voor jezelf, maar achteraf ga je twijfelen. En zijn moeder en zijn zusje zouden niet tussen jullie relatie in moeten staan, daar hebben ze geen ene mallemoer mee te maken.
Nee ik wil niet bij hem weg, maar mede dankzij de posts hier besef ik dat dit allemaal gewoon te ver gaat.
Dus nu moet ik nog gaan bepalen wat ik wil en dat kan ik niet in 2 tellen doen.Nee dat kan ook niet in 2 tellen, maar kijk wel uit dat je jezelf niet verder kwijtraakt in deeze relatie, want ik lees uit je twijfels dat je je grenzen al goed laat overschrijden.
dinsdag 22 november 2011 om 13:27
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 13:25:
[...]
Ik denk het ja.
Als ik een avondje samen wil en hij zou liever gamen oid dan doet hij dat op zich wel.
Ik wil hem verder niet echt dingen opleggen waar hij geen zin in heeft.
Als ik ergens op visite wil vraag ik of hij mee wil maar geef ik ook aan dat het niet erg is als hij niet wil.Dus eigenlijk kan hij gewoon zijn eigen gang gaan met jou. Waar zeurt hij dan over?
[...]
Ik denk het ja.
Als ik een avondje samen wil en hij zou liever gamen oid dan doet hij dat op zich wel.
Ik wil hem verder niet echt dingen opleggen waar hij geen zin in heeft.
Als ik ergens op visite wil vraag ik of hij mee wil maar geef ik ook aan dat het niet erg is als hij niet wil.Dus eigenlijk kan hij gewoon zijn eigen gang gaan met jou. Waar zeurt hij dan over?
Ga in therapie!
dinsdag 22 november 2011 om 13:30
quote:cheerlesscard schreef op 22 november 2011 @ 12:22:
Maar TO, je kan toch niet aan jezelf werken binnen een niet functionerende relatie.
De adviezen klinken hard. Maar het lijkt erop alsof iedereen meer wenst voor jou dan jijzelf.
Je kan het wel willen, en het is ook bewonderenswaardig dat je echt je best doet in een relatie.maar willen is niet genoeg. Ik wil al jaren een miljoen op mn bankrekening en die heb ik ook niet
als het nu al zo is gaat het niet beter worden. Zeker niet als hij zich niet aan wil passen en jou niet steunt in het werken aan jezelf.
Je verdient beter.
Steek je energie eerst maar eens in jezelf en zoek dan iemand die echt bij je past en waar wederzijds respect de norm is.
Ik merk het, ergens wil ik ook gewoon genoegen nemen met hoe het nu gaat zolang ik hem maar niet hoef te missen.
En ik zie zelf ook hoe belachelijk dat is.
En harde adviezen vind ik niet erg, is juist de reden waarom ik hier een topic aangemaakt heb, eens gewoon eerlijke objectieve meningen van buitenaf (al is het alleen maar mijn kant) en even de meningen van mijn en zijn omgeving erbuiten laten.
Maar TO, je kan toch niet aan jezelf werken binnen een niet functionerende relatie.
De adviezen klinken hard. Maar het lijkt erop alsof iedereen meer wenst voor jou dan jijzelf.
Je kan het wel willen, en het is ook bewonderenswaardig dat je echt je best doet in een relatie.maar willen is niet genoeg. Ik wil al jaren een miljoen op mn bankrekening en die heb ik ook niet
als het nu al zo is gaat het niet beter worden. Zeker niet als hij zich niet aan wil passen en jou niet steunt in het werken aan jezelf.
Je verdient beter.
Steek je energie eerst maar eens in jezelf en zoek dan iemand die echt bij je past en waar wederzijds respect de norm is.
Ik merk het, ergens wil ik ook gewoon genoegen nemen met hoe het nu gaat zolang ik hem maar niet hoef te missen.
En ik zie zelf ook hoe belachelijk dat is.
En harde adviezen vind ik niet erg, is juist de reden waarom ik hier een topic aangemaakt heb, eens gewoon eerlijke objectieve meningen van buitenaf (al is het alleen maar mijn kant) en even de meningen van mijn en zijn omgeving erbuiten laten.
dinsdag 22 november 2011 om 13:31
quote:return_of_kreng schreef op 22 november 2011 @ 12:28:
[...]
Bij jou intrekken is zijn keuze geweest, en het moet niet zo zijn dat dat ongelijkwaardigheid creeert en dat jij tot het einde der tijden in het krijt staat omdat hij zijn vomgeving achterliet om bij jou te zijn.En zo laat hij dat dus wel keer op keer voelen aan mij
[...]
Bij jou intrekken is zijn keuze geweest, en het moet niet zo zijn dat dat ongelijkwaardigheid creeert en dat jij tot het einde der tijden in het krijt staat omdat hij zijn vomgeving achterliet om bij jou te zijn.En zo laat hij dat dus wel keer op keer voelen aan mij
dinsdag 22 november 2011 om 13:35
quote:lavan568 schreef op 22 november 2011 @ 12:31:
[...]
Dus jij mag elke keer God danken op je blote knieën dat hij nog steeds bij jou woont, en vervolgens lekker alleen maar doet waar hij zin in heeft.
Ik vraag me steeds af waarom jij zoveel ongelijkwaardigheid accepteert. Wat heeft hij jou te bieden eigenlijk?
Hij accepteert mij zoals ik ben, althans dat word me wijsgemaakt zie ik nu in. Denk ik.
En ik accepteer het omdat ik ondanks alles nog steeds gek op hem ben.
[...]
Dus jij mag elke keer God danken op je blote knieën dat hij nog steeds bij jou woont, en vervolgens lekker alleen maar doet waar hij zin in heeft.
Ik vraag me steeds af waarom jij zoveel ongelijkwaardigheid accepteert. Wat heeft hij jou te bieden eigenlijk?
Hij accepteert mij zoals ik ben, althans dat word me wijsgemaakt zie ik nu in. Denk ik.
En ik accepteer het omdat ik ondanks alles nog steeds gek op hem ben.
dinsdag 22 november 2011 om 13:38
quote:dogcrazy schreef op 22 november 2011 @ 12:33:
Lieve Solus, je antwoord is alleszeggend...
Jullie wonen dus voor een jaar of 2 in "jouw"stad en willen dan "zijn" kant op verhuizen. Voel je je daar goed bij gezien hoe je relatie er nu voor staat?
[...]
Nee, totaal niet.
Maar ik was er wel toe bereid als het zou helpen om hem wat gelukkiger te maken dat hij vaker bij zijn vrienden en familie kan zijn. Dan zouden wij ook minder vaak gedoe hebben denk ik. Of is dit heel naïef van mij?
Lieve Solus, je antwoord is alleszeggend...
Jullie wonen dus voor een jaar of 2 in "jouw"stad en willen dan "zijn" kant op verhuizen. Voel je je daar goed bij gezien hoe je relatie er nu voor staat?
[...]
Nee, totaal niet.
Maar ik was er wel toe bereid als het zou helpen om hem wat gelukkiger te maken dat hij vaker bij zijn vrienden en familie kan zijn. Dan zouden wij ook minder vaak gedoe hebben denk ik. Of is dit heel naïef van mij?
dinsdag 22 november 2011 om 13:43
quote:solus schreef op 22 november 2011 @ 13:38:
[...]
Nee, totaal niet.
Maar ik was er wel toe bereid als het zou helpen om hem wat gelukkiger te maken dat hij vaker bij zijn vrienden en familie kan zijn. Dan zouden wij ook minder vaak gedoe hebben denk ik. Of is dit heel naïef van mij?Solus, als ik het zo lees zou je alles voor hem doen wat er maar mogelijk was om de relatie met hem te laten werken. Maar wat doet hij voor jou? Echt, je bent de enige die hier aan het werk is voor deze relatie en hij gaat (keer op keer?) over jouw grenzen heen.
Dus ja, ik denk dat het heel naief is om te gaan denken dat je relatie wel goed zou gaan als je naar zijn stad verhuist. Wat ik denk is dat hij dan de hele dag met zijn vrienden lekker op pad is en dat jij je dan daar in die stad unhappy gaat zitten voelen. En ja, natuurlijk zullen er dan af en toe ook nog wel fijne momenten zijn en daar kun je heel hard aan vast blijven houden.. maar daarin heb JIJ echt een keuze !
Gun jezelf wat meer geluk, gooi hem het huis uit (hij is tenslotte toch al liever in zijn eigen stad) en maak wat leuks van je eigen stekkie, werk aan jezelf en zorg dat je wat minder afhankelijk bent van een man.. Waar is je eigenwaarde in dit verhaal?
[...]
Nee, totaal niet.
Maar ik was er wel toe bereid als het zou helpen om hem wat gelukkiger te maken dat hij vaker bij zijn vrienden en familie kan zijn. Dan zouden wij ook minder vaak gedoe hebben denk ik. Of is dit heel naïef van mij?Solus, als ik het zo lees zou je alles voor hem doen wat er maar mogelijk was om de relatie met hem te laten werken. Maar wat doet hij voor jou? Echt, je bent de enige die hier aan het werk is voor deze relatie en hij gaat (keer op keer?) over jouw grenzen heen.
Dus ja, ik denk dat het heel naief is om te gaan denken dat je relatie wel goed zou gaan als je naar zijn stad verhuist. Wat ik denk is dat hij dan de hele dag met zijn vrienden lekker op pad is en dat jij je dan daar in die stad unhappy gaat zitten voelen. En ja, natuurlijk zullen er dan af en toe ook nog wel fijne momenten zijn en daar kun je heel hard aan vast blijven houden.. maar daarin heb JIJ echt een keuze !
Gun jezelf wat meer geluk, gooi hem het huis uit (hij is tenslotte toch al liever in zijn eigen stad) en maak wat leuks van je eigen stekkie, werk aan jezelf en zorg dat je wat minder afhankelijk bent van een man.. Waar is je eigenwaarde in dit verhaal?
dinsdag 22 november 2011 om 13:43
quote:Kaaaaaaaatje schreef op 22 november 2011 @ 12:45:
[...]
Volgens mij verdien jij een gelijkwaardige relatie met iemand die gewoon met je overlegt als hij de plannen wil wijzigen. Ik weet niet hoe makkelijk het is om een niet gelijkwaardige relatie een gelijkwaardige relatie te laten worden.
Maar je vriend zal zich moeten realiseren dat beider mening telt en dat beiden water bij de wijn moeten doen en dat je allebei niet altijd kunt doen wat je zelf zou willen.
Jij zult je moeten realiseren dat je je mening mag geven, maar dat je die wel op een normale manier moet communiceren, dat je je verwachtingen moet uitspreken en dat je geen dingen moet verwachten die je niet expliciet hebt benoemd.
En samen zullen jullie je moeten realiseren dat het geen makkelijke weg is.
Bovenal moet jij je realiseren dat het er ook op neer kan komen dat je besluit zonder hem verder te gaan.
Dankjewel voor je post, dit is inderdaad waar, ik weet alleen niet in hoeverre ik vanavond nog met hem kan praten over 'oplossingen'.
En ja, daar ga ik goed over nadenken.
[...]
Volgens mij verdien jij een gelijkwaardige relatie met iemand die gewoon met je overlegt als hij de plannen wil wijzigen. Ik weet niet hoe makkelijk het is om een niet gelijkwaardige relatie een gelijkwaardige relatie te laten worden.
Maar je vriend zal zich moeten realiseren dat beider mening telt en dat beiden water bij de wijn moeten doen en dat je allebei niet altijd kunt doen wat je zelf zou willen.
Jij zult je moeten realiseren dat je je mening mag geven, maar dat je die wel op een normale manier moet communiceren, dat je je verwachtingen moet uitspreken en dat je geen dingen moet verwachten die je niet expliciet hebt benoemd.
En samen zullen jullie je moeten realiseren dat het geen makkelijke weg is.
Bovenal moet jij je realiseren dat het er ook op neer kan komen dat je besluit zonder hem verder te gaan.
Dankjewel voor je post, dit is inderdaad waar, ik weet alleen niet in hoeverre ik vanavond nog met hem kan praten over 'oplossingen'.
En ja, daar ga ik goed over nadenken.
