Psyche
alle pijlers
Radeloos
vrijdag 16 december 2011 om 10:35
Hallo Allemaal,
Wellicht is mijn verhaal te herkenbaar, en weten mensen nu wie ik ben, maar ik moet even mijn verhaal kwijt.
Mijn vader is 4 maanden geleden overleden (is sommige mensen op dit forum wellicht wel bekend, is schrijf daar vaker over, op het forum).
En nu belde mijn moeder net om te zeggen dat ook zij weer de medische molen in moet want de kanker dokter (sorry, de juiste spelling voor oncoloog lukt even niet) vertrouwd het niet. Inderdaad, alweer. Dit jaar hoorden we op de zelfde dag dat mijn ouders kanker hadden. Nu is mijn vader er niet meer, en ik kan het niet aan om ook nog mijn moeder te verliezen!
Hoewel mijn moeder zelf zegt dat ze zich geen zorgen maakt, doe ik dat wel. Ik voel me momenteel flink radeloos. Vandaar dit topic. Ik moet het even van me af typen.. (Life sucks...)
Wellicht is mijn verhaal te herkenbaar, en weten mensen nu wie ik ben, maar ik moet even mijn verhaal kwijt.
Mijn vader is 4 maanden geleden overleden (is sommige mensen op dit forum wellicht wel bekend, is schrijf daar vaker over, op het forum).
En nu belde mijn moeder net om te zeggen dat ook zij weer de medische molen in moet want de kanker dokter (sorry, de juiste spelling voor oncoloog lukt even niet) vertrouwd het niet. Inderdaad, alweer. Dit jaar hoorden we op de zelfde dag dat mijn ouders kanker hadden. Nu is mijn vader er niet meer, en ik kan het niet aan om ook nog mijn moeder te verliezen!
Hoewel mijn moeder zelf zegt dat ze zich geen zorgen maakt, doe ik dat wel. Ik voel me momenteel flink radeloos. Vandaar dit topic. Ik moet het even van me af typen.. (Life sucks...)
vrijdag 16 december 2011 om 10:54
Dank voor de lieve reacties.
Misschien valt het allemaal nog wel mee, maar ik weet het op dit moment nog niet. En dat gevoel is zo knagend.
Het is goed dat de arts doorpakt (direct na het bezoek heeft mijn moeder al een long foto kunnen laten maken). En op verzoek van mijn moeder zijn een aantal scans uitgesteld tot na de feestdagen. En ik hoop dat de dokter dat alleen maar doet, als dat ook kan. De vorige keer had mijn moeder die scans direct de volgende dag.
Ik wil zo graag hoopvol en sterk zijn, maar dat lukt nu echt even niet.
Misschien valt het allemaal nog wel mee, maar ik weet het op dit moment nog niet. En dat gevoel is zo knagend.
Het is goed dat de arts doorpakt (direct na het bezoek heeft mijn moeder al een long foto kunnen laten maken). En op verzoek van mijn moeder zijn een aantal scans uitgesteld tot na de feestdagen. En ik hoop dat de dokter dat alleen maar doet, als dat ook kan. De vorige keer had mijn moeder die scans direct de volgende dag.
Ik wil zo graag hoopvol en sterk zijn, maar dat lukt nu echt even niet.
vrijdag 16 december 2011 om 11:00
vrijdag 16 december 2011 om 11:04
[quote]Ikbenanoniem schreef op 16 december 2011 @ 11:00:
Eentje, vind je dat je sterk MOET zijn? Ik vind de emoties die je voelt heel normaal en menselijk. Je hebt net je vader verloren en je moeder heeft mogelijk ook (weer) een levensbedreigende ziekte.
Tja, ikbenanoniem, daar sla een redelijk grote spijker op je kop.
ik MOET inderdaad altijd heel veel van mezelf, maar MAG ik eigenlijk weinig. En dat valt niet altijd mee.
Maar het is wel goed dat je het schrijft, ik waardeer dat zeker wel.
Eentje, vind je dat je sterk MOET zijn? Ik vind de emoties die je voelt heel normaal en menselijk. Je hebt net je vader verloren en je moeder heeft mogelijk ook (weer) een levensbedreigende ziekte.
Tja, ikbenanoniem, daar sla een redelijk grote spijker op je kop.
ik MOET inderdaad altijd heel veel van mezelf, maar MAG ik eigenlijk weinig. En dat valt niet altijd mee.
Maar het is wel goed dat je het schrijft, ik waardeer dat zeker wel.
vrijdag 16 december 2011 om 11:16
Ik ga nog gauw even liggen voordat ik over een half uurtje mijn zoon uit school moet ophalen. Want ik heb geen zin in de reactie van andere moeders mbt mijn rode en "uitgehuilde" gezicht. Ik kom wellicht later nog wel weer terug.
Alvast bedankt voor alle reacties en ik ga nu even mijn "blije/normale" gezicht zoeken, vanavond maar weer toegeven aan de emoties. Als zoonlief lekker slaapt.
Alvast bedankt voor alle reacties en ik ga nu even mijn "blije/normale" gezicht zoeken, vanavond maar weer toegeven aan de emoties. Als zoonlief lekker slaapt.
vrijdag 16 december 2011 om 11:22
je zit in bijna hetzelfde schuitje als ik,
mijn moeder is terminaal, heeft galwegkanker,
heb ik ook een topic over geopend hier,
mijn vader heeft beenmergkanker,
is 7 jaar schoon geweest en zit nu weer aan de chemo,
hij hoort nu of deze aanslaat en zo niet dan is het ook voor hem einde verhaal.
ik weet niet wat ik moet zeggen,
behalve dan dat ik weet hoe je je voelt
machteloos
boos
verdrietig
leeg
moe
alsof de bodem onder je voeten vandaan is geslagen
voor mij voelt het alsof er een stukje van mezelf doodgaat,
herken je dat?
weet je,
je vader zal altijd in jou blijven voortleven ookal is hij er nu niet meer.
mijn moeder is terminaal, heeft galwegkanker,
heb ik ook een topic over geopend hier,
mijn vader heeft beenmergkanker,
is 7 jaar schoon geweest en zit nu weer aan de chemo,
hij hoort nu of deze aanslaat en zo niet dan is het ook voor hem einde verhaal.
ik weet niet wat ik moet zeggen,
behalve dan dat ik weet hoe je je voelt
machteloos
boos
verdrietig
leeg
moe
alsof de bodem onder je voeten vandaan is geslagen
voor mij voelt het alsof er een stukje van mezelf doodgaat,
herken je dat?
weet je,
je vader zal altijd in jou blijven voortleven ookal is hij er nu niet meer.
zaterdag 17 december 2011 om 09:56
quote:eentje1977 schreef op 16 december 2011 @ 11:04:
[quote]Ikbenanoniem schreef op 16 december 2011 @ 11:00:
Eentje, vind je dat je sterk MOET zijn? Ik vind de emoties die je voelt heel normaal en menselijk. Je hebt net je vader verloren en je moeder heeft mogelijk ook (weer) een levensbedreigende ziekte.
Tja, ikbenanoniem, daar sla een redelijk grote spijker op je kop.
ik MOET inderdaad altijd heel veel van mezelf, maar MAG ik eigenlijk weinig. En dat valt niet altijd mee.
Maar het is wel goed dat je het schrijft, ik waardeer dat zeker wel.
Ik begrijp wel dat je graag sterk wilt zijn. Het is alleen de vraag of je dat altijd kunt. Zeker in jouw situatie. Soms is het fijn om ook gewoon even niet sterk te zijn en je emoties eruit te gooien. Dat geeft even lucht en dan kun je daarna weer wat sterker zijn. Wees gewoon ook een beetje lief voor jezelf en leg de lat niet te hoog. Anders heb je ook nog het gevoel dat je op persoonlijk vlak faalt, naast de emoties om je ouders.
Ik weet wat het is Eentje. Mijn beide ouders zijn alweer een tijd dood (laatste ouder overleed toen ik 34 was).
[quote]Ikbenanoniem schreef op 16 december 2011 @ 11:00:
Eentje, vind je dat je sterk MOET zijn? Ik vind de emoties die je voelt heel normaal en menselijk. Je hebt net je vader verloren en je moeder heeft mogelijk ook (weer) een levensbedreigende ziekte.
Tja, ikbenanoniem, daar sla een redelijk grote spijker op je kop.
ik MOET inderdaad altijd heel veel van mezelf, maar MAG ik eigenlijk weinig. En dat valt niet altijd mee.
Maar het is wel goed dat je het schrijft, ik waardeer dat zeker wel.
Ik begrijp wel dat je graag sterk wilt zijn. Het is alleen de vraag of je dat altijd kunt. Zeker in jouw situatie. Soms is het fijn om ook gewoon even niet sterk te zijn en je emoties eruit te gooien. Dat geeft even lucht en dan kun je daarna weer wat sterker zijn. Wees gewoon ook een beetje lief voor jezelf en leg de lat niet te hoog. Anders heb je ook nog het gevoel dat je op persoonlijk vlak faalt, naast de emoties om je ouders.
Ik weet wat het is Eentje. Mijn beide ouders zijn alweer een tijd dood (laatste ouder overleed toen ik 34 was).
zaterdag 17 december 2011 om 18:43
Beste Allemaal,
Bedankt voor alle lieve en nuttige reacties.
Ik ben vrijdagavond heel erg vroeg naar bed gegaan, en gelukkig geen nare dromen gehad. Maar toen ik merkte dat ik vanmiddag weer erg moe was, heb ik toch even een tukje gedaan.
Even niet sterk zijn, maar naar mijn lichaam en gevoel luisteren. Ik voel me ook gewoon erg moe. Gelukkig heb ik een lieve man, die vanavond lekker heeft gekookt....
Morgen spreek ik mijn moeder ook weer "in het echt" op de verjaardag van zus en neef. Dan kan ik ook hopelijk inschatten hoe het echt met haar is. Ze klonk vandaag (en gisteren trouwens ook) over de telefoon niet anders dan anders.
Vanavond lekker een avondje thuis en hopelijk een niet opgeruimd huis (klinkt gek, maar eigenlijk moet ik van mezelf opruimen, en wellicht is het beter dat ik dat niet doe en manlief heeft vandaag ook al reuze veel gedaan)
Groetjes,
Eentje.
Bedankt voor alle lieve en nuttige reacties.
Ik ben vrijdagavond heel erg vroeg naar bed gegaan, en gelukkig geen nare dromen gehad. Maar toen ik merkte dat ik vanmiddag weer erg moe was, heb ik toch even een tukje gedaan.
Even niet sterk zijn, maar naar mijn lichaam en gevoel luisteren. Ik voel me ook gewoon erg moe. Gelukkig heb ik een lieve man, die vanavond lekker heeft gekookt....
Morgen spreek ik mijn moeder ook weer "in het echt" op de verjaardag van zus en neef. Dan kan ik ook hopelijk inschatten hoe het echt met haar is. Ze klonk vandaag (en gisteren trouwens ook) over de telefoon niet anders dan anders.
Vanavond lekker een avondje thuis en hopelijk een niet opgeruimd huis (klinkt gek, maar eigenlijk moet ik van mezelf opruimen, en wellicht is het beter dat ik dat niet doe en manlief heeft vandaag ook al reuze veel gedaan)
Groetjes,
Eentje.
zaterdag 17 december 2011 om 22:30
Hoi Eentje,
Allereerst heel veel sterkte met het verlies van je vader. Ik weet hoe je je voelt, ik heb mijn vader helaas ook moeten verliezen, aan leukemie.
Een paar jaar geleden had mijn moeder een gezwel op de eierstokken. Ze moest geopereerd worden, en pas tijdens de operatie zou blijken of het goed of kwaadaardig was. In die tijd woonde ik nog samen met mijn ex, en hij werd gek van me. Ik was overtuigd dat mijn moeder kanker had, en dood zou gaan, net als mijn vader. Nu is dat niet gebeurd, het bleek goedaardig te zijn. Maar die angst van jou, ik begrijp het zo goed!
Vorig jaar werd de moeder van mijn ex ziek. Borstkanker. En nu is ze weer schoon. Dus dat kan ook. Kanker overwinnen. Ik weet hoe moeilijk het is, maar ik hoop dat je het zo ook kunt bekijken. Je weet niet wat er verder gaat gebeuren. Je moeder kan dit ook overleven! Daar is wel net zo veel kans op, als dat ze het niet overleefd. Toch? Hou dat alsjeblieft in je achterhoofd.
Heel veel sterkte. Ik hoop dat je van de feestdagen, en je moeder en gezin kunt genieten.
Allereerst heel veel sterkte met het verlies van je vader. Ik weet hoe je je voelt, ik heb mijn vader helaas ook moeten verliezen, aan leukemie.
Een paar jaar geleden had mijn moeder een gezwel op de eierstokken. Ze moest geopereerd worden, en pas tijdens de operatie zou blijken of het goed of kwaadaardig was. In die tijd woonde ik nog samen met mijn ex, en hij werd gek van me. Ik was overtuigd dat mijn moeder kanker had, en dood zou gaan, net als mijn vader. Nu is dat niet gebeurd, het bleek goedaardig te zijn. Maar die angst van jou, ik begrijp het zo goed!
Vorig jaar werd de moeder van mijn ex ziek. Borstkanker. En nu is ze weer schoon. Dus dat kan ook. Kanker overwinnen. Ik weet hoe moeilijk het is, maar ik hoop dat je het zo ook kunt bekijken. Je weet niet wat er verder gaat gebeuren. Je moeder kan dit ook overleven! Daar is wel net zo veel kans op, als dat ze het niet overleefd. Toch? Hou dat alsjeblieft in je achterhoofd.
Heel veel sterkte. Ik hoop dat je van de feestdagen, en je moeder en gezin kunt genieten.
