Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
maandag 19 december 2011 om 21:48
En het is vast lullig om te zeggen, maar mijn ervaring leert mij dat mannen vooral huilen om zichzelf, nooit zozeer om jou!
Je hoeft een ander ook niet gelukkig te maken. Je moet jezelf gelukkig maken en alleen dan kun je het fijn hebben met een ander. Ik heb het fijn met X omdat ik mezelf een prettig mens vind en hem respecteer en van hem houd. Ik wil hem niet veranderen en hij mij niet.
NewWoman; wortelkanaalbehandeling. Goed zo! You go girl. Als het goed is ben je van veel ellende af. Ik vroeg mij vandaag nog af of die wortelkanaalbehandelingen ook nog symbolisch uit te leggen zijn... Ik had er op Bevrijdingsdag één (hoe symbolisch..) en in januari het jaar ervoor. Ik kan het niet meer helemaal bij elkaar breien, maar ik had twee apexresecties bij de kaakchirurg in die tijd o.a. één onder een kroon... Aahhhh! en een wortelkanaalbehandeling. Het zat niet goed met mijn wortels, letterlijk en figuurlijk??!
Je hoeft een ander ook niet gelukkig te maken. Je moet jezelf gelukkig maken en alleen dan kun je het fijn hebben met een ander. Ik heb het fijn met X omdat ik mezelf een prettig mens vind en hem respecteer en van hem houd. Ik wil hem niet veranderen en hij mij niet.
NewWoman; wortelkanaalbehandeling. Goed zo! You go girl. Als het goed is ben je van veel ellende af. Ik vroeg mij vandaag nog af of die wortelkanaalbehandelingen ook nog symbolisch uit te leggen zijn... Ik had er op Bevrijdingsdag één (hoe symbolisch..) en in januari het jaar ervoor. Ik kan het niet meer helemaal bij elkaar breien, maar ik had twee apexresecties bij de kaakchirurg in die tijd o.a. één onder een kroon... Aahhhh! en een wortelkanaalbehandeling. Het zat niet goed met mijn wortels, letterlijk en figuurlijk??!
maandag 19 december 2011 om 21:54
Kunstje, je hoeft niet meteen nu te bedenken hoe het allemaal verder moet. Maar vannacht moet je vroeg op en daarna wordt het een hele zware en emotionele dag waar je al je energie voor nodig zult hebben.
Ga lekker slapen voor nu, of anders in ieder geval uitrusten op bed.
Eerst morgen achter de rug hebben. Dan komt weer de volgende stap. Doe alles stap voor stap. Sneller kan het niet en heeft het ook geen zin.
Hou je taai!
Ga lekker slapen voor nu, of anders in ieder geval uitrusten op bed.
Eerst morgen achter de rug hebben. Dan komt weer de volgende stap. Doe alles stap voor stap. Sneller kan het niet en heeft het ook geen zin.
Hou je taai!
maandag 19 december 2011 om 22:27
Ik weet het, Gianna, maar ik wil hem zo graag geloven. Volgens mij is hij oprecht als hij zegt dat hij nog van me houdt, maar voor ons geen toekomst ziet. Ik heb natuurlijk ook mijn bagage en ik neem het hem inderdaad kwalijk dat hij me het afgelopen jaar voor mijn gevoel in de steek gelaten heeft. Maar misschien heeft hij ook wel gelijk dat ik niet om hulp gevraagd heb. Ik ben nogal trots en vind het moeilijk te accepteren dat ik het alleen niet afkan. En inderdaad neem ik hem een aantal dingen kwalijk, maar dat doet hij ook naar mij toe en niet geheel en al ten onrechte moet ik bekennen. Volgens mij is die ander gewoon de klos. Ik geloof niet dat hij van haar houdt zoals van mij. Maar misschien is dat gewoon wishfull thinking.
DIt is zo moeilijk. Ik moet mijn gevoelens zuiver peilen, maar dat kan ik niet. Ik wil hem gewoon terug of ik wil hem een kl**tz*k vinden. Anders overleef ik het niet. De waarheid ligt gewoon in het midden. Misschien heeft hij wel gelijk en houden we van elkaar maar kunnen we elkaar niet gelukkig maken. Of stel ik me nu weer op als het afhankelijke sloofje. Ik weet het echt niet.
DIt is zo moeilijk. Ik moet mijn gevoelens zuiver peilen, maar dat kan ik niet. Ik wil hem gewoon terug of ik wil hem een kl**tz*k vinden. Anders overleef ik het niet. De waarheid ligt gewoon in het midden. Misschien heeft hij wel gelijk en houden we van elkaar maar kunnen we elkaar niet gelukkig maken. Of stel ik me nu weer op als het afhankelijke sloofje. Ik weet het echt niet.
maandag 19 december 2011 om 22:44
Kunstje; ik heb ooit veel gehad aan Byron Katie (daar schreef ik al eerder over). Zij leert je je vragen om te keren, door middel van de vier vragen. Wat je een ander verwijt is ook wat je jezelf kunt afvragen, is het principe. Voorbeeld:
De vier vragen
Voorbeeld: Paul luistert niet naar mij.
1. Is het waar?
2. Kun je absoluut weten dat het waar is?
3. Hoe reageer je, wat gebeurt er, wanneer je die gedachte gelooft?
4. Wie zou je zijn zonder de gedachte?
Voor meer informatie over hoe The Work te doen, bezoek www.thework.com/nederlands
Keer de gedachte om
a) naar jezelf. (Ik luister niet naar mij.)
b) naar de ander. (Ik luister niet naar Paul.)
c) naar het tegenovergestelde. (Paul luistert wel naar mij.)
En vind drie echte, specifieke voorbeelden van hoe iedere
omkering waar is voor jou in deze situatie.
De vraag bij jou is, volgens mij:
Heeft hij jou in de steek gelaten of jij hem ook?
Heb jij niet om hulp gevraagd of heeft hij niet om hulp gevraagd?
Ben jij trots en vind je het moeilijk te accepteren dat je het niet alleen afkunt of geldt dat ook voor hem?
En maakt het antwoord enig verschil? Het gaat niet om een schuldige. Het gaat om dat het over is. En als het deze reden niet was, was het wel een andere. Jij verdient beter.
De vier vragen
Voorbeeld: Paul luistert niet naar mij.
1. Is het waar?
2. Kun je absoluut weten dat het waar is?
3. Hoe reageer je, wat gebeurt er, wanneer je die gedachte gelooft?
4. Wie zou je zijn zonder de gedachte?
Voor meer informatie over hoe The Work te doen, bezoek www.thework.com/nederlands
Keer de gedachte om
a) naar jezelf. (Ik luister niet naar mij.)
b) naar de ander. (Ik luister niet naar Paul.)
c) naar het tegenovergestelde. (Paul luistert wel naar mij.)
En vind drie echte, specifieke voorbeelden van hoe iedere
omkering waar is voor jou in deze situatie.
De vraag bij jou is, volgens mij:
Heeft hij jou in de steek gelaten of jij hem ook?
Heb jij niet om hulp gevraagd of heeft hij niet om hulp gevraagd?
Ben jij trots en vind je het moeilijk te accepteren dat je het niet alleen afkunt of geldt dat ook voor hem?
En maakt het antwoord enig verschil? Het gaat niet om een schuldige. Het gaat om dat het over is. En als het deze reden niet was, was het wel een andere. Jij verdient beter.
maandag 19 december 2011 om 23:13
Ik moet op een rustiger moment nog eens naar die site teruggaan. Nu ben ik te verward. Ik heb eerlijk het gevoel dat hij nog van me houdt maar bang is om met me door te gaan, voor als het toch niet lukt. Ik heb niet het idee dat hij meer van die ander houdt, maar zij is er nu eenmaal. Misscihien zie ik het wel naief. Ik heb de nodige problemen en zij kan hem zonder problemen verwennen en aandacht geven. Maar misschen ben ik wel een hopeloze romanticus, maar ik geloof dat we als we allebei ons best doen, we eruit kunnen komen.
Dat is nu zo precies wat ik niet wilde vanavond. Het was van tevoren een kwestie van overleven en morgen de dochter ophalen. Maar we hadden echt een goed gesprek vanavond en hij wil oprecht goed voor me zorgen in de toekomst. Financieel zou het een stuk handiger zijn als we getrouwd bleven. Dan kan ik hier blijven wonen en kunnen we afwachten of ik een redelijke baan vind en mezelf beter kan redden in de toekomst. Of kunnen we weer bij elkaar komen? Het was makkelijker als we een hekel aan elkaar hadden. Zoals ik al eerder zei: Boosheid trekt me erdoor. Maar nu hij zoveel compassie vertoont wrodt het allemaal weer moeiljker.
Morgen eerst maar eens dochter afhalen en 's middags nogmaals therapie. Als ik morgen maar alvast overleefd heb!!
Ik wilde zo graag het gevoel hebben dat ik niet gewoon aan de kant geschoven ben, en dat geeft hij me nu. Voorzichtig met wat je wenst, het zou wel eens uit kunnen komen! Dus ik weet het allemaal niet meer.
Dat is nu zo precies wat ik niet wilde vanavond. Het was van tevoren een kwestie van overleven en morgen de dochter ophalen. Maar we hadden echt een goed gesprek vanavond en hij wil oprecht goed voor me zorgen in de toekomst. Financieel zou het een stuk handiger zijn als we getrouwd bleven. Dan kan ik hier blijven wonen en kunnen we afwachten of ik een redelijke baan vind en mezelf beter kan redden in de toekomst. Of kunnen we weer bij elkaar komen? Het was makkelijker als we een hekel aan elkaar hadden. Zoals ik al eerder zei: Boosheid trekt me erdoor. Maar nu hij zoveel compassie vertoont wrodt het allemaal weer moeiljker.
Morgen eerst maar eens dochter afhalen en 's middags nogmaals therapie. Als ik morgen maar alvast overleefd heb!!
Ik wilde zo graag het gevoel hebben dat ik niet gewoon aan de kant geschoven ben, en dat geeft hij me nu. Voorzichtig met wat je wenst, het zou wel eens uit kunnen komen! Dus ik weet het allemaal niet meer.
maandag 19 december 2011 om 23:15
quote:waranaka schreef op 19 december 2011 @ 21:54:
Ga lekker slapen voor nu, of anders in ieder geval uitrusten op bed.
Eerst morgen achter de rug hebben. Dan komt weer de volgende stap. Doe alles stap voor stap. Sneller kan het niet en heeft het ook geen zin.
Slapen is niet echt een optie momenteel. Ik ga het zometeen proberen, maar verwacht niet dat het echt lukt. Alhoewel, ik heb inmiddels de nodige wijntjes achter de kiezen.
Ga lekker slapen voor nu, of anders in ieder geval uitrusten op bed.
Eerst morgen achter de rug hebben. Dan komt weer de volgende stap. Doe alles stap voor stap. Sneller kan het niet en heeft het ook geen zin.
Slapen is niet echt een optie momenteel. Ik ga het zometeen proberen, maar verwacht niet dat het echt lukt. Alhoewel, ik heb inmiddels de nodige wijntjes achter de kiezen.
dinsdag 20 december 2011 om 07:13
Kunstje, wat heftig wat je doormaakt. Hopelijk lukt het je je te concentreren op jezelf en je dochter: jullie verdienen het allebei om in rust en met aandacht te praten over dit ontzettend moeilijke onderwerp. Hoe het ook verder zal gaan, dit is een moment voor jullie allebei waarop het lastig is. Ze zal er pijn van hebben, jij ook. Laat man/ex als het je lukt even niet in die focus. Dat betekent niet dat je je hoop en liefde overboord gooit, dat betekent volgens mij dat je nu prioriteert wat nu belangrijk is. En wat gaat gebeuren, weet niemand. Maar één ding weet ik wel: niets is af te dwingen. Als er genoeg liefde tussen jullie is, en het zit in het vat om het zo maar te zeggen, dan gaat dat gebeuren. En zo niet, dan zul je zien dat je daar mee gaat leren leven. En dan verdienen jij en je dochter het dat dít moment heel bewust gaat, bij elkaar zijn, haar verdriet delen, er zijn voor elkaar. Dat geeft je voor nu de goede focus. Meer kun je nu niet doen. En weet je: dit verhaal vertel ik mezelf ook elke dag. Dus het is geen preek aan jou, het is een gedachte die ik heb, een gevoel dat ik soms tot in mijn tenen heb, maar waar ik 'uit kan vliegen'. En dat zie ik bij jou ook gebeuren. Laten we elkaar helpen in ieder geval bij ons eigen gevoel te blijven. Bij de krachtige basis. Met onze kinderen. Als dat voor elkaar is, is de rest hoe dan ook makkelijker. Of het nu de ene of de andere kant op gaat. Sterkte, ik denk aan je. Je bent hoe dan ook een held dat je dit zo aanpakt. Maar wat kost het veel.
dinsdag 20 december 2011 om 11:41
@ kunstje
Ik snap dat het het wil proberen. Eendeels houden we nog van onze mannen, ondanks alle soris.. Maar als hij niet wil vechten voor jou... Dan moet jij die knoop doorhakken en aan jezelf gaan denken. Dan kun jij verder tot rust komen en sterk zijn. Je eigen geluk weer terug vinden.. Heb toen tegen mijn man gezegt.. Of je wilt me met al mijn onvolkomenheden en zoals ik ben of je wilt me niet!! Stel duidelijke grenzen!
Succes vandaag. We denken aan je.
Eeh kerstborrels zijn altijd leuk he?
Ik snap dat het het wil proberen. Eendeels houden we nog van onze mannen, ondanks alle soris.. Maar als hij niet wil vechten voor jou... Dan moet jij die knoop doorhakken en aan jezelf gaan denken. Dan kun jij verder tot rust komen en sterk zijn. Je eigen geluk weer terug vinden.. Heb toen tegen mijn man gezegt.. Of je wilt me met al mijn onvolkomenheden en zoals ik ben of je wilt me niet!! Stel duidelijke grenzen!
Succes vandaag. We denken aan je.
Eeh kerstborrels zijn altijd leuk he?
dinsdag 20 december 2011 om 20:18
Beste mensen,
Wat lief dat jullie zo allemaal meeleven. Het was een zware dag vandaag. De reis naar het vliegveld was een nachtmerrie (sneeuw), maar ben zo blij dat dochter weer terug is.
Daarna haar het nieuws verteld. Ze was compleet in shock en nadat ze gehoord had dat hij een ander had, rende ze woedend weg. Uiteraard had ik het weer fout gedaan want hij wil graag geloven dat wij met beider instemming uit elkaar gaan en ik heb gewoon eerlijk gezegd dat hij een ander heeft. En dan gedraagt hij zich weer zo l*llig. In plaats van dat hij naar haar toegaat, gaat hij naar boven in bed liggen. En toen hij wegging vanmiddag zei ze tegen hem dat ze niet met hem kon praten op dat moment. Hij haalt dan gewoon zijn schouders op en zegt niets. Ik weet dat hij het erg vindt dat ze hem veroordeelt en dat hij heel veel van haar houdt, maar waarom kan hij dat niet zeggen? Ik heb moeite gedaan om haar tot kalmte te brengen en haar duidelijk proberen te maken dat hij van haar houdt en haar vader blijft. Nu heeft ze hem een mailtje gestuurd en hem om zijn kant van het verhaal gevraagd.
Dus de afgelopen twee dagen zijn weer eens een draaimolen van emoties geweest en nu ben ik even emotioneel leeg.
Wat lief dat jullie zo allemaal meeleven. Het was een zware dag vandaag. De reis naar het vliegveld was een nachtmerrie (sneeuw), maar ben zo blij dat dochter weer terug is.
Daarna haar het nieuws verteld. Ze was compleet in shock en nadat ze gehoord had dat hij een ander had, rende ze woedend weg. Uiteraard had ik het weer fout gedaan want hij wil graag geloven dat wij met beider instemming uit elkaar gaan en ik heb gewoon eerlijk gezegd dat hij een ander heeft. En dan gedraagt hij zich weer zo l*llig. In plaats van dat hij naar haar toegaat, gaat hij naar boven in bed liggen. En toen hij wegging vanmiddag zei ze tegen hem dat ze niet met hem kon praten op dat moment. Hij haalt dan gewoon zijn schouders op en zegt niets. Ik weet dat hij het erg vindt dat ze hem veroordeelt en dat hij heel veel van haar houdt, maar waarom kan hij dat niet zeggen? Ik heb moeite gedaan om haar tot kalmte te brengen en haar duidelijk proberen te maken dat hij van haar houdt en haar vader blijft. Nu heeft ze hem een mailtje gestuurd en hem om zijn kant van het verhaal gevraagd.
Dus de afgelopen twee dagen zijn weer eens een draaimolen van emoties geweest en nu ben ik even emotioneel leeg.
dinsdag 20 december 2011 om 21:03
@ kunstje. Wauw wat heb jij het goed gedaan zeg! Dat het erg zwaar is kan ik mij zeker voorstellen. Wat goed dat je eerlijk bent geweest over het feit dat er bij hem een ander is. Goed zo.
Misschien is het goed dat zij het via een email zijn kant hoort.. maar wees er erg gelukkig mee dat jij eerlijk bent geweest. Dat eerlijk zijn is wat je op de been gaat houden.
You will survive
Misschien is het goed dat zij het via een email zijn kant hoort.. maar wees er erg gelukkig mee dat jij eerlijk bent geweest. Dat eerlijk zijn is wat je op de been gaat houden.
You will survive
dinsdag 20 december 2011 om 22:08
dinsdag 20 december 2011 om 23:11
Dochter heeft mailtje verstuurd en nu is ex weer pissig op mij. Hij nam me al kwalijk dat ik gezegd heb dat hij een ander heeft. En nu weer dat ik haar verteld heb dat hij wel met ons 3en doorwilde en dat ik daarmee niet kon leven. Zij vind dat getuigen van geen respect naar mij toe (heb ik in de opvoeding toch iets goed gedaan) en dat kan hij weer niet onder ogen zien. Wat een puinhoop weer. Ik ben altijd heel open over wat me overkomt en lieg er niet om en heb zeker mijn aandeel in het geheel niet verzwegen. Ik kan niet zoals ex weglopen of niets zeggen, maar dat moet ik zeker proberen. Maar soms moet ik mijn verhaal ook kwijt. In het vervolg kan ik het beter hier opschrijven.
dinsdag 20 december 2011 om 23:59
Ik ben blij dat je er zo over denkt. Ik begon al weer te twijfelen of ik dat wel had moeten doen. Maar het is gewoon de waarheid. Het probleem is dat zijn waarheid nogal verschilt van de mijne.
Hij vindt het feit dat hij er iemand anders op na houdt niets te maken heeft met het feit dat we uit elkaar gaan. Voor mij heeft dat er alles mee te maken.
Als hij me verteld had hoe hij zich voelde, voordat hij met haar begon, hadden we nog een kans gehad om erover te praten en evt. in goed overleg uit elkaar te gaan. Die kans heeft hij weggegooid.
Maar nu is hij heel erg pissig omdat hij vindt dat anderen de details niet hoeven te weten. Maar ik verdom het om te doen alsof het uitelkaargaan een beslissing was van ons beiden. Ik heb hem de keuze gegeven en hij heeft ervoor gekozen om naar haar te gaan. En zelfs na 3x therapie heeft hij nog steeds niet toegegeven dat hij ook fouten heeft gemaakt in ons huwelijk. Ik zei dat alles wilde doen om het te redden, maar omdat ik niet kon leven met een derde erbij, vindt hij dat ik niet alles wil doen. Als je het zo bekijkt heeft hij gelijk.
Wanneer zal het eindelijk tot mijn botte hersens doordringen dat het echt voorbij is en hij niet langer de man is waar ik verliefd op geworden ben.
Hij vindt het feit dat hij er iemand anders op na houdt niets te maken heeft met het feit dat we uit elkaar gaan. Voor mij heeft dat er alles mee te maken.
Als hij me verteld had hoe hij zich voelde, voordat hij met haar begon, hadden we nog een kans gehad om erover te praten en evt. in goed overleg uit elkaar te gaan. Die kans heeft hij weggegooid.
Maar nu is hij heel erg pissig omdat hij vindt dat anderen de details niet hoeven te weten. Maar ik verdom het om te doen alsof het uitelkaargaan een beslissing was van ons beiden. Ik heb hem de keuze gegeven en hij heeft ervoor gekozen om naar haar te gaan. En zelfs na 3x therapie heeft hij nog steeds niet toegegeven dat hij ook fouten heeft gemaakt in ons huwelijk. Ik zei dat alles wilde doen om het te redden, maar omdat ik niet kon leven met een derde erbij, vindt hij dat ik niet alles wil doen. Als je het zo bekijkt heeft hij gelijk.
Wanneer zal het eindelijk tot mijn botte hersens doordringen dat het echt voorbij is en hij niet langer de man is waar ik verliefd op geworden ben.
woensdag 21 december 2011 om 07:57
Kunstje ik vind dat je het prima gedaan hebt
Er is geen enkele noodzaak om voor hem te liegen. Je dochter kan heel goed zelf bepalen wat ze van eea vindt maar dan moet ze wel eerlijk horen wat er aan de hand is. En dat je ex het liefst zijn gekleurde versie van de waarheid wil horen tja dat is lekker zijn probleem. En dat hij nu probeert jou een schuldcomplex aan te praten spreekt alleen maar tegen hem. Wat een kinderachtig typ zeg bahbah hij lijkt wel een man
Er is geen enkele noodzaak om voor hem te liegen. Je dochter kan heel goed zelf bepalen wat ze van eea vindt maar dan moet ze wel eerlijk horen wat er aan de hand is. En dat je ex het liefst zijn gekleurde versie van de waarheid wil horen tja dat is lekker zijn probleem. En dat hij nu probeert jou een schuldcomplex aan te praten spreekt alleen maar tegen hem. Wat een kinderachtig typ zeg bahbah hij lijkt wel een man
woensdag 21 december 2011 om 09:27
Kunstje...ook vanaf hier een grote pluim! Tuurlijk heb je er goed aan gedaan!!! Wat geef je je kind mee voor les als ze zelfs jou niet meer kan vertrouwen? Als ze erachter komt dat allebei haar ouders de waarheid verdraaien? Dat jouw ex daarvoor kiest, moet hij weten, is hem wel zwaar aan te rekenen. Maar dat betekent nog niet dat jij daar ook voor zou moeten kiezen. Kom op zeg, wat denkt hij wel niet. Tuurlijk zijn er van beide kanten fouten gemaakt, maar HIJ heeft ervoor gekozen (en dat is echt een bewuste keuze geweest hoor! zijn *** zat er niet zomaar plotsklaps in.....) vreemd te gaan en niet meer voor zijn relatie en gezin te knokken. Lafaard is het. Niets meer en niets minder. En al is de leugen nog zo snel.....Eerlijk duurt het langst etc etc. Laat je geen schuldgevoel aanpraten hoor!
Hier is ex ook bang voor de mening van anderen....heeft mij al een paar keer uitdrukkelijk verzocht niet negatief over hem te praten...want ja, hij kwam al deze mensen nog wel tegen....tja jongen daar had je eerder bij stil moeten staan....en negatief praten? Het enige dat ik vertel, is de waarheid! En vertel daarbij zelfs eerlijk mijn eigen aandeel in het falen van ons huwelijk. Maar is natuurlijk wel heul vervelend dat we hen niet de hand boven het hoofd willen houden...he verdikkie dat is lastig....
Sterkte meid!
Hier is ex ook bang voor de mening van anderen....heeft mij al een paar keer uitdrukkelijk verzocht niet negatief over hem te praten...want ja, hij kwam al deze mensen nog wel tegen....tja jongen daar had je eerder bij stil moeten staan....en negatief praten? Het enige dat ik vertel, is de waarheid! En vertel daarbij zelfs eerlijk mijn eigen aandeel in het falen van ons huwelijk. Maar is natuurlijk wel heul vervelend dat we hen niet de hand boven het hoofd willen houden...he verdikkie dat is lastig....
Sterkte meid!
woensdag 21 december 2011 om 09:51
Kunstje.. TWIJFEL NIET AAN JEZELF!! Jij kiest ervoor om eerlijk te zijn tegen je dochter, meer doe je niet toch?! Dat het zijn waarheid niet is, dat is zijn zaak en daar kan hij het met jullie dochter over hebben.
Overigens.. Mijn ex heeft maandenlang geroepen dat zijn buitenechtelijke relatie niet relevant was. Dat dat niet de reden was van onze breuk. Om vorige week aan onze dochter te vertellen dat papa en mama gaan scheiden omdat papa verliefd is geworden op een andere vrouw.. Tja.......
Blijf bij jezelf. Bepaal positie. En pak je eigen leven op. Dít kost zoveel energie.. En... Een tip van een vriendin; neem hem niet meer zo serieus! Als 100 mensen tegen jou zeggen dat je het goed doet, dat je een goed mens bent, en dat hij foute keuzes heeft gemaakt, wie geloof je dan? Die 100 mensen of hem? Ik weet dat je neigt naar hem maar Kunstje, kíjk eens naar hoe hij gelogen heeft de afgelopen maanden, zó'n man kun je toch niet meer serieus nemen? Feit is iig dat híj jou al járen niet meer serieus heeft genomen....
Overigens.. Mijn ex heeft maandenlang geroepen dat zijn buitenechtelijke relatie niet relevant was. Dat dat niet de reden was van onze breuk. Om vorige week aan onze dochter te vertellen dat papa en mama gaan scheiden omdat papa verliefd is geworden op een andere vrouw.. Tja.......
Blijf bij jezelf. Bepaal positie. En pak je eigen leven op. Dít kost zoveel energie.. En... Een tip van een vriendin; neem hem niet meer zo serieus! Als 100 mensen tegen jou zeggen dat je het goed doet, dat je een goed mens bent, en dat hij foute keuzes heeft gemaakt, wie geloof je dan? Die 100 mensen of hem? Ik weet dat je neigt naar hem maar Kunstje, kíjk eens naar hoe hij gelogen heeft de afgelopen maanden, zó'n man kun je toch niet meer serieus nemen? Feit is iig dat híj jou al járen niet meer serieus heeft genomen....
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
woensdag 21 december 2011 om 11:53
Ik lees vaak mee en breek even in.
Kunstje, knap van je dat je eerlijk bent geweest naar je dochter toe, en logisch ook toch dat je haar de waarheid verteld hebt.
Hij is gewoon een gluiperd dat hij zelfs bereid was om de hele zaak te verdraaien, en zelfs niet eerlijk durft te zijn naar zijn eigen dochter. Dat vind ik nog veel kwalijker!!
En wat de anderen ook zeggen : Twijfel niet aan jezelf hoor
Kunstje, knap van je dat je eerlijk bent geweest naar je dochter toe, en logisch ook toch dat je haar de waarheid verteld hebt.
Hij is gewoon een gluiperd dat hij zelfs bereid was om de hele zaak te verdraaien, en zelfs niet eerlijk durft te zijn naar zijn eigen dochter. Dat vind ik nog veel kwalijker!!
En wat de anderen ook zeggen : Twijfel niet aan jezelf hoor
woensdag 21 december 2011 om 13:15
Kunstje, je dochter is een grote meid, hij denkt toch niet werkelijk dat hij die een het of andere kulverhaal op de mouw kan spelden?
Het is gewoon respectloos naar jullie dochter toe dat hij denkt dat hij ook al tegen haar mag liegen.
Mijn dochter is bijna 9 jaar, en die hebben we toen wel een dergelijk verhaal opgehangen, je moet het toch een beetje aanpassen aan de belevingswereld van een kind. Dus ik ben toen wel meegegaan in het uitleggen naar haar toe, dat papa en mama nog wel van elkaar hielden maar beter apart konden gaan wonen...
Het dus niet gehad over de nieuwe vlam...
Maar het duurde niet lang voordat ze zelf al tot conclusies klwam waar geen speld tussen te krijgen was. Temeer omdat nieuwe vlam al heel snel aan de kinderen werd geintroduceerd.
Eerst als gewone 'kennis' natuurlijk, maar al snel gingen ze samenwonen dus tja.... niet erg subtiel natuurlijk...
Zo zei ze twee jaar geleden al dingen als " Papa had toch rust nodig? Nou dat doet hj helemaal niet hoor, hij wou gewoon met een ander"... Tja, daar sta je dan wel even van te kijken hoor, zulke volwassen uitspraken..
Dus het lukt zelfs niet om zo'n jong kind mooie verhaaltjes voor te spiegelen... wat denkt die ex van jou nou toch?
Dat je dochter het had geloofd?
Jij bent eerlijk geweest en kan jezelf recht aankijken in de spiegel... ben toch zo benieuwd hoe 'die andere partij' dat doet..
Het is gewoon respectloos naar jullie dochter toe dat hij denkt dat hij ook al tegen haar mag liegen.
Mijn dochter is bijna 9 jaar, en die hebben we toen wel een dergelijk verhaal opgehangen, je moet het toch een beetje aanpassen aan de belevingswereld van een kind. Dus ik ben toen wel meegegaan in het uitleggen naar haar toe, dat papa en mama nog wel van elkaar hielden maar beter apart konden gaan wonen...
Het dus niet gehad over de nieuwe vlam...
Maar het duurde niet lang voordat ze zelf al tot conclusies klwam waar geen speld tussen te krijgen was. Temeer omdat nieuwe vlam al heel snel aan de kinderen werd geintroduceerd.
Eerst als gewone 'kennis' natuurlijk, maar al snel gingen ze samenwonen dus tja.... niet erg subtiel natuurlijk...
Zo zei ze twee jaar geleden al dingen als " Papa had toch rust nodig? Nou dat doet hj helemaal niet hoor, hij wou gewoon met een ander"... Tja, daar sta je dan wel even van te kijken hoor, zulke volwassen uitspraken..
Dus het lukt zelfs niet om zo'n jong kind mooie verhaaltjes voor te spiegelen... wat denkt die ex van jou nou toch?
Dat je dochter het had geloofd?
Jij bent eerlijk geweest en kan jezelf recht aankijken in de spiegel... ben toch zo benieuwd hoe 'die andere partij' dat doet..
woensdag 21 december 2011 om 13:42
Dat vraag ik me nou ook af NewWoman. Ík kan mezelf recht in de spiegel aankijken, maar hoe doet hij dat nou? En zijn vriendin, die ook haar gezin maandenlang bedrogen heeft. En uiteindelijk vertrokken is om bij hem in te trekken. Ik zou er niet mee kunnen leven denk ik (de manier waarop dat allemaal gegaan is).. Alleen dát is al een straf, levenslang..
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
woensdag 21 december 2011 om 14:08
Nogmaals bedankt voor al die steuntjes in de rug. Het is hier nu zeer moeilijk. Ex is nog steeds hartstikke pissig op mij. Heeft gelukkig wel een 2 mailtjes teruggestuurd aan dochter. In het eerste zei hij dat hij recht had op respect omdat hij altijd goed voor haar gezorgd heeft en hard gewerkt heeft. Hij ziet niet dat dat nu beside the point is.
In zijn tweede mailtje stelde hij voor om samen te praten. Morgen na onze laatste keer therapie of hou je vast "tweede kerstdag bij hem en zijn scharrel in haar huis" Dan kon ze daar blijven slapen. Buiten het feit dat ik het hoogst ongepast zou vinden dat \zijn nieuwe bij dat gesprek aanwezig zou zijn, vind ik het ook knap gevoelloos om meteen zijn nieuwe aan het kind voor te stellen, terwijl ze gisteren pas gehoord heeft wat er aan de hand is. Ook zou dat betekenen dat ik tweede Kerstdag alleen zou zitten. Dus dochter is daar ook niet toe bereid. Dat betekent dat ik morgenmiddag maar boodschappen ga doen of zo en hen de kans geeft om te praten. Maar ze mag niet zeggen tegen hem wat ik gezegd heb en ze mag niet bij mij navragen of wat hij zegt waar is. Hij wil niet dat ze een speelbal wordt tussen ons tweeen!!! Waar die voorwaarde op slaat weet ik ook niet.
Verder voel ik me gewoon schuldig naar de kinderen toe dat het gezin zoals zij het kenden kapot is. Dochter komt terug van half jaar buitenland en verheugde zich zo op gezellige feestdagen met zijn allen en nu is alles weg. Ik heb steeds het gevoel dat het mijn schuld is, dat als ik anders geweest was we bij elkaar hadden kunnen blijven. Ik weet dat het niet klopt, maar die continue verwijten van hem gaan wel aan je vreten. Ik heb dan ook besloten om niet meer op zijn mailtjes te reageren en hem niet meer te zien dan hoognodig. Maandagavond had ik nog het idee dat het misschien wel goed zou komen. Maar na 3 uur therapie zijn we nog steeds niet verder dan dat het allemaal aan mij ligt. Hij is altijd goed en liefhebbend geweest, en ik de ontevreden bitch die ook nog eens slecht was in sex. Ik lig dus weer eens compleet kapot.
Maar ik ben sterk, ik kan het alleen, ik laat me niet kapotkrijgen!!
In zijn tweede mailtje stelde hij voor om samen te praten. Morgen na onze laatste keer therapie of hou je vast "tweede kerstdag bij hem en zijn scharrel in haar huis" Dan kon ze daar blijven slapen. Buiten het feit dat ik het hoogst ongepast zou vinden dat \zijn nieuwe bij dat gesprek aanwezig zou zijn, vind ik het ook knap gevoelloos om meteen zijn nieuwe aan het kind voor te stellen, terwijl ze gisteren pas gehoord heeft wat er aan de hand is. Ook zou dat betekenen dat ik tweede Kerstdag alleen zou zitten. Dus dochter is daar ook niet toe bereid. Dat betekent dat ik morgenmiddag maar boodschappen ga doen of zo en hen de kans geeft om te praten. Maar ze mag niet zeggen tegen hem wat ik gezegd heb en ze mag niet bij mij navragen of wat hij zegt waar is. Hij wil niet dat ze een speelbal wordt tussen ons tweeen!!! Waar die voorwaarde op slaat weet ik ook niet.
Verder voel ik me gewoon schuldig naar de kinderen toe dat het gezin zoals zij het kenden kapot is. Dochter komt terug van half jaar buitenland en verheugde zich zo op gezellige feestdagen met zijn allen en nu is alles weg. Ik heb steeds het gevoel dat het mijn schuld is, dat als ik anders geweest was we bij elkaar hadden kunnen blijven. Ik weet dat het niet klopt, maar die continue verwijten van hem gaan wel aan je vreten. Ik heb dan ook besloten om niet meer op zijn mailtjes te reageren en hem niet meer te zien dan hoognodig. Maandagavond had ik nog het idee dat het misschien wel goed zou komen. Maar na 3 uur therapie zijn we nog steeds niet verder dan dat het allemaal aan mij ligt. Hij is altijd goed en liefhebbend geweest, en ik de ontevreden bitch die ook nog eens slecht was in sex. Ik lig dus weer eens compleet kapot.
Maar ik ben sterk, ik kan het alleen, ik laat me niet kapotkrijgen!!
woensdag 21 december 2011 om 18:01
Kunstje, laat je nou geen schuldgevoel aanpraten zeg!
Kom op, je weet wel beter, laat je niet in die hoek drukken.
En hij stelt voor aan dochter om tweede kerstdag naar hem en zijn scharrel te komen???
Werkelijk waar, het is dat het zo dieptriest is allemaal maar eigenlijk zou je daar heel erg hard om moeten lachen...
Die man leeft in een totaal onrealistische droomwereld, hoe komt hij erop! Oh oh oh, wat kan hij nog diep gaan vallen zeg, als dat roze wolkje straks een keer oplost....
Tjongejonge, hij heeft echt het inlevingsvermogen van een diepvriesgarnaal!
Maar laat het over aan je dochter, hoe hard het ook is, zij moet hier ook haar weg in gaan vinden...
Sterkte maar weer...
Kom op, je weet wel beter, laat je niet in die hoek drukken.
En hij stelt voor aan dochter om tweede kerstdag naar hem en zijn scharrel te komen???
Werkelijk waar, het is dat het zo dieptriest is allemaal maar eigenlijk zou je daar heel erg hard om moeten lachen...
Die man leeft in een totaal onrealistische droomwereld, hoe komt hij erop! Oh oh oh, wat kan hij nog diep gaan vallen zeg, als dat roze wolkje straks een keer oplost....
Tjongejonge, hij heeft echt het inlevingsvermogen van een diepvriesgarnaal!
Maar laat het over aan je dochter, hoe hard het ook is, zij moet hier ook haar weg in gaan vinden...
Sterkte maar weer...
