Relaties
alle pijlers
Verlatingsangst
maandag 2 januari 2012 om 11:59
Heey allemaal,
Ik zit met een lastig probleem en ik zou graag willen weten of jullie er ervaring mee hebben en hoe jullie ermee om zijn gegaan, het zou me echt ontzettend helpen!
Sinds 9 maanden heb ik een lieve vriend en ik ben heel gelukkig met hem. Ondanks dat we nog maar redelijk kort bij elkaar zijn gaat alles erg goed en hebben we samen toekomstplannen.
Ik merk dat ik last heb van verlatingsangst, ik heb veel bevestiging nodig en ben erg achterdochtig, ik ben heel bang dat hij me verlaat, niet goed genoeg vindt, of vreemd gaat. Het klinkt misschien raar, maar mijn gedachten schieten dan alle kanten op, ik ben dan erg onrustig. Ik word hier erg onzeker van. Ik wil het liefste zo vaak mogelijk horen dat hij van me houdt, nog steeds graag bij me wil zijn en dat alles goed is. Natuurlijk is dit geen gezonde gedachte...
(Mijn ex vriend is veemdgegaan en heeft erg lang tegen me gelogen, ondanks dat ik echt over hem heen ben, denk ik dat het nog wel meespeelt, dat daar die verlatingsangst vandaan is gekomen)
Ik heb het er met mijn vriend wel eens over gehad en hij reageert dan dat ik me geen zorgen hoef te maken. Ik merk dat het gevoel dan niet weg gaat.
Hebben jullie hier ook last van (gehad) en wat hebben jullie eraan gedaan?
Alvast bedankt!
Ik zit met een lastig probleem en ik zou graag willen weten of jullie er ervaring mee hebben en hoe jullie ermee om zijn gegaan, het zou me echt ontzettend helpen!
Sinds 9 maanden heb ik een lieve vriend en ik ben heel gelukkig met hem. Ondanks dat we nog maar redelijk kort bij elkaar zijn gaat alles erg goed en hebben we samen toekomstplannen.
Ik merk dat ik last heb van verlatingsangst, ik heb veel bevestiging nodig en ben erg achterdochtig, ik ben heel bang dat hij me verlaat, niet goed genoeg vindt, of vreemd gaat. Het klinkt misschien raar, maar mijn gedachten schieten dan alle kanten op, ik ben dan erg onrustig. Ik word hier erg onzeker van. Ik wil het liefste zo vaak mogelijk horen dat hij van me houdt, nog steeds graag bij me wil zijn en dat alles goed is. Natuurlijk is dit geen gezonde gedachte...
(Mijn ex vriend is veemdgegaan en heeft erg lang tegen me gelogen, ondanks dat ik echt over hem heen ben, denk ik dat het nog wel meespeelt, dat daar die verlatingsangst vandaan is gekomen)
Ik heb het er met mijn vriend wel eens over gehad en hij reageert dan dat ik me geen zorgen hoef te maken. Ik merk dat het gevoel dan niet weg gaat.
Hebben jullie hier ook last van (gehad) en wat hebben jullie eraan gedaan?
Alvast bedankt!
anoniem_118822 wijzigde dit bericht op 02-01-2012 12:02
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
maandag 2 januari 2012 om 12:06
Ik zou zeggen het gaat vast vanzelf over... negen maanden is nog niet zo gek lang; als blijkt dat hij gewoon bij jou blijft en eerlijk is, ga je hem daardoor vanzelf meer vertrouwen. Geef het wat tijd. En probeer verder geen aandacht te besteden aan die gevoelens en gedachten. Je bent toch altijd nog zelf de baas over je hoofd? Als jij erin gelooft, komt het goed!
Als tijd niet genoeg is, kun je altijd nog in therapie gaan.
Als tijd niet genoeg is, kun je altijd nog in therapie gaan.
maandag 2 januari 2012 om 12:08
Overigens je zegt: ik merk dat het gevoel niet weggaat, als mijn vriend mij bevestigt.
Logisch. Die bevestiging kun je namelijk nooit van iemand krijgen. Die moet uit jezelf komen. Je moet erop vertrouwen dat je vriend eerlijk is. Maar je moet vooral geloven dat JIJ de moeite waard bent om een relatie mee te hebben. En dat, mocht het toch niet goedgaat (want dat kan altijd gebeuren, ondanks goede intenties van beide kanten) dat je sterk genoeg bent om daar overheen te komen.
Logisch. Die bevestiging kun je namelijk nooit van iemand krijgen. Die moet uit jezelf komen. Je moet erop vertrouwen dat je vriend eerlijk is. Maar je moet vooral geloven dat JIJ de moeite waard bent om een relatie mee te hebben. En dat, mocht het toch niet goedgaat (want dat kan altijd gebeuren, ondanks goede intenties van beide kanten) dat je sterk genoeg bent om daar overheen te komen.
maandag 2 januari 2012 om 12:25
Vertrouwen moet groeien.
Zeker omdat jij al het een en ander mee hebt gemaakt.
Ik zou het vreemder vinden als je dat helemaal niet had.
Niet teveel bevestiging zoeken want dat kan hem na een tijd ook gaan vervelen.
Op zo'n moment heel bewust stilstaan bij wat er gebeurd en evt. Hardop benoemen waar het vandaan komt kan wel helpen.
Jouw vriend zal die angst nooit weg kunnen halen omdat hij er niet de oorzaak van is.
Geef het de tijd, je hebt een hele harde les geleerd bij jouw ex en vind het eng om nu weer zo kwetsbaar te zijn.
Heel knap van je dat je toch weer een relatie begonnen bent ondanks die angst!
Zeker omdat jij al het een en ander mee hebt gemaakt.
Ik zou het vreemder vinden als je dat helemaal niet had.
Niet teveel bevestiging zoeken want dat kan hem na een tijd ook gaan vervelen.
Op zo'n moment heel bewust stilstaan bij wat er gebeurd en evt. Hardop benoemen waar het vandaan komt kan wel helpen.
Jouw vriend zal die angst nooit weg kunnen halen omdat hij er niet de oorzaak van is.
Geef het de tijd, je hebt een hele harde les geleerd bij jouw ex en vind het eng om nu weer zo kwetsbaar te zijn.
Heel knap van je dat je toch weer een relatie begonnen bent ondanks die angst!
maandag 2 januari 2012 om 12:27
Ja, hier heb ik ervaring mee. Dit ook door twee exen (en twee vrouwen) die mij bedrogen hebben. Ik heb nu 2 jaar een relatie en ik ben nog bijna elke dag bang dat hij verliefd wordt op iemand anders. Hier spelen nog wel meer factoren een rol waardoor ik deze gedachten heb. Wat ik dan weer niet nodig heb is continue bevestiging, ik verberg het grotendeels wanneer mijn gedachten weer vervelend gaan doen. Maar ik kan me voorstellen dat je die bevestiging graag wil hebben!
Ik vind het moeilijk om je hierbij advies te geven, omdat ik deels in hetzelfde schuitje zit . Ik kan me wel vinden in Aureel haar antwoord. Het ligt bij jezelf, niet bij je vriend. Misschien dat je een manier kan vinden zodat je wat zekerder in de relatie komt te staan. En vooral blijven praten!
Ik vind het moeilijk om je hierbij advies te geven, omdat ik deels in hetzelfde schuitje zit . Ik kan me wel vinden in Aureel haar antwoord. Het ligt bij jezelf, niet bij je vriend. Misschien dat je een manier kan vinden zodat je wat zekerder in de relatie komt te staan. En vooral blijven praten!
maandag 2 januari 2012 om 12:35
Bedankt voor de reacties, erg fijn!
@Aureel, dankjewel, je hebt helemaal gelijk! Dit is iets wat in mij zit en waar mijn vriend weinig aan kan veranderen.
@cheerlesscard, dankjewel en bedankt voor de tip, ik wil inderdaad ook niet te aanhankelijk worden, dat schrikt op een gegeven moment toch af
@lienguin. Dankjewel voor je reactie, jammer om te horen dat je ook zo'n ervaring hebt...Ik vroeg me af hoe je afleiding zoekt. Ik merk dat ik het op zo'n moment erg moeilijk vind om mijn gedachten te verzetten.
@Aureel, dankjewel, je hebt helemaal gelijk! Dit is iets wat in mij zit en waar mijn vriend weinig aan kan veranderen.
@cheerlesscard, dankjewel en bedankt voor de tip, ik wil inderdaad ook niet te aanhankelijk worden, dat schrikt op een gegeven moment toch af
@lienguin. Dankjewel voor je reactie, jammer om te horen dat je ook zo'n ervaring hebt...Ik vroeg me af hoe je afleiding zoekt. Ik merk dat ik het op zo'n moment erg moeilijk vind om mijn gedachten te verzetten.
maandag 2 januari 2012 om 12:37
Ik herken mijzelf wel in jouw verhaal. Overigenskomt mijn verlatingangst niet door partners die zijn vreemdgegaan.
Bij mij is het nu gestopt, soms komt de gedachte in mijn hoofd. Maar ik gun daar geen aandacht aan.
Ik analyseerde de relatie continu, totdat mijn partner zei, stop met analyseren! Ik hou van je etc.
Het is belangrijk dat je jouw partner niet gek loopt te maken, want niet elke partner kan daar goed tegen!! Wanhopigheid is niet aantrekkelijk! En claimerig overkomen (ik zeg niet dat je dat doet, maar stel.) kan afstand creeeren
Mijn advies: stop met analyseren, stop je negatieve gedachtes te voeden. Langzamerhand zal het veel minder worden!
En dan een andere vraag: heb jij genoeg activiteiten/dingen te doen in je leven naast je relatie?
Werk, studeren, vriendinnen, sport, hobby?
Bij mij is het nu gestopt, soms komt de gedachte in mijn hoofd. Maar ik gun daar geen aandacht aan.
Ik analyseerde de relatie continu, totdat mijn partner zei, stop met analyseren! Ik hou van je etc.
Het is belangrijk dat je jouw partner niet gek loopt te maken, want niet elke partner kan daar goed tegen!! Wanhopigheid is niet aantrekkelijk! En claimerig overkomen (ik zeg niet dat je dat doet, maar stel.) kan afstand creeeren
Mijn advies: stop met analyseren, stop je negatieve gedachtes te voeden. Langzamerhand zal het veel minder worden!
En dan een andere vraag: heb jij genoeg activiteiten/dingen te doen in je leven naast je relatie?
Werk, studeren, vriendinnen, sport, hobby?
Love my life!
maandag 2 januari 2012 om 12:39
Geef het tijd en ga ook niet de hele tijd om bevestiging vragen. Dat zal op een gegeven moment ook voor irritatie bij hem zorgen en hij kan behalve gewoon van je houden ook niet veel doen om dat onzekere gevoel weg te nemen.
Ik herken het wel. Onder andere hiervoor ben ik wel in therapie gegaan. Bij mij hield het namelijk niet op bij onzeker te zijn over mijn relatie maar is het ook bij vrienden. Op een gegeven moment was het zelfs zo erg dat als ik over 1 aspect in mn leven een dipje had of onzeker was dat dan meteen de rest ook mee ging doen. (dus onzeker of opdracht school goed ging, meteen twijfelen over of vriend me niet verlaat of mn vrienden mij nog wel leuk genoeg vonden etc. heel vermoeiend)
Nu is het gelukkig al een stuk minder geworden dus voor mij helpt therapie in ieder geval. Maar wat mij ook wel heeft geholpen is dat ik het er met mijn vriend uitgebreid over heb gehad ook hoe het komt. (idd vervelende ervaringen in het verleden) En heb ik een aantal briefjes waarop staat dat hij echt heel veel van me houdt en dat ik echt niet bang hoef te zijn. Als ik weer een onzekere bui heb lees ik deze dingen meestal eerst een paar keer voor ik weer alles bij hem neerleg. En ik moet zeggen meestal is het gevoel dan al weer een stuk gezakt waardoor ik er minder vaak over begin en dat is voor hem weer rustiger.
Hopelijk gaat het snel beter!
Ik herken het wel. Onder andere hiervoor ben ik wel in therapie gegaan. Bij mij hield het namelijk niet op bij onzeker te zijn over mijn relatie maar is het ook bij vrienden. Op een gegeven moment was het zelfs zo erg dat als ik over 1 aspect in mn leven een dipje had of onzeker was dat dan meteen de rest ook mee ging doen. (dus onzeker of opdracht school goed ging, meteen twijfelen over of vriend me niet verlaat of mn vrienden mij nog wel leuk genoeg vonden etc. heel vermoeiend)
Nu is het gelukkig al een stuk minder geworden dus voor mij helpt therapie in ieder geval. Maar wat mij ook wel heeft geholpen is dat ik het er met mijn vriend uitgebreid over heb gehad ook hoe het komt. (idd vervelende ervaringen in het verleden) En heb ik een aantal briefjes waarop staat dat hij echt heel veel van me houdt en dat ik echt niet bang hoef te zijn. Als ik weer een onzekere bui heb lees ik deze dingen meestal eerst een paar keer voor ik weer alles bij hem neerleg. En ik moet zeggen meestal is het gevoel dan al weer een stuk gezakt waardoor ik er minder vaak over begin en dat is voor hem weer rustiger.
Hopelijk gaat het snel beter!
maandag 2 januari 2012 om 12:41
Hoe verzet je zo een gedachte?
Als zo een gedachte in mij op kwam en de gedachte niet weg wilde gaan, ga ik iets doen wat mijn gedachte nodig heeft.
Een tijdschrift lezen, naar de supermarkt, sportschool, favoriete tv programma kijken (desperate housewives
) een vriendin bellen (en dan niet praten over je gedachte, want dan voedt je deze weer)
Kortom: echt streng naar jezelf zijn, af en toe zo een gedachte is niet meer dan normaal! Maar verval niet ije oude patroon.
Als zo een gedachte in mij op kwam en de gedachte niet weg wilde gaan, ga ik iets doen wat mijn gedachte nodig heeft.
Een tijdschrift lezen, naar de supermarkt, sportschool, favoriete tv programma kijken (desperate housewives
) een vriendin bellen (en dan niet praten over je gedachte, want dan voedt je deze weer)Kortom: echt streng naar jezelf zijn, af en toe zo een gedachte is niet meer dan normaal! Maar verval niet ije oude patroon.
Love my life!
maandag 2 januari 2012 om 12:46
quote:showoman schreef op 02 januari 2012 @ 12:35:
@lienguin. Dankjewel voor je reactie, jammer om te horen dat je ook zo'n ervaring hebt...Ik vroeg me af hoe je afleiding zoekt. Ik merk dat ik het op zo'n moment erg moeilijk vind om mijn gedachten te verzetten.Hangt ook af van het tijdstip. Vaak treden deze gedachten overdag op als ik alleen thuis ben. Vaak ga ik dan maar tv kijken, naar de stad, muziek luisteren, of andere dingetjes doen. Daarbij maak ik mezelf bewust dat het echt aan mezelf ligt. En stel: er gebeurt waar je bang voor bent, wat gebeurt er dan? Als ik dan hierover nadenk valt het allemaal wel mee. Maar ja, het lost die gedachten niet op. Helaas
@lienguin. Dankjewel voor je reactie, jammer om te horen dat je ook zo'n ervaring hebt...Ik vroeg me af hoe je afleiding zoekt. Ik merk dat ik het op zo'n moment erg moeilijk vind om mijn gedachten te verzetten.Hangt ook af van het tijdstip. Vaak treden deze gedachten overdag op als ik alleen thuis ben. Vaak ga ik dan maar tv kijken, naar de stad, muziek luisteren, of andere dingetjes doen. Daarbij maak ik mezelf bewust dat het echt aan mezelf ligt. En stel: er gebeurt waar je bang voor bent, wat gebeurt er dan? Als ik dan hierover nadenk valt het allemaal wel mee. Maar ja, het lost die gedachten niet op. Helaas
maandag 2 januari 2012 om 14:36
Ow zo herkenbaar dit! Mijn ex is ook vreemdgegaan en daar ben ik achter gekomen toen we uit elkaar waren. Kennelijk had hij al zes maanden met haar en samenwoonplannen. Ik heb altijd een bepaald gevoel gehad dat er iets niet goed zat, maar hij ontkende. Achteraf bleek dat deze gevoelens dus terecht waren.
En nu heb ik een hele lieve vriend. In het begin had ik echt nergens last van. Helemaal leuk en merkte ik niets van mijn gedachtes. Maar toen heeft mijn vriend bepaalde dingen gezegd waardoor ik toch wel heel erg onzeker werd. Met als gevolg dat ik nu bang ben dat hij bij me weggaat, verliefd wordt op een ander of dat ik niet goed genoeg ben. Ik weet ook wel dat dit komt vanuit mijn vorige relatie. Toen had ik altijd het vermoeden dat er iets niet goed zat maar kon er mijn vinger niet opleggen. Door de opmerkingen van mijn vriend zijn deze gedachtes als het ware ook in onze relatie geland.
Eigenlijk ben ik altijd bang dat het me weer overkomt. En dat terwijl ik weet dat het geen rationele gedachtes zijn. Als mijn vriend mij niet leuk genoeg zou vinden dan zou hij wel weg zijn gegaan. Maar de gedachtes blijven wel en die concentreren zich in mijn geval op zijn opmerkingen. Af en toe komen ze gewoon weer op. Wij zijn nu ongeveer 2 jaar samen en het gaat steeds beter. Mijn vriend weet ook wel waardoor het komt en probeert er nu rekening mee te houden.
Wat voor mij heel erg helpt is om er over na te denken tijdens het sporten. Dan komen alle gedachtes langs en kan ik zelfs boos worden om alles, maar als ik dan klaar ben met sporten ben ik al die gedachtes kwijt. Vaak heb ik dan geen behoefte meer om het nog te zeggen tegen mijn vriend. Veel hou ik ook wel voor me, want ik wil niet teveel zeuren. En als ik even wat extra bevestiging nodig heb, dan krijg ik een knuffel van mijn vriend.
Heb overwogen om hulp te zoeken, maar die drempel was voor mij te ver. Nu gaat het goed, maar als ik weer een terugval heb dan ga ik misschien toch maar wel.
En nu heb ik een hele lieve vriend. In het begin had ik echt nergens last van. Helemaal leuk en merkte ik niets van mijn gedachtes. Maar toen heeft mijn vriend bepaalde dingen gezegd waardoor ik toch wel heel erg onzeker werd. Met als gevolg dat ik nu bang ben dat hij bij me weggaat, verliefd wordt op een ander of dat ik niet goed genoeg ben. Ik weet ook wel dat dit komt vanuit mijn vorige relatie. Toen had ik altijd het vermoeden dat er iets niet goed zat maar kon er mijn vinger niet opleggen. Door de opmerkingen van mijn vriend zijn deze gedachtes als het ware ook in onze relatie geland.
Eigenlijk ben ik altijd bang dat het me weer overkomt. En dat terwijl ik weet dat het geen rationele gedachtes zijn. Als mijn vriend mij niet leuk genoeg zou vinden dan zou hij wel weg zijn gegaan. Maar de gedachtes blijven wel en die concentreren zich in mijn geval op zijn opmerkingen. Af en toe komen ze gewoon weer op. Wij zijn nu ongeveer 2 jaar samen en het gaat steeds beter. Mijn vriend weet ook wel waardoor het komt en probeert er nu rekening mee te houden.
Wat voor mij heel erg helpt is om er over na te denken tijdens het sporten. Dan komen alle gedachtes langs en kan ik zelfs boos worden om alles, maar als ik dan klaar ben met sporten ben ik al die gedachtes kwijt. Vaak heb ik dan geen behoefte meer om het nog te zeggen tegen mijn vriend. Veel hou ik ook wel voor me, want ik wil niet teveel zeuren. En als ik even wat extra bevestiging nodig heb, dan krijg ik een knuffel van mijn vriend.
Heb overwogen om hulp te zoeken, maar die drempel was voor mij te ver. Nu gaat het goed, maar als ik weer een terugval heb dan ga ik misschien toch maar wel.
I see said the blind man as he picked up his hammer en saw.
maandag 2 januari 2012 om 19:06
Bedankt voor jullie reacties, het is fijn dat jullie zo meeleven...
Ik heb naast mijn relatie genoeg te doen, over een maand ga ik verder met mijn studie en nu werk ik fulltime daar heb ik wat afleiding van. Ik zeg inderdaad niet alles met betrekking tot die verlatingsangst tegen mijn vriend, ik heb dan het idee dat ik in herhaling blijf vallen en ik wil geen blok aan zijn been zijn en zeuren... Daarnaast helpt het praten over het gevoel niet echt, want het blijft toch terugkomen...
Ik analyseer ook erg veel, dit komt mede door mijn opleiding, haha
Ik heb naast mijn relatie genoeg te doen, over een maand ga ik verder met mijn studie en nu werk ik fulltime daar heb ik wat afleiding van. Ik zeg inderdaad niet alles met betrekking tot die verlatingsangst tegen mijn vriend, ik heb dan het idee dat ik in herhaling blijf vallen en ik wil geen blok aan zijn been zijn en zeuren... Daarnaast helpt het praten over het gevoel niet echt, want het blijft toch terugkomen...
Ik analyseer ook erg veel, dit komt mede door mijn opleiding, haha
dinsdag 3 januari 2012 om 15:58
Voor mij is dit ook heel herkenbaar.Had zelf ook al iets geschreven onder:help.
Waar ik eigenlijk benieuwd naar ben is, of iemand hier dan ook last heeft van als je partner op stap gaat of zit te chatten enz...
Dit vind ik ook zeer moeilijk en dan komen die vervelende gevoelens heel sterk naar boven.
Waar ik eigenlijk benieuwd naar ben is, of iemand hier dan ook last heeft van als je partner op stap gaat of zit te chatten enz...
Dit vind ik ook zeer moeilijk en dan komen die vervelende gevoelens heel sterk naar boven.
dinsdag 3 januari 2012 om 16:10
Voor mij maakt het persoonlijk niet heel veel uit of hij gaat stappen of gewoon thuis is. Zelfs heb ik het regelmatig als ik gewoon bij hem ben. (wel vaker als ik alleen ben en geen afleiding heb) Facebook etc kijk ik expres zo min mogelijk op uit zelfbescherming. Als hij contact heeft met zijn ex dan triggert dat wel meteen die vervelende gevoelens heel erg. Maar dat gaat gelukkig ook al steeds beter.
woensdag 4 januari 2012 om 09:53
Ik snap helemaal wat je bedoelt. Facebook is een grote verleiding wat betreft dingen controleren... Met elke vrouw waar hij contact mee heeft, wordt gescreend zeg maar...heel irritant.
Gaat je vriend vaak alleen op stap of ga je wel eens mee? Ik zou dat in jou plaats ook erg moeilijk vinden. Heb je het hier met je vriend al over gehad?
Sterkte!
Gaat je vriend vaak alleen op stap of ga je wel eens mee? Ik zou dat in jou plaats ook erg moeilijk vinden. Heb je het hier met je vriend al over gehad?
Sterkte!
woensdag 4 januari 2012 om 13:08
Het ligt een beetje in het midden denk ik of het echt pure onzekerheid is of verlatingsangst. Ik denk niet dat ik echt verlatingsangst heb maar inderdaad ben ik gewoon heel bang voor afwijzing en heel onzeker. Ofja ik weet niet eigenlijk. Hoe je het noemt maakt in feite ook niet heel veel uit. Het is gewoon vervelend.
Mijn vriend gaat niet supervaak alleen op stap. Maar hij gaat wel regelmatig gezellig wat met zijn vrienden doen. (is ook hele normaal natuurlijk) Zo is hij op het moment voor een week op vakantie. Met mijn vriend heb ik het er over gehad. De oorzaken weet hij ook dus op die manier kan hij soms wat rekening met mij houden. Maar hij probeert zoveel mogelijk gewoon te doen en dat wil ik ook. Ik wil niet dat hij dingen gaat verzwijgen of anders gaat doen omdat ik anders onzeker word.
Vooral dat hij ook de oorzaak weet is wel heel fijn. Ik heb namelijk door een ziekte eigenlijk alle vrienden die ik op dat moment had verloren. (Nu gelukkig wel weer aantal lieve mensen om me heen.) Ben ook net iets te vaak bedrogen. (Dit ging van gewoon vreemdgaan of gewoon nooit uitgemaakt met ex tot advertenties voor sex op internet.) Hier komt mijn onzekerheid voor een deel vandaan maar ik heb daarbij ook in twee relaties gezeten waarbij ik enorm gekleineerd ben, gecontroleerd en zelfs geslagen. Die problemen krijgt hij er dus ook nog bij. Ik kan om niets helemaal van slag zijn. Dus dat is ook wel heel lastig voor hem. Vandaar dat ik ook in therapie zit nu. Dat helpt gelukkig wel en gelukkig heb ik ook een hele lieve vriend die me erbij helpt.
Hoe gaat je vriend er eigenlijk mee om Showoman? Vertrouw je hem wel of vanwege je ervaringen is dat ook lastig? Praten jullie er ook wel eens over?
Mijn vriend gaat niet supervaak alleen op stap. Maar hij gaat wel regelmatig gezellig wat met zijn vrienden doen. (is ook hele normaal natuurlijk) Zo is hij op het moment voor een week op vakantie. Met mijn vriend heb ik het er over gehad. De oorzaken weet hij ook dus op die manier kan hij soms wat rekening met mij houden. Maar hij probeert zoveel mogelijk gewoon te doen en dat wil ik ook. Ik wil niet dat hij dingen gaat verzwijgen of anders gaat doen omdat ik anders onzeker word.
Vooral dat hij ook de oorzaak weet is wel heel fijn. Ik heb namelijk door een ziekte eigenlijk alle vrienden die ik op dat moment had verloren. (Nu gelukkig wel weer aantal lieve mensen om me heen.) Ben ook net iets te vaak bedrogen. (Dit ging van gewoon vreemdgaan of gewoon nooit uitgemaakt met ex tot advertenties voor sex op internet.) Hier komt mijn onzekerheid voor een deel vandaan maar ik heb daarbij ook in twee relaties gezeten waarbij ik enorm gekleineerd ben, gecontroleerd en zelfs geslagen. Die problemen krijgt hij er dus ook nog bij. Ik kan om niets helemaal van slag zijn. Dus dat is ook wel heel lastig voor hem. Vandaar dat ik ook in therapie zit nu. Dat helpt gelukkig wel en gelukkig heb ik ook een hele lieve vriend die me erbij helpt.
Hoe gaat je vriend er eigenlijk mee om Showoman? Vertrouw je hem wel of vanwege je ervaringen is dat ook lastig? Praten jullie er ook wel eens over?
woensdag 4 januari 2012 om 14:58
Oh wat fijn dat je vriend je daarin helpt, dat scheelt weer een stukje, ook knap van je dat het durft te delen met je vriend... Bevalt je therapie? Hopelijk kun je dan de negatieve gedachten uit je hoofd zetten. Hoe gaat het nu je vriend op vakantie is?
Ik herken heel veel in je verhaal mijn vorige relatie was ook slecht en hij heeft me dan ook op mijn zwakke plek geraakt...
Ik durf niet alles tegen mijn vriend te zeggen, ik heb het er met hem wel eens over gehad maar hij zegt dan dat ik het verleden af moet sluiten...Ik heb uitgelegd dat ik echt over mijn ex heen ben, maar dat het nog wel zijn sporen heeft achtergelaten...Ik merk dat hij dan niet zo goed weet hoe hij moet reageren... Hoe is dat bij jou vriend gegaan? In heb in mijn verleden ook een ziekte gehad waar hij van af moest weten en hij reageerde toen erg kortaf met: je zult er wel sterker van geworden zijn....Dit was niet fijn aangezien het op mij overkwam alsof hij het niet belangrijk vond...Daardoor ben ik nu een beetje voorzichtig met wat ik zeg...
Ik herken heel veel in je verhaal mijn vorige relatie was ook slecht en hij heeft me dan ook op mijn zwakke plek geraakt...
Ik durf niet alles tegen mijn vriend te zeggen, ik heb het er met hem wel eens over gehad maar hij zegt dan dat ik het verleden af moet sluiten...Ik heb uitgelegd dat ik echt over mijn ex heen ben, maar dat het nog wel zijn sporen heeft achtergelaten...Ik merk dat hij dan niet zo goed weet hoe hij moet reageren... Hoe is dat bij jou vriend gegaan? In heb in mijn verleden ook een ziekte gehad waar hij van af moest weten en hij reageerde toen erg kortaf met: je zult er wel sterker van geworden zijn....Dit was niet fijn aangezien het op mij overkwam alsof hij het niet belangrijk vond...Daardoor ben ik nu een beetje voorzichtig met wat ik zeg...
woensdag 4 januari 2012 om 15:58
Showoman zou je het misschien fijn vinden om via mail hierover contact te hebben? mail is selene.viva@hotmail.com kunnen we misschien elkaar wat helpen ermee.
Maar vervelend dat je vriend zo kortaf doet erover. Ik herken het ook wel het heeft in principe niets met je ex te maken dat je nog niet over hem heen zou zijn of iets dergelijks maar meer dat die ervaringen die je toen had nu nog steeds een rol spelen in hoe je reageert op je vriend.
Maar vervelend dat je vriend zo kortaf doet erover. Ik herken het ook wel het heeft in principe niets met je ex te maken dat je nog niet over hem heen zou zijn of iets dergelijks maar meer dat die ervaringen die je toen had nu nog steeds een rol spelen in hoe je reageert op je vriend.
