Seks
alle pijlers
Seksslavin
donderdag 5 januari 2012 om 19:20
quote:BrightEyes80 schreef op 05 januari 2012 @ 17:22:
Dus omdat in je broek schijt voor de reacties uit de omgeving, kies je er maar voor om de schone schijn op te houden?
Ga toch weg met je verhaal over je nichtje en neefje.
Het gaat hier voor de zoveelste keer om jou, om hoe jij er het voordeligst vanaf komt.
...
Wees een held, kap met die onzin, geef die man een kans verder te gaan met zijn leven.
Eens.
En ik geloof ook dat dit verhaal HELAAS echt is.
Dus omdat in je broek schijt voor de reacties uit de omgeving, kies je er maar voor om de schone schijn op te houden?
Ga toch weg met je verhaal over je nichtje en neefje.
Het gaat hier voor de zoveelste keer om jou, om hoe jij er het voordeligst vanaf komt.
...
Wees een held, kap met die onzin, geef die man een kans verder te gaan met zijn leven.
Eens.
En ik geloof ook dat dit verhaal HELAAS echt is.
donderdag 5 januari 2012 om 19:41
donderdag 5 januari 2012 om 20:11
vrijdag 6 januari 2012 om 11:34
Ik kan echt niet monogaam zijn. Omdat ik absoluut niet in monogamie geloof. Omdat ik geloof dat vrijwel iedereen overstag zou gaan als diegene verleid wordt door een zeer leuk iemand.
Als ik monogaam kon zijn, had ik op het moment dat die ander zei dat hij een vriendin had, maar dat dat niet uitmaakte, kunnen zeggen dat ik niet vreemdga. Maar ik zei dat niet... Ik kon het niet.
En dat is (bij mij) niet omdat ik het niet wil. Ik zou dolgraag wel monogaam willen zijn, wel in monogamie geloven. Niet monogaam kunnen zijn veroorzaakt veel verdriet, ook bij mij. Ik heb gisteravond verdrietig gezegd dat ik me zo rot voel over wat ik hem heb aangedaan.
Hij was al wel een beetje bang om mij kwijt te raken, maar dat is nu erger, sinds Het Gesprek.
Voor mij is het geen kwestie van niet willen. Jullie hoeven dat niet te geloven. Mijn man begrijpt me, dat vind ik veel belangrijker.
Als ik monogaam kon zijn, had ik op het moment dat die ander zei dat hij een vriendin had, maar dat dat niet uitmaakte, kunnen zeggen dat ik niet vreemdga. Maar ik zei dat niet... Ik kon het niet.
En dat is (bij mij) niet omdat ik het niet wil. Ik zou dolgraag wel monogaam willen zijn, wel in monogamie geloven. Niet monogaam kunnen zijn veroorzaakt veel verdriet, ook bij mij. Ik heb gisteravond verdrietig gezegd dat ik me zo rot voel over wat ik hem heb aangedaan.
Hij was al wel een beetje bang om mij kwijt te raken, maar dat is nu erger, sinds Het Gesprek.
Voor mij is het geen kwestie van niet willen. Jullie hoeven dat niet te geloven. Mijn man begrijpt me, dat vind ik veel belangrijker.
vrijdag 6 januari 2012 om 13:53
Jouw man wil graag kinderen, jij niet. Jij wil graag buiten de deur neuken, jouw man heeft dat liever niet. (<-zacht uitgedrukt) Wat exact moet er gebeuren voordat je je realiseert dat jij niet bent wat jouw man nodig heeft? Liefde is ook loslaten als je beseft dat de ander gelukkiger wordt zonder jou, liefde is niet egoistisch vast blijven houden omdat jou dat beter uitkomt.
vrijdag 6 januari 2012 om 14:07
quote:_minny schreef op 06 januari 2012 @ 13:53:
Jouw man wil graag kinderen, jij niet. Jij wil graag buiten de deur neuken, jouw man heeft dat liever niet. (<-zacht uitgedrukt) Wat exact moet er gebeuren voordat je je realiseert dat jij niet bent wat jouw man nodig heeft? Liefde is ook loslaten als je beseft dat de ander gelukkiger wordt zonder jou, liefde is niet egoistisch vast blijven houden omdat jou dat beter uitkomt.
Hear, hear!
Slotje; 'nuff said.
Jouw man wil graag kinderen, jij niet. Jij wil graag buiten de deur neuken, jouw man heeft dat liever niet. (<-zacht uitgedrukt) Wat exact moet er gebeuren voordat je je realiseert dat jij niet bent wat jouw man nodig heeft? Liefde is ook loslaten als je beseft dat de ander gelukkiger wordt zonder jou, liefde is niet egoistisch vast blijven houden omdat jou dat beter uitkomt.
Hear, hear!
Slotje; 'nuff said.
vrijdag 6 januari 2012 om 14:12
quote:_minny schreef op 06 januari 2012 @ 13:53:
Wat exact moet er gebeuren voordat je je realiseert dat jij niet bent wat jouw man nodig heeft?
Edit: Dat gaat ze zich nooit realiseren. Ze gaat hem wel verlaten. Maar pas als aan de volgende voorwaarden is voldaan:
1) Er moet een vervanger zijn (TO kan waarschijnlijk niet alleen zijn).
2) Haar man moet kapot/gebroken zijn (dan kan ze hem permanent minachten en dus verlaten).
Tot die tijd gaat dit riedeltje door.
Wat exact moet er gebeuren voordat je je realiseert dat jij niet bent wat jouw man nodig heeft?
Edit: Dat gaat ze zich nooit realiseren. Ze gaat hem wel verlaten. Maar pas als aan de volgende voorwaarden is voldaan:
1) Er moet een vervanger zijn (TO kan waarschijnlijk niet alleen zijn).
2) Haar man moet kapot/gebroken zijn (dan kan ze hem permanent minachten en dus verlaten).
Tot die tijd gaat dit riedeltje door.
vrijdag 6 januari 2012 om 14:23
Waar lezen jullie dat mijn man het absoluut niet wil?
Nogmaals: Hij is erover aan het nadenken of hij me op die manier kan en wil loslaten.
Mijn man wordt niet gelukkiger als ik hem verlaat. Hij wil me absoluut niet kwijt. Hij houdt echt van me en wil graag oud met mij worden. Ook als dat betekent dat hij nooit vader zal worden.
Ik word ook niet gelukkiger als we uit elkaar gaan. Dan heb ik misschien wat ik wil, maar dan ben ik wel de liefde van mijn leven kwijt. Mijn maatje, mijn alles. En dat wil ik niet.
Dus ja, ik hoop dat hij me, zonder problemen, op die manier vrij kan laten. Liefde is inderdaad ook loslaten.
Nogmaals: Hij is erover aan het nadenken of hij me op die manier kan en wil loslaten.
Mijn man wordt niet gelukkiger als ik hem verlaat. Hij wil me absoluut niet kwijt. Hij houdt echt van me en wil graag oud met mij worden. Ook als dat betekent dat hij nooit vader zal worden.
Ik word ook niet gelukkiger als we uit elkaar gaan. Dan heb ik misschien wat ik wil, maar dan ben ik wel de liefde van mijn leven kwijt. Mijn maatje, mijn alles. En dat wil ik niet.
Dus ja, ik hoop dat hij me, zonder problemen, op die manier vrij kan laten. Liefde is inderdaad ook loslaten.
vrijdag 6 januari 2012 om 15:15
quote:nokiafan schreef op 06 januari 2012 @ 14:23:
Mijn man wordt niet gelukkiger als ik hem verlaat.
[...]
Liefde is inderdaad ook loslaten.
Geloof mij nou maar: je man wordt er ook niet gelukkiger op als jij je door jan en alleman laat uitwonen en je door de eerste de beste laat vernederen en pijn laat doen, terwijl hij thuis de goedsul uit mag hangen die alleen maar goed is om voor brood op de plank te zorgen. Je zegt het zelf al: liefde is loslaten. Gun je man dan een relatie met een vrouw die net zo monogaan is als hij, en die wel een kinderwens heeft. Daar wordt hij gegarandeerd gelukkiger van dan in een niet-monogame relatie blijven hangen.
*poef* paarlen voor de zwijnen (te privé om hier te laten staan als TO er toch niets mee doet)
Jouw man is er jullie hele relatie van uit gegaan dat jij net zo monogaam bent als hij. Dat jij net zo gelukkig bent met hem als hij met jou. Het is voor hem dus waarschijnlijk nog veel moeilijker te bevatten dat je niet genoeg hebt aan hem alleen. Natuurlijk zegt hij dat hij je tegemoet wil komen, natuurlijk wil hij proberen in jouw denkbeelden mee te gaan. Hij is namelijk nog steeds gek op je! Maar ik denk dat je nog niet half beseft hoe hij verscheurd wordt van binnen, en hoeveel erger dat gaat worden als jij eenmaal echt met je sv-to-be aan de gang gaat. Hoe stel je je dat voor: 'schat, vanavond ben ik er niet, want Kees gaat me lekker pijnigen. Warm je zelf je eten op?" Hoe denk je dat dat voelt voor je man, als hij alleen thuis moet gaan zitten wachten tot jij er weer bent, helemaal nagloeiend van wat je met een ander hebt beleefd? Of wil je het stiekem doen, zodat je man altijd in onzekerheid zit waar je bent en met wie, zodat er nooit meer eerlijkheid kan zijn tussen jullie? Waarom wil je hem dat allemaal aandoen als je zegt van hem te houden? Waarom bespaar je hem die ellende niet? Als je nu de relatie verbreekt kan hij nu beginnen te rouwen, en daarna iets nieuws gaan opbouwen met iemand die hem wel accepteert zoals hij is. Die hem niet belachelijk maakt om zijn kleine penis, dus er mee kan leven dat hij niet altijd even snel opgewonden is. Die hem respecteert, met alles erop en eraan. Je probeert hem nu te veranderen in iets wat hij niet is. Doe hem dat niet aan als je oprecht van hem houdt.
Mijn man wordt niet gelukkiger als ik hem verlaat.
[...]
Liefde is inderdaad ook loslaten.
Geloof mij nou maar: je man wordt er ook niet gelukkiger op als jij je door jan en alleman laat uitwonen en je door de eerste de beste laat vernederen en pijn laat doen, terwijl hij thuis de goedsul uit mag hangen die alleen maar goed is om voor brood op de plank te zorgen. Je zegt het zelf al: liefde is loslaten. Gun je man dan een relatie met een vrouw die net zo monogaan is als hij, en die wel een kinderwens heeft. Daar wordt hij gegarandeerd gelukkiger van dan in een niet-monogame relatie blijven hangen.
*poef* paarlen voor de zwijnen (te privé om hier te laten staan als TO er toch niets mee doet)
Jouw man is er jullie hele relatie van uit gegaan dat jij net zo monogaam bent als hij. Dat jij net zo gelukkig bent met hem als hij met jou. Het is voor hem dus waarschijnlijk nog veel moeilijker te bevatten dat je niet genoeg hebt aan hem alleen. Natuurlijk zegt hij dat hij je tegemoet wil komen, natuurlijk wil hij proberen in jouw denkbeelden mee te gaan. Hij is namelijk nog steeds gek op je! Maar ik denk dat je nog niet half beseft hoe hij verscheurd wordt van binnen, en hoeveel erger dat gaat worden als jij eenmaal echt met je sv-to-be aan de gang gaat. Hoe stel je je dat voor: 'schat, vanavond ben ik er niet, want Kees gaat me lekker pijnigen. Warm je zelf je eten op?" Hoe denk je dat dat voelt voor je man, als hij alleen thuis moet gaan zitten wachten tot jij er weer bent, helemaal nagloeiend van wat je met een ander hebt beleefd? Of wil je het stiekem doen, zodat je man altijd in onzekerheid zit waar je bent en met wie, zodat er nooit meer eerlijkheid kan zijn tussen jullie? Waarom wil je hem dat allemaal aandoen als je zegt van hem te houden? Waarom bespaar je hem die ellende niet? Als je nu de relatie verbreekt kan hij nu beginnen te rouwen, en daarna iets nieuws gaan opbouwen met iemand die hem wel accepteert zoals hij is. Die hem niet belachelijk maakt om zijn kleine penis, dus er mee kan leven dat hij niet altijd even snel opgewonden is. Die hem respecteert, met alles erop en eraan. Je probeert hem nu te veranderen in iets wat hij niet is. Doe hem dat niet aan als je oprecht van hem houdt.
vrijdag 6 januari 2012 om 15:47
Ik kan ook alles afzeggen met die ander en erop wachten tot mijn man vreemdgaat. Om dan te zeggen: "Zie je wel! Jij doet het ook!" want dat gaat gegarandeerd een keer gebeuren. Hij gaat ooit ook vreemd, maar dan meteen alles erop en eraan.
En hem dan gelijk verlaten, want ik pik het niet dat hij niet wil dat ik dat doe, maar als het hem overkomt mag het natuurlijk wel. Zo zijn ze namelijk.
En hem dan gelijk verlaten, want ik pik het niet dat hij niet wil dat ik dat doe, maar als het hem overkomt mag het natuurlijk wel. Zo zijn ze namelijk.
vrijdag 6 januari 2012 om 15:58
quote:nokiafan schreef op 06 januari 2012 @ 15:47:
Ik kan ook alles afzeggen met die ander en erop wachten tot mijn man vreemdgaat. Om dan te zeggen: "Zie je wel! Jij doet het ook!" want dat gaat gegarandeerd een keer gebeuren. Hij gaat ooit ook vreemd, maar dan meteen alles erop en eraan.
Nou lekker dan, als je zo in een relatie staat. Waarom zou hij gegarandeerd een keer vreemdgaan? Hoe kom je daarbij?
quote:En hem dan gelijk verlaten, want ik pik het niet dat hij niet wil dat ik dat doe, maar als het hem overkomt mag het natuurlijk wel. Zo zijn ze namelijk.
'Ze'? Over wie heb je het?
Als het over 'mannen' gaat: de mijne is niet zo hoor. Zeker weten.
Als je er toch vanuit gaat dat hij vreemdgaat (en als jij hem dan meteen verlaat?!), en als jij ook niets liever wilt dan vreemdgaan met een ander neuken, waarom blijven jullie dan nog bij elkaar? Waarom houden jullie elkaar zo gevangen?
Ik kan ook alles afzeggen met die ander en erop wachten tot mijn man vreemdgaat. Om dan te zeggen: "Zie je wel! Jij doet het ook!" want dat gaat gegarandeerd een keer gebeuren. Hij gaat ooit ook vreemd, maar dan meteen alles erop en eraan.
Nou lekker dan, als je zo in een relatie staat. Waarom zou hij gegarandeerd een keer vreemdgaan? Hoe kom je daarbij?
quote:En hem dan gelijk verlaten, want ik pik het niet dat hij niet wil dat ik dat doe, maar als het hem overkomt mag het natuurlijk wel. Zo zijn ze namelijk.
'Ze'? Over wie heb je het?
Als het over 'mannen' gaat: de mijne is niet zo hoor. Zeker weten.
Als je er toch vanuit gaat dat hij vreemdgaat (en als jij hem dan meteen verlaat?!), en als jij ook niets liever wilt dan vreemdgaan met een ander neuken, waarom blijven jullie dan nog bij elkaar? Waarom houden jullie elkaar zo gevangen?
