Vader en moeder tegelijk!
zondag 8 januari 2012 om 12:10
Hier ook maar ik weiger ten eerste om vader én moeder te zijn. Dat gaat gewoonweg niet. Daarmee leg je de lat te hoog, vind ik.
Ik vond het pittig vooral toen hij jonger was en nog meer was aangewezen op mij. Nu wordt hij bijna 11 en gaat steeds meer zijn eigen gang.
Tuurlijk zag en ziet hij ook wel dat er bij de meeste gezinnen een vader of stiefvader aanwezig is en ja, vragen heb ik ook gekregen.
Voor hem is onze situatie wel normaal geworden en zijn 'vader' momenten haalt hij bij de stiefvader van zijn vriendje bijv.
Het enige waar zoon zo af en toe last van heeft is dat hij bang is om mij te verliezen en ja, dat vind ik af en toe wel moeilijk om te horen.
Ik vond het pittig vooral toen hij jonger was en nog meer was aangewezen op mij. Nu wordt hij bijna 11 en gaat steeds meer zijn eigen gang.
Tuurlijk zag en ziet hij ook wel dat er bij de meeste gezinnen een vader of stiefvader aanwezig is en ja, vragen heb ik ook gekregen.
Voor hem is onze situatie wel normaal geworden en zijn 'vader' momenten haalt hij bij de stiefvader van zijn vriendje bijv.
Het enige waar zoon zo af en toe last van heeft is dat hij bang is om mij te verliezen en ja, dat vind ik af en toe wel moeilijk om te horen.
zondag 8 januari 2012 om 12:21
Eens met Dibbes1, geloof ook niet dat je vader en moeder tegelijk kan zijn. Wel de enige opvoeder/ ouder. Het lijkt me lastiger nog als je een zoon hebt, omdat die toch meer behoefte aan een mannelijk rolmodel hebben dan meisjes.
Mijn baby krijgt wel een vader, maar die woont op een ander continent, dus de dagelijkse zorg komt bij mij terecht. Ik kijk enorm uit naar mijn kindje, maar krijg het soms ook spaans benauwd en vraag me af of ik het allemaal wel aan kan...
Mijn baby krijgt wel een vader, maar die woont op een ander continent, dus de dagelijkse zorg komt bij mij terecht. Ik kijk enorm uit naar mijn kindje, maar krijg het soms ook spaans benauwd en vraag me af of ik het allemaal wel aan kan...
zondag 8 januari 2012 om 12:24
Sunanda,
Nee ze heeft geen contact met haar vader hij heeft ons laten zitten en nooit meer omgekeken lang verhaal maar even zo in t kort.
Toen ze 8 mnd was heb ik iemand anders ontmoet dus daar is ze mee opgegroeid. Ze noemde hem bij naam dus geen papa heb ik bewust voor gekozen maar hij heeft vorige maand een punt achter de relatie gezet onder t mom van; ik ben geen typ voor een relatie en sta beter alleen in t leven met nienand rekening te hoeven houden enz dus daar zitten we nu middenin.
Voor mij een feit om alleen door te gaan en zolang mijn dochter klein is nooit meer aan een man te beginnen want dit wil ik haar nooit meer aandoen!! Beter samen gelukkig dan steeds iemand anders in haar leven!! Ik schrijf t nuchter op maar voel me zo totaal niet hoor! ( ik las al een tijdje mee maar voelde me geroepen om hier op te reageren) gr en sterkte
Nee ze heeft geen contact met haar vader hij heeft ons laten zitten en nooit meer omgekeken lang verhaal maar even zo in t kort.
Toen ze 8 mnd was heb ik iemand anders ontmoet dus daar is ze mee opgegroeid. Ze noemde hem bij naam dus geen papa heb ik bewust voor gekozen maar hij heeft vorige maand een punt achter de relatie gezet onder t mom van; ik ben geen typ voor een relatie en sta beter alleen in t leven met nienand rekening te hoeven houden enz dus daar zitten we nu middenin.
Voor mij een feit om alleen door te gaan en zolang mijn dochter klein is nooit meer aan een man te beginnen want dit wil ik haar nooit meer aandoen!! Beter samen gelukkig dan steeds iemand anders in haar leven!! Ik schrijf t nuchter op maar voel me zo totaal niet hoor! ( ik las al een tijdje mee maar voelde me geroepen om hier op te reageren) gr en sterkte
zondag 8 januari 2012 om 12:25
Hier ook een alleenstaande! Vader ook op een ander continent. Gaat hier super. Die vragen die gaan komen, zie ik dan wel. Zal gewoon altijd eerlijk blijven.
Vond de zwangerschap niet zwaar (heb sowieso een makkelijke zwangerschap gehad) maar het alleen zijn en met niemand je geluk kunnen delen is wel eens moeilijk. Toch, als ik af en toe hier lees wat er allemaal in een relatie aan de gang is ben ik blij dat ik 'alles' voor het zeggen heb.
Vond de zwangerschap niet zwaar (heb sowieso een makkelijke zwangerschap gehad) maar het alleen zijn en met niemand je geluk kunnen delen is wel eens moeilijk. Toch, als ik af en toe hier lees wat er allemaal in een relatie aan de gang is ben ik blij dat ik 'alles' voor het zeggen heb.
zondag 8 januari 2012 om 12:37
Grappig apestaartje dat de vader van jouw kind ook op een ander continent zit. Is er wel contact? En hoe oud is je kindje nu? Ik ga over 2mnd bevallen, erg spannend. De vader is er niet bij, maar hij komt in het voorjaar wel naar NL.
Ik denk dat ik tegen de tijd dat mijn kind met vragen komt gewoon eerlijk antwoord geef. Maar wel in kindertaal en zonder details. In mijn geval wordt dat dus iets als: niet alle pappa's wonen bij hun kindjes en bij mamma's. Sommige pappa's wonen ver weg, zoals jouw pappa. Jij en mamma wonen met z'n tweeën en pappa woont in ....
Ik denk dat ik tegen de tijd dat mijn kind met vragen komt gewoon eerlijk antwoord geef. Maar wel in kindertaal en zonder details. In mijn geval wordt dat dus iets als: niet alle pappa's wonen bij hun kindjes en bij mamma's. Sommige pappa's wonen ver weg, zoals jouw pappa. Jij en mamma wonen met z'n tweeën en pappa woont in ....
zondag 8 januari 2012 om 14:13
Hey Sannasanna,
Nog twee maanden! Poe, spannend. Zijn er veel mensen in je omgeving die gaan helpen?
Het gaat zeker lukken. Je kan niet anders. Als ik terug denk aan de eerste maanden vraag ik me nu af hoe ik he heb gedaan, maar het moet dus het gaat. En als alles op rolletjes loopt is het zo onwijs leuk.
Het contact met vader is minimaal. Toen hij terugging naar zijn eigen land wilde hij elke dag of om de dag contact via de cam. Althans, dat zei hij een keer.
Totdat hij ging, Hij belde op maandag dat hij een ticket had voor zondag. Terwijl hij eigenlijk nog een paar jaar zou blijven. Geen afscheid genomen, niets. En bedankt. Hij zegt en doet wel alsof het m veel doet, maar ondertussen. Op mijn dochters veraardag niets gehoord. Hij komt eens in de twee maanden op msn, zover ik kan zien, ben er ook niet vaak. Bellen......nooit. Brieven sturen.....nooit.
Ik heb wel geleerd dat ik iets wil zien en woorden geloof ik niet meer.
Maar het klinkt nu erger dan het is. Ik mis HEM niet. Mijn dochter is nu twee, dus die weet het nog niet.
Nog twee maanden! Poe, spannend. Zijn er veel mensen in je omgeving die gaan helpen?
Het gaat zeker lukken. Je kan niet anders. Als ik terug denk aan de eerste maanden vraag ik me nu af hoe ik he heb gedaan, maar het moet dus het gaat. En als alles op rolletjes loopt is het zo onwijs leuk.
Het contact met vader is minimaal. Toen hij terugging naar zijn eigen land wilde hij elke dag of om de dag contact via de cam. Althans, dat zei hij een keer.
Totdat hij ging, Hij belde op maandag dat hij een ticket had voor zondag. Terwijl hij eigenlijk nog een paar jaar zou blijven. Geen afscheid genomen, niets. En bedankt. Hij zegt en doet wel alsof het m veel doet, maar ondertussen. Op mijn dochters veraardag niets gehoord. Hij komt eens in de twee maanden op msn, zover ik kan zien, ben er ook niet vaak. Bellen......nooit. Brieven sturen.....nooit.
Ik heb wel geleerd dat ik iets wil zien en woorden geloof ik niet meer.
Maar het klinkt nu erger dan het is. Ik mis HEM niet. Mijn dochter is nu twee, dus die weet het nog niet.
zondag 8 januari 2012 om 15:59