Bindingsangst ?

ik heb paar maanden geleden een jongen leren kennen, we konden het al snel goed met elkaar vinden en werden vrienden. we gingen elk weekend met een groepje stappen, we zoenden en hij bracht me continue veilig thuis. we voelden elkaar goed aan, konden lachen en de aantrekking was zo heftig, we zijn na 1,5 maand dat we elkaar leerde kennen al met elkaar naar bed geweest, dit was geweldig, en ik leerde zijn ouders ook al kennen doordat ik vaak de dag erna nog wat uren bij hem bleef nagenieten.. We gingen elk weekend stappen, en al gauw als er een jongen bij me in de buurt kwam om te praten of flirten, deed hij lichtelijk jaloers, en zoende me dan opeens, of hij had het er na het stappen nog over.. (hij is niet te jaloers hoor, maar op lieve manier)..



ik vroeg hem wat de rede was dat hij zo jaloers deed, hij zei dat het was omdat hij me heel leuk vond. dit zei hij tot nu toe elk weekend.



Hij twijfelde over zijn gevoelens, hij was niet verliefd op me, maar het was wat anders wat hij niet kon plaatsen, en hij wilde ermee stoppen.. ik had het er wel moeilijk mee omdat ik verliefd op hem was.



die vrijdag had ik met een vriend afgesproken in de kroeg en begon ermee te praten, hele avond gezellig en gelachen, tot (X) dus ook kwam en toch aandacht vroeg.. hij bombardeerde op lullige momenten tussen het gesprek. aan het einde van de avond, vertrok de vriend en ik ging bij mijn groep en (X) staan.. toen gingen we samen naar buiten en waren we alleen. toen zei hij dat hij een kut gevoel had toen ik bij die jongen stond te praten, en dat hij het met mij wilde proberen, een relatie... ik stemde in omdat ik verliefd op hem was. dag erna op nieuwjaarsnacht maakte hij het alweer uit, rede : ik voel nog steeds hetzelfde, maar mis ook deels mijn vrijheid... ik erg verdrietig, hij mij troosten en toen in slaap gevallen. die andere dag ben ik hele dag gebleven, hij had gekookt en hadden film gekeken, met zijn ouders gepraat en gelachen, ik ging pas de volgende nacht naar huis..



nu wilde hij een tijdje geen contact via facebook en msn en sms. om mij uit zijn hoofd te krijgen, dit had hij ff nodig. maar met het stappen zouden we normaal doen, ik vond het moeilijk omdat ik onze gesprekken samen heerlijk vond, maar ik stemde in... ik zag hem dus het weekend weer en wilde met hem praten, dit hebben we gedaan, ik vroeg me af waarom hij me de hele tijd leuk vond, en dan opeens doet hij zo... hij zei dat hij ermee wilde stoppen, het zou niks worden, maar als ik hem aankeek in zijn ogen leek het alsof zijn gevoel en zijn verstand wat anders denken. hij moest zichzelf inhouden... ik had zijn vrienden verteld hoe het zat, die snapten hier totaal niks van, die zien hem nog steeds naar me kijken als ik met andere mannen praat. die geloven ook niet wat hij zegt... Hij heeft nog maar 1 relatie gehad hiervoor, en dit verliep niet echt goed...



maar is dit nou bindingsangst ? wat kan ik eraan doen, hem tijd gunnen, of verder gaan ? hebben jullie hier ervaring mee ?