Relaties
alle pijlers
Moeder dochter relatie
zondag 8 januari 2012 om 21:02
Ik moet even mijn verhaal kwijt aangezien ik er zelf geen heldere kijk meer op heb.
Mijn ouders zijn schatten van mensen. Staan altijd klaar voor hun kinderen en zullen helpen waar nodig.
Toch storen mij een aantal punten. Mijn ouders zijn volgens mij niet helemaal tevreden met mijn partnerkeuze. Bij veel dingen die hij zegt wordt even een rare of ongemakkelijke blik getrokken.
Ik merk het vooral aan mijn moeder. Dat ze het niet eens is of niet leuk vindt wat hij zegt.
Mijn moeder is het type wat er niet tegenin zal gaan, maar later tegen mij zal zeggen wat ze niet leuk vond.
Nu gaan wij verhuizen en hebben wij een aantal spullen op marktplaats gezet. Tafeltjes, kastjes enz.
Ik vertelde dit tegen mijn moeder en ze liet weer duidelijk merken dat ze dit zonde vond en gaf aan dat we toch ruimte hadden om dit te stallen? Gezegd dat we er niks meer mee konden en er liever iemand anders blij mee maakten.
Ik weet ook wat mijn moeder stoort aan mijn vriend en als we daar zijn ga ik mij er ook aan storen en op mijn moeders blik letten. Ik voel mij dan heel ongemakkelijk en wil ook liever dat mijn vriend z'n mond houdt.
Ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan en dit kan stoppen. Ik durf sommige dingen niet te zeggen omdat ik weet dat mijn moeder het er niet mee eens is en dit zal laten merken. Ik moet mijzelf dan verdedigen. Zo zijn er nog meer voorbeelden, maar ik wil eerst weten hoe jullie hier over denken.
Mijn vriend zegt dat ik mij los moet maken en mijn moeder zeggen dat zij zich er niet mee moet bemoeien wat wij op MP zetten.
Ik vind het moeilijk om deze confrontatie aan te gaan, omdat... Ja, ik weet niet zo goed waarom. Het is een gevoel. Ik wil mijn moeder niet kwetsen.
Herkent iemand dit? Wat zou ik kunnen doen? Heeft mijn vriend gelijk? Ik weet het even niet meer.
Bedankt voor het lezen.
Mijn ouders zijn schatten van mensen. Staan altijd klaar voor hun kinderen en zullen helpen waar nodig.
Toch storen mij een aantal punten. Mijn ouders zijn volgens mij niet helemaal tevreden met mijn partnerkeuze. Bij veel dingen die hij zegt wordt even een rare of ongemakkelijke blik getrokken.
Ik merk het vooral aan mijn moeder. Dat ze het niet eens is of niet leuk vindt wat hij zegt.
Mijn moeder is het type wat er niet tegenin zal gaan, maar later tegen mij zal zeggen wat ze niet leuk vond.
Nu gaan wij verhuizen en hebben wij een aantal spullen op marktplaats gezet. Tafeltjes, kastjes enz.
Ik vertelde dit tegen mijn moeder en ze liet weer duidelijk merken dat ze dit zonde vond en gaf aan dat we toch ruimte hadden om dit te stallen? Gezegd dat we er niks meer mee konden en er liever iemand anders blij mee maakten.
Ik weet ook wat mijn moeder stoort aan mijn vriend en als we daar zijn ga ik mij er ook aan storen en op mijn moeders blik letten. Ik voel mij dan heel ongemakkelijk en wil ook liever dat mijn vriend z'n mond houdt.
Ik weet niet hoe ik hier mee om moet gaan en dit kan stoppen. Ik durf sommige dingen niet te zeggen omdat ik weet dat mijn moeder het er niet mee eens is en dit zal laten merken. Ik moet mijzelf dan verdedigen. Zo zijn er nog meer voorbeelden, maar ik wil eerst weten hoe jullie hier over denken.
Mijn vriend zegt dat ik mij los moet maken en mijn moeder zeggen dat zij zich er niet mee moet bemoeien wat wij op MP zetten.
Ik vind het moeilijk om deze confrontatie aan te gaan, omdat... Ja, ik weet niet zo goed waarom. Het is een gevoel. Ik wil mijn moeder niet kwetsen.
Herkent iemand dit? Wat zou ik kunnen doen? Heeft mijn vriend gelijk? Ik weet het even niet meer.
Bedankt voor het lezen.
zondag 8 januari 2012 om 21:12
Zo uit je verhaal opmakend ben ik het met je vriend eens.
Je maakt zelf uit of je iets op MP zet. Ik zou vragen of zij het dan nodig heeft of wil hebben en dat je het niet gaat stallen, want je gebruikt het toch niet meer. Je bent volwassen en uit huis. Dat wil niet zeggen dat je moeder een geen andere mening mag hebben, maar daar hoef jij je niets van aan te trekken. Een confrontatie hoef je ook niet aan te gaan eigenlijk, ze heeft recht op haar eigen mening, maar het ligt eigenlijk meer aan jezelf, want jij voelt haar afkeuring en je wil haar niet kwetsen.
Jij voelt je ongemakkelijk als je bij hun bent met je vriend.
Haar goedkeuring heb je niet nodig toch (of misschien toch wel??)
Je maakt zelf uit of je iets op MP zet. Ik zou vragen of zij het dan nodig heeft of wil hebben en dat je het niet gaat stallen, want je gebruikt het toch niet meer. Je bent volwassen en uit huis. Dat wil niet zeggen dat je moeder een geen andere mening mag hebben, maar daar hoef jij je niets van aan te trekken. Een confrontatie hoef je ook niet aan te gaan eigenlijk, ze heeft recht op haar eigen mening, maar het ligt eigenlijk meer aan jezelf, want jij voelt haar afkeuring en je wil haar niet kwetsen.
Jij voelt je ongemakkelijk als je bij hun bent met je vriend.
Haar goedkeuring heb je niet nodig toch (of misschien toch wel??)
zondag 8 januari 2012 om 21:14
je bent loyaal aan je moeder en dat is normaal. maar je bent ook loyaal aan je vriend. heb je het er al met je moeder over gehad? heb je het idee dat ze hem niet mag of heeft ze dit ook echt zo uitgesproken. anders kan je het er met haar over hebben dat je haar respecteerd in de opvatting maar of ze dit voor zich wilt houden als jullie er zijn omdat het de bezoekjes niet leuker maakt
zondag 8 januari 2012 om 21:22
Je moeder mag best een andere mening hebben, het is alleen de manier waarop de die mening uit. Mijn moeder is een ster in haar mening verkondigen, altijd ongevraagd en altijd negatief. Ze mag best haar negatieve mening geven maar dan wel graag nadat haar mening gevraagd s. In mijn geval gaat het dan altijd over mijn uiterlijk. Doodziek word ik er van. Ik ben 43 en ik durf ook niet alles tegen mijn moeder te zeggen omdat ze er toch commentaar op heeft. Ik heb tattoo's. Is ze niet mee eens. Als ik vertel dat ik er een op mijn rug heb laten zetten krijgt ze een rolberoerte.
Ik zou als ik jou was er tóch iedere keer tegen in gaan. Als ze weer zo'n blik geeft als je vriend wat zegt vragen waarom ze zo kijkt. Tot in de eeuwigheid mee door gaan en hopen dat ze op een gegeven moment het doorheeft dat wat ze doet niet door de beugel kan.
Je moet niet willen dat je liever hebt dat je vriend niks meer zegt. Dat is toch erg? Jij moet met hem leven. Zij niet.
Ik snap je wel, het is en blijft moeilijk. Maar je moet ophouden met je zelf verdedigen. Het is jouw leven, jouw keuze. Als jij (in dit voorbeeld) meubels op Marktplaats wil zetten doe je dat. Is ze het er niet mee eens? Jammer dan.
Ik zou als ik jou was er tóch iedere keer tegen in gaan. Als ze weer zo'n blik geeft als je vriend wat zegt vragen waarom ze zo kijkt. Tot in de eeuwigheid mee door gaan en hopen dat ze op een gegeven moment het doorheeft dat wat ze doet niet door de beugel kan.
Je moet niet willen dat je liever hebt dat je vriend niks meer zegt. Dat is toch erg? Jij moet met hem leven. Zij niet.
Ik snap je wel, het is en blijft moeilijk. Maar je moet ophouden met je zelf verdedigen. Het is jouw leven, jouw keuze. Als jij (in dit voorbeeld) meubels op Marktplaats wil zetten doe je dat. Is ze het er niet mee eens? Jammer dan.
zondag 8 januari 2012 om 21:25
Ik weet verstandelijk dat ik hun goedkeuring niet nodig heb, maar gevoelsmatig weer wel.
In het begin van onze relatie zag mijn moeder mijn vriend en uren later kwam ze weer aan mijn deur, bang dat het een foute jongen was (huilend).
Het is ook uit bescherming voor mijn moeder denk ik. Dat ze zich iet onnodig druk maakt.
Toch vind ik haar blikken zoooo vervelend. Ik word boos op mijn vriend dat hij zo doet, terwijl hij zichzelf is. Ik let alleen meer op het punt wat mijn moeder stoort.
Mijn moeder heeft zich er al meerdere malen over geuit dat ze mijn vriend geen goede kandidaat vind.
In het begin van onze relatie zag mijn moeder mijn vriend en uren later kwam ze weer aan mijn deur, bang dat het een foute jongen was (huilend).
Het is ook uit bescherming voor mijn moeder denk ik. Dat ze zich iet onnodig druk maakt.
Toch vind ik haar blikken zoooo vervelend. Ik word boos op mijn vriend dat hij zo doet, terwijl hij zichzelf is. Ik let alleen meer op het punt wat mijn moeder stoort.
Mijn moeder heeft zich er al meerdere malen over geuit dat ze mijn vriend geen goede kandidaat vind.
zondag 8 januari 2012 om 21:29
Waarom zou je je moeten verdedigen?
Alleen omdat zij het ergens niet mee eens is betekend niet dat jij een discussie aan moet gaan.
In zo'n geval gewoon zeggen dat jullie het zo willen en het daarbij laten.Als ze doorgaat , stug hetzelfde antwoord blijven geven.
Mensen hebben alleen zoveel macht over je als jij ze geeft.
Over dat kwetsen moet je je net zo druk maken.
Ze kwetst jou toch ook met dat eeuwige in twijfel trekken van elke belissing.Het is een volwassen vrouw, die kan wel wat hebben.
Ik zou haar een keer apart nemen en precies vertellen wat jou dwars zit en hoe jij je daardoor voelt.
Mss heeft ze dat helemaal niet door.
Wie heeft er wat aan als jij daar steeds met frisse tgenzin zit en op eieren loopt?
En kies jouw partners kant. Hij doet nl niks verkeerd.
Als jij al wil dat hij zijn mond houd is het niet gek dat jouw ouders dat ook oppakken.
Hij zit daar helemaal alleen op zo'n moment.
Alleen omdat zij het ergens niet mee eens is betekend niet dat jij een discussie aan moet gaan.
In zo'n geval gewoon zeggen dat jullie het zo willen en het daarbij laten.Als ze doorgaat , stug hetzelfde antwoord blijven geven.
Mensen hebben alleen zoveel macht over je als jij ze geeft.
Over dat kwetsen moet je je net zo druk maken.
Ze kwetst jou toch ook met dat eeuwige in twijfel trekken van elke belissing.Het is een volwassen vrouw, die kan wel wat hebben.
Ik zou haar een keer apart nemen en precies vertellen wat jou dwars zit en hoe jij je daardoor voelt.
Mss heeft ze dat helemaal niet door.
Wie heeft er wat aan als jij daar steeds met frisse tgenzin zit en op eieren loopt?
En kies jouw partners kant. Hij doet nl niks verkeerd.
Als jij al wil dat hij zijn mond houd is het niet gek dat jouw ouders dat ook oppakken.
Hij zit daar helemaal alleen op zo'n moment.
zondag 8 januari 2012 om 21:33
zondag 8 januari 2012 om 21:39
quote:Miekkie schreef op 08 januari 2012 @ 21:33:
Nou, ze dacht dat het een loverboy was. Dat is hij niet
Hij heeft een ruig uiterlijk. Ziet er uit als een crimineel. Maar dat is hij niet. Het is een hele lieve jongen. We zijn 3 jaar samen en hebben een huis gekocht. Dan moet ze toch snappen dat het een goede jongen is en ik blij met hem
Ben?
waarom een vraagteken? Waarom wil je bevestiging nog van je moeder. Het is dus kul. Leg het commentaar de blikken naast je neer. Als er geen kern van waarheid in zit weet jij toch beter.
Gedraag je dan ook zo.
Nou, ze dacht dat het een loverboy was. Dat is hij niet
Hij heeft een ruig uiterlijk. Ziet er uit als een crimineel. Maar dat is hij niet. Het is een hele lieve jongen. We zijn 3 jaar samen en hebben een huis gekocht. Dan moet ze toch snappen dat het een goede jongen is en ik blij met hem
Ben?
waarom een vraagteken? Waarom wil je bevestiging nog van je moeder. Het is dus kul. Leg het commentaar de blikken naast je neer. Als er geen kern van waarheid in zit weet jij toch beter.
Gedraag je dan ook zo.
zondag 8 januari 2012 om 21:40
Lastig hoor, maar ik denk dat het belangrijk is dat je duidelijk je grenzen aangeeft.
Je hoeft haar niet te confronteren en je hoeft geen ruzie te maken. Het is ook niet nodig om haar te kwetsen, maar haar duidelijk maken dat je een andere mening hebt kan toch wel? Dus als ze bijv. weer afkeurend over je vriend begint, zeg je: Moeder, jij hoeft toch geen relatie met hem te hebben. Ik ben gelukkig met hem, dat is toch fijn voor mij.
En dan begin je over een ander onderwerp. Dat lijkt mij toch niet kwetsend?
Jij bent nu eenmaal je moeder niet, maar een zelfstandig mens met eigen denkbeelden. Of hunker je zo ontzettend naar haar goedkeuring over alles wat je in het leven doet?
Misschien helpt het dan ook haar sommige dingen, waarvan je al weet dat ze die afkeurt, niet te vertellen. Het is geen verplichting alles met je moeder te delen.
Je hoeft haar niet te confronteren en je hoeft geen ruzie te maken. Het is ook niet nodig om haar te kwetsen, maar haar duidelijk maken dat je een andere mening hebt kan toch wel? Dus als ze bijv. weer afkeurend over je vriend begint, zeg je: Moeder, jij hoeft toch geen relatie met hem te hebben. Ik ben gelukkig met hem, dat is toch fijn voor mij.
En dan begin je over een ander onderwerp. Dat lijkt mij toch niet kwetsend?
Jij bent nu eenmaal je moeder niet, maar een zelfstandig mens met eigen denkbeelden. Of hunker je zo ontzettend naar haar goedkeuring over alles wat je in het leven doet?
Misschien helpt het dan ook haar sommige dingen, waarvan je al weet dat ze die afkeurt, niet te vertellen. Het is geen verplichting alles met je moeder te delen.
zondag 8 januari 2012 om 21:49
Het is geen hunkering naar haar goedkeuring. Maar meer het feit dat ik bang ben dat ze er later weer op terugkomt.
Zoals het loverboy verhaal. Uren later nadat ze hem Ontmoet heeft komt ze daarmee aan.
Ik hoor welen later via de mail dat ze het jammer vind dat ze niet zo veel van mij hoort. Terwijl ze zelf nooit belt . Dat zeg ik haar dan ook. Bel mij dan!
Het geeft mij ook het gevoel dat ik alles perfect moet doen en geen fouten mag maken ofzo. Het moet naar haar maatstaven.
Ik heb al eens een gesprek gehad over het feit dat ze een leukere jongen voor mij wilt. Het gaat er niet in bij haar.
Het stomme is dat ze mij aan het twijfelen maakt over mijn relatie. Dan ga ik denken: is dit ook zo? Zal ze gelijk hebben?
Vroeger hebben ze vaak gelijk gehad over vriendjes als ze vonden dat hij niet bij me pastte.
Het is soms moeilijk om het helder te zien, omdat je gevoelens ook meespelen.
Ik waardeer het ook erg dat jullie je menING geven. Het zet alles meer in perspectief.
Zoals het loverboy verhaal. Uren later nadat ze hem Ontmoet heeft komt ze daarmee aan.
Ik hoor welen later via de mail dat ze het jammer vind dat ze niet zo veel van mij hoort. Terwijl ze zelf nooit belt . Dat zeg ik haar dan ook. Bel mij dan!
Het geeft mij ook het gevoel dat ik alles perfect moet doen en geen fouten mag maken ofzo. Het moet naar haar maatstaven.
Ik heb al eens een gesprek gehad over het feit dat ze een leukere jongen voor mij wilt. Het gaat er niet in bij haar.
Het stomme is dat ze mij aan het twijfelen maakt over mijn relatie. Dan ga ik denken: is dit ook zo? Zal ze gelijk hebben?
Vroeger hebben ze vaak gelijk gehad over vriendjes als ze vonden dat hij niet bij me pastte.
Het is soms moeilijk om het helder te zien, omdat je gevoelens ook meespelen.
Ik waardeer het ook erg dat jullie je menING geven. Het zet alles meer in perspectief.
zondag 8 januari 2012 om 21:57
Maar als je echt heel goed nadenkt, twijfel je zelf ook aan je vriend, of jullie relatie? Of is het alleen het negatieve commentaar van je moeder waardoor je je zo laat beïnvloeden?
Dat zou toch zonde zijn.
Hoe denken anderen, bijv. vriendinnen over je vriend?
En dan nogmaals, jij hebt een relatie met hem en alleen jij kan beoordelen of je gelukkig met hem bent.
Ik weet er alles van hoor van zo'n moeder. Ik kan me niet herinneren dat ze ooit iets aardigs tegen mij gezegd heeft, ook niet over anderen trouwens. Werkelijk alles en iedereen doet het verkeerd, alleen zij doet het goed. Heel verdrietig, want juist van je ouders wil je graag erkenning, of wel eens merken dat ze trots zijn op wat je doet en wie je bent.
Dat zou toch zonde zijn.
Hoe denken anderen, bijv. vriendinnen over je vriend?
En dan nogmaals, jij hebt een relatie met hem en alleen jij kan beoordelen of je gelukkig met hem bent.
Ik weet er alles van hoor van zo'n moeder. Ik kan me niet herinneren dat ze ooit iets aardigs tegen mij gezegd heeft, ook niet over anderen trouwens. Werkelijk alles en iedereen doet het verkeerd, alleen zij doet het goed. Heel verdrietig, want juist van je ouders wil je graag erkenning, of wel eens merken dat ze trots zijn op wat je doet en wie je bent.
zondag 8 januari 2012 om 22:04
Als ik goed nadenk twijfel ik helemaal niet aan mijn vriend. Maar puur door hoe mijn Moeder op hem reageert. Ze heeft best wel een invloed op mij merk ik. Ik doe het graag goed inderdaad.
Ze laat snel haar afkeuring merken en ik zou gewoon graag eens een relaxed gesprek willen. Zonder dat ik op mijn woorden hoef te letten.
Ze laat snel haar afkeuring merken en ik zou gewoon graag eens een relaxed gesprek willen. Zonder dat ik op mijn woorden hoef te letten.
zondag 8 januari 2012 om 22:17
Gelukkig twijfel je niet aan je vriend en probeer je alsjeblieft niet teveel aan te trekken van haar reacties op hem.
Dat kan ik me heel goed voorstellen. Het is ook heel vervelend altijd op je woorden te moeten letten en nooit eens gewoon lekker te kunnen praten. Is je moeder altijd zo geweest? Of heeft ze ook wel eens periodes dat ze anders is?
Als het altijd zo is, lijkt het mij niet waarschijnlijk dat ze uit zichzelf zal veranderen. Het enige wat jij dan kan doen is de manier waar jij ermee omgaat veranderen. Door bijvoorbeeld wat meer afstand te nemen (letterlijk, of figuurlijk). Of door blijvend duidelijk te maken dat je het niet leuk vindt als ze bepaalde dingen zegt of doet. Dit kan ook op een vriendelijke manier, maar wees er wel duidelijk in.
En dan niet perse op een apart moment met haar praten, maar op het moment zelf dat het gebeurt, haar er even op wijzen.
Ik snap dat er ook gevoel bij komt, maar kom op, hoe kwetsend kan het voor haar zijn dat jij spullen op marktplaats zet? Ik vind het eerder kwetsend voor jou en jouw vriend dat ze nadat jullie al zoveel jaar een relatie hebben nog steeds zo afkeurend op hem reageert.
Edit: Denk je overigens niet dat het nooit goed genoeg zal zijn voor je moeder? Dat hoe je haar ook probeert te pleasen het misschien nooit genoeg zal zijn. Dat er altijd wel iets zal zijn wat ze zal afkeuren.
Dan kan je het toch nooit goed doen en maar beter je eigen weg volgen en doen waarvan jij vindt dat het juiste is.
Dat kan ik me heel goed voorstellen. Het is ook heel vervelend altijd op je woorden te moeten letten en nooit eens gewoon lekker te kunnen praten. Is je moeder altijd zo geweest? Of heeft ze ook wel eens periodes dat ze anders is?
Als het altijd zo is, lijkt het mij niet waarschijnlijk dat ze uit zichzelf zal veranderen. Het enige wat jij dan kan doen is de manier waar jij ermee omgaat veranderen. Door bijvoorbeeld wat meer afstand te nemen (letterlijk, of figuurlijk). Of door blijvend duidelijk te maken dat je het niet leuk vindt als ze bepaalde dingen zegt of doet. Dit kan ook op een vriendelijke manier, maar wees er wel duidelijk in.
En dan niet perse op een apart moment met haar praten, maar op het moment zelf dat het gebeurt, haar er even op wijzen.
Ik snap dat er ook gevoel bij komt, maar kom op, hoe kwetsend kan het voor haar zijn dat jij spullen op marktplaats zet? Ik vind het eerder kwetsend voor jou en jouw vriend dat ze nadat jullie al zoveel jaar een relatie hebben nog steeds zo afkeurend op hem reageert.
Edit: Denk je overigens niet dat het nooit goed genoeg zal zijn voor je moeder? Dat hoe je haar ook probeert te pleasen het misschien nooit genoeg zal zijn. Dat er altijd wel iets zal zijn wat ze zal afkeuren.
Dan kan je het toch nooit goed doen en maar beter je eigen weg volgen en doen waarvan jij vindt dat het juiste is.
zondag 8 januari 2012 om 22:31
Als eerste vind ik het erg vervelend voor je dat je moeder niet achter je partnerkeuze staat. Ik zou er persoonlijk zeker wel iets van zeggen.
Je bent bang dat je haar kwetst, maar kwetst ze jou niet ook ontzettend door steeds haar afkeuring te laten blijken?
Als jij niet aan je vriend twijfelt, hou dat dan zo en laat je niet beinvloeden door je moeder!
Mijn ex liet zich erg beinvloeden door iemand uit zijn familie en onze relatie is daar op stuk gelopen, ik was het zat dat hij het niet voor mij opnam, of ik diegene nou negeerde of er tegen in ging, ik had het altijd gedaan. Nou dan is het voor mij snel klaar, daar heb ik geen relatie voor.
Je bent bang dat je haar kwetst, maar kwetst ze jou niet ook ontzettend door steeds haar afkeuring te laten blijken?
Als jij niet aan je vriend twijfelt, hou dat dan zo en laat je niet beinvloeden door je moeder!
Mijn ex liet zich erg beinvloeden door iemand uit zijn familie en onze relatie is daar op stuk gelopen, ik was het zat dat hij het niet voor mij opnam, of ik diegene nou negeerde of er tegen in ging, ik had het altijd gedaan. Nou dan is het voor mij snel klaar, daar heb ik geen relatie voor.
maandag 9 januari 2012 om 01:30
quote:jongemama20 schreef op 09 januari 2012 @ 01:21:
Oh god jouw verhaal is zo herkenbaar, ik zou deze OP zo zelf geschreven kunnen hebben..
Volgens mij zijn er veel vrouwen met soortgelijke moeders. Daar valt bijna niet tegen op te boksen. Ik vrees dat zulke moeders ook niet te veranderen zijn. En als je altijd maar blijft hopen, of verwacht toch te krijgen wat je van haar wilt, steeds weer teleurgesteld raakt.
Hoe ben jij daarmee omgegaan?
Oh god jouw verhaal is zo herkenbaar, ik zou deze OP zo zelf geschreven kunnen hebben..
Volgens mij zijn er veel vrouwen met soortgelijke moeders. Daar valt bijna niet tegen op te boksen. Ik vrees dat zulke moeders ook niet te veranderen zijn. En als je altijd maar blijft hopen, of verwacht toch te krijgen wat je van haar wilt, steeds weer teleurgesteld raakt.
Hoe ben jij daarmee omgegaan?
maandag 9 januari 2012 om 02:15
Die spullen die je voor een prikkie op marktplaats zet...heb je die van je ouders/moeder gekregen?
Snap best dat als je dure meubelen voor je kind koopt en ze dan gaat samenwonen en het staat opeens voor appel en ei opeens op marktplaats dat je dan even moet slikken.
Is het door jou zelf betaald dan heeft ze er gewoon niets over te zeggen.Had ze het zelf misschien kunnen gebruiken?
Snap best dat als je dure meubelen voor je kind koopt en ze dan gaat samenwonen en het staat opeens voor appel en ei opeens op marktplaats dat je dan even moet slikken.
Is het door jou zelf betaald dan heeft ze er gewoon niets over te zeggen.Had ze het zelf misschien kunnen gebruiken?
maandag 9 januari 2012 om 12:09
Mijn moeder staat ook niet achter mijn partnerkeuze, maar als ik heel eerlijk ben is dat meer een issue voor mijn vriend (die toch wel graag door anderen geaccepteerd en aardig wil worden gevonden) dan voor mij. Ik moet toch met hem leven, het is mijn leven en daar heb ik haar goedkeuring niet voor nodig hoor, ik ben gelukkig.
maandag 9 januari 2012 om 12:26
quote:skurar schreef op 08 januari 2012 @ 21:24:
Ow, herkerbaar. In mijn geval: moeder moest wennen dat haar dochter, ik dus, een eigen leven ging leiden. Een eigen leven, met eigen keuzes. En dat vriend op de eerste plaats is komen te staan.
Ha, herkenbaarheid alom! Is zelfs nog op een "fijne" aanvaring in een restaurant uigedraaid. Sindsdien respecteren mijn ouders hem; kennelijk wilden ze weten uit wat voor hout hij gesneden is.
@Miekkie: je bent een volwassen vrouw; trek je eigen plan. Het is toch echt ooit eens tijd je vleugels te spreiden en aan je eigen nest te werken. Jammer voor je moeder dat ze je liever met een ander type man had gezien, maar jij bent gelukkig met hem. Soit. Haar probleem, niet het jouwe.
Ow, herkerbaar. In mijn geval: moeder moest wennen dat haar dochter, ik dus, een eigen leven ging leiden. Een eigen leven, met eigen keuzes. En dat vriend op de eerste plaats is komen te staan.
Ha, herkenbaarheid alom! Is zelfs nog op een "fijne" aanvaring in een restaurant uigedraaid. Sindsdien respecteren mijn ouders hem; kennelijk wilden ze weten uit wat voor hout hij gesneden is.
@Miekkie: je bent een volwassen vrouw; trek je eigen plan. Het is toch echt ooit eens tijd je vleugels te spreiden en aan je eigen nest te werken. Jammer voor je moeder dat ze je liever met een ander type man had gezien, maar jij bent gelukkig met hem. Soit. Haar probleem, niet het jouwe.
maandag 9 januari 2012 om 22:45
Cherke: nee die spullen heb ik zelf gekocht. Samen met mijn ouders, maar zelf gekocht. Wat mijn ouders kado hebben gedaan kunnen ze zelf gebruiken en krijgen ze terug.
Smukje: daar heb je ook helemaal gelijk in. Hij kan er ontzettend pissig van worden als we naar mijn ouders zijn geweest. Hij moet zich daar echt inhouden en dat is heel wat voor hem dat hij dat doet. Dat moet ik ook echt respecteren en waarderen.
Jullie hebben ook gelijk dat ik mijn eigen plan moet trekken. En als ik jullie reacties zo lees geeft mij dat goede moed en ben ik ook stiekem wel blij dat ik niet de enige ben.
Ik worstel soms nog erg met gevoel en verstand.
Smukje: daar heb je ook helemaal gelijk in. Hij kan er ontzettend pissig van worden als we naar mijn ouders zijn geweest. Hij moet zich daar echt inhouden en dat is heel wat voor hem dat hij dat doet. Dat moet ik ook echt respecteren en waarderen.
Jullie hebben ook gelijk dat ik mijn eigen plan moet trekken. En als ik jullie reacties zo lees geeft mij dat goede moed en ben ik ook stiekem wel blij dat ik niet de enige ben.
Ik worstel soms nog erg met gevoel en verstand.
