Relaties
alle pijlers
Te eenzijdig
maandag 16 januari 2012 om 11:39
Ik ben een vlotte meid van 24 jaar. Heb nu ongeveer een jaar een relatie met iemand die ik al jaren ken. Wij hebben beide het gevoel dat we echt bij elkaar horen en dat dit echt gaat werken. Wij hadden tot een maand of 5 geleden ook nooit ruzie en alles verliep prima (logisch in het begin is alles leuk;)) Maar we zijn nu een tijd verder en het komt vaker voor datwe om niets kibbelen maar waar we wel uit kunnen komen want dat komt eigenlijk door een groot deel van mijn kant omdat ik af en toe wat vreemde eisen heb (niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke aclhol drinkt enz enz). Ik moet dus om van die kleine dingetjes boos worden en daar werk ik ook aan (ik kwam dit ook tegen in mijn vorige relatie maar heb toen nooit de wil gehad dit echt te veranderen).
Maar waar dit nu echt even om draait is het volgende:
Op oud en nieuw ben ik er bij zijn familie (broer) uitgezet omdat ik liever oud en nieuw met mijn eigen familie vierde dan met die van hem en dit botste een aantal kee rmet mijn vriend. Hierdoor ontstonden er wat ruzietjes en uiteindelijk was zijn broer dit zat en vertelde mij dat ik beter kon gaan. (ik heb dit gedaan om verdere problemen te voorkomen en ben oud en nieuw gaan vieren bij vrienden van mij, die wonen er om de hoek). Hij heeft mij de hele avond niet meer gebeld of niets meer laten horen, dit gebeurdee pas de volgende morgen rond 10 uur. Wat bleek hij was nog met zijn vrienden geweest en er een feest van gemaakt.
Toen wij elkaar de volgende ochtend weer zagen had ik mij voorgenomen hier rustig met hem over te praten (omdat ik van beide kanten begrip kon tonen) maar wat schetste mijn verbazing hij was woedend op mij. Ik had mij nie tnormaal gedragen bij zijn familie en ik had alles verpest.
Uitiendelijk hebben wij dit half half uit kunnen praten want ik heb rustig mijnverhaal gedaan hoewel ik ook steeds bozer en bozer werd omdat hij in het begin niets begreep van mijn situatie. Uit dit gesprek is ook voortgekomen dat we elkaar wat meer los moeten laten en dat hij wat dingen mistdie hij eerstallemaal deed met zijn vrienden (waar ik niet achter sta want dit waren nooit goede dingen, bijvoorbeeld hele avonden drugs gebruiken, veel drinken enz enz). Ik vond dit sowieso raar want hij en ik hebben eigenlijk nooit meer apart dingen willen doen of wat dan ook. Ik toen al het idee dat hij er niet meer zon zin in had (ik weet dus niet of dit rechtvaardig is of dat ik mij aanstel omdathet eigelijk normaal is apart dingen te blijven doen). Maar we zijn er uiteindelijk uitgekomen na een week lang veel praten en veel communiceren.
De week erop verliep rustig hij werkte veel en verder ging eigenlijk alles goed. Tot afgelopen weekend. Dit zou zijn laatste weekend vrij zijn voordat hij ongeveer 7 weken achter elkaar gaat werken. Vrijdagavond samen geweest, hapjes, drankjes enz. Zaterdag lekker gewinkkeld en daarna watgaan drinken. Hoe later het werd hoe meer vrienden van ons erbij kwamen het was dus erg gezellig. Ik werd om 1 uur snachts alleen gigantisch misselijk en wilde graag naar huis. Thuis aangekomen ging ik naar bed en hij ging dus al zijn vrienden bellen.. Ik vond dus dat hij totaal geen respect had voormijn situatie, ik voelde mij niet lekker en hij belde vrienden om weg te gaan. Dit viond ik niet leuk want het was sowieso voor een lange tijd dat we geen weekend meer samen hadden. Hieroverkregen we dus een discusiie. Zoals verwachtkon ik het niet aan omdat ik mij echt slecht voelde. Hij daarentegen ging helemaal los met zijn vrienden. Drank, drugs niets was te gek en mijhad die achtergelaten bij een goede vriend en vriendin van hem. hij kwam af en toe langs om een kusje te geven en verder heeft hij alleen maar lol gehad zonder mij. En dit terwijl ik mij zo ziek voelde en terwijl wij de volgende dag om 1 uur op een verjaardag moesten zijn. ik wilde het dus niet te laat maken. Ik heb er die avond van gemaakt wat ik kon maken, wat praten met bekende die ik daar tegen kwam en verder maar met die vriend en vriendin van hem geweest. Ik heb het voor die avond gelaten voor wathet was.
De volgende dag ruzie erover gehad ( hij vond het mijn fout ik had thuis moeten blijven, hij was toch op tijd klaar voor die verjaardagt, het was zijn laatste weekend dus hij wilde gewoon even wat geks doen, hij wilde de jongens gewoon even zien enz enz). Vandaag wilde ik eigenlijk mijn spullen pakken en vertreken maar dat is misschien iets te radicaal en daaromj hoor ik graag jullie reactie hierop. Ik vind namelijk dat hij zich anders gedraagd en mij eigenlijk een beetje in de stront heeft laten zakken. Ik heb het gevoel dathet hem allemaal niet meer boeit.
Maar waar dit nu echt even om draait is het volgende:
Op oud en nieuw ben ik er bij zijn familie (broer) uitgezet omdat ik liever oud en nieuw met mijn eigen familie vierde dan met die van hem en dit botste een aantal kee rmet mijn vriend. Hierdoor ontstonden er wat ruzietjes en uiteindelijk was zijn broer dit zat en vertelde mij dat ik beter kon gaan. (ik heb dit gedaan om verdere problemen te voorkomen en ben oud en nieuw gaan vieren bij vrienden van mij, die wonen er om de hoek). Hij heeft mij de hele avond niet meer gebeld of niets meer laten horen, dit gebeurdee pas de volgende morgen rond 10 uur. Wat bleek hij was nog met zijn vrienden geweest en er een feest van gemaakt.
Toen wij elkaar de volgende ochtend weer zagen had ik mij voorgenomen hier rustig met hem over te praten (omdat ik van beide kanten begrip kon tonen) maar wat schetste mijn verbazing hij was woedend op mij. Ik had mij nie tnormaal gedragen bij zijn familie en ik had alles verpest.
Uitiendelijk hebben wij dit half half uit kunnen praten want ik heb rustig mijnverhaal gedaan hoewel ik ook steeds bozer en bozer werd omdat hij in het begin niets begreep van mijn situatie. Uit dit gesprek is ook voortgekomen dat we elkaar wat meer los moeten laten en dat hij wat dingen mistdie hij eerstallemaal deed met zijn vrienden (waar ik niet achter sta want dit waren nooit goede dingen, bijvoorbeeld hele avonden drugs gebruiken, veel drinken enz enz). Ik vond dit sowieso raar want hij en ik hebben eigenlijk nooit meer apart dingen willen doen of wat dan ook. Ik toen al het idee dat hij er niet meer zon zin in had (ik weet dus niet of dit rechtvaardig is of dat ik mij aanstel omdathet eigelijk normaal is apart dingen te blijven doen). Maar we zijn er uiteindelijk uitgekomen na een week lang veel praten en veel communiceren.
De week erop verliep rustig hij werkte veel en verder ging eigenlijk alles goed. Tot afgelopen weekend. Dit zou zijn laatste weekend vrij zijn voordat hij ongeveer 7 weken achter elkaar gaat werken. Vrijdagavond samen geweest, hapjes, drankjes enz. Zaterdag lekker gewinkkeld en daarna watgaan drinken. Hoe later het werd hoe meer vrienden van ons erbij kwamen het was dus erg gezellig. Ik werd om 1 uur snachts alleen gigantisch misselijk en wilde graag naar huis. Thuis aangekomen ging ik naar bed en hij ging dus al zijn vrienden bellen.. Ik vond dus dat hij totaal geen respect had voormijn situatie, ik voelde mij niet lekker en hij belde vrienden om weg te gaan. Dit viond ik niet leuk want het was sowieso voor een lange tijd dat we geen weekend meer samen hadden. Hieroverkregen we dus een discusiie. Zoals verwachtkon ik het niet aan omdat ik mij echt slecht voelde. Hij daarentegen ging helemaal los met zijn vrienden. Drank, drugs niets was te gek en mijhad die achtergelaten bij een goede vriend en vriendin van hem. hij kwam af en toe langs om een kusje te geven en verder heeft hij alleen maar lol gehad zonder mij. En dit terwijl ik mij zo ziek voelde en terwijl wij de volgende dag om 1 uur op een verjaardag moesten zijn. ik wilde het dus niet te laat maken. Ik heb er die avond van gemaakt wat ik kon maken, wat praten met bekende die ik daar tegen kwam en verder maar met die vriend en vriendin van hem geweest. Ik heb het voor die avond gelaten voor wathet was.
De volgende dag ruzie erover gehad ( hij vond het mijn fout ik had thuis moeten blijven, hij was toch op tijd klaar voor die verjaardagt, het was zijn laatste weekend dus hij wilde gewoon even wat geks doen, hij wilde de jongens gewoon even zien enz enz). Vandaag wilde ik eigenlijk mijn spullen pakken en vertreken maar dat is misschien iets te radicaal en daaromj hoor ik graag jullie reactie hierop. Ik vind namelijk dat hij zich anders gedraagd en mij eigenlijk een beetje in de stront heeft laten zakken. Ik heb het gevoel dathet hem allemaal niet meer boeit.
maandag 16 januari 2012 om 11:45
Hmm lastig !
Hij wil nog een beetje plezier maken met z'n vrienden voor hij gaat.
Probeer niet te veel te claimen, maar heb je duidelijk gemaakt dat je die drugs echt niet wil ?
Goed dat ie nu even 7 weken weg is dan kan je er goed over na denken wat je nu echt zelf wil.
Hoe is hij verder voor je ? En hoe ben je voor hem ?
Zijn de andere dingen die jullie met elkaar nog doen wel leuk ?
En tja schoonfamilie .... Niet voor iedereen een favoriet ! Heeft hij jou alleen laten gaan bij zijn broer of is hij meegegaan met jou ?
Hij wil nog een beetje plezier maken met z'n vrienden voor hij gaat.
Probeer niet te veel te claimen, maar heb je duidelijk gemaakt dat je die drugs echt niet wil ?
Goed dat ie nu even 7 weken weg is dan kan je er goed over na denken wat je nu echt zelf wil.
Hoe is hij verder voor je ? En hoe ben je voor hem ?
Zijn de andere dingen die jullie met elkaar nog doen wel leuk ?
En tja schoonfamilie .... Niet voor iedereen een favoriet ! Heeft hij jou alleen laten gaan bij zijn broer of is hij meegegaan met jou ?
maandag 16 januari 2012 om 11:48
maandag 16 januari 2012 om 11:50
maandag 16 januari 2012 om 11:50
quote:julius schreef op 16 januari 2012 @ 11:46:
Ik zou mn spullen pakken en weggaan. Niet omdat je vriend zo'n eikel is, maar omdat jij niet geschikt bent voor een relatie.
helemaal mee eens. Je bent zijn moeder toch niet??
"niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke aclhol drinkt enz enz"
Pardon? Nogmaals.. ben jij zijn moeder of een gelijkwaardige partner?
Daarnaast, kun je je nu niet even een avondje in houden met oud en nieuw bij zijn ouders. Wat een ramp joh... een hele avond ergens moeten zitten. En dan nog ruzie gaan maken daar ook? Wat onbeschoft. Volgend jaar vieren jullie het gewoon ergens anders, waarom moet dat zo enorm uitgezogen worden en nog op die avond zelf ook? Ik zou hier flink pissig om worden en ik denk niet dat ik je nog zou willen zien daarna.
Jij bent op dit moment in je leven echt nog geen fijn relatiemateriaal.
Ik zou mn spullen pakken en weggaan. Niet omdat je vriend zo'n eikel is, maar omdat jij niet geschikt bent voor een relatie.
helemaal mee eens. Je bent zijn moeder toch niet??
"niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke aclhol drinkt enz enz"
Pardon? Nogmaals.. ben jij zijn moeder of een gelijkwaardige partner?
Daarnaast, kun je je nu niet even een avondje in houden met oud en nieuw bij zijn ouders. Wat een ramp joh... een hele avond ergens moeten zitten. En dan nog ruzie gaan maken daar ook? Wat onbeschoft. Volgend jaar vieren jullie het gewoon ergens anders, waarom moet dat zo enorm uitgezogen worden en nog op die avond zelf ook? Ik zou hier flink pissig om worden en ik denk niet dat ik je nog zou willen zien daarna.
Jij bent op dit moment in je leven echt nog geen fijn relatiemateriaal.
maandag 16 januari 2012 om 11:51
Oja en alvast een goede tip. Je kan nog zoveel eisen hebben als je wil, maar een man kan je echt niet veranderen. In het begin zal hij je willen pleasen, maar na een tijdje gaan je eisen tegen je werken en gaan de kontjes tegen de krib en dan is het te laat. Dus zoek een vent die beter bij je past en kijk ook eens naar je eigen gedrag. Wil je zo zijn?
maandag 16 januari 2012 om 11:52
Sjah... ik sta meer aan zijn kant denk ik.
Ten eerste: je bent zijn vriendin, niet zijn baas, dus hij moet zelf weten of ie teveel drinkt, drugs gebruikt, etc.
Ten tweede: je hebt je gewoon misdragen bij zijn familie met oud en nieuw, je bent er niet voor niets uitgezet en ik zou dat zeker niet acceptabel vinden. Chapeau dat hij toch nog iets van zijn oud en nieuw heeft weten te maken.
Ten derde: als jij ziek bent, waarom moet je dan persé mee? Ga lekker op bed liggen en laat hem zijn gang gaan.
Ten eerste: je bent zijn vriendin, niet zijn baas, dus hij moet zelf weten of ie teveel drinkt, drugs gebruikt, etc.
Ten tweede: je hebt je gewoon misdragen bij zijn familie met oud en nieuw, je bent er niet voor niets uitgezet en ik zou dat zeker niet acceptabel vinden. Chapeau dat hij toch nog iets van zijn oud en nieuw heeft weten te maken.
Ten derde: als jij ziek bent, waarom moet je dan persé mee? Ga lekker op bed liggen en laat hem zijn gang gaan.
maandag 16 januari 2012 om 11:54
Run Forest, RUN!! En dan doel ik niet op jou, maar op je vriend.
Wat geeft jou het recht om hem zo te controleren en te dwingen zijn leven te leiden zoals jij dat wilt?? Je noemt het zelf kleine dingetjes, maar ik vind het nogal wat hoor.... Niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke alcohol drinkt enz enz Dat zijn nogal essentiele zaken.
Bovendien, het jouw gedrag tijdens oud en nieuw kan ook absoluut neit door de beugel. Als je ergens te gast bent, dan hoor je je te gedragen. En niet zo dat je door de gastheer het huis uit geflikkerd wordt. Dan moet je het wel heel bont hebben gemaakt.
Wat geeft jou het recht om hem zo te controleren en te dwingen zijn leven te leiden zoals jij dat wilt?? Je noemt het zelf kleine dingetjes, maar ik vind het nogal wat hoor.... Niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke alcohol drinkt enz enz Dat zijn nogal essentiele zaken.
Bovendien, het jouw gedrag tijdens oud en nieuw kan ook absoluut neit door de beugel. Als je ergens te gast bent, dan hoor je je te gedragen. En niet zo dat je door de gastheer het huis uit geflikkerd wordt. Dan moet je het wel heel bont hebben gemaakt.
maandag 16 januari 2012 om 12:00
Als je een persoon (zeker op onze leeftijd, ben ook 24) niet zichzelf kan laten zijn met de daarbij horende hobby's/karaktertrekken/maniertjes/vrienden/gewoonten e.d.... dan moet je geen relatie met diegene willen. Je houdt van iemand zoals diegene is, de dingen die je van hem verwacht te doen/laten zijn absurd, gezien de meeste dingen die ik lees niet meer dan normaal zijn. En ik heb het idee, dat zijn 'rebelse' gedrag voorkomt uit het feit dat jij hem op heel veel vlakken kort houdt.
Rekening met elkaar houden is niet meer dan normaal, maar dat komt voort uit wederzijds respect en het vertrouwen om elkaar te laten doen wat je wil.
Het is niet vriendelijk om je zieke vriendin te laten zitten, maar ik vermoed dat je het zelf in de hand gewerkt. Een relatie is fifty/fifty, het is niet zo dat hij op 56 dingen moet letten omdat jíj dat wilt. Laat hem zichzelf zijn, en als dat je stoort dan moeten jullie niet samen zijn. Ik zou echt gaan werken aan je drang om je partner 1001 dingen op te leggen.... want je komt ontzettend 'up-tight' en irrationeel veeleisend over. Op die manier ben jij geen prettige partner voor hem... heb je daar wel eens over nagedacht.
Ik vind dat ik dit tegen je kan zeggen, omdat je zelf met een vraag komt en je verhaal heb gedaan waaruit ik dit opmaak.
Rekening met elkaar houden is niet meer dan normaal, maar dat komt voort uit wederzijds respect en het vertrouwen om elkaar te laten doen wat je wil.
Het is niet vriendelijk om je zieke vriendin te laten zitten, maar ik vermoed dat je het zelf in de hand gewerkt. Een relatie is fifty/fifty, het is niet zo dat hij op 56 dingen moet letten omdat jíj dat wilt. Laat hem zichzelf zijn, en als dat je stoort dan moeten jullie niet samen zijn. Ik zou echt gaan werken aan je drang om je partner 1001 dingen op te leggen.... want je komt ontzettend 'up-tight' en irrationeel veeleisend over. Op die manier ben jij geen prettige partner voor hem... heb je daar wel eens over nagedacht.
Ik vind dat ik dit tegen je kan zeggen, omdat je zelf met een vraag komt en je verhaal heb gedaan waaruit ik dit opmaak.
maandag 16 januari 2012 om 12:04
Ik vind je vriend ook in zijn 'recht' staan, je bent veel te claimend naar hem toe. Jullie zijn beiden volwassenen dus je laat elkaar met rust wanneer dat gewenst is, maakt geen scenes in het openbaar (zeker niet bij schoonfamilie...) en je zegt niet tegen je partner dat hij bepaalde dingen niet 'mag'. Dit kan echt niet.
Ik zou echt hulp zoeken voor je 'woede-problemen' en je controlerende inslag. Hiermee houd je geen enkele gezonde relatie werkend. Ongezonde wel, natuurlijk, maar zit je daarop te wachten?
Ik zou echt hulp zoeken voor je 'woede-problemen' en je controlerende inslag. Hiermee houd je geen enkele gezonde relatie werkend. Ongezonde wel, natuurlijk, maar zit je daarop te wachten?
maandag 16 januari 2012 om 12:10
Ik was even de was e.d. doen vandaar dat ik nog niet gereageerd had. Het is dus niet zo dat ik niet wilde reageren. Hoewel ik het van mij zelf wist is het heel hard om het toch te lezen van jullie (bedankt voor de reacties).
Ik probeer ook beetje aan beetje te werken een het niet claimen of veranderen van hem. Daar moet ik ook vanaf want zo werkt het idd niet.. Maar dat is voor mij (hoe vreemd het ook klinkt) een heel proces. Want ik hou an hem hoe die is en dat moet ik ook niet willen veranderen. tegen vriendinnen zeg ik ook altijd: aanpassen kan maar veranderen moet je nie twillen... En ondertussen probeer ik dat zelf wel...
Ik heb het vaak met vriendinnen over de onderwerpen waar wij ruzies over hebben en van hun krijg ik een heel ander antwoord. Dit is dus een duidelijke bevestiging van watik zelf ook wel vond maar hun gaven mij vaak aan dat hij mij slecht behandeld e.d. Maar goed dat is waarschijnlijk dan een soort van bescherming voor mij... Terwijl ik hun het verhaal toch op dezelfde manier vertel....
Toch wil ik graag even terug komen over hoe ik mij gedragen heb met oud en nieuw... Ik ben daar heel rustig geweest en heb niet duidelijk gemaakt datik weg wilde.. hij heeft op een egeven moment tegen zijn broer gezegd dat hij wilde dat ik wegging... Hun hebben een taxi voor mij willen bellen maar ik ben uit eigen wil en op eigen been naar een vriendin van mij gegaan
Ik probeer ook beetje aan beetje te werken een het niet claimen of veranderen van hem. Daar moet ik ook vanaf want zo werkt het idd niet.. Maar dat is voor mij (hoe vreemd het ook klinkt) een heel proces. Want ik hou an hem hoe die is en dat moet ik ook niet willen veranderen. tegen vriendinnen zeg ik ook altijd: aanpassen kan maar veranderen moet je nie twillen... En ondertussen probeer ik dat zelf wel...
Ik heb het vaak met vriendinnen over de onderwerpen waar wij ruzies over hebben en van hun krijg ik een heel ander antwoord. Dit is dus een duidelijke bevestiging van watik zelf ook wel vond maar hun gaven mij vaak aan dat hij mij slecht behandeld e.d. Maar goed dat is waarschijnlijk dan een soort van bescherming voor mij... Terwijl ik hun het verhaal toch op dezelfde manier vertel....
Toch wil ik graag even terug komen over hoe ik mij gedragen heb met oud en nieuw... Ik ben daar heel rustig geweest en heb niet duidelijk gemaakt datik weg wilde.. hij heeft op een egeven moment tegen zijn broer gezegd dat hij wilde dat ik wegging... Hun hebben een taxi voor mij willen bellen maar ik ben uit eigen wil en op eigen been naar een vriendin van mij gegaan
maandag 16 januari 2012 om 12:11
quote:chantalle1988 schreef op 16 januari 2012 @ 11:39:
Ik ben een vlotte meid van 24 jaar. Heb nu ongeveer een jaar een relatie met iemand die ik al jaren ken. Wij hebben beide het gevoel dat we echt bij elkaar horen en dat dit echt gaat werken.
Dat gevoel heb ik na het lezen van je OP nou helemaal niet...
quote:Wij hadden tot een maand of 5 geleden ook nooit ruzie en alles verliep prima (logisch in het begin is alles leuk;)) Maar we zijn nu een tijd verder en het komt vaker voor datwe om niets kibbelen maar waar we wel uit kunnen komen want dat komt eigenlijk door een groot deel van mijn kant omdat ik af en toe wat vreemde eisen heb (niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke aclhol drinkt enz enz). Ik moet dus om van die kleine dingetjes boos worden en daar werk ik ook aan (ik kwam dit ook tegen in mijn vorige relatie maar heb toen nooit de wil gehad dit echt te veranderen).
Waarom probeer je je vriend te veranderen in iemand die hij niet is? Je bent toch verliefd op hem geworden zoals hij is, waarom is dat nu niet goed genoeg meer voor jou?
quote:Maar waar dit nu echt even om draait is het volgende:
Op oud en nieuw ben ik er bij zijn familie (broer) uitgezet omdat ik liever oud en nieuw met mijn eigen familie vierde dan met die van hem en dit botste een aantal kee rmet mijn vriend. Hierdoor ontstonden er wat ruzietjes en uiteindelijk was zijn broer dit zat en vertelde mij dat ik beter kon gaan. (ik heb dit gedaan om verdere problemen te voorkomen en ben oud en nieuw gaan vieren bij vrienden van mij, die wonen er om de hoek). Hij heeft mij de hele avond niet meer gebeld of niets meer laten horen, dit gebeurdee pas de volgende morgen rond 10 uur. Wat bleek hij was nog met zijn vrienden geweest en er een feest van gemaakt.
Ik vind het ook vreselijk onbeschoft om in gezelschap ruzie te gaan zitten zoeken, zeker op zo'n avond. Beschamend dat je je zo hebt misdragen dat je zelfs de deur uitgezet bent! En ik geef je vriend groot gelijk dat hij toch nog heeft geprobeerd iets van de avond/nacht te maken.
quote:Toen wij elkaar de volgende ochtend weer zagen had ik mij voorgenomen hier rustig met hem over te praten (omdat ik van beide kanten begrip kon tonen) maar wat schetste mijn verbazing hij was woedend op mij. Ik had mij nie tnormaal gedragen bij zijn familie en ik had alles verpest.
Snap je echt niet dat je je vreselijk asociaal hebt gedragen tegenover zijn familie?
quote:Uitiendelijk hebben wij dit half half uit kunnen praten want ik heb rustig mijnverhaal gedaan hoewel ik ook steeds bozer en bozer werd omdat hij in het begin niets begreep van mijn situatie. Uit dit gesprek is ook voortgekomen dat we elkaar wat meer los moeten laten en dat hij wat dingen mistdie hij eerstallemaal deed met zijn vrienden (waar ik niet achter sta want dit waren nooit goede dingen, bijvoorbeeld hele avonden drugs gebruiken, veel drinken enz enz). Ik vond dit sowieso raar want hij en ik hebben eigenlijk nooit meer apart dingen willen doen of wat dan ook.
Hij en jij, of alleen jij niet? Blijkbaar heeft hij andere wensen dan jij (en dat kan ik me goed voorstellen als hij niks meer 'mag' van jou).
quote:De week erop verliep rustig hij werkte veel en verder ging eigenlijk alles goed. Tot afgelopen weekend. Dit zou zijn laatste weekend vrij zijn voordat hij ongeveer 7 weken achter elkaar gaat werken. Vrijdagavond samen geweest, hapjes, drankjes enz. Zaterdag lekker gewinkkeld en daarna watgaan drinken. Hoe later het werd hoe meer vrienden van ons erbij kwamen het was dus erg gezellig. Ik werd om 1 uur snachts alleen gigantisch misselijk en wilde graag naar huis. Thuis aangekomen ging ik naar bed en hij ging dus al zijn vrienden bellen.. Ik vond dus dat hij totaal geen respect had voormijn situatie, ik voelde mij niet lekker en hij belde vrienden om weg te gaan. Dit viond ik niet leuk want het was sowieso voor een lange tijd dat we geen weekend meer samen hadden. Hieroverkregen we dus een discusiie. Zoals verwachtkon ik het niet aan omdat ik mij echt slecht voelde. Hij daarentegen ging helemaal los met zijn vrienden. Drank, drugs niets was te gek en mijhad die achtergelaten bij een goede vriend en vriendin van hem. hij kwam af en toe langs om een kusje te geven en verder heeft hij alleen maar lol gehad zonder mij. En dit terwijl ik mij zo ziek voelde en terwijl wij de volgende dag om 1 uur op een verjaardag moesten zijn. ik wilde het dus niet te laat maken. Ik heb er die avond van gemaakt wat ik kon maken, wat praten met bekende die ik daar tegen kwam en verder maar met die vriend en vriendin van hem geweest. Ik heb het voor die avond gelaten voor wathet was.
Jij was toch misselijk en lag toch op bed? Waarom moet hij er dan bij komen liggen als het een van de laatste weekenden is dat hij nog iets met zijn vrienden kan ondernemen? Als ik ziek ben ik wil gewoon slapen en met rust gelaten worden, dan hoeft mijn man er niet bij te blijven om mijn handje vast te houden hoor, zeker niet 's nachts. Maar ik begrijp uit je verhaal dat je toch weer met hem meegegaan bent. Daar snap ik helemaal niks van. Waarom blijf jij niet gewoon op bed als hij toch besluit weg te gaan, was je misselijkheid opeens over? Of was die misselijkheid een smoesje om hem mee naar huis te lokken en ben je daarna weer met hem meegegaan omdat je hem niet vertrouwt en wilde je hem controleren?
quote:De volgende dag ruzie erover gehad ( hij vond het mijn fout ik had thuis moeten blijven, hij was toch op tijd klaar voor die verjaardagt, het was zijn laatste weekend dus hij wilde gewoon even wat geks doen, hij wilde de jongens gewoon even zien enz enz). Vandaag wilde ik eigenlijk mijn spullen pakken en vertreken maar dat is misschien iets te radicaal en daaromj hoor ik graag jullie reactie hierop. Ik vind namelijk dat hij zich anders gedraagd en mij eigenlijk een beetje in de stront heeft laten zakken. Ik heb het gevoel dathet hem allemaal niet meer boeit.Mijn advies: pak inderdaad je spullen maar, dit wordt nooit wat als jij je zo claimend, controlerend, aanstellerig en asociaal blijft gedragen.
Ik ben een vlotte meid van 24 jaar. Heb nu ongeveer een jaar een relatie met iemand die ik al jaren ken. Wij hebben beide het gevoel dat we echt bij elkaar horen en dat dit echt gaat werken.
Dat gevoel heb ik na het lezen van je OP nou helemaal niet...
quote:Wij hadden tot een maand of 5 geleden ook nooit ruzie en alles verliep prima (logisch in het begin is alles leuk;)) Maar we zijn nu een tijd verder en het komt vaker voor datwe om niets kibbelen maar waar we wel uit kunnen komen want dat komt eigenlijk door een groot deel van mijn kant omdat ik af en toe wat vreemde eisen heb (niet willen dat hij in de weekenden gaat werken, niet willen dat hij met bepaalde mensen aan de lijn zit, niet willen dat hij rookt, niet willen dat hij sterke aclhol drinkt enz enz). Ik moet dus om van die kleine dingetjes boos worden en daar werk ik ook aan (ik kwam dit ook tegen in mijn vorige relatie maar heb toen nooit de wil gehad dit echt te veranderen).
Waarom probeer je je vriend te veranderen in iemand die hij niet is? Je bent toch verliefd op hem geworden zoals hij is, waarom is dat nu niet goed genoeg meer voor jou?
quote:Maar waar dit nu echt even om draait is het volgende:
Op oud en nieuw ben ik er bij zijn familie (broer) uitgezet omdat ik liever oud en nieuw met mijn eigen familie vierde dan met die van hem en dit botste een aantal kee rmet mijn vriend. Hierdoor ontstonden er wat ruzietjes en uiteindelijk was zijn broer dit zat en vertelde mij dat ik beter kon gaan. (ik heb dit gedaan om verdere problemen te voorkomen en ben oud en nieuw gaan vieren bij vrienden van mij, die wonen er om de hoek). Hij heeft mij de hele avond niet meer gebeld of niets meer laten horen, dit gebeurdee pas de volgende morgen rond 10 uur. Wat bleek hij was nog met zijn vrienden geweest en er een feest van gemaakt.
Ik vind het ook vreselijk onbeschoft om in gezelschap ruzie te gaan zitten zoeken, zeker op zo'n avond. Beschamend dat je je zo hebt misdragen dat je zelfs de deur uitgezet bent! En ik geef je vriend groot gelijk dat hij toch nog heeft geprobeerd iets van de avond/nacht te maken.
quote:Toen wij elkaar de volgende ochtend weer zagen had ik mij voorgenomen hier rustig met hem over te praten (omdat ik van beide kanten begrip kon tonen) maar wat schetste mijn verbazing hij was woedend op mij. Ik had mij nie tnormaal gedragen bij zijn familie en ik had alles verpest.
Snap je echt niet dat je je vreselijk asociaal hebt gedragen tegenover zijn familie?
quote:Uitiendelijk hebben wij dit half half uit kunnen praten want ik heb rustig mijnverhaal gedaan hoewel ik ook steeds bozer en bozer werd omdat hij in het begin niets begreep van mijn situatie. Uit dit gesprek is ook voortgekomen dat we elkaar wat meer los moeten laten en dat hij wat dingen mistdie hij eerstallemaal deed met zijn vrienden (waar ik niet achter sta want dit waren nooit goede dingen, bijvoorbeeld hele avonden drugs gebruiken, veel drinken enz enz). Ik vond dit sowieso raar want hij en ik hebben eigenlijk nooit meer apart dingen willen doen of wat dan ook.
Hij en jij, of alleen jij niet? Blijkbaar heeft hij andere wensen dan jij (en dat kan ik me goed voorstellen als hij niks meer 'mag' van jou).
quote:De week erop verliep rustig hij werkte veel en verder ging eigenlijk alles goed. Tot afgelopen weekend. Dit zou zijn laatste weekend vrij zijn voordat hij ongeveer 7 weken achter elkaar gaat werken. Vrijdagavond samen geweest, hapjes, drankjes enz. Zaterdag lekker gewinkkeld en daarna watgaan drinken. Hoe later het werd hoe meer vrienden van ons erbij kwamen het was dus erg gezellig. Ik werd om 1 uur snachts alleen gigantisch misselijk en wilde graag naar huis. Thuis aangekomen ging ik naar bed en hij ging dus al zijn vrienden bellen.. Ik vond dus dat hij totaal geen respect had voormijn situatie, ik voelde mij niet lekker en hij belde vrienden om weg te gaan. Dit viond ik niet leuk want het was sowieso voor een lange tijd dat we geen weekend meer samen hadden. Hieroverkregen we dus een discusiie. Zoals verwachtkon ik het niet aan omdat ik mij echt slecht voelde. Hij daarentegen ging helemaal los met zijn vrienden. Drank, drugs niets was te gek en mijhad die achtergelaten bij een goede vriend en vriendin van hem. hij kwam af en toe langs om een kusje te geven en verder heeft hij alleen maar lol gehad zonder mij. En dit terwijl ik mij zo ziek voelde en terwijl wij de volgende dag om 1 uur op een verjaardag moesten zijn. ik wilde het dus niet te laat maken. Ik heb er die avond van gemaakt wat ik kon maken, wat praten met bekende die ik daar tegen kwam en verder maar met die vriend en vriendin van hem geweest. Ik heb het voor die avond gelaten voor wathet was.
Jij was toch misselijk en lag toch op bed? Waarom moet hij er dan bij komen liggen als het een van de laatste weekenden is dat hij nog iets met zijn vrienden kan ondernemen? Als ik ziek ben ik wil gewoon slapen en met rust gelaten worden, dan hoeft mijn man er niet bij te blijven om mijn handje vast te houden hoor, zeker niet 's nachts. Maar ik begrijp uit je verhaal dat je toch weer met hem meegegaan bent. Daar snap ik helemaal niks van. Waarom blijf jij niet gewoon op bed als hij toch besluit weg te gaan, was je misselijkheid opeens over? Of was die misselijkheid een smoesje om hem mee naar huis te lokken en ben je daarna weer met hem meegegaan omdat je hem niet vertrouwt en wilde je hem controleren?
quote:De volgende dag ruzie erover gehad ( hij vond het mijn fout ik had thuis moeten blijven, hij was toch op tijd klaar voor die verjaardagt, het was zijn laatste weekend dus hij wilde gewoon even wat geks doen, hij wilde de jongens gewoon even zien enz enz). Vandaag wilde ik eigenlijk mijn spullen pakken en vertreken maar dat is misschien iets te radicaal en daaromj hoor ik graag jullie reactie hierop. Ik vind namelijk dat hij zich anders gedraagd en mij eigenlijk een beetje in de stront heeft laten zakken. Ik heb het gevoel dathet hem allemaal niet meer boeit.Mijn advies: pak inderdaad je spullen maar, dit wordt nooit wat als jij je zo claimend, controlerend, aanstellerig en asociaal blijft gedragen.
